রুমিয়‍্যাহ

394 70 320MB

Bengali Pages [454] Year 2011

Report DMCA / Copyright

DOWNLOAD FILE

রুমিয়‍্যাহ

Citation preview

4

Uvodna riječ

Zeleni busevi koji su prebacili sahvate izvan Halepa

Dok vođe sahvatskih skupina odlaze na sastanak u glavni grad Kazahstana, Astanu, kako bi se sastali sa predstavnicima nusajrijskog režima radi uspostavljanja primirja između njih i nusajrijske vojske uz garanciju i zaštitu krstaške Rusije, njihovi borci nastavljaju sa napadom na grad El Bab, i to uz podršku ruskih krstaša, koji su saveznici najvećeg sahvatskog taguta Erdogana. Štaviše, musibet sahvata murtedda se ne zaustavlja na ovome, pa onaj ko posljednjih dana sluša govore njihovih vođa vidjeće kako pričaju o Rusima kao da pričaju o prijateljima, a ne o krstaškoj Rusiji, savezniku nusajrijskog režima, koja je ubila hiljade nemoćnih, i uništila mnoge gradove i sela, te pomogla nusajrijskoj vojsci da vrati grad Halep i istjera ih iz njega. Oni je danas nazivaju “mirotvorcem” i nadaju se savezništvu sa njom u borbi protiv Islamske države. Ovo prijateljstvo između murteddskih sahvata Šama (iza kojih stoji njihov tagut Erdogan) i krstaških Rusa je došlo nakon godina surađivanja murtedda sa Amerikom, koja je ubila veliki broj muslimana i pomogla tagute protiv njih i zaštitila židovsku državicu u okupaciji muslimanske zem-

lje. Pa kada su izgubili nadu u Ameriku, nije im bilo teško da je zamjene za Rusijom, čak štaviše, ništa ih ne spriječava da za nekoliko dana postanu prijatelji židovske državice, a to je zbog toga što je el vela’ ve-l-bera’ u njihovim srcima u potpunosti uništena. Pa surađivanje sa židovima, krstašima i mušricima i pomoganje njih protiv vjernika od ehlu-sunneta je za njih vrlo lako, a sve to od straha od mušrika i pohlepe za korist kojoj se nadaju od njih. Sahvati Šama opravdavaju svoje novo zbližavanje sa Rusima, čak štaviše, postoji šansa da će stati pod njihovu zastavu i zastavu nusajrijskog režima u borbu protiv Islamske države, te govore da su oni na putu slabljenja iranskog utjecaja u Šamu, te nastojanja da nusajrijski režim napusti svoje potpomaganje sa rafidijskim milicijama i usredotoči se na borbu protiv “terorističkih” džema’ta, a sa tim misle na Islamsku državu kao glavnu. Oni s tim precizno ponavljaju ono što su govorila njihova braća od sahvata Iraka, kada su opravdavali svoj ulazak pod američku brigadu prije nekoliko godina, tvrdeći da oni žele da budu zamjena za rafidijske milicije koje su bile američka snaga na koju se ona (Amerika) oslanjala u svojoj borbi pro5

Konferencija u Astani

tiv mudžahida. Tvrdili su da njihovo pridruživanje krstaškoj Americi – protiv koje su se godinama borili – znači borbu protiv zajedničkog neprijatelja, a to je Islamska država. Vjerovali su u njeno obećanje da će ih ona (Amerika) pomoći u preuzimanju vlasti nakon što se ona povuče iz Iraka, što će se desiti odmah nakon poražavanja Islamske države. I kao inače, Amerika im nije ispunila nijedno od njenih obećanja. Na kraju su uništeni na rukama rafidijskih milicija koje su bile obučene u policijsku i vojnu odoru, nakon što se sahvati nisu mogli izboriti sa Islamskom državom. Uzele su cijeli Irak kao jeftinu ganimu (plijen). Ali zbog Allahove milosti prema muslimanima, Islamska država se uspješno vratila nakon nekoliko godina i zadala rafidijama i njihovoj braći sahvatima najgore muke i otela od njih – Allahovom milošću – ono što je bilo u njihovim rukama od područja i robova. Uzvišeni Allah je pojasnio stanje tih koji tvrde da posjeduju iman, pa oni u svakom vremenu i mjestu požuruju da surađuju sa kafirima, bojeći se da ih ne zadese nevolje od njih i da ne izgube korist od njih, za kojom mnogo žude. Tako da s tim u skupinama otpadaju od Allahove, te’ala, vjere, pa ih Allah zamjenjuje sa Svojim najboljim stvorenjima, onima koji za prijatelje uzimaju Allaha, Njegova Poslanika i vjernike. One, koji su 6

Uvodna riječ

Allahova, te’ala, stranka, kojima je Allah propisao pobjedu, osvajanje i uspjeh. Kao što je rekao Uzvišeni: {O vjernici, ne uzimajte za zaštitnike jevreje i kršćane! Oni su sami sebi zaštitnici! A njihov je onaj među vama koji ih za zaštitnike prihvati; Allah uistinu neće ukazati na Pravi put ljudima koji sami sebi nepravdu čine. Zato ti vidiš one čija su srca bolesna kako se žure da s njima prijateljstvo sklope, govoreći: “Bojimo se da nas kakva nevolja ne zadesi.” A Allah će, sigurno, pobjedu ili nešto drugo od sebe dati, pa će a oni koji vjeruju reći će: “Zar su to oni koji su se zaklinjali Allahom, svojom najtežom zakletvom, da su zaista s vama?” Djela njihova biće poništena, i oni će nastradati. O vjernici, ako neko od vas od vjere svoje otpadne – pa, Allah će, sigurno, umjesto njih dovesti ljude koje On voli i koji Njega vole, prema vjernicima ponizne, a prema nevjernicima ponosite; oni će se na Allahovu putu boriti i neće se ničijeg prijekora bojati. To je Allahov dar, koji On daje kome hoće – a Allah je neizmjerno dobar i zna sve. Vaši zaštitnici su samo Allah i Poslanik Njegov i vjernici koji ponizno molitvu obavljaju i zekat daju. Onaj ko za zaštitnika uzme Allaha i Poslanika Njegova i vjernike – pa, Allahova strana će svakako pobijediti.} [El Ma’ida: 51-56].

8

Članak

Mušrici od ehlul-kitabija i njihovi saveznici murteddi neće prestati širiti laži o zastrašujućem broju vojnika Islamske države za koje tvrde da su ubili u bitkama i zračnim napadima. Njihov cilj u ovome jeste da srca mudžahida ispune očajem zastrašivajući ih velikim gubicima u njihovim redovima ako oni nastave da se bore i vode džihad protiv mušrika i budu uporni u uništavanju širka i uspostavljanju vjere. To je navika kafira u svakom vremenu, a to je zbog toga što oni sve stvari mjere na osnovu materijalističkih i dunjalučkih rezultata, a samo to i znaju. To je upravo ono što je učinio jedan od njihovih vođa nakon bitke na Uhudu, kada se ponosio ubistvom ashaba Allahovog Poslanika  želeći s tim ubaciti tugu u srca muslimana koji su preživjeli. Ali oni su mu odgovorili da oni nisu isti, jer su ubijeni muslimani u Džennetu, a ubijeni mušrici u Vatri. Uzvišeni Allah je Svojim robovima muvehhidima u svakom vremenu naredio da ne smiju sebi dopustiti da ih njihove rane zaustave u još većem traženju mušrika kako bi ih ubijali i borili se protiv njih, te oteli im njihovu zemlju i imetke, kao što je došlo u govoru Uzvišenog: {Nemojte malaksati

tražeći neprijatelja; ako vi trpite bol, trpe i oni bol kao i vi, a vi se još od Allaha nadate onome čemu se oni ne nadaju. – A Allah sve zna i mudar je.} [En-Nisa: 104]. Rat se ne sastoji samo od osvajanja i ganime, on se također sastoji od rana i bolova, umora i iscrpljenosti, trošenja snage, imetka i opreme. Muvehhidi se za sve ono što su uložili na Allahovom putu nadaju Njegovoj, subhanehu ve te’ala, bliskosti, te Njegovoj pomoći i podršci koju On šalje njima kada vidi iskrenost njihovog džihada. Štaviše, oni sa svojim traženjem pomoći i pobjedom nad njihovim neprijateljem znaju sa ubjeđenjem da sa svakim svojim porazom, te svojim zalaganjem truda i snage u ratu, zajedno uz svoju iskrenost i nijjet, samo će još više dobiti na Ahiretu. Kao što je rekao Allahov Poslanik : “Nema nijedne ratne jedinice ili izvidnice koja izvrši napad pa osvoji ratni plijen bez ikakvih gubitaka, a da neće odmah dobiti dvije trećine svoje nagrade, a također nema nijedne ratne jedinice ili izvidnice koja se ne vrati sa ratnim plijenom i uz to pretrpi gubitke, a da neće dobiti svoju nagradu u potpunosti.” [Bilježi Muslim]. I vraćaju se nakon svakog poraza, žrtvujući još više od sebe na

Mudžahidi nastavljaju da traže i ganjaju neprijatelja

9

Mrtvi murtedd ubijen dok se borio u redovima nusajrijskog režima

putu zadovoljavanja Gospodara nebesa i Zemlje, sve dok samo Allahova vjera ne ostane ili presele na tome. Baš kao što ih je opisao njihov Gospodar, subhanehu ve te’ala: {One koji su se Allahu i Poslaniku i nakon zadobijenih rana odazvali, one između njih, koji su dobro činili i bogobojazni bili – čeka velika nagrada;} [Aal ‘Imran: 172]. Međutim, na drugoj strani vidimo da se taguti ne nadaju ničemu od prethodno navedenog, jer sve ono što ulože u svojim bitkama će biti samo propast za njih, i sa svakim porazom kojeg im nanesu muvehhidi njihova snaga se sve više i više lomi i slabi. Sa svakim gubitkom imetka i vojnika slabi njihova želja za nastavkom borbe i koračanjem tim putem, sve dok ne budu slomljeni pa se stvar okrene protiv njih. Upravo zbog toga je Uzvišeni Allah naredio Svojim robovima da ih ne smiju prestati tražiti i boriti se protiv njih, te ih je podsjetio kako poraz ima jako loš utjecaj na njih i da njihov završetak neće biti drugačiji osim da će ih Allah uništiti. Mnogo puta smo vidjeli potvrdu te stvari tokom historije ovog blagoslovljenog džihada koji nije prestao otkad su ga Allahov Poslanik  i njegovi plemeniti ashabi otpočeli. Mekka i Arapsko poluostrvo su se pokorili muslimanima za vrlo kratak period, a onda su porazili Kisru, nakon duge bitke protiv mušrika Perzijanaca u kojoj su muslimani 10

Članak

zadobili mnogobrojne rane, sve dok Allah nije, sa njihovim rukama, oborio prijestolje Kisre. Zatim su napali rimsku državu, te nakon duge borbe muslimana protiv nje, koja je trajala nekoliko stoljeća, Allah je dao pobjedu muslimanima i izbrisao njihove (rimske) tragove i obilježja. Nakon toga, muslimani su se borili protiv mnogo taguta i naroda kufra i nisu se umorili u tome, sve dok ih Allah nije počastio pobjedom nad njima, pa je muslimanima ostala njihova vjera i njihova država. Također, to vidimo i danas u ovom ratu mudžahida protiv svih naroda širka i kufra, na čelu sa zapadnim krstaškim zemljama, tokom dva posljednja desetljeća. Zastava je postala jasna i cilj se ispunio, a mudžahidi se i dalje – Allahovom milošću – nalaze u usponu i procvatu. Allah je povećao njihov broj i povećao njihovo naoružanje i imetak, i podario im uspjeh na zemlji, i pomogao ih u uspostavi Njegove vjere, te oživljavanju muslimanskog džema’ta, kojeg danas predvodi vođa pravovjernih, šejh Ebu Bekr el Bagdadi – Allah ga sačuvao. A mušrici se i dalje nalaze u padu i porazu, a to je zbog toga što je Allah učvrstio mudžahide na njihovom džihadu, te zato što oni neprestano napadaju kafire i murtedde, sve dok ih Allah ne slomi kao što je slomio one prije njih. {Zato što je Allah zaštitnik onih koji vjeruju i što nevjernici zaštitnika nemaju.} [Muhammed: 11].

Sa svakom štetom koju mudžahidi nanesu mušricima, kafiri i zabludnici svojim jezicima i govorom počnu da mijenjaju događaje i izvrću stvarnost, imajući s tim za cilj da oklevete i ponize muvehhide, te da razuzdane fasike, koji ne posjeduju ni vjersku ni moralnu vrijednost, prikažu u najboljem svjetlu. Sve to, kako bi prolili lažne suze zbog vjere u koju su zanevjerovali i krvi koju su duplo više prolili, kao što se desilo u posljednjem napadu u Istanbulu u kojem su vojnici Islamske države napali mušrike za vrijeme njihovog praznika, na noć tzv. “Nove godine”, kada su orili širom svijeta tvrdeći da su muvehhidi prolili nevinu krv i dozvolili ubijanje nedužnih. U ovom tekstu ćemo pokušati rasvijetliti neka pitanja koja se tiču ove operacije kako bi muslimanima pojasnili ovo pitanje, te ukazali na put mudžrima (grješnika). Mi ne prihvatamo ono što su objavili tagutski mediji od imena ubijenih i ranjenih, jer svjedočenja iz prošlosti i današnji dokazi su nam dovoljan pokazatelj njihovih laži i obmana u ovoj stvari. Baš kao što su prije uradili taguti Jordana u vezi blagoslovljene operacije “Fenadik Oman” u kojoj je napadnuta grupa CIA agenata i murtedda iračkih sahvata, pa su taguti prikrili stvarnost ovog događaju i tvrdili da je ranjena samo grupa ljudi koji su u istom hotelu prisustvovali slavlju vjenčanja, od onih koji normalno da će biti ranjeni zbog detonacije eksplozivnih pojaseva istišhadija koji su napali krstaše i murtedde. A fitna (širk) je gora od ubijanja Rekao je Uzvišeni: {Pitaju te o svetom mjesecu, o ratovanju u njemu. Reci: “Ratovanje u njemu je veliki grijeh; ali je nevjerovanje u Allaha i odvraćanje od Njegova puta i časnih mjesta i izgonjenje stanovnika njegovih iz njih još veći grijeh kod Allaha. A fitna je gora od ubijanja!} [El Bekara: 217]. 12

Izdvojeno

Rekao je Ibn Kesir  u vezi razloga objave ovog ajeta: “Prenosi Es-Sedi od Ibn Malika, a ovaj od Ebi Saliha, a on od Ibn ‘Abbasa i od Merre, a on od Ibn Mes’uda da je rekao: ‘{Pitaju te o svetom mjesecu, o ratovanju u njemu. Reci: “Ratovanje u njemu je veliki grijeh}, Allahov Poslanik je poslao skupinu ljudi od sedam članova na čelu sa ‘Abdullahom ibn Džahš el Esedijem. Ibn Džahš je stigao u Batnu-Nahla, kad tamo ‘Amr ibn el Hadremi, Mugira ibn ‘Osman, ‘Abdullah ibn Mugira, te El Hakem ibn Kejsan. Ibn Mugira je pobjegao pa su zarobili El Hakema ibn Kejsana i ubili ‘Amra, ubio ga je Vakid ibn ‘Abdullah, i to je bila prva ganima koju su zaplijenili ashabi Allahovog Poslanika . Mušrici su rekli: ‘Muhammed tvrdi da se pokorava Allahu, a on je prvi koji je povrijedio svete mjesece i ubio naše drugove u redžepu.’ Muslimani rekoše: ‘Ubili smo ih u džumadi’ - rečeno je: ‘Prvog redžepa a zadnje noći džumada’ - pa su muslimani stavili svoje sablje u korice kada je nastupio mjesec redžep.

Zatim je Allah povodom toga objavio ajet {Pitaju te o svetom mjesecu, o ratovanju u njemu. Reci: “Ratovanje u njemu je veliki grijeh} i s tim ukazao stanovnicima Mekke, mušricima, da ono što oni rade od činjenja širka Allahu i nevjerovanja u Njega, te odvraćanje ljudi od Muhammeda  i izgonjenje stanovnika iz časnih mjesta, onda kada su Muhammeda  izbacili iz njega, je veće i gore kod Allaha od ubijanja.’“ Molimo Allaha  da upiše nagradu ‘Abdullahu ibn Džahšu  i njegovim drugovima muhadžirima, mudžahidima za ono što su uradili. Ibn Ishak  kaže: “Kada se pokazalo šta su učinili ‘Abdullah ibn Džahš i njegovi drugovi, objavom navedenog ajeta, oni su poželjeli nagradu, pa su rekli: ‘Allahov Poslaniče! Hoćemo li se nadati polasku u pohod u kojem ćemo dobiti nagradu mudžahida, muhadžira?!’ Nakon toga Uzvišeni Allah je objavio slijedeće: {Oni koji vjeruju, i koji se isele i na Allahovom putu bore, oni se mogu nadati milosti Allahovoj. A Allah oprašta i milostiv je.} [El Bekara: 218], i tako im je Allah zbog toga dao uzvišeni nadu.”

ono što je Allah dozvolio, čak štaviše, ponosili bi se sa tim prljavim djelom. Rekao je Uzvišeni: {Premještanjem svetih mjeseci samo se povećava nevjerovanje, čime se nevjernici dovode u zabludu; jedne godine ga proglašavaju običnim, a druge godine ga proglašavaju svetim – da bi ispunili broj onih mjeseci koje je Allah učinio svetim. Ružni postupci njihovi predstavljeni su im kao lijepi. A Allah neće ukazati na Pravi put onima koji neće da vjeruju.} [Et-Tevba: 37]. Rekao je Ibn Kesir : “Prenosi El-Lejs Ebi Selim od Mudžahida: ‘Bio je jedan čovjek iz Beni Kinane koji bi svake godine na svome magarcu dolazio na hadždž i govorio: ‘Zaista se meni niti odgovara niti zamjera. Zaista je mjesec safer ove godine prvi mjesec i ove godine je dozvoljen.’ Tako bi ga učinio dopuštenim ljudima. Jedne godine bi safer proglašavao zabranjenim (svetim), a druge godine muharrem. Zato Uzvišeni Allah kaže: {Premještanjem svetih mjeseci samo se povećava nevjerovanje}, tj. jedne godine ostavljaju mjesec muharrem (na njegovom mjestu), a druge godine ga proglašavaju svetim, {da bi ispunili broj onih mjeseci koje je Allah učinio svetim} tj. četiri mjeseca, pa su činili dozvoljenim ono što je Allah učinio svetim tako što su premještali i odlagali ovaj sveti mjesec.’” [O ovome su prenijeli Ebi Vail, Dahhak i Katada]. Mušrici ne poštuju Allahove praznike, niti dane, niti svetinje, već se igraju i ismijavaju sa Allahovom vjerom, te propisivaju u vjeri ono što Allah nije

Stvarnost preuveličavanja taguta i njihovih saveznika za prolivenu krv i “svetinje” Možda će neko ko sluša kako su mušrici ponižavali Allahovog Poslanika  i njegove ashabe, govoreći da je on  povrijedio svete mjesece, pomisliti da su mušrici bili iskreni u preuveličavanju ovih mjeseci u kojima je Allah zaista zabranio borbu. Međutim, stvarnost je suprotna tome, jer su se mušrici preuScena ispred noćnog kluba Reina nakon blagoslovljenog napada veličavanjem ovog propisa zapravo ismijavali istom. To je zato što bi se oni, kad god bi im bila otežana borba i nisu je mogli voditi tri mjeseca uzastopno, okrenuli onome što je gore od toga, a to je mijenjanje Allahovih propisa. Tvrdili bi da je zabranjena borba u mjesecu u kojem je dozvoljena. Tako da su s tim dozvoljavali ono što je Allah zabranio, te branili

13

Turski murteddski ministar unutrašnjih poslova, Süleyman Soylu, nije uspio spriječiti pravedan teror

propisao i nije dozvolio, ne vjerujući nikako u nju. Zatim traže načine kako da ponižavaju muslimane i negiraju njihovu vjeru, te ih optužuju najgorim optužbama i sumnjičenjem, misleći i tvrdeći da su oni na pravom putu, pored svoga kufra i širka prema Uzvišenom Allahu. Upravo ovako vidimo kako rade današnji taguti i njihovi robovi od učenjaka zla, oni koji mijenjanju Allahov Šerijat. Govore da borba mudžahida protiv murtedda i njihovo uništavanje širkilišta i napadi na mjesta gdje mušrici proslavljaju svoje mušričke praznike nije ispravno. Zatim, varaju ljude govoreći da mudžahidi ubijaju muslimane i zaštićene osobe, te da napadaju mesdžide i tekfire obične muslimane kao što su prije radile haridžije. Taguti zaboravljaju svoj zločin kufra u Allaha, ‘azze ve džell, te svoje mijenjanje Njegovog Šerijata i uzimanje Njegovog prava u suđenju, propisima i uluhijjetu, a što spada u najveći zločin, bez ikakve sumnje. Uključujući i namjerno ubijanje muslimana i onih kojima je data zaštita, iako čvrsto znaju da mudžahidi nemaju ništa sa tim (namjernim ubijanjem). I zaboravljaju njihovi robovi od učenjaka zla i medijskih radnika da njihova velika briga o prolivenoj muslimanskoj krvi i zaštita iste, jeste zapravo samo čista laž koju potvrđuju i otkrivaju njihova hapšenja i zatvori puni muslimana u kojima ih izlažu najgorim mučenjima. Otkrivaju je i masakri koje su počinili njihovi avioni nad muslimanima u Islamskoj državi i na drugim mjestima. Otkrivaju je i podrška koju su dali svima onima 14

Članak

čije su ruke duboko uronjene u muslimansku krv, od krstaša, židova, rafidija, hindusa, budista i dr. Ubijanje nekih muslimana naravno da ne znači dozvoljavanje njihove krvi Laž da mudžahidi napadaju muslimane i dozvoljavaju prolivanje njihove krvi spada u najstariju laž na koju su muvehhidi mnogo puta odgovorili, pojašnjavajući svoju brigu o zaštićenoj krvi (krv muslimana), te upozoravanju muslimana da se ne miješaju sa mušricima u isto vrijeme, a pogotovo ne na mjestima gdje postoje velike mogućnosti za izvršavanje napada na mušrike, kao što su vojna područja, sigurnosna područja, sjedišta njihovih vlada, mjesta na kojima obilježavaju svoje vjerske rituale i praznike. Pa ko ne postupi po Allahovoj naredbi i ne odvoji se od mušrika, te ne napusti njihovu državu, čineći hidžru, i sa namjerom se miješa sa njima na mjestima gdje mudžahid ne može raspoznati ko je musliman a ko mušrik, takav je sam sebi naštetio, i nije mu zagarantovana sigurnost od mudžahida, a Allah će ga proživjeti shodno njegovom nijjetu. Ako je mudžahidu dozvoljeno napadati mušrike čak i ako će to dovesti do gubitka zaštićenih života onih koje su mušrici uzeli za svoj štit od napada mudžahida, kako je onda sa onima koji se svojevoljno miješaju sa mušricima na njihovim mjestima gdje čine nemoral i to na dan jednog od njihovih praznika, slaveći ga s njima i oponašajući ih u njihovim djelima. A nakon toga, osuđuje ako ga zadesi nevolja od strane djela kojeg je Allah dozvolio

muslimanima, štaviše, Koji ih je podstakao na izvršavanje istog, a to je da napadaju i nanose štetu mušricima muharibinima! Ovako su mudžahidi napali noćni klub u Istanbulu, želeći svojim napadom ubiti mušrike, nakon što su precizno osmotrili, pregledali, isplanirali a potom ga izvršili. I njima neće biti na štetu ako u napadu bude ubijen ili ranjen neki od onih koji se pripisuju islamu sa svojim fiskom i nemoralom. Restoran ili klub? Taguti su osjetili neugodnost nakon što se vijest o ubistvu njihovih državljana na mušričkoj proslavi u noćnom klubu proširila i počela kružiti u javnosti. Čak i obični ljudi znaju da se radi o noćnom klubu i da je to mjesto fiska i nemorala, i da su stalni gosti tog kluba kafiri i kafirkinje, fasici i fasikinje. Upravo zbog toga, njima (tagutima) je postalo teško da svoje ubijene predstave kao Allahove evlije, šehide koji će biti bliski Njemu, kao što uvijek predstavljaju svakog onog ko bude ubijen rukama mudžahida. Stoga, izašli su sa promjenom imena, što svaki put rade kako bi se igrali sa Allahovim propisima, pa su mjesto fiska i nemorala nazvali restoranom, kako bi uvjerili ljude da mudžahidi napadaju one koji se nalaze u restoranu i rade ono što je Allah dozvolio, jedu i piju. U stvarnosti, samo nazivanje mjesta, u kojem se desio blagoslovljeni napad u Istanbulu, restoranom

ili klubom ne mijenja ništa u vezi njegovog propisa. Međutim, to je mjesto u kojem se proslavljaju mušrički praznici i koje je dozvoljeno napasti da bi se ubili mušrici i nanijela im se šteta. Takva mjesta koja su puna fiska i nemorala nisu dozvoljena muslimanima da borave u njima. Vojnici Islamske države danas, na istoku i zapadu Zemlje, se ne ustručavaju napadati mjesta mušrika od rafidija, ismai’lija i drugih, pored toga što ih oni nazivaju mesdžidima. To je zbog toga što su ta mjesta u stvarnosti mjesta na kojima se čini ‘ibadet nekom drugom mimo Allaha. Stoga, obaveza je da se muslimani klone takvih mjesta, te da ne borave u njima, pa čak ni da prolaze pored njih, bez obzira da li se u tom mjestu izvršavaju ‘ibadeti samo Allahu, jer je muslimanima zabranjeno da čine ‘ibadet Allahu u kojem postoji šubha (sumnja) kako ‘ibadet ne bi bio radi nekog drugog mimo Njega, kao što je okretanje prema vatri u namazu te klonjenje od oponašanja medžusija u načinu obavljanja njihovog namaza prema njoj (vatri), te namaz u dva vremena, u zoru i predvečer, te klonjenje od oponašanja mušrika u vremenima obavljanja njihovog namaza. Također, muslimani se moraju kloniti klanja kurbana za Allaha na mjestima na kojima mušrici kolju za svoje idole. A ako u napadu na jedno od takvih širkilišta nenamjerno bude ubijen neko od onih koji sebe pripisuju islamu, to ne čini napad na mušrička

Murteddski učenjak, Selman el ‘Avda, optužio blagoslovljeni napad

15

mjesta zabranjenim, jer je muslimanima obaveza da se klone takvih mjesta, pogotovo što ih mudžahidi upozoravaju na to. Pa kako je onda sa onim ko se nalazi na mjestu fiska i nemorala, među mušricima i to na dan njihovog kafirskog praznika? Propis onih koji proslavljaju mušričke praznike „Upitan je Ebul-’Abbas ibn Tejmijje  o muslimanima koji prave istu hranu kao krstaši za vrijeme Nejruza (praznik mušrika), i druge praznike, te o onome ko im prodaje nešto od čega oni traže korist za vrijeme njihovog praznika, da li je dozvoljeno muslimanima da rade nešto od toga ili nije? Pa je odgovorio: ‘Zahvala pripada Allahu. Nije dozvoljeno muslimanima da ih oponašaju ni u čemu što se tiče njihovih praznika, niti u hrani, niti u odjeći, niti pranju, niti paljenju vatre, niti da rade išta od njihovog načina života ili išta slično njima. Također nije dozvoljeno praviti gozbu (slavlje), niti davati poklone, kao ni prodavati ono od čega traže korist, niti uređivati djecu i davati im igračke koje spadaju u obilježja njihovog praznika. A nije dozvoljeno ni dotjerivanje, uljepšavanje na taj dan. Shodno tome, nije dozvoljeno da ističu svoje praznike sa bilo čime od svojih obilježja (rituala), već će dan njihovih praznika kod muslimana biti kao svaki drugi dan i muslimani ih neće isticati sa ničim od njihovih obilježja. Ako muslimani s namjerom urade nešto od njihovih praznika, neki od selefa i prethodnika su to mrzili, a ako na taj dan njihovog praznika urade nešto od njihovih obilježja, pa u propisu toga nema razilaženja među ulemom, štaviše, jedna grupa uleme je otišla dalje i rekla da to spada u djelo kufra, jer se u tome nalazi veličanje kafirskih obilježja. Jedna grupa uleme je rekla: ‘Ko zakolje ovna na dan njihovog praznika, kao da je zaklao svinju.’ Rekao je ‘Abdullah ibn ‘Amr ibn el ‘Aas: ‘Ko oponaša strane narode i proslavlja njihove praznike „nove godine“ i festivale, te ih oponaša sve do svoje smrti, on će isto tako biti oživljen sa njima na Sudnjem danu.’ Nekoliko selefa je u vezi govora Uzvišenog {i oni koji ne svjedoče neistinu} reklo: ‘To se misli na nevjerničke praznike, pa ako je tako

16

Članak

sa njihovim svjedočenjem, kako je onda sa radom po njima, što spada u njihove rituale.’ Prenosi se od Allahovog Poslanika  u Musnedu i Sunnenu da je rekao: ‘Ko oponaša neki narod on je od njih.’ A u drugoj predaji: ‘Nije od nas ko oponaša druge mimo nas.’ Hadis je dobar. Pa ako je ovo u vezi njihovog oponašanja, kako je onda u vezi njihovog oponašanja u onome što je daleko veće od toga? Sva ‘ulema je mrzila – ili mržnjom zabrane ili običnom mržnjom – jedenje onoga što su oni zaklali za svoje praznike, i njihove kurbane koji su pripremljeni za nekog drugog mimo Allaha. Također i ono što je zaklano na žrtvenicima, te su isto tako zabranili podržavanje u njihovim praznicima davanjem poklona ili prodajom, i rekli su: ‘Nije dozvoljeno muslimanima da prodaju kršćanima ništa od čega će imati koristi za svoje praznike; niti meso, niti krv, niti odjeću, niti išta za gajenje njihove stoke, niti im je dozvoljeno pomagati ih u bilo čemu od njihove vjere, jer to spada u veličanje njihovog širka i pomaganje njihovog kufra, a sultani (vladari) treba da zabrane muslimanima ove navedene stvari, jer je Uzvišeni Allah rekao: {Jedni drugima pomažite u dobročinstvu i čestitosti, a ne sudjelujte u grijehu i neprijateljstvu} [El Ma’ide: 2].’ Zatim, muslimanima nije dozvoljeno da ih pomažu u pijenju alkohola tako što ga procjeđuju, ili slično tome. Pa kako onda za ono što se veže za njihova obilježja i rituale kufra? Stoga, ako muslimanima nije dozvoljeno da ih podržavaju u tome, šta onda reći za rad po tome? A Allah zna najbolje.“ [Medžmu’al-Fetava, bi Tesarruf Jesir]. Napad u Istanbulu, blagoslovljena operacija U napadu u Istanbulu napadnuti su mušrici na njihovom mjestu i za vrijeme njihovog praznika. Ubijeno je i ranjeno mnogo mušrika i murtedda. A onaj ko je ubijen u ovom napadu od onih koji se pripisuju islamu pa takav je počinio djelo koje ga čini bliže kufru nego islamu, pored njegovog miješanja sa mušricima gdje se ne može raspoznati između njega i njih. Njegova krv je bezvrijedna (potrošena). Molimo Allaha da onome ko je izvršio ovaj napad i njihovoj braći podari uspjeh i pobjedu. A zahvala pripada samo Allahu, Gospodaru svjetova.

Turski tagut Erdogan od početka trenutnog džihada u Šamu promoviše ideju o području na kojem se okupljaju izbjeglice koje bježe od avionskih napada nusajrijskog režima, pružajući im smještaj, usluge potrebne za život i zaštitu od bombardovanja. Radeći to, sav teret zaštite ovog područja stavljen je na ramena turske vojske i njene avijacije, ali pod pokroviteljstvom Amerike i NATO-a. Međutim, ta ideja je propala jer Amerikanci i njeni saveznici iz NATO-a se nisu uspjeli dogovoriti. Štaviše, oni su povukli svoj protuzračni sistem “Patriot”, kojim se sigurnosna zona mogla štititi od nusajrijskih aviona. Turska dobija početno odobrenje Sa zaoštravanjem rata protiv Islamske države, kojeg vodi međunarodna krstaška koalicija na čelu sa Amerikom, postalo je lako za svaku stranu da promoviše svoj lični projekat, uz uslov da će podržavati borbu protiv Islamske države. Tako da se tagut Erdogan, zajedno sa svojim agentima murteddima od sahvatskih skupina, vratio da ponovo podigne projekat “sigurnosna zona”, ali sada na drugi način, a to je da to područje bude baza za borbu protiv Islamske države i početna tačka za izvršavanje napada, baš kao što su to uradile rafidije u Iraku, Pešmerga u Kurdistanu, PKK u području El Džezira i nusajrijski režim u Halepu i južnoj pustinji. 18

Članak

Glavni zadatak ovog područja će biti napredovanje sa sjevera vilajeta Halepa uz zapadnu (šamsku) obalu rijeke Eufrat, te zajedno uz suradnju sa napredovanjem PKK murtedda sa istočne obale rijeke. I nije iznenađujuće ako ove dvije, naizgled neprijateljski postavljene, strane uzmu slična imena za svoje vojne kampanje, pa i sad vidimo kako turski murteddi i njeni saveznici svoju misiju nazivaju “Štit Eufrata”, a murteddi Kurdi i njihovi saveznici svoju misiju nazivaju “Srdžba Eufrata”. Sa ovim stavom Turska je uspjela dobiti odobrenje Amerikanaca da napadne prema Džerablusu i Ra’iju i tako stigne do grada El Baba. Ona joj je obezbijedila zračnu podršku i podršku u naoružanju u brojnim fazama ove operacije. Kako bi zaobišla odbijanje nusajrijskog režima i njegovih saveznika od Rusa i Iranaca, turska murteddska vojska je otpočela pregovore sa ruskim krstašima, te ih uvjerila da pristanu na napad na dvije okolice Halepa, sjevernu i istočnu, uz garanciju da je ovaj napad usmjeren protiv Islamske države i da Turska, ni na kakav način, neće dirati nusajrijski režim i njegove saveznike od rafidija i drugih. Važnost ovog projekta za Tursku Tagut Erdogan i članovi njegove murteddske vlade su održali mnogo govora o “sigurnosnoj zoni”, opisivajući je kao načinom za spriječavanje uspostavljanja kurdske države, kojoj teže sekularistički kafiri PKK. Kao takvo, Turska traži način kako da zauzme područje koje se prostire između Džerablusa i ‘Azaza, širine više od 50km. Tako da područja koja su pod kontrolom PKK murtedda istočno i zapadno od Eufrata, neće biti povezana, te bi se s tim također uspostavila pregrada koja bi spriječila mudžahide Islamske države da stig-nu do njenih područja.

Murtedd Erdogan sa svojim krstaškim saveznikom Putinom

Međutim, ko dobro sagleda trenutnu situaciju na mapi, te kako se kreću politički događaji u Turskoj i u Šamu, shvatiće da važnost stvaranja ove “sigurnosne zone” za tursku murteddsku državu znači daleko više od samog uništavanja planova kurdske države, unatoč njihovoj važnosti za nju. To je zbog toga što će tursko osvajanje jednog dijela Šama značiti veliki pritisak na sirijski režim u budućnosti, što će biti veće od važnosti upravljanja velikim brojem murteddskih sahvatskih jedinica. To znači da će oni povratiti mnoge nagrade koje su dali u budućem povlačenju, bez obzira koja tagutska vlada bude na čelu u Damasku. Isto tako, djelomična turska kontrola nad ovim područjem, zajedno sa ruskom ili američkom zračnom podrškom, će onemogućiti nusajrijskom režimu da ga bombarduje. To će pomoći Turskoj da se riješi nepoželjnih izbjeglica tako što će moći otvoriti izbjegličke kampove na ovom području. A uz to će također moći da riješi problem velikih troškova zbog kojih je turska ekonomija u padu. Ovo će također značiti regrutiranje novih boraca iz ovih kampova radi ostvarivanja budućih projekata turske vojske u Šamu. Pa kao što je Iran preuzeo vlast (kontrolu) nad rafidijskim milicijama u okviru “rafidijske mobilizacije,” koristeći ih za ostvarivanje svojih ciljeva, isto tako je Turska počela da priča o “sahvatskoj mobilizaciji,” koje će koristiti za ostvarivanje svojih ciljeva u Šamu i ostatku područja.

Prihvatljiva sigurnosna zona Sa svakim dogovorom primirja između nusajrijskog režima i sahvata murtedda, koje nadgledaju ruski krstaši, Rusi počnu da govore o važnosti odvajanja „umjerenih skupina“ od „ekstremista“ pored toga što znaju za čvrsto savezništvo među sahvatskim murteddskim skupinama – bilo da se radi o onima koje otvoreno pozivaju u sekularizam ili one koje pozivaju u „Šerijat“.To je zbog toga da bi Rusija mogla bombardovati ove „ekstremiste“ koji odbijaju otvorene pregovore sa nusajrijskim režimom, suprotno od „umjerenih“ koji su to prihvatili i povjerili tu stvar bivšem nusajrijskom zamjeniku ministra, murteddu Rijadu Hidžabu. Međutim, ova stvar nije bila ostvariva zbog toga što postoji velika razlika između dvije vrste sahvata, oni koji prihvataju pregovore i oni koji ih odbijaju, kao i zbog nemogućnosti „umjerenih“ da izbace “druge” koji se nalaze među njima. A najjasnija slika toga je ono što se desilo u Halepu prije njegovog kompletnog pada u ruke nusajrijske vojske, što je predloženo od strane taguta Erdogana na prihvatljiv način za sahvate murtedde. Radeći to, on je u isto vrijeme imao rusko-nusajrijsko odobrenje za stvaranje „sigurnosne zone“ čija će uloga biti razdvajanje „umjerenih“ sahvata od „ekstremnih“ sahvata. I tako bi „umjereni“ sahvati napustili borbu protiv nusajrijskog režima i bili slobodni samo za borbu protiv Islamske države, a uz to će biti zaštićeni od 19

nusajrijsko-ruskog bombardovanja dok god se drže ovog dogovora. Tursko-ruski projekat Nakon završetka predaje Halepa nusajrijskom režimu od strane sahvatskih skupina, koje je bilo zasnovano na dogovoru između Rusije i Turske, počelo se sa razvojem novog tursko-ruskog projekta širenja „eksperimenta Halep“ na ostala područja Šama koja se nalaze pod kontrolom sahvata. Ovo je zasnovano na mirovnom ugovoru između sahvata i nusajrijskog režima, koji se sastoji od tri glavne tačke: Prva: obustavljanje vatre između dvije strane na svim područjima Šama. Druga: osnivanje zajedničke vlade koja će se sastojati od nusajrijskog režima i murtedda od oružanih sahvatskih skupina i političke opozicije, te koja će se zasnivati na sekularizmu, demokratiji i predstavnicima njenih članova, gdje će većinska moć ponovo pripasti nusajrijama, jer će se raditi na pridruživanju sahvatskih boraca nusajrijskoj vojsci. Treća: da na kraju sva borba bude usredotočena protiv Islamske države Kao tako, „sigurnosna zona“ će biti prvo područje gdje će se službeno uspostaviti prekid vatre, iako je u stvarnosti već nekoliko mjeseci vatra prekinuta (od početka turske operacije „Štit Eufrata“). Ovo područje će biti sklonište za sve skupine i organizacije koje ulaze u okvir tursko-ruskog projekta, gdje će se preseliti u njega sa svojim naoružanjem, opremom, porodicama i sjedištima. A Idlib će ostati sklonište (utočište) za sve murteddske skupine van dogovora o primirju sa nusajrijskim režimom, gdje će ih nusajrijski i ruski avioni zasipati raketama i granatama, a rafidijske milicije će još više stezati obruč oko njih. Nakon toga neće biti načina za bijeg iz te paklene situacije, osim onome ko se ili preda i pridruži nusajrijskoj vojsci, ili ko uđe u Tursku preko službenog graničnog prijelaza kako bi bio prebačen u „sigurnosnu zonu“ i pridružio se „umjerenoj“ sahvatskoj vojsci u borbi protiv Islamske države, daleko od bilo kojeg borbenog polja protiv nusajrijske vojske. Ovaj projekat će se nastaviti sve dok nusajrijska vojska u potpunosti ne zauzme područja Idliba, obalna područja i sjevernu okolicu Hame, nakon što

20

Članak

izbaci sahvatske murteddske borce iz malih područja Himsa, Damaska, Kalemona a vjerovatno i Der’e. Nakon toga će svaki sahvatski murteddski vojnik morati prihvatiti dogovor o primirju sa nusajrijama, te će se ili morati pridružiti nusajrijskoj vojsci ili „umjerenoj“ sahvatskoj vojsci unutar „sigurnosne zone“, posebno kada više ne bude izbora za boravak u Turskoj ako turska murteddska vlast prebaci sve izbjegličke kampove u „sigurnosnu zonu“. Tokom ovog perioda počinje se sa dogovorom pridruživanja umjerenih sahvatskih jedinica nusajrijskoj vojsci na način koji će biti sličan jedinicama „narodne vojske“ ili policijskim jedinicima, jer će murteddska opozicija vjerovatno imati učešća u ministarstvu unutrašnjih poslova zajedničke vlade. Sa ovim će se sav trud usredotočiti na borbu protiv Islamske države. Stopama iračkih sahvata Sa prvim znakom pojavljivanja sahvata Šama, Islamska država je upozorila murtedde da oni idu istim putem – rame uz rame - svoje braće sahvata u Iraku, i da će njihova završnica biti crna kao što je bila za njihove prethodnike prije. Islamska država ih neće ostaviti na miru, niti će krstaši ispuniti svoja obećanja koja su im dali, a niti će im nusajrije i rafidije dati ono čemu se nadaju. Štaviše, vojnici Hilafeta će nastaviti da sijeku njihove vratove. Rafidije i nusajrije će ih nastaviti rasparičavati, slabiti i ponižavati ih, a onaj ko se pobuni, pa nusajrijama i rafidijama nije teško da otvore i pogledaju u njegove stare dokumente ili mu presude sa nekom novom optužbom. A krstaši i taguti će ih napustiti onog trenutka kada ne budu više imali potrebu za njima. I neće se niko od njih spasiti osim onaj ko je pobjegao kao izbjeglica u neku od susjednih država, baš kao što se desilo sa murteddima od vođa sahvata Iraka. I uistinu će sahvati nestati, a Islamska države će se – Allahovom dozvolom – vratiti na sva područja sa kojih se povukla na sjeveru Šama. I karavane njenih vojnika će ući u Tursku, kako bi od nje napravili nove vilajete u kojima će vladati Allahov Šerijat i biti uništeni idoli Ataturka i simboli demokratije, sekularizma, sufizma i Murteddskog bratstva. A to Allahu nije teško.

Nema sumnje da su se sa povratkom Hilafeta i uspostavom Islamske države, te oživljavanjem onoga što je nestalo i izbrisano od zakona i propisa, prosvijetlili umovi mnogih žena sa našim plemenitim Šerijatom. Tako da su Allahove robinje, u okrilju Islamske države, postale još učenije u vjerskim pitanjima, u onome čime ih je obavezao Gospodar svjetova, pogotovo u pitanjima ‘akide i tevhida, što je bilo pokvareno u zemlji širka. Najčvršća veza imana Znaj o Allahova robinjo da islam znači da se predaš Allahu sa tevhidom i da mu budeš poslušna tako što ćeš se pokoravati Njegovim naredbama i da se kloniš širka i mušrika. El vela’ ve-l-bera’ spada u osnovu islama po idžma’u (konsenzusu) i ono spada u svjedočenje “la ilahe illa Allah”. Osoba se ne može nazvati muslimanom osim sa odricanjem od kufra i kafira, makar se radilo o najbližoj porodici. Možda će žena reći: “Ali moja vela’ je za Allaha, Njegovog Poslanika i vjernike, a najveći dokaz za to je da ja živim u Darul-islamu i počašćena sam blagodati Šerijata Gospodara stvorenja!” Pa znaj da vela’ za kafire ne znači samo pomaganje i podržavanje njih protiv muslimana, štaviše, samo posjedovanje ljubavi i bliskosti prema njima spada u vrstu vela’ za njih, a ljubav i bliskost su smještene u srcu. A srce je gospodar udova i njihov pastir. Bilježi Imam Ahmed u svom Musnedu od Bera’a ibn ‘Aziba  da je rekao: „Sjedili smo kod Allahovog Poslanika  pa nam je rekao: ‘Koja je najčvršća veza islama?’ Rekli smo: 22

Za sestre

‘Namaz.’ Rekao je: ‘To je dobro, ali nije to.’ Rekosmo: ‘Zekat.’ Reče: ‘To je dobro, ali nije to.’ Rekosmo: ‘Postiti mjesec ramazan.’ Reče: ‘To je dobro, ali nije to.’ Rekosmo: ‘Hadždž.’ Reče: ‘To je dobro, ali nije to.’ Rekosmo: ‘Džihad.’ Reče: ‘To je dobro, ali nije to.’ Pa on  reče: ‘Zaista je najčvršća veza islama ljubav u ime Allaha i mržnja u ime Allaha.’” Rekao je Sulejman Aal eš-Šejh : „Neće se vjera uspostaviti i zastava džihada i naređivanja dobra i odvraćanja od zla uzdići osim uz ljubav i mržnju u ime Allaha, iskazivanjem neprijateljstva u ime Allaha i prijateljevanjem u ime Allaha. Kada bi ljudi bili saglasni na jednom putu i zajedničkoj ljubavi, bez iskazivanja neprijateljstva i mržnje, onda ne bi postojalo sredstvo za razdvajanje između haqqa i batila, niti između vjernika i nevjernika, niti između Allahovih saveznika i šejtanovih saveznika.“ [Ed-Durer es-Sennija]. Između nas i vas je nastalo neprijateljstvo i mržnja Nema vela’ bez bera’. Da, ti živiš među muvehhidima i tvoja vela’ je za Allaha, Njegova Poslanika i vjernike, međutim, da li si se odrekla neprijatelja Allaha i vjere? Vjerovatno na tvojoj listi prijatelja koje pozivaš telefonom ima onih koji psuju Islamsku državu i smatraju njene pripadnike neprijateljima, od tvoje rodbine, rođaka i prijateljica. Vjerovatno u tvojim razgovorima sa tvojim prijateljicama ima onih koje posjeduju neprijateljstvo i mržnju prema Hilafetu i njenim vojnicima, koje Allah zna, ali ti ne brineš, niti

Zastave džihada i hisba (naređivanje dobra i odvraćanje od zla) ne mogu biti uspostavljeni bez el vela’ vel-bera’

mariš za to. Štaviše, među njima ima onih koje te podstiču da se iseliš iz Darul-islama zbog žestine rata koji se vodi protiv nje, i druge stvari od laži i zabluda! Pored svega toga ti ništa ne poduzimaš i šutiš i prema takvima se ponašaš prijateljski i blisko umjesto da budeš ljuta prema njima zbog svoje vjere i svoje ‘akide, čak štaviše, ti svu svoju ljutnju pokazivaš onda kada ti tvoj muž zabrani kontakt sa takvim osobama zato što su oni u tvojim očima samo rođaci! Muslimani bojkotiraju ashaba zbog toga što je izostao iz bitke Selefi su nam pokazali najbolje primjere u el vela’ ve-l-bera’, od kojih i primjer Ka’ba ibn Malika  kada je izostao iz bitke na Tebuku bez opravdanja, nakon čega je došla naredba od Allahovog Poslanika  za muslimane, jasna kao sunce u sred dana, a kojom je muslimanima naređeno da bojkotiraju Ka’ba i drugu dvojicom sa njim koji su izostali iz bitke. Ka’b priča, a njegovu priču bilježi Buhari u svom Sahihu: „Allahov Poslanik  zabranio je muslimanima razgovarati sa nama trojicom između onih koji su izostali iza njega. Izbjegavali su nas ljudi i mnogo se promijenili, tako da ja nisam mogao prepoznati zemlju po kojoj sam hodao, i ona kao da nije bila zemlja koju sam znao. U takvom stanju ostali smo pe-

deset noći. Što se tiče dvojice drugova, izolirali su se i sjedili u svojim kućama plačući. Ja sam bio čvršći i strpljiviji, odlazio sam na namaz sa muslimanima, obilazio trgove, niko nije razgovarao sa mnom. Dolazio bih Allahovom Poslaniku poslije namaza, nazivao bih mu selam i sam sebe pitao miču li se njegove usne, odvraća li mi selam ili ne? Zatim sam klanjao blizu njega i krao mu pogled. Kada bih ja pristupio u namazu, gledao je u mene, a kada bih se okrenuo prema njemu, skinuo bi pogled sa mene. Kada je takav odnos muslimana prema meni potrajao, otišao sam i ušao u (ograđeni) vrt Ebi Katadea, a on je moj amidžić i najdraži mi od ljudi. Nazvao sam mu selam; tako mi Allaha, nije mi odvratio; zatim sam mu rekao: ‘O Ebu Katade, kunem te Allahom, da li znaš da ja volim Allaha i Njegova Poslanika?’ On je samo šutio. Ponovio sam i preklinjao ga, a on je šutio, zatim je rekao: ‘Allah i Njegov Poslanik znaju.’ Zatim su mi obilno suzile oči...“ Ostao je u ovom stanju, a muslimani su ga izbjegavali, sve dok Allah nije prihvatio tevbu njega i njegova braće. Stoga, razmisli o Allahova robinjo i pogledaj kako su muslimani bojkotovali Ka’ba, pokoravajući se svome Poslaniku  i prijateljujući sa njim! I da li ono što je uradio Ka’b  rade danas oni koji izostaju iz bitke? Ne, wallahi! Oni koji danas izostaju iz pomaganja istine nisu za-

23

El vela’ vel-bera’ su od velike važnosti u odbrani islama i muslimana

dovoljni samo svojim sjedenjem i izostajanjem, čak štaviše, kada im se spomene džihad i mudžahidi oni oštro i žestoko počnu da reagiraju. Allahova vjera je njima draža od njihovih očeva Kako je samo dobar ‘Abdullah ibn ‘Abdillah ibn Ubejj . Njegov otac, vođa munafika je rekao: {Ako se vratimo u Medinu, sigurno će jači istjerati iz nje slabijeg!} [El Munafikun: 8], zatim im je Allahov Poslanik  naredio povratak, pa je ‘Abdullah stao na put svome ocu govoreći mu: „Neću te napustiti sve dok ne kažeš da si ti ponižen a Muhammed poštovan“. Da, to je el vela’ ve-l-bera’, u svojoj najsvjetlijoj i najiskrenoj slici, to je tačka razdvajanja i rastavljanja, na granici menhedža i ‘akide. Tada, više nema ljubavi i bliskosti, kada se radi o vjeri! A što se tiče majke vjernika Umm Habibe  pa od nje smo naučili ders o el vela’ ve-l-bera’ koji se malo gdje može naći u našem vremenu. Prenosi Ez-Zuhri: „Ebu Sufjan je došao u Medinu kada je Allahov Poslanik  htio napasti Mekku, i razgovarao je sa njim želeći produžiti primirje, ali on se nije okrenuo prema njemu. Zatim je ustao i ušao kod svoje kćerke Umm Habibe i kada je krenuo da sjedne na madrac Allahovog Poslanika , ona ga je smaknula od njega. Zatim je rekao: ‘O kćeri

24

Za sestre

moja, je li ti to želiš sačuvati taj madrac od mene ili mene od madraca?’ Ona reče: ‘To je madrac Allahovog Poslanika, a ti si prljavi mušrik.’ On reče: ‘O kćeri moja, tebe je nakon mene zadesilo zlo.’“ [Sijer A’lam en-Nubela’]. Različiti stepeni izbjegavanja nekoga radi Allaha Za kraj želimo reći, o Allahova robinjo, mi tebe ne podstičemo da izbjegavaš svoju porodicu i prijatelje, osim u slučaju kada vidiš nekog od njih da je, govorom ili djelom, počinio riddet koji poništava millet (vjeru). Takva se osoba mora izbjegavati i nje se mora odreći radi Allaha, isto kao što je onaj koji pomaže neprijatelje, pa makar sa jednim slovom, ili poziva na uništavanje i poražavanje Islamske države u ratu protiv njenih neprijatelja, ili se nada uništavanju šerijatske vlasti i uspostavljanju izmišljenih zakona, ili uradi nešto drugo od nevakida islama (djela koja poništavaju islam) i poništavača imana. A što se tiče onih koji se nalaze u zabludi koja nije na ovom stepenu, takvi se izbjegavaju u onoj mjeri koliko pri sebi imaju od grijeha. A zahvala pripada samo Allahu, Gospodaru svjetova.

25

I dok vojnici Hilafeta vode borbu protiv snaga kufra, mi ćemo se nakratko osvrnuti na nekoliko vojnih operacija koje su mudžahidi Islamske države uspješno izveli, uspijevajući tako proširiti teritorij Hilafeta, terorizirati, masakrirati i poniziti Allahove neprijatelje. Ove operacije su samo izbor mnogih operacija koje je Islamska država izvela na različitim frontovima širom mnogih područja tokom zadnjih sedmica. Rat protiv Turske 7. rebi’ el ahir, vojnici Hilafeta su uništili turski BMP nakon gađanja sa navodećom raketom blizu gradića Kabbasin. 8. rebi’ el ahir, vojnici Hilafeta izveli napad na tursku murteddsku vojsku i sahvatske pozicije zapadno od grada El Baba. Odvili su se kratki sukobi i murteddi su pobjegli, ostavljajući mudžahide da zauzmu njihove pozicije, nakon čega su se sigurno vratili u svoju bazu. 26

Vijesti

13. rebi’ el ahir, vojnici Hilafeta uništili tenk turske murteddske vojske nakon gađanja sa navodećom raketom blizu sela Kudejran. 26. rebi’ el ahir, istišhadi Ebu Ahmed el Hamvi, Allah ga primio, je napao i detonirao svoju auto-bombu na barake turske murteddske vojske i sahvata blizu planine Dajr, sjeverno od grada El Baba, ubijajući i ranjavajući nekoliko njih. Isto tako, uništen je tenk i vozilo za prevoz vojnika nakon što su gađani sa navodećim raketama blizu sela Kabr el Mikri, sjeveroistočno od El Baba. Vilajet Kavkaz 30. rebi’ el evvel, tajne jedinice Islamske države su izvele dva napada na dvije kontrolne tačke dagestanske policije u gradu Hasavjurt, i treći napad na policijsku patrolu u gradu Kaspijsk, u centru Dagestana. Uspjeli su ubiti nekoliko murtedda i raniti nekoliko drugih.

Mudžahid, Ebu Hassan el ‘Iraki 

Vilajet Bagdad 3. rebi’ el ahir, istišhadi Ebu Hassan el ‘Iraki, Allah ga primio, izveo šehidsku operaciju na murteddske rafidije u gradu Sad, prema istoku Bagdada, kao osveta za neprestana rafidijsko-krstaška bombardovanja na zdravstvene institucije vilajeta Nejneva. On je svoju auto-bombu detonirao na njihovu skupinu, ubijajući i ranjavajući oko 150 murtedda. Nakon toga su uslijedila još dva napada sa auto-bombama na ranjene rafidije, jedna kod bolnice Dževadir a druga kod bolnice El Kindi, prema istoku grada, u kojima je ubijeno i ranjeno 60 murtedda. 9. rebi’ el ahir, istišhadi Jahja el ‘Iraki, Allah ga primio, je napao sa svojom auto-bombom i detonirao je na grupu rafidijskih mušrika u mjestu ‘Ulva Džemila, prema istoku Bagdada, ubijajući i ranjavajući oko njih 80. Drugi istišhadi napad je izveden od strane brata Ebu Dudžane el ‘Irakija, Allah ga primio, koji je uletio u sred grupe murteddskih rafidija i detonirao svoj eksplozivni pojas, ubijajući i ranjavajući oko njih 45. 11. rebi’ el ahir, nakon pomnog promatranja kretanja i okupljanja rafidijske vojske, te oficira i vođa rafidijske mobilizacije unutar Medicinskog koledža El Kindi u području Nahda prema istoku Bagdada i Univerzitetu Didžla u području Devra, prema jugu Bagdada, jedinice za ek-

sploziv Islamske države su parkirale i detonirale dvije auto-bombe kod mjesta njihovog okupljanja, i tako ubili i ranili oko njih 70. Vilajet Salahuddin 3. rebi’ el ahir, nekoliko ingimasija Islamske države je izvelo napad na pozicije rafidijske vojske u gradu Samerra’. Nakon žestokih sukoba, uspjeli su ući u bazu Federalne policije kao i u bazu vojne jedinice milicija Selam u centru grada. U tim sukobima su ubili oko 100 murtedda i ranili desetine drugih, a među ubijenima se nalazi i jedan od oficira. Nekoliko murteddskih vozila je zapaljeno, te su neki dijelovi zgrade Federalne policije i zgrade milicija Selam uništeni. Jordan 7. rebi’ el ahir, tajna jedinica Islamske države je uspjela likvidirati murtedda Bessam el Havranija, prvog kapetana murteddske jordanske policije. Napali su ga i ubili na putu Ajil u mjestu Me’an, prema jugu Jordana. Vilajet Rakka 8. rebi’ el ahir, nekoliko vojnika Islamske države je izvelo iznenadni napad na PKK pozicije u gradiću Tell Seman i u selu Haniz, na sjeveru Rakke. Odvili su se žestoki sukobi u kojima je ubijeno oko 30 murtedda unutar gradića. Do27

Mrtvi PKK borci

datnih 40 murtedda je ubijeno kada je njihov konvoj pao u zasjedu dok je išao prema selu Haniz kao podrška murteddima koji su se nalazili tamo. U zasjedi je izbrisan cijeli konvoj, zajedno sa BMP-om i pet vozila 4x4. 16. rebi’ el ahir, grupa ingimasija je tajno ušla iza linija PKK u selu Svejdijja Sagira, na zapadu Vilajeta i izvela iznenadni napad na murtedde. Sukobi su se odvijali nekoliko sati i završili su sa istišhadi operacijom brata Ebu Abdillaha eš-Šišanija, Allah ga primio, koji je detonirao svoju auto-bombu na murtedde unutar sela. Nakon toga, murteddi su pozvali u pomoć krstaške avione kao i dodatnu vojnu podršku izvan sela. Brat istišhadi Ebu Hattab ed-Dimaški, Allah ga primio, je napao sa svojom auto-bombom i detonirao je na veliku skupinu njihovih boraca i vozila, te tako nanio velike gubitke u njihovim redovima. Mudžahidi su isto tako detonirali 8 eksplozivnih naprava na murtedde u mjestu Svejdijja Sagira. U međuvremenu, grupe ingimasija su napale sela Bir Huvejn i Istočni Dža’ber, koji se nalaze sjeverno od Tabke, gdje su se sukobili sa murteddima, ubijajući i ranjavajući nekoliko njih. Tokom ovih sukoba, krstaški avioni su izveli nekoliko zračnih napada, od kojih je 7 greškom izvedeno na PKK pozicije, a u napadima mudžahida je ubijeno 100 murtedda. 25. rebi’ el ahir, vojnici Hilafeta su iznenadno izveli veliki napad na PKK murtedde u području 28

Vijesti

Dža’ber u okolici Džernijje, na zapadnoj strani Vilajeta. Ingimasiji su u grupama, poslije predvečerja krenuli u napad i uspjeli okružiti murtedde sa tri strane. Napad je počeo u selima ‘Atšana, U’ajvidž i ‘Ali ‘Omer, te se nastavili u selima Džedda i Mahmudali, u kojem su svi PKK borci, koji su se nalazili u tim selima, ubijeni. Druga grupa ingimasija je napala selo Tuvejhina, odakle su krenuli prema selu Ebu Sahra i Dža’ber i prema dvorcu Dža’ber, dok je druga grupa ingimasija napala gradić Džernijja. Ovim napadom su vojnici Hilafeta zauzeli nekoliko sela, te ubili i ranili na desetine PKK boraca. 27. rebi’ el ahir, 33 PKK borca je ubijeno i 16 ranjeno u napadu vojnika Hilafeta na njihove pozicije u selima Haniz i Tell Semen. Izbili su žestoki sukobi, tokom kojih su mudžahidi granatirali murteddske pozicije sa više od 125 minobacačkih granata, nakon čega su se sigurno vratili na svoje pozicije. U međuvremenu, druga grupa vojnika Islamske države je izvela napad na PKK pozicije blizu sela Hajavi u sjevernoj okolici Vilajeta, gdje su uspjeli ubiti 5 murtedda koji su pokušali pobjeći preko pustinje. Također su osvojili nešto od lakog naoružanja i municije kao ganimu, prije nego što su se sigurno vratili na svoje pozicije. Vilajet Nejneva 9. rebi’ el ahir, nekoliko vojnika Islamske države je izvelo žestok napad na rafidijske vojnike i milicije u okolici Šukak el Hadba, na sjeveroistoku Mosula. Izbili su žestoki sukobi koji su trajali nekoliko sati, a tokom kojih je ubijen i ranjen 31 murtedd. Nakon toga, dva istišhadija, Ebu Enes el Maslavi i Ebu Bekr el Maslavi, su napali sa svojim auto-bombama i detonirali ih, jednu za drugom, na murtedde. Uspjeli su ubiti 21 murtedda i raniti nekoliko drugih, kao i uništiti dva hummera i zapaliti zgradu u kojoj su se murteddi nalazili. U međuvremenu, istišhadi Ebu Ahmed eš-Šami, Allah ga primio, je napao sa svojom auto-bombom i detonirao je na grupu

rafidijskih vojnika i milicija u naselju Selam, na jugu Mosula. Uspio je ubiti 11 murtedda i raniti nekoliko drugih, te uništiti četiri hummera kao i kuću kojoj su se murteddi nalazili. Somalija 10. rebi’ el ahir, dva člana somalijske murteddske policije su ubijena dok je treći ranjen u napadu vojnika Hilafeta sa ručnim bombama na njihovu kontrolnu tačku kod raskrižja ‘Ali Sufi u gradu Mogadišu. Vilajet Zapadna Afrika 10. rebi’ el ahir, vojnici Hilafeta su ubili 20 vojnika afričke koalicije u napadu na njihove pozicije u gradu Buni Jadi u regiji Jobe, na sjeveroistoku Nigerije.

kabir el Karmid i stambeni projekat Džurja, i tako su spojili jugozapadna naselja sa planinom Serda, koja se nalazi na zapadnoj strani grada. U novom napadu su aerodrom i okolna područja pod nusajrijskom kontrolom odsječena od baze 137 Brigade i zapadnosjevernih naselja grada. Vojnici Hilafeta su također zauzeli kontrolu nad planinom ‘Ummal, se koje se širi pogled na grad i susjedno mezajre, kao i autobusnu stanicu Pullman i nekoliko pozicija u naselju ‘Ummal, na jugozapadu grada. U ovim borbama je ubijeno 40 nusajrijskih vojnika i boraca rafidijskih milicija, te su uništeni top 57mm, tenk i Šilka. 19. rebi’ el ahir, istišhadi Ebu ‘Ali eš-Šami, Allah ga primio, je napao sa svojom auto-bombom i detonirao je na grupu murtedda u okolici Elektrodistribucije koja se nalazi na planini grada El Hajra. Nekoliko njih je ubijeno i nekoliko ranjeno, a pješadijske jedinice su napale kako bi dovršile one koji su preživjeli. Nešto kasnije, mudžahidi su uspjeli zauzeti kontrolu nad zgradom Elektrodistribucije kao i okolna područja, te su isto tako zauzeli kontrolu nad prenosnom ambulantom nusajrijske vojske na planini. Ukupan broj ubijenih murtedda je 15, pored mnogo drugih ranjenih tokom sukoba.

Vilajet El Hajr 16. rebi’ el ahir, nekoliko ingimasi grupa je tajno prije zore, ušla na nusajrijske pozicije, zapadno od vojnog aerodroma El Hajr, i uspjela zauzeti područje Sekan el Muhendisin, u kojem su se murteddi bili utaborili i koristili to mjesto kao prve odbrambene linije na zapadnoj strani aerodroma. U sukobima je ubijeno 5 murtedda i nekoliko drugih ranjeno. 17. rebi’ el ahir, vojnici Hilafeta su nastavili sa svojim naVojnici Hilafeta u vilajetu El Hajr u borbi protiv nusajrijskih murtedda padima nakon čega su uspostavili opsadu na vojni aerodrom zajedno sa još četiri naselja. Na taj način su ih odsjekli od ostatka naselja i područja pod kontrolom nusajrijske vojske i rafidijskih milicija, sjeverozapadno od grada. Ovo je uslijedilo nakon što su vojnici Hilafeta napredovali na zapadnu stranu aerodroma, gdje su zauzeli područje Me-

29

Šesti put pobjede je prepoznavanje potrebe za Allahom i poniznost. Rekao je Uzvišeni: {Allah vas je na mnogim bojištima pomogao, a i onoga dana na Hunejnu kada vas je mnoštvo vaše zanijelo, ali vam ono nije ni od kakve koristi bilo, nego vam je zemlja, koliko god da je bila prostrana, tijesna postala, pa ste se u bijeg dali} [Et-Tevba: 25]. Rekao je Ibn Kesir : “Prenosi Ibn Džurejdž da je Mudžahid rekao: ‘Ovo je prvi ajet u suri Beraa’ u kojem Uzvišeni Allah spominje Svoju počast kojom ih je počastio i Svojom dobrotom i pomoći kojima ih je pomogao na mnogim bojištima i bitkama sa Allahovim Poslanikom , i to je od Njega Uzvišenog, Njegovom pomoći i Njegovom odredbom, a ne zbog njhovog broja, niti zbog njihove opreme. On ih obavještava da je pobjeda samo od Njega, bilo da je njihov broj velik i malen. Na dan Hunejna njih je zavelo njihovo mnoštvo i pored toga ono im nije ni od kakve koristi bilo, pa su se dali u bijeg osim mali broj koji je ostao sa Allahovim Poslanikom .’” Rekao je Allahov Poslanik : “Uistinu mi je Allah  objavio da budete ponizni.” [Bilježi Muslim od ‘Ijada ibn Himara]. Rekao je Ibnul-Kajjim : “Zaista je potreba za Allahom, uz neki nedostatak, bolja od ponosa bez nje (potrebe).“ [Tariku-l-hidžretejn]. Bilježi Muslim od Ebi Hurejre  da je rekao: „Neće se neko poniziti radi Allaha a da ga On neće uzvisiti.“ Ova uzvišenost na dunjaluku dolazi kroz pomoć, pobjedu i dobar ugled, a na Ahiretu to znači podizanje stepena i pohvalno mjesto. Rekao je Ibn Battal: „Rekla je ‘Aiša: ‘Vi zanemarujete najbolji ‘ibadet; poniznost.’“ Rekao je EtTaberi : „Poniznost je jedan od najboljih testova kojim Allah testira Svoje robove vjernike, kako bi vidio njihovu pokornost Njemu u u tom stanju i zato što On zna korist za njih u tome – na dunjaluku i Ahiretu. Od toga je i slučaj kada je on  ušao u Mekku, ljudi su počeli govoriti: „On je ovo, on je 30

Članak

ono...!“ Pa je sageo svoju glavu dok je bio na jahalici i počeo da govori: „Allah je Veći i Uzvišeniji...“ Tarik ibn Šihhab je rekao: „Kada je ‘Omer stigao u Šam pojavi se ispred njega plićak vode, pa je sišao sa svoje kamile, zatim skinuo svoju obuću i uzeo ih u svoje ruke a potom, zajedno sa kamilom, ušao u vodu. Ebu ‘Ubejda mu reče: ‘Danas si napravio ogromnu stvar kod stanovnike zemlje.’ On se udari po prsima a onda reče: ‘Kamo sreće da je to rekao neko drugi mimo tebe o Eba ‘Ubejda. Uistinu ste vi (Arapi) bili najponiženiji i najgori narod pa vas je Allah uzvisio sa islamom, pa kad god budete tražili ponos u nečem drugom mimo Njega, Allah će vas poniziti.“ [Šerh Sahihu-l-Buhari]. Sedmi put pobjede je zikr (spominjanje) Allaha. Rekao je Uzvišeni: {O vjernici, kada se s kakvom četom sukobite, smjeli budite i neprestano Allaha spominjite da biste postigli što želite} [El Enfal: 45]. Rekao je Et-Taberi: „{i neprestano Allaha spominjite} tj. tražite od Allaha da vas pomogne protiv njih (neprijatelja) i da ih porazite. Zaposlite svoja srca i jezike spominjanjem Njega, kako bi postigli ono što želite.” On također prenosi da je Katade rekao:

“Allah je naredio zikr kada ste najzaposleniji; u vrijeme kada se sablje sukobe.” Postoji jako vrijedan govor Kurtubija u tefsiru ovog ajeta gdje kaže: “’Učenjaci imaju tri mišljenja u vezi ovog zikra. Prvi je da spominjete Allaha kada su vam srca zabrinuta, jer spominjanje Allaha pomaže u izdržljivosti i čvrstoći u poteškoćama. Drugo, da budete izdržljivi svojim srcima i da spominjete Allaha svojim jezicima, jer se srce ne smiruje kod sukoba, a jezik se može ispreplitati. Stoga, On je naredio zikr sve dok srca ne budu čvrsta na jekinu a jezik na zikru, izgovarajući ono što su izgovarali drugovi Taluta: {Gospodaru naš, nadahni nas izdržljivošću i učvrsti korake naše i pomozi nas protiv naroda koji ne vjeruje!} [El Bekara: 250]. Ovo stanje ne može biti ostvareno osim kroz snagu znanja i uočavanja, što spada u preporučljivu hrabrost ljudi. Treće je da se morate sjetiti Allahovog obećanja koje vam je dao kada prodate svoju dušu, kao i nagrade koju je On pripremio za vas.” Sve ovo se odnosi na spominjanje Allaha, tako da vjernik treba da spominje Allaha sa svojim jezikom i da svoje srce navikava i napominje na hrabrost i smjelost, i da se sjeti onoga što je Allah obećao od pobjede i pomoći na dunjaluku i Dženneta na Ahiretu. Rekao je Uzvišeni Allah Musau i Harunu: {i neka sam vam Ja uvijek na pameti} [Ta Ha: 42]. Rekao je Ibn Kesir : „Pod ovim se misli da ne popuste u spominjanju Allaha u vrijeme kada se sukobe sa Faraonom, kako bi im spominjanje Allaha bilo od pomoći protiv njega, te kako bi bilo njihova snaga i moć kojom bi ga slomili.“ Znaj da je zikr Allaha u borbi nešto tajno (skriveno). El Hakim je zabilježio i potvrdio vjerodostojnost predaje od Ebi Musaa  da je Allahov Poslanik  mrzio podizanje glasa u toku borbe (glasno spominjanje Allaha). Osmi put pobjede je dova. Rekao je Uzvišeni Allah: {Reci: “Allah vam poklanja pažnju samo zbog vaše molitve} [El Furkan: 77]. I rekao je Slavljeni: {zato samo Njega dozivajte, iskreno Mu ispovijedajući vjeru} [Gafir: 65]. I rekao je: {a Njemu se molite sa strahom i nadom; milost Allahova je doista blizu onih koji dobra djela čine.} [El A’araf: 56]. I rekao je: {Gospodar vaš je rekao: “Pozovite Me i zamolite, Ja ću vam se odazvati! Oni koji iz oholosti neće da Mi se klanjaju – ući će, sigurno, u Džehennem poniženi.”} [Gafir:

60]. I rekao je: {A kada te robovi Moji za Mene upitaju, Ja sam, sigurno, blizu: odazivam se molbi molitelja kad Me zamoli. Zato neka oni pozivu Mome udovolje i neka vjeruju u Mene, da bi bili na Pravome putu.} [El Bekara: 186]. Rekao je Allahov Poslanik : „Dova je ‘ibadet.“ [Bilježe Ibn Madža, Ebu Davud, Et-Tirmizi, En-Nesai od En-Nu’mana bin Bešira]. I rekao je : “Nema ništa vrijednije kod Allaha od dove.” [Bilježi El Hakim od Ebi Hurejre]. I rekao je : “Ko ne traži od Allaha, On će se naljutiti na njega.” [Bilježi Et-Tirmizi od Ebi Hurejre]. Rekao je Ibn Tejmijje : “Pomoć i opskrba se dobijaju na razne načine. Najsigurniji od njih je dova vjernika.” Isto tako je rekao: “Kada je nastupila bitka na Bedru i Allahov Poslanik  obavijestio svoje ashabe da će doći taj dan i da će neprijatelj biti poražen, ono što je prethodilo tome jeste to što je Allahov Poslanik  tražio pomoć od Allaha i dovio Mu za to.” [Medžmu’a-l-fetava]. Ovo je Allahov Poslanik , kada je vidio mnoštvo neprijatelja i njihovu snagu, te mali broj ashaba i njihovu slabost, okrenuo se Allahu i tražio od Njega pomoć; {a pobjeda dolazi samo od Allaha, Silnoga i Mudroga} [Aal ‘Imran: 126]. Muslim u svom Sahihu bilježi predaju od El Faruka ‘Omera ibn Hattaba  da je rekao: „I kad je osvanuo dan bitke na Bedru, Allahov Poslanik  je pogledao u svoje ashabe i vidio njih nešto više od tri stotine, zatim je pogledao u mušrike a njih je bilo više od hiljadu, zatim se okrenuo prema Kibli i rekao: ‘Allahu, daj mi ono što si mi obećao, Allahu, daj mi ono što si mi obećao. Allahu ako uništiš ovu malu skupinu vjernika, neće niko na Zemlji ostati da Te obožava.’ I dovio je sve dok mu ogrtač nije spao sa ramena.“ [Bilježi Muslim]. A kada bi uopšteno dovio protiv mušrika, rekao bi: ““Allahu, o Ti koji Knjigu spuštaš, o Ti koji oblake šalješ, o Ti Koji saveznike pobjeđuješ, pobijedi ih i pomozi nas protiv njih.” [Bilježe Buhari i Muslim od ‘Abdullah ibn Ebi Evfa]. Allahov Poslanik  je posebno navodio u dovi njihove vođe i starješine. Bilježe Buhari i Muslim od Ibn Mes’uda  da je rekao: “Okrenuo se Allahov Poslanik  prema kibli i proučio dovu protiv grupe Kurejšija: protiv Sejbe ibn Rebi ‘a, Utbe ibn Rebi’a, Velida ibn Utbe i Ebu-Džehla ibn Hišama. Zaklinjem se Allahom da sam ih vidio poubijane, a sunce ih već izobličilo jer je dan bio vrlo vruć.” 31

Znaj, o Allahov savezniče, da se ti nalaziš na jednom od mjesta gdje se prima dova. Prenosi se od Sehla ibn Sa’da es-Sa’dija da je rekao: “U dva vremena vam se otvaraju nebeska vrata, kada malo kome se ne prima njegova dova, za vrijeme poziva na namaz i u vrijeme kada se saffovi redaju u borbi na Allahovom putu.” [Bilježi Malik u El Muvetta’]. Stoga, o mudžahide, traži vremena kada se dova prima kao što je dan džume, u kojem postoji sat u

Zikr je osnova džihada, a najbolji zikr je Kur’an

kojem se primaju dove, u vrijeme ezana, kada pada kiša, u zadnjoj trećini noći. Rekao je Allahov Poslanik : “Naš Blagoslovljeni i Preuzvišeni Gospodar spušta se svake noći na zemaljsko nebo kada ostane zadnja trećina noći i govori: ‘Ko šta moli, da mu udovoljim? Ko šta traži, da mu dam? Ko Me moli za oprost, da mu oprostim?’” [Bilježe Buhari i Muslim od Ebi Hurejre]. A u drugom rivajetu stoji: “Ko traži opskrbu pa da ga opskrbim? Ko traži da otklonim od njega poteškoću, pa da mu je otklonim?” Molim Allaha da nam ne uskrati primanje dove, jer su nam nepravdu učinili i bliski i udaljeni, i cijeli svijet se okupio u ratu protiv nas. A ono što je Allahov Poslanik  rekao Mu’azu je radosna vijest za vas: “Čuvaj se dove (kletve) osobe kojoj je učinjeno nasilje, jer između nje i Allaha nema prepreke!” [Bilježe Buhari i Muslim]. A ovaj poslanik je osoba kojoj je učinjena nepravda jer su ga 32

Članak

prozivali lašcem, pa je on dovio Allahu, i kakav je bio odgovor? Rekao je Uzvišeni: {Prije njih Nuhov narod nije vjerovao i roba Našeg je u laž utjerivao, govoreći: “Luđak!” – i Nuh je onemogućen bio. I on je Gospodara svoga zamolio: “Ja sam pobijeđen, Ti se osveti!” I Mi smo kapije nebeske pootvarali vodi koja je neprestano lila, i učinili da iz zemlje izvori provru, i vode su se sastajale kako je određeno bilo, a njega smo nosili na onoj od dasaka i klinaca sagrađenoj} [El Kamer: 9-13]. Zatim znaj, o mudžahide, da je od puteva pobjede prisutnost slabih (nemoćnih) u našim redovima, i njihove dove koje čine za nas. Prenosi se od Ibn ‘Abbasa  da je rekao: “Saopćio mi je Ebu Sufjan i rekao: Pitao sam te slijedi li ga ugledni svijet ili siromašni između njih, a ti si izjavio: “Slijede ga slabi (siromašni) između njih;” pa oni su bili (većinom) sljedbenici Poslanika.’” [Bilježe Buhari i Muslim]. Rekao je Allahov Poslanik  Sa’idu : “Da li ste vi pomognuti ili oprskrbom darovani zbog nečega drugog ili zbog nemoćnih među vama?” [Bilježi Buhari]. Ovaj hadis nam jasno ukazuje na važnost čuvanja nemoćnih mudžahida, kao i drugih od žena, djece i staraca, jer oni su većinom iskreniji u dovi, bogobojazniji i ponizniji, i imaju veću potrebu i oslonac na Allaha. Na kraju vas podsjećam na govor Uzvišenog Allaha: {O vjernici, budite strpljivi i izdržljivi, na granicama bdijte i Allaha se bojte, da biste postigli ono što želite! } [Aal ‘Imran: 200]. I na govor: {a u Allaha se pouzdajte, ako ste vjernici!” } [El Ma’ida: 23]. I na govor: {Allah je zaista na strani onih koji se Njega boje i grijeha klone i koji dobra djela čine.} [En-Nahl: 128]. I govor: {A Allah će sigurno pomoći one koji vjeru Njegovu pomažu – ta Allah je zaista moćan i silan} [El Hadždž: 40]. I govor: {O vjernici, kada se s kakvom četom sukobite, smjeli budite i neprestano Allaha spominjite da biste postigli što želite} [El Enfal: 45]. Ovo su putevi pobjede u Allahovoj Knjizi, pa čvrsto se uhvatite za njih.

33

Pitanje: Kakva je bila situacija na frontu u područjima okolo grada Tedmura prije njegovog osvajanja, i kakve su bile pripreme za napad na grad? Odgovor: Vojnici Hilafeta su već jednom osvojili grad Tedmur i to u mjesecu ša’banu 1436., a nusajrijska vojska i rafidijske milicije nisu uspjele ga uspjele vratiti pod kontrolu, pored desetine napada koje su izveli na njega i u kojima su pretrpjeli velike gubitke i ranjene, te većina njihovih vozila je bila uništena. Ovako je bilo sve dok nisu počeli sa velikim napadom na grad uz rusku zračnu podršku, na početku mjeseca džumadel-ahira 1437. Mobilizirali su hiljade vojnika (uključujući vojne snage, rafidijske milicije, ruske borbene snage i ruske savjetnike) u simulativnoj koordinaciji sa žestokim zračnim bombardovanjem, tako da su svakodnevno bombardovali grad sa 100 raketa, eksplozivnim buradima i eksplozivnim gasnim cilindrima. Mudžahidi su bili natjerani da se povuku iz grada u polovini istog mjeseca, nakon čega je nusajrijski režim uspio zauzeti grad i njegova okolna područja. Mudžahidi su nakon toga počeli sa izvođenjem serija operacija nastojeći s tim da iscrpe nusajrijske resurse, te su također pokrenuli veliki napad na njihove pozicije u područjima Sa’ir i Džezel, kao i na područja blizu grada Tedmura, nakon čega su svoje operacije usredotočili na istočni pravac grada. U sukobima u gradu i njegovoj okolici od perioda u kojem su vojnici Hilafeta prvi put zauzeli grad, mjeseca ša’bana 1436. pa sve do početka mjeseca rebi’ el evvela 1438. ubijeno je i ranjeno oko 1700 nusajrijskih vojnika i pripadnika rafidijskih milicija, te 7 ruskih vojnika, među kojima se nalazi vojni savjetnik i dva pilota. Broj vozila koji su ili uništeni ili uzeti kao ganima od strane mudžahida je ukupno 236, među kojima se nalazi 71 tenk, 18 topova 23mm, 34

Article Članak

57mm i 14.5mm, 20 topova 122mm i 130mm, te nekoliko vozila 4x4 sa montiranim mitraljezima. Dodatno tome uništen je ruski helikopter, a sva zahvala pripada samo Allahu. Pitanje: Koliki je bio broj pozicija neprijatelja unutra i okolo grada Tedmura, prije nego što ste ga osvojili? Odgovor: Nusajrijski režim i oni koji ga podržavaju, ruske snage i rafidijske milicije, su zauzeli nekoliko pozicija kao svoje centralne tačke u gradu i okolo njega. Čvrsto su se utaborili na njima, uključujući i planinu Tar, gradske silose, brdo ‘Amirijja i planinu Hujan, dok je područje Džezel bilo mjesto gdje su postavili svoje vojne barake, na vrhu brda koje su nadgledale puteve koji vode do njih. Na strani nusajrijskog režima nalazile su se rafidijske milicije iz Irana, Afganistana i Iraka, tzv. „Popularni komiteti“, kao i ruske snage. Ruske snage, kojih je bilo na desetine, su imale za zadatak da pružaju podršku u izvršavanju vojnih operacija i da pružaju zračnu podršku, te da obučavaju vojnike koji su se nalazili u tom području. Broj nusajrijskih vojnika u gradu je bio između 1500 i 2000, podržani sa desetinama oklopnjaka, tenkova i teškim oružjem. Nusajrije su okupile ovu snagu kako bi izvršili napad na pozicije mudžahida u vilajetu El Hajr. Grad je podijeljen na osnovu

milicija koje su bile stacionirane u njemu. Svaki od njih su okupirali ulicu ili zgradu, ispisujući po zidovima znakove širka i stavljajući određene zastave naokolo, a stanje grada, što se tiče usluga, je bilo katastrofalno. Pitanje: Recite nam o operaciji ponovnog osvajanja grada Tedmura. Kako je izvedena i koje ste rezultate postigli? Odgovor: Vojna operacija je počela 8. rebi’ el evvela. Vojnici Hilafeta su pokrenuli veliki i iznenadni napad na nusajrijsku vojsku i rafidijske milicije i to iz 8 pravaca širom borbene linije u dužini od 200 km. Allahovom milošću su napravili veliki napredak i zauzeli grad Tedmur, kao i desetine pozicija u okolici grada, kao i naftna i gasna polja, i široka područja na istočnoj okolici Himsa i to u iznenađujućem napadu koji je uništio nusajrijske nade da napreduju prema autocesti Tedmur-Hajr sa namjerom da razbiju opsadu mudžahida nad nusajrijama u gradu Hajru i vojnom aerodromu. Važnost grada Tedmura leži u činjenici da je to prenosno središte koje spaja između Hame, Himsa i vilajeta Damaska, te isto tako predstavlja raskrižje koje vodi do podučja koja se nalazom pod kontrolom Hilafeta u pravcu Damaska, Hame, Himsa, Hajra i vilajeta Rakke. On također predstavlja startno mjesto prema područjima pod kontrolom

35

nusajrijskog režima. Nusajrijsko vođstvo je povećalo svoje pokrete prije nekoliko mjeseci i održali su nekoliko sastanaka sa onima koji tvrde da su plemenske vođe u Hajru i Rakki. Objavili su formiranje plemenske mobilizacije koje korača rafidijskim stopama – Plemenska mobilizacija u Iraku. Ova nova plemenska mobilizacija će postati kao cipele kojima će nusajrije hodati kako bi stigli do grada Hajra, počinjući iz grada Tedmura, kao što su tvrdili. Najbolji način odbrane je da napadnete na način koji je suprotan onome što nusajrije očekivaju i žele, tako da su Allahovi vojnici muvehhidi odradili pripreme i – tražeći pomoć od Allaha c – izveli veliki istovremeni napad duž borbene linije koja se prostire na oko 200km. Operacije su otpočele u noći iz pravca Huvejsisa. U tom području su se svakodnevno odvijali žestoki sukobi na već naviknut način, ali u zoru tog dana stvari su bile potpuno drugačije na tom području nego na ostalim, jer su se ingimasi grupe pripremale da izvrše napad na kafire. Nakon primanja naredbe, desetine tenkova Hilafeta su iz svih pravaca počeli granatirati barake nusajrijske vojske i milicija i na taj način su podržavali ingimasi grupe koje su napredovale prema barakama, te koji su brzo stigli do kafirskih rovova kod kontrolnih tačaka Talila, područja oko silosa Tedmura i planine Hujan, a to je ista ona planina koja je zadavala velike muke nusajrijskim i ruskim borbenim avionima tokom bitke u kojoj su zauzeli Tedmur prošle godine. Vojnici Hilafeta su zauzeli kompletnu kontrolu nad planinom Hujan, kontrolnim tačkama Talila kao i nekoliko kontrolnih tačaka koje su se nalazile prema području oko silosa tokom prvog dana borbe, a sva zahvala pripada samo Allahu. Nakon toga, nusajrijska uporišta u Džiharu, Džezelu, Muru i kompaniji Hajjan za gasna polja su pala, zajedno sa vojnim pozicijama. Neprobojna tvrđava nusajrijskog režima, silosi, su također pali, a sa padom planine Tar sužen je obruč oko nusajrija. Odmah nakon toga stigle su naredbe za ruske snage da se povuku iz Tedmura, a vijesti o povlačenju ruskih snaga su kao munja pogodile rafidije i nusajrije, jer oni su vjerovali da ne mogu biti poraženi sve dok imaju rusku zračnu i artiljerijsku podršku, kao i opremu za noćno praćenje koju su im obezbjedili. Zauzimanje Tedmura je bilo neočekivano. 36

Intervju

Pripreme su izvršene, Allahovom milošću, i samo nakoon četiri dana borbe Allah nam je otvorio put. Nusajrijska vojska i rafidijske milicije su doživjele kolaps nakon žestokih napada mudžahida, gdje su pretrpljeli velike gubitke, među kojima 350 ubijenih i ranjenih, te 50 drugih je palo u zarobljeništvo, oboren je jedan borbeni avion, 3 druga prizemljena na vojnom aerodromu T4, a mudžahidi su osvojili ganimu od oko više od 50 tenkova, 28 raznih artiljerijskih topova raznog kalibra, 7 BMP-ova, nekoliko raketnih lansera, 4 protuoklopne rakete, određenu količinu raketa Grad i Kornet, tenkovske rakete, mitraljeze, i veliku količinu razne municije, a sva zahvala pripada samo Allahu na onome čime nas je počastio. Pitanje: Koja je bila uloga istišhadija i ingimasija u osvajanju Tedmura i bitaka koje su uslijedile? Odgovor: Trećeg dana bitke, odlučujuće oružje – nakon uspjeha od Allaha – su bile šehidske operacije, smrtonosno oružje protiv kafira i njihov vječni teror. Vitez šehadeta, Ebu Bekr el Halidi, Allah ga primio, je napao sa svojim eksplozivnim tenkom na silose Tedmura, najjaču utvrdu kafirskih baraka, gdje su bile stacionirane afganistanske milicije i irački bataljoni Sejjid eš-Šuheda’, kao i mnogi drugi, zajedno sa ruskim oficirima koji su ih nadgledali. Dok je istišhadi napredovao prema njima, kafiri su uspjeli pobjeći, ali naš brat ih je prestigao i njihovu utvrdu pretvorio u ruševine. Samo nekoliko trenutaka kasnije, vojnici Hilafeta su se već nalazili na zidinama silosa, dovršavajući one koji su preživjeli prethodni napad, nakon čega su napredovali prema istočnim tedmurskim farmama. U međuvremenu, ingimasi jedinice iz pravca planine Tar su napredovale prema svojim metama, tražeći pomoć od Allaha. Allah ih je počastio da zauzmu nusajrijske barake na planini, kao i tedmurska skladišta, i obruč oko nusajrija unutar grada je bio sve tjesniji, jer su sada bili okruženi sa tri strane, sa jednim putem za bijeg koji vodi do područja Davva prema sjeveru. Pitanje: Šta su mudžahidi uradili odmah nakon osvajanja Tedmura? Odgovor: Mudžahidi su iskoristili to što su nusajrijske snage i njihovi saveznici doživjeli slom,

tako da su nastavili napredovati iz svih pravaca sve dok nisu stigli do okolice vojnog aerodroma T4, nakon čega su zauzeli kontrolnu tačku kod raskrižja Karjatejn, plantažu Hejr i bazu bataljona zračne odbrane u okolici vojnog aerodroma, te su na taj način još više stegnuli obruč oko vojnog aerodroma iz tri pravca. Pitanje: Koje su najvažnije pozicije i područja koje je zauzela Islamska država tokom ovog napada? Odgovor: Sjeverozapadno od grada Tedmura se nalaze područja Huvejsis, Ša’ir, Džezel, Džihar, dva artiljerijska brda, tornjevi u području Džezel, kao i strateška planina koja se nalazi između Džezela i Ša’ira. Jugozapadno od Tedmura se nalazi područje Kasr el Hallabat i strateška planina Hujan, sa koje se širi pogled na grad i ono predstavlja nusajrijsku rutu za opskrbu. Na sjeveroistoku, nalazi se kontrolna tačka Irtuvazijja, te Burdž i brda Mehr. Kontrolna tačka Irtuvazijja se nalazi blizu gasne kompanije Mehr, koja je locirana sjeveroistočno od vojnog aerodroma T4, zapadno od Tedmura. Širom tog područja se nalazi petnaest vojnih kontrolnih tačaka, između Mehra i Džihara. Zatim se tu nalaze silosi Tedmur, od kojih su ruske snage napravile svoje barake i koje je predstavljalo najjaču odbrambenu liniju, kao 8 kontrolnih tačaka okolo njih, i raskrižje Talijja, istočno od grada. Sjeverno od grada se nalazi strateški važna planina Tar, planina ‘Antara i vojna skladišta Tedmur, koje je služilo kao suženo područje nusajrijskog režima i njihovih milicija unutar grada. Na južnoj strani se nalazi strateški važna planina Hujan. Na zapadu se nalazi bataljon Mahdžura, sjeveroistočno od vojnog aerodroma T4. Nakon toga, Allahovom milošću, grad Tedmur je osvojen i to nakon kolapsa kafirskih odbrambenih linija onog trenutka kada je zauzeta tvrđava Tedmur, sa koje se širi pogled na cijeli grad. Isto tako zauzeto je brdo ‘Amirijja i naselje ‘Amirijja sjeverno od grada, kao i istočni ulaz u grad, te je jedina ruta za opskrbu kafira došla u opasnost, a koja se nalazi između planine Hujan i Tar, sjeverozapadno i jugozapadno od grada, koje su bile pod kontrolom mudžahida nakon prva tri dana bitke. Isto tako, na zapadu Tedmura se nalaze područja Bejjarat,

Davva i Tedmurski trougao, kao i pozicije i važne ustanove, kao što su kompanija gasa Mehr, gasno polje Džihar, naftno polje Džezel, te kompanija gasa Hajjan. Tedmur je u potpunosti bio osiguran, nakon napredovanja 40km zapadno od grada, a sva zahvala pripada samo Allahu. Grad Tedmur i vilajet Hama su spojeni i linija ribata mudžahida je spojena sa Hamom i Damaskom. A na putu Tedmur-Damask, osvojili smo rakrižje Džihar istočno od vojnog aerodroma T4, uključujući i 12 pozicija na brdima koja vode prema bataljonu zračne odbrane. Jugoistočno od vojnog aerodroma se nalazi selo Marahatamn, toranj Syriatel, dva područja Kasr el Hajr i Maštal – u okolici Berida, južno od vojnog aerodroma T4 – i kontrolna tačka na raskrižju koje spaja grad Karjatejn i aerodrom T4. Zapadno od vojnog aerodroma se nalazi selo Šerifa. Pitanje: Koja je strateška uloga vojnog aerodroma? Odgovor: Vojni aerodrom T4 je najveći vojni aerodrom u Šamu. Na njega mogu sletjeti i poletjeti veliki avioni i bombarderi, te je opremljen sa helidromom za helikoptere. Iz ove baze se pruža vojna podrška istočnoj okolici Himsa, te predstavlja polaznu tačku za helikoptere. Isto tako, njegova blizina naftnim i gasnim poljima u istom području služi kao podrška njegovim sposobnostima u borbi protiv Islamske države u tom području. Svake snage koje pokušaju napredovati prema Tedmuru dolaze iz ovog vojnog aerodroma. Njegova geografska pozicija omogućava da bude središte za okolicu Himsa, odvajajući njegovu istočnu diviziju od njegove južne divizije, sa njegovim granicama kretanja koje se nalaze između sjevera sve do okolice Himsa, a onda do vilajeta Damask. Pitanje: Kakva je bila uloga sahvata, ako uopšte postoji, u ovim bitkama unutar vilajeta Hims i njegovim okolnim područjima? Odgovor: Prateći njihove izjave u kojima su izjavljivali da je Rusija nesposobna da se bori protiv Islamske države, Amerika je poslala sahvatske jedinice koje su bile stacionirane širom izmišljene granice da pokrenu napade kako bi olakšali pritisak nad nusajrijama, i zaista, sahvati su proglasili 37

Vojnici Hilafeta su osvojili veliki broj tenkova u bici u vilajetu Hims

napad kojeg su nazvali „Redd el I’tibar“ zbog svog gorkog poraza u Istočnom Kalemonu, nekoliko mjeseci prije nego su dovezli desetine vozila i napali lažne pozicije koje su mudžahidi postavili u šamskoj pustinji Hamad, nakon čega su upali u minska polja gdje je nekoliko njih ubijeno i ranjeno. Nakon toga su se povukli i vratili na svoje pozicije braneći jordansku granicu blizu američke baze u Rukbanu, a sva zahvala pripada samo Allahu. Pitanje: Zašto je kompanija za gas Hajjan u istočnoj okolici Himsa dignuta u zrak, i zašto je bila važna za nusajrijski režim? Odgovor: Kompanija Hajjan proizvodi više od 3 miliona kubičnih metara gasa dnevno, što predstavlja ogroman ekonomski resurs, a kojeg nusajrije koriste za financiranje svojih vojnih operacija. Velika važnost ove kompanije za nusajrijski režim leži u njegovoj proizvodnji električne energije u južnom dijelu Šama. Njen gubitak povećava nedostatak električne energije u područjima pod kontrolom nusajrijskog režima, kao i dodatne materijalne gubitke koje trpe zbog potražnje zamjenskog resursa. Pitanje: Recite nam nešto o znakovima, kerametima i pomoći od Allaha u ovoj bici. Odgovor: Svi izvještaji nam govore o neočekivanom kolapsu nusajrijske vojske i njegovih milicija za veoma kratko vrijeme, pored snažnog prisustva 38

Intervju

ruskih snaga u području i snažnog učešća rafidijskih milicija u području, te o njihovom očajnom povlačenju, te gruboj prirodi ovih područja i teškim procjenama – posebno u području Džezel, koje je poznato po svojim velikim planinama i brojnim brdima – a da ne spominjemo vojni arsenal i snagu koju je nusajrijski režim postavio u to područje. I nakon običnih napada dali su se u bijeg – Allahovom milošću i uspjehom koji On daje Svojim robovima mudžahidima. Desio se jedan događaj a koji je imao glavnu ulogu – nakon Allaha  – u uzdrmavanju redova kafira. Vidjeli smo jasnu pomoć Allaha kada je istišhadi Ebu Bekr el Hajr, Allah ga primio, napao sa svojim eksplozivnim tenkom prema silosima Tedmura, najčvršću odbrambenu liniju kafira za grada Tedmur. Vozio je 15 minuta, prelazeći prepreka jednu za drugom. Desetine projektila je palo ispred njegovo tenka dok je on napredovao, i Allah c ga je štitio, sve dok na kraju nije stigao do cilja i detonirao svoje vozilo među neprijatelja blizu silosa. Gusti oblak dima se digao visoko u zrak kao rezultat detonacije vozila istišhadija, i kretao se sve do silosa nakon čega ih je prekrio, te se tu zaustavio i nije se više pokretao. Subhanallah! U potpunosti je prekrio silose i ostao tu, a kafiri nisu ništa mogli vidjeti. Nakon toga, pješadija je napala i zauzela to područje, i ova operacija je igrala glavnu ulogu u napredovanju braće prema ulazu u grad iz pravca ‘Amirijje.

39

Prve i najbolje generacije od muhadžira i ensarija su shvatile da je Allahova roba, Džennet, skupocjena i neće je osvojiti osim onaj ko sve od sebe uloži na tom putu, pa su tražili svaki put koji ih vodi do Allahovog zadovoljstva, tražeći od Allaha da im olakša i primi njihov trud. Vidiš ih kako potpisuju ugovor odlučnosti na prodaju i trgovinu sa Allahom, prodajući svoje živote i imetke kako bi ga (Džennet) kupili: {O vjernici, hoćete li da vam ukažem na trgovinu, ona će vas spasiti patnje nesnosne: u Allaha i Poslanika Njegova vjerujte i imecima svojim i životima svojim na Allahovu putu se borite – to vam je, da znate, bolje – On će vam grijehe vaše oprostiti i u džennetske bašče vas, kroz koje će rijeke teći, uvesti, i u divne dvorove u edenskim vrtovima; to će biti uspjeh veliki} [Es-Saff: 10-12]. I kada su shvatili da je najbrži put prema njemu šehadet na Allahovom putu, krenuli su na bojna bolja napadajući i ne povlačeći se, natjecajući se prema smrti i uzimajući je za put koji vodi prema životu. Enes ibn en-Nadr  je napao mušrike na dan Uhuda Ovo je Enes ibn en-Nadr , koji je izostao iz bitke na Bedru, nakon čega je mnogo tugovao, ali se čvrsto zakleo i obećao. Pa poslušajmo šta nam kaže sin njegovog brata Enes ibn Malik  o djelu kojeg je njegov amidža uradio: “Moj amidža Enes ibn Nadr nije učestvovao u bici na Bedru, pa je rekao: ‘Allahov Poslaniče, bio sam odsutan od prve borbe u kojoj si se ti borio protiv mušrika. Ako mi Allah pruži priliku 40

Članak

za borbu protiv mušrika, vidjećeš šta ću napraviti.’ Pa kada je bila bitka na Uhudu i muslimani bili izloženi opasnosti (poraza), on je rekao: ‘Allahu moj, ispričavam Ti se za ono što ovi (povlačenjem) učiniše, (misleći na svoje drugove), a ponovo se odričem pred Tobom onoga što ovi učiniše (smjerajući na mušrike).’ Potom je prošao naprijed, pa se okrenuo Sa’du ibn Mu’azu i rekao mu: ‘O, Sa’d, želim Džennet! Tako mi Gospodara Nadra, ja osjećam njegov miris ispred Uhuda.’ Sa’d je kasnije rekao: ‘Allahov Poslaniče, nisam u mogućnosti da opišem ono što je on tada počinio.’ Kasnije smo na njemu našli - pripovijeda Enes - osamdeset i nekoliko rana od sablje, uboda koplja ili strijele; našli smo ga ubijena, a mušrici su ga iznakazili toliko da ga je prepoznala samo njegova sestra po njegovim jagodicama. Smatramo - kaže Enes - da se na njega i njemu slične odnosi ovaj ajet: {Ima vjernika koji ispunjavaju zavjet dat Allahu...} [El Ahzab: 22].” ‘Umejr ibn el Hammam  žuri prema Džennetu koji je širok koliko nebesa i Zemlja Enes  nam priča: “Allahov Poslanik  i njegovi drugovi su krenuli i uspjeli stići na Bedr prije mušrika. Kad su mušrici stigli, Allahov Poslanik  reče: ‘Neka ni slučajno niko od vas ne čini ništa prije mene!’ Kad su se mušrici približili, Allahov Poslanik  reče: ‘Krenite u Džennet, koji je širok koliko nebesa i Zemlja!’ Na to ‘Umejr ibn el Hammam el Ensari reče: ‘Allahov Poslaniče! Kažeš Džennet, koji je širok koliko nebesa i Zemlja?!’ Da, reče Allahov Poslanik . Oh, oh! Povika ‘Umejr. Allahov Poslanik  ga upita: ‘Zašto uzvikuješ oh, oh?’ Ništa, Allahov Poslaniče, tako

mi Allaha - reče on - osim želje da i ja budem jedan od džennetlija. ‘Ti si onda džennetlija!’ - reče mu Allahov Poslanik . On potom izvadi iz svoje torbe nekoliko hurmi i stade ih jesti, kazavši: ‘Ako poživim toliko da mognem pojesti ove svoje hurme, biće to dug život.’ Zatim je prosuo ono što mu je bilo ostalo od datula (hurmi) i bacio se u borbu sve dok nije poginuo.” Vođe jedinice Muta traže šehadet Na dan bitke na Muti, Dža’fer ibn Ebi Talib izgubi desnu ruku, a onda uze bajrak lijevom rukom, pa ponovo jurnu na neprijatelja. U borbi mu odsjekoše i drugu ruku. Zatim bajrak bez straha prihvati dvjema nadlakticama i noseći ga je sve dok nije pao ubijen. Pričalo se da ga je ubio neki Vizantijac, tako što ga je prepolovio na dvoje, pa je Allah Uzvišeni za nagradu darovao Džaferu krila u Džennetu, da može letjeti kud želi. Beduinski muhadžir koji je bio iskren sa Allahom pa je Allah bio iskren sa njim Pogledajte u njihovu iskrenost prema Allahu, prenosi Šeddad ibn el Had : “Došao je čovjek od beduina kod Allahovog Poslanika , te je povjerovao u njega i počeo ga slijediti. Zatim je rekao: ‘Učiniću hidžru sa tobom.’ Pa mu je Allahov Poslanik  povjerio neke od ashaba. Kada je došlo vrijeme bitke, Allahov Poslanik  je zaplijenio nešto od ganime i

podijelio je, te odvojio dio za ovog beduina, zatim je dao ashabima dio koji je odvojio za beduina, koji je čuvao njihova leđa. Kada je stigao oni su ga pogurali prema tome, pa je on rekao: ‘Šta je ovo?’ Oni rekoše: ‘To je tvoj dio ganime kojeg je Allahov Poslanik  odvojio za tebe.’ Pa ga je uzeo i došao sa njim Allahovom Poslaniku  i rekao: ‘Šta je ovo?’ On  reče: ‘Dio koji sam odvojio za tebe.’ On reče: ‘Ja te ne slijedim radi ovoga, već te slijedim kako bi bio pogođen ovdje – pa je pokazao na svoj grkljan – sa strijelom, i da umrem a onda da uđem u Džennet.’ On  reče: ‘Allah će ti to ispuniti.’ Nisu dugo ostali, a onda su krenuli u borbu protiv neprijatelja. Nakon toga je donešen Allahovom Poslaniku  a on je bio pogođen sa strijelom na mjesto na koje je pokazao, pa je Allahov Poslanik  rekao: ‘Je li to on?’ Rekoše: ‘Da, jeste.’ On  reče: ‘Bio je iskren sa Allahom pa je Allah bio iskren sa njim.’ Zatim ga je Allahov Poslanik  zamotao u kefine od njegovog džubeta i klanjao mu dženazu. Allahov Poslanik  je dovio za njega govoreći: ‘Allahu moj, ovo je Tvoj rob, izašao je u borbu na Tvom putu kao muhadžir i ubijen je kao šehid, a ja svjedočim za to.’” Ebu ‘Akil ranjen odlazi u borbu protiv murtedda Pogledajte na dan Jemame i na ljude koji su branili svoju vjeru sve dok im je krv kroz njihove vene tekla, sve dok nisu preselili kao šehidi. Dža’fer ibn ‘Abdillah

Allah nastavlja Sebi uzimati šehide

41

I mladi i stari žude za postizanjem šehadeta

ibn Eslem je rekao: “Na dan bitke na Jemami, kada su se borci poredali, prva osoba koja je bila ranjena bio je Ebu ‘Akil. On je bio pogođen sa strijelom između svojih ramena i srca, ali ga nije ubilo. Strijela je uklonjena i lijeva strana njegovog tijela je postala slaba tokom prvog dijela dana, pa je doveden u privremeni zaklon. Kada se bitka zaoštrila i muslimani bili pred porazom, te se povukli nazad do svog zaklona, Ebu ‘Akil, koji je bio mnogo slab zbog svoje rane, čuo je Ma’na ibn ‘Adijja kako viče: ‘O Ensarije! Spominjite Allaha! Spominjite Allaha i napadnite na neprijatelja!’ ‘Abdullah ibn ‘Omer je rekao: ‘I tako je Ebu ‘Akil ustao namjeravajući da krene prema svom narodu, i ja sam rekao: ‘Šta pokušavaš učiniti?’ Ti se ne možeš boriti!’ On je rekao: ‘Pozivač je pozvao moje ime!’ Ibn ‘Omer je rekao: ‘Rekao sam mu: ‘On kaže o Ensarije i ne misli s tim na ranjene.’ Ebu ‘Akil reče: ‘Ja sam od Ensarija i ja ću mu se odazvati čak i ako moram puzati!’’ Ibn ‘Omer reče: ‘Zatim je Ebu ‘Akil navukao svoj kaiš, uzeo sablju sa svojom desnom rukom a onda počeo dozivati, o Ensarije! Napad kao na dan Hunejna! Okupite se – Allah vam se smilovao – i krenite naprijed, jer muslimani su sad meta ispred neprijatelja!’ Nakon toga su odbili neprijatelja u vrt i borci su se izmiješali i razmjenjivali udarce. Ibn ‘Omer je rekao: ‘Pogledao sam u Ebu ‘Akila i njegova ranjena ruka je bila odsječena i pala je na zemlju, a on je imao četrnaest rana, od kojih sve smrtonosne, a Allahov neprijatelj Musejlema je bio ubijen.’” Ibn ‘Omer je rekao: “Stao sam iznad Ebu ‘Akila dok je izdisao i rekao: ‘O Ebu ‘Akil! On reče: ‘Na tvojoj usluzi’, a bio je u nesvijesti. ‘Ko je poražen?’ Rekao 42

Članak

sam: ‘Raduj se, Allahov neprijatelj je ubijen.’ Zatim je podigao svoj kažiprst prema nebu veličajući Allaha i onda je preselio – Allah mu se smilovao.” Bera’ ibn Malik  napao murtedde u njihovoj tvrđavi (bašča smrti) Prvi ingimasi u islamu je bio Bera’ ibn Malik , brat Enesa ibn Malika . Ibn Sirin nam pripovijeda njegovu priču: „Kada su muslimani došli do zida iza kojeg su se nalazili mušrički borci, Bera’ ibn Malik je rekao: ‘O ljudi, stavite me na jedan štit i taj štit podignite na vaša koplja, a onda me ubacite preko zida u unutrašnjost bašče, negdje blizu kapije. A kada upadnem unutra, ili ću poginuti kao šehid, ili ću vam otvoriti kapiju!’ I u tren oka Bera’ sjede na štit, a već smo spomenuli da je bio mršav i sitan, pa ga onda desetine kopalja podigoše uvis i ubaciše u unutrašnjost bašče među hiljade Musejleminih ratnika. Bera upade među njih poput groma iz vedra neba; udarao je na sve strane probijajući se do obližnje kapije. Na kraju ubivši najmanje desetoricu mušrika, uspje otvoriti kapiju, zadobivši pritom više od osamdeset rana, što od strijela, a što od udaraca sablji. Muslimani tada svom žestinom navališe na utvđenu bašču smrti, i na zidove i na kapiju. Kosili su pred sobom otpadnike koji su pokušavali da se zaklone iza zidina, ubivši pritom blizu dvadeset hiljada Musejleminih pristalica, dok ne stigoše te ubiše i njega lično. Bera’ ibn Malik je bio prenešen u šator da mu se pruži pomoć. Na tom mjestu Halid ibn Velid provede mjesec dana

liječeći ga od zadobijenih rana, sve dok Allah ne dade da ozdravi.” Šehidska operacija Salima , oslobođenog roba Ebi Huzejfe  Prenosi Muhammed ibn Sabit ibn Kajs ibn Šems el Ensari: “Kada su se muslimani povukli na dan bitke na Jemami, Salim, oslobođeni rob Ebi Huzejfe je rekao: ‘Nismo ovako radili sa Allahovim Poslanikom !’ Zatim je sebi iskopao rupu i stao u nju, a tog dana je nosio bajrak muhadžira, te se borio sve dok nije poginuo kao šehid na Jemami.” Busr ibn Artaa napao na Rimljane u njihovoj tvrđavi El ‘Ala’ ibn Sufjan el Hadremi je rekao: “Busr ibn Artaa je napao Rimljane, a bio je napadnut od njih sa leđa. Zatim im je napravio zasjedu pa su Rimljani osujetili njegovu zasjedu. Kada je vidio to otišao je na začelje vojske kojih je bilo stotinu, nakon čega se jedan dan izolirao u jednu od dolina Rimljana. Zatim je u ovoj dolini pronašao oko trideset zavezanih jahalica (konja), te crkvu pored njih unutar koje su se nalazili konjanici koji su ih pratili. Zatim je sišao sa svoje jahalice i zavezao je, a onda ušao u crkvu i zatvorio za sobom vrata. Rimljani su se iznenadili s tim što je zatvorio vrata. Nisu ni stigli da uzmu svoja koplja a

on je već trojicu ubio. Njegovi drugovi su ga izgubili pa su ga tražili. Zatim su došli na mjesto i prepoznali njegovu jahalicu. Čuli su buku unutar crkve. Prišli su joj, a vrata su bila zatvorena. Zatim su se popeli na nju i otvorili jedan dio krova i spustili se među njih, a Busr je u lijevoj ruci držao svoja crijeva a u desnoj svoju sablju. Kada su njegovi drugovi zauzeli crkvu i porazili Rimljane Busr je pao u nesvijest. Zatim su napali na Rimljane unutra te su ih zarobili i pobili. Doveli su mu zarobljene pa su oni upitali: ‘Tako vam Allaha, recite nam ko je ovo?’ Rekoše: ‘Busr ibn Artaa.’ Oni rekoše: ‘Tako nam Allaha, nijedna žena nije rodila sličnog njemu.’ Zatim su se pobrinuli za njegova crijeva i vratili ih unutar njegovog stomaka, a ništa od njegovih crijeva nije bilo izbodeno. Zatim su ga privezali, a onda ponijeli sa sobom. Zašili su ga i on se oporavio nakon određenog vremena.” Ovakva je bila žudnja ashaba za postizanjem ovog uzvišenog stepena u Džennetu, pored toga što su bili od najbogobojaznijih, najpobožnijih i najučenijih ljudi. I nisu ih nikakav trud, ni borba, ni traženje znanja i podučavanje drugih odvratili od postizanja tog uzvišenog stepena. Niti su se vezali za dunjaluk, porodicu i djecu. I njihovim stopama će koračati njihovi sljedbenici sve do Sudnjega dana. Sve dok se zadnji od njih ne bude borio protiv Dedždžala, biiznillahi te’ala.

Šehidska operacija - najkraći put ka postizanju šehadeta

43

4

Vorwort

Die grünen Busse, welche die Sahwat raus aus Halab (Aleppo) transportieren

Während die Führung der Sahwah-Gruppierungen sich zur kasachischen Hauptstadt Astana begeben, um sich dort unter russischer Anleitung mit den Vertretern des Nusayri-Regimes zur Verankerung des Waffenstillstands zwischen ihnen und der Nusayri-Armee zu treffen, setzen ihre abtrünnigen Kämpfer ihren Angriff auf die Stadt al-Bab mit Unterstützung der russischen Kreuzzügler fort, den Verbündeten des größten Sahwah-Taghuts Erdogan. Die Katastrophe der abtrünnigen Sahwat hält hier nicht inne, denn wer die Aussagen ihrer Führung in diesen Tagen verfolgt, der wird feststellen, dass sie von den Russen so sprechen, als ob sie von Freunden reden, nicht vom Kreuzfahrer-Russland, dem Verbündeten des Nusayri-Regimes, das Tausende von Schwachen tötete, das Städte und Dörfer zerstörte, der Nusayri-Armee zur Rückeroberung Aleppos und zur Vertreibung der Sahwat aus ihr verhalf. Doch heute bezeichnen sie Russland als „Schaffer des Friedens“ und träumen von einer Allianz mit Russland zur Bekämpfung des Islamischen Staates. Diese Freundschaft zwischen den abtrünnigen Sahwat-Gruppierungen asch-Schams (und mit ihnen ihr Taghut Erdogan) und den russischen Kreuzzüglern, kommt nach jahrelanger Loyalität der Murtaddin zu Amerika, die die Muslime tötete, die Tawaghit gegen sie unterstützte und den Kleinstaat der Juden, der das Territorium der Muslime okkupiert beschützte. Als sie die Hoffnung auf Amerika aufgaben, war es für

sie nicht schwer sie mit Russland zu ersetzen. Tatsächlich hindert sie nichts daran innerhalb einiger Tage, sogar mit dem Kleinstaat der Juden Freundschaft zu schließen, solange Wala und Bara in ihren Seelen vollständig abwesend sind. So gibt es nichts einfacheres für sie, als die Juden, Nazarener1 und Muschrikin zu befreunden und sie zu Verbündeten gegen die Muslime von Ahl as-Sunnah zu nehmen, ob aus Furcht vor den Muschrikin oder aufgrund ihrer Ambitionen zur Erlangung von Vorteilen durch sie. Die abtrünnigen Sahwat von asch-Scham rechtfertigen ihre neue Annäherung mit den kreuzzüglerischen Russen – ja sogar die Möglichkeit der Vereinigung unter ihrer Flagge und unter der Flagge des Nusayri-Regimes, die auf die Bekämpfung des Islamischen Staates ausgerichtet ist – als einen Weg zur Schwächung des iranischen Einflusses in asch-Scham und als Anreiz, um das Nusayri-Regime dazu zu bewegen ohne die Rafidi-Milizen auszukommen, in dem sie selbst den Platz der Milizen beim Kampf gegen die „terroristischen“ Gruppen ausfüllen, wobei sie mit diesem Begriff in erster Linie den Islamischen Staat meinen. Damit wiederholen sie buchstabengetreu die Aussage ihrer Brüder von den Sahwat des Iraks zur Legitimierung ihrer Partizipation unter amerikanischer Flagge vor einigen Jahren, wobei sie damit bezwecken wollten zum Ersatz für die Rafidi-Milizen zu werden, auf 1 Christen 5

Die Astana Konferenz

die sich die amerikanischen Besatzungstruppen beim Kampf gegen die Mudschahidin verließen. Ebenfalls rechtfertigten sie sich mit ihrer Behauptung, dass ihre Zusammenarbeit mit Amerika – die sie ja jahrelang bekämpft hatten – zur Konfrontation ihres gemeinsamen Feindes – nämlich dem Islamischen Staat – dient. Dazu gehörte auch die Absicht, Amerika dazu zu bewegen ihre Versprechen ihnen gegenüber einzuhalten bzgl. der Übergabe der Herrschaft an sie2 nach ihrem Rückzug aus dem Irak, der direkt nach der Eliminierung des Islamischen Staates stattfinden sollte. Natürlich hielt Amerika keines ihrer Versprechen und das Ende der Sahwat wurde durch ihre Auslöschung durch die Hände der Rafidi-Milizen besiegelt, die die Kleidung der Polizei und des Militärs trugen, nachdem ihnen die Sahwat für die Erschwernisse der Bekämpfung des Islamischen Staates ausgedient hatten, um somit kaltblütig den Irak vollständig als Beute zu nehmen. Nur aufgrund von Allahs Barmherzigkeit mit den Muslimen kehrte der Islamische Staat innerhalb weniger Jahre zurück, um den Rafidah und ihren Sahwat-Brüdern schlimmste Strafe zuzufügen und mit Allahs Erlaubnis das zu retten, was sich in ihren Händen an Dienern und Gebieten befand. Allah  verdeutlichte bereits den Zustand dieser Leute, die von sich behaupten Iman zu haben, diese eilen jederzeit und jederorts zur Loyalität zu den Kuffar, aus Furcht vor ihrem Übel und mit der Hoffnung von ihnen zu profitieren, daher werden diese Leute scharenweise von der Religion Allahs c abtrünnig. So wechselt Allah c diese aus mit reinen, aufrichtigen Dienern die loyal zu Allah, Seinem Gesandten und 2 Die Sahwat 6

Vorwort

den Gläubigen sind. Jene, sind die Partei Allahs c, für die einzig und allein die Oberhand, Eroberung und Festigung geschrieben wurde; gemäß der Aussage Allahs c: {O die ihr glaubt, nehmt nicht die Juden und die Christen zu Awliya (Schutzherren)! Sie sind einer des anderen Awliya. Und wer von euch sie zu Awliya nimmt, der gehört zu ihnen. Gewiss, Allah leitet das ungerechte Volk nicht recht. Und so siehst du diejenigen, in deren Herzen Krankheit ist, sich ihretwegen beeilen; sie sagen: „Wir fürchten, dass uns eine Schicksalswendung treffen wird.“ Aber vielleicht wird Allah den entscheidenden Sieg oder eine Anordnung von Ihm herbeibringen. Dann werden sie über das, was sie in ihrem Innersten geheimgehalten haben, Reue empfinden. Und diejenigen, die glauben, werden sagen: „Sind dies diejenigen, die bei Allah ihren kräftigsten Eid schworen, dass sie wahrlich mit euch seien?“ Ihre Werke sind hinfällig, so dass sie (nun) Verlierer geworden sind. O die ihr glaubt, wer von euch sich von seiner Religion abkehrt -, so wird Allah Leute bringen, die Er liebt und die Ihn lieben, bescheiden gegenüber den Gläubigen, mächtig (auftretend) gegenüber den Kuffar, und die den Dschihad auf Allahs Weg führen und nicht den Tadel des Tadlers fürchten. Das ist Allahs Huld, die Er gewährt, wem Er will. Allah ist Allumfassend und Allwissend. Euer Schutzherr ist (allein) Allah und (auch) Sein Gesandter und diejenigen, die glauben, die das Gebet verrichten, die Abgabe entrichten und zu den sich Verbeugenden gehören. Wer sich Allah zum Schutzherrn nimmt und (auch) Seinen Gesandten und diejenigen, die glauben, - gewiss, die Anhängerschaft Allahs wird der Sieger sein.} [Al-Maidah: 51-56]

8

Artikel

Die Muschrikin von den Leuten des Buches (Ahl al-Kitab) und ihren abtrünnigen Marionetten und Verbündeten lassen nicht ab von der Verbreitung ihrer Lügen bzgl. der angeblich „gewaltigen Anzahl“ von Soldaten des Islamischen Staates, von denen sie behaupten sie während der Schlachten oder bei Luftangriffen getötet zu haben. Ihr Ziel dabei ist die Verbreitung der Hoffnungslosigkeit in den Seelen der Mudschahidin, indem sie ihnen Furcht einflößen bzgl. der angeblichen „großen Verluste“ in ihren Reihen, wenn sie weiterhin auf der Bekämpfung und Führung des Dschihads gegen die Muschrikin beharren sollten, sowie auf ihrer Absicht den Schirk auszulöschen und die Religion zu etablieren. Dies ist die Gewohnheit der Kuffar zu jeder Zeit, weil sie alle Angelegenheiten aus dem Blickwinkel der finanziellen und weltlichen Ergebnisse bewerten, außer der sie nichts anderes kennen, so wie einer ihrer Anführer es zuvor nach der Schlacht von Uhud tat, als er sich mit der Tötung der Gefährten des Gesandten Allahs  brüstete, mit der Absicht Trauer unter den verbliebenen Muslime zu verbreiten. Daraufhin antworteten sie ihm, dass beide Seiten nicht gleich sind, denn die getöteten Muslime sind im Paradies, während die getöteten Muschrikin im Feuer sind. Der Befehl Allahs  kam zu seinen Muwahhidin Dienern zu jeder Zeit, dass die Verluste sie weder von

der Bekämpfung und Tötung der Muschrikin abhalten sollen, noch von der Erbeutung ihrer Gebiete und ihrer Güter. Gemäß der Aussage Allahs  {Und lasst nicht nach, das Volk (der feindlichen Kuffar) zu suchen. Wenn ihr zu leiden habt, so haben sie zu leiden wie ihr. Ihr aber habt von Allah zu erhoffen, was sie nicht zu erhoffen haben. Und Allah ist Allwissend und Allweise.} [An-Nisa: 104] So besteht der Krieg nicht nur aus Eroberungen und Beute, sondern auch aus Verwundung, Schmerzen, Ermüdung, Erschöpfung und Verlust von Besitz. Die Muwahhidin hoffen mit allem das sie auf dem Wege Allahs opfern die Annäherung zu Allah  und erhoffen sich von Ihm den Fortbestand Seiner Unterstützung für Seine Diener, wenn Er die Aufrichtigkeit ihres Dschihads sieht. Vielmehr wissen sie mit Gewissheit, dass mit ihrem Begehren der Unterstützung Allahs gegen ihre Feinde und ihrer Aufzehrung durch den Krieg, sowie ihrer Reinhaltung der Absicht und ihrer aufrichtigen Bemühung eine Steigerung der Belohnung liegt. Gemäß der Aussage des Gesandten Allahs , „Keine große oder kleine Truppe führt einen Überfall aus, erhält ihren Teil der Beute und kehrt unbeschadet zurück, außer, dass sie zwei Drittel ihres Lohns im Voraus erhält. Und keine große oder kleine Truppe kehrt enttäuscht und verwundet zurück, außer, dass sie ihren vollständigen Lohn erhält.“

Die Mudschahidin attackieren und bestrafen weiterhin die Kuffar

9

Ein Murtadd, der getötet wurde während er für das Nusayri Regime kämpfte

So kehren sie nach jeder Niederlage zurück und opfern noch mehr auf dem Weg zur Erlangung der Zufriedenheit Allahs, bis die Religion allesamt Allah gehört oder sie hierbei getötet werden. Gemäß ihrer Beschreibung durch ihren Herrn , {Diejenigen, die auf Allah und den Gesandten hörten, nachdem ihnen eine Wunde zugefügt worden war - für diejenigen unter ihnen, die Gutes tun und gottesfürchtig sind, wird es großartigen Lohn geben.} [Al Imran: 172] Gleichzeitig sehen wir, dass die Verbündeten des Taghuts keine Hoffnung auf etwas davon haben, so ist das was sie in den Schlachten geopfert haben nichts als ein Verlust für sie. Und mit jeder Niederlage, die ihnen durch die Mudschahidin zugefügt wird, nimmt die Niederlage in ihren Seelen zu. Und mit jedem finanziellen oder personellen Verlust nimmt ihre Motivation zur Fortführung des Kampfes ab, bis sie komplett einbrechen, wodurch die Mudschahidin die Oberhand gewinnen. Deswegen befahl Allah  die stetige Fortführung des Kampfes gegen sie und erinnerte die Mudschahidin an die große Wirkung der Schädigung der Kuffar und dass ihr Ende darin bestehen wird, dass Allah sie vernichtet. Wir haben die Wahrhaftigkeit dieser Angelegenheit bereits unzählige Male in der Geschichte dieses gesegneten Dschihads gesehen, der seit ihn der Gesandte Allahs  und seine Gefährten begonnen haben nie aufgehört hat. So eroberten die Muslime Makkah und die arabische Halbinsel innerhalb weniger Jahre. Sie zerstörten Kisras Imperium nach dem fortwährenden Kampf mit den Muschrikin der Perser in langen Schlachten, während der die Muslime durch einige 10

Artikel

Niederlagen getroffen wurden, bis Allah durch ihre Hände den Thron Kisras stürzte. Daraufhin wiederholten sie dies mit den Römern, die sie für mehrere Jahrzehnte bekriegten, bis Allah ihre Vernichtung gewährte. Danach führten die Muslime diese Vorgehensweise gegen viele der Tawaghit und Nationen des Kufr fort, ohne dass die Muslime bei deren Bekämpfung nachließen, bis Allah die Niederlage der Kuffar gewährte, während für die Muslime ihre Religion und ihre Gebiete blieben. Gleichermaßen sehen wir heute in den Operationen der Mudschahidin gegen die Nationen des Schirk und Kufr insgesamt und ganz besonders bei den Kreuzfahrernationen des Westens während der letzten zwei Jahrzehnte, wo das Banner deutlich und das Ziel aufrichtig wurde. Die Angelegenheit der Muwahhidin ist weiterhin durch Allahs Großzügigkeit im Aufstieg und in Prosperität, so vergrößerte Allah ihre Anzahl, vermehrte ihre Waffen und Besitz, festigte sie auf der Erde, half ihnen bei der Etablierung Seiner Religion und Wiederbelebung der Gemeinschaft der Muslime, die heute von Amir al-Muminin Schaych Abu Bakr al-Baghdadi  angeführt wird. Gleichermaßen verbleibt die Angelegenheit der Muschrikin im Absturz und Abstieg, weil Allah  die Mudschahidin bei ihrem Dschihad festigt und weil Er den Kuffar und Murtaddin Schaden zufügt, bis Allah sie zerbricht, so wie Er bereits jene vor ihnen zerbrochen hat. {Dies, weil Allah der Schutzherr derjenigen ist, die glauben, und weil die Kuffar keinen Schutzherrn haben.} [Muhammad: 11]

Mit jedem Akt der Mudschahidin der den Muschrikin Schaden zufügt, kommen die Leute des Kufr und der Irreleitung heraus, um mit ihren Zungen und Schreibstiften die Details zu ändern und die Wahrheit zu verdrehen. Ihr Ziel ist es die Mudschahidin zu diffamieren, sie als böse darzustellen und sie als korrupte Sünder darzustellen, die sich nicht um die Unantastbarkeit des Lebens oder der Religion scheren. Sie vergießen Krokodilstränen über eine Religion, gegen die sie Unglauben begangen haben und über Blut, von dem sie ähnliches wesentlich mehr vergossen haben. Dies war auch der Fall nach dem neulichen Angriff in Istanbul, bei dem Soldaten des Islamischen Staates die Muschrikin während ihrer europäischen Neujahrsfestlichkeiten angriffen. Daraufhin füllten sie die Welt mit lauten Behauptungen, dass die Muwahhidin geschütztes Blut vergossen haben und jene getötet haben, die beschützt werden sollten. Wir werden daher mehrere Aspekte der Situation beleuchten, sodass die Angelegenheit deutlich für die Muslime wird und damit die Verbrecher bloßgestellt werden. Wir dürfen den Medien der Tawaghit bzgl. dem, was sie an Namen und Zahlen von Toten und Verwundeten veröffentlichen keinen Glauben schenken. Der Beweis, sowohl alt und neu ist ausreichend, um ihre Hinterlistigkeit beim Täuschen der Leute in dieser Hinsicht zu etablieren. Dies ist wie das was die Tawaghit von Jordanien nach den gesegneten Operationen in den Hotels von Amman, wo die Kreuzfahrerversammlungen der CIA-Agenten und abtrünnigen irakischen Sahwat ins Visier genommen wurden. Die Tawaghit von Jordanien verheimlichten diese Wahrheit und behaupteten, dass die „Opfer lediglich eine Gruppe von Leuten war, die eine Hochzeit im Hotel feierten“ - solche die als Kollateralschaden von dem explosiven Sturm der Istischhadi-Gürtel getroffen hätten können, während sie es auf die Kreuzzügler und Murtaddin abgesehen haben. Fitnah ist schlimmer als Töten Allah  sagt: {Sie fragen dich nach dem Schutzmonat, danach, in ihm zu kämpfen. Sag: In ihm zu kämpfen ist schwerwiegend. Aber von Allahs Weg abzuhalten und Ihn zu verleugnen -, und von der geschützten Gebetsstätte (abzuhalten) und deren Anwohner von ihr 12

Feature

vertreiben, ist (noch) schwerwiegender bei Allah. Und Verfolgung ist schwerwiegender als Töten.} [Al-Baqarah: 217] Ibn Kathir  sagte über den Offenbarungsgrund dieser Ayah: „Ibn Masud sagte, dass der Gesandte Allahs  einen Überfalltrupp aus sieben Männern angeführt von Abdullah Ibn Dschahsch al-Asadi entsandte... Ibn Dschahsch ging zu einem Hain von Palmen und fand dort Abdullah Ibn al-Hakam Ibn Kaysan, al-Mughirah Ibn Uthman, Amr Ibn al-Hadrami und Abdullah Ibn al-Mughirah. Ibn al-Mughirah flüchtete, doch al-Hakam Ibn Kaysan und al-Mughirah wurden gefangen, während Amr von Waqid Ibn Abdillah getötet wurde. Sie nahmen die erste Ghanimah, die von den Gefährten des Propheten  erbeutet wurde... Da machten die Muschrikin eine irreführende Anschuldigung indem sie sagten: ‚Muhammad behauptet Allah gehorsam zu sein, aber er ist der Erste der im heiligen Monat Blut vergießt, denn er tötete unsere Leute im Radschab.‘ Die Muslime antworteten: ‚Wir töteten sie im Dschumada.‘ und es wird gesagt, dass es ganz am Anfang von Radschab war, d.h. die letzte Nacht von Dschumada und dass die Muslime ihre Schwerter in die Scheide einsteckten als der Monat Radschab begann. Da wies Allah die Leute von Makkah zurück, als Er

offenbarte: {Sie fragen dich nach dem Schutzmonat, danach, in ihm zu kämpfen. Sag: In ihm zu kämpfen ist schwerwiegend.} D.h. es ist nicht erlaubt während ihm zu kämpfen, aber was ihr - O Muschrikin - getan habt ist eine größere Sünde als im heiligen Monat zu kämpfen, denn ihr habt Unglauben an Allah begangen und Muhammad  und seine Gefährten von Seiner Sache abgehalten. Und das Vertreiben der Leute von al-Masdschid al-Haram aus ihr - so wie sie Muhammad  vertrieben - ist eine größere Sünde bei Allah als das Töten.“ Es wird überliefert, dass Allah  für Abdullah Ibn Dschahsch  und seine Gefährten aufgrund dem was sie getan haben den Lohn der Mudschahid Muhadschirin geschrieben hat. Ibn Ishaq sagte: „Als Abdullah Ibn Dschahsch und seinen Gefährten das Gute ihrer Taten deutlich wurde, sowie im Quran offenbart wurde, hatten sie Hoffnung belohnt zu werden. Sie sagten: ‚O Gesandter Allahs! Können wir für den Überfall, den wir ausführten hoffen mit dem Lohn der Mudschahid Muhadschirin belohnt zu werden?‘ Da offenbarte Allah : {Diejenigen (aber), die glauben, und diejenigen, die auswandern und Dschihad auf Allahs Weg führen, sie hoffen auf Allahs Erbarmen. Allah ist Allvergebend und Barmherzig.} [Al-Baqarah: 218], [wodurch] Er ihre Hoffnungen darauf sehr vergrößerte.“ [As-Sirah] Die Wahrheit über den „Respekt“ der Tawaghit und ihrer Verbündeten für Blut und Schutz

ten sie dies, indem sie den Kampf in einem Monat in dem das Kämpfen erlaubt war verbaten. So erlaubten sie was Allah verboten hatte und verbaten was Allah erlaubt hatte. Sie pflegten gar untereinander über diese Übeltat anzugeben, gemäß der Aussage ihres Dichters: „Waren wir nicht jene die für Maadd verzögerten Monate die halal waren, sie haram machten?“ Allah  sagte: {Das Verschieben eines Monats ist nur eine Mehrung des Unglaubens. Damit werden diejenigen, die Kuffar sind, in die Irre geführt; sie erklären ihn in einem Jahr für ungeschützt und in einem (anderen) Jahr für geschützt, um der Anzahl dessen gleichzukommen, was Allah für geschützt erklärt hat; so erklären sie für ungeschützt, was Allah für geschützt erklärt hat. Ihre bösen Taten sind ihnen ausgeschmückt worden. Allah leitet das Kuffar Volk nicht recht.} [At-Taubah: 37] Ibn Kathir  sagte: „[In der Dschahiliyyah] pflegte ein Mann von Bani Kinanah jedes Jahr zur (Haddsch-) Saison auf einem Esel zu kommen. Er pflegte zu sagen: ‚O Leute! Ich mache keinen Fehler, noch werde ich befragt. Und es gibt keine Antwort auf das was ich sage! Wir haben Muharram verboten und Safar verschoben.‘ Dann kommt er das nächste Jahr und sagt stattdessen, ‚Wir haben Safar verboten und Muharram verschoben.‘ Entsprechender Seiner Aussage ist {um der Anzahl dessen gleichzukommen, was Allah für geschützt erklärt hat] d.h. die vier Monate, {so erklären sie für ungeschützt, was Allah für geschützt erklärt hat} indem sie diesen heiligen Monat verschieben.“

Vielleicht mag einer der hört wie die Muschrikin den Gesandten Allahs  und seine Gefährten aufgrund Folglich ehren die Muschrikin nicht die Riten Allahs, ihres angeblichen Kampfes während der heiligen Mo- noch Seine Verbote, sondern spielen nur mit der Renate annehmen, dass die Muschrikin wahrhaftig bei ligion Allahs und verspotten sie, indem sie in der Reder Ehrung dieser Monate waren, in denen Allah ih- ligion Gesetze erlassen, die Allah nie erlaubt hat, und nen das kämpfen verboten hatte. Jedoch entspricht dies Der Tatort am Reina Nachtclub nach der gesegneten Operation nicht der Wahrheit. Ihre Haltung zu diesem Urteil war dem Spott näher als dem Respekt. Wenn sie es schwer fanden für drei konsekutive Monate vom Kampf abzuhalten, so taten sie etwas wesentlich sündhafteres als das Kämpfen: Sie änderten das Urteil Allahs und machten Gesetze über Seine Religion hinweg, indem sie das praktizierten was als „Nasi“ (das Verschieben eines Monats) bekannt ist. Dies, um das Kämpfen in einem der heiligen Monate in denen Allah das Kämpfen verboten hatte zu erlauben und dann ersetz13

Der türkische Innenminister, Sülayman Soylu, schlug fehl, gerechten Terror vorzubeugen

dadurch begehen sie Unglauben an der ganzen Religion. Dann suchen sie nach Wegen, um die Muslime und ihre Religion zu verleumden und kritisieren sie basierend auf kleinsten Vermutungen, während sie behaupten, dass sie selber auf dem richtigen Weg sind, trotz ihres Unglaubens an Allah  und ihres Schirks.

Das unbeabsichtigte Töten mancher Muslime bedeutet nicht, dass „ihr Blut halal ist“

Aber die Tawaghit vergessen, dass ihre Verbrechen des Unglaubens an Allah und ihr Konkurrieren mit Ihm in der Gesetzgebung, Herrschaft und Anbetung die absolut größten Verbrechen sind - das beinhaltet dass absichtliche Töten von Muslimen und Geschützten, von denen sie mit Gewissheit wissen, dass die Mudschahidin hiervon unschuldig sind.

Die Lüge, dass die Mudschahidin Muslime ins Visier nehmen und ihr Blut als halal ansehen ist eine der ältesten Lügen, die von den Leuten des Tauhids viele Male widerlegt wurde, indem sie ihr Festhalten an der Unantastbarkeit von geschütztem Blut erklärten, aber gleichzeitig auch die Muslime davor warnten, sich mit den Muschrikin zu vermischen, besonders an Orten wo die Muschrikin mit hoher Wahrscheinlichkeit angegriffen werden - z.B. in ihren militärischen und polizeilichen Einrichtungen, ihren Regierungsgebäuden, sowie in ihren Orten der Anbetung und Feierlichkeit. Diejenigen die sich nicht an Allahs Befehl zur Trennung von den Muschrikin und zur Hidschrah von ihren Ländern halten und stattdessen sich mit Absicht unter sie mischen, sodass es einem Mudschahid unmöglich ist zwischen einem Muslim und einem Muschrik zu unterscheiden, so haben solche Leute sich selber Schaden zugefügt und sie sind vom Schutz der Mudschahidin ausgenommen - und Allah wird sie entsprechend ihrer Absichten wiedererwecken.

Ihre Diener, die üblen Gelehrten und ihre Helfershelfer in den Medien vergessen, dass die Behauptungen ihrer Meister bzgl. der Beachtung muslimischen Blutes und dem Eifer zu seinem Schutze blanke Lügen sind, die von den Gefängnissen und Kerkern bloßgestellt werden, in denen Muslime niederträchtige Folter erleiden, sowie durch die Massaker, die ihre Kampfflugzeuge an den Muslimen in den Ländern des Islamischen Staates und anderswo anrichten und durch die Unterstützung, die sie jedem geben, der seine Hände mit dem Blut der Muslime wäscht, ob Kreuzzügler, Juden,

Es ist für die Mudschahidin erlaubt die Muschrikin ins Visier zu nehmen, selbst wenn diese Muslime als menschliche Schutzschilde gegen ihren Willen verwenden. Wie ist es dann erst mit jemandem, der sich absichtlich unter den Muschrikin an ihren Orten der Ausschweifung, an einem ihrer Feiertage aufhält, an den Feierlichkeiten teilnimmt und sie in ihren Taten imitiert und nachahmt? Doch dann verurteilt er die Mudschahidin, wenn er durch einen Angriff geschädigt wird, der von Allah für die Muslime erlaubt wurde und zu dem Er sie motivierte, d.h. das direkte Tö-

Dies finden wir heutzutage in den Taten der Tawaghit und ihrer Sklaven, den üblen Gelehrten, die die Scharia Allahs ersetzen und Fehler bei den Mudschahidin suchen, die gegen die Murtaddin kämpfen, die Tempel der Muschrikin ins Visier nehmen, sowie deren Orte für das Feiern ihrer Schirkfestlichkeiten. Sie führen die Leute in die Irre, erzählen ihnen, dass die Mudschahidin Muslime und andere Geschützte töten, dass sie Moscheen angreifen und dass sie Takfir auf sündige Muslime machen, so wie die Chawaridsch zuvor.

14

Rafidah, Hindus, Buddhisten oder andere.

Artikel

ten und die Schädigung der feindlichen Muschrikin. In diesem Licht griffen die Mudschahidin einen Nachtclub in Istanbul an, wo sie bei der Attacke die Muschrikin zum Ziel hatten, nachdem sie alle Mittel zur Überwachung, Inspizierung, Planung und Ausführung ausgeschöpft hatten. Es ist dann irrelevant, wenn jemand der als Muslim angesehen werden könnte aber auf jeden Fall sündhaft und unmoralisch war - bei dem Angriff getötet oder verletzt wurde. Restaurant oder Nachtclub? Die Tawaghit und ihre Sklaven waren verlegen bzgl. der Verbreitung der Nachricht und Berichterstattung über ihre Bürger, die an einem Ort von Schirk-Feierlichkeiten getötet wurden, da ein „Nachtclub“ selbst bei normalen Leuten als ein Ort der Sünde und Unmoral bekannt ist, wo die Hauptkundschaft ungläubige Männer und Frauen, sowie andere unmoralische Männer und Frauen sind. Folglich fanden sie es zu schwer, jene die dort getötet wurden als Awliya von Allah oder Schuhada, die Allah nahe stehen darzustellen, entsprechend ihrer Gewohnheit jede Person, die von Mudschahidin getötet wird so zu präsentierten. Daher kamen sie mit dem Spiel der Änderung der Namen, was sie oft verwenden wenn sie mit den Regeln der Scharia spielen. Sie begannen diesen Ort der Sünde als ein „Restaurant“ zu bezeichnen, um so die Leute in die Irre zu führen mit dem Gedanken, dass die Mudschahidin jene dort angriffen, während sie einer erlaubten Tätigkeit - Essen und Trinken - an einem erlaubten Ort - einem Restaurant- nachgingen.

Die Realität ist, dass wenn man den Ort, an dem die gesegnete Istanbul-Attacke stattfand ein Restaurant oder einen Nachtclub nennt, dies nichts an dem Urteil ändert, denn es war ein Ort wo die Muschrikin sich versammelten um ihren Schirk zu feiern. Es ist erlaubt sie an einem solchen Ort ins Visier zu nehmen, zu versuchen sie zu töten und zu verwunden, abgesehen von der Tatsache, dass es ein Ort der Sünde und Unmoral ist, dessen Betretung den Muslimen nicht erlaubt ist. Dies ist genauso wie die Soldaten des Islamischen Staates heute im Osten und im Westen kein Problem damit haben die Rafidah und Ismaili Muschrikin in ihren Tempeln anzugreifen, obwohl sie diese „Moscheen“ nennen. Dies, weil sie in Wirklichkeit Orte der Anbetung anderer als Allah sind, so müssen Muslime es vermeiden diese Orte zu besuchen, in ihnen zu sein oder selbst durch sie hindurch zu gehen - geschweige denn in ihnen Gottesdienste zu verrichten, selbst wenn dies nur für Allah alleine wäre. Es gibt ein klares Verbot für Muslime bzgl. der Anbetung Allahs auf eine Weise, die der Anbetung anderer ähnelt, z.B. die Hinwendung zum Feuer beim Gebet, um nicht wie die Madschus bei ihrem Gebet auszusehen, oder das Beten genau beim Sonnenauf- oder Untergang, um zu vermeiden wie die Sabäer Muschrikin bei ihren Gebetszeiten auszusehen oder das Schlachten von Tieren für Allah an Orten, wo die Muschrikin ihren Götzen Opfer darbringen. Selbst wenn jene die als Muslime angesehen werden während Angriffen auf solche Tempel - als Kollateralschaden, nicht absichtlich - getötet würden, weil sie in ihrer Nähe sind, so verhindert dies nicht das Angreifen

Der Murtadd “Gelehrte”, Salman al-Awdah, verurteilt den gesegneten Angriff

15

dieser Schirktempel. Stattdessen müssen die Muslime diese Orte vermeiden, ganz besonders nachdem die Mudschahidin ihre Warnungen ausgegeben haben. Wie ist es dann erst bei jemandem, der an einem Ort der Sünde und Unmoral, inmitten von Muschrikin an einem Tag ihrer Kufr-Feierlichkeiten ist? Das Urteil über jene die an Muschrik-Feierlichkeiten teilnehmen Ibn Taymiyyah  wurde über einen Muslim befragt, der Essen so vorbereitet wie es die Christen zum Neujahr zu anderen Anlässen wie dem Mahl der Taufe, Weihnachten, Gründonnerstag oder dem Sabbat tun und über jemanden, der ihnen etwas zu ihren Feierlichkeiten verkauft - ist dies einem Muslim gestattet oder nicht? Er antwortete: „Alles gebührt Allah. Bzgl. ihrer Feierlichkeiten, so ist es nicht erlaubt für Muslime ihnen in jeglicher Sache zu ähneln, nicht in ihrem Essen, nicht in ihrer Kleidung, nicht in ihrem Baden, Anzünden von Kerzen, dem Verlassen der Arbeit oder Anbetung oder ähnliches. Es ist nicht erlaubt ein Mahl vorzubereiten oder Geschenke zu geben oder etwas zu verkaufen, das ihnen bei etwas von dem hilft, noch [ist es] Kindern oder anderen [erlaubt] Spiele zu spielen, die speziell zu diesen Feierlichkeiten gehören oder sich für diese anzuziehen. Allgemein dürfen Muslime keine besondere Beachtung zu [Kafir]-Anlässen zeigen. Stattdessen sollten jene Feiertage - von den Muslimen - wie jeder andere Tag behandelt werden.“ „Dass ein Muslim absichtlich einen von diesen Tagen Beachtung schenkt war bei Gruppen von den Salaf und Chalaf verpönt. Was das betrifft, dass er speziell etwas tut von dem was oben erwähnt wurde, so gibt es keine Meinungsverschiedenheit darüber bei den Gelehrten. Vielmehr ist es so, dass einige Gelehrten der Ansicht waren, dass wer solche Sachen tut Kufr begangen hat, da dies zu tun bedeutet religiöse Aktivitäten des Kufr zu würdigen. Andere sagten, dass wer einen Bock schlachtet an einem Tag ihrer Feierlichkeiten, so ist es als ob er ein Schwein geschlachtet hat.“ „Abdullah Ibn Amr Ibn al-As sagte: ‚Wer in den Ländern der nicht-Araber lebt, ihr Neujahr und Feste feiert und ihnen ähnelt bis er so stirbt, so wird er mit ihnen am Tage der Wiederauferstehung wiedererweckt werden.‘ Mehr als einer von den Salaf sagte dies über die Aussage Allahs {Und (auch) diejenigen, die keine Falschaussage bezeugen} [Al-Furqan: 72], dass dies bzgl. der Feierlichkeiten der Kuffar ist. Wenn dies der Fall beim lediglichen Mitansehen ist, was ist dann erst mit der Teilnahme daran, indem man das tut was speziell zu ihnen gehört?“

16

Artikel

„Es wurde vom Propheten  überliefert, dass er sagte: ‚Wer einem Volk ähnelt, der gehört zu ihnen.‘ [Überliefert bei Ahmad von Ibn Umar] und in einem anderen Wortlaut: ‚Derjenige gehört nicht zu uns, der anderen als uns ähnelt.‘ [Überliefert bei at-Tirmidhi von Abdullah Ibn Amr Ibn al-As] und es ist ein ‚guter‘ Hadith.“ „Wenn dies gesagt wird bzgl. dem ihnen ähneln, selbst wenn es nur bei Bräuchen ist, was ist dann erst bei einer Sache die noch deutlicher als das ist? Die Mehrheit der Imame mochten es nicht - entweder bis hin zum Verbot (Tahrim) oder zu einem geringeren Level - das zu essen, was zu ihren Feierlichkeiten oder religiösen Darbringungen geschlachtet wurde, da sie das einordneten als das was etwas anderem als Allah dargebracht wird oder was an einem Altar geopfert wird. Gleichermaßen verbaten sie es sie bei ihren Festlichkeiten durch das Geben von Geschenken oder das Verkaufen von Sachen [für diesen Anlass] zu unterstützen. Sie sagten, dass es den Muslimen nicht erlaubt ist den Christen etwas zu verkaufen das ihrer Feierlichkeit hilft: Kein Fleisch, kein Blut, kein Kleidungsstück, ihnen keine Mitreitgelegenheit zu geben und ihnen in nichts von ihrer Religion zu helfen. Dies, weil dies zu tun bedeuten würde, ihren Schirk zu schätzen und ihnen bei der Begehung von Kufr zu helfen. Die Autoritäten sollten den Muslimen verbieten dies zu tun, gemäß der Aussage Allahs : {Helft einander zur Güte und Gottesfurcht, aber helft einander nicht zur Sünde und feindseligem Vorgehen} [Al-Maidah: 2]“ „Des Weiteren, genauso wie es dem Muslim nicht erlaubt ist ihnen beim Weintrinken zu helfen, ob durch das Pressen von Trauben oder anderweitig, was ist dann erst mit dem Beachten ihrer Riten des Kufr? Und wenn es ihm selber nicht erlaubt ist ihnen dabei zu helfen - was ist dann wenn er selbst es tut? Und Allah weiß es am besten.“ [Madschmu al-Fatawa] Die Istanbul-Attacke war eine gesegnete Operation Die Attacke in Istanbul zielte auf die Muschrikin an einem Ort und zu einem Zeitpunkt ihrer Feierlichkeit. Viele Muschrikin und Murtaddin wurden dort getötet und verwundet. Jede die sich dem Islam zuschreiben und bei diesem Angriff getötet wurden, haben dies selber zu verantworten, da sie eine Tat begangen haben, die diese näher zum Kufr als zum Islam bringt, soweit, dass sie sich mit den Muschrikin vermischten bis es nicht mehr möglich war sie zu unterscheiden. Daher wurde sein Blut ohne Schuld vergossen. Wir bitten Allah Ehre und Sieg jenen zu geben, die diesen Angriff ausführten, sowie deren Brüdern und alles Lob gebührt Allah, dem Herrn der Welten.

nen die Rafidah im Irak, die Peschmerga in Kurdistan, die PKK in al-Dschazirah1 und das Nusayri Regime in Aleppo und in der Badiyah2 arbeiten. Die Aufgabe dieser Achse ist das Vordringen vom Norden von Wilayat Halab entlang dem westlichen (zu asch-Scham gehörenden) Ufer des Euphrat Stroms, während parallel dazu die PKK-Front am östlichen Ufer des Stroms vorandringen soll. Und es ist keinesfalls bizarr wenn sich beide Achsen, die sich gegenseitig unterstützen, sich aber öffentlich als feindselig gesinnt geben, sich überschneiden. Die Ähnlichkeit der Namen verdeutlicht die gemeinsame Aufgabe vom „Schutzschild Euphrat“ der abtrünnigen Türken und ihrer Alliierten, sowie vom „Zorn des Euphrates“ der abtrünnigen Kurden und ihrer Alliierten.

Der türkische Taghut Erdogan drängte seit Beginn des Dschihads in asch-Scham auf die Errichtung einer Zone, in der die vor den Luftschlägen der Nusayriyyah Flüchtenden versammelt werden sollten und in der diese Unterschlupf, Beistand und Schutz vor Bombardierung erhalten, wobei die Bürde der Durchsetzung dieser Zone auf den Schultern der türkischen Armee und ihrer Luftwaffe liegen würde, im Schatten Amerikas und des NATO-Bündnisses. Doch diese Idee scheiterte aufgrund der fehlenden Einwilligung Amerikas und ihrer NATO-Verbündeten. Vielmehr initiierten diese sogar die Rückverlegung ihrer fortgeschrittenen Luftabwehrsysteme des Typs „Patriot“, die sie zum Schutz der Pufferzone vor der Luftwaffe der Nusayriyyah geeignet gewesen wäre. Die Türkei erhält die erstmalige Einwilligung Mit der Steigerung der Intensität des von der internationalen Kreuzfahrerkoalition unter Führung Amerikas geführten Krieges gegen den Islamischen Staat wurde es für jede Partei möglich ihr eigenes besonderes Projekt zu vermarkten, mit der Bedingung, dass es im Sinne des Krieges gegen den Islamischen Staat ausgerichtet ist. So kehrte der Taghut Erdogan und seine abtrünnigen Verbündeten von den Sahwat-Gruppen zurück, um sein Projekt der Pufferzone mit einem neuen Verständnis vorzustellen. Dies besagt, dass diese Zone als Stützpunkt für den Krieg gegen den Islamischen Staat herhalten soll, sowie als Ausgangspunkt für eine neue Achse für den Angriff auf den Islamischen Staat, die den anderen Fronten hinzugefügt werden soll, auf de18

Artikel

Und mit diesem Standpunkt erhielt die Türkei die amerikanische Bewilligung zum Vormarsch in Richtung Dscharablus, ar-Rai bis hin zu al-Bab und stellte für sich die Luftunterstützung sicher, sowie die Hilfe und Bewaffnung für die verschiedenen Stufen der Operation. Um die Ablehnung der Nusayri Regierung und den mit ihr verbündeten Russen und Iranern zu überwinden, bediente sich die abtrünnige türkische Regierung der Verhandlungen mit den kreuzfahrenden Russen, um sie zur Bewilligung des Vormarsches im nördlichen und östlichen Landgebiet Aleppos zu bewegen, mit der Garantie, dass dieser Vormarsch ausschließlich auf die Bekämpfung des Islamischen Staates abzielt und dass das Nusayri Regime und seine Verbündeten von den Rafidah und dergleichen in keinster Weise davon berührt werden. Die Wichtigkeit dieses Vorhabens für die Türkei Der Taghut Erdogan und die abtrünnigen Mitglieder seiner Regierung intensivierten ihre Gespräche über die Pufferzone, indem sie sie als Mittel zur Verhinderung der Etablierung eines kurdischen Staates bezeichneten, den die säkulare, ungläubige PKK errichten möchte. Und dies durch die Kontrolle des Gebietes, welches sich von Dscharablus bis Azaz mit einer Tiefe von mehr als 50 km erstreckt, um somit die Verbindung der von der PKK östlich und westlich des Euphrats kontrollierten Gebiete zu verhindern 1 Die Region nördlich des Euphrats und südlich des Tigris. 2 Die Wüste im Zentrum asch-Schams.

Der Murtadd Erdogan mit seinem Kreuzzügler-Verbündeten Putin

und ebenfalls mit dem Zweck, dass diese Region als Absperrung wirkt, die die Mudschahidin des Islamischen Staates vom Erreichen ihres Territoriums verhindern soll.

so wird die Türkei im Stande sein von einer „Sahwat-Mobilisierung“ zu sprechen, die sie für ihre Interessen in asch-Scham und der Region insgesamt einsetzen wird.

Doch wer sich die Realität auf der Karte anschaut und den Verlauf der politischen Geschehnisse, sowohl in der Türkei als auch in asch-Scham betrachtet, der weiß, dass die Wichtigkeit dieser Region für die abtrünnige türkische Regierung in starkem Konflikt steht mit der Angelegenheit des Projekts der Zerstörung des kurdischen Staates, trotz ihrer Wichtigkeit.

Die akzeptierte Pufferzone Bei jedem Waffenstillstandsabkommen zwischen dem abtrünnigen Nusayri-Regime und den abtrünnigen Sahwat, der von den russischen Kreuzzüglern eingefädelt wird, sprechen russische Beamte über die Notwendigkeit der Trennung der „gemäßigten Opposition“ von den „Extremisten“, obwohl sie an der starken Koalition zwischen den abtrünnigen Sahwatgruppen arbeiten, ganz egal, dass dabei von ihnen jene sind, die sich klar zum Säkularismus bekennen oder die „Etablierung der Scharia“ von sich behaupten. Und dies mit der Absicht, dass die russischen Bomberflugzeuge die „Extremisten“ ins Visier nehmen können, die die Verhandlungen mit dem Nusayri-Regime ablehnen, ohne dabei die „Gemäßigten“ zu treffen, die den Verhandlungen zugestimmt haben. Sie beauftragten das „Komitee der Verhandlungen“, welches vom letzten Premierminister des Nusayri-Regimes kontrolliert wird, nämlich dem Murtadd Riyad Hidschab.

So wird die Eroberung eines Teils von asch-Scham durch die türkische Armee bedeuten, dass sie in der Zukunft ein starkes Druckmittel auf das Nusayri Regime besitzt, welches über die Kontrolle der vielen abtrünnigen Sahwatgruppen hinausgeht. Das bedeutet das Erlangen großer Gewinne im Tausch für den Rückzug aus dieser Region in der Zukunft, ganz egal welche Art von Taghut-Regierung sich in Damaskus an der Macht halten wird. Gleichermaßen wird die teilweise Kontrolle dieses Gebiets durch die Türkei mit russischer oder amerikanischer Luftunterstützung ihre Bombardierung durch die Luftwaffe des Nusayri Regimes verhindern und der Türkei zukünftig helfen viele der unerwünschten Flüchtlinge (Störende oder für sie unnütze Personen) loszuwerden, indem sie für diese Flüchtlingslager in dieser Gegend eröffnet. Dadurch entledigt man sich dann auch der großen durch die Flüchtlinge entstehenden finanziellen Belastungen, die auf der schwächelnden türkischen Wirtschaft lasten. Zusätzlich zu der Rekrutierung von Kämpfern in diesen Flüchtlingslagern im Interesse der zukünftigen Projekte der türkischen Armee in asch-Scham. Wenn also Iran die Rafidi-Milizen im Rahmen der „Rafidi-Mobilisierung“ kontrolliert und diese zur Erreichung ihrer Ziele einsetzt,

Doch diese Sache war nie möglich aufgrund der starken Vermischung beider Arten der Sahwat, denen die zu Verhandlungen bereit waren und jenen die es nicht waren, weil die „Gemäßigten“ unfähig waren die anderen von ihnen abzustoßen. Dies wurde besonders in der Stadt Aleppo deutlich, bevor sie vollständig in die Hände der Nusayri-Armee fiel, als der Taghut Erdogan eine von den Sahwat akzeptierte Form für diese Entfernung anbot, indem gleichzeitig die nusayritisch-russische Erlaubnis zur Errichtung der „Pufferzone“ zugesichert wird. Wobei dieser Zone dann die Rolle der Trennung der „gemäßigten“ Sahwat von den „extremistischen“ Sahwat zukommt, 19

damit die „gemäßigten“ Sahwat sich von der Bekämpfung des Nusayri-Regimes fernhalten und sich nur auf den Kampf gegen den Islamischen Staat konzentrieren, während sie vor nusayritischer und russischer Bombardierung sicher sind, solange sie sich an diese Sache halten. Das russisch-türkische Projekt Nachdem die Stadt Aleppo vollständig durch die Sahwatgruppen dem Nusayri-Regime aufgrund des abgeschlossenen Übereinkommens zwischen Russland und der Türkei übergeben wurde, wurde sogleich ein neues russisch-türkisches Projekt entwickelt, um den Vorgang von Aleppo auf die restlichen von den Sahwat in aschScham kontrollierten Gebiete auszuweiten und dies auf Grundlage eines Friedensvertrages zwischen den Sahwat und dem Nusayri-Regime, welches auf drei fundamentalen politischen Säulen beruht: Erstens: Der Waffenstillstand zwischen beiden Seiten in allen Regionen von asch-Scham. Zweitens: Bildung einer gemischten Regierung bestehend aus dem Nusayri-Regime und den Murtaddin in den bewaffneten Sahwatgruppen, sowie der politischen Opposition auf Grundlage von Säkularismus, Demokratie und Repräsentation der Minderheiten, in der die Oberhand erneut für die Nusayriyyah sein wird, sowie die Einbindung der Sahwatkämpfer in die Nusayri-Armee. Drittens: Die letztlich ausschließliche Bekämpfung des Islamischen Staates. Dementsprechend ist die Rolle der Pufferzone im Rahmen dieses Abkommens, dass sie die erste Region ist, in der der Waffenstillstand offiziell zur Geltung kommt, nachdem in ihm über mehrere Monate hinweg (seit Beginn der türkischen „Schutzschild Euphrat“ Operation) Fakten geschaffen wurden. So wird diese Region zur Herberge für alle abtrünnigen Gruppen und Organisationen, die in den Rahmen des russisch-türkischen Projektes eintreten, worauf diese dann mit ihren Waffen, ihrer Ausrüstung, ihren Familien und ihren Stützpunkten dorthin umziehen. Während Idlib als Herberge für alle anderen abtrünnigen Gruppen übrigbleibt, die den Friedensvertrag mit dem Nusayri Regime ablehnen, wo dann die russischen und nusayritischen Flugzeuge auf sie fürchterliche Luftschläge durchführen werden, während die Rafidah-Milizen sie am Boden erwürgen, sodass demjenigen, der aus diesem Inferno entkommen will keine andere Wahl bleibt, außer sich der Nusayri-Armee zu ergeben und sich ihr anzuschließen, oder über die offiziellen Grenzübergänge in die Türkei zu gehen, wo er dann in die Pufferzone transferiert wird, um sich der Armee der gemäßigten Sahwat zur Bekämpfung des Islamischen Staates anzuschließen, fern jeglicher kämpferischer Fronten mit der Nusayri-Armee.

20

Artikel

Dieses Projekt wird fortwähren bis die Nusayri-Armee die komplette Kontrolle über die Regionen Idlib, die Küste und das Landgebiet nördlich von Hamah hat, nachdem sie dorthin die restlichen abtrünnigen Sahwatkämpfer deportieren, die vom Süden von Homs, Damaskus, Qalamun und vielleicht auch von Daraa kommen, wobei das Zeichen der Akzeptanz eines jeden Abtrünnigen der Sahwatkämpfer sein wird, dass er den Friedensvertrag mit der Nusayriyyah akzeptiert. Entweder er schließt sich den Reihen der Nusayri-Armee an oder den Reihen der Armee der „gemäßigten“ Sahwat in der Pufferzone. Ganz besonders wenn die Möglichkeit des Sitzens in der Türkei aufhören wird zu existieren, nachdem die abtrünnige türkische Regierung alle Flüchtlingslager ins innere der Pufferzone verlegt. Zu diesem Zeitpunkt wird das Abkommen zur Integration der Gruppen der Pufferzone in die Nusayri Armee vervollständigt, entsprechend dem Muster von Regimentern ähnlich den Gruppen der „Volksarmee“ oder ihre Integration in die Polizeiabteilungen, um so das Innenministerium in der Einheitsregierung mehrheitlich der abtrünnigen Opposition zuzuweisen, auf diese Weise werden dann die Anstrengungen komplett vereint um den Islamischen Staat zu bekämpfen. In den Fußstapfen der Sahwat des Iraks Beim ersten Anzeichen des Auftretens der Sahwat in asch-Scham warnte der Islamische Staat die Murtaddin davor, dass sie sich genau auf dem Weg ihrer Brüder der Sahwat des Iraks befinden und dass sie ebenso wie ihre damaligen Vorgänger ihr schwarzes Ende finden werden. Weder der Islamische Staat, noch die Kreuzfahrer werden sie in Ruhe lassen. Und die Tawaghit werden sie mit ihren Versprechen locken, während weder die Nusayriyyah noch die Rafidah ihnen das geben werden, was sie sich wünschen. Stattdessen werden die Soldaten der Chilafah weiterhin ihre Hälse abschneiden. Und die Rafidah und die Nusayriyyah werden an ihrer Auflösung, Schwächung und Unterwerfung arbeiten, wer auch immer Widerstand leistet so wird es nicht schwer für die Nusayriyyah und Rafidah sein die alten Akten wieder zu öffnen oder ihn mit neuen Anschuldigungen vor Gericht zu bringen. Und die Kreuzfahrer und Tawaghit werden sich ihrer entledigen sobald sie sie nicht mehr benötigen, so wird keiner von ihnen Rettung finden außer jener, der als Flüchtling in einem der Länder Region ankam, wie es bereits mit den abtrünnigen Anführern der Sahwat des Iraks war. Die Sahwat werden verschwinden und der Islamische Staat wird – mit Allahs Erlaubnis – zu allen Gebieten zurückkehren von denen er sich zuvor im Norden von asch-Scham zurückgezogen hatte und die großen Armeen des Islamischen Staates werden die Türkei betreten, um von ihr neue Wilayat einzurichten, in denen die Scharia Allahs angewendet wird und die Götzen Atatürks, der Demokratie, des Säkularismus, der Sufiyyah und der Murtadd Bruderschaft entfernt werden und dies ist wahrlich ein Leichtes für Allah!

Zweifellos wurde durch die Rückkehr der Chilafah und die Etablierung des Islamischen Staates, sowie nach der Wiederbelebung der verlorenen Rituale und abgeschafften Gesetze Allahs der Verstand vieler Frauen mit der Scharia erleuchtet. So wurden sich die Dienerinnen Allahs im Schutze unseres Staates mehr über die Angelegenheiten der Religion sowie die von Allah gegebenen Vorschriften bewusst, besonders was die Aqidah und den Tauhid betrifft, die in den Ländern des Schirks besudelt wurden. Die festeste Handhabe des Imans Wisse, o Dienerin Allahs, dass der Islam die Ergebung zu Allah anhand des Tauhids ist, sowie die Unterwerfung zu Ihm durch den Gehorsam, als auch die Lossagung vom Schirk und seiner Anhänger. Die Loyalität (Wala) und Lossagung (Bara) sind per Konsensus (Idschma) zwei Prinzipien von den Prinzipien des Islams, die zum Glaubensbekenntnis (Schahadah) von „La Ilaha illa Allah“ gehören. Ein Muslim wird nicht Muslim genannt, bis er sich vom Kufr und seinen Anhängern lossagt, selbst wenn diese von den nächsten Verwandten wären. Eine Frau könnte sagen: „Aber meine Wala ist doch für Allah, Seinen Gesandten und den Gläubigen. Und der größte Beweis dafür ist, dass ich im Gebiet des Islams (Darul-Islam) lebe, wo Allah uns mit der Scharia segnete!“ So wisse, dass die Loyalität zu den Kuffar nicht nur darin liegt sie zu unterstützen, ihnen zu helfen und ihnen Rückhalt zu geben. Vielmehr gehört bereits das ledigliche innere Verspüren von Liebe und Zuneigung für sie, sowie sie anzufreunden zu den Aspekten der Loyalität. Der Ort der Liebe und Zuneigung ist im Herzen und das Herz ist der Anführer aller anderen Organe und ihr Hirte. Ahmad 22

Schwestern

überlieferte in seinem Musnad von al-Bara Ibn Azib , dass er sagte: „Wir saßen beim Propheten , als er sprach: ‚Welche Handhabe des Islams ist am stärksten?‘ Sie sagten: ‚Das Gebet.‘ Er sagte: ‚Es ist gut, aber es ist nicht das.‘ Sie sagten: ‚Die Zakah.‘ Er sagte: ‚Es ist gut, aber es ist nicht das.‘ Sie sagten: ‚Das Fasten im Ramadan.‘ Er sagte: ‚Es ist gut, aber es ist nicht das.‘ Sie sagten: ‚Die Haddsch.‘ Er sagte: ‚Es ist gut, aber es ist nicht das.‘ Sie sagten: ‚Der Dschihad.‘ Er sagte: ‚Es ist gut, aber es ist nicht das.‘ Er sagte: ‚Wahrlich, die festeste Handhabe des Imans ist, dass du für Allah liebst und für Allah hasst.‘“ Sulayman Al asch-Schaych sagte: „Ist es denn möglich die Religion zu etablieren oder das Banner des Dschihads zu erheben oder das Banner des Gebietens des Guten und des Verbietens des Schlechten zu erheben, außer durch die Liebe für Allah und das Hassen für Allah, sowie die Feindschaft für Allah und die Loyalität für Allah? Wenn die Menschen sich auf einem Weg einig wären und [nur] Liebe ohne Feindschaft und Hass [bestünde], so gäbe es keine Unterscheidung zwischen Wahrheit und Falschheit. Weder zwischen den Gläubigen und Kuffar, noch zwischen den Verbündeten Allahs und den Verbündeten des Schaytans.“ [Ad-Durar as-Saniyyah] Zwischen uns und euch haben sich Feindschaft und Hass auf immer offenkundig gezeigt Es gibt keine Wala ohne Bara, jawohl, du lebst unter den Muwahhidin, deine Wala ist zu Allah, Seinem Gesandten und den Gläubigen. Aber sagst du dich auch von den Feinden Allahs und den Feinden Seiner Religion los? Vielleicht befindet sich ja in deiner Freundesliste auf deinem Telefon jemand von

Der Banner des Dschihads und Hisbah können ohne Wala und Bara nicht erhoben werden

der Familie, den Verwandten oder Freundinnen, die den Islamischen Staat beschimpfen und seinen Unterstützern die Feindschaft zeigt. Vielleicht enthalten manche Gespräche mit deinen Verwandten Feindschaft und Hass gegenüber der Chilafah und ihren Soldaten und Allah weiß darüber Bescheid. Doch du bist dadurch weder besorgt noch kümmert es dich. Tatsächlich sind da sogar jene, die dich zum Verlassen des Gebiets des Islams (Darul-Islam) auffordern, mit dem Vorwand der Härte des Krieges und anderer Panikmache und Falschheiten. All dies und du machst nichts, während du diesen Leuten mit Liebe entgegnest, ohne Wut für deine Religion und die Aqidah. Aber du zeigst deine ganze Wut, wenn dein Ehemann dir verbietet mit solchen Leuten Kontakt zu haben, weil sie aus deiner Perspektive ja lediglich Verwandte sind. Die Muslime boykottieren einen Gefährten des Propheten aufgrund seines Fernbleibens von einem Feldzug Die tugendhaften Vorfahren (Salaf ) liefern uns die besten Beispiele im Bereich der Wala und Bara. So war dort Kab Ibn Malik , der vom Tabuk-Feldzug ohne Entschuldigungsgrund fernblieb. So kam der deutliche Befehl des Propheten  an die Muslime zum Boykott von Kab und den anderen die zurückgeblieben waren. Laut al-Bucharis Sahih sagte Kab , während er seine Geschichte berichtete: „Der Prophet g verbat den Muslimen mit uns dreien von denjenigen, die zurückgeblieben waren zu sprechen. So mieden uns die Leute und verhielten

sich uns gegenüber anders, bis die Welt mir fremd wurde und sie nicht die war, die ich kannte. Wir verblieben so für 50 Nächte. Was meine beiden Gefährten betrifft, so gaben sie auf und saßen in ihren Häusern weinend. Und was mich betrifft, so pflegte ich mich unters Volk zu mischen und war geduldig. Ich begab mich zum Gebet mit den Muslimen, lief in den Märkten umher, während niemand mit mir sprach. Und ich ging zum Gesandten Allahs , begrüßte ihn mit dem Salam, während er nach dem Gebet in seiner Sitzung saß. So sagte ich mir: ‚Hat er seine Lippen in Erwiderung des Salams bewegt oder nicht?‘ Daraufhin bete ich in seiner Nähe und werfe einen Blick auf ihn. Als ich mich zum Gebet begab, blickte er zu mir und wenn ich mich zu ihm wendete, so kehrte er sich von mir ab. Bis die Unfreundlichkeit der Menschen mir zu viel wurde. Ich lief bis ich die Wand von Abu Qatadahs Mauer erklamm, während er mein Cousin ist und der mir von den Menschen am Liebsten ist. So gab ich ihm den Salam und, bei Allah, er erwiderte den Salam nicht. So sagte ich: ‚O Abu Qatadah, ich bitte dich um Allahs Willen. Weißt du, dass ich Allah und Seinen Gesandten liebe?‘ Doch er blieb still. So kehrte ich zurück und bat ihn, doch er schwieg. So kehrte ich zurück und bat ihn, daraufhin sagte er: ‚Allah und Sein Gesandter wissen es am Besten.‘ Daraufhin füllten sich meine Augen mit Tränen.“ Er verblieb in diesem Zustand, während die Muslime ihn boykottierten, bis Allah Kab und seinen Gefährten vergab. So denke darüber nach, O Dienerin Allahs, und schaue wie die Muslime Kab boykottierten, in Gehorsam und Loyalität zu ihrem Pro23

Wala und Bara ist der Kernpunkt, um den Islam und die Muslime zu verteidigen

pheten. Und hat Kab  das getan, was von denjenigen getan wird die heutzutage vom Dschihad zurückbleiben? Allah bewahre! Allah bewahre! Die heutigen Zurückbleibenden begnügen sich nicht nur mit ihren Sitzenbleiben und ihrem Fernbleiben von der Unterstützung der Wahrheit. Vielmehr gibt es von ihnen jene, wenn man ihnen gegenüber den Dschihad und seine Leute erwähnt, verletzen sie sie mit scharfen Zungen. Die Religion Allahs ist ihnen lieber als ihre Väter Wie gut doch Abdullah, der Sohn von Abdullah Ibn Ubayy  war! Sein Vater, der Kopf der Munafiqin sagte: {„Wenn wir nach al-Madinah zurückkehren, so wird ganz gewiss der Mächtigere den Niedrigeren aus ihr vertreiben.“} [Al-Munafiqun: 8] Daraufhin befahl der Prophet  die Rückkehr, so versperrte Abdullah den Weg seines Vaters und sagte: „Ich werde dich nicht verlassen, bis du sagst, dass du der Niedrige bist und dass Muhammad der Mächtige ist.“ Ja, dies ist Wala und Bara, wie sie auf die schönste und aufrichtigste Weise verkörpert werden. Hier ist das Feilschen und der Riss, an den zwei Linien des Manhadsch und der Aqidah, keine Bevorzugung und kein Verlassen, denn bei der Angelegenheit handelt es sich um die Angelegenheit der Religion! Was die Mutter der Gläubigen Umm Habibah  betrifft, so lehrt sie uns eine Lektion in Wala und Bara, für die es in unserer Zeit kein ebenbürtiges Beispiel gibt. Az-Zuhri sagte: „Als Abu Sufyan in al-Madinah lief, während der Prophet  Makkah überfallen wollte, sprach er zu ihm bzgl. 24

Schwestern

der Verlängerung des Waffenstillstands. Doch er akzeptierte es nicht. So stand er auf und trat zu seiner Tochter Umm Habibah ein. Als er sich auf das Bett des Propheten  setzen wollte, räumte sie es von ihm weg. So sagte er: ‚O meine Tochter, ist dir dieses Bett lieber als ich oder bin ich dir lieber als es?‘ Daraufhin sagte sie: ‚Vielmehr ist es das Bett des Gesandten Allahs und du bist ein unreiner Muschrik!‘ So sagte er: ‚O meine Tochter, du wurdest nach mir vom Übel getroffen!‘“ [Siyar Alam an-Nubala] Die Stufen des Vermeidens für Allah Abschließend: O Dienerin Allahs, wir wollen dich wahrlich nicht zur Verwerfung deiner Familie und Verwandten motivieren, außer jenen von denen die Abtrünnigkeit in Wort oder Tat deutlich geworden ist. Denn dieser wird vermieden und von ihm sagt man sich für Allah los und für den gibt es keinen Respekt. Zum Beispiel jener, der die Feinde unterstützt, selbst wenn es nur mit einem Buchstaben wäre! Oder jener der Dua gegen den Islamischen Staat macht oder um seine Zerstörung und seine Niederlage im Krieg mit den Feinden bittet. Oder jener, der sich die Entfernung der Herrschaft mit der Scharia und die Wiederherstellung der von menschengemachten Gesetze erhofft. Oder jener, der etwas anderes von jenen Taten macht, die den Islam einer Person auslöschen und seinen Iman annullieren. Was aber jene betrifft, die weniger als das irregeleitet sind, so werden diese entsprechend der Intensität ihres Ungehorsams gemieden. Und das Lob gebührt Allah, dem Herrn der Welten.

25

Während die Soldaten der Chilafah ihren Krieg gegen die Truppen des Kufrs weiterführen, werfen wir einen Blick auf einige der letzten Operationen, welche die Mudschahidin des Islamischen Staates ausführten und wobei es ihnen gelang das Territorium der Chilafah zu erweitern oder die Feinde Allahs zu terrorisieren, auszurotten und zu demütigen. Diese Operationen sind nur eine kleine Auswahl von zahlreichen Operationen, die der Islamische Staat an den verschiedenen Fronten in den vergangenen Wochen ausführte. Der Krieg gegen die Türkei: Am 7. Rabi al-Achir zerstörten die Soldaten der Chilafah einen türkischen BMP, nachdem sie es mit einer Lenkrakete nahe der Stadt Qabassin attackierten. Am 8. Rabi al-Achir führten die Soldaten der Chilafah einen Angriff auf die türkische Armee und Sahwah Stellungen im Westen der Stadt Bab. Es fanden leichte Gefechte statt und die Murtaddin flüchteten, wobei sie den Mudschahidin ermöglichten ihre Stellungen einzunehmen, woraufhin die 26

Nachrichten

Mudschahidin sicher zu ihren Stellungen zurückkehrten. Am 13. Rabi al-Achir zerstörten die Soldaten der Chilafah einen Panzer der abtrünnigen türkischen Armee, nachdem sie es mit einer Lenkrakete in der Nähe des Dorfes Qudayran angriffen. Am 16. Rabi al-Achir, machte sich der Istischhadi Abu Ahmad al-Hamwi  auf den Weg und detonierte seine Autobombe an einer Kaserne der türkischen Armee und Sahwat nahe dem Berg Dayr, nördlich der Stadt Bab, wobei eine Anzahl von ihnen getötet und verwundet wurden. Ebenso wurde ein Panzer und zwei Truppentransporter zerstört, nachdem diese mit Lenkraketen in der Nähe des Dorfes Qabr al-Miqri, nordöstlich von Bab angegriffen wurden. Wilayat Qawqaz: Am 30. Rabi al-Awwal führten verdeckte Einheiten des Islamischen Staates zwei Attacken auf Kontrollpunkte der abtrünnigen Dagestanischen Polizei in der Stadt Chasavyurt aus und einen dritte auf eine Polizei Patrouille in der Stadt Kapiysk inmitten von Dagestan. Sie töteten dabei erfolgreich zahlreiche Murtaddin und verwundeten weitere.

Der Mudschahid, Abu Hassan al-Iraqi 

Wilayat Baghdad: Am 3. Rabi al-Achir führte der Istischhadi Abu Hassan al-Iraqi  einen Angriff auf die Rafidi Murtaddin in der Stadt Sadr in Richtung Ost-Baghdad aus, als Rache gegen die wiederholte Rafidi-Kreuzzügler Koalition, welche die Gesundheitsinstitute in Wilayat Ninawa attackierten. Er fuhr los und detonierte seine Autobombe in ihren Höhlen, wobei ungefähr 150 Murtaddin getötet und verwundet wurden. Diesem folgten zwei Autobomben, welche gegen die verwundeten Rafidah detoniert wurden. Einer am Dschawadir Krankenhaus und der andere am Kindi Krankenhaus in Richtung Osten der Stadt, wobei 60 Murtaddin getötet und verwundet wurden. Am 9. Rabi al-Achir fuhr der Istischhadi Abu Yahya al-Iraqi  los und detonierte seine Autobombe an den Ansammlungen und Höhlen der Rafidi Muschrikin in Ulwah Dschamilah in Richtung Ost-Baghdad, wobei ungefähr 80 von ihnen getötet wurden. Ein zweiter Istischhadi, Abu Dudschanah al-Iraqi  drang in die Reihen einer anderen Gruppe von Rafidah ein und detonierte seine Sprengstoffweste, wobei ungefähr 45 von ihnen getötet und verwundet wurden. Am 11. Rabi al-Achir, nach der Obervierung der Höhlen und Ansammlungen der Rafidi Armee und Milizenoffizieren und Führern in der Al-Kindy Hochschule für Medizin im Gebiet Nahdah, in Richtung Ost-Bahdad und Didschlah Universität im Gebiet Dawrah in Richtung Süd-Baghdad, parkten und detonierten sie zwei Autobomben an

ihren Ansammlungen, wobei ca. 70 von ihnen getötet und verwundet wurden. Wilayat Salahuddin: Am 3. Rabi al-Achir führten einige Inghimasiyyin des Islamischen Staates Angriffe gegen Stellungen der Rafidi Armee in der Stadt Samarra aus. Nach schweren Gefechten betraten sie das Quartier der Bundespolizei, sowie ein Quartier der Salam-Abteilungs Miliz inmitten von Samarra und töteten erfolgreich ungefähr 100 Murtaddin und verwundeten Dutzende weitere, darunter ein Offizier des Ranges „Oberstleutnant“. Ebenso wurden zahlreiche Fahrzeuge der Murtaddin verbrannt und Teile des Gebäudes der Bundespolizei und Salam-Abteilungs Miliz zerstört. Jordanien: Am 7. Rabi al- Achir ermordete eine verdeckte Einheit des Islamischen Staates den Murtadd Bassam al-Hawrani, einen Offizier des Ranges „Erster Kapitän“ der abtrünnigen jordanischen Polizei. Sie töteten ihn an der Ayil Straße in Ma’an in Richtung Süd-Jordanien. Wilayat Raqqah: Am 8. Rabi al-Achir, führte eine Gruppe von Soldaten des Islamischen Staates einen Überraschungsangriff auf Stellungen der PKK in der Stadt Tall as-Saman und im Dorf Chaniz in Richtung Nord-Raqqah. Starke Konfrontationen ereigneten sich in der Stadt, die zur Tötung von 30 Murtad-

27

Tote PKK Kämpfer

din führten. Weitere 40 Murtaddin wurden bei einem Hinterhalt auf ihr Konvoi getötet, als sie sich zur Verstärkung der Murtaddin zum Dorf Chaniz begeben wollten. Der Hinterhalt führte zur Auslöschung der gesamten Einheit und Zerstörung eines BMPs und 5 4x4 Fahrzeugen. Am 16. Rabi al-Achir schlichen sich eine Gruppe von Inghimasiyyin heimlich zu den hinteren Linien der PKK im Dorf Suwaydiyyah Saghirah im westlichen Landgebiet der Wilayah und führten einen Überraschungsangriff gegen die Murtaddin aus. Sodann baten die Murtaddin um Luftunterstützung der Kreuzzügler und riefen nach Verstärkung außerhalb des Dorfes. Der Istischhadi Abu Chattab ad-Dimaschqi  fuhr dann los und detonierte seine Autobombe an einer großen Ansammlung ihrer Kämpfer und Fahrzeuge, welche zur Tötung und Verwundung eines großen Teils der Verstärkung führte. Die Mudschahidin detonierten ebenso 8 Sprengsätze gegen die Murtaddin in Suwaydiyah Saghirah. Währenddessen stürmten Gruppen der Inghimasiyyin die Dörfer Bir Chuwaym und Ost-Dscha’bar, nördlich von Tabqah und lieferten sich Gefechte mit den Murtaddin, wobei mehrere von ihnen getötet und verwundet wurden. Während dem Verlauf der Konfrontationen führten Flugzeuge der Kreuzzügler-Koalition Luftangriffe aus, wovon 7 versehentlich Stellungen der PKK bombardierten. Die Operation der Mudschahidin führte zur Tötung von 100 Murtaddin. Am 25. Rabi al-Achir überraschten die Soldaten der Chilafah die PKK Murtaddin mit einer Groß-

28

News

offensive im Gebiet Dscha’bar und der Stadt Dscharniyyah im westlichen Landgebiet der Wilayah. Die Inghimasiyyin rückten gruppenweise nach Mitternacht aus und umzingelten die Murtaddin aus drei Richtungen. Der Angriff begann in den Dörfern Atschanah, Uaywidsch und Ali Umar und streckte sich auf die Dörfer Dschaddah und Mahmudli aus, worin alle anwesenden PKK Kämpfer getötet wurden. Eine weitere Gruppe von Inghimasiyyin griff das Dorf Tuwayhinah an und rückte von dort aus weiter in die Dörfer Abu Sachrah und Dscha’bar und in Richtung der Dscha’bar Burg mit einer weiteren Gruppe von Inghimasiyyin, die ebenso die Stadt Dscharniyyah stürmten. Die Attacke führte zur Eroberung zahlreicher Dörfer und führte ebenso zur Tötung und Verwundung von dutzenden PKK Kämpfern. Am 27. Rabi al-Achir wurden 33 PKK Kämpfer getötet und 16 weitere bei einem Angriff der Soldaten der Chilafah auf ihre Stellungen in den Dörfern Chaniz und Tall as-Saman verwundet. Es fanden heftige Gefechte statt. Dabei bombardierten die Mudschahidin die Stellungen der Murtaddin mit 125 Mörsergranaten und kehrten sicher zu ihren Stellungen zurück. Währenddessen führte eine andere Gruppe der Soldaten des Islamischen Staates einen Angriff auf zwei Stellungen der PKK in der Nähe des Dorfes Hayawi im nördlichen Landgebiet der Wilayah und tötete dabei 5 Murtaddin, als sie versuchten durch die Wüste zu flüchten. Sie erbeuteten ebenso Leichtwaffen und Munition, bevor sie sicher zu ihren Stellungen zurückkehrten. Wilayat Ninawa: Am 9. Rabi al-Achir führten Soldaten des Islamischen Staates einen heftigen Angriff gegen die Rafidi Soldaten und Milizen-Kämpfern in den Außenbezirken von Schuqaq al-Hadba in Richtung Nord-Ost-Mossul aus. Es fanden mehrstündige Gefechte statt, wobei 31 Murtaddin getötet und verwundet wurden. Diesem folgten zwei Istischhadiyyin – Abu Anas al-Moslawi und Abu Bakr al-Moslawi  – die ihre Autobomben einer nach dem anderen gegen die Murtaddin detonierten. Sie töteten ungefähr 21 ihrer Kämpfer und verwundeten zahlreiche andere. Ebenso zerstörten sie zwei Humvees und setzten ein Gebäude in Brand,

worin die Murtaddin sich verankerten. Währenddessen fuhr der Istischhadi Abu Ahmad asch-Schami  los und zündete seine Autobombe an einem Fahrzeug einer Gruppe von Rafidi Soldaten und Milizenkämpfern in der Gegend Salam, in Richtung Süd-Mossul. Er tötete dabei 11 Murtaddin und verwundete zahlreiche andere und zerstörte ebenso vier Humvees, sowie ein Haus, worin sie sich verschanzten. Somalia: Am. 10. Rabi al-Achir wurden zwei abtrünnige somalische Polizisten getötet und ein Dritter wurde bei einem Angriff der Soldaten der Chilafah mit Handgranaten auf ein Kontrollpunkt nahe der Kreuzung Ali Sufi in der Stadt Mogadischu getötet. Wilayat West Afrika: Am 10. Rabi al-Achir töteten die Soldaten der Chilafah 20 afrikanische Soldaten der Koalition bei einem Angriff auf ihre Stellungen in der Stadt Buni Yadi in der Yobe Region in Richtung Nord-Ost-Nigeria.

stoß der Soldaten der Chilafah westlich des Flughafens, während sie die Kontrolle über das Gebiet Makabis al-Qarmid und Dschuryah Wohnprojekt erlangten, wodurch sie die südwestlichen Viertel und den Berg Thardah verbanden, welcher sich westlich der Stadt befindet ab. Dieser neue Vorstoß führte zur Unterbrechung des Flughafen und den umgebenen Gebieten zur Basis der 137. Brigade im nordwestlichen Viertel der Stadt. Die Soldaten der Chilafah nahmen ebenso den Berg Ummal ein, welcher einen Blick auf die Stadt und die benachbarte Friedhofsregion bietet, sowie die Pullman Bustation und einige Stellungen im Viertel Ummals südwestlich der Stadt. Die Kämpfe führten zur Tötung von mindestens 40 Nusayri Soldaten und Rafidi Milizen, inklusive der Zerstörung eines 57mm Geschützes, einem Panzer und einer Schilka. Am 19. Rabi al-Achir fuhr der Istischhadi Abu Ali asch-Schami  los und detonierte seine Autobombe an einer Gruppe von Murtaddin in der Nähe der Elektrizitätsfabrik, welche sich auf dem Berg der Stadt al-Chayr befindet. Zahlreiche von ihnen wurden dabei getötet, weitere wurden verwundet und eine Sturmtruppe stürmten dann das Gebiet und setzten denen, die überlebten ein Ende. Bald danach eroberten die Mudschahidin das Firmengebäude, sowie die benachbarte Region und das Nusayri Feldlazarett auf dem Berg. Insgesamt wurden mehr als 15 Murtaddin getötet und weitere während den Konfrontationen verwundet.

Wilayat al-Chayr: Am 16. Rabi al-Achir schritten einige Gruppen von Inghimasiyyin heimlich zu den Stellungen der Nusayriyyah, westlich der Chayr Militärbasis vor Fadschr vor und eroberten erfolgreich das Gebiet Sakan al-Muhandisin, worin sich die Murtaddin verschanzten und als erste Verteidigungslinie für den Flughafen nahmen. Die Gefechte führten Die Soldaten der Chilafah in Wilayat al-Chayr bekämpfen die Nusayri Murtaddin zur Tötung von 5 Murtaddin und Verwundung weiterer. Am 17. Rabi al-Achir führten die Soldaten der Chilafah ihren Vorstoß fort und belagerten den Militärflughafen mit vier naheliegenden Vierteln. Dadurch schnitten sie ihnen den Weg zu den restlichen Vierteln und Gebieten, die sich im Nordwesten der Stadt unter der Kontrolle der Nusayri Armee und Rafidi Milizen befinden ab. Dies folgte nach dem Vor-

29

Der sechste Weg zum Sieg liegt im Erkennen der eigenen Abhängigkeit von Allah und der Bescheidenheit. Allah  sagte: {Allah hat euch doch an vielen Orten zum Sieg verholfen, und auch am Tag von Hunain, als eure große Zahl euch gefiel, euch aber nichts nutzte. Die Erde wurde euch eng bei all ihrer Weite. Hierauf kehrtet ihr den Rücken (zur Flucht).} [At-Taubah: 25] Ibn Kathir  sagte: „Ibn Dschuraydsch berichtete, dass Mudschahid sagte: ‚Dies ist die erste Ayah, die von Surat Baraah1 offenbart wurde. Allah erwähnt ihre Bevorzugung durch Ihn und Seine Großzügigkeit mit ihnen durch Seine Unterstützung für sie {an vielen Orten} ihrer Schlachten mit dem Gesandten Allahs , und das war von Ihm  und durch Seine Macht und Kraft – nicht durch ihre Anzahl oder Ausrüstung – und Er erinnerte sie, dass der Sieg von Ihm alleine kommt, egal ob ihre Anzahl groß oder klein ist. Denn am Tag von Hunain waren sie von ihrer Anzahl beeindruckt, doch dies brachte ihnen keinen Nutzen, denn sie wandten sich ab und flohen, außer wenige mit dem Gesandten Allahs .‘“ Der Gesandte Allahs  sagte: „Wahrlich, Allah offenbarte mir ‚Sei bescheiden.‘“ [Überliefert bei Muslim von Iyad Ibn Himar]. Ibn al-Qayyim  sagte: „Wahrlich, abhängig von Allah zu sein und eine Schwäche zu haben ist besser, als stolz zu sein ohne [eine Schwäche].“ [Tariq al-Hidschratayn] Muslim berichtete von Abu Hurayrah : „Keiner war bescheiden zu Allah, außer dass Er ihn erhöhte. Dieses Erhöhen ist durch Unterstützung, Sieg und einen guten Ruf. Und im Jenseits ist es durch hohe Stufen und die lobenswerte Rangstufe.“ Ibn Battal  sagte: „Aischah sagte: ‚Wahrlich ihr seid unachtsam bzgl. dem besten Gottesdienst: Bescheidenheit.‘ At-Tabari  sagte: ‚Bescheidenheit ist eine der Prüfungen durch die Allah seine gläubigen Diener testet, um zu sehen wie sie Ihm darin gehorchen werden und weil Er den Nutzen für Seine Schöpfung darin kennt – ihr Diesseits und ihr Jenseits … Dazu gehört, als er  Makkah betrat und die Leute [lobend] sagten: „Er ist dies und das.“ Da stieg er auf sein Kamel und sagte: „Allah ist höher und überragend.“‘ Dann sagte er: ‚Tariq Ibn Schihab berichtete, dass Umar eine Furt erreichte als er nach asch-Scham kam. So stieg er von seinem Kamel ab und entfernte seine Schuhe. 1 Ein anderer Name für Surat at-Taubah. 30

Artikel

Während er sie festhielt, begab er sich zusammen mit seinem Kamel ins Wasser. Abu Ubaydah sagte daraufhin zu ihm: „Heute hast du etwas Gewaltiges bei den Leuten der Welt getan.“ Da tätschelte er seine Brust und sagte: „Vielleicht wenn jemand anderes das gesagt hätte, O Abu Ubaydah, aber ihr [Araber] wart von den schwächsten und niedrigsten Leuten, danach ehrte euch Allah mit dem Islam. Wann immer ihr Ehre bei etwas anderem außer Ihm sucht, so wird Allah euch erniedrigen.“ [Scharch Sahih al-Buchari] Der siebte Weg zum Sieg ist das Gedenken (Dhikr) Allahs. Allah  sagte: {O die ihr glaubt, wenn ihr auf eine Schar trefft, so steht fest und gedenkt Allahs häufig, auf dass es euch wohl ergehen möge!} [Al-Anfal: 45] At-Tabari sagte, dass {gedenkt Allahs häufig} bedeutet: „Bittet Allah um Unterstützung gegen sie und um Sieg über sie. Und gewöhnt eure Herzen und Zungen an Sein Gedenken, damit ihr erfolgreich sein möget… Qatadah sagte: ‚Allah macht Dhikr zu einer Pflicht, wenn du am Meisten beschäftigt bist: Wenn sich die Klingen kreuzen.‘“ Al-Qurtubi schrieb wertvolle Worte als er diese Ayah erklärte, er sagte: „Die Gelehrten haben drei Meinungen über dieses Dhikr. Die Erste ist, dass ihr Allah gedenken müsst, wenn eure Herzen furchtsam sind, denn Sein Dhikr hilft zur Standhaftigkeit in harten Zeiten. Die Zweite ist, dass ihr eure Herzen festigen und Ihn mit

euren Zungen erwähnen müsst, denn das Herz wird nicht ruhig während des Konflikts – aber die Zunge kann durcheinander kommen. Daher befahl Er das Gedenken bis das Herz mit Gewissheit und die Zunge mit Dhikr gefestigt ist, entsprechend der Aussage der Gefährten Taluts: {Unser Herr, überschütte uns mit Standhaftigkeit, festige unsere Füße und verhilf uns zum Sieg über das Kuffar Volk!} [Al-Baqarah: 250] Dieser Zustand kann nicht erreicht werden, außer durch die Kraft des Wissens und der Entzündung der Einsicht, die der löbliche Mut der Männer ist. Die Dritte ist, dass ihr dem Versprechen Allahs gedenken müsst, welches euch gegeben wurde als ihr eure Seelen verkauftet, sowie der Belohnung die Er für euch hat.“

Dawud und at-Tirmidhi von an-Numan Ibn Baschir] Al-Hakim und andere überlieferten von Abu Hurayrah , dass er  sagte: „Nichts ist wertvoller bei Allah als Dua.“ [Al-Mustadrak] Er sagte auch: „Wer auch immer nicht von Allah erbittet, [so] ist Er zornig auf ihn.“ [Überliefert bei at-Tirmidhi von Abu Hurayrah] Ibn Taymiyyah  sagte: „Sieg und Versorgung werden durch verschiedene Mittel erlangt. Das Sicherste von ihnen ist das Dua der Gläubigen.“ Er sagte ebenfalls: „Als der Sieg am Tag von Badr entschieden wurde und der Prophet  seinen Gefährten sagte, dass er kommen und der Feind verlieren würde, war es das Hilfe suchen und Dua Machen des Propheten  das dazu führte.“ (Madschmu al-Fatawa)

Ich sage, dass all diese Ansichten in Anbetracht gezogen werden sollten, so erwähnt man Allah mit der Zunge während sich das Herz stark fühlt, während man sich an das erinnert, was Allah ihm an Unterstützung im Diesseits und Gärten im Jenseits versprochen hat. Und Allah  sagte zu Musa und Harun: {Und lasst nicht nach in Meinem Gedenken.} [Ta Ha: 42] Ibn Kathir  sagte: „Dies bedeutet, dass sie nicht nachlassen sollten beim Gedenken Allahs wenn sie dem Pharao entgegen treten, dass Allahs Dhikr sie unterstützen und stärken würde, sowie, dass es eine entscheidende Autorität gegen den [Pharao] ist.“

Dies ist der Gesandte Allahs , der, als er die Vielzahl seiner Feinde und deren Stärke sah, sowie die Knappheit seiner Gefährten und deren Schwäche, sich zu Demjenigen zuwendete, in Dessen Hand der Sieg ist.

Wisse, dass das Dhikr von Allah im Kampf etwas geheimes ist. Al-Hakim authentifizierte einen Bericht von Abu Musa , dass der Gesandte Allahs  das Anheben der Stimmen im Kampf nicht mochte. 2 Der achte Weg zum Sieg ist Dua. Allah  sagte {Sag: Mein Herr kümmerte Sich nicht um euch, wenn nicht euer Bittgebet (zu Ihm) wäre.} [Al-Furqan: 77] und {So ruft Ihn an, (wobei ihr) Ihm gegenüber aufrichtig in der Religion (seid} [Ghafir: 65] und {Und ruft Ihn in Furcht und Begehren an. Gewiss, die Barmherzigkeit Allahs ist den Gutes Tuenden nahe.} [Al-Araf: 56] und {Euer Herr sagt: „Ruft Mich an, so erhöre Ich euch. Gewiss, diejenigen, die sich aus Hochmut weigern, Mir zu dienen, werden in die Hölle gedemütigt eingehen.“} [Ghafir: 60] und {Und wenn dich Meine Diener nach Mir fragen, so bin Ich nahe; Ich erhöre den Ruf des Bittenden, wenn er Mich anruft. So sollen sie nun auf Mich hören und an Mich glauben, auf dass sie besonnen handeln mögen.} [Al-Baqarah: 186] Der Gesandte Allahs  sagte: „Dua ist Ibadah (Gottesdienst).“ [Überliefert bei Ibn Madschah, Abu 2 Die Verwendung dieses Hadith durch den Autor verneint nicht das Heben der Stimme mit Dhikr während der Schlachten. Stattdessen ist damit nur der Zeitpunkt des Auftreffens mit dem Feind gemeint: In der Zeit des Propheten  als die Klingen sich kreuzten und in unserer Zeit, wenn der Abzug gezogen wird. Und Allah weiß es am Besten.

{Denn der Sieg kommt nur von Allah, dem Allmächtigen, dem Allweisen} [Al Imran: 126] Umar Ibn al-Chattab  sagte: „Am Tag von Badr schaute der Gesandte Allahs  zu den Muschrikin, die [an der Zahl] eintausend waren, und zu seinen Gefährten, und seine Gefährten waren 319 Männer. Da wandte sich der Prophet Allahs  zur Qiblah, weitete seine Hände aus und begann seinen Herren zu rufen: ‚O Allah, erfülle was Du mir versprochen hast. O Allah, gib mir was Du mir versprochen hast. O Allah, wenn Du diese kleine Gruppe von Muslimen zerstörst, so wirst Du nicht auf der Erde angebetet werden.‘ Er hielt nicht davon ab seinen Herren mit ausgestreckten Händen zu rufen während er zur Qiblah gewendet war, bis sein Gewand von seinen Schultern fiel.“ [Überliefert bei Muslim] Er  machte Dua gegen die Muschrikin allgemein und sagte: „O Allah, Offenbarer des Buches, der Schnell im Urteilen ist! O Allah, besiege die Gruppen! O Allah, besiege sie und erschüttere ihre Grundfesten!“ [Überliefert bei al-Buchari und Muslim von Abdullah Ibn Awfa] Er erwähnte auch speziell ihre Individuen und Anführer, wie von Ibn Masud  überliefert wurde: „Der Prophet  wandte sich zur Kabah und machte Dua gegen einige Angehörige von Quraysch: Gegen Schaybah Ibn Rabiah, Utbah Ibn Rabiah, al-Walid Ibn Utbah und Abu Dschahl Ibn Hischam. Ich schwöre bei Allah, dass ich jeden von ihnen totgeschlagen auf dem Boden und von der Sonne entstellt sah.“ [Überliefert bei al-Buchari und Muslim] Wisse, O Verbündeter Allahs, dass du dich in einem der Orte befindest, wo das Dua beantwortet wird. Sahl Ibn Sad as-Sadi sagte: „Es gibt zwei Stunden für die die Tore des Himmels geöffnet sind und in denen kaum eines Bittenden Dua unbeantwortet bleibt: Wenn zum 31

Gebet gerufen wird und wenn die Reihen [während des Kampfes] für Allahs Sache geordnet werden.“ [Überliefert bei Malik] So suche, O Mudschahid, die Zeiten der Akzeptanz wie die Stunde am Tag von Dschumuah, beim Ertönen des Gebetsrufes, bei Regenfall und während dem letzten Drittel der Nacht. Abu Hurayrah  berichtete, dass der Gesandte Allahs  sagte: „Unser Herr  kommt jede Nacht zum niedrigsten Himmel herab,3 wenn das letzte

Dhikr ist notwendig im Dschihad und der größte Dhikr ist der Quran

Drittel der Nacht übrigbleibt und sagt: ‚Wer wird Mich anrufen, so dass Ich ihm antworte? Wer wird Mich bitten, so dass Ich ihm gebe? Wer wird Meine Vergebung ersuchen, sodass Ich ihm vergebe?‘“ [Überliefert bei alBuchari und Muslim] In einer anderen Version: „Wer ist da um Mich um Versorgung zu bitten, so dass Ich ihn versorge? Wer ist da um Mich um die Entfernung einer schädlichen Sache zu bitten, so dass Ich ihn von ihm entferne?“ [Überliefert bei Ahmad] Ich hoffe wahrlich von Allah, dass Er uns besonders antworten wird, denn uns wurde Unrecht angetan von nah und fern und die ganze Welt hat sich versammelt, um Krieg gegen uns zu führen. Es gibt eine frohe Botschaft vom Gesandten Allahs , als er zu Muadh sagte: „Nimm dich in Acht vor dem Dua des Unterdrückten, 3 Al-Chattabi (388 n. d. Hidschrah verstorben) kommentierte diese Überlieferung wie folgt: "Über diesen Hadith und andere die ihm ähnlich sind bzgl. den Sifat (Eigenschaften die Allahs Wesen und Taten beschreiben), so ist die Haltung der Salaf diese zu akzeptieren und basierend auf dem Dhahir (offensichtliche Bedeutung) anzuwenden, und jegliche Kayfiyyah (Erklärung "wie" sie sind) abzulehnen." (Alam al-Hadith) 32

Artikel

denn wahrlich, es gibt zwischen ihm und Allah keinen Schleier.“ [Überliefert bei al-Buchari und Muslim] Dies war ein unterdrückter Prophet, der der Lüge bezichtigt wurde und dann Dua machte und wie wurde das beantwortet? Allah  sagte: {Vor ihnen (schon) bezichtigte das Volk Nuhs (ihren Gesandten) der Lüge. Sie bezichtigten Unseren Diener der Lüge und sagten: „Ein Besessener.“ Und er wurde (von ihnen) gescholten. Da rief er seinen Herrn an: „Ich bin überwältigt, so leiste Du (mir) Hilfe.“ Da öffneten Wir die Tore des Himmels mit niederströmendem Wasser und ließen aus der Erde Quellen hervorströmen; so traf das Wasser zu einer bereits festgesetzten Angelegenheit zusammen. Und Wir trugen ihn auf einem Schiff aus Planken und Nägeln,} [Al-Qamar 9-13] So wisse, O Mudschahid, dass es zu den Wegen des Sieges gehört, dass in unseren Reihen jene sind die schwach sind und dass diese Dua für uns machen. Abu Sufyan sagte: „Hiraql sagte zu mir: ‚Ich fragte dich ob die Adligen ihm folgten oder eure Schwachen und du behauptest die Schwachen. Wahrlich, sie sind die Gefolgsleute der Gesandten.‘“ [Überliefert bei al-Buchari und Muslim von Ibn Abbas] Der Prophet  sagte zu Sad: „Wird euch Sieg und Versorgung durch etwas anderes gewährt als durch jene von euch die schwach sind?“ [Überliefert bei al-Buchari] Dieser Hadith verdeutlicht, dass die schwachen Mudschahidin in Betracht gezogen werden sollten, ebenso wie andere, z.B. Frauen, Kinder und die Greisen. Dies, weil sie oft aufrichtiger sind wenn sie Dua machen, bescheidener sind und eine größere Not zu und Vertrauen auf Allah haben. Zum Abschluss erinnere ich an die Aussage Allahs : {O die ihr glaubt, geduldet euch, haltet standhaft aus, seid kampfbereit und fürchtet Allah, auf dass es euch wohl ergehen möge!} [Al Imran: 200] und {Und verlasst euch auf Allah, wenn ihr gläubig seid.} [Al-Maidah: 23] und {Gewiss, Allah ist mit denjenigen, die gottesfürchtig sind und Gutes tun.} [An-Nahl: 128] und {Und Allah wird ganz gewiss denjenigen helfen, die Ihm helfen. Allah ist wahrlich Stark und Allmächtig.} [Al-Hadsch: 40] und {O die ihr glaubt, wenn ihr auf eine Schar trefft, so steht fest und gedenkt Allahs häufig, auf dass es euch wohl ergehen möge!} [Al-Anfal: 45] Dies sind die Wege zum Sieg die im Buche Allahs verzeichnet sind, so haltet euch an ihnen fest!

33

Frage: Wie war die Situation auf der Front in den umliegenden Gebieten der Stadt Tadmur vor der Eroberung und welche Maßnahmen wurden zur Vorbereitung des Angriffs auf die Stadt genommen? Antwort: Die Soldaten der Chilafah übernahmen zuvor im Monat Schaban 1436 die Kontrolle über die Stadt Tadmur und sowohl die Nusayri Armee als auch die Milizen der Rafidah waren unfähig sie zurück zu erobern, trotz dutzender kontinuierlicher Angriffe bei denen sie hunderte von ihrem Personal verwundet und dutzende Fahrzeuge zerstört wurden. Dies war bis sie mit einem großen militärischen Feldzug mit russischer Luftunterstützung gegen die Stadt am Anfang des Monats Dschumada al-Achirah 1437 begannen. Sie mobilisierten tausende Bodentruppen (inkl. Armeekräfte, Rafidah-Milizen, russischen Bodentruppen und russischen Militärberatern) in simultaner Koordinierung mit einer schweren Luftbombardierungskampagne, wobei die Stadtviertel täglich mit durchschnittlich 100 Raketen, Fassbomben und explodierenden Gaszylindern bombardiert wurden. Die Mudschahidin waren gezwungen sich in der Mitte desselben Monats aus der Stadt zurückzuziehen, woraufhin das Nusayri Regime sein Einflussgebiet in der Umgebung der Stadt ausweiten wollte. Dann begannen die Mudschahidin eine Serie von Operationen zur Erschöpfung der Ressourcen der Nusayriyyah, zusätzlich zu den großräumigen Attacken und Angriffen auf ihre Position in den Gegenden von Schair und Dschazal, sowie in den Gegenden nahe der Stadt Tadmur, woraufhin ihre Operationen sich auf die Richtung östlich der Stadt konzentrierten. Die Konfrontationen in der Stadt und ihrer Umgebung von dem Zeitpunkt als die Soldaten der Chilafah die Stadt zum ersten Mal in Schaban 1436 eroberten bis zum Anfang von Rabi al-Awwal 1438 resultierten in der der Tötung und Verletzung von ungefähr 1700 Nusayri-Soldaten und Rafidah-Milizionären, sowie sieben russischen Soldaten und zwei Piloten. Die Anzahl der Fahrzeuge die entweder zerstört oder von den Mudschahidin als Ghanimah erbeutet wurden erreicht insgesamt 236 Fahr34

Artikel Interview

zeuge, davon 71 Panzer, 18 23mm und 57mm Kanonen, ein 14,5mm Maschinengewehr, 20 122mm und 130mm Kanonen und mehrere Allradfahrzeuge mit Bordmaschinengewehr. Außerdem wurde noch ein russischer Hubschrauber zerstört und alles Lob gebührt Allah. Frage: Wie waren die Anzahl und Positionen des Feindes in und um Tadmur vor der Eroberung? Antwort: Das Nusayri-Regime und seine Unterstützer von den russischen Truppen und den Rafidah-Milizen verwendeten mehrere Positionen als ihre zentralen Stellungen in der Stadt und um sie herum. Sie verstärkten diese sehr, inkl. dem Tar Berg, den Silos, dem Amiriyyah-Hügel, sowie der Huyan Berg, während sie in der Gegend um Dschazal Militärkasernen errichteten, auf Hügeln mit Sicht auf die Zufahrtswege, die ebenfalls verstärkt wurden. Auf der Seite der Truppen des Nusayri-Regimes waren Rafidah-Milizen aus dem Iran, Afghanistan und Irak, sowie die sogenannten „Volksmobilisierungseinheiten“ und russische Truppen. Die russischen Truppen, höchstens ein paar Dutzend, waren beauftragt mit der Koordinierung der Unterstützung und Luftunterstützung, sowie dem Training der anwesenden Truppen. Die Anzahl des Personals der Nusayriyyah in der Stadt betrug zwischen 1500 und 2000 Mann, verstärkt durch dutzende gepanzerte Fahrzeuge, Panzer und schweren Waffen. Die Nusayriyyah versammelten diese Truppen um einen Angriff auf Stellungen der Mudschahidin in der Wilayah von alChayr auszuführen. Die Stadt war entsprechend den

Milizen in der Stadt aufgeteilt. Jede von ihnen besetzte eine Straße oder ein Gebäude und dominierten ihre Gegend, indem sie ihre Slogans des Schirks auf sie pinselten und ihre Flaggen überall platzierten. Die Muschrikin der Rafidah bauten mehrere Husayniyyat1 in der Stadt und stahlen alles was nicht nietund nagelfest ist, bis hin zu den Wassertanks. In der Stadt wimmelte es nur so an Kontrollpunkten und es gab eine Militärbasis nur für die russischen Truppen, während die Lage der Stadt hinsichtlich der Dienstleistung äußerst schlecht war. Frage: Berichte uns über die Operation zur Rückeroberung von Tadmur. Wie wurde diese ausgeführt und was waren die Ergebnisse der Eroberung? Antwort: Die militärische Operation begann am 8. Rabi al-Awwal. Die Soldaten der Chilafah starteten einen großangelegten Überraschungsangriff gegen die Nusayri-Armee und die Rafidah-Milizen aus acht Richtungen auf einer Frontlinie die ungefähr 200 Kilometer lang ist. Sie machten einen bedeutsamen Vorstoß - durch Allahs Gnade - und übernahmen die Kontrolle über die Stadt, sowie dutzender Stellungen in der Umgebung, zusätzlich zu den Öl- und Gasfeldern, sowie weite Gegenden des östlichen Landgebiets von Hims während eines Überraschungsangriffs der die Hoffnungen der Nusayriyyah auf einen Vorstoß entlang der Tadmur-Chayr Autobahn mit der Absicht der Unterbrechung der Belagerung der Stadt al-Chayr und der Militärbasis durch die Mudschahidin zerstörte. Die Wichtigkeit Tadmurs liegt 1 Rafidah-Tempel

35

in der Tatsache, dass es ein Transitort ist, der zwischen den Wilayat von Hamah, Hims und Dimaschq verbindet, sowie, dass es eine Wegkreuzung ist, die zu den von der Chilafah kontrollierten Gegenden in den Wilayat von Dimaschq, Hamah, Hims, Chayr und Raqqah führt. Gleichermaßen wird es auch als Ausgangspunkt in Richtung der Gegenden die vom Nusayri-Regime kontrolliert werden angesehen. Die Nusayri-Führung hatte bereits einige Monate zuvor ihre Bewegungen intensiviert und Treffen mit Mehreren organisiert von denen sie behaupten, dass sie Stammesführer in Chayr und Raqqah sind. Sie kündigen die Formierung einer Stammesmobilisierung entsprechend dem Vorbild der Handlanger der Rafidah, den Stammesmobilisierungseinheiten im Irak. Diese neue Stammesmobilisierungen sollten als Handlanger der Nusayriyyah fungieren, die verwendet werden würden um die Stadt Chair ausgehend von Tadmur zu erreichen, so behaupteten sie. Die beste Verteidigung ist entsprechend dem Gegenteil von dem was die Nusayriyyah erwarteten und wünschten anzugreifen, so bereiteten sich die Muwahhidin-Soldaten Allahs vor und - während sie Allahs Hilfe ersuchten - griffen sie gleichzeitig in einer großen Operation entlang einer 200 km langen Frontlinie an. Die Operationen begannen nachts in der Richtung von Huwaysis. Konfrontationen fanden ständig und wie gewohnt in dieser Gegend statt, doch bei Morgendämmerung waren die Dinge anders als bei den anderen Achsen, denn die Inghimasi-Gruppen bereiteten sich vor um eine Attacke auf die Kuffar auszuführen. Nachdem der Befehl eintraf feuerten dutzende Panzer der Armee der Chilafah auf alle operierenden Achsen, die Kasernen der Nusayri-Armee und der verbündeten Milizen, während sie gleichzeitig auf diese Kasernen vorrückten um den vordrängenden Inghimasi-Gruppen Feuerschutz zu geben, die nach kurzer Zeit die Lichter der Kuffar bei den Talilah-Kontrollpunkten, der Umgebung der Tadmur Korn-Silos und dem Huyan Berg, bei dem es sich um den gleichen Berg handelt, der der Nusayriyyah, den Rafidah und den russischen Flugzeugen Schwierigkeiten bereitete während der Schlacht in der sie Tadmur letztes Jahr erobert hatten. Die Soldaten der Chilafah übernahmen im Laufe des ersten Tages der Schlacht die komplette Kontrolle des Huyan-Bergs, den Talilah-Kontrollpunkten und mehreren Kontrollpunkten die sich weiter in den Gegenden nahe der Silos befinden, und alles Lob gebührt Allah. Danach kollabierten die Bollwerke der Nusayriyyah in Dschihar, Dschazal, Muhr und bei den Hayyan Gasfeldern, sowie weitere militärische Stellungen. Die Silos - die undurchdringliche Hochburg der 36

Interview

Kuffar - war gefallen und die Schlinge wurde durch den Kollaps des Tar-Bergs enger. Sofort kamen Befehle für die in Tadmur anwesenden russischen Truppen sich schnell zurückzuziehen und die Nachricht der vom Schlachtfeld fliehenden Russen traf die Rafidah und Nusayriyyah wie ein Blitz, denn sie dachten, dass sie nicht besiegt werden könnten solange sie russische Luft- und Artillerieunterstützung sowie die von ihnen gelieferten Nachtsichtgeräte haben. Die Einnahme Tadmurs kam unerwartet. Vorbereitungen wurden durch Allahs Großzügigkeit getroffen und nach lediglich vier Tagen des Kampfes öffnete Allah  uns den Weg. Die Nusayri-Armee und die Rafidah-Milizen brachen durch die Attacken der Mudschahidin schnell zusammen, wodurch sie riesige Verluste erlitten, denn 350 Murtaddin wurden getötet oder verwundet, weitere 50 Murtaddin wurden gefasst, ein Flugzeug wurde abgeschossen, drei andere auf dem T4 Flughafen geparkte Flugzeuge wurden zerstört, während die Mudschahidin mehr als 50 Panzer, 28 Artilleriekanonen verschiedenen Kalibers, 7 BMPs, einen Mehrfachraketenwerfer, vier Startplattformen für Panzerabwehrraketen, Mengen an Grad- und Kornet-Raketen, Panzer-Munition, Maschinengewehre und eine große Zahl verschiedener anderer Munition als Ghanimah erbeuteten und alles Lob gebührt Allah für das womit er uns gesegnet hat. Frage: Welche Rolle spielten die Istischhadiyyin und die Inghimasiyyin bei der Eroberung Tadmurs und den darauffolgenden Schlachten? Anwort: Am dritten Tag der Schlacht war die entscheidende Waffe - nach dem Erfolg von Allah - die Istischhadi-Operation, die fatale Waffe gegen die Kuffar und ihren fortwährenden Terror. Der Ritter der Schahadah Abu Bakr al-Chalidi  rückte mit seinem Sprengstoff beladenen Panzer zu den Tadmur-Silos aus, der am Meisten befestigten Stellung der Kuffar, wo afghanische Fatimiyyin-Milizen, irakische Sayyid asch-Schuhada Bataillone und andere unter Aufsicht russische Offiziere stationiert waren. Als der Istischhadi zu ihnen vordrang versuchten die Kuffar zu flüchten, doch der Bruder überrumpelte sie und legte ihr Bollwerk in Schutt und Asche. Nur wenige Momente später waren die Soldaten der Chilafah bereits an den Mauern der Silos angekommen, um die Überlebenden auszuschalten und um weiter in Richtung der östlichen Farmen Tadmurs vorzudringen. Gleichzeitig marschierten die Inghimasi-Abteilungen auf dem Tar-Berg in Richtung ihrer Ziele los, während sie Allahs Hilfe erbaten. Allah öffnete ihnen die Stellungen der Nusayriyyah auf dem Berg, sowie die Tadmur-Lager und die Schlinge wurde noch enger um den Hals der Nusayriyyah ge-

zogen, als diese von drei Seiten umzingelt waren und nur eine Fluchtroute durch das Gebiet von Dawwah im Norden führte. Frage: Was machten die Mudschahidin direkt nach der Rückeroberung Tadmurs? Antwort: Die Mudschahidin machten sich den Kollaps in den Rängen der Nusayriyyah und ihrer Verbündete zu nutzen indem sie auf allen Frontlinien weiter voranpreschten, bis sie die Peripherie der T4 Militärbasis erreichten, woraufhin sie die Kontrolle über den Kontrollpunkt an der Qaryatayn-Kreuzung, der Hayr-Plantage das Luftabwehrbataillon in der Nähe der Luftwaffenbasis einnahmen und die Schlinge um die Luftwaffenbasis aus drei Richtungen enger zogen. Frage: Welche sind die wichtigsten Stellungen und Gegenden, die vom Islamischen Staat während dieser Attacke erobert wurden? Antwort: Nordwestlich von Tadmur, dort sind die Gegenden von Huwaysis, Schair, Dschazal, Dschihar, die zwei Artilleriehügel, die Türme in der Gegend von Dschazal, sowie der strategische Berg zwischen Dschazal und Schair. Südwestlich von Tadmur ist die Gegend von Qasr al-Hallabat und der strategische Berg Huyan, der die Stadt und ihre Nusayri-Nachschubroute überblickt. Im Nordosten ist der Irtuwaziyyah-Kontrollpunkt, sowie die Burdsch und Muhr Hügel. Der Irtuwaziyyah-Kontrollpunkt liegt nahe der Muhr Gasfirma, nordöstlich der T4 Luftwaffenbasis, westlich von Tadmur. Dort sind 15 militärische Kontrollpunkt in der Gegend die von Muhr bis nach Dschihar reicht. Es gibt die Silos von Tadmur, die von den russischen Streitkräften als Kaserne verwendet wurden und ihre stärkste Verteidigungslinie war, sowie acht Kontrollpunkte um ihr herum, sowie die Taliyyah-Kreuzung, östlich der Stadt. Nördlich von Tadmur sind die strategischen Berge Tar, Antarah und die Tadmur Militärlager, die der Würgepunkt des Nusayri-Regimes und der Milizen in der Stadt waren. Auf der südlichen Seite ist der strategische Berg Huyan. Im Westen das Mahdschurah-Bataillon, nordöstlich des T4 Luftwaffenstützpunktes. Dann wurde die Stadt Tadmur eingenommen, durch Allahs Großzügigkeit, nachdem die Verteidigung der Kuffar zusammenbrach, nach der Eroberung der Burg von Tadmur, die die gesamte Stadt überblickt, sowie nach der Eroberung des Amiriyyah-Viertels im Norden der Stadt und dem östlichen Stadteingang, sowie nachdem die einzige übrigbleibende Nachschublinie der Kuffar bedroht war, die zwischen dem Huyan-Berg und dem Tar-

Berg belagert wurde. Beide wurden von den Mudschahidin innerhalb der ersten drei Tage der Schlacht erobert. Außerdem sind noch die Areale von Bayyarat, Dawwah und das Tadmur-Dreieck im Westen von Tadmur, sowie Stellungen und wichtige Einrichtungen wie die Muhr Gasfirma, das Dschihar-Gasfeld, das Dschazal-Ölfeld, umliegende Gebiete und die Hayyan Gasfirma. Tadmur wurde vollständig gesichert nach einem Vorstoß 40km westlich der Stadt und alles Lob gebührt Allah. Die Stadt Tadmur und die Wilayah von Hamah wurden dann verbunden und die Ribatlinie der Mudschahidin wurde von Hamah bis nach Dimaschq verbunden. Und auf der Tadmur-Dimaschq Autobahn übernahmen wir die Kontrolle der Dschihar-Kreuzung östlich der T4 Luftwaffenbasis, sowie Stellungen und Befestigungen der Kuffar auf der Gebirgskette nördlich der Luftwaffenbasis, inklusive zwölf Stellungen auf den Hügeln, die in Richtung des Luftabwehrbattaillons führen. Südöstlich der Luftwaffenbasis ist das Dorf Marhatan, der Syriatel-Turm, die zwei Gegenden von alHayr und Maschtal - in der Nähe von Baridah, südlich der T4 Luftwaffenbasis - und der Kontrollpunkt der Kreuzung, die die Stadt Qaryatayn und die T4 Luftwaffenbasis verbindet. Westlich der Luftwaffenbasis ist das Dorf Scharifah. Frage: Was ist die strategische Bedeutung des militärischen Luftwaffenstützpunktes? Antwort: Die T4 Luftwaffenbasis ist der größte militärische Stützpunkt in asch-Scham. Von dort können Jet- und Bomberflugzeuge abheben und landen und es gibt ebenfalls Hubschrauberlandeplätze für Helikopter. Von dieser Luftwaffenbasis wird Luftunterstützung im östlichen Landgebiet von Hims geleistet und Helikopter starten von ihr. Gleichermaßen hat ihre Nähe zu den Öl- und Gasfeldern im gleichen Gebiet einen Beitrag geleistet für die Unterstützungsfähigkeiten während der jahrelangen Kämpfe mit dem Islamischen Staat in der Gegend. Jede Streitkraft die gen Tadmur marschieren möchte kommt von diesem Luftwaffenstützpunkt. Die geografische Lage macht es zu einem Drehund Angelpunkt für das Landgebiet von Hims, wobei es den östlichen Teil vom südlichen Teil trennt, während die Bewegungsgrenzen zwischen dem Nord, hoch im Landgebiet von Hims, dann bis nach Dimaschq Wilayah liegen. Frage: Spielten die Sahwat während dieser Schlacht in Hims Wilayah ein Rolle? Wenn ja, welche? Antwort: Nach den Aussagen die erklärten, dass 37

Die Soldaten der Chilafah erbeuteten zahlreiche Panzer in Wilayat Hims

Russland unfähig ist den Kampf gegen den Islamischen Staat anzuführen beorderte Amerika die Sahwat-Divisionen die sie entlang der künstlichen Grenze stationierten zur Vorbereitung zur Ausführung von Angriffen um den Druck auf die Nusayriyyah zu lindern und tatsächlich verkündeten die Sahwat ihren Feldzug mit dem Namen „Radd al-Itibar“ für ihre bittere Niederlage in Ost-Qalamun vor einigen Monaten, wo sie dutzende von Fahrzeugen verwendeten und einige Täusch-Stellungen der Mudschahidin in der Schami Hamad Wüste angriffen, wobei sie in ein Minenfeld gerieten, wodurch einige von ihnen getötet oder verwundet wurden, woraufhin sie sich dann zurückzogen und zu ihren Verteidigungspositionen an der jordanischen Grenze nahe der amerikanischen Basis in Ruqban zurückzukehren und sie schauten nicht zurück. Alles Lob gebührt Allah. Frage: Warum wurde die Hayyan Gasfirma im östlichen Landgebiet von Hims gesprengt und warum war sie wichtig für das Nusaryi-Regime? Antwort: Die Hayyan Gasfirma produziert mehr als 3 Millionen Kubikmeter Gas täglich, eine riesige finanzielle Einkommensquelle, die vom Nusayri-Regime zur Finanzierung der militärischen Operationen genutzt wurde. Der große Nutzen dieser Firma für das Nusaryi-Regime liegt darin, dass es den Brennstoff zur Betreibung der Elektrizitätswerke im Süden von asch-Scham verwendet, zusätzlich zu den anderen materiellen Verlusten die das Regime durch die Suche nach Alternativen erleidet. Frage: Berichte uns über die Zeichen, Wunder und Unterstützung Allahs in dieser Schlacht. Antwort: Alle Berichte erzählen uns von dem kom38

Interview

plett unerwarteten Zusammenbruch der Nusayri-Armee und ihrer Milizen in einer kurzen Zeitdauer, trotz der starken Präsenz russische Streitkräfte in der Gegend und der starken Beteiligung der Rafidah-Milizen, sowie von ihrem hoffnungslosem Rückzug sowie den harten Umständen der Region, sowie den großen Höhenunterschieden - besonders in Dschazal, das für seine großen Berge und vielen Hügel bekannt ist - nicht zu schweigen das Arsenal und die militärische Kraft, die vom Nusayri-Regime in der Gegend stationiert wurde. Doch angesichts einiger einfacher Angriffe und Attacken flohen sie - durch Allahs Großzügigkeit und Seinem Gewähren des Erfolgs für Seine Mudschahidin Diener. Es gab da auch ein Vorkommnis das stattfand und eine große Rolle - nach Allah  - bei der Erschütterung der Kuffar spielte: Wir sahen wie Allahs Unterstützung deutlich wurde als ein Istischhadi namens Abu Bakr al-Chayr  in einem mit Sprengstoff beladenen Panzer in Richtung der Tadmur Silos fuhr, die stärkste Verteidigungsstellung der Kuffar in Tadmur. Er drang für 15 Minuten vor und durchbrach eine Barriere nach der anderen. Dutzende Projektile trafen seinen Panzer während er vordrang und Allah  beschützte ihn bis er letztlich sein Ziel erreichte und sein Gefährt inmitten der Kuffar nahe der Silos sprengte. Eine dichte Rauchwolke entstand dabei und sie bewegte sich bis sie die Silos erreichte und bedeckte, wonach sie sich nicht mehr bewegte. SubhanAllah! Die Silos wurden komplett verdeckt und die Wolke blieb durch, wodurch die Kuffar nichts sehen konnten. Danach preschten die Angreifer-Gruppen vor und übernahmen die Kontrolle über das Gebiet. Diese Operation spielte eine zentrale Rolle bei dem Vorstoß der Brüder in Richtung des Stadteingangs bei Amiriyyah.

39

Die ersten Vorgänger der Muhadschirin und Ansar wussten, dass das Paradies die wertvolle Ware Allahs ist und sie wussten, dass ihr Preis nicht erreicht werden kann, außer durch Anstrengung. So suchten sie nach jedem Weg auf dem die Zufriedenheit Allahs liegt, um sie zu erreichen, während sie Allah um Erfolg und Akzeptanz baten. Man sieht sie entschlossen beim Verkauf und Handel mit Allah, so verkaufen sie die Seele und den Besitz um es zu kaufen. {O die ihr glaubt, soll ich euch auf einen Handel hinweisen, der euch vor schmerzhafter Strafe rettet? Ihr sollt an Allah und Seinen Gesandten glauben und den Dschihad mit eurem Besitz und mit eurer eigenen Person führen; das ist besser für euch, wenn ihr nur wisst -, dann wird Er euch eure Sünden vergeben und euch eingehen lassen in Gärten, durcheilt von Bächen, und in angenehme Wohnungen in den Gärten Edens. Das ist der großartige Erfolg.} [As-Saff: 12-10] Und als sie erkannten, dass der schnellste Weg zu ihr die Schahadah auf dem Wege Allahs ist, begaben sie sich eilend zu den Schlachtfeldern, um den Feind zu treffen ohne sich abzuwenden, während sie sich dem Tod zuwenden und ihn als Weg zur Erlangung des Lebens nutzten. Anas Ibn an-Nadar  wirft sich in die Reihen der Muschrikin am Tag von Uhud Hier ist Anas Ibn an-Nadar , der von der Schlacht von Badr fernblieb und deswegen sehr traurig war. Doch er machte einen Schwur und gab ein Versprechen, so lasst uns seinem Neffen Anas Ibn Malik zuhören, der uns über

40

Artikel

die Tat seines Onkels berichtet: „Mein Onkel Anas Ibn an-Nadar blieb dem Kampf von Badr fern, so sagte er: ‚O Gesandter Allahs, ich war beim ersten Kampf, bei dem die Muschrikin kämpften abwesend. Wenn Allah mir gewährt die Muschrikin zu bekämpfen, so werde ich Ihm zeigen was ich mache!‘ Als der Tag von Uhud stattfand, als die Muslime zurückgedrängt wurden, sagte er: ‚O Allah, ich entschuldige mich bei dir wegen dem was diese da - er meinte seine Gefährten - gemacht haben und sage mich los von dem was diese da - er meinte die Muschrikin - gemacht haben.‘ Daraufhin stoß er vor, da begegnete ihm Sad Ibn Muadh und sagte: ‚O Sad Ibn Muadh! Das Paradies, beim Herrn von an-Nadar, wahrlich, ich vernehme seinen Geruch vor Uhud!‘ Sad sagte: ‚Ich war nicht fähig, O Gesandter Allahs, zu tun was er tat.‘“ Anas sagte: „Wir fanden an ihm mehr als 80 Schwerthiebe, Speerstöße und Pfeilschüsse vor. Wir fanden ihn tot und von den Muschrikin entstellt vor, so konnte ihn niemand erkennen, außer seine Schwester, die ihn anhand seiner Finger erkannte.“ So sagte Anas: „Wir pflegten zu denken, dass diese Ayah über ihn und seinesgleichen herabgesandt wurde: {Unter den Gläubigen gibt es Männer, die das wahrgemacht haben, wozu sie sich Allah gegenüber verpflichteten.} [Al-Ahzab: 23]“

Umayr Ibn al-Humam  eilt zu einem Paradies dessen Weite wie die Himmel und die Erde ist Und dies ist Anas , der uns von ihrer Anstrengung berichtet: „Der Gesandte Allahs  und seine Gefährten gingen los, bis sie vor den Muschrikin bei Badr eintrafen, woraufhin die Muschrikin ankamen. Da sagte der Gesandte Allahs : ‚Lasst niemanden von euch vor mir vordringen.‘ Daraufhin nährten sich die Muschrikin, da sagte der Gesandte Allahs : ‚Steht auf für ein Paradies dessen Weite wie die

Himmel und die Erde ist!‘ Umayr Ibn al-Humam sagte: ‚O Gesandter Allahs, ein Paradies dessen Weite wie die Himmel und die Erde ist?‘ Er sagte: ‚Ja.‘ Da sagte er: ‚Bravo. Bravo.‘ So sagte der Gesandte Allahs : ‚Was bringt dich dazu „Bravo. Bravo.“ zu sagen?‘ Er sagte: ‚Nein, bei Allah, nichts, außer die Hoffnung zu seinen Bewohnern zu gehören!‘ Er sagte: ‚So bist du wahrlich von ihm!‘ Da holte er Datteln aus seinem Behälter und begann sie zu essen. Da sagte er: ‚Wenn ich leben würde bis ich diese meine Datteln gegessen habe, so wäre es wahrlich ein langes Leben!‘ So warf er die Datteln fort und bekämpfte sie bis er getötet wurde.“ Die Anführer der Expedition von Mutah suchen nach der Schahadah Und bei Mutah nahm Dschafar Ibn Abi Talib  die Flagge in seine rechte Hand, daraufhin wurde sie abgetrennt. So nahm er sie in seine linke Hand, so wurde sie abgetrennt. Daraufhin hielt er sie mit seinen beiden Armen bis er getötet wurde, während er 33 Jahre alt war. So gab Allah ihm dafür zwei Flügel im Paradies mit denen er fliegt wohin er will. Und es wurde gesagt, dass ein Mann von den Römern ihn erschlug, woraufhin er in zwei Hälften geteilt wurde. Der Muhadschir Beduine war aufrichtig zu Allah, so erfüllte Er seinen Wunsch Und seht euch ihre Aufrichtigkeit mit Allah an!

Schaddad Ibn al-Had  berichtete, dass ein Mann von den Beduinen zum Propheten  kam, an ihn glaubte und ihm folgte. Dann sagte er: „Ich mache Hidschrah mit dir.“ So gab der Prophet  ihn in Obhut mit einigen seiner Gefährten. Als eine Ghazwah stattfand, erbeutete der Prophet  etwas, so teilte er es auf und wies ihm einen Teil zu. So gab er seinen Gefährten was er ihm zugeteilt hatte. Währenddessen hütete er Vieh für sie. Als er kam führten sie ihn zu ihm. Da sagte er: „Was ist das?“ Sie sagten: „Ein Anteil der dir vom Propheten  zugeteilt wurde.“ Da nahm er ihn und kam damit zum Propheten  und sagte: „Was ist das?“ Er sagte: „Ich habe es dir zugeteilt.“ Er sagte: „Ich folge dir nicht wegen dem, sondern ich folge dir, damit ich hier - während er auf seinen Hals zeigte - durch einen Pfeil getroffen werde, sterbe und dann das Paradies betrete. Er sagte: „Wahrlich, Allah wird wahrhaftig mit dir sein.“ So warteten sie ein wenig, dann standen sie auf, um den Feind zu bekämpfen. Dann wurde er zum Propheten  gebracht, während er getragen wurde und er von einem Pfeil getroffen wurde, wo er zuvor hingezeigt hatte. So sagte der Prophet : „Ist er es?“ Sie sagten: „Ja.“ Er sagte: „Er war aufrichtig zu Allah, so akzeptierte Er seinen Wunsch.“ Dann wickelte ihn der Prophet  in seinem Mantel ein, brachte ihn nach vorne und betete über ihm. Von dem was in seinem Gebet sichtbar wurde war: „O Allah, dies ist Dein Diener, der als Auswanderer auf deinem Weg hinausging. So wurde er als Schahid getötet. Ich bin Zeuge dafür.“

Allah nimmt weiterhin Schuhada zu Sich auf

41

Beide, jung und alt sind eifrig darin, die Schahadah zu erlangen

Abu Aqil  drängt verwundet zur Bekämpfung der Murtaddin vor Schau auf diejenigen, die am Tag der Schlacht von Yamamah die Religion verteidigten, solange in ihren Körpern eine pulsierende Ader ist, bis sie als Schahid getötet wurden. Dschafar Ibn Abdillah Ibn Aslam sagte: „Am Tag von Yamamah, während sich die Menschen in Reihen gliederten, war der Erste der verwundet wurde Abu Aqil. Er wurde durch einen Pfeil zwischen seinen Schultern und seinem Herzen getroffen, ohne getötet zu werden. So entfernte er den Pfeil, während seine linke Seite am Anfang des Tages schwach wurde und zum Lager zurückgebracht wurde. Der Kampf wurde intensiver, die Muslime wurden geschlagen und wurden hinter ihre Lagerstätten zurückgetrieben, während Abu Aqil von seiner Wunde schwach war. Er hörte Maan Ibn Adiyy rufen: „O Ansar! Haltet euch an Allah und am Angriff auf euren Feind fest!“ Abdullah Ibn Umar sagte: „So stand Abu Aqil um zu seinem Volk zu gehen. Da sagte ich: ‚Was willst du? Du kannst nicht kämpfen!‘ Er sagte: ‚Der Rufer hat meinen Namen gerufen!‘“ Ibn Umar sagte: „So sagte ich zu ihm: ‚Er sagt nur „O Ansar!“ und er meint nicht die Verletzten.‘“ Abu Aqil sagte: „Ich gehöre zu den Ansar und ich antworte ihm, selbst kriechend!“ Ibn Umar sagte: „So gürtete sich Abu Aqil, nahm das Schwert in seine rechte Hand und rief: ‚O Ansar! Einen Angriff wie am Tag von Hunain! So versammelt euch - möge Allah euch barmherzig sein - allesamt und

42

Artikel

marschiert voran, denn die Muslime sind eine Zielscheibe vor ihrem Feind!‘ bis sie auf ihren Feind im Garten auftrafen und sich vermischten. Die Schwerter vermischten sich zwischen uns und ihnen.“ Ibn Umar sagte: „Ich schaute zu Abu Aqil, während seine verwundete Hand von der Schulter abgetrennt war und am Boden lag. Er hatte 14 tödliche Wunden. Und der Feind Allahs Musaylimah wurde getötet.“ Ibn Umar sagte: „Ich stand bei Abu Aqil, während er im Sterben lag. So sagte ich: ‚O Abu Aqil!‘ Er sprach auf undeutliche Weise: ‚Wer hat verloren?‘ Ich sagte: ‚Frohe Botschaft, der Feind Allahs ist getötet worden!‘ Da hob er seinen Finger zum Himmel empor, pries Allah und starb, möge Allah ihm barmherzig sein.“ Al-Bara Ibn Malik  wirft sich in die Hochburg der Murtaddin Dazu gehört der erste Inghimasi im Islam, Al-Bara Ibn Malik, der Bruder von Anas Ibn Malik - . Ibn Sirin berichtet, dass die Muslime einen Wall erreicht hatten, auf dem sich Männer der Muschrikin befinden. So setzt er sich auf einen Schild und sagte: „Hebt mich mit euren Speeren empor und schleudert mich zu ihnen!“ So warfen sie ihn hinter den Wall. Er sagte: „Sie erreichten ihn als er bereits zehn von ihnen getötet hatte. Und al-Bara wurde an jenem Tag mit mehr als 80 Hieb- und Schusswunden verwundet. So nahm sich Chalid Ibn al-Walid seiner an für einen Monat bis er von seinen Wunden genesen war.“

Die Istischhadi Operation von Salim, dem Sklaven Abu Hudhayfahs  Von Muhammad Ibn Thabit Ibn Qays Ibn Schammas wird berichtet, dass er sagte: „Als die Muslime am Tag der Schlacht von al-Yamamah zurückgedrängt wurden, sagte Salim, der Sklave Abu Hudhayfahs: ‚So pflegten wir es nicht mit dem Propheten g zu tun!‘ So grub er ein Loch für sich und stand in ihm, während er mit sich das Banner der Muhadschirin jenes Tages hatte. So kämpfte so lange bis er am Tage der Schlacht von al-Yamamah als Schahid getötet wurde.“

Busr Ibn Artaah wirft sich in die Hochburg der Römer Von al-Ala Ibn Sufyan al-Hadrami wird berichtet, dass er sagte: „Busr Ibn Artah überfiel die Römer. So wurde seine Rückseite ständig angegriffen. So stellte er ihnen eine Falle. Dann wurde die Falle angegriffen. Als er dies sah blieb er mit einer Hundertschaft von seiner Armee zurück und verblieb einen Tag allein in einem der Täler der Römer, wo sich ungefähr 30 nicht-arabische Reittiere befanden, während neben ihnen in der Kirche die Reiter dieser Reittiere waren, die ihnen von hinten zu folgen pflegten. So stieg er von seinem Reittier ab, band es an und betrat die Kirche. Er versperrte die Tür für sich und für sie zu. Die Römer wunderten sich darüber, dass er sie verschlossen hatte. So eilten sie nicht zu ihren Spee-

ren ehe er drei von ihnen erschlagen hatte, während seine Gefährten ihn verloren hatten und nach ihm suchten. So kamen sie und erkannten sein Reittier und hörten das Gebrüll in der Kirche. Da kamen sie zu ihm, doch fanden die Türe verschlossen vor. So rissen sie einen Teil des Dachs auf und stiegen zu ihnen herab, während Busr einen Teil seiner Gedärme in seiner Hand hielt und das Schwert zu seiner rechten Hand. Als seine Gefährten in der Kirche die Oberhand gewonnen hatten fiel Busr ohnmächtig um. So traten sie zu jenen vor und fingen sie und töteten sie. Daraufhin wurden die Gefangenen zu ihm geführt, so sagten sie: ‚Um Gottes Willen, wer ist das?‘ Sie sagten: ‚Busr Ibn Artah.‘ Da sagten sie: ‚Bei Allah, die Frauen haben niemanden wie ihn geboren!‘ So nahmen sie sich seiner Gedärme an und stopften sie in sein Inneres zurück, während nichts davon durchstochen war. Dann verbanden sie ihn mit ihren Turbanen, trugen ihn und nähten ihn zu. Er überlebte und wurde wieder gesund.“ So war die Sorgfalt der Sahabah bzgl. dem Erreichen dieser großartigen Rangstufe im Paradies, trotz der Tatsache, dass sie Allah am Meisten fürchteten, Ihn am Meisten anbeteten und am Meisten Wissen hatten. Doch weder Ersuchen von Wissen oder das Lehren hinderte sie daran zur Erreichung der Schahadah zu eilen, noch das Festhalten am Diesseits. Auf ihren Spuren folgen ihre Nachfolger bis zum Tage des Gerichts, bis die Letzten den Daddschal antreffen, mit Allahs Erlaubnis.

Eine Istischhadi Operation - der kürzeste Weg um die Schahadah zu erlangen

43

4

Foreword

The green buses that transported the Sahwat out of Halab

As the leaders of the Sahwah factions were heading to Astana, the capital of Kazakhstan, to meet with the representatives of the Nusayri regime in order to strengthen the ceasefire between them and the Nusayri army, under Russian Crusader patronage, their murtadd fighters were continuing their attacks on the city of Bab with the support and backing of the Russian Crusaders, allies of the Sahwat’s main taghut, Erdogan. But the sad state of the murtadd Sahwat doesn’t end there, as anyone who followed the statements of their leaders in recent days would have found them speaking about the Russians as if they were speaking about friends, not about Crusader Russia – the ally of the regime – which killed thousands of helpless people, destroyed cities and villages, and aided the Nusayri army in retaking the city of Halab and expelling them from it. But today, among them is he who calls them a “peacemaker,” hoping to ally with them to fight the Islamic State. This friendship between the murtadd Sahwat of Sham (and behind them, their taghut, Erdogan) and the Russian Crusaders comes after years of the murtaddin allying with America, which has killed countless Muslims, aided the tawaghit against them, and protected the Jewish state occupying the lands of the Muslims. But when they lost hope in America, it

wasn’t difficult for them to replace it with Russia. In fact, there’s nothing to even prevent them from befriending the Jewish state itself over the course of a few days as long as wala and bara remains utterly broken within them. So there’s nothing easier for them than allying with the Jews, the Christians, and the mushrikin and taking charge of their efforts against the believers from Ahlus-Sunnah, either due to their fear of the mushrikin or their desire to obtain some benefits which they hope to acquire from them. The murtadd Sahwat of Sham justify their new bond with the Russian Crusaders – as well as the possibility of them coming under their banner and the banner of the Nusayri regime directed to fight the Islamic State – with the claim that it’s for the sake of weakening Iranian influence in Sham and to push the Nusayri regime to have no need for the Rafidi militias, as the Sahwat would take their place in fighting the “terrorist” groups, by which they’re referring primarily to the Islamic State. They are thereby repeating exactly what their brothers – the Sahwat of Iraq – used to say years ago in order to justify joining under America’s banner. They claimed that they wanted to be an alternative to the Rafidi militias, which American forces depended on in their war against the mujahidin, and that their 5

The Astana conference

standing alongside America – whom they had fought for years – in order to confront their common enemy, the Islamic State, would push America to fulfill its promise of handing the rule of the land over to them after they withdraw from Iraq, which would occur as soon as they’d eliminated the Islamic State. And of course, America didn’t fulfill any of its promises, and their fate was that they were wiped out at the hands of the Rafidi militias, which donned the uniforms of the police and the military after the Sahwat had spared them the hardship of having to fight the Islamic State and left them to take Iraq as easy ghanimah. But Allah was kind to the Muslims and the Islamic State returned in a number of years, afflicting the Rafidah and their brothers – the Sahwat – with the worst of torment, and rescuing – by Allah’s grace – the lands and the people under their control. And indeed, Allah c has clarified the condition of these claimants to iman, for in every era and every land they hasten to ally with the kuffar due to their fear of being harmed by them and out of their desire to benefit from them. They thereby apostatize from the religion of Allah c in multitudes, so Allah c replaces them with His pure slaves, those who take Allah, His Messenger, and the believers as allies, and who are the party of Allah c, the only ones for whom He decreed victory, conquest, and consolidation, as He c said, “O you who have believed, do not take

6

Foreword

the Jews and the Christians as allies. They are [in fact] allies of one another. And whoever is an ally to them among you - then indeed, he is [one] of them. Indeed, Allah guides not the wrongdoing people. So you see those in whose hearts is disease hastening into [association with] them, saying, ‘We fear that a calamity may strike us.’ But perhaps Allah will bring conquest or a decision from Him, and they will become, over what they have been concealing within themselves, regretful. And those who believe will say, ‘Are these the ones who swore by Allah their strongest oaths that indeed they were with you?’ Their deeds have become worthless, and they have become losers. O you who have believed, whoever of you should revert from his religion - Allah will bring forth [in place of them] a people He will love and who will love Him [who are] humble toward the believers, powerful against the disbelievers; they strive in the cause of Allah and do not fear the blame of a critic. That is the favor of Allah; He bestows it upon whom He wills. And Allah is all-Encompassing and Knowing. Your ally is none but Allah and His Messenger and those who have believed - those who establish prayer and give zakah, and they bow [in worship]. And whoever is an ally of Allah and His Messenger and those who have believed - indeed, the party of Allah, they will be the ones who prevail” (Al-Maidah 51-56).

8

Article

The mushrikin of the People of the Book and their apostate agents and allies will not cease to spread lies about the heavily inflated number of Islamic State soldiers whom they claim to have killed in battles or in airstrikes. Their goal in that regards is to fill the mujahidin with despair by terrifying them with the threat of a large number of losses in their ranks if they continue in their fight and jihad against the mushrikin and their insistence on removing shirk and establishing the religion. This is the habit of the kuffar in every era, and that is because they measure all affairs based on material, dunya-oriented results, which is all that they know. This is just the same as what was previously done by one of their leaders following the Battle of Uhud, when he boasted about killing the companions of Allah’s Messenger g, seeking therewith to fill the remaining Muslims with sorrow. But they replied to him saying that they were not eaqual, for those killed from among the Muslims were in Jannah, and those killed from among the mushrikin were in Hellfire. And Allah’s c command has come to His muwahhid slaves in every era that their wounds must not stop them from increasing their pursuit of the mushrikin and their endeavor to fight them, kill them, and seize their land and wealth, as in His c statement, “And

do not weaken in pursuing the enemy. If you should be suffering - so are they suffering as you are suffering, but you expect from Allah that which they expect not. And Allah is ever Knowing and Wise” (An-Nisa 104). So war is not only conquest and ghanimah. Rather, it includes wounds, pain, weariness, fatigue, the exhaustion of men and equipment, and the depletion of wealth and resources. But with everything they sacrifice for the cause of Allah, the muwahhidin hope to attain nearness to Him c, and to draw more of the victory which He grants to His slaves when He sees the truthfulness of their jihad. And even as they seek victory against their enemies, they know with certainty that there is even greater reward for them if they are defeated in war after having purified their intentions and exerted their efforts, as the Prophet g said, “No fighter or detachment carries out a raid, takes ghanimah, and returns safely except that they have received two thirds of their rewards, and no fighter or detachment fails to acquire ghanimah and is afflicted except that their rewards will be given in full” (Reported by Muslim). So after every defeat, they make more sacrifices for the sake of pleasing the Lord of the heavens and the earth, until the religion becomes entirely for Allah or they perish in the process, just as their Lord c described them in

The mujahidin continue to pursue and punish the kuffar

9

A dead murtadd killed while fighting for the Nusayri regime

His statement, “Those [believers] who responded to Allah and the Messenger after injury had struck them. For those who did good among them and feared Allah is a great reward” (Al ‘Imran 172). Alternatively, we find the patrons of the taghut having no hope for any of that. So what they expend in their battles becomes nothing other than a source of regret for them, and with every defeat they suffer at the hands of the muwahhidin, their spirit is even more broken, and with every loss they suffer in wealth and in personnel, their drive to continue fighting is further weakened, until eventually they are broken and suffer a turn for the worst. For this reason, Allah c commanded His slaves not to hold back from them and reminded them of the effect that defeat has on them, and that their final outcome will be nothing other than Allah destroying them. And we have seen this being confirmed many times throughout the history of this blessed jihad, which has not stopped since Allah’s Messenger g and his noble companions commenced it. Makkah and the Arabian Peninsula yielded to the Muslims in a number of years, and they eliminated Khosrau’s empire after engaging the Persian pagans in long battles, during the course of which the Muslims suffered what they did of injuries, until eventually Allah brought down Khosrau’s throne. They then dealt with the Roman state, which the Muslims continued to attack for several centuries, until Allah permitted that it be elimi10

Article

nated and that its traces be wiped out. Then, there was what the Muslims did with many of the tawaghit and the nations of kufr, which the Muslims did not tire of fighting against, until Allah eventually permitted their defeat and there remained for the Muslims their religion and their lands. And likewise is what we see today in these current rounds of the mujahidin’s war with all the nations of shirk and kufr – at the head of which are the Crusader nations of the West – specifically over the past two decades, for the banner was clear, and the goal was sincere. Thus, the affair of the muwahhidin continued – by Allah’s grace – to rise and to flourish. Allah increased them in numbers, weapons, and wealth, granted them consolidation on His earth, and supported them in establishing His religion and reviving the jama’ah of the Muslims, which is led today by Amirul-Muminin Abu Bakr al-Baghdadi . The affair of the mushrikin, meanwhile, continues to decline and deteriorate, and this is through Allah c keeping the mujahidin steadfast in waging jihad against them, and through His defeat of the kuffar and murtaddin, until Allah eventually breaks them just as He broke those before them. “That is because Allah is the protector of those who have believed and because the disbelievers have no protector” (Muhammad 11).

With every act of the mujahidin that harms the mushrikin, the people of kufr and deviance come out with their tongues and pens to alter the details and flip the truth. Their aim is to defame and vilify the muwahhidin, showing them as corrupt sinners who care nothing for the sanctity of life or religion. They weep deceitful tears over a religion in which they have disbelieved and over blood, the likes of which they have shed many times more. Such was the case following the latest attack in Istanbul, in which Islamic State soldiers targeted the mushrikin during one of their parties, celebrating the European “New Year.” As a result, they filled the world with noisy claims that the muwahhidin had spilled inviolable blood and killed those who should be protected. We will shed some light on various aspects of the situation, so that it will be clear for the Muslims and that the criminals will be exposed. We must not submit to the media of the tawaghit concerning what they release of names of the dead and wounded. The evidence, both old and new, is sufficient to establish their deceit in misleading people in this regard. This is like what the tawaghit of Jordan did after the blessed operations in the hotels of ‘Amman, where Crusader gatherings of CIA agents and murtaddin of the Iraqi Sahwat were targeted. The tawaghit of Jordan hid this truth and claimed that the “victims” were only a group of people celebrating a wedding at the hotel – those who could have been collaterally hit by the explosive storm of the istishhadi belts while they targeted the Crusaders and murtaddin. Fitnah Is More Severe than Killing Allah c said, “They ask you about the sacred month, about fighting therein. Say, ‘Fighting therein is a great sin, but averting [people] from the cause of Allah, disbelieving in Him and (denying the sanctity of ) al-Masjid al-Haram, and expelling its people therefrom are greater sins according to Allah. And 12

Feature

fitnah is greater than killing’” (Al-Baqarah 217). Ibn Kathir  commented on the reason this ayah was revealed, saying, “Ibn Mas’ud said that Allah’s Messenger g dispatched a raiding party of seven men led by ‘Abdullah Ibn Jahsh al-Asadi… Ibn Jahsh went into a patch of palms and found there al-Hakam Ibn Kaysan, al-Mughirah Ibn ‘Uthman, ‘Amr Ibn al-Hadrami, and ‘Abdullah Ibnul-Mughirah. Ibnul-Mughirah escaped, but al-Hakam Ibn Kaysan and al-Mughirah were captured, while ‘Amr was killed by Waqid Ibn ‘Abdillah. They seized the first ghanimah taken by the Prophet’s g companions… So the mushrikin made a deceptive allegation, saying, ‘Muhammad claims to be obedient to Allah, but he is the first to shed blood in the sacred month, as he killed our people during Rajab.’ The Muslims responded, saying, ‘We killed them during Jumada,’ and it is said that it was at the very onset of Rajab, meaning the last night of Jumada, and the Muslims sheathed their swords when the month of Rajab started. So Allah rebuked the people of Makkah, revealing, ‘They ask you about the sacred month, about fighting

therein. Say, ‘Fighting therein is a great sin,’’ meaning it is not allowed to fight therein, but what you – O mushrikin – have done is a greater sin than fighting in the sacred month, as you have disbelieved in Allah and averted Muhammad g and his companions from His cause. And expelling the people of al-Masjid al-Haram from it – as they expelled Muhammad g – is a greater sin than killing, according to Allah.” It is reported that Allah  has written for ‘Abdullah Ibn Jahsh  and his companions the reward of the mujahid muhajirin for what they did. Ibn Ishaq said, “When it was clear to ‘Abdullah Ibn Jahsh and his companions the good that they did, as revealed in the Quran, they were hopeful of being rewarded. They said, ‘O Messenger of Allah! Should we hope to receive, for a raid we waged, the reward of mujahid muhajrin?’ So Allah  revealed, ‘Indeed, those who believed and those who emigrated and fought in the cause of Allah – those can expect the mercy of Allah. And Allah is Forgiving and Merciful’ (Al-Baqarah 218), greatly raising their hopes thereof ” (As-Sirah). The Truth of the Tawaghits and Their Allies’ “Respect” for Blood and Sanctity

is permissible. So they permitted what Allah forbade and forbade what Allah permitted. They would even boast to one another about doing this wicked deed, as their poet said, “Were we not those who delayed for Ma’add months that were halal, making them haram?” Allah c said, “Indeed, the postponing [of the sacred months] is an increase in disbelief by which those who have disbelieved are led further astray. They make it lawful one year and unlawful another year to correspond to the number made unlawful by Allah, so they make lawful what Allah has made unlawful. The evil of their deeds is made pleasing to them, and Allah does not guide the disbelieving people” (At-Tawbah 37). Ibn Kathir  said, “[In Jahiliyyah], a man from Bani Kinanah would come each year in the season (of Hajj), riding a donkey. He would say, ‘O people! I am not at fault nor questioned, and there is no response to what I say! We have forbidden Muharram and have postponed Safar.’ He would then come the next year and say instead, ‘We have forbidden Safar and have postponed Muharram,’ which is His saying, ‘to correspond to the number made unlawful by Allah,’ meaning the four months, ‘so they make lawful what Allah has made unlawful,’ by postponing this sacred month.” Thus, the mushrikin do not honor the rites of Allah, nor His prohibitions, but only play with the religion of Allah and ridicule it, legislating into the religion that which Allah never permitted, and thereby they disbelieve in the whole religion. Then, they try to find ways to slander the Muslims and their religion,

Perhaps one who hears how the mushrikin slandered Allah’s Messenger g and his companions, due to their supposed fighting during the sacred months, might assume that the mushrikin were truthful in their honoring these months, in which Allah forbade them from fighting. However, the truth is not so. Their stance on this ruling was closer to mockery than esteem. Whenever they found it difficult to cease The scene at the Reina nightclub following the blessed operation fighting for three consecutive months, they resorted to something much greater in sin than fighting: they would change Allah’s ruling and legislate over His religion, invoking what is known as the “nasi” (the postponing of a month). That was in order to permit fighting in one of the sacred months, in which Allah forbade fighting, and then to substitute that by forbidding combat during a month in which fighting

13

The murtadd Turkish interior minister, Süleyman Soylu, failed to prevent just terror

finding fault with the most minor of suspicions, and claiming that they themselves are upon the straight path, despite their disbelief in Allah c and their ascribing partners to Him. Such do we find today in the actions of the tawaghit and their slaves, the evil scholars who replace the Shari’ah of Allah, who find fault with the mujahidin fighting against the murtaddin and targeting temples of the mushrikin and places in which their festivals of shirk are celebrated. They misguide the people, telling them that the mujahidin are killing Muslims and others who have covenants of security, that they target masajid, and that they make takfir of sinful Muslims, just like the Khawarij before. But the tawaghit forget that their crimes of disbelieving in Allah and contending with Him in legislation, rule, and worship are absolutely the greatest of all crimes – which include the intentional killing of Muslims and those who have covenants of security, and which they know, with certainty, that the mujahidin are innocent of. Their slaves, the evil scholars and media hirelings, forget that the claims of their masters of honoring Muslim blood and being keen to protect it are utter lies, which are exposed by their prisons and jails, in which Muslims are faced with wicked torture, as well as by the massacres their warplanes commit against the Muslims in the lands of the Islamic State and elsewhere, and by the support they offer to anyone who washes his hands with the blood of Muslims, including the Crusaders, the Jews, the Rafidah, the Hindus, the Buddhists, and others. 14

Article

Unintentional Killing of Some Muslims Is Not “Deeming Their Blood Halal” The lie that mujahidin target Muslims and deem their blood halal is one of the oldest lies, which the people of tawhid have refuted time and again, clarifying their honoring of inviolable blood, yet also warning Muslims from mixing with mushrikin, and especially in places where the mushrikin will likely be attacked – like in their military and security positions, their government buildings, and their places of worship and celebration. So those who disobey Allah’s command to separate themselves from the mushrikin and to make hijrah from their lands, and instead intentionally mix with them, in such a way that the mujahid is unable to distinguish between the Muslim and the mushrik, then such people have brought harm upon themselves and the protection of the mujahidin is exempt from them – and Allah will resurrect them according to their intentions. If it is allowed for the mujahidin to target the mushrikin, even if the latter are using Muslims as human shields against their wills, then how about someone who intentionally chooses to mix with the mushrikin in the places of their debauchery, during one of their days of celebration, to join in on the festivities, and mimic them in what they do and how they do it? Yet he condemns the mujahidin when some harm afflicts him based on an attack, which Allah has allowed for the Muslims and upon which He incited them, meaning the direct killing and harming of the belligerent mushrikin!

And in that light, the mujahidin targeted the night club in Istanbul, aiming their attack at the mushrikin, after they had exerted every effort of surveillance, inspection, planning, and execution. It is then irrelevant if someone who might have been considered a Muslim – though certainly sinful and immoral – were killed or injured during the attack. Restaurant or Nightclub? The tawaghit and their slaves felt embarrassed of spreading the news and telling the story of their citizens being killed in a place of shirki celebration, as a “nightclub” is known even by the common people to be a place of sin and immorality, and that its model clientele are kafir men and women and other immoral men and women. As it follows, they found it too difficult to portray those who were killed therein as righteous awliya of Allah or shuhada who are near to Allah – as they have become accustomed to depicting every person killed by the mujahidin. So they came with the game of changing names, which they often use to play with the rules of the Shari’ah. They began calling that place of sin and immorality a “restaurant,” in order to delude people into thinking that the mujahidin attacked those therein while they were doing something allowed for them by Allah, of eating and drinking, in a place permitted for them by Allah: a restaurant. The reality is that naming the place, in which the

blessed Istanbul attack occurred, a restaurant or a nightclub changes nothing of its ruling, as it was a place in which the mushrikin gathered to celebrate their committing of shirk with Allah. In such a place, it is allowed to target them and attempt killing and wounding them, aside from it being a place of sin and immorality, which Muslims are not allowed to enter. This is just as the soldiers of the Islamic State today, in the east and the west, find no fault with targeting the Rafidi and Isma’ili mushrikin inside their temples, even though they call them “masajid.” That is due to them actually being places of worship for other than Allah, so Muslims must avoid attending such places, staying in them, or even passing through them – let alone performing acts of worship therein, even if doing so was for Allah alone. There is a clear prohibition for Muslims against worshiping Allah in a way that is like the worship of others, like facing fire while praying to avoid being like the Majus in their prayer, or praying at the exact moment of sunrise or sunset to avoid being like the Sabian mushrikin in their times of prayer, or slaughtering animals for Allah in places where the mushrikin sacrifice to their idols. Even if those who are considered Muslims were killed during the attacks on such temples – collaterally, not intentionally – due to being in their vicinity, such does not restrict targeting those temples of shirk. But rather, Muslims must avoid those places, and even especially after the mujahidin have issued their warnings. So how then about one who is present

The murtadd “scholar,” Salman al-‘Awdah, denounced the blessed attack

15

in a place of sin and immorality, amid a gathering of mushrikin, on a day of celebrating their kufr?! The Ruling of Those Who Celebrate Mushrik Festivities Ibn Taymiyyah  was asked about a Muslim who prepares food like the Christians do for New Year’s, or other times like the Feast of the Baptism, Christmas, Lentil Thursday (“Holy Thursday”), or the Sabbath of Light (“Holy Saturday”), and about one who sells something to them for their celebrations – is it permissible for Muslims to do so or not? He answered, saying, “All praise is due to Allah. Regarding their celebrations, it is not permissible for Muslims to resemble them in anything: not in their food, their clothing, their bathing, their lighting of candles, the abandoning of one’s work or worship, or otherwise. It not permissible to prepare a meal or give gifts, nor to sell that which assists them in doing any of that, nor to allow children or others to play games specific to these celebrations, nor to dress up [for them]. Overall, Muslims must not give special consideration to [kafir] celebrations at all. Rather, those days of festivity should be – to the Muslims – just like any other day.” “A Muslim’s intentionally giving consideration to one of these days [by doing something special without actually intending to celebrate the occasion itself ] was disliked by groups of the Salaf and the Khalaf. As for his specifically doing anything of what was mentioned above [in celebration of the occasion], then there is no dispute about it amongst the scholars. Rather, some scholars considered that whoever does such things has committed kufr, since doing so involves holding the religious activities of kufr with esteem. Others have said that whoever slaughters a ram on a day of their celebrations, it is as if he slaughtered a pig.” “‘Abdullah Ibn ‘Amr Ibn al-‘As said, ‘Whoever lives in the lands of the non-Arabs, celebrates their New Year’s and festivals, and resembles them until he dies upon such, he will be resurrected with them on the Day of Resurrection.’ More than one of the Salaf said about Allah’s saying, ‘Those who do not bear witness to falsehood’ (Al-Furqan 72), that it refers to the celebrations of the kuffar. If such is the case of merely witnessing them, then what about participating in them by doing that which is specific to them?” “It was reported from the Prophet g that he said, ‘Whoever resembles a people, then he is from them,’ 16

Article

(Reported by Ahmad from Ibn ‘Umar) and in another wording, ‘He is not from us, the one who resembles other than us,’ (Reported by at-Tirmidhi from ‘Abdullah Ibn ‘Amr Ibn al-‘As) and it is a ‘jayyid’ hadith.” “So if this is said of resembling them, even if only in customs, then what about resembling them in something more obvious than that? The majority of imams disliked – whether to the point of tahrim or just that of a lesser degree – eating what was slaughtered for their celebrations or their religious offerings, as they grouped that with what is dedicated to other than Allah or what is sacrificed on an altar. Likewise, they forbade supporting them in their celebrations by giving them gifts or selling things to them [for that occasion]. They said that it is not permissible for the Muslims to sell the Christians anything that benefits their celebration: not meat, not blood, not a garment, not giving them a ride, and not supporting them in anything of their religion. That is because doing so is to give esteem to their shirk and to help them commit kufr. The authorities should forbid the Muslims from doing this, as Allah c said, ‘Assist one another upon duty and piety, and do not assist one another upon sin and transgression’ (Al-Maidah 2).” “Furthermore, just as it is not allowed for the Muslim to help them drink wine, whether by pressing grapes for them or otherwise, then what about helping them uphold their rites of kufr? And if he himself is not allowed to help them do that – then what if he himself is the one doing it?! And Allah knows best” (Majmu’ al-Fatawa). The Istanbul Attack Was a Blessed Operation The attack in Istanbul targeted the mushrikin in a place and time of their celebration. Many mushrikin and murtaddin were killed and wounded therein. Those who ascribed themselves to Islam, who were killed in this attack, brought it upon themselves by committing a deed that put themselves closer to kufr than to Islam, such that their mixing with the mushrikin made it impossible to distinguish between them. As such, their blood was spilled without blame. We ask Allah to give honor and victory to those who conducted the attack, as well as to their brothers, and all praise is due to Allah, the Lord of creation.

Since the beginning of the current jihad in Sham, the Turkish taghut Erdogan has been marketing the idea of an area in which those who are fleeing from Nusayri airstrikes might gather, offering them places of refuge, services, and protection from bombardment. Doing so, the burden of defending this area would be put on the shoulders of the Turkish army and its aircraft, though beneath the shade of America and NATO. However, this idea failed due to a lack of agreement on behalf of America and its allies in NATO, as they even withdrew their advanced “Patriot” air defense missile systems, which would have been able to guard the safe zone from Nusayri planes. Turkey Receives Initial Approval As the intensity increased in the war against the Islamic State – a war waged by the international Crusader coalition and led by America – it became possible for any side to market their personal projects, on the condition that they support the war against the Islamic State. So the taghut Erdogan and his apostate allies in the Sahwah factions raised the “Safe Zone” project again, but with a new concept, that this area would be used as a base to fight against the Islamic State and a new point from which to launch attacks, just as has been done by the Rafidah in Iraq, the Peshmerga in Kurdistan, the PKK in the Jazirah, and 18

Article

the Nusayri regime in both Halab and the southern desert. The mission for this area is to advance from the north of Halab Wilayah to the western (Shami) bank of the Euphrates River, which will be in correspondence with the apostate PKK advance on the river’s eastern bank. So it is no surprise that these two mutually supportive fronts will use similar names for their campaigns, as the Turkish murtaddin and their allies call their mission “Euphrates Shield” and the Kurdish murtaddin and their allies call theirs “Euphrates Wrath.” Under this pretext, Turkey achieved American approval to advance towards Jarabulus and Ra’i in order to reach the city of Bab, even securing air cover for them, along with support and weapons, during many stages of the operation. Then, to overstep the disapproval of the Nusayri regime and its Russian and Iranian allies, the murtadd Turkish government began negotiating with the Russian Crusaders, convincing them to agree to an advance in the northern and eastern countryside of Halab, assuring them that this advance was for the sake of fighting the Islamic State – and that in no way would they affect the Nusaryi regime and its allies, of Rafidah and others. This Project’s Importance to Turkey The taghut Erdogan and members of his apostate government increased in talking about the “Safe Zone,” mentioning its being a means of preventing the establishing of the Kurdish state, to which the secular kafir PKK aspires. As such, Turkey seeks to take control over the area stretching between Jarabulus and ‘Azaz, covering more than 50 km of land, which would prevent the areas ruled by the apostate PKK militants east and west of the Euphrates from joining together. Doing so, the Turkish murtaddin would make this area

The murtadd, Erdogan, with his Crusader ally, Putin

a barrier to block Islamic State mujahidin from reaching their lands. However, whoever scrutinizes the actual situation on the map and the ongoing political events in both Turkey and Sham will recognize that the importance of this area to the apostate Turkish government far surpasses the issue of destroying the plans of the Kurdish state, despite its importance to them. This is because the Turkish army’s assertion of control over some part of Sham will be a means of great pressure on the Nusayri regime in the future, which will exceed the importance of controlling the many factions of the Sahwah murtaddin – meaning that they will reap many rewards in a future withdrawal, no matter what kind of taghut government is set up in Damascus. Likewise, Turkey’s partial control over this area with Russian or American air cover, would prevent the Nusayri regime from bombarding it. This would help Turkey to eventually rid itself of a large number of undesirable refugees (those who are disruptive or offer little benefit to Turkey) by opening refugee camps for them in this area. Such would also alleviate much of the great costs burdening the declining Turkish economy. That is aside from being able to recruit fighters from these camps to further the future projects of the Turkish army inside Sham. And just as Iran has taken control of the Rafidi militias in the framework of the “Rafidi Mobilization,” using it to achieve its goals, so too has Turkey begun speaking about a “Sahwah Mo-

bilization” to be used for serving its interests in Sham and the rest of the region. The Accepted Safe Zone With every Crusader-observed peace agreement made between the Nusayri regime and the Sahwah murtaddin, the Russians speak of the necessity of isolating the “extremists” from the “moderate opposition,” despite their knowledge of the strong alliance between all of the murtadd Sahwah factions – whether they openly declare secularism or they falsely claim to rule by Shari’ah. This “necessity” comes as Russian bombers target these “extremists” who refuse to (openly) negotiate with the Nusayri regime, unlike the “moderates” who have accepted to do so, entrusting that to the former Nusayri prime minister, the murtadd Riyad Hijab. But such distinction could not happen due to the great mix of these two types of Sahwat, those who accepted the negotiations and those who rejected them, as well as due to the inability of the “moderates” to expel the “others” from amongst them. This was clearly manifested in the city of Halab before its complete fall into the hands of the Nusayri army, which was presented by the taghut Erdogan in a way acceptable to the Sahwah murtaddin. And by doing so, he simultaneously insured the Russian-Nusayri consent for him to build the “Safe Zone,” making it an area for isolating the “moderate” Sahwat from the “ex19

tremist” Sahwat. Thereby, the “moderates” could end combat operations against the Nusayri regime, freeing themselves up to fight the Islamic State alone, as they would be safe from Nusayri and Russian bombing as long as they adhered to this decree. The Russian-Turkish Project After finalizing the Sahwah factions’ surrender of Halab city to the Nusayri regime, which was based on an agreement made between Russia and Turkey, a new Russian-Turkish project was developed to spread the “Halab experiment” to the rest of the lands in Sham under Sahwah control. This was based on a peace agreement between the Sahwat and the Nusayri regime, comprised of three main points: First, a ceasefire between both sides in all areas of Sham. Second, the setting up of a joint government, including both the Nusayri regime and the murtaddin of the Sahwat’s armed factions and the political opposition, on the basis of being secular, democratic, and representative of its members, while the greater power will again be for the Nusayriyyah, as work will be made to integrate the Sahwah fighters into the Nusayri army. Third, all combat will be eventually only directed against the Islamic State. As such, the “Safe Zone” area will be the first to officially implement the ceasefire, while it has practically been implemented there for several months (since the onset of the Turkish operation “Euphrates Shield”). It will be a haven for all factions and groups that enter into the Russian-Turkish project’s framework, and they will begin moving there with their weapons, equipment, families, and bases. At that, those apostate factions outside of the peace agreement with the Nusayri regime will remain in their own haven, Idlib, where Russian and Nusayri planes will continue to bombard them from above, while the Rafidi militias will choke them on the ground. There will be no escape from that hellish situation, except for one who surrenders himself to and joins the Nusayri army or one who officially crosses Turkey’s borders to be transported to the “Safe Zone,” where he will join the “moderate” Sahwah army to fight the Islamic State, far from any frontline against the Nusayri army. This project will continue until the Nusayri army completely controls the areas of Idlib, the coastal region, and the northern countryside of Hamah, after 20

Article

they are emptied of those murtadd Sahwah fighters coming from parts of Hims, Dimashq, Qalamun, and possibly even Dar’a. Regardless, each murtadd of the Sahwat will accept the peace agreement with the Nusayriyyah by either entering into the ranks of the Nusayri army or by entering into the “moderate” Sahwah army inside the “Safe Zone,” especially once the option to sit back in Turkey is no longer available if the apostate Turkish government moves all of the refugee camps to the “Safe Zone.” In such circumstances, it can be agreed to unite the “Safe Zone” factions with the Nusayri army, whether by forming battalions resembling those of a “people’s army” or by merging them into police positions, since the murtadd opposition will likely have a share in the interior ministry of the joint government. Doing either will move the complete effort of all parties to fighting the Islamic State. In the Steps of the Iraqi Sahwat At the first sign of the Sahwat emerging in Sham, the Islamic State warned the murtaddin that they would take the same path – walking shoulder to shoulder – as their brothers in the Sahwat of Iraq, and that they would meet the same black end as their predecessors before them. For the Islamic State will not leave them alone, nor will the Crusaders and the tawaghit fulfill the promises they made to them, and nor will the Nusayriyyah and the Rafidah give them what they want. Rather, the soldiers of the Khilafah will continue to cut their throats and the Rafidah and Nusayriyyah will work to dismantle them, weaken them, and subdue them. Whoever is insubordinate, the Rafidah and Nusayriyyah will find no difficulty in opening his old records or prosecuting him with new charges. The Crusaders and the tawaghit will abandon them as soon as they no longer need them. None of them will be safe, except those who become refugees in a neighboring country, as it happened with the murtaddin of the Iraqi Sahwah leaders. Indeed, the Sahwat will end and the Islamic State will – by Allah’s permission – return to all of the areas from which it withdrew in the north of Sham. Then legions of its soldiers will enter the land of Turkey, making therein new wilayat in which the Shari’ah of Allah will be established and the idols of Ataturk, democracy, secularism, Sufism, and the Murtadd Brotherhood will be removed. And none of that is difficult for Allah.

There’s no doubt that with the return of the Khilafah, the establishment of the Islamic State, and the revival of the laws of the Shari’ah that were abandoned and the rulings that were concealed, the minds of many women became enlightened and were illuminated by our noble shari’ah. Thus, the female slaves of Allah in the Islamic State became more knowledgeable of the affairs of the religion and of that which the Lord of creation had obligated upon them, particularly with respect to ‘aqidah and tawhid, both of which were polluted in the lands of shirk. The Most Firm Handhold of Iman Know, O bondwoman of Allah, that Islam is to surrender to Allah through Tawhid, to submit to Him through obedience, and to disavow shirk and its people. Wala and bara are two of the principles of Islam according to ijma’ (consensus), and they are from the testimony of “La ilaha illallah.” A Muslim is not called a Muslim until he disavows kufr and its people, even if they are his closest relatives. A woman may say, “But my wala is to Allah, His Messenger, and the believers, and the greatest evidence of that is that I live in Dar al-Islam and enjoy the blessing of the shari’ah of mankind’s Lord!” So know that having wala for the kuffar is not only through aiding them and supporting them against the Muslims. Rather, simply harboring love and affection for them and approving of them are examples of wala. Concerning love and affection, their place is in the heart, and the heart is the master and shepherd of the limbs. Imam Ahmad reported in his musnad that al-Bara Ibn ‘Azib  said, “We were sitting with the Prophet g when he asked, ‘Which bond of Islam 22

Sisters

is the strongest?’ They said, ‘The prayer.’ He said, ‘It is good, but it is not it.’ They said, ‘The zakah.’ He said, ‘It is good, but it is not it.’ They said, ‘Fasting Ramadan.’ He said, ‘It is good, but it is not it.’ They said, ‘The hajj.’ He said, ‘It is good, but it is not it.’ They said, ‘Jihad.’ He said, ‘It is good, but it is not it. Indeed, the strongest bond of Islam is to love for the sake of Allah and hate for the sake of Allah.’” Sulayman Al ash-Shaykh  said, “So, can the religion be complete or the banner of jihad and the banner of commanding good and forbidding evil be raised except through loving for the sake of Allah, hating for the sake of Allah, having enmity for the sake of Allah, and allying for the sake of Allah? And if the people were to agree on a single path and on mutual love with no enmity or hatred, there would be no means of dividing between truth and falsehood, nor between the believers and the kuffar, nor between the allies of ar-Rahman and the allies of Shaytan” (Ad-Durar as-Saniyyah). There Has Emerged Between Us and You Enmity and Hatred There is no wala without bara. Yes, you live amongst the muwahhidin and your wala is to Allah, His Messenger, and the believers, but do you disavow yourself of the enemies of Allah and the religion? Perhaps on the list of contacts in your phone there is someone from among your family, relatives, or friends who curses the Islamic State and openly declares their enmity towards its leaders, and perhaps some of your conversations with your relatives contain enmity and hatred for the Khilafah and its soldiers of which Allah is aware, but you’re neither worried nor concerned

The banners of jihad and hisbah cannot be raised without wala and bara

about that. And among them are those who encourage you to leave Dar al-Islam with the excuse that the war against it has intensified, among other statements of scaremongering and deviance! All this, and you don’t say a single word, and you continue to show them affection instead of showing them anger for the sake of your religion and ‘aqidah. Rather, you show anger – every bit of anger – if your husband prevents you from communicating with the likes of these people, because from your perspective they’re just friends! The Muslims Boycott a Sahabi Because He Remained behind from a Battle Indeed, the Salaf have shown us the best of examples with respect to wala and bara. Here you have Ka’b Ibn Malik  remaining behind from the Battle of Tabuk without a legitimate excuse. So the order of the Prophet g to boycott Ka’b and those who remained behind with him comes to the Muslims as clear as the sun in the middle of the day. In narrating his story – as reported in Sahih al-Bukhari – Ka’b  said, “The Prophet g forbade the Muslims from speaking to the three of us specifically from among those who had remained behind, so we avoided the people, and they changed their attitude towards us to the extent that it was as if the land had changed and was no longer the one I recognized. We remained that way for fifty nights. As for my two companions, they gave up and

remained in their homes, weeping, and as for me, I was the youngest and strongest of them, so I would go out and attend the prayer with the Muslims, and I would walk around in the markets and no one would speak to me. I would come to Allah’s Messenger g and give him salam while he was sitting in his gathering after the prayer, and I would say to myself, ‘Did he move his lips responding to my salam or not?’ Then I would pray near him and would steal a glance at him. When I was busy with my prayer he would turn to me, and when I turned towards him he would turn away from me. When the people’s harshness lasted long, I went walking and then scaled the wall of Abu Qatadah, who was my cousin and the most beloved person to me. I gave him salam, but by Allah he did not return the salam. So I said, ‘O Abu Qatadah, I ask you by Allah, do you know that I love Allah and His Messenger?’ But he was silent. So I repeated it to him and asked him by Allah, but he was silent. So I repeated it to him and asked him by Allah, and he said, ‘Allah and His Messenger know best,’ so my eyes filled with tears.” He remained in this state, with the Muslims boycotting him, until Allah turned to him and his brothers in forgiveness. So reflect, O bondwoman of Allah, and look how the Muslims boycotted Ka’b in response to the command of their prophet and out of their allegiance to him! And did Ka’b  do what is done by those who remain behind today? Never! For with respect to those who remain behind today, it isn’t 23

Wala and bara is crucial to defending Islam and the Muslims

enough for them to sit back and leave off supporting the truth. Rather, if jihad and the mujahidin were to be mentioned in the presence of some of them, they would lash them with sharp tongues! The Religion of Allah Is More Beloved to Them than Their Fathers And how good is ‘Abdullah Ibn ‘Abdillah Ibn Ubayy . His father, the head of the munafiqin, says, “If we return to Madinah, the more honored will surely expel therefrom the more lowly” (Al-Munafiqun 8). The Prophet g then orders them to return, and ‘Abdullah blocks his father’s path, saying, “I will not leave you until you proclaim that you are the lowly one and Muhammad is the honored one.” Yes, it is wala and bara embodied in their most radiant and truthful forms. This is the point of division and separation, at the lines of manhaj and ‘aqidah. There is neither flattery nor inclination when it concerns a matter of religion! As for the Mother of the Believers, Umm Habibah , we learned a lesson in wala and bara the likes of which we rarely see in our times. Az-Zuhri reported, saying, “Abu Sufyan came to Madinah when the Prophet g was intending to raid Makkah, and he spoke to him about increasing the duration of the treaty, but he didn’t turn towards him. So he got up and entered upon his daughter Umm Habibah, and when he went to sit on the mattress of the Prophet g, 24

Sisters

she folded it before him. So he said, ‘O my daughter, is it that you want to preserve this mattress from me or to preserve me from this mattress?’ She said, ‘Rather, it is the mattress of Allah’s Messenger, and you are a man who is an impure mushrik.’ So he said, ‘O my daughter, evil has indeed afflicted you after [being away from] me’” (Siyar A’lam an-Nubala). The Varying Degrees of Abandoning Someone for the Sake of Allah In conclusion, we do not incite you, O bondwoman of Allah, to abandon your family and relatives except in the case of those whose apostasy has become clear to you through a statement or deed of theirs which takes one out of the religion. This type of individual is to be abandoned and disavowed before Allah with absolutely no alternative, such as one who supports the enemy, even with a single word, or makes du’a for the Islamic State to suffer ruin and loss in its war against its enemies, or wishes for the rule of the Shari’ah to come to an end, and wishes for the establishment of the despicable manmade laws, or commits any other deeds that nullify one’s Islam and invalidates one’s iman. As for those whose deviance doesn’t reach this level, they are to be shunned to a degree that is in accordance with what they have committed of sins. And all praise is due to Allah, the Lord of creation.

25

As the soldiers of the Khilafah continue waging war on the forces of kufr, we take a glimpse at a number of recent operations conducted by the mujahidin of the Islamic State that have succeeded in expanding the territory of the Khilafah, or terrorizing, massacring, and humiliating the enemies of Allah. These operations are merely a selection of the numerous operations that the Islamic State has conducted on various fronts across many regions over the course of the last few weeks. The War on Turkey On the 7th of Rabi’ al-Akhir, the soldiers of the Khilafah destroyed a Turkish BMP after targeting it with a guided missile near the town of Qabbasin. On the 8th of Rabi’ al-Akhir, the soldiers of the Khilafah carried out an assault on Turkish army and Sahwah positions west of the city of Bab. Light clashes took place and the murtaddin fled, leaving the mujahidin to take control of their positions, following which they returned safely back to base. 26

News

On the 13th of Rabi’ al-Akhir, the soldiers of the Khilafah destroyed a tank belonging to the murtadd Turkish army after targeting it with a guided missile near the village of Qudayran. On the 26th of Rabi’ al-Akhir, the istishhadi Abu Ahmad al-Hamawi  set out and detonated his explosive vehicle on a Turkish army and Sahwah barracks near Mount Dayr north of the city of Bab, killing and injuring a number of them. Likewise, a tank and two armored troop carriers were destroyed after being targeted with guided missiles near the village of Qabr al-Miqri northeast of Bab. Qawqaz Wilayah On the 30th of Rabi’ al-Awwal, Islamic State covert units launched two attacks on two checkpoints belonging to the murtadd Dagestani police in the city of Khasavyurt, and a third attack on a police patrol unit in the city of Kaspiysk in the middle of Dagestan. They succeeded in killing several murtaddin and in injuring a number of others.

The mujahid, Abu Hassan al-‘Iraqi 

Baghdad Wilayah On the 3rd of Rabi’ al-Akhir, the istishhadi Abu Hassan al-‘Iraqi  carried out an attack targeting Rafidi murtaddin in Sadr City towards the east of Baghdad in revenge for the Rafidi-Crusader coalition’s repeated targeting of health institutions in Ninawa Wilayah. He set out and detonated his explosive vehicle on their dens, killing and injuring approximately 150 murtaddin. This was followed by two car bombs being detonated on the wounded Rafidah, one at Jawadir Hospital and the other at Al-Kindy Hospital towards the east of the city, leading to 60 murtaddin being killed and wounded. On the 9th of Rabi’ al-Akhir, the istishhadi Yahya al-‘Iraqi  set out and detonated his explosive vehicle on the gatherings and dens of the Rafidi mushrikin in ‘Ulwah Jamilah towards the east of Baghdad, killing and injuring approximately 80 of them. A second istishhadi attack was carried out by Abu Dujanah al‘Iraqi , who entered into the midst of another group of Rafidah and detonated his explosive vest, killing and injuring approximately 45 of them. On the 11th of Rabi’ al-Akhir, following close surveillance of the dens and gatherings of the Rafidi army and Rafidi Mobilization’s officers and leaders inside Al-Kindy College of Medicine in the area of Nahdah towards the east of Baghdad and Dijlah University College in the area of Dawrah towards the south of Baghdad, Islamic State explosive units parked and detonated two car bombs on their gatherings, leading to 70 of them being killed and wounded.

Salahuddin Wilayah On the 3rd of Rabi’ al-Akhir, a number of Islamic State inghimasiyyin launched an attack on Rafidi army positions in the city of Samarra. Following fierce clashes, they entered a Federal Police base as well as a base belonging to the Salam Detachments militia in the middle of Samarra, and succeeded in killing approximately 100 murtaddin and in injuring dozens more, with an officer ranked lieutenant colonel among those dead. Several of the murtaddin’s vehicles were likewise burned, and parts of the Federal Police building and the Salam Detachments militia’s building were also destroyed. Jordan On the 7th of Rabi’ al-Akhir, an Islamic State covert unit succeeded in assassinating the murtadd Bassam al-Hawrani, an officer ranked first captain in the murtadd Jordanian police. They targeted and killed him on the Ayil road in Ma’an towards the south of Jordan. Raqqah Wilayah On the 8th of Rabi’ al-Akhir, a number of Islamic State soldiers launched a surprise attack on PKK positions in the town of Tall as-Saman and in the village of Khaniz towards the north of Raqqah. Fierce confrontations took place, leading to approximately 30 murtaddin being killed in the town. Another 40 murtaddin were killed when their convoy fell into an ambush as it was heading to the village of Khaniz to 27

Dead PKK fighters

reinforce the murtaddin present there. The ambush led to the entire force being wiped out, with a BMP and 5 4-wheel drive vehicles being destroyed. On the 16th of Rabi’ al-Akhir, a group of inghimasiyyin stealthily advanced to the PKK’s rear lines in the village of Suwaydiyyah Saghirah in the wilayah’s western countryside and carried out a surprise attack on the murtaddin. Clashes took place for several hours and were punctuated by an istishhadi operation carried out by Abu ‘Abdillah ash-Shishani , who detonated his explosive vehicle on the murtaddin in the village. The murtaddin then called for support from Crusader warplanes and also called in reinforcements from outside of the village. The istishhadi Abu Khattab ad-Dimashqi  then set out and detonated his explosive vehicle on a large gathering of their fighters and vehicles, leading to a large number of their reinforcements being killed and wounded. The mujahidin also detonated 8 explosive devices on the murtaddin in Suwaydiyyah Saghirah. Meanwhile, groups of inghimasiyyin also stormed the villages of Bir Khuwaym and East Ja’bar located north of Tabaqah and clashed with the murtaddin, killing and injuring several of them. During the course of the confrontations, Crusader coalition warplanes carried out several airstrikes, with 7 of them mistakenly targeting PKK positions, and the mujahidin’s attacks resulted in 100 murtaddin being killed. On the 25th of Rabi’ al-Akhir, the soldiers of the Khilafah surprised the PKK murtaddin with a wide scale attack in the area of Ja’bar and the district of 28

News

Jarniyyah in the wilayah’s western countryside. The inghimasiyyin set out in groups after midnight and encircled the murtaddin from three axes. The attack began in the villages of ‘Atshanah, U’aywij, and ‘Ali ‘Umar and continued on to the villages of Jaddah and Mahmudali, with all the PKK fighters present in these villages being killed. Another group of inghimasiyyin attacked the village of Tuwayhinah, and from there they set out towards the villages of Abu Sakhrah, and Ja’bar, and towards the Ja’bar castle, with another group of inghimasiyyin also storming the town of Jurniyyah. The attack resulted in the soldiers of the Khilafah taking control of several villages, and also led to dozens of PKK fighters being killed and several others being wounded. On the 27th of Rabi’ al-Akhir, 33 PKK fighters were killed and 16 others were wounded in an assault by the soldiers of the Khilafah on their positions in the villages of Khaniz and Tall as-Saman. Fierce confrontations took place, during the course of which the mujahidin targeted the murtaddin’s positions with more than 125 mortar rounds, following which they returned safely back to their positions. Meanwhile, another group of Islamic State soldiers carried out an assault on two PKK positions near the village of Hayawi in the wilayah’s northern countryside and succeeded in killing 5 murtaddin as they attempted to flee through the desert. They also captured some light weapons and ammo as ghanimah before returning safely back to their positions. Ninawa On the 9th of Rabi’ al-Akhir, a number of Islamic State soldiers launched a fierce attack on Rafidi soldiers and militia fighters on the outskirts of Shuqaq al-Hadba towards the northeast of Mosul. Clashes took place for several hours, during the course of which 31 murtaddin were killed and wounded. This was followed by two istishhadiyyin – Abu Anas al-Maslawi and Abu Bakr al-Maslawi  – detonating their explosive vehicles one after another on the murtaddin. They succeeded in killing approximately 21 of their fighters and in injuring a number of others, in addition to destroying two Humvees and burning a building in which they had been entrenched. Mean-

while, the istishhadi Abu Ahmad ash-Shami  set out and detonated his explosive vehicle on a group of Rafidi soldiers and militia fighters in the neighborhood of Salam towards the south of Mosul. He succeeded in killing 11 murtaddin and in injuring a number of others, in addition to destroying four Humvees as well as a home in which they had been entrenched. Somalia On the 10th of Rabi’ al-Akhir, two members of the murtadd Somali police were killed and a third was wounded in an attack by the soldiers of the Khilafah with hand grenades on a checkpoint near the ‘Ali Sufi crossroad in the city of Mogadishu. West Africa Wilayah On the 10th of Rabi’ al-Akhir, the soldiers of the Khilafah killed 20 African coalition soldiers in an attack on their positions in the town of Buni Yadi in the Yobe region towards the northeast of Nigeria.

took control of the area of Makabis al-Qarmid and the Juryah residential project, thereby joining together the southwestern neighborhoods and Mount Thardah, which is located west of the city. The new advance also led to the airbase and the surrounding areas controlled by the Nusayri army being cut off from the 137th Brigade base and the city’s northwestern neighborhoods. The soldiers of the Khilafah also took control of Mount ‘Ummal, which overlooks the city and the neighboring cemetery region, as well as the Pullman bus station and several positions in the neighborhood of ‘Ummal towards the southwest of the city. The battles led to at least 40 Nusayri soldiers and Rafidi militia fighters being killed, in addition to the destruction of a 57mm cannon, a tank, and a Shilka. On the 19th of Rabi’ al-Akhir, the istishhadi Abu ‘Ali ash-Shami  set out and detonated his explosive vehicle on a group of murtaddin in the vicinity of the Electricity Company located at the city of Khayr’s mountain. Several of them were killed and a number of others were wounded, and assault units then set out to finish off those who’d survived. Soon afterwards, the mujahidin succeeded in taking control of the company’s building as well as the neighboring region, and also took control of the Nusayri field hospital at the mountain. A total of more than 15 murtaddin were killed and a number of others were wounded in the confrontations.

Khayr Wilayah On the 16th of Rabi’ al-Akhir, multiple groups of inghimasiyyin stealthily advanced to Nusayri positions west of the Khayr military airbase before fajr and succeeded in capturing the area of Sakan al-Muhandisin, which the murtaddin had entrenched themselves in and taken as a first line of defense on the western side of the airbase. The clashes resulted in 5 murtaddin being killed and a number of others being wounded. On the 17th of Rabi’ The soldiers of the Khilafah in Khayr Wilayah battle the Nusayri murtaddin al-Akhir, the soldiers of the Khilafah continued their advance and laid siege to the military airbase along with four nearby neighborhoods. They thereby cut them off from the rest of the neighborhoods and areas under the control of the Nusayri army and the Rafidi militias towards the northwest of the city. This came following the advance made by the soldiers of the Khilafah west of the airbase, during the course of which they

29

The sixth path to victory is through recognizing one’s need for Allah and being humble. Allah c said, “Allah has already given you victory on many fields and on the day of Hunayn, when your great number pleased you, but it did not avail you at all, and the earth was confining for you with its vastness; then you turned back, fleeing” (At-Tawbah 25). Ibn Kathir  said, “Ibn Jurayj narrated that Mujahid said, ‘This is the first ayah revealed of Surat Baraah. Allah mentions His favor upon them and His generosity for them through His supporting them in ‘many fields’ of their battles alongside Allah’s Messenger g; and that was from Him c and by His empowerment and estimation – not by their numbers or equipment – and He reminded them that victory comes from Him alone, whether their numbers are small or many. For on the Day of Hunayn, their numbers impressed them, yet that was of no benefit to them, as they turned and fled except for a few of them with Allah’s Messenger g.’” Allah’s Messenger g said, “Indeed Allah  revealed to me, ‘Be humble’” (Reported by Muslim from ‘Iyad Ibn Himar). Ibnul-Qayyim  said, “So indeed, being in need of Allah with some deficiency is better than being proud with none” (Tariq al-Hijratayn). Muslim reported from Abu Hurayrah  that, “No one was humble to Allah except that He raised him. This raising in the Dunya is through support, victory, and good reputation; and in the Akhirah, it is through high levels and the praiseworthy station.” Ibn Battal  said, “‘Aishah said, ‘Indeed you are heedless of the best act of worship: humility.’ AtTabari  said, ‘Humility is one of the tests by which Allah tests His believing slaves, to see how they will obey Him therein and because He knows the benefit for His creation in that – of their dunya and their akhirah … Of that is when he g entered Makkah, the people began saying [in praise], ‘He is this and he is that.’ So he slumped upon his camel, saying, ‘Allah is higher and loftier.’’ He then said, ‘Tariq Ibn Shihab narrated that when ‘Umar came to Sham, he reached a ford. So he dismounted his camel and removed his 30

Article

shoes. Grasping them, he then plunged into the water along with his camel. Abu ‘Ubaydah then said to him, ‘Today, you have done a tremendous thing according to the people of the earth.’ So he patted his chest and said, ‘Perhaps if someone else said that, O Abu ‘Ubaydah, but you [Arabs] were the meekest and lowest of people, then Allah honored you with Islam. So whenever you seek honor with other than Him, Allah will humiliate you’’” (Sharh Sahih al-Bukhari). The seventh path to victory is dhikr (remembrance) of Allah. Allah c said, “O you who believe! When you encounter a company [of the enemy], stand firm and remember Allah much that you may be successful” (Al-Anfal 45). At-Tabari said that “remember Allah much” means, “Supplicate Allah for support against them and victory over them. And accustom your hearts and tongues to His remembrance so that you may be successful … Qatadah said, ‘Allah made dhikr an obligation when you are most occupied: during the exchange of clashing swords.’” Al-Qurtubi wrote valuable words when giving the tafsir of this ayah. He said, “The scholars have three opinions about this dhikr. The first is that you must remember Allah when your hearts are worried, for His dhikr assists with steadfastness during hard times. The

second is that you must steady your hearts and mention Him with your tongues, for the heart does not settle during the conflict and the tongue may be jumbled. So He ordered remembrance until the heart is firm with certainty and the tongue is firm with dhikr, saying what the companions of Talut said, ‘Our Lord! Pour upon us patience and plant firmly our feet and give us victory over the disbelieving people’ (Al-Baqarah 250). This condition cannot be accomplished except through the strength of knowledge and the ignition of insight, which is the commendable courage of men. The third is that you must remember the promise Allah made to you when you sold your souls, as well as the reward He has for you.” I say that all of these opinions should be considered, as one should mention Allah with his tongue while his heart feels bold, remembering what Allah promised him of support in the Dunya and gardens in the Akhirah. And Allah c said to Musa and Harun, “Do not slacken in My remembrance” (Ta Ha 42). Ibn Kathir  said, “This means they were to not languish in the remembrance of Allah when they faced Fir’awn, that Allah’s dhikr would support and empower them, as well as being a decisive authority against [Fir’awn].” Know that the dhikr of Allah during combat is something secret. Al-Hakim authenticated the report from Abu Musa  that Allah’s Messenger g would dislike raised voices during combat.1 The eighth path to victory is du’a (supplication). Allah c said, “Say, ‘My Lord would not care for you if not for your supplication’” (Al-Furqan 77), and, “So call upon Him, being sincere to Him in religion” (Ghafir 65), and, “Invoke Him in fear and aspiration. Indeed, the mercy of Allah is near to the doers of good” (Al-A’raf 56), and “Your Lord says, ‘Call upon Me; I will respond to you.’ Indeed, those who disdain My worship will loathingly enter Jahannam” (Ghafir 60), and, “When My servants ask you concerning Me, then indeed I am near. I respond to the invocation of the supplicant when he calls upon Me. So let them respond to Me [with obedience] and believe in Me that they may be rightly guided” (Al-Baqarah 186). Allah’s Messenger g said, “Du’a is ‘ibadah (worship)” (Reported by Ibn Majah, Abu Dawud, and 1  The author’s use of this hadith does not negate the raising of one’s voice with dhikr during battles. Rather, the Prophet’s g dislike of raised voices during combat means at the moment of contact with the enemy: in his time, when swords clashed, and in our time, when triggers are pulled. And Allah knows best.

at-Tirmidhi from an-Nu’man Ibn Bashir). Al-Hakim and others reported from Abu Hurayrah , that he g said, “Nothing is more precious to Allah than du’a” (Al-Mustadrak). He also said, “Whoever does not ask of Allah, He is angry with him” (Reported by at-Tirmidhi from Abu Hurayrah). Ibn Taymiyyah  said, “Victory and provision are obtained through various means. The most sure of them is the du’a of the believers.” He also said, “When victory was determined on the Day of Badr, and the Prophet g told his companions that it would come and that the enemy would fall, what led to that was the Prophet g seeking help and making du’a” (Majmu’ al-Fatawa). This is Allah’s Messenger g who, when he saw the multitudes of his enemy and their strength, as well as the scarcity of his companions and their weakness, resorted to the only one in whose Hand victory is held. “Victory is not except from Allah, the Exalted in Might, the Wise” (Al ‘Imran 126). ‘Umar Ibn al-Khattab  said, “On the Day of Badr, Allah’s Messenger g looked at the mushrikin, who were one-thousand, and at his companions, while his companions were three-hundred nineteen men. So the Prophet of Allah g faced the qiblah, then spread out his hands and began calling out to his Lord, ‘O Allah, fulfill what You promised me. O Allah, give me what You promised me. O Allah, if You destroy this small group of Muslims, You will not be worshiped on the earth.’ He would not stop calling out to his Lord with his hands extended, facing the qiblah, until his cloak fell from his shoulders” (Reported by Muslim). He g would make du’a against the mushrikin in general, saying, “O Allah, Revealer of the Book, Swift in Judgment; O Allah, defeat the factions; O Allah, defeat them and shake their foundations” (Reported by al-Bukhari and Muslim from ‘Abdillah Ibn Abi Awfa). He would also specifically mention their individuals and chiefs, as Ibn Mas’ud  narrated, saying, “The Prophet g faced the Ka’bah and made du’a against some members of Quraysh: against Shaybah Ibn Rabi’ah, ‘Utbah Ibn Rabi’ah, al-Walid Ibn ‘Utbah, and Abu Jahl Ibn Hisham. I bear witness, by Allah, that I saw each of them knocked dead on the ground, mutilated by the sun” (Reported by alBukhari and Muslim). Know, O ally of Allah, that you are in one of the places where the du’a is answered. Sahl Ibn Sa’d asSa’di said, “There are two hours for which the doors of the heavens are opened, and in which scarcely a supplicant’s du’a goes unanswered: when the call to 31

prayer is given and when the rows are formed [while fighting] for Allah’s cause” (Reported by Malik). So seek, O mujahid, the times of acceptance like the hour on the day of Jumu’ah, when the adhan is called, when rain falls, and during the last third of the night. Abu Hurayrah  narrated that Allah’s Messenger g said, “Our Lord  descends2 every night to the lowest heaven, when there remains the final third of the night, saying, ‘Who will call upon Me, so that

Dhikr is essential in jihad, and the greatest dhikr is the Quran

I will answer him? Who will ask Me, so that I will give to him? Who will seek My forgiveness, so that I will forgive him” (Reported by al-Bukhari and Muslim)? In another version, “Who is there to ask Me for provision, so that I will provide him? Who is there to ask Me to remove some harm, so that I will remove it from him” (Reported by Ahmad)? I truly hope from Allah that he will specifically answer us, as we have been oppressed by those near and far, and the whole world has gathered to go to war against us. There is glad tidings to you from Allah’s Messenger g, who said to Mu’adh, “Beware the supplication of the oppressed, for indeed, there is no veil between him and Allah” (Reported by al-Bukhari and Muslim). Likewise, there was an oppressed prophet 2  Commenting on this narration, al-Khattabi (died 388AH) said, “Concerning this hadith and those like it regarding the sifat (attributes describing Allah’s essence and actions), the stance of the Salaf is to accept them and apply them based upon their dhahir (apparent meaning) and to reject any kayfiyyah (explaining ‘how’ they are)” (A’lam al-Hadith). 32

Article

who was belied and then made du’a, so how was he answered? Allah c said, “The people of Nuh denied before them, and they denied Our servant and said, ‘A madman,’ and he was repelled. So he invoked his Lord, ‘Indeed, I am overpowered, so help.’ Then We opened the gates of the heaven with rain pouring down and caused the earth to burst with springs, and the waters met for a matter already predestined. And We carried him on planks and nails” (Al-Qamar 9-13). Then know, O mujahid, that of the paths to victory is the presence of those who are weak in our ranks, as well as their making du’a for us. Abu Sufyan said, “Hiraql said to me, ‘I asked you whether the nobles followed him or those who are weak amongst you, and you claimed the weak. Indeed, they are the followers of the messengers’” (Reported by al-Bukhari and Muslim from Ibn ‘Abbas). And the Prophet g said to Sa’d, “Are you given victory and provision through other than those who are weak amongst you” (Reported by al-Bukhari)? This hadith clarifies that the weak mujahidin should be considered, as well as others like women, children, and the elderly. That is because they are often more firmly sincere when making du’a, being more humbly devout, and have a greater need for and reliance on Allah. In conclusion, I give a reminder of His c saying, “O you who believe! Persevere, endure, remain stationed (in ribat), and fear Allah that you may be successful” (Al ‘Imran 200), and, “Rely on Allah, if you are believers” (Al-Maidah 23), and, “Indeed, Allah is with those who fear Him and those who are doers of good” (An-Nahl 128), and, “Allah will surely support those who support Him. Indeed, Allah is Powerful and Exalted in Might” (Al-Hajj 40), and, “O you who believe! When you encounter a company [of the enemy], stand firm and remember Allah much that you may be successful” (Al-Anfal 45), for these are the paths to victory found in the Book of Allah, so hold tightly to them.

33

Question: How was the situation on the front in the areas surrounding the city of Tadmur prior to the conquest, and how were preparations made for the attack on the city? Answer: The soldiers of the Khilafah previously took control of the city of Tadmur in the month of Sha’ban in 1436, and the Nusayri army and Rafidi militias were unable to recapture it despite dozens of continuous attacks in which they suffered hundreds of personnel being wounded and dozens of vehicles being destroyed. This was until they began a wide scale military campaign against the city with Russian air support at the start of the month of Jumada al-Akhirah in 1437. They mobilized thousands of ground troops (including army forces, Rafidi militias, Russian ground forces, and Russian advisors) in simultaneous coordination with a heavy aerial bombardment campaign, and on average the city’s neighborhoods would be bombarded with approximately 100 rockets, barrel bombs, and explosive gas cylinders each day. The mujahidin were forced to withdraw from the city in the middle of the same month, following which the Nusayri regime sought to expand its areas of control in the city’s surrounding areas. The mujahidin then began conducting a series of operations to exhaust the Nusayriyyah’s resources, in addition to wide scale attacks and assaults on their positions in the areas of Sha’ir and Jazal as well as in areas near the city of Tadmur, following which their operations were focused in the direction east of the city. The confrontations in the city and its surrounding areas from the period in which the soldiers of the Khilafah took control of the city for the first time in Sha’ban 1436 until the start of the month of Rabi’ al-Awwal in 1438 resulted in the killing and wounding of approximately 1700 Nusayri army and Rafidi militia personnel, and 7 Russian military personnel, including a military advisor and two pilots. The number of vehicles that were either destroyed or taken as ghanimah by the mujahidin reached 236

34

Article

in total, among which were 71 tanks, 18 23mm and 57mm cannons, a 14.5mm machine gun, 20 122mm and 130mm cannons, and several 4-wheel drive vehicles mounted with machine guns. This was in addition to the destruction of a Russian helicopter, and all praise is due to Allah. Question: What were the numbers and positions of the enemy in and around Tadmur prior to the conquest? Answer: The Nusayri regime and those who support it, the Russian forces and the Rafidi militias, took several positions as their central points in the city and around it. They fortified them greatly, including Mount Tar, the city’s silos, ‘Amiriyyah Hill, and Mount Huyan, while the area of Jazal was where they set up their military barracks, atop hills overlooking the roads leading to them, also fortifying them. On the side of the Nusayri regime forces, there were Rafidi militias from Iran, Afghanistan, and Iraq, and the so-called “Popular Committees,” as well as Russian forces. The Russian forces, whose numbers were confined to the dozens, were charged with operating support and air cover and training the troops present in the area. The number of Nusayri personnel in the city was between 1500 and 2000, reinforced with dozens of armored vehicles, tanks, and heavy weapons. The Nusayriyyah gathered this force to launch an attack on positions of the mujahidin in Khayr Wilayah.

The city was divided based upon the militias stationed therein. Each of them occupied a street or building, painting their slogans of shirk and placing their particular flags all around, dominating the area thereby. The Rafidi mushrikin built several Husayniyyat inside the city, and they stole whatever property they could, even water tanks. The city was abound with checkpoints, there was a military base specifically for the Russian forces, and the city’s condition in regards to services was extremely bad. Question: Tell us about the operation to recapture the city of Tadmur. How was it conducted and what were the results of the conquest? Answer: The military operation began on the 8th of Rabi’ al-Awwal. The soldiers of the Khilafah launched a wide scale, surprise attack against the Nusayri army and the Rafidi militias from 8 axes along a frontline that’s approximately 200 kilometers long. They made a major advance – by Allah’s grace – and took control of the city of Tadmur, as well as dozens of positions in the surrounding areas, in addition to the oil and gas fields, and vast areas of the eastern Hims countryside in a surprise attack that destroyed the Nusayriyyah’s hopes of advancing on the Tadmur – Khayr highway with the intent of breaking the mujahidin’s siege on the Nusayriyyah in the city of Khayr and its military airbase. The importance of the city of Tadmur lies in the fact that it’s a transportation hub that connects

35

between the Hamah, Hims, and Dimashq wilayat, in addition to it being a crossroad leading to areas under the Khilafah’s control in the direction of the Dimashq, Hamah, Hims, Khayr, and Raqqah wilayat. It is also considered a launch pad towards areas under the Nusayri regime’s control. The Nusayri leadership had increased its movements a number of months ago and held meetings with a number of those whom they claim are tribal leaders in Khayr and Raqqah. They announced the formation of a tribal mobilization patterned after the Rafidah’s shoes – the Tribal Mobilization in Iraq. This new tribal mobilization would become shoes which the Nusayriyyah would wear in order to reach the city of Khayr after setting out from the city of Tadmur, as they claimed. The best means of defense is to attack in a manner that is the opposite of what the Nusayriyyah would expect and desire, so the muwahhid soldiers of Allah made preparations and – while seeking the aid of Allah  – attacked simultaneously in a wide scale operation along a frontline stretching 200 km. The operations began at night on the Huwaysis axis. Clashes were taking place in that area on a continuous basis and in an accustomed manner, but at fajr that day things were more different there than they were on the rest of the axes, as the inghimasi groups were preparing to carry out an assault on the kuffar. After receiving the order, dozens of the Khilafah army’s tanks on all of the operational axes pounded the barracks of the Nusayri army and the militias supporting it while advancing towards those barracks in order to provide cover for the inghimasi groups, who quickly reached the kuffar’s sconces at the Talilah checkpoints, the areas surrounding the Tadmur grain silos, and Mount Huyan, which is the same mountain that proved difficult for the Nusayriyyah, the Rafidah, and the Russian warplanes to deal with during the course of the battle in which they took control of Tadmur last year. The soldiers of the Khilafah took complete control of Mount Huyan, the Talilah checkpoints, and a number of checkpoints located further forward in the areas surrounding the silos during the course of the first day of battles, and all praise is due to Allah. Following this, the Nusayriyyah’s strongholds in the Jihar, Jazal, Muhr, and Hayyan Company gas fields collapsed, along with other military positions. The silos – the kuffar’s impenetrable fortress – had fallen, and the noose was tightened with the fall of Mount Tar. Immediately, the orders came for the Rus-

36

Interview

sian forces present in Tadmur to quickly withdraw, and the news of the Russians fleeing the battle struck the Rafidah and the Nusayriyyah like a thunderbolt, for they had believed that they could not be defeated as long as they had Russian air and artillery support as well as the night vision equipment they’d provided them with. The capture of Tadmur came unexpectedly. Preparations were made, by the grace of Allah c upon His muwahhid slaves, and after only four days of fighting, Allah opened the way for us. The Nusayri Army and Rafidi militias quickly collapsed ahead of the mujahidin’s attacks, suffering huge losses, as 350 murtaddin were killed and wounded, 50 others were captured, a jet was shot down, 3 others were destroyed while grounded at T4 Airbase, and the mujahidin took ghanimah of more than 50 tanks, 28 various-caliber artillery pieces, 7 BMPs, a multiple rocket launcher, 4 anti-armor launch pads, amounts of Grad and Kornet rockets, tank shells, machine guns, and a big quantity of various ammunition, and all praise is due to Allah for what He has blessed us with. Question: What was the role of the istishhadiyyin and the inghimasiyyin in the conquest of Tadmur and the battles that followed? Answer: On the third day of battles, the decisive weapon – after the success granted by Allah – was the istishhadi operation, the fatal weapon against the kuffar and their perpetual terror. The knight of shahadah, Abu Bakr al-Khalidi , set out with his explosive tank towards the Tadmur silos, the most fortified of the kuffar’s barracks, where the Afghan Fatimi militias, the Iraqi Sayyid ash-Shuhada battalions, and others were stationed, with Russian officers supervising them. As the istishhadi advanced towards them, the kuffar tried to escape, but the brother overtook them and turned their strongholds into ruins. Just moments later, the soldiers of the Khilafah were already at the walls of the silos, finishing off those who remained of them and advancing to the eastern Tadmur farms. Meanwhile, the inghimasi detachments on the Mount Tar axis were advancing towards their targets, while seeking Allah’s aid. Allah opened for them the Nusayriyyah’s barracks on the mountain, as well as the Tadmur depots, and the noose on the Nusayriyyah inside the city was tightened as they were surrounded on three sides, with one escape route left through the road leading to the area of Dawwah to the north.

Question: Directly following the recapture of Tadmur, what did the mujahidin do? Answer: The mujahidin took advantage of the breakdown in the ranks of the Nusayriyyah and their allies, and continued to advance from all axes until they reached the outskirts of the T4 military airbase, following which they took control of the checkpoint at the Qaryatayn junction, the Hayr plantation, and the air defense battalion base in the vicinity of the airbase, and tightened the noose on the airbase from three directions. Question: What are the most important points and areas which the Islamic State took control of during the course of the attack? Answer: Northwest from the city of Tadmur, there are the areas of Huwaysis, nearby Sha’ir, Jazal, Jihar, the two artillery hills, and the towers in the area of Jazal, as well as a strategic mountain located between Jazal and Sha’ir. Southwest of Tadmur is the area of Qasr al-Hallabat and the strategic Mount Huyan, which overlooks the city and the Nusayri supply route that leads to it. In the northeast, there are the Irtuwaziyyah checkpoint, and the Burj and Muhr hills. The Irtuwaziyyah checkpoint is near the Muhr Gas Company, located northeast of T4 Airbase, west of Tadmur. There are fifteen military checkpoints in the area stretching between Muhr and Jihar. There are the silos of Tadmur, which Russian forces made their barracks and which was their strongest line of defense, as well as 8 checkpoints surrounding it, and the Taliyyah junction, east of the city. North of the city of Tadmur, there is the strategic Mount Tar, Mount ‘Antarah, and the Tadmur military depots, which was the strangling point of the Nusayri regime and its militias inside the city. On the southern side, there is the strategic Mount Huyan. In the west, there is the Mahjurah Battalion, northeast of T4 Airbase. Then, the city of Tadmur was conquered, by the grace of Allah, after the kuffar’s defenses collapsed following the capture of Fort Tadmur, overlooking the entire city, and of ‘Amiriyyah Hill and the ‘Amiriyyah neighborhood north of the city, in addition to the city’s eastern entrance, and also after threatening the only remaining supply route for the kuffar, which lay besieged between Mount Huyan and Mount Tar, northwest and southwest of the city, both of which were under the mujahidin’s control within the first

three days of the battle. Also, in the west of Tadmur, there are the areas of Bayyarat, Dawwah, and the Tadmur Triangle, as well as positions and important facilities, like the Muhr Gas Company, the Jihar gas field, the Jazal oil field, its surrounding areas, and the Hayyan Gas Company. Tadmur was completely secured after an advance 40km to the west of the city, and all praise is due to Allah. The city of Tadmur and Hamah Wilayah were then connected and the ribat line of the mujahidin became joined from Hamah to Dimashq. And on the Tadmur-Dimashq highway, we took control of the Jihar junction east of T4 Airbase, as well as positions and fortifications of the kuffar on the mountain range, north of the airbase, including 12 positions on the hills leading towards the air defense battalion. Southeast of the airbase is the village of Marhatan, the Syriatel tower, the two areas of Qasr al-Hayr and Mashtal – in the vicinity of Baridah, south of T4 Airbase – and the checkpoint of the intersection linking Qaryatayn city and T4 Airbase. West of the airbase, there is the village of Sharifah. Question: What is the strategic importance of the military airbase? Answer: The T4 Airbase is the largest military airbase in Sham. It has the capability to receive takeoffs and landings of jets and bombers, and is also equipped with helipads for choppers. From this airbase, aerial support is provided to the eastern countryside of Hims, as well as being a point of departure for helicopters. Likewise, its nearness to the oil and gas fields in the same area has contributed to its support capabilities during years of battling the Islamic State in the area. Any force that attempts to advance towards Tadmur comes from this airbase. Its geographical position allows for making it a hub for the countryside of Hims, separating its eastern division from its southern division, with its boundaries of movement being between the north, up to the countryside of Hims, then to Dimashq Wilayah. Question: What was the involvement, if any, of the Sahwat in these battles inside Hims Wilayah and its surrounding areas? Answer: Following their statements declaring that Russia was incapable of directing the battle against the Islamic State, America directed the Sahwah divisions which they had stationed along the artificial border to

37

The soldiers of the Khilafah captured many tanks as ghanimah in Hims Wilayah

prepare to launch attacks in order to relieve some of the pressure on the Nusayriyyah, and indeed, the Sahwat announced the campaign dubbed “Radd al-I’tibar” for their bitter defeat in East Qalamun months prior when they employed dozens of vehicles and attacked some phony positions the mujahidin had set up in the Shami Hamad Desert, which took them into a field of landmines that led to a number of them being killed and wounded, following which they withdrew and returned to their positions defending the Jordanian border near the American base in Ruqban and didn’t look back, and all praise is due to Allah. Question: Why was the Hayyan Gas Company in the eastern Hims countryside blown up, and why was it important to the Nusayri regime? Answer: The Hayyan Company produces more than 3 million cubic meters of gas daily, establishing a huge economic resource, which the Nusayri regime exploited to finance its military operations. The great importance of this company to the Nusayri regime lies in its fueling electrical power generation in the southern area of Sham. Its loss increases the shortage of electricity in areas under Nusayri regime control, in addition to the other material losses they suffer in trying to find a substitute. Question: Tell us about the signs, miracles, and support from Allah in this battle. Answer: All the reports tell of the completely unexpected collapse of the Nusayri army and its militias in a short period of time despite the strong presence of 38

Interview

Russian forces in the area and the strong participation of Rafidi militias in the area, and of their desperate retreat, and of the harsh nature of the regions, and the difficult elevations – particularly in the area of Jazal, as it is known for its large mountains and numerous hills – not to mention the arsenal and military force which the Nusayri regime had placed in the area. And in the face of some simple attacks and assaults, they fled – by Allah’s grace and due to the success He granted to His mujahid slaves. There was also an incident that occurred and had a major role – after Allah  – in shaking the ranks of the kuffar: We saw how Allah’s support became apparent when an istishhadi named Abu Bakr al-Khayr  advanced in a tank rigged with explosives towards the city of Tadmur’s silos, the kuffar’s strongest lines of defense for the city of Tadmur. He continued advancing for 15 minutes, passing one barrier after another. Dozens of projectiles rained down on his tank as he advanced, and Allah  was protecting him, until he eventually reached his target and detonated his vehicle in the midst of their gathering near the silos. A thick cloud of smoke emerged as a result of the brother detonating his vehicle, and it began moving until it reached the silos and covered them, at which point it did not move again. Subhanallah! It covered the silos completely and remained there, and the kuffar couldn’t see anything at all. After that, the iqtihamiyyin advanced and took control of the area, and this operation played a major role in the brothers’ advance towards the entrance to the city of the direction of ‘Amiriyyah.

39

The first forerunners from among the Muhajirin and the Ansar knew that Jannah was Allah’s precious commodity, and also knew that none would be able to pay its price except one who rolled up his sleeves for difficult work. So they searched for every path to Allah’s pleasure so that they could attain it, while asking Allah for facilitation and acceptance. Thus, you would see them resolving to engage in trade with Allah, selling their lives and wealth so that He would purchase them. “O you who have believed, shall I guide you to a transaction that will save you from a painful punishment? [It is that] you believe in Allah and His Messenger and strive in the cause of Allah with your wealth and your lives. That is best for you, if you should know. He will forgive you your sins and admit you to gardens beneath which rivers flow and pleasant dwellings in gardens of perpetual residence. That is the great attainment” (As-Saff 10-12). When they recognized that the quickest path leading to it is shahadah for the cause of Allah, they descended onto the battlefields, advancing forward and not retreating, hastening, proceeding towards death, and taking it as a means to attaining life. Anas Ibn an-Nadr  Storms the Mushrikin on the Day of Uhud Here we have Anas Ibn an-Nadr , who was absent from the Battle of Badr and was extremely upset as a result. However, he swore an oath and made a promise, so let us listen to his nephew Anas Ibn Malik as he tells us about his uncle’s deed. He said, “My uncle, Anas Ibn an-Nadr, was absent from the fight40

Article

ing at Badr, so he said, ‘O Messenger of Allah, I was absent from the first battle in which you fought the mushrikin. If Allah allows me to attend a battle against the mushrikin, Allah will certainly see what I will do!’ Then, when the day of Uhud came and the Muslims became exposed, he said, ‘O Allah, I ask Your pardon for what these ones (i.e. the Sahabah) have done, and I absolve myself before You of what these ones (i.e. the mushrikin) have done.’ He then advanced and was met by Sa’d Ibn Mu’adh, so he said, ‘O Sa’d Ibn Mu’adh, it is Jannah, by the Lord of an-Nadr! Indeed, I smell its fragrance before Uhud.’ Sa’d said, ‘But I was not able, O Messenger of Allah, to do what he did.’” Anas said, “We found on him eighty some-odd sword wounds, spear wounds, and arrow wounds, and we found that he had been killed and the mushrikin had mutilated him, so no one recognized him except for his sister, through his fingertips.” Anas then said, “We would view or think that this ayah was revealed about him and his likes: ‘Among the believers are men true to what they promised Allah’ (Al-Ahzab 23).” ‘Umayr Ibn al-Hammam  Races to a Garden as Wide as the Heavens and Earth And here we have Anas  telling us about their endeavor. He said, “Allah’s Messenger g and his companions set out and arrived at Badr before the mushrikin. The mushrikin then came, so Allah’s Messenger g said, ‘Let not any one of you proceed towards anything unless I am in front of him.’ The mushrikin then came close, so Allah’s Messenger g said, ‘Arise to a garden whose width is that of the heavens and the

earth.’ ‘Umayr Ibn al-Hammam said, ‘O Messenger of Allah, a garden whose width is that of the heavens and the earth?’ He said, ‘Yes.’ ‘Umayr said, ‘Bakhin Bakh (i.e. How amazing)!’ So Allah’s Messenger g said, ‘What makes you say ‘Bakhin bakh?’’ He said, ‘Nothing, by Allah, except the hope that I become one of its inhabitants.’ Allah’s Messenger g said, ‘Indeed, you are one of them.’ ‘Umayr then took some dates out of his quiver and began eating them. He then said, ‘If I live to eat these dates of mines it will have been a long life!’ He then cast aside the dates he had and fought the mushrikin until he was killed.” Leaders of the Mutah Detachment Seek Shahadah In the Battle of Mutah, Ja’far Ibn Abi Talib  took the banner with his right hand but it was then cut off, so he took it with his left hand and it was then cut off. He then embraced it with his upper arms until he was killed, and he was 33 years old. So Allah rewarded him for that with two wings in Jannah with which he flies wherever he wishes. And it was said that a man from among the Romans struck him that day, cutting him in half. The Bedouin Muhajir Was Truthful to Allah so Allah Was Truthful to Him Look at their truthfulness to Allah. Shaddad Ibn alHad  narrated, saying, “A man from the Bedouins

came to the Prophet g, believed in him, and followed him. He then said, ‘I will perform hijrah with you.’ So the Prophet g told some of his companions to look after him and teach him. Then, when there was a battle, the Prophet g took some ghanimah. So he divided it and allotted for the Bedouin a share, and gave that share to his companions. The Bedouin had taken their animals out to pasture, and when he came back they gave him his share. So he said, ‘What is this?’ They said, ‘A share which the Prophet g has allotted for you.’ So he took it and came with it to the Prophet g and said to him, ‘What is this?’ He said, ‘I allotted it for you.’ The Bedouin said, ‘It is not for this that I followed you. Rather, I followed you so that I would be struck here – and he pointed to his throat – by an arrow and die, and then enter Jannah!’ So the Prophet g said, ‘Indeed, Allah will be truthful to you.’ They then remained for a short time and then rose to fight the enemy. He was then carried to the Prophet g having been hit by an arrow in the spot he had pointed to, so the Prophet g said, ‘Is it him?’ They said, ‘Yes.’ So he said, ‘He was truthful to Allah, so Allah was truthful to him.’ The Prophet g then shrouded him with his garment. He then brought him forward and prayed over him, and among that which he said in his prayer was, ‘O Allah, this is Your slave. He set out, performing hijrah for Your cause, and was then killed as a shahid. I am a witness to that.’”

Allah continues to take unto Himself shuhada

41

Both young and old are eager to attain shahadah

Abu ‘Aqil  Crawls While Wounded in Order to Fight the Murtaddin Look also to the Day of Yamamah and to the people who defended the religion as long as there remained in their bodies a pulsing vein, until they were killed as shuhada. Ja’far Ibn ‘Abdillah Ibn Aslam said, “On the Day of Yamamah, when the fighters had formed ranks, the first person to be wounded was Abu ‘Aqil. He was hit by an arrow that struck him between his shoulders and his heart without killing him. The arrow was removed and the left side of his body became weak in the first part of the day, so he was brought to the encampment. When the fighting intensified and the Muslims were being defeated and had been pushed back past their encampment, Abu ‘Aqil, who was weak due to his wound, heard Ma’n Ibn ‘Adiyy shouting, ‘O Ansar! Remember Allah and charge the enemy!’” ‘Abdullah Ibn ‘Umar said, “So Abu ‘Aqil got up, intending to head to his people, so I said, ‘What do you want to do? You can’t fight!’ He said, ‘The caller has called out my name!’” Ibn ‘Umar said, “So I said to him, ‘He’s saying, ‘O Ansar,’ and he doesn’t mean the wounded ones.’ Abu ‘Aqil said, ‘I am from the Ansar and I will respond to him even if I have to crawl!’” Ibn ‘Umar said, “So Abu ‘Aqil wore his belt, took the sword with his right hand, and then began calling out, ‘O Ansar! A charge like the Day of Hunayn! So gather – may Allah have mercy on you – and march forward, for the Muslims are now a target in front of their enemy!’ They then pushed the enemy into the garden and the fighters were mixed together 42

Article

and were exchanging blows.” Ibn ‘Umar said, “So I looked at Abu ‘Aqil, whose wounded arm had been cut off at the shoulder and had fallen to the ground, and he had fourteen wounds, all of which were lethal, and Allah’s enemy, Musaylimah, was killed.” Ibn ‘Umar said, “So I stood over Abu ‘Aqil as he was dying, and said, ‘O Abu ‘Aqil!’ He said, ‘At your service,’ in a confused manner. ‘Who was defeated?’ I said, ‘Rejoice, the enemy of Allah has been killed.’ So he lifted his finger towards the sky praising Allah and then died – may Allah have mercy upon him.” Al-Bara Ibn Malik  Storms the Murtaddin’s Stronghold (The Garden) And from among them was the first inghimasi in Islam, al-Bara Ibn Malik, the brother of Anas Ibn Malik . Ibn Sirin narrated, saying, “The Muslims reached a wall behind which were men from among the mushrikin. So al-Bara sat on a shield and said, ‘Lift me up with your spears and cast me to them.’” So they cast him behind the wall. Ibn Sirin said, “They then reached him after ten of the mushrikin had been killed, and he had eighty some-odd arrow and sword wounds that day, so Khalid Ibn al-Walid cared for him for one month until he recovered from his wounds.” An Istishhadi Operation by Salim , the Freed Slave of Abu Hudhayfah Muhammad Ibn Thabit Ibn Qays Ibn Shammas al-Ansari narrated, saying, “When the Muslims were

exposed on the Day of Yamamah, Salim, the freed slave of Abu Hudhayfah, said, ‘This is not how we would be when we were with Allah’s Messenger g!’ He then dug a hole for himself and stood in it, and with him was the banner of the Muhajirin that day. He then fought until he was killed on the Day of Yamamah as a shahid.” Busr Ibn Artah Storms a Roman Stronghold Al-‘Ala Ibn Sufyan al-Hadrami narrated, saying, “Busr Ibn Artah raided the Romans and his rearguard kept getting hit, so he would try to ambush the Romans but the ambush would fail. When he saw that, he went to the rear of one hundred of his soldiers, moving slowly back until he was alone and found himself in one of the valleys of the Romans. He suddenly saw around thirty non-Arab horses that were fastened, and inside the church next to them were the knights to whom those horses belonged, the very knights who had been harassing his rearguard. So he dismounted from his horse and fastened it. He then entered the church and locked the door on both himself and the Romans, so the Romans were amazed at him locking the door, and by the time they had taken up their spears he had already struck down three of them. His companions found him missing, so they searched for him and came to the church. They recognized his horse, and heard the clamor inside the

church, so they went to it but found that its door was locked. So they removed part of the roof and descended upon them. Busr was holding part of his intestines in his hand and his sword was in his right hand. Once his companions managed to get inside the church, he fell unconscious. They then advanced on the Romans, killing some of them and taking some of them prisoner. The prisoners then turned to them and said, ‘We ask you by Allah, who is this man?’ They said, ‘Busr Ibn Artah.’ So the Romans said, ‘By Allah, no woman has ever given birth to his likes!’ His companions then tended to his intestines and placed them back inside him, and nothing of his intestines had been torn. They then bandaged him with their turbans, carried him off, and then stitched him, and he recovered and became well.” Such was the Sahabah’s eagerness to attain this high rank in Jannah, despite them being the most pious, devout, and knowledgeable of the people, and neither did any eagerness to seek knowledge and to teach it, nor did any attachment to the Dunya, their fathers, and their sons prevent them from striving to reach it. And their followers will proceed upon their footsteps until the Day of Judgment, until the last of them fights the Dajjal, by Allah’s permission.

An istishhadi operation - the shortest path to attaining shahadah

43

4

Avant-Propos

Les bus verts qui ont transporté les ṣaḥawât hors d'Alep

A l’heure où les chefs des factions des ṣaḥawât se sont dirigés vers la capitale du Kazakhstan (Astana) pour y rencontrer les représentants du régime nosaïrite en vue d’enraciner – sous la supervision croisée russe – la trêve entre eux et l’armée nosaïrite, leurs combattants apostats continuent d’attaquer la ville d’al-Bâb avec le soutien des croisés russes, les alliés du grand ṭâghût des ṣaḥawât : Erdogan. Mais, le malheur des ṣaḥawât de l’apostasie ne s’arrête pas là puisque celui qui suit les déclarations de leurs leaders, ces jours-ci, verra qu’ils parlent désormais des russes comme ils parleraient d’amis. Non pas comme s’ils parlaient de la Russie croisée, l’alliée du régime nosaïrite, qui a tué des milliers d’opprimés, qui a détruit des villes entières et qui a aidé l’armée nosaïrite à récupérer la ville d’Alep après les en avoir fait sortir. Les voilà, aujourd’hui, qui l’appellent « la faiseuse de paix » et qui espèrent s’allier avec elle pour combattre l’État Islamique. Cette amitié entre les ṣaḥawât apostates du Châm (et, derrière eux, leur ṭâghût Erdogan) et les croisés russes vient après des années d’alliance des apostats à l’Amérique qui a tué les musulmans, aidé les ṭawâghît contre eux et protégé le petit État juif qui occupe les terres des musul-

mans. Après avoir désespéré de l’Amérique, il n’a pas été difficile, pour eux, de la remplacer par la Russie et rien ne les empêche même de devenir, d’ici quelques jours, les amis du petit État juif lui-même. À partir du moment où le dogme de l’alliance et le désaveu est totalement abandonné chez ces apostats, rien n’est plus facile, pour eux, que de s’allier aux juifs, aux chrétiens et aux associateurs contre les croyants adeptes de la sunnah. Soit par peur des associateurs, soit par avidité envers quelques intérêts qu’ils espèrent d’eux. Les ṣaḥawât de l’apostasie au Châm justifient leur nouveau rapprochement des croisés russes, et peut-être même l’engagement sous leur bannière et la bannière du régime nosaïrite pour combattre l’État Islamique, par le fait que cela affaiblirait l’influence iranienne au Châm et pousserait le régime nosaïrite à se dispenser des milices rafidites en mettant, à leur place, les ṣaḥawât pour combattre les « groupes terroristes », visant principalement l’État Islamique. Ils répètent, ainsi, mot pour mot, ce que disaient leurs frères des ṣaḥawât d’Irak pour justifier leur engagement sous la bannière des États-Unis, quelques années plus tôt. Ils prétendaient vouloir être le substitut des milices rafid-

5

La conférence d'Astana

ites sur lesquelles les Américains s’appuyaient pour faire la guerre aux mujâhidîn. Ils prétendaient, également, qu’en se tenant aux côtés de l’Amérique croisée – qu’ils ont combattu pendant des années – contre leur ennemi commun qu’est l’État Islamique, cela pousserait les États-Unis à respecter leur promesse de leur céder le pouvoir après leur retrait d’Irak, immédiatement après en avoir fini avec l’État Islamique. Naturellement, l’Amérique n’a respecté aucune de ses promesses à leur égard et leur fin a eu lieu entre les mains des milices rafidites qui se sont vêtues de l’uniforme de la police et de l’armée après que les ṣaḥawât leur ont épargné la difficulté de combattre l’État Islamique. L’Irak tout en entier s’est retrouvé entre leur main comme un butin facilement gagné si ce n’était la compassion d’Allah à l’égard des musulmans qui s’est manifestée par le retour de l’État Islamique, en quelques années, pour infliger aux rafidites et à leurs frères des ṣaḥawât un douloureux châtiment et sauver – par la grâce d’Allah – les terres et les musulmans de leur joug. Allah a, certes, exposé la situation de ces prétendus croyants. A chaque époque, ils s’empressent de s’allier aux mécréants, par peur de leur nuisance et par avidité envers ce qu’ils possèdent. C’est ainsi qu’ils apostasient, en masse, de la religion d’Allah . Alors, Allah  les échange par Ses serviteurs sincères qui prennent pour alliés Allah, Son messager et les croyants. Ils sont le parti d’Allah , ceux à qui Allah a destiné la victoire, le triomphe et la su-

6

Avant-Propos

prématie, comme Il a dit : {51. Ô les croyants ! Ne prenez pas pour alliés les Juifs et les Chrétiens ; ils sont alliés les uns des autres. Et celui d’entre vous qui les prend pour alliés, devient un des leurs. Allah ne guide certes pas les gens injustes. 52. Tu verras, d’ailleurs, que ceux qui ont la maladie au cœur se précipitent vers eux et disent : « Nous craignons qu’un revers de fortune ne nous frappe. » Mais peut-être qu’Allah fera venir la victoire ou un ordre émanant de Lui. Alors ceux-là regretteront leurs pensées secrètes. 53. Et les croyants diront : « Est-ce là ceux qui juraient par Allah de toute leur force qu’ils étaient avec vous ? » Mais leurs actions sont devenues vaines et ils sont devenus perdants. 54. Ô les croyants ! Quiconque parmi vous apostasie de sa religion, Allah va faire venir un peuple qu’Il aime et qui L’aime, modeste envers les croyants et fier et puissant envers les mécréants, qui lutte dans le sentier d’Allah, ne craignant le blâme d’aucun blâmeur. Telle est la grâce d’Allah. Il la donne à qui Il veut. Allah est Immense et Omniscient. 55. Vous n’avez d’autres alliés qu’Allah, Son messager, et les croyants qui accomplissent la prière, s’acquittent de la zakât, et s’inclinent (devant Allah). 56. Et quiconque prend pour alliés Allah, Son messager et les croyants, [réussira] car c’est le parti d’Allah qui sera victorieux.} [alMâˋidah : 51-56]

8

Ne Faiblissez Pas Dans la Poursuite du Peuple [Ennemi]

Ni les idolâtres parmi les gens du Livre ni leurs suiveurs parmi les apostats et leurs alliés ne cessent de propager leurs mensonges liés aux nombres excessifs de soldats de l’État Islamique qui sont soi-disant tués lors des batailles ou des raids aériens. Leur but, à travers cela, est de répandre le désespoir dans les rangs des mujâhidîn en les intimidant par l’énorme ampleur des dégâts qui touchera leurs rangs s’ils continuent à combattre les idolâtres et s’ils s’obstinent à éradiquer l’association et à établir la religion.

faiblissez pas dans la poursuite du peuple [ennemi]. Si vous souffrez, lui aussi souffre comme vous souffrez, tandis que vous espérez d’Allah ce qu’ils n’espèrent pas. Allah est Omniscient et Sage.} [an-Nisâˋ : 104] Les batailles ne se soldent pas toujours par des victoires et des prises de butin, mais elles sont aussi accompagnées de blessures et de douleurs, de fatigue et d’exténuation, d’usure dans la protection et la force, d’épuisement financier et physique.

Voilà l’habitude des mécréants, à travers tous les temps, et cela car ils jugent les choses en fonction des résultats matériels mondains, étant donné qu’ils ne connaissent que cela. Tout comme l’a fait un de leurs chefs, après la bataille d’Uḥud, lorsqu’il s’enorgueillit d’avoir tué des compagnons du prophète  afin de faire régner la tristesse dans le cœur de ceux qui restaient parmi les musulmans. Ces derniers rétorquèrent alors qu’il n’y avait guère de similitude car leurs tués musulmans étaient au Paradis, alors que leurs tués idolâtres étaient en Enfer.

Les muwaḥḥidîn n’espèrent de leurs efforts fournis dans le sentier d’Allah  que Sa proximité et davantage en faisant venir la victoire après qu’Allah  a vu la sincérité dans leur jihâd. D’autant plus qu’ils ont saisi, avec certitude, que lorsqu’ils demandent la victoire sur leurs ennemis avec leur modestie, l’intention sincère et le fournissement d’efforts dans le combat, il y a en cela plus de récompenses, comme l’a dit le prophète  : « Il n’y a pas de ghâziyah ou sariyyah qui combat et qui, ensuite, s’empare du butin et est épargnée des blessures, sans qu’ils aient précipité les deux tiers de leur récompense. Et il n y a pas de ghâziyah ou sariyyah qui combat et qui, ensuite, ne s’empare pas du butin et est blessée sans qu’ils aient leur récompense dans

L’ordre d’Allah est établi pour les muwaḥḥidîn, à travers tous les temps, quant au fait que la blessure ne doit pas les empêcher de continuer à rechercher les idolâtres pour les combattre et les tuer, ainsi que prendre les terres et les biens en leur possession, comme l’a dit Le Très Haut : {Ne

1 Armée accompagnée par le prophète  2 Armée non accompagnée par le prophète 

Les mujâhidîn continuent de poursuivre et de punir les mécréants

9

Un apostat tué alors qu'il combattait pour le régime nosaïrite

sa totalité. » [Rapporté par Muslim] Ainsi, ils retournent, après chaque défaite, pour fournir encore plus de sacrifices dans le but de satisfaire le Seigneur de la Terre et des cieux et afin que la religion soit entièrement à Allah  ou qu’ils soient tués pour cela. C’est ainsi que les a décrits le Seigneur  dans Sa parole : {Ceux qui, quoiqu’atteints de blessure, répondirent à l’appel d’Allah et du messager, il y aura une énorme récompense pour ceux d’entre eux qui ont agi en bien et pratiqué la piété.} [Âl ‘Imrân : 172] En revanche, nous voyons que les alliés du ṭâghût n’espèrent rien de tout cela. De ce fait, tout ce qu’ils fournissent dans leurs batailles n’est pour eux que regret et, à chaque perte infligée par les muwaḥḥidîn, leur âme se brise. Et à chaque perte financière et humaine, leur motivation s’écroule, les empêchant de poursuivre le combat et donc ne peuvent continuer à combattre jusqu’à ce qu’ils s’interrompent totalement et, à ce moment-là, la situation se retourne contre eux. C’est pourquoi Allah  a ordonné à Ses serviteurs de ne pas cesser de les combattre. De même qu’Il leur a rappelé l’impact du châtiment que leur infligent les mujâhidîn et qu’à la fin ils seront détruits par Allah . Nous avons certes vu cette réalité à plusieurs reprises dans l’histoire de ce jihâd béni qui ne s’est jamais interrompu depuis que le prophète  et ses pieux compagnons l’ont commencé. En effet, La Mecque et la péninsule arabique ont été conquises en quelques années, de même qu’ils ont écrasé l’Empire perse après avoir traqué les idolâtres dans de longues batailles où les musulmans

10

Ne Faiblissez Pas Dans la Poursuite du Peuple [Ennemi]

furent blessés, jusqu’à ce qu’Allah  fasse tomber le trône de Khosrô par les mains des croyants. Par la suite, ils ont continué avec l’Empire romain où les musulmans ont poursuivi les batailles plusieurs siècles jusqu’à ce qu’Allah décide de l’éradiquer et d’effacer ses traces. Puis, c’est ce qu’ont fait beaucoup de musulmans contre les ṭawâghît et les nations de la mécréance. Les musulmans ne se sont pas lassés de les combattre jusqu’à ce qu’Allah  décrète la défaite des mécréants et c’est ainsi que les musulmans ont préservé leur religion et leurs terres. Et aujourd’hui, nous nous apercevons qu’il en est ainsi, à travers ces batailles menées par les mujâhidîn contre toutes les nations idolâtres et mécréantes. Et, en particulier, les pays occidentaux croisés, surtout durant les vingt dernières années, où l’étendard est devenu manifestement clair, ainsi que ses objectifs. Par la grâce d’Allah , ce que désirent les mujâhidîn ne cesse de croitre et de fleurir, et Allah  a multiplié leur nombre, leurs armes et leurs moyens. Il leur a également accordé la dominance sur Sa Terre, les a aidés à établir Sa religion et à revivifier le groupe des musulmans qui est aujourd’hui géré par l’émir des croyants, le cheikh Abû Bakr al-Baghdâdî  tandis que l’affaire des idolâtres ne cesse de régresser et de s’essouffler. Et cela, grâce au raffermissement qu’Allah  a accordé aux mujâhidîn dans leur jihâd et à l’affliction infligée aux mécréants et aux apostats jusqu’à ce qu’Allah  les brise, tout comme Il a brisé ceux avant eux. {C’est qu’Allah est vraiment le Protecteur de ceux qui ont cru ; tandis que les mécréants n’ont pas de protecteur.} [Muḥammad : 11]

À chaque blessure infligée par les mujâhidîn aux idolâtres, les gens de la mécréance et de l’égarement s’élancent, par leur langue et leur plume, pour modifier les évènements et inverser la réalité. Leur objectif, à travers cela, est de critiquer les muwaḥḥidîn et les faire apparaître comme des pervers mauvais qui ne respectent aucune sacralité ni aucune religion. Ils lâchent ainsi les larmes du mensonge pour une religion à laquelle ils ne croient pas et pour du sang qu’ils ont, eux-mêmes, versé en quantité beaucoup plus grande. C’est ce qui est arrivé suite à la dernière opération d’Istanbul au cours de laquelle les soldats du Califat ont visé les idolâtres durant une de leurs fêtes, le réveillon du jour de l’an grégorien. Les mécréants ont alors retourné ciel et terre en prétendant que les muwaḥḥidîn avaient versé du sang sacré et qu’ils avaient rendu licite le meurtre des individus dont le sang est préservé par l’Islam. Dans cet article, nous allons présenter quelques éclaircissements sur certains aspects de cette affaire afin que la vision des musulmans soit éclairée et que le chemin des criminels se distingue. Tout en sachant que nous ne reconnaissons pas ce que les médias des ṭawâghît ont publié concernant les noms des tués et blessés car les évidences du passé et du présent sont suffisantes à prouver leur mensonge et leur dissimulation dans ce domaine. C’est, d’ailleurs, ce qui s’était passé avec les ṭawâghît de Jordanie lors de l’opération bénite de l’hôtel d’Amman qui avait visé une réunion d’agents croisés de la CIA et d’apostats parmi les leaders des ṣaḥawât d’Irak. Les ṭawâghît de Jordanie avaient alors dissimulé cette réalité en prétendant que l’opération n’avait touché qu’un groupe de personnes assistant à une fête de mariage et dont il se peut que le souffle de l’explosion des ceintures piégées des istichhâdiyîn, visant les croisés et les apostats, les ait atteintes involontairement. ET L’ASSOCIATION EST PLUS GRAVE QUE LE MEURTRE Allah  a dit : {Ils t’interrogent sur le fait de faire la guerre pendant les mois sacrés. – Dis : « Y combattre est un péché grave, mais plus grave encore auprès d’Allah est de faire obstacle au sentier d’Allah, d’être impie en-

12

Eclaircissements sur l‘Opération Bénite d‘Istanbul

vers Celui-ci et la Mosquée sacrée, et d’expulser de là ses habitants. Et l’association est plus grave que le meurtre. »} [al-Baqarah : 217] Ibn Kathîr  a dit sur la cause de la révélation de ce verset : « As-Suddî rapporte d’après Abû Mâlik et Abû Ṣâliḥ, d’après Ibn ‘Abbâs et Murrah, d’après Ibn Mas’ûd : « {Ils t’interrogent sur le fait de faire la guerre pendant les mois sacrés. – Dis : « Y combattre est un péché grave} Le messager d’Allah  envoya un escadron de sept personnes avec à leur tête ‘Abdullah Ibn Jaḥch al-Asdî […] Ibn Jaḥch arriva à un palmier où il trouva al-Ḥakam Ibn Kîsân, al-Mughîrah Ibn ‘Uthmân, ‘Amr Ibn al-Ḥaḍramî et ‘Abdullah Ibn al-Mughîrah. Ibn al-Mughîrah parvint à prendre la fuite, al-Ḥakam Ibn Kîsân et al-Mughîrah furent faits prisonniers alors que ‘Amr fut tué par Wâqid Ibn ‘Abdillah. Ce fut le premier butin saisi par les compagnons du prophète . […] Les associateurs apprirent la nouvelle à l’aube et dirent : ‘‘Muḥammad prétend obéir à Allah alors qu’il est le premier à avoir transgressé le mois sacré en tuant notre compagnon au mois de Rajab.’’ Les musulmans dirent alors : ‘‘Nous l’avons tué au mois de Jumâdâ (et il a été dit au premier de Rajab et durant la dernière nuit de Jumâdâ) et les musulmans ont, ensuite, rengainé leur épée lorsque le mois de Rajab est entré.’’ Allah révéla donc en criti-

quant les habitants [associateurs] de la Mecque : {Ils t’interrogent sur le fait de faire la guerre pendant les mois sacrés. – Dis : « Y combattre est un péché grave} qui n’est pas permis, mais ce que vous, les associateurs, avez fait est pire que de tuer durant le mois sacré : vous avez mécru en Allah, vous avez obstruez le chemin à Muḥammad  et ses compagnons, vous avez expulsé les gens de la mosquée sacrée lorsque vous avez expulsé Muḥammad  et ceci est pire que le meurtre auprès d’Allah. » Et Allah  inscrivit la récompense des muhâjirîn mujâhidîn à ‘Abdullah Ibn Jaḥch et ses compagnons pour ce qu’ils avaient fait, comme cela est rapporté par Ibn Isḥâq. Il a dit : « Lorsque ‘Abdullah Ibn Jaḥch et ses compagnons virent leur situation par la révélation du Coran, ils espérèrent la récompense et dirent : ‘‘Ô messager d’Allah, pouvons-nous espérer que nous soit inscrite une expédition pour laquelle nous aurons la récompense des mujâhidîn muhâjirîn ?’’ Allah révéla alors : {Certes, ceux qui ont cru, émigré et lutté dans le sentier d’Allah, ceux-là espèrent la miséricorde d’Allah. Et Allah est Pardonneur et Miséricordieux.} [al-Baqarah : 218] Ainsi, Allah les plaça, par cela, sur le plus grand espoir. » LA RÉALITÉ DU RESPECT DES ṬAWÂGHÎT ET LEURS ALLIÉS POUR LE SANG ET LES SACRALITÉS

qu’Allah avait autorisé. Pire encore, ils se vantaient de cet acte odieux, comme dit leur poète : Ne sommes-nous pas ceux qui reportons Les mois licites, nous les rendons sacrés Allah  a dit : {Le report d’un mois sacré à un autre est un surcroît de mécréance. Par-là, les mécréants sont égarés : une année, ils le font profane, et une année, ils le font sacré, afin d’ajuster le nombre de mois qu’Allah a fait sacrés. Ainsi rendent-ils profane ce qu’Allah a fait sacré. Leurs méfaits leurs sont enjolivés. Et Allah ne guide pas les gens mécréants.} [at-Tawbah : 37] Ibn Kathîr  a dit : « Layth Ibn Abî Sulaym rapporte, d’après Mujâhid, qu’un homme de la tribu des Banî Kinânah venait, chaque année à la saison du pèlerinage, sur son âne et disait : ‘‘Ô gens, on ne me critique point, on ne me répond point, et ma décision ne peut être rejetée. Nous avons rendu sacré le mois de Muḥarram et nous avons repoussé la sacralité du mois de Ṣafar.’’ Puis, il revenait l’année suivante, prononçait les mêmes paroles et disait : ‘‘Nous avons rendu sacré le mois de Ṣafar et nous avons repoussé la sacralité du mois de Muḥarram. D’où la parole d’Allah : {afin d’ajuster le nombre de mois qu’Allah a fait sacrés}, c’est-à-dire les quatre mois, {ainsi rendent-ils profane ce qu’Allah a fait sacré} en repoussant ce mois sacré. Abû Wâˋil, aḍ-Ḍaḥḥâk et Qatâdah ont rapporté des propos semblables. »

Celui qui entend les critiques des idolâtres contre le messager d’Allah  et ses compagnons pourrait penser Ainsi, les associateurs n’accordent aucune importance que ces idolâtres étaient sincères dans leur respect pour aux règles d’Allah, ni à Ses jours, ni à Ses sacralités, mais ils ces mois dans lesquels Allah avait interdit le combat. ne font que jouer avec la religion d’Allah et s’en moquer. Ils Cependant, la réalité est toute autre car leur position à légifèrent, dans la religion, ce qu’Allah n’a pas autorisé et l’égard de ce rite était plus proche de la moquerie que du mécroient en Sa religion toute entière, puis, ils s’empressent respect. En effet, à chaque fois Les effets de l'opération bénite de la boite de nuit du Reina qu’il leur était difficile de s’abstenir de combattre durant trois mois consécutifs, ils se tournaient vers ce qui est pire que la désobéissance du combat en changeant les lois d’Allah et en légiférant dans Sa religion par le biais de ce qu’on appelle le Nasîˋ. Il s’agit du fait de rendre licite le combat au cours d’un des mois dans lesquels Allah l’a interdit et d’interdire, en échange, le combat au cours d’un des mois dans lesquels Allah l’a autorisé. Ils rendirent ainsi licite ce qu’Allah avait interdit et ils rendirent illicite ce

13

Le ministre de l'intérieur turc apostat, Süleyman Soylu, a échoué à empêcher la terreur juste

de critiquer les musulmans et leur religion, les dénigrant pour la moindre ambiguïté et prétendant qu’ils sont les gens de la voie droite malgré leur mécréance et leur idolâtrie. C’est ainsi que se comportent, aujourd’hui, les ṭawâghît et leurs esclaves parmi les savants du mal qui modifient la loi d’Allah. Ils reprochent aux mujâhidîn le fait de combattre les apostats, de cibler les temples des idolâtres ainsi que les lieux de célébration de leurs fêtes païennes. Puis, ils trompent les gens en prétendant que les mujâhidîn tuent les musulmans et les bénéficiaires d’un pacte de sécurité, qu’ils ciblent les mosquées et rendent mécréants les musulmans pécheurs comme le faisaient les kharijites, auparavant.

14

TUER CERTAINS MUSULMANS DE MANIÈRE INVOLONTAIRE ET COLLATÉRALE N’IMPLIQUE PAS DE RENDRE LEUR SANG LICITE

Mais les ṭawâghît oublient que les crimes qu’ils commettent, en mécroyant à Allah  et en Lui disputant Son droit exclusif à légiférer, à juger et à être une divinité, sont pires que tous les autres crimes réunis. Bien pire que le meurtre intentionnel des musulmans ou des bénéficiaires d’un pacte de sécurité dont ils savent, avec certitude, que les mujâhidîn sont innocents.

Le mensonge qui dit que les mujâhidîn visent les musulmans et rendent leur sang licite fait partie des plus anciens mensonges auxquels les gens du tawḥîd ont répondu à plusieurs reprises. Ils ont ainsi exposé leur profond respect pour le sang préservé tout en mettant en garde les musulmans contre le fait de se mélanger aux associateurs, et particulièrement dans les lieux où les associateurs sont susceptibles d’être visés, tels que leurs positions militaires et sécuritaires, leurs centres gouvernementaux et leurs lieux de culte et de fête. Celui qui désobéit donc à l’ordre d’Allah de se séparer des associateurs et de quitter leurs terres, puis se mélange volontairement à eux de sorte que le mujâhid ne puisse faire la distinction entre le musulman et l’associateur, alors c’est lui-même qui est la cause du mal qui pourrait l’atteindre. Les mujâhidîn sont innocents de ce qui pourrait lui arriver et Allah le ressuscitera selon son intention.

Quant à leurs esclaves parmi les savants du mal et les agents des médias, ils oublient que la prétention de leurs maîtres concernant le respect du sang des musulmans n’est que mensonge dévoilé par leurs prisons dans lesquelles ils infligent aux musulmans les pires sévices. Ce mensonge est également dévoilé par les massacres commis par leurs avions contre les musulmans sur les terres de l’Etat Islamique et ailleurs, ainsi que l’aide qu’ils avancent à tous ceux dont les mains sont entachées du sang des musulmans tels que les croisés, les juifs, les rafidites, les hindous, les bouddhistes et autres.

De plus, s’il est permis aux mujâhidîn de viser les associateurs même si cela peut conduire à la mort de personnes préservées qu’ils auraient prises comme bouclier humain pour se protéger des frappes des mujâhidîn, qu’en est-il alors du cas où ces personnes se sont mélangées, de leur plein gré, aux associateurs dans leurs lieux de turpitude, durant un de leurs jours de fête, pour participer à leurs festivités et leur ressembler ? Après tout cela, peuvent-elles encore dénigrer les mujâhidîn pour un acte qu’Allah leur a permis et auquel Il les a même incités, à savoir viser intentionnellement les associateurs contre qui

Eclaircissements sur l‘Opération Bénite d‘Istanbul

nous sommes en guerre pour les tuer et leur nuire ? C’est ainsi que les mujâhidîn ont attaqué la discothèque d’Istanbul en ciblant les associateurs et après s’être efforcés de surveiller, de sélectionner et de planifier. Le fait que des personnes qui pourraient être jugées musulmanes, bien que certainement perverses et débauchées, puissent être blessées ou tuées au cours de l’attaque n’est en aucun cas reprochable aux mujâhidîn. UN RESTAURANT OU UNE DISCOTHÈQUE ? Les ṭawâghît et leurs esclaves parmi les savants du mal ont été blessés par la propagation de l’histoire du meurtre de leurs citoyens dans un lieu de célébration d’une fête païenne du fait que ce soit une discothèque que tous les gens connaissent comme étant un lieu de débauche et de perversité. Un lieu dont les adeptes sont des mécréants et des mécréantes, des pervers et des perverses, et, par conséquent, il a été difficile pour eux de faire passer les morts pour des alliés d’Allah vertueux et des martyrs rapprochés comme ils ont l’habitude de qualifier toute personne tuée par les mujâhidîn. Ils ont donc eu recours à la modification des noms qu’ils utilisent toujours pour corrompre les lois religieuses. Ils ont ainsi appelé « restaurant » ce lieu de perversité et de débauche pour donner l’impression aux gens que les mujâhidîn ont attaqué ceux qui s’y trouvaient alors qu’ils ne faisaient que ce qu’Allah leur avait permis, à savoir manger et boire dans un lieu où Allah a permis de rester.

En réalité, appeler le lieu de l’opération bénite d’Istanbul « restaurant », ou « discothèque », ou « club » ne change rien à son statut du fait que c’est un lieu de célébration d’une fête des associateurs dans lequel il est permis de tuer ces derniers, sans parler du fait que c’est un lieu de débauche et de perversité qu’il n’est pas permis aux musulmans de fréquenter. Les soldats de l’État Islamique n’ont aucune gêne, aujourd’hui, en Orient et en Occident, à viser les associateurs parmi les rafidites, les ismaélites et autres dans leurs temples bien qu’ils les appellent « mosquées ». En effet, ces temples sont, en réalité, des lieux d’adoration d’autres divinités qu’Allah et desquels les musulmans doivent obligatoirement s’éloigner, ne pas y demeurer ni même y passer, sans parler du fait d’y vouer ses actes de culte quand bien même ils ne sont voués qu’à Allah. Tout en sachant qu’il est clairement prohibé aux musulmans d’adorer Allah d’une manière qui laisserait penser à l’adoration d’un autre que Lui telle que le fait de prier en direction du feu à la manière des mazdéens, ou prier aux lever et au coucher du soleil à la manière des sabéens associateurs, ou encore égorger une bête pour Allah dans les lieux où les associateurs égorgent des bêtes pour leurs idoles. Ainsi, le fait que des gens qui puissent être jugés musulmans soient tués dans une attaque contre ces temples, du fait de leur présence à proximité des lieux, ne rend pas interdit d’attaquer ces temples idolâtres. Tout en gardant à l’esprit qu’il est obligatoire pour les musulmans de ne pas

L'apostat “savant,” Salmân al-‘Awdah, a dénoncé l'attaque bénite

15

s’y rendre et, particulièrement, après la mise en garde des mujâhidîn. Qu’en est-il alors de celui qui se trouve dans un lieu de débauche et de perversité, au milieu d’une foule d’idolâtres, pendant un de leur jour de fête païenne ? LE STATUT DE CEUX QUI CÉLÈBRENT LES FÊTES DES ASSOCIATEURS « Abû al-‘Abbâs Ibn Taymiyah  fut interrogé sur les musulmans qui préparent les mêmes repas que les chrétiens pour le jour de l’an et toutes les autres fêtes telles que l’épiphanie, Noël, le jeudi saint et le samedi saint, ainsi que sur ceux qui leur vendent des choses qui les aident dans leurs fêtes. Est-il permis aux musulmans de faire cela ou non ? Il répondit : Louange à Allah. Il n’est pas permis aux musulmans de leur ressembler dans une quelconque chose qui concerne leurs fêtes : ni dans le repas, ni dans le vêtement, ni dans le fait de se laver [spécialement pour], ni dans le fait d’allumer des feux, ni dans l’annulation d’une habitude de vie ou d’une adoration, ni dans quoi que ce soit d’autre. Il n’est pas non plus permis d’organiser un repas, ni d’offrir un cadeau, ni de vendre ce qui leur sert pour ces fêtes, ni de laisser les enfants s’amuser dans leurs fêtes ni de manifester un quelconque embellissement [à cet effet]. En gros, ils n’ont pas le droit de spécifier leurs fêtes par la pratique d’un de leurs rites. Leur jour de fête doit, au contraire, être pour les musulmans comme tous les autres jours, c’est-à-dire que les musulmans ne doivent rien faire de ce qui leur est spécifique. Quant au fait de spécifier ce jour par ce que nous avons mentionné précédemment, il n’y a pas de divergence parmi les savants à ce sujet. Certains savants ont même statué de la mécréance de celui qui commet ces choses en raison de ce qu’elles comportent de vénération des rites de la mécréance. D’autres ont dit : ‘‘Celui qui égorge un chameau pendant leur jour de fête, c’est comme s’il avait égorgé un cochon.’’ ‘Abdullah Ibn ‘Amr Ibn al-‘Âṣ a dit : ‘‘Celui qui prend modèle sur les pays étrangers, pratique leur fête du jour de l’an, leurs festivités, et leur ressemble, puis meurt dans cet état, il sera ressuscité avec eux au jour de la rétribution […]. Et plus d’un parmi les pieux prédécesseurs ont commenté la parole d’Allah : {Ceux qui ne sont pas témoins du zûr} en disant : ‘‘Il s’agit des fêtes des mécréants.’’ Si tel est le cas pour ce qui est du simple fait d’y assister sans agir, qu’en est-il alors d’accomplir leurs actes spécifiques ?

16

Eclaircissements sur l‘Opération Bénite d‘Istanbul

Il a, d’ailleurs, été rapporté, dans le Musnad et les Sunan, que le prophète  a dit : ‘‘Celui qui cherche à ressembler à un peuple, il fait partie de lui.’’ Et dans une autre version : ‘‘Ne fait pas partie de nous celui qui cherche à ressembler à autre que nous.’’ C’est un hadith très bon. Si tel est le cas pour ce qui est de les imiter, même dans les habitudes, qu’en est-il alors de les imiter dans ce qui est plus grave que cela ? La majorité des savants ont détesté – soit sous forme d’interdiction, soit de manière déconseillée – le fait de manger les bêtes qu’ils sacrifient pour leur fêtes et leurs offrandes, en les considérant comme ce sur quoi on a invoqué autre que le nom d’Allah et ce qui a été immolé sur les pierres dressées. Ils ont également interdit de les aider dans leurs fêtes en leur offrant un cadeau ou en leur vendant [ce qui pourrait leur servir]. Ils ont ainsi stipulé qu’il est interdit aux musulmans de vendre aux chrétiens quoi que ce soit qui puisse leur servir pour leur fête : ni viande, ni sang, ni vêtement. Ils ne doivent pas non plus leur tondre une bête ni les aider dans quoi ce que soit de leur religion car cela revient à vénérer leur idolâtrie et à les aider dans leur mécréance. Quant aux sultans, ils doivent interdire cela aux musulmans car Allah  dit : {Entraidez-vous dans l’accomplissement des bonnes œuvres et de la piété et ne vous entraidez pas dans le péché et la transgression.} De plus, s’il est interdit au musulman de les aider à boire de l’alcool en pressant les raisins ou autre, qu’en est-il alors pour ce qui est de les aider dans leurs rites de mécréance ? Puis, s’il lui est interdit de les aider, qu’en est-il alors de le pratiquer lui-même ? Et Allah est le plus savant. » [Majmû’ al-Fatâwâ, avec quelques petites modifications] L’ATTAQUE D’ISTANBUL EST UNE OPÉRATION BÉNITE L’attaque d’Istanbul a ainsi visé les associateurs dans le lieu et à l’heure de leur fête où beaucoup d’associateurs et d’apostats ont été tués et blessés. Quant à celui qui s’affilie à l’Islam, parmi les tués, il s’est fait du tort à lui-même en commettant des actes qui le rendent plus proches de la mécréance que de l’Islam, et en se mélangeant volontairement aux associateurs de sorte qu’il ne soit pas possible de le distinguer d’eux. Son sang n’a aucune valeur. Nous demandons à Allah d’accorder, à ceux qui ont mené cette opération, la fierté et la victoire. Et la louange est à Allah, le Seigneur des mondes.

nord de la wilâyah d’Alep et par la rive ouest de l’Euphrate, en parallèle avec la progression de l’axe des apostats du PKK sur la rive Est du fleuve. Rien d’étonnant que ces deux axes aient été pris par ceux qui se soutiennent en réalité mais qui sont ennemis en apparence. Les noms de leur campagne sont proche et suggèrent l’unité de leur mission : « Le Bouclier de l’Euphrate » pour les apostats turcs et leurs alliés et « La colère de l’Euphrate » pour les apostats kurdes et leurs alliés. Dans cette situation, la Turquie a obtenu l’approbation américaine pour avancer vers Jarâblus et ar-Râ’î jusqu’à la ville d’al-Bâb. Elle a également obtenu sa couverture aérienne, son soutien et l’armement à de nombreuses étapes du processus.

Le ṭâghût Erdogan a, depuis le début du jihâd au Châm, fait la promotion d’une zone où seraient entassés tous ceux qui fuient les bombardements de l’aviation nosaïrite, leur prodiguant en son sein des lieux de refuges, des services ainsi qu’une protection contre les bombardements, à condition que la charge de la protection de la zone soit portée par les épaules de l’armée turque et son aviation. Tout ceci, sous couvert de l’Amérique et de l’OTAN. Cependant cette idée a échoué à cause de l’absence d’accord de l’Amérique et de ses alliés au sein de l’OTAN concernant cette zone. Ils leur ont plutôt demandé de retirer leurs défenses aériennes sophistiquées, de type Patriot, qui auraient pu être utilisées pour protéger la zone tampon de l’aviation nosaïrite. LA TURQUIE OBTIENT UN ACCORD DE PRINCIPE Avec l’intensification de la guerre contre l’État Islamique menée par la coalition internatinale croisée dirigée par l’Amérique, il est devenu possible pour tout parti de faire la promotion de son projet personnel, à la condition de l’orienter vers la guerre contre l’État Islamique. Le ṭâghût Erdogan et ses alliés apostats parmi les factions des ṣaḥawât en les introduisant ont, une nouvelle fois, proposé leur projet de zone tampon avec un nouveau concept : cette zone serait employée comme une base pour mener la guerre contre l’État Islamique. Il s’agirait d’une plate-forme pour un nouvel axe d’attaque, ajouté aux axes utilisés par les rafidites en Irak, les peshmergas au Kurdistan, le parti du PKK dans la zone d’al-Jazîrah, et le régime nosaïrite à Alep et dans le désert. La mission de cet axe serait d’avancer au nord par le

18

La Zone Tampon

Et pour dépasser le refus de ce projet par le régime nosaïrite, ses alliés, les Russes et les Iraniens, le gouvernement apostat turc a eu recours aux négociations avec les croisés russes. Pour les convaincre d’accepter sa progression dans la campagne au nord et à l’est d’Alep, il leur a garanti que l’opération serait uniquement orientée vers la guerre contre l’État Islamique et qu’elle ne toucherait aucunement le régime nosaïrite ni ses alliés parmi les rafidites et autres. L’IMPORTANCE DU PROJET POUR LA TURQUIE Le ṭâghût Erdogan et les membres de son gouvernement apostat ont multiplié les déclarations mentionnant la zone tampon comme un moyen d’empêcher la création de l’État kurde auquel aspire le parti laïc mécréant du PKK. Ainsi, il serait question de prendre le contrôle de la zone située entre Jarablus et A’zâz sur une profondeur de plus de 50 km à l’intérieur des terres, empêchant ainsi la liaison entre les zones contrôlées par les combattants apostats du PKK à l’est et à l’ouest de l’Euphrate. Cette zone serait également un obstacle empêchant les mujâhidîn de l’État Islamique d’atteindre le territoire de la Turquie. Mais en analysant la réalité sur

L'apostat Erdogan avec son allié croisé Putin

la carte et le cours des événements politiques sur les scènes de la Turquie et du Châm, nous constatons que l’importance de cette région pour le gouvernement turc apostat va bien au-delà de la question de l’anéantissement du projet d’un État kurde, en dépit de son importance. La prise de contrôle de l’armée turque sur une partie du territoire du Châm lui octroie un grand moyen de pression sur le régime nosaïrite, pour le futur, et qui va au-delà de l’importance d’avoir le contrôle sur beaucoup de factions des ṣaḥawât de l’apostasie. Cela signifie l’acquisition de gains importants en échange de son retrait de cette zone, à l’avenir, quelle que soit la forme du gouvernement du ṭâghût qui prendrait place à Damas. Également, la possession partielle de la souveraineté dans cette région, avec la couverture aérienne russe ou américaine, empêche le régime nosaïrite de bombarder la zone, ce qui aidera grandement la Turquie à se débarrasser, à l’avenir, d’un grand nombre de réfugiés non désirés (importuns ou de peu d’intérêt pour elles) en ouvrant des camps de réfugiés dans cette région. Par extension, cela leur permettra de se débarrasser des coûts importants qu’ils représentent pour l’économie turque en difficulté. Ceci, sans compter le fait de recruter des combattants dans ces camps au profit de projets futurs de l’armée turque au Châm. Ainsi, si l’Iran a à sa disposition les milices rafidites dans le cadre de la « Mobilisation rafidite » et les utilise pour atteindre ses objectifs, la Turquie est désormais en mesure de parler de la « Mobilisation des

Ṣaḥawât » qu’elle utilisera pour atteindre ses intérêts au Châm et dans la région. LA ZONE TAMPON ACCEPTÉE Avec chaque trêve conclue entre le régime nosaïrite et les ṣaḥawât de l’apostasie, sous la supervision des Russes croisés, les responsables russes évoquent la nécessité d’isoler « l’opposition modérée » des « radicaux », en dépit du fait qu’ils connaissent la solide alliance entre les factions des saḥawât de l’apostasie, que ce soient celles qui se revendiquent explicitement favorables à la laïcité ou celles qui prétendent vouloir gouverner par la Charia. Ceciafin que les bombardiers russes puissent cibler les « radicaux » qui rejettent les négociations avec le régime nosaïrite, sans que les « modérés » qui les ont acceptées. Ils ont ainsi ouvert « Le comité des négociations » dirigé par l’ancien Premier ministre du régime nosaïrite, l’apostat Riad Hijab. Mais cela n’a pas été possible en raison du grand mélange entre les deux types de ṣaḥawât, ceux qui acceptent les négociations et ceux qui les rejettent. Avec l’incapacité des « modérés » à faire sortir les autres de leur sein, ce qui est apparu clairement dans la ville d’Alep avant sa chute complète aux mains de l’armée nosaïrite, le ṭâghût Erdogan a présenté une forme de cette séparation acceptée par les ṣaḥawât de l’apostasie. En effet, cette zone tampon permettrait de séparer les ṣaḥawât modérées des ṣaḥawât radicales afin que les ṣaḥawât modérées abandonnent le combat contre le régime et se consacrent au combat contre l’État Islamique uniquement. Dans le même temps, elles sont as-

19

surées d’être épargnées des bombardements nosaïrites et russes tant qu’elles se tiennent à ce qui est convenu. LE PROJET RUSSO-TURC Après l’achèvement de la livraison d’Alep au régime nosaïrite par les factions des ṣaḥawât de l’apostasie sur la base d’un accord entre la Russie et la Turquie, un nouveau projet russo-turc a été élaboré pour généraliser l’expérience de la ville d’Alep à ce qui reste des territoires du Châm aux mains des ṣaḥawât. Cela sur la base d’un accord de paix entre les ṣaḥawât et le régime nosaïrite qui comprend trois axes principaux : Le premier : un cessez-le-feu entre les deux parties dans toutes les zones du Châm. Le second : la mise en place d’un gouvernement conjoint entre le régime nosaïrite et les apostats des factions des ṣaḥawât de l’opposition politique. Un gouvernement sur les bases de « la laïcité, la démocratie, et la représentation des diverses composantes », permettant au régime nosaïrite d’avoir, de nouveau, la main et d’intégrer les combattants des ṣaḥawât dans l’armée nosaïrite. Le troisième : limiter le combat à la lutte contre l’État Islamique uniquement. Partant de là, la zone tampon serait, selon cet accord, l’une des premières zones où s’appliquerait officiellement le cessez-le-feu, après qu’il ait été appliqué, dans les faits, pendant plusieurs mois (depuis le début de la campagne turque du « Bouclier de l’Euphrate »). Ainsi, la zone tampon serait un refuge pour toutes les factions et organisations qui entrent dans le cadre du projet (russo-turc) de sorte qu’elles s’y déplacent avec leurs armes, leurs équipements, leurs familles ainsi que leur siège. Idlib resterait alors le refuge de toutes les factions apostates se trouvant en dehors de l’accord de paix avec le régime nosaïrite, se faisant bombarder par l’aviation russe et nosaïrite, et attaquer par les milices rafidites au sol. De cette manière, ceux qui voudraient sortir de cet enfer n’auraient d’autre choix que de se rendre à l’armée nosaïrite pour entrer dans ses rangs, ou entrer en Turquie à travers les points de passage officiels et être transférés dans la zone tampon pour se joindre aux ṣaḥawât « modérées » pour lutter contre l’État Islamique, loin de tout champ de bataille contre l’armée nosaïrite. Ce projet se poursuivra jusqu’à la fin du contrôle militaire nosaïrite sur les zones d’Idlib et du littoral ainsi que le

20

La Zone Tampon

nord de Ḥâmah, après avoir chassé les ṣaḥawât de l’apostasie provenant des poches de Homs, de Damas, du Qalamoun et peut-être même de Deraa. Ainsi, l’acceptation de l’accord de paix avec les nosaïrites par les membres des ṣaḥawât se traduirait, soit par l’entrée dans les rangs de l’armée nosaïrite, soit par le fait de rejoindre les ṣaḥawât « modérées » dans la zone tampon. En particulier si l’option de rester en Turquie disparait après que le gouvernement turc ait déplacé tous les camps de réfugiés dans la zone tampon. Durant cet intervalle, les factions de la zone tampon seront inclues dans l’armée nosaïrite sous formes de brigades similaires aux factions de « l’armée populaire » ou intégrées à la police, du fait que le ministère de l’Intérieur du gouvernement conjoint sera, très probablement, aux mains de l’opposition apostate. Par cela, l’effort sera complètement unifié pour lutter contre l’État Islamique. SUR LES PAS DES ṢAḤAWÂT D’IRAK Avec les prémices de la sortie des ṣaḥawât au Châm, l’État Islamique avait mis en garde les apostats contre le fait qu’ils avançaient sur la voie de leurs frères des ṣaḥawât d’Irak, pas à pas, et qu’ils auraient le même sort sordide que leurs prédécesseurs ont eu avant eux. Ni l’État Islamique ne les lâchera, ni les croisés et les ṭawâghît ne respecteront les promesses qu’ils leur ont faites, ni les nosaïrites et les rafidites ne leur donneront ce qu’ils espèrent. Au contraire, les soldats du Califat continueront à trancher leur tête tandis que les nosaïrites et les rafidites continueront à les affaiblir, les démanteler et les soumettre. Quant à ceux qui oseraient se révolter, il sera très facile pour les rafidites et les nosaïrites de ressortir leurs anciens dossier ou d’inventer de nouvelles accusations. Pour ce qui est des croisés, ils les laisseront tomber dès qu’ils en auront fini avec eux et les seuls qui s’en sortiront seront ceux qui iront se réfugier dans un des États de la région, tout juste comme c’est arrivé aux chefs des ṣaḥawât d’Irak. Les ṣaḥawât disparaîtront et l’État Islamique reviendra, par la permission d’Allah, dans toutes les zones dont il s’est retiré au nord du Châm. Les convois de ses soldats entreront en Turquie d’où ils proclameront de nouvelles wilâyah dans lesquelles la loi d’Allah sera appliquée. Les statues d’Ataturk y seront détruites ainsi que les idoles de la démocratie, de la laïcité, du soufisme et des Frères apostats. Et cela n’est nullement difficile pour Allah.

Sixièmement : la modestie envers Allah. Allah  a dit : {Allah vous a déjà secourus en maints endroits. Et [rappelez-vous] le jour de Hunayn, quand vous étiez fiers de votre grand nombre et que cela ne vous a servi à rien. La terre, malgré son étendue vous devint bien étroite ; puis vous avez tourné le dos en fuyards.} [at-Tawbah : 25] Ibn Kathîr  a dit : « Ibn Jurayj rapporte de Mujâhid : ‘‘Ceci est le premier verset de la sourate du Désaveu à être révélé et dans lequel Allah mentionne Sa grâce à leur égard, Son bienfait envers eux en les secourant en maints endroits au cours de leurs batailles avec le messager d’Allah  et que cela n’est dû qu’à Lui, à Son aide et Son décret, non pas à leur nombre ni à leur équipement. Il les a ainsi avertis quant au fait que la victoire vient de Lui, que le nombre soit peu ou qu’il soit important. Certes, le jour de la bataille de Ḥunayn, leur grand nombre les rendit fiers et, malgré cela, cela ne leur apporta rien et ils prirent la fuite sauf un petit nombre d’entre eux avec le messager d’Allah ’’ » [Tafsîr Ibn Kathîr] Le messager d’Allah  a dit : « Allah  m’a révélé que vous deviez être modestes. » [Rapporté par Muslim, d’après ‘Iyâḍ Ibn Ḥimâr] Ibn al-Qayyim  a dit : « Il est meilleur de commettre des péchés tout en ressentant constamment le besoin d’Allah que de ne pas en commettre tout en étant fier de soi. » [Ṭarîq al-Hijratayn] Et Muslim rapporte d’après Abû Hurayrah que le messager d’Allah  a dit : « Nul ne s’est rabaissé devant à Allah sans qu’Il ne l’élève. » Cette élévation, ici-bas, se traduit par la victoire, le triomphe et la bonne mention, et, dans l’au-delà, il se traduit par l’élévation du degré et la place honorable au Paradis. Ibn Baṭṭâl a dit : « ‘Âˋichah a dit : ‘‘Vous êtes inattentifs à la meilleure des adorations : la modestie.’’ Aṭ-Ṭabarî  a dit : ‘‘La modestie fait partie des épreuves par lesquelles Allah teste Ses serviteurs croyants en regardant comment

22

Les Chemins de la Victoire

ils Lui obéissent à ce sujet et parce qu’Allah  sait que cela est dans l’intérêt de Ses créature, que ce soit dans ce bas monde ou dans l’au-delà […] Lorsqu’il entra à La Mecque, les gens se mirent à dire : C’est lui ! C’est lui ! Il s'abaissa alors sur sa monture et il dit : Allah est plus Haut et plus Majestueux […] Et d’après Ṭâriq Ibn Chihâb, lorsque ‘Umar arriva au Châm, il atteignit une petite étendue d’eau alors il descendit de son chameau, retira ses chaussons, les prit à la main et traversa l’eau avec son chameau. Abû ‘Ubaydah lui dit alors : Aujourd’hui, tu as accomplis une œuvre grandiose aux yeux des gens. ‘Umar frappa alors sa poitrine et lui dit : Si seulement c’était un autre que toi qui avait dit ça, ô Abû ‘Ubaydah. Vous étiez les plus basses et les plus viles gens, puis Allah vous a accordé la fierté par l’Islam. Tant que vous rechercherez la fierté dans autre que l’Islam, Allah vous humiliera.’’ Fin de la parole d’aṭ-Ṭabarî. [Charḥ Ṣaḥîḥ Muslim] Septièmement : le rappel d’Allah. Allah  a dit : {Ô vous qui croyez ! Lorsque vous rencontrez une troupe (ennemie), soyez fermes, et invoquez beaucoup Allah afin de réussir.} [al-Anfâl : 45] Aṭ-Ṭabarî a dit : « {et invoquez beaucoup Allah}, Il dit : ‘‘Invoquez Allah en lui demandant le secours et la victoire contre eux et

occupez votre cœur et votre langue par Son rappel afin de réussir.’’ » Aṭ-Ṭabarî rapporte également que Qatâdah a dit : « Allah a imposé Son rappel dans le moment où vous êtes le plus occupé : lorsque vous frappez avec vos épées. » Quant à al-Qurṭubî, il a une parole précieuse dans l’exégèse de ce verset, en disant : « Les savants ont trois paroles au sujet de ce rappel. La première : évoquez Allah lorsque votre cœur est effrayé car Son rappel aide à rester ferme pendant les difficultés. La deuxième : restez fermes par votre cœur et évoquer-Le par votre langue car le cœur ne s’apaise pas lors de la rencontre [de l’ennemi] si la langue est confuse. Il a donc ordonné de l’évoquer afin que le cœur reste ferme sur la certitude et que la langue reste ferme sur l’évocation comme les compagnons de Ṭâlût ont dit : {« Seigneur ! Déverse sur nous l’endurance, raffermis nos pas et donne-nous la victoire sur ce peuple infidèle. »} [al-Baqarah : 250] Et cet état ne se trouve qu’en présence d’une forte connaissance et d’une vision ardente qui est le courage louable chez les gens. La troisième : rappelez-vous la promesse d’Allah à votre égard concernant Son achat de votre âme et Sa récompense pour vous. » Et ce verset comporte tout cela en même temps de sorte que le serviteur évoque Allah par sa langue, qu’il encourage son cœur et qu’il se rappelle ce qu’Allah lui a promis comme victoire ici-bas et le Paradis dans l’au-delà. Allah  a dit à Mûsâ et à Hârûn : {et ne négligez pas de M’invoquer.} [TâHâ : 42] Ibn Kathîr  a dit : « Cela signifie qu’ils ne doivent pas cesser d’invoquer Allah lorsqu’ils font face à Pharaon afin que l’évocation d’Allah soit une aide pour eux contre lui, une force et une autorité brisante, comme il est dit dans le hadith : « Mon vrai serviteur est celui qui m’évoque alors qu’il rencontre son ennemi. » [Rapporté par at-Tirmidhî, d’après ‘Imârah Ibn Za’karah] » [Tafsîr Ibn Kathîr] Et sache que le fait d’évoquer Allah pendant le combat se fait secrètement. Al-Ḥâkim a rapporté, d’après Abû Mûsâ , que le messager d’Allah  détestait les voix hautes pendant le combat. Huitièmement : l’invocation. Allah  a dit : {Dis : « Mon Seigneur ne se souciera pas de vous sans votre prière. »} [al-Furqân : 77] Et Il a dit : {Invoquez-Le donc, en Lui vouant un culte exclusif} [al-A’râf : 56] Et Il a dit : {Et votre Seigneur dit : « Invoquez-Moi, Je vous répondrai. Ceux qui, par orgueil, se refusent à M’adorer entreront bientôt dans l’Enfer, humiliés. »} [Ghâfir : 60] Et Il a

dit : {Et quand Mes serviteurs t’interrogent sur Moi, alors Je suis tout proche : Je réponds à l’appel de celui qui Me prie quand il Me prie. Qu’ils répondent donc à Mon appel et qu’ils croient en Moi afin qu’ils soient bien guidés.} [al-Baqarah : 186] Le prophète  a dit : « L’invocation est l’adoration. » [Rapporté par Ibn Mâjah, Abû Dâwud, at-Tirmidhî et an-Nasâˋî, d’après an-Nu’mân Ibn Bachîr] Et il a dit : « Il n’y a rien de plus noble auprès d’Allah que l’invocation. » [Rapporté par al-Ḥâkim, d’après Abû Hurayrah] Et il a dit : « Celui qui ne demande pas à Allah, Allah se met en colère contre lui. » [Rapporté par at-Tirmidhî, d’après Abû Hurayrah] Ibn Taymiyah  a dit : « La victoire et la subsistance s’obtiennent par des causes dont l’une des plus sûres est l’invocation des croyants […]. Lorsqu’Allah décréta la victoire le jour de Badr et que le prophète  informa ses compagnons de la victoire avant qu’elle ne se produise et que leur ennemi allait périr, l’une des causes était de cela était la demande de secours du prophète  et son invocation. » [Majmû’ al-Fatâwâ] Voilà le messager d’Allah , lorsqu’il vit le grand nombre de son ennemi et sa force face au petit nombre de ses compagnons et leur faiblesse, il se réfugia auprès de Celui, seul, qui détient la victoire : {La victoire ne peut venir que d’Allah, le Puissant, le Sage.} [Âli ‘Imrân : 126] Dans Ṣaḥîḥ Muslim, il est rapporté que ‘Umar Ibn alKhaṭṭâb a dit : « Le jour [de la bataille] de Badr, le messager d’Allah  observa les idolâtres qui étaient mille alors que ses compagnons n’étaient que trois-cent dix-neuf hommes. Le prophète d’Allah  se dirigea alors vers la qiblah et leva ses mains pour implorer son Seigneur : ‘‘Ô Allah ! Réalise la promesse que Tu m’as faite. Ô Allah ! Fais venir ce que Tu m’as promis. Ô Allah ! Si ce groupe de musulmans périt, alors Tu ne seras plus adoré sur terre.’’ Il ne cessa d’implorer son Seigneur en levant ses mains et en prenant pour direction la qiblah jusqu’à ce que sa cape tombe de ses épaules. Il invoquait contre les idolâtres en général en disant : ‘‘Ô Allah ! Toi qui as fait descendre le Livre, Toi qui es prompt dans les comptes. Ô Allah ! Défaits les coalisés. Ô Allah ! Défaits-les et fais les trembler.’’ » [Rapporté par al-Bukhârî et Muslim, d’après ‘Abdullah Ibn Abî Awfâ] Il invoquait aussi contre des individus précis et les chefs des idolâtres comme il est rapporté dans Ṣaḥîḥ al-Bukhârî, d’après Ibn Mas’ûd qui dit : « Le prophète  s’est dirigé vers la Ka’bah et a invoqué contre des gens de Quraych : contre Chaybah Ibn Rabî’ah, contre ‘Utbah Ibn Rabî’ah, contre al-Walîd Ibn ‘Utbah et contre Abû Jahl Ibn

23

Hichâm. Je prends Allah à témoin que je les ai vus morts, leurs dépouilles modifiées par la chaleur du soleil. » Et sache, ô allié d’Allah, que tu es à un des endroits de l’exaucement des invocations. Sahl Ibn Sa’d as-Sa’dî a dit : « Il y a deux heures durant lesquelles les portes du ciel sont ouvertes et peu d’invocations sont alors rejetées : lorsqu’on appelle à la prière et dans le rang [pour combattre] dans le sentier d’Allah. » [Rapporté par Mâlik dans al-Muwaṭṭaˋ] Recherche donc, ô mujâhid, les moments où les invoca-

Le rappel est essentiel dans le jihâd, et le plus grand rappel est le Coran

tions sont exaucées comme l’heure durant le jour du vendredi, ou au moment de l’appel à la prière, ou lorsque la pluie tombe, ou encore durant le dernier tiers de la nuit. Le messager d’Allah  a dit : « Notre Seigneur descend chaque nuit vers le ciel de l’ici-bas lorsqu’il ne reste que le dernier tiers de la nuit et il dit : ‘‘Qui m’invoque que je l’exauce ? Qui me demande que je lui donne ? Qui me demande pardon que je lui pardonne ?’’ » [Rapporté par al-Bukhârî et Muslim, d’après Abû Hurayrah] Et dans une autre version du hadith : « Qui me demande sa subsistance que je lui octroie ? Qui me demande de dissiper son mal que je le dissipe ? » Quant à moi, j’espère d’Allah qu’Il ne nous privera pas de l’exaucement de nos invocations, particulièrement alors que le proche comme l’éloigné nous ont opprimés et que la terre entière s’est réunie pour nous faire la guerre. Mais voici la bonne nouvelle annoncée par le messager d’Allah  lorsqu’il dit à Mu’âdh : « Crains l’invocation de l’opprimé car il n’y a, entre elle et Allah, aucun voile. » [Rapporté par al-Bukhârî et Muslim] Et voici ce prophète opprimé qui invoqua et quelle fut la réponse : {9. Avant eux, le peuple de Noé avait crié au mensonge.

24

Les Chemins de la Victoire

Ils traitèrent Notre serviteur de menteur et dirent : « C’est un possédé ! » et il fut repoussé. 10. Il invoqua donc son Seigneur : « Moi, je suis vaincu. Fais triompher (Ta cause). » 11. Nous ouvrîmes alors les portes du ciel à une eau torrentielle, 12. Et fîmes jaillir la terre en sources. Les eaux se rencontrèrent d’après un ordre qui était déjà décrété dans une chose [faite]. 13. Et Nous le portâmes sur un objet [fait] de planches et de clous [l’arche]} [al-Qamar : 9-13] Ensuite, sache, ô mujâhid, qu’il y a parmi les chemins de la victoire, le fait qu’il se trouve des gens faibles dans nos rangs qui invoquent en notre faveur. Ibn ‘Abbâs a dit : « Abû Sufyân m’a informé que César lui a dit : ‘‘Je t’ai demandé si ce sont les gens riches ou les faibles qui l’ont suivi. Tu as prétendu que ce sont les gens faibles et ce sont les suiveurs des messagers.’’ » [Rapporté par al-Bukhârî et Muslim] Le messager d’Allah  a dit à Sa’d  : « Le secours et la subsistance ne vous viennent-ils pas que de par la cause des faibles parmi vous ? » [Rapporté par alBukhârî] Le hadith a ainsi montré l’importance de porter attention aux faibles parmi les mujâhidîn, les femmes, les enfants et les personnes âgées car, en général, ils sont plus sincères dans leur invocation, plus soumis à Allah et ils ressentent plus le besoin et la nécessité d’Allah. Pour finir, je rappelle la parole d’Allah : {Ô les croyants ! Soyez endurants. Incitez-vous à l’endurance. Luttez constamment (contre l’ennemi) et craignez Allah, afin que vous réussissiez !} [Âli ‘Imrân : 200] Et Sa parole : {Et c’est en Allah qu’il faut avoir confiance, si vous êtes croyants.} [al-Mâˋidah : 23] Et Sa parole : {Certes, Allah est avec ceux qui [L’] ont craint avec piété et ceux qui sont bienfaisants.} [an-Naḥl : 128] Et Sa parole : {Allah soutient, certes, ceux qui soutiennent (Sa Religion). Allah est assurément Fort et Puissant.} [al-Ḥajj : 40] Et Sa parole : {Ô vous qui croyez ! Lorsque vous rencontrez une troupe (ennemie), soyez fermes, et invoquez beaucoup Allah afin de réussir.} [al-Anfâl : 45] Tels sont donc les chemins de la victoire, mordez-y à pleine dents. Et Allah est souverain en Son Commandement mais la plupart des gens ne savent pas. Votre frère, Abû Ḥamzah al-Muhâjir.

25

Les tout premiers croyants parmi les mujâhirîn et les anṣâr avaient compris que le Paradis est la précieuse marchandise d’Allah, tout comme ils avaient compris que seuls ceux qui fournissent de véritables efforts peuvent en payer le prix. Ils cherchèrent donc tout chemin menant à la satisfaction d’Allah afin de l’obtenir, tout en demandant à Allah de leur faciliter et d’accepter leurs œuvres. Tu les trouveras déterminés à faire du commerce avec Allah en vendant leurs âmes et leurs biens afin d’acheter le Paradis : {10. Ô vous qui avez cru ! Vous indiquerai-je un commerce qui vous sauvera d’un châtiment douloureux ? 11. Vous croyez en Allah et en Son messager et vous combattez avec vos biens et vos personnes dans le chemin d’Allah, et cela vous est bien meilleur, si vous saviez ! 12. Il vous pardonnera vos péchés et vous fera entrer dans des Jardins sous lesquels coulent les ruisseaux, et dans des demeures agréables dans les jardins d’Eden. Voilà l’énorme succès.} [aṣ-Ṣaff : 10-12] Et lorsqu’ils surent que la façon la plus rapide d’y accéder est le martyre dans le sentier d’Allah, ils descendirent sur les champs de bataille, allant de l’avant sans tourner le dos, se hâtant vers la mort, la prenant comme un chemin vers la vraie vie.

lorsqu’il dit : « Mon oncle, Anas ibn an-Naḍr, n’avait pas participé à la bataille de Badr. Il dit : ‘‘Ô messager d’Allah ! J’étais absent lors de la première bataille que tu as livrée contre les polythéistes. Mais si Allah me permet de participer à une bataille contre eux, Il vous fera voir ce dont je suis capable.’’ Le jour de la bataille d’Uḥud, les musulmans quittèrent leurs positions. Anas Ibn anNaḍr dit alors à Dieu : ‘‘Seigneur ! Je Te demande pardon pour ce qu’ont commis ceux-ci (les compagnons) et je me désavoue des actes de ceux-là (les polythéistes).’’ Puis il s’avança et rencontra Sa’d Ibn Mu’âdh auquel il dit : ‘‘Ô Sa’d ! Le Paradis. Par le Seigneur d’an-Naḍr, je sens son odeur au-delà du mont Uḥud.’’ Sa’d dira alors (plus tard au prophète) : ‘‘Ô messager d’Allah ! Je n’ai pu faire ce qu’il a fait.’’ » Anas ajouta : « Nous avons dénombré sur son corps plus de quatre-vingts coups de sabres, de lances et de flèches. Nous l’avons trouvé mort, mutilé par les polythéistes. Personne ne put le reconnaître si ce n’est sa sœur qui l’identifia par l’extrémité de ses doigts. Nous pensons que le verset suivant fut révélé à son sujet et au sujet d’hommes tels que lui : {Parmi les croyants, il est des hommes qui ont été sincères dans leur engagement envers Allah […]} [al-Aḥzâb : 33] » [Rapporté par al-Bukhârî et Muslim]

ANAS IBN AN-NAḌR  PLONGE AU CŒUR DE L’ENNEMI LE JOUR DE UHUD Il s’agit d’Anas Ibn an-Naḍr  qui fut absent lors de la bataille de Badr et cela l’affligea énormément mais il jura et fit une promesse solennelle. Écoutons donc son neveu Anas Ibn Mâlik nous raconter la conduite de son oncle

26

‘UMAYR IBN AL-ḤIMÂM  SE PRÉCIPITE VERS UN PARADIS LARGE COMME LES CIEUX ET LA TERRE Anas  nous raconte : « Le messager d’Allah  et ses compagnons se mirent en route pour Badr et ils y précédèrent les polythéistes. Lorsque ces derniers ar-

Exemples du Désir Ardent Des Compagnons Pour le Martyre

rivèrent, le messager d’Allah  dit : ‘‘Qu’aucun d’entre vous n’entreprenne quoi que ce soit tant que je ne suis pas à ses côtés.’’ Les polythéistes s’avancèrent et le messager d’Allah  dit [à ses compagnons] : ‘‘Accourez vers un Paradis large comme les Cieux et la Terre.’’ ‘Umayr Ibn alḤimâm al-Anṣârî demanda alors : ‘‘Ô messager d’Allah, un Paradis large comme les Cieux et la Terre ? – Oui, répondit le prophète. – Bakhin bakhin !’’ Le messager d’Allah  demanda : ‘‘Qu’est-ce qui te pousse à dire bakhin bakhin ? – Par Allah, seulement l’espoir de faire partie de ces habitants. –Tu en fais partie, affirma le prophète.’’ ‘Umayr sortit alors quelques dattes de son carquois et se mit à les manger. Puis il se dit : ‘‘Demeurer en vie jusqu’à avoir fini mes dattes serait bien long !’’ Il jeta alors les dattes qu’il avait en sa possession puis combattit jusqu’à être tué. » [Rapporté par Muslim] LES COMMANDANTS DE L’ESCADRON DE MUˋTAH DEMANDENT LE MARTYRE Lors de la bataille de Muˋtah, Ja’far Ibn Abî Ṭâlib prit l’étendard de sa main droite, mais celle-ci fut coupée. Il le prit alors de sa main gauche qui fut elle aussi coupée. C’est alors qu’il le saisit avec le haut de ses bras jusqu’à ce qu’il soit tué. Il avait, à cette époque, trente-trois ans. Allah le récompensa par deux ailes au paradis avec lesquelles il vole où bon lui semble. Il est dit aussi qu’un Romain l’a, ce jour-là, frappé d’un coup qui le trancha en deux.

LE BÉDOUIN MUHÂJIR QUI A ÉTÉ VÉRIDIQUE ENVERS ALLAH ALORS IL L’A EXAUCÉ Regardez combien ils étaient sincères envers Allah : Chaddâd Ibn Al-Hâd  rapporte qu’un bédouin se présenta au prophète , il crut en lui et le suivit. Puis, il dit : « J’émigre avec toi. » Le prophète  le recommanda à certains de ses compagnons et lorsque que la bataille eut lieu, le prophète  put saisir un butin qu’il distribua. Il lui attribua une part qu’il donna à ses compagnons afin de lui faire parvenir car il protégeait leurs arrières. Lorsqu’il vint à eux, ils lui versèrent son dû. Il dit alors : « Qu’estce donc ? » Ils répondirent : « Une part que t’a attribuée le prophète . » Il l’a pris donc et se rendit auprès du prophète  et lui demanda : « Qu’est-ce que ceci ? » Il répondit : « Ta part du butin. » Il dit alors : « Ce n’est pas pour cela que je t’ai suivi, mais je t’ai plutôt suivi pour qu’une flèche me transperce à cet endroit (en montrant sa gorge) et que je meurs, puis que j’entre au Paradis ! » Il dit : « Certes, Allah t’exaucera. » Ils restèrent un moment puis partirent combattre l’ennemi. On l’apporta ensuite au prophète  en le portant alors qu’il avait été touché à l’endroit même qu’il avait indiqué. Le prophète  dit alors : « Est-ce bien lui ? » Ils répondirent : « Oui ». Alors, il dit : « Il a été véridique envers Allah alors Il l’a exaucé. » Le prophète l’embauma dans sa cape, le mit devant eux et invoqua pour lui. Parmi les termes qui furent entendus lors de son invocation : « Ô Allah ! Celui-ci est Ton serviteur, il est sorti en muhâjir dans Ton sentier et a été tué en martyr. Je témoigne de cela. »

Allah continue de choisir parmi eux des martyrs

27

Jeunes et âgés sont désireux d'atteindre le martyre

ABÛ ‘UQAYL – QU’ALLAH L’AGRÉE – RAMPE BLESSÉ AFIN DE COMBATTRE LES APOSTATS Et observez, le jour de la bataille d’al-Yamâmah, ceux qui ont défendu la religion tant qu’il y avait encore une goutte de sang qui coulait dans leurs veines jusqu’à être tués martyrs. Ja’far Ibn ‘Abdillah Ibn Aslam a dit : « Lorsque vint le jour d’al-Yamâmah et que les gens furent en rang, le premier à être blessé fut Abû ‘Uqayl. Il fut touché par une flèche entre ses deux épaules et son cœur sans pour autant être tué. Il extirpa la flèche et son côté gauche s’affaiblit au début du jour. Il fut alors tiré vers la tente. Lorsque la guerre fit rage, que les musulmans furent mis en déroute et que les ennemis dépassèrent leurs campements, Abû ‘Uqayl, qui était dans un état de faiblesse dû à sa blessure, entendit alors Ma’an Ibn ‘Adî crier : ‘‘Ô anṣâr, craignez Allah et attaquez votre ennemi.’’ ‘Abdullah Ibn ‘Umar dit : « Abû ‘Uqayl se leva désirant rejoindre son peuple. Je lui demandai alors : ‘‘Que veux-tu ? Tu n’es pas apte à combattre !’’ Il répondit : ‘‘Le héraut a cité mon nom.’’ » Ibn ‘Umar dit : ‘‘Je lui rétorquai : ‘‘Il a appelé les anṣâr mais cela ne concerne pas les blessés.’’ Abû ‘Uqayl répondit alors : ‘‘Je fais partie des anṣâr, donc je réponds à l’appel même en rampant.’’ » Ibn ‘Umar continua en disant : « Abû ‘Uqayl s’attacha, prit son épée de la main droite et lança à voix haute : ‘‘Ô anṣâr, attaquez comme le jour de [la bataille de] Ḥunayn ! Rassemblez-vous tous, qu’Allah vous fasse miséricorde, et avancez car les musulmans sont une cible pour leur ennemi !’’ Ils firent alors entrer leur ennemi dans le jardin et se mélangèrent à lui tandis que les coups d’épées s’échangeaient entre nous et eux.’’ » Ibn ‘Umar dit : « Je regardai vers Abû ‘Uqayl

28

alors que sa main blessée avait été coupée depuis l’épaule et bomba au sol. Il avait également quatorze blessures dont chacune pouvait mener à la mort. Quant à l’ennemi d’Allah, Musaylamah, il fut tué. Je m’arrêtai auprès d’Abû ‘Uqayl alors qu’il rendait son dernier souffle. Je lui dis : ‘‘Ô Abû ‘Uqayl.’’ Il répondit en éprouvant de la difficulté à parler : ‘‘Qui a été défait ?’’ Je lui dis : ‘‘Réjouis-toi, l’ennemi d’Allah a certes été tué. Il leva son doigt vers le ciel louant Allah, puis il mourut, qu’Allah lui fasse miséricorde.’’ » AL-BARÂˋ IBN MÂLIK – QU’ALLAH L’AGRÉE – PLONGE DANS LA FORTERESSE DES APOSTATS Il s’agit du premier inghimâsî (combattant plongeant au cœur de l’ennemi nombreux) de l’Islam, al-Barâˋ Ibn Mâlik, frère d’Anas Ibn Mâlik . Ibn Sirîn rapporte que les musulmans parvinrent jusqu’à un mur derrière lequel se trouvaient des idolâtres. Al-Barâˋ monta alors sur un bouclier et leur dit : « Portez-moi avec vos lances et jetez-moi sur eux. » Ils le jetèrent donc de l’autre côté du mur. Ils le retrouvèrent alors qu’il avait tué dix idolâtres. Al-Barâˋ fut atteint, ce jour-là, par plus de quatre-vingts blessures, certaines causées par des tirs de flèches et d’autres par des coups. Khâlid Ibn al-Walîd demeura auprès de lui un mois jusqu’à ce qu’il guérisse de ses blessures. UNE OPÉRATION MARTYRE MENÉE PAR SÂLIM L’AFFRANCHI D’ABÛ ḤUDHAYFAH  Muḥammad Ibn Thâbit Ibn Qays Ibn Chammâs alAnṣârî a dit : « Lorsque que les musulmans se découvrirent le jour [de la bataille] d’al-Yamâmah, Sâlim, l’affranchi Abû

Exemples du Désir Ardent Des Compagnons Pour le Martyre

Ḥudhayfah, dit : ‘‘Ce n’est pas comme ça que nous faisions avec le messager d’Allah  ! Il creusa donc un trou pour lui-même et resta à l’intérieur alors qu’il portait, ce jour-là, l’étendard des muhajirîn. Il combattit jusqu’à ce qu’il soit tué en martyr le jour d’al-Yamâmah. BUSR IBN ARṬAˋAH PLONGE AU CŒUR D’UNE CITADELLE DES ROMAINS Al-‘Alâˋ Ibn Sufyân al-Ḥaḍramî a dit : « Busr Ibn Arṭaˋah a attaqué les Romains mais son arrière-garde était constamment atteinte. Il leur était tout le temps tendu des embuscades qui s’avéraient efficaces. Lorsqu’il vit ceci, il resta en arrière avec une centaine de ses soldats. Il s’isola un jour dans quelques vallées romaines et il tomba sur une trentaine de chevaux attachés à côté d’une église dans laquelle se trouvaient les cavaliers qui poursuivaient son arrière-garde. Il descendit de son cheval qu’il attacha et pénétra ensuite dans l’église et ferma la porte de l’intérieur. Les Romains s’étonnèrent qu’il ose fermer la porte en s’enfermant avec eux. Ils ne purent se saisir de leurs lances qu’il avait déjà tué trois d’entre eux. Ses compagnons perdirent sa trace et se lancèrent donc à sa recherche. Ils parvinrent à l’endroit et reconnurent son cheval. Ils entendirent un chahut à l’intérieur de l’église et se dirigèrent vers cette dernière mais trouvèrent la porte fer-

mée. Ils firent un trou dans le toit et descendirent sur eux tandis que Busr tenait une partie de ses intestins dans sa main gauche et son épée dans sa main droite. Lorsque ses compagnons eurent pris le dessus dans l’église, Busr s’évanouit. Ils fondirent sur eux, en capturèrent et en tuèrent. C’est alors que les captifs dirent : « Nous vous demandons par Allah, qui est-ce ? » Ils répondirent : « Busr Ibn Arṭaˋah. » Ils dirent alors : « Par Allah, jamais les femmes n’ont enfanté tel que lui ». Ils ramassèrent ses intestins et les remirent à l’intérieur de son ventre sans qu’aucun ne soit perforé. Ils le serrèrent avec leur turban et le portèrent. Ensuite, ils le cousirent et il fut sauvé et parvint à guérir. Tel était le désir ardent des compagnons pour accéder à ce haut rang du Paradis, malgré le fait qu’ils étaient les gens les plus pieux et les plus savants. Ni leur engouement envers la recherche de la science et son enseignement ni leur attachement à ce bas monde, aux parents ainsi qu’aux enfants ne venaient les empêcher de fournir tous les efforts pour y accéder. C’est sur leurs traces que marchent leurs suiveurs jusqu’au jour du jugement, jusqu’à que les derniers d’entre eux combattent le Dajjâl, par la permission d’Allah .

Une opération martyre - le chemin le plus court pour atteindre le martyre

29

QUELLE ÉTAIT LA SITUATION SUR LE FRONT AUX ALENTOURS DE LA VILLE DE PALMYRE AVANT SA RECONQUÊTE ET COMMENT S’EST FAITE LA PRÉPARATION DE L’OFFENSIVE SUR LA VILLE ? Les soldats du Califat avaient déjà pris le contrôle de la ville de Palmyre au mois de Cha’bân 1436 H et l’armée nosaïrite ainsi que ses milices rafidites n’étaient pas parvenus à la récupérer malgré des dizaines d’offensives continuelles au cours desquelles ils ont subi d’énormes pertes humaines et matérielles. Au début du mois de Jumâdâ 1437 H, une vaste campagne militaire contre la ville a commencé avec le soutien aérien russe. Ils ont ainsi mobilisé des milliers de leurs forces terrestres (parmi les forces de l’armée et ses milices rafidites, les forces terrestres russes et leurs conseillers) simultanément avec une campagne intense de bombardements aériens. En un seul jour, le nombre de missiles, de barils explosifs et de bouteilles de gaz explosives atteignait le nombre de 100. Les mujâhidîn ont alors été contraints de se retirer de la ville, au milieu du même mois. Après cela, le régime nosaïrite s’est efforcé d’étendre ses zones de contrôle autour de la ville. C’est alors que les mujâhidîn ont commencé une série d’opérations d’épuisement et de vastes offensives contre les positions et les zones nosaïrites dans les localités de Châ’ir et de Jazal ainsi que dans les localités proches de la ville de Palmyre. Ensuite, les opérations des mujâhidîn se sont concentrées sur la partie Est de la ville. Le bilan des affrontements dans la ville de Palmyre et ses alentours, depuis le premier contrôle par les mujâhidîn au mois de Cha’bân 1436 H jusqu’au mois de Rabî’ al-Awwal 1438 H, s’élève à 1700 éléments de l’armée nosaïrite et ses milices tués et blessés ainsi que 7 militaires russes tués dont un conseiller militaire et deux pilotes. Quant aux véhicules et armes lourdes détruits ou saisis en butin, leur nombre s’élève à 236 dont 71 tanks, 18 canons de calibre 23 mm et 57 mm, 2 canons mitrailleurs de calibre 14,5 mm,

30

Entretien avec l‘Émir Militaire de la Wilayah de Homs

20 canons d’artillerie de calibres 122 mm et 130 mm ainsi que de nombreux pickups surmontés de mitrailleuses. Ajoutons à cela, la destruction d’un hélicoptère russe et la louange est à Allah. QUEL ÉTAIT LE NOMBRE DE L’ENNEMI À L’INTÉRIEUR DE LA VILLE DE PALMYRE ET OÙ SE SITUAIENT SES POSITIONS ? Le régime nosaïrite et ses soutiens parmi les forces russes et les milices rafidites avaient pris plusieurs positions comme points principaux dans la ville et ses alentours avant de les fortifier efficacement. Ces positions sont la montagne d’aṭ-Ṭâr, les silos de la ville, la colline d’al-‘Âmiriyah et la montagne de Hayyân tandis que la localité de Jazal était utilisée pour des casernes militaires sur des collines élevées qui surplombent les routes menant à elle. Aux côtés des forces du régime nosaïrite, il y avait des milices rafidites iraniennes, afghanes, et irakiennes, en plus des forces russes. Les forces russes, dont le nombre s’élevait à des dizaines d’hommes, étaient chargées des opérations de soutien, de la couverture aérienne et de l’entraînement des éléments présents dans la zone. Quant aux éléments nosaïrites dans la ville, ils étaient entre 1500 et 2000, équipés de dizaines de véhicules blindés, de tanks et d’armes lourdes. Les nosaïrites avaient rassemblé cette force en vue d’attaquer les positions des mujâhidîn dans la wilâyah d’al-Khayr.

La ville a été divisée en fonction des milices présentes. Chacune occupait une rue ou un bâtiment et a commencé à afficher ses slogans idolâtres et ses bannières. Les rafidites y ont même construit plusieurs temples chiites et ont volé tous les biens dans la ville jusqu’aux réservoirs d’eau ! La ville était remplie de barrages militaires et il y avait une base militaire spécifique aux forces russes. PEUX-TU NOUS INFORMER AU SUJET DE L’OPÉRATION DE REPRISE DE LA VILLE DE PALMYRE : COMMENT A-T-ELLE EU LIEU ET QUELLES SONT LES RÉSULTATS DE LA CONQUÊTE ? L’opération militaire a débuté le jeudi 8 Rabî’ al-Awwal alors que les soldats du Califat ont lancé une vaste offensive surprise contre l’armée nosaïrite et les milices rafidites sur une ligne de front de 200 km de long et sur huit axes. Par la grâce d’Allah, les mujâhidîn sont parvenus à avancer grandement et à prendre le contrôle de la ville de Palmyre ainsi que des dizaines de positions dans ses alentours, des champs pétroliers et gaziers et de vastes étendues de la campagne Est de Homs. Cette opération soudaine a piétiné les espoirs des nosaïrites d’avancer sur la route principale reliant Palmyre à al-Khayr dans le but de casser le blocus imposé par les mujâhidîn aux nosaïrites dans la ville d’al-Khayr et son aéroport militaire. L’importance de la ville de Palmyre réside dans le fait qu’elle est

31

le nœud qui relie les wilâyah de Hamâh, de Homs et de Damas, tout comme c’est le carrefour menant aux régions sous l’autorité du Califat en direction des wilâyah de Damas, Hamâh, Homs, al-Khayr et Raqqah. La ville est également considérée comme la base de départ vers les zones contrôlée par le régime nosaïrite. Le commandement nosaïrite avait intensifié ses mouvements, depuis quelques mois, et avait tenu des réunions avec plusieurs individus se prétendant cheikhs de tribus d’al-Khayr et de Raqqah. Ils avaient alors annoncé la formation de la mobilisation tribale sur le modèle des serviteurs des rafidites, la mobilisation tribale en Irak, afin que les nosaïrites les utilisent pour arriver à al-Khayr en partant de Palmyre. La meilleure défense est l’attaque et à l’opposé de ce qu’espèrent les nosaïrites et de ce à quoi ils s’attendent. Les soldats d’Allah se sont donc préparés et, recherchant l’aide d’Allah, ils ont attaqué l’ennemi au cours d’une vaste opération sur une ligne de front longue de 200km. De nuit et de manière simultanée, les opérations ont commencé sur l’axe de la localité de Ḥuwaysîs où des combats avaient lieu continuellement. Mais, cette fois-ci, ça a été différent sur les autres axes où les groupes d’inghimâsiyîn s’apprêtaient à fondre sur les mécréants et où, au commandement, des dizaines de tanks des soldats du Califat se sont placés sur les différents axes et ont commencé à pilonner les casernes de l’armée nosaïrite et ses milices. Avec la couverture des tanks, les inghimâsiyîn sont très rapidement parvenus aux défenses des mécréants au niveau des barrages militaires d’at-Talîlah, aux alentours des silos de Palmyre et sur le mont al-Hayân qui est le mont que les nosaïrites, les rafidites et l’aviation russe ont mis des mois à capturer, l’an dernier, lorsqu’ils ont repris Palmyre. Par la grâce d’Allah, au cours du premier jour de combat, les soldats du Califat ont pris le contrôle total du mont alHayân, des barrages militaires d’at-Talîlah et des barrages avancés aux alentours des silos. Après cela, les forteresses des nosaïrites sont tombées dans les champs pétroliers et gaziers de Jiḥâr, de Jazal et d’al-Mahr ainsi que dans la société gazière de Ḥayyân et d’autres positions militaires. Les silos de la ville sont tombés alors qu’ils étaient la citadelle fortifiée des mécréants et l’étau s’est resserré avec la prise de la montagne aṭ-Ṭâr. Les forces russes présentes dans la ville ont immédiatement reçu l’ordre de se retirer d’urgence. L’information de la fuite des Russes, en pleine bataille, a fait l’effet d’une bombe chez les rafidites et les nosaïrites qui croyaient qu’ils ne pouvaient être dé-

32

Entretien avec l‘Émir Militaire de la Wilayah de Homs

faits avec le soutien de l’aviation et de l’artillerie russe ainsi qu’avec les appareils de vision nocturne qui leur avaient été fournis. La prise de contrôle sur la ville de Palmyre s’est faite de manière inattendue et différente à ce que nous avions planifié, par la grâce d’Allah et Son soutien envers Ses serviteurs muwaḥḥidîn. Après seulement 4 jours de combats, Allah nous a permis de conquérir la ville avec l’effondrement de l’armée nosaïrite et des milices rafidites face aux attaques des mujâhidîn. De très lourdes pertes leur ont été infligées puisque 350 apostats ont été tués et blessés, 50 autres ont été capturés, un avion de chasse a été abattu tandis que 3 autres ont été détruits alors qu’ils étaient stationnés sur le tarmac de l’aéroport militaire T4. Quant aux mujâhidîn, ils ont saisi 50 tanks, 28 canons de calibres divers, 7 blindés BMP, un lanceur de missiles, 4 bases de lancement de missiles antichars, plusieurs missiles Grad et Kornet ainsi que des obus de tank, des mitrailleuses et des quantités énormes de munitions. La louange est à Allah pour les faveurs dont Il a comblés Ses serviteurs. QUEL A ÉTÉ LE RÔLE DES ISTICHHÂDIYÎN ET DES INGHIMÂSIYÎN DANS LA CONQUÊTE DE PALMYRE ET LES BATAILLES QUI ONT SUIVI ? L’arme décisive, après la puissance d’Allah et Sa force, est bien l’arme des opérations martyres qui ne cessent de terroriser les mécréants. Au troisième jour de combat, le frère istichhâdî Abû Bakr al-Khâlidî  s’est élancé à bord de son tank piégé en direction des silos de Palmyre qui représentaient la caserne des mécréants la mieux fortifiée puisque les milices afghanes Fâṭimiyûn, les bataillons irakiens Sayyid ach-Chuhadâˋ et d’autres y étaient retranchés, sous la supervision d’officiers russes. Avec l’avancée du frère istichhadî en leur direction, les mécréants ont cherché à prendre la fuite mais le frère a été plus rapide et est parvenu à réduire leurs forteresses en poussière. Quelques instants après, les soldats du Califat étaient déjà aux murs des silos pour achever les apostats survivants et, ainsi, avancer vers les champs agricoles de l’est de Palmyre. Pendant ce temps, les escadrons d’inghimâsiyîn, sur l’axe du mont aṭ-Ṭâr, se sont avancés en direction de leurs cibles et Allah leur a permis de prendre le contrôle des casernes des nosaïrites sur le mont ainsi que les dépôts d’armes de Palmyre. L’étau s’est alors resserré sur les nosaïrites à l’intérieur de la ville qui se sont trouvés encerclés dans trois directions, ne leur laissant qu’une issue étroite par la route menant à la localité d’adDuwah, au nord.

QU’EST-CE QUE LES MUJÂHIDÎN ONT FAIT IMMÉDIATEMENT APRÈS AVOIR REPRIS LE CONTRÔLE DE PALMYRE ? Les mujâhidîn ont profité de la situation d’effondrement dans les rangs des nosaïrites et leurs alliés pour poursuivre leur avancée, sur tous les axes, jusqu’à atteindre les abords de l’aéroport militaire T4. Après cela, ils ont pris le contrôle du checkpoint au carrefour de Qaryatayn, de Machtal alḤîr et du bataillon de défense aérienne, aux abords de l’aéroport, et ont resserré l’étau sur l’aéroport selon trois axes. QUELLES SONT LES PRINCIPALES ZONES DONT L’ÉTAT ISLAMIQUE A PRIS LE CONTRÔLE AU COURS DE L’OFFENSIVE ? Au nord-ouest de la ville de Palmyre : les zones de Ḥuwaysîs, de Châ’ir, de Jazal et de Jiḥâr, les deux collines et les tours aux alentours de Jazal, en plus d’une montagne stratégique située entre Jazal et Châ’ir. Au sudouest de la ville de Palmyre : la zone du palais d’al-Ḥallâbât, la montagne stratégique de Hayyân qui donne sur la ville et sur la route d’approvisionnement du régime nosaïrite menant à la ville. Au nord-est de la ville de Palmyre : les deux collines d’al-Burj et d’al-Mahr, le barrage militaire d’al-Artawâziyah aux alentours de la société gazière d’alMahr, 15 barrages militaires dans la zone allant d’al-Mahr à Jiḥâr, les silos de la ville de Palmyre (que les forces russes prenaient comme caserne et qui représentaient la ligne de défense la plus forte des mécréants), 8 barrages aux alentours des silos et au carrefour d’at-Talîlah. Au nord de la ville de Palmyre : la montagne stratégique d’aṭ-Ṭâr ainsi que la montagne de ‘Antarah et les dépôts militaires de Palmyre, ce qui a resserré l’étau sur les forces du régime et ses milices à l’intérieur de la ville. A l’ouest de Palmyre : le bataillon al-Mahjûrah situé au nord-est de l’aéroport militaire T4. La ville de Palmyre a alors été conquise, par la grâce d’Allah, après que les mujâhidîn ont pris le contrôle de la citadelle de Palmyre qui surplombe toute la ville, de la colline d’al-‘Âmiriyah et du quartier d’al-‘Âmiriyah, en plus de l’entrée Est de la ville. Egalement à l’ouest de Palmyre, les mujâhidîn ont pris le contrôle de la zone d’al-Bayârât, d’adDuwah et du triangle de Palmyre. La ville de Palmyre a été entièrement sécurisée après l’avancée des mujâhidîn sur 40km à l’ouest de la ville et la louange est à Allah. La wilâyah de Ḥamâh et la ville de Palmyre ont ainsi été reliées et la ligne de ribâṭ a été unifiée de Ḥamâh à Damas. Les mujâhidîn ont également pris

le contrôle de la route nationale menant de Palmyre à Damas, du carrefour de Jiḥâr et des positions des mécréants sur la chaîne de montagnes située au nord de l’aéroport T4, dont 12 positions sur les collines menant vers le bataillon de défense aérienne. Et au sud-est de l’aéroport : le village de Marhaṭân, la tour Syriatel, les localités de Qaṣr al-Ḥîr et d’al-Machtal, près de la localité d’al-Bâridah, au sud de l’aéroport militaire T4, ainsi que le barrage au croisement reliant les villes de Qaryatayn et l’aéroport T4. Et à l’ouest de l’aéroport : le village d’ach-Charîfah. QUELLE EST L’IMPORTANCE STRATÉGIQUE DE L’AÉROPORT MILITAIRE T4 ? L’aéroport militaire T4 fait partie des plus grands aéroports militaires du Châm. Il est capable d’accueillir des avions de chasse ainsi que des hélicoptères et c’est à partir de lui que les opérations militaires dans la campagne Est de Homs sont soutenues au niveau aérien. Sa proximité avec les champs pétroliers et gaziers, dans la campagne Est de Homs, a permis la préservation et l’utilisation de ces champs par le régime nosaïrite au cours des années de combat contre l’État Islamique dans la région. Toutes les forces voulant se diriger vers Palmyre partait de cet aéroport sans compter le fait que sa position géographique en a fait un point de liaison entre les différentes parties de la campagne de Homs ainsi qu’avec la wilâyah de Damas. QUELLE EST L’IMPLICATION DES ṢAḤAWÂT DE L’APOSTASIE DANS CES COMBATS DANS LA WILÂYAH DE HOMS ET SES ALENTOURS ? Comme à leur habitude, les ṣaḥawât de l’apostasie courent au secours de leurs frères nosaïrites. Après les déclarations américaines stipulant que la Russie est dans l’incapacité de gérer la bataille contre l’État Islamique, les ṣaḥawât, situées près des frontières artificielles, ont été mobilisées pour lancer des attaques contre les mujâhidîn afin de diminuer la pression sur les nosaïrites. En effet, les ṣaḥawât ont annoncé la bataille de « La réhabilitation » en vengeance pour leur défaite cuisante, il y a quelques mois, dans le Qalamoun Est où les ṣaḥawât avaient attaqué, avec des dizaines de véhicules, des positions fantômes que les mujâhidîn avaient mis en place dans le désert d’al-Ḥammâd. C’est là que les ṣaḥawât sont tombés dans des champs de mines, faisant plusieurs tués et blessés dans leurs rangs et les poussant à se retirer pour retourner vers leurs positions où ils gardent les frontières jordaniennes, près de la base américaine de Ruqbân. La louange est à Allah.

33

Les soldats du Califat ont capturé plusieurs tanks en butin dans la wilâyah de Homs

POURQUOI LA SOCIÉTÉ GAZIÈRE DE ḤAYYÂN, DANS LA CAMPAGNE EST DE HOMS, A ÉTÉ EXPLOSÉE PAR LES MUJÂHIDÎN ET QUELLE ÉTAIT SON IMPORTANCE POUR LE RÉGIME NOSAÏRITE ? La société de Ḥayyân produisait plus de 3 million de mètres cubes de gaz quotidiennement et constituait une source économique majeure utilisée par le régime nosaïrite pour financer ses opérations militaires. De plus, cette société revête une importance particulière pour le régime du fait qu’elle alimente les stations électriques de la région sud du Châm. Sa destruction a donc provoqué un accroissement des coupures d’électricité dans les zones contrôlées par le régime nosaïrite, sans parler des pertes matérielles dont il souffrira pour trouver un substitut à cette société. PEUX-TU NOUS PARLER DES SIGNES DU SECOURS D’ALLAH AU COURS DE CETTE BATAILLE ? La chose la plus évidente est la manière dont les troupeaux nosaïrites et leurs milices se sont effondrés de façon totalement imprévisible et dans un laps de temps aussi court. Particulièrement avec la présence des forces russes et la participation des milices rafidites dans la région. De plus, ces zones sont connues pour la difficulté de leur topographie et, notamment, dans la localité de Jazal qui est jonchée de grandes montagnes et de nombreuses

34

Entretien avec l‘Émir Militaire de la Wilayah de Homs

collines. Sans parler de l’arsenal militaire déployé par le régime nosaïrite dans la région. Malgré cela, avec quelques assauts simples, les soldats du Califat sont parvenus à les mettre en déroute, par la grâce d’Allah envers Ses serviteurs mujâhidîn. Il y a, également, une histoire qui s’est passée et qui a joué un rôle important dans la dispersion des rangs des mécréants. En effet, nous avons vu le soutien d’Allah se manifester lorsque le frère istichhâdî Abû Bakr al-Khayr s’est élancé, à bord de son tank piégé, en direction des silos de la ville de Palmyre qui constituaient la plus forte ligne de défense des mécréants. Le frère s’est avancé pendant 15 minutes en passant les barricades du régime, une à une, alors que des dizaines d’obus venaient s’écraser sur son véhicule. Il continuait à s’avancer et Allah  le protégeait jusqu’à ce qu’il atteigne sa cible et fasse exploser son véhicule au sein de leur attroupement, près des silos. Une colonne de fumée s’est alors dégagée de l’explosion du véhicule et s’est déplacée jusqu’à couvrir les silos et ne plus bouger. Gloire à Allah ! La fumée a recouvert les silos entièrement et a stagné, brouillant ainsi la vue des mécréants et permettant aux frères d’avancer et de prendre le contrôle de la zone. Cette opération a eu un rôle primordial, par la suite, dans l’avancée des frères en direction de l’entrée de la ville, du côté d’al-Âmiriyah.

35

Il ne fait aucun doute qu’avec le retour du Califat ainsi que l’établissement de l’État Islamique et après la renaissance des préceptes qui avaient disparus et des lois qui avaient été supprimées, l’esprit de beaucoup de femmes s’est éclairé et illuminé par notre resplendissante Charia. Les servantes d’Allah sont, au sein notre État, plus au fait des questions religieuses et de ce que leur a ordonné le Seigneur de l’univers, plus particulièrement dans le domaine du dogme et de l’unicité qui ont été pollués en terre d’idolâtrie et de paganisme.

L’imam Aḥmad rapporte dans son Musnad qu’al-Barâˋ Ibn ‘Âzib  a dit : « Nous étions assis auprès du prophète  qui nous dit : ‘‘Quelle est l’anse la plus solide de l’Islam ?’’ Ils répondirent : ‘‘La prière. – Bien, mais ce n’est pas cela, ditil.’’ Ils répondirent : ‘‘La zakât. –Bien, mais ce n’est pas cela, dit-il.’’ Ils répondirent : ‘‘Le jeûne. – Bien, mais ce n’est pas cela, dit-il.’’ Ils répondirent : ‘‘Le pèlerinage. – Bien, mais ce n’est pas cela, dit-il.’’ Ils répondirent : ‘‘Le jihâd. – Bien, mais ce n’est pas cela, dit-il.’’ Il ajouta ensuite : ‘‘Certes, l’anse la plus solide de la foi est que tu aimes pour Allah et détestes pour Allah.’’ »

L’ANSE LA PLUS SOLIDE DE LA FOI Sache, ô servante d’Allah, que l’Islam est la soumission à Allah en réalisant le tawḥîd, la résignation dans le fait de lui obéir et le désaveu de l’idolâtrie et de ceux qui la pratiquent. L’alliance et le désaveu sont deux fondements de l’Islam et ceci fait office de consensus. Ils font partie intégrante du témoignage « Il n’a nulle divinité qui mérite adoration en dehors d’Allah » et le musulman ne peut être nommé musulman tant qu’il ne se désavoue pas de la mécréance et de ses partisans, quand bien même ils feraient partie de de la plus proche famille. Une femme pourrait dire : « Mais moi j’ai pour allié Allah, Son messager ainsi que les croyants et la meilleure preuve de ceci est que je vis en terre d’Islam et profite des bienfaits de la Charia du Seigneur des créatures ! » Saches, que l’alliance avec les mécréants ne consiste pas seulement à leur donner victoire, à les aider et leur donner le dessus sur les musulmans, mais plutôt, le simple fait d’éprouver dans son for intérieur de l’amour et de l’affection ainsi que de l’amitié rentrent dans le cadre de l’alliance. L’amour et l’affection ont pour emplacement le cœur et ce dernier est le maitre des membres et leur berger.

36

L‘Alliance et le Désaveu, Ô Femmes

Sulaymân Âl Chaykh  a dit : « Est-ce que l’Islam peut être complet et la bannière du jihâd ainsi que celle du commandement du bien et de la proscription du mal hissées si ce n’est en aimant pour Allah et haïssant pour Allah ? Quand bien même les gens seraient tous unis sur une seule voie et en s’aimant les uns les autres sans qu’il n’y ait d’inimitié pour Allah et d’alliance en Lui, il n’y aurait aucune possibilité de distinguer entre la vérité et le faux ni entre le croyant et le mécréant ou encore entre les alliés du Miséricordieux et ceux de Satan. [ad-Durar as-Saniyah] ENTRE NOUS ET VOUS, L’INIMITIÉ ET LA HAINE SONT APPARUES Pas d’alliance sans désaveu, c’est-à-dire qu’effectivement tu vis au milieu des monothéistes et que de ce fait ton alliance est envers Allah, son messager et les croyants, mais est-ce que tu te désavoues des ennemis d’Allah et de Sa religion ? Il est possible que dans ton répertoire téléphonique tu aies des personnes qui insultent l’État Islamique et lui sont hostiles, parmi les gens de ta famille ainsi que tes

La bannière du jihâd et de la hisbah ne peut être élevée sans l'alliance et le désaveu

amies. Il se peut que certaines de tes conversations avec tes proches parents contiennent de l’inimitié et de la haine envers le Califat et ses soldats, que Seul Allah connait. Cependant, ceci ne te gêne guère et tu n’y prêtes aucune attention. Il se trouve même surement parmi elles des personnes qui t’incitent à quitter la terre d’Islam en prétextant que la guerre s’intensifie contre le Califat et autres arguments alarmistes et emplis de fausseté. Tout ceci sans que tu ne bouges, mais tu témoignes, au contraire, de l’affection à ce genre de personnes sans te mettre en colère pour ta religion et ton dogme. Par contre, tu te mets gravement en colère contre ton mari quand ce dernier t’interdit de correspondre avec ce genre de personnes, simplement parce qu’elles ne sont, selon toi, que de simples proches parents ! LES COMPAGNONS BOYCOTTENT UN COMPAGNON POUR SA NON-PARTICIPATION AU JIHÂD Les pieux nous ont donné le meilleur des exemples dans le domaine de l’alliance et du désaveu. À titre d’exemple, Ka’b Ibn Mâlik  qui n’a pas participé à la bataille de Tabûk sans excuse (valable). Le prophète  ordonna clairement aux musulmans de boycotter Ka’b et ceux qui n’avaient, comme lui, pas participé. Ka’b nous raconte ce récit lui-même comme rapporté dans le Ṣaḥîḥ d’alBukhârî : « Le messager d’Allah  avait ordonné aux musulmans de ne plus adresser la parole à aucun des trois de ceux qui étaient restés en arrière.

Les gens nous évitaient et ils changèrent leur attitude envers nous à tel point que la terre elle-même ne m’était plus reconnaissable. Nous restâmes dans cet état cinquante nuits. Quant à mes deux compagnons, ils se résignèrent à leur sort, gardèrent leurs maisons et passaient leur temps à pleurer. En ce qui me concerne, j’étais le plus jeune et le plus énergique des trois. Je sortais pour faire la prière avec les musulmans et je me promenais dans les marchés ; cependant, personne ne m’adressait la parole. Et j’allais souvent trouver le messager d’Allah , je le saluai quand il était assis après la prière. Je me demandais en moi-même : ‘‘Est-ce qu’il avait bien remué les lèvres pour répondre au salut ou non ?’’ Puis, je priais tout près de lui pour le dérober du regard. Quand je me concentrais dans ma prière, il me regardait et quand je me tournais vers lui, il se détournait de moi. Quand l’éloignement des musulmans dura trop longtemps pour moi, je marchai jusqu’à escalader le mur du jardin d’Abû Qatâdah. Il était mon cousin et l’un de mes plus chers amis. Je le saluai. Par Allah, il n’avait même pas pris la peine de me rendre le salut. Je lui dis : ‘‘Ô Abû Qatâdah ! Je te conjure au nom d’Allah, ne sais-tu pas que j’aime Allah et Son messager ?’’Il se tut. Je revins de nouveau en lui posant la même question et il se tut également. J’insistai encore une fois et il me dit alors : ‘‘Allah et Son messager sont plus savants.’’ Mes yeux fondirent en larmes […] » Il demeura dans cette situation, boycotté par les musulmans, jusqu’à ce qu’Allah accepte son repentir ainsi que celui de ses frères.

37

L'alliance et le désaveu sont crutiaux afin de défendre l'Islam et les musulmans

Médites, ô servante d’Allah, et observe comment les musulmans ont boycotté Ka’b en se conformant à l’ordre de leur prophète et par alliance envers ce dernier. Estce que Ka’b  s’est comporté comme ceux qui ne participent pas au jihâd aujourd’hui ? Cela est inconcevable, cela est impossible. Ceux qui ne participent pas au jihâd, aujourd’hui, ne se contentent pas seulement de ne pas prendre part au combat et de rester inactifs dans le secours de la vérité, mais il y a même parmi eux ceux qui, quand on leur mentionne le jihâd et ses partisans, ils les critiquent farouchement. LA RELIGION D’ALLAH EST PLUS AIMÉE À LEURS YEUX QUE LEURS PROPRES PÈRES Qu’Allah récompense ‘Abdullah Ibn ‘Abdillah Ibn Ubay  lorsque son père, tête des hypocrites, a dit : {«Si nous retournons à Médine, le plus puissant en fera assurément sortir le plus avili. »} [al-Munâfiqûn : 8] Ensuite, le prophète  leur commanda de revenir et ‘Abdullah se mit sur la route de son père et dit : « Je ne te laisserai pas tant que tu ne dis pas que tu es l’avili et que Muḥammad est le plus puissant. » Voilà le véritable sens de l’alliance et du désaveu qui prend corps de la plus belle manière et la plus véridique. Ceci est un exemple de rupture et de scission sur les deux lignes de la voie et de la croyance, sans favoritisme ni subordination, car ceci est une affaire religieuse.

38

L‘Alliance et le Désaveu, Ô Femmes

Quant à la mère des croyants Umm Ḥabîbah , elle nous donne une leçon d’alliance et de désaveu qu’il est rare de voir, de nos jours. Az-Zuhrî a dit : « Lorsqu’Abû Sufyân arriva à Médine et que le prophète voulait envahir La Mecque, il lui demanda de prolonger la période de paix. Il refusa sa requête. Il se leva et entra auprès de sa fille Umm Ḥabîbah et lorsqu’il voulut s’assoir sur le lit du messager, elle le replia. Il dit alors : ‘‘Ô ma fille, je voulais m’assoir sur ce lit, puis-je ?’’ Elle répondit : ‘‘C’est le lit du messager d’Allah et toi tu es un homme idolâtre impur.’’ Il rétorqua : ‘‘Ô ma fille, tu as certes, après m’avoir quitté, été touchée par un mal.’’ » [Siyar A’lâm an-Nubalâˋ] LES DEGRÉS D’ISOLEMENT POUR ALLAH En conclusion, nous ne t’incitons pas à couper les ponts avec ta famille et tes proches, sauf celui dont l’apostasie t’est apparue clairement, par une parole ou un acte qui l’a fait sortir de la religion. Celui-là, tu dois couper les ponts avec lui et te désavouer de lui sans pitié. Par exemple, celui qui secourt les ennemis quand bien même cela ne fut que par une lettre prononcée, ou une invocation contre l’État islamique pour que celui-ci périsse et soit défait dans sa guerre contre ses ennemis, en espérant que la loi de la Charia disparaisse et soit substituée par les lois humaines, ou encore celui qui aurait commis un acte annulatif de l’Islam. Quant à ceux qui sont dans un égarement moindre que ceux que nous avons précités, la rupture avec eux se fait en fonction de leur degré de transgression. La louange est à Allah Seigneur de l’univers.

39

Avec la continuité de la guerre menée par les soldats du Califat contre les forces de la mécréance, nous jetons un coup d’œil sur quelques-unes des récentes opérations exécutées par les mujâhidin. Des opérations qui ont permis d’étendre l’autorité du Califat ou de terroriser, d’anéantir ou d’humilier les ennemis d’Allah. Tout en sachant que ces opérations ne sont qu’un bref aperçu des très nombreuses opérations menées par l’Etat Islamique sur différents fronts, en Orient et en Occident, au cours des dernières semaines. LA GUERRE CONTRE LA TURQUIE APOSTATE : Le 7 du mois de Rabî’ al-Âkhir, les soldats du Califat sont parvenus à détruire un blindé BMP de l’armée turque apostate, à l’aide d’un missile guidé, près de la commune de Qabbâsîn, au nord-est de la ville d’al-Bâb. Le 8 du mois de Rabî’ al-Âkhir, les soldats du Califat ont attaqué les positions des sahawât de l’apostasie et de l’armée turque apostate à l’ouest de la ville d’al-Bâb. De légers affrontements ont eu lieu et les apostats ont ensuite

40

Opérations Militaires et Secrètes

pris la fuite, laissant aux mujâhidîn la prise de contrôle de leurs positions, ils ont pu ensuite revenir sains et saufs. Le 13 du mois de Rabî’ al-Âkhir, les soldats du Califat ont détruit un tank appartenant à l’armée turque apostate après l’avoir pris pour cible avec un missile guidé près du village de Qudayrân. Le 26 du mois de Rabî’ al-Âkhir, le frère istichhâdî Abu Aḥmad al-Ḥamawî  a fait exploser sa voiture piégée sur les casernes de l’armée turque et des ṣaḥawât près du Mont Dayr, au nord de la ville d’al-Bâb, tuant et blessant un bon nombre d’entre eux. De même, un tank et deux véhicules blindés ont été détruits après avoir été pris pour cibles par des missiles guidés près du village de Qabr alMiqrî, au nord-est d’al-Bâb. DANS LA WILÂYAH DU CAUCASE : Le 30 du mois de Rabî’ al-Awwal, une cellule secrète de l’Etat Islamique a lancé deux attaques sur deux check-

Le mujâhid Abû Hassan al-‘Irâqî



points appartenant à la police daghestanaise apostate dans la ville de Khasayyurt, et une troisième attaque sur une patrouille de la police dans la ville de Kaspiysk, dans le centre du Daghestan. Ils ont réussi à tuer plusieurs apostats et en blesser d’autres.

Baghdâd, et de la faculté de Dijlah dans la zone de Dawrah, au sud de Baghdâd, l’Etat Islamique a déclenché une voiture piégée stationnée et déclenché deux autres voitures piégées sur leurs rassemblements, tuant et blessant environ 70 d’entre eux.

DANS LA WILÂYAH DE BAGHDÂD :

DANS LA WILÂYAH DE SALÂHUDDÎN :

Le 3 du mois de Rabî’ al-Âkhir, le frère istichhâdî Abu Hasan al-‘Irâqî  a effectué une attaque prenant pour cible les apostats rafidites à Sadr City, à l’est de Baghdâd, en revanche à la prise pour cible répétée des services de santé par la coalition croisée-rafidite dans la wilâyah de Ninive. Il a déclenché sa voiture piégée en plein milieu d’eux, tuant et blessant environ 150 apostats. L’opération a été suivie par 2 autres voitures piégées qui ont explosé sur les rafidite blessés : une à l’hôpital Jawâdir et l’autre à l’hôpital al-Kindî, à l’est de la ville, faisant plus de 60 apostats tués et blessés.

Le 3 du mois de Rabî’ al-Âkhir, plusieurs combattants inghimasî de l’Etat Islamique ont lancé une attaque sur les positions de l’armée rafidite dans la ville de Samarra, donnant place à de féroces combats, ils sont entrés dans la base de la police fédérale ainsi qu’une base du détachement de la milice Salâm, dans le centre de Samarra. Ils ont réussi à tuer environ 100 apostats et en blesser des dizaines d’autres, dont un officier du grade de lieutenant-colonel parmi les morts. Plusieurs véhicules des apostats ont été brûlés et plusieurs parties du bâtiment de la police fédérale et du détachement de la milice Salâm ont été détruits.

Le 9 du mois de Rabî’ al-Âkhir, le frère istichhâdî Yahyâ al‘Irâqî  a déclenché sa voiture piégée sur un rassemblement des rafidites idolâtres à ‘Ulwah Jamîlah, à l’est de Baghdâd, tuant et blessant environ 80 d’entre eux. Une seconde attaque istichhâdî a été effectué par le frère Abû Dujânah al-‘Irâqî  qui est entré au milieu d’un autre groupe de rafidites, dans la localité d’al-Baladiyât, et a déclenché son gilet explosif, tuant et blessant environ 45 d’entre eux.

Le 11 du mois de Rabî’ al-Âkhir, suite à la surveillance des rassemblements et des repaires des officiers de l’armée et la mobilisation rafidites à l’intérieur de la faculté de médecine d’al-Kindî, dans la zone de Nahḍah, à l’est de

EN JORDANIE : Le 7 du mois de Rabî’ al-Âkhir, une cellule secrète de l’Etat Islamique a réussi à assassiner l’apostat Bassâm al-Ḥawrânî, un officier du grade de premier capitaine dans la police jordanienne apostate. Ils l’ont tué sur la route d’Ayil à Ma’ân, au sud de la Jordanie. DANS LA WILÂYAH DE RAQQAH : Le 8 du mois de Rabî’ al-Âkhir, plusieurs soldats de l’Etat Islamique ont lancé une attaque surprise sur les po-

41

erreur, les positions du PKK. L’attaque des mujâhidîn a mené à la mort de 100 apostats.

Des combattants du PKK tués

sitions des PKK dans la ville de Tal Saman et du village de Khanîz, au nord de Raqqah. Des affrontements violents ont pris place et se sont soldés par environ 30 apostats tués dans la ville. 40 autres apostats ont été tués lorsque leur convoi est tombé dans une embuscade alors qu’ils se dirigeaient vers le village de Khanîz en tant que renfort pour les apostats présents à l’intérieur. Ils ont été totalement décimés avec un BMP et 5 pickups détruits. Le 16 du mois de Rabî’ al-Âkhir, un groupe d’inghimasî s’est avancé vers les lignes de fronts du PKK dans le village de Suwaydiyyah Ṣaghîrah, dans la campagne ouest de la wilâyah, et ont effectué une attaque surprise sur les apostats. Des affrontements ont pris place durant plusieurs heures au cours desquels une opération martyre a été effectuée par le frère Abû ‘Abdillah ach-Chîchânî  qui a déclenché sa voiture piégée sur les apostats dans le village. Les apostats ont demandé l’aide de l’aviation des croisés et ont fait venir des renforts de l’extérieur du village. C’est là que le frère istichhâdî Abû Khaṭṭâb ad-Dimachqî  leur a fait face en déclenchant sa voiture piégée sur un gros rassemblement de leurs combattants et de leurs véhicules, provoquant la mort d’un grand nombre de leur renfort ainsi que plusieurs blessés. Les mujâhidîn ont aussi fait exploser 8 engins explosifs sur les apostats à Suwaydiyyah Ṣaghîrah. Pendant ce temps, des groupes d’inghimasî ont aussi pris d’assaut les villages de Bir Khuwaym et l’est de Ja’bar, au nord de Tabqah, et ont affronté les apostats, tuant et blessant plusieurs d’entre eux. Durant la confrontation, l’aviation de la coalition croisée a effectué plusieurs attaques aériennes, dont 7 d’entre elles ont frappé, par

42

Opérations Militaires et Secrètes

Le 25 du mois de Rabî’ al-Âkhir, les soldats du Califat ont surpris les PKK apostats avec une attaque à grande échelle dans la zone de Ja’bar et dans la ville de Jarniyah, dans la campagne ouest de la wilâyah. Les inghimasî ont formé des groupes, après minuit, et ont encerclé les apostats sur trois axes. L’attaque a commencé dans les villages de ‘Aṭchânah A’yûj et de ‘Alî ‘Umar pour s’étendre sur les villages de Jaddah et de Maḥmûdlî. Les combattants du PKK présents dans ces villages ont tous été tués. Un autre groupe d’inghimasî a attaqué le village de Ṭuwayḥinah et est passé à travers les villages de Ṣakhrah, Ja’bar et le château de Ja’bar. Un autre groupe d’inghimasî a aussi pris d’assaut la ville de Jarniyah. Les soldats du Califat ont ainsi pris le contrôle de plusieurs villages, tuant et blessant des dizaines de combattants du PKK. Le 27 du mois de Rabî’ al-Âkhir, 33 combattants du PKK ont été tués et 16 autres blessés dans un assaut des soldats du Califat sur leurs positions dans le village de Khanîz et de Tal Saman. De violents affrontements ont pris place, durant lesquels les mujâhidîn ont pris pour cible les positions des apostats avec plus de 125 obus de mortiers. Ils ont, ensuite, pu regagner leurs positions, sains et saufs. Pendant ce temps, un autre groupe des soldats de l’État Islamique ont effectué un assaut sur deux positions des PKK près du village de Ḥayawî, dans la campagne nord de la wilâyah, et ont pu tuer 5 apostats pendant qu’ils essayaient de fuir à travers le désert. Ils ont aussi saisi plusieurs armes légères et des munitions en butin avant de regagner leurs positions, sains et saufs. DANS LA WILÂYAH DE NINIVE : Le 9 du mois de Rabî’ al-Âkhir, plusieurs soldats de l’État Islamique ont lancé une attaque féroce sur les soldats rafidites et leurs milices aux abords de Chuqaq al-Ḥadbâ, au nord de Mossoul. Les affrontements ont pris place durant plusieurs heures, durant lesquelles 31 apostats ont été tués et blessés. Suite à cela, les deux stichhâdî, le frère Abû Anas al-Maṣlâwî et le frère Abû Bakr al-Maṣlâwî  ont fait exploser leur voiture piégée l’un après l’autre sur les apostats. Ils ont pu tuer environ 21 d’entre d’eux et en blesser plusieurs autres, en rajoutant à cela 2 Hum-

mer détruits et un bâtiment incendié dans lequel les apostats s’étaient retranchés. Pendant ce temps, l’isthichhâdî Abû Aḥmad ach-Châmî  s’est élancé et a déclenché sa voiture piégée sur un groupe de soldats rafidites et leurs milices dans le quartier de Salâm, au sud de Mossoul. Il a ainsi pu tuer 11 apostats et en blesser plusieurs autres. De plus, 4 Hummer ont été détruits ainsi qu’une maison dans laquelle ils étaient retranchés. EN SOMALIE : Le 10 du mois de Rabî’ al-Âkhir, deux membres de la police somalienne apostate ont été tués et un troisième blessé dans une attaque des soldats de l’État Islamique, avec des grenades, sur un checkpoint près de ‘Ali Sufi, dans le carrefour de la ville de Mogadiscio. DANS LA WILÂYAH DE L’AFRIQUE DE L’OUEST : Le 10 du mois de Rabî’ al-Âkhir, les soldats du Califat ont tué 20 soldats de la coalition africaine dans une attaque sur leurs positions, dans la ville de Buni Yadi, dans la région de Yobé, dans le nord-est du Nigéria. DANS LA WILÂYAH D’AL-KHAYR :

nord-ouest de la ville. Ceci est arrivé suite à l’avancée des soldats du Califat, à l’ouest de la base, au cours de laquelle ils ont pris le contrôle de la zone de Makabis al-Qarmid et du complexe résidentiel de Juryah. Ainsi, ils ont rejoint le sud-ouest des quartiers et du mont Thardah, à l’ouest de la ville. La nouvelle avancée a aussi mené à l’encerclement total des zones contrôlées par l’armée nosaïrite, les coupant de la Brigade 137 et des quartiers du nord-ouest de la ville. Les soldats du Califat ont aussi pris le contrôle du Mont ‘Ummâl qui donne sur la ville et les alentours du cimetière, de la station de bus Pullman et de plusieurs positions environnant le mont ‘Ummâl, dans le sud-ouest de la ville. Les combats ont provoqué la mort d’au moins 40 soldats nosaïrites et des soldats des milices rafidites ainsi que la destruction d’un canon de calibre 57 mm, d’un tank et d’un Chilka. Le 19 du mois de Rabî’ al-Âkhir, le frère isthichhâdî Abû ‘Alî ach-Châmî  s’est élancé et a déclenché sa voiture piégée sur un groupe d’apostats dans les environs de la compagnie d’électricité située sur la montagne de la ville d’al-Khayr. Plusieurs d’entre eux ont été tués et blessés. Un groupe d’assaut a achevé ceux qui avaient survécu. Peu après, les mujâhidîn ont pu prendre le contrôle des bâtiments de la compagnie et de ses alentours, ainsi que de l’hôpital, sur la montagne. Au total, plus de 15 apostats ont été tués et plusieurs autres blessés lors des affrontements.

Le 16 du mois de Rabî’ al-Âkhir, plusieurs groupes d’inghimasî ont furtivement avancé vers les positions nosaïrites, à l’ouest de l’aéroport militaire d’al-Khayr, avant l’aube, et ont pu prendre le contrôle de la zone de Sakan al-Muhandisîn, dans laquelle les apostats s’étaient reLes soldats du Califat dans la wilâyah d'al-Khayr combattent les apostats nosaïrites tranchés et l’utilisaient comme ligne de défense sur le flanc ouest de la base. Les affrontements ont provoqué la mort de 5 apostats et plusieurs autres blessés. Le 17 du mois de Rabî’ al-Âkhir, les soldats du Califat ont continué leur avancée et ont complètement assiégé la base militaire avec 4 quartiers proches de celui-ci. Ils les ont coupés du reste des quartiers et des zones qui sont sous leur contrôle, au

43

4

Pengantar

Bus-bus hijau yang membawa keluar Shahwat dari kota Halab

Ketika pemimpin faksi-faksi shahawat dengan prakarsa salibis Rusia pergi ke Astana ibukota Kazakhstan untuk bertemu dengan utusan rezim Nushairi guna menekankan perjanjian damai diantara mereka, para prajurit murtad mereka tetap melanjutkan serangan ke kota Albab di bawah bantuan dan back up dari salibis Rusia, sebagai sekutu thaghut shahawat terbesar yaitu Erdogan.

yang menghalangi mereka untuk sekaligus bersahabat dengan negara kecil Yahudi. Karena wala wal bara benar-benar telah hilang dari jiwa mereka. Jadi mudah saja bagi mereka untuk berwala kepada Yahudi, Kristen dan orang-orang musyrik, dan bersahabat dengan mereka melawan kaum mukminin ahlu sunnah, karena takut terhadap orang-orang musyrik atau berharap keuntungan dari mereka.

Bahkan mereka tidak berhenti sampai sini saja. Siapa yang mengikuti celotehan pemimpin mereka dewasa ini akan mendapati bahwa mereka berbicara mengenai Rusia seolah membicarakan seorang teman, bukan lagi Rusia salibis sekutu rezim Nushairi yang telah membunuh ribuan orang-orang lemah, menghancurkan kota-kota dan perkampungan, dan membantu pasukan Nushairi merebut kembali kota Aleppo serta mengusir mereka. Ternyata hari ini mereka justru menyebutnya sebagai “pahlawan perdamaian” dan berharap bisa berkoalisi dengannya untuk menumpas Daulah Islam.

Shahawat murtad Syam juga menjustfifikasi kedekatan baru mereka dengan salibis Rusia, bahkan kemungkinan untuk bergabung di bawah bendera mereka dan bendera pemerintah Nushairi demi menghadapi Daulah Islamiyyah, dengan alasan melemahkan campur tangan Iran di Syam dan mencegah rezim Nushairi memanfaatkan milisi Rafidhah karena mereka telah menggantikannya menumpas jamaah “teroris”, maksudnya Daulah Islamiyyah.

Persahabatan antara shahawat murtad Syam (dengan thaghut Erdogan di belakang mereka) dan salibis Rusia terjadi setelah selama bertahun-tahun orang-orang murtad itu memberikan loyalitas kepada Amerika yang telah membantai umat islam, membantu thawaghit, dan melindungi negara kecil Yahudi yang telah menjajah tanah umat islam. Ketika mereka sudah putus asa dengan Amerika, maka tidak sulit bagi mereka untuk beralih kepada Rusia, bahkan tidak ada sesuatu pun

Dengan demikian mereka mengulang kembali semua dalih yang dikemukakan shahawat Irak ketika menjustifikasi keikutsertaan mereka di bawah bendera Amerika beberapa tahun yang lalu, yaitu bahwa mereka ingin menjadi pengganti milisi Syiah Rafidhah yang menjadi ujung tombak Amerika dalam menumpas mujahidin, dan mengklaim bahwa kerjasama dengan salibis Amerika – yang telah mereka perangi selama bertahun-tahun – adalah dalam menghadapi musuh bersama yaitu Daulah Islamiyah. Mereka berharap Amerika menepati janjinya dengan menyerahkan pemerintahan kepada mereka setelah Amerika mundur dari Irak 5

Konferensi Astana

segera setelah berhasil menumpas Daulah Islamiyyah. Tentunya Amerika tidak akan menepati satupun janji-janjinya. Pada akhirnya mereka hancur di tangan milisi Syiah Rafidhah yang berpakaian polisi dan tentara, setelah para shahawat memikul seluruh beban berat menumpas Daulah Islamiyyah. Seluruh Irak jatuh ke tangan Rafidhah laksana rampasan perang gratis. Kalaulah bukan karena kelembutan Allah terhadap umat islam dengan kembalinya Daulah Islamiyyah hanya dalam beberapa tahun setelahnya untuk menimpakan petaka atas Rafidhah dan kroni shahawatnya serta merebut kembali negeri-negeri yang didudukinya. Allah  telah menjelaskan keadaan mereka yang mengaku beriman. Di setiap zaman dan tempat mereka bersegera untuk loyal kepada orang-orang kafir karena takut tertimpa petaka sekaligus berhasrat untuk meraup keuntungan. Mereka murtad dari agama Allah  secara massal. Kelak Allah akan mengganti mereka dengan para hamba-Nya yang ikhlas, yang berwala kepada Allah, Rasul-Nya dan orang-orang beriman, yang merupakan Hizbullah dan satu-satunya golongan yang akan mendapatkan kemenangan dan kekuasaan, sebagaimana firman Allah , “Wahai orang-orang yang beriman! Janganlah kamu menjadikan orang Yahudi dan Nasrani sebagai aulia (mu); mereka satu sama lain saling melindungi. Barang siapa di antara kamu yang menjadikan mereka aulia, maka sesungguhnya dia termasuk golongan mereka. Sungguh, Allah tidak memberi petunjuk kepada orang-orang yang zalim.” “Maka kamu akan melihat orang-orang yang hatinya berpenyakit segera mendekati mereka (Yahudi dan Nasrani), seraya berkata, ‘Kami takut akan mendapat 6

Pengantar

bencana.’ Mudah-mudahan Allah akan mendatangkan kemenangan (kepada Rasul-Nya), atau sesuatu keputusan dari sisi-Nya, sehingga mereka menjadi menyesal terhadap apa yang mereka rahasiakan dalam diri mereka. “Dan orang-orang yang beriman akan berkata, ‘Inikah orang yang bersumpah secara sungguh-sungguh dengan (nama) Allah, bahwa mereka benar-benar beserta kamu? Segala amal mereka menjadi sia-sia, sehingga mereka menjadi orang yang rugi.” “Wahai orang-orang yang beriman! Barang siapa di antara kamu yang murtad (keluar) dari agamanya, maka kelak Allah akan mendatangkan suatu kaum, Dia mencintai mereka dan mereka pun mencintai-Nya, dan bersikap lemah lembut terhadap orang-orang yang beriman, tetapi bersikap keras terhadap orang-orang kafir, yang berjihad di jalan Allah, dan yang tidak takut kepada celaan orang yang suka mencela. Itulah karunia Allah yang diberikan-Nya kepada siapa yang Dia kehendaki. Dan Allah Mahaluas (pemberian-Nya), Maha Mengetahui.” “Sesungguhnya penolongmu hanyalah Allah, Rasul-Nya dan orang-orang beriman, yang melaksanakan shalat dan menunaikan zakat, seraya tunduk (kepada Allah). “Dan barang siapa menjadikan Allah, Rasul-Nya dan orang-orang yang beriman sebagai penolongnya, maka sungguh, pengikut (agama) Allah itulah yang menang.” (QS. al-Maidah: 51-56).

8

Makalah

Orang-orang musyrik ahli kitab dan orang-orang murtad sekutunya tidak akan berhenti menyebarkan isu tentang jumlah fantastis tentara Daulah Islamiyyah yang diklaim gugur dalam pertempuran atau akibat serangan udara. Tujuannya ialah untuk menyebarkan rasa putus asa dalam jiwa para mujahidin. Yaitu dengan mengintimidasi akan kerugian besar yang akan diderita jika tetap melanjutkan jihad melawan orang-orang musyrik demi menegakkan Dien dan melenyapkan kesyirikan. Inilah kebiasaan orang-orang kafir. Mereka menimbang segala sesuatu hanya berdasarkan materi duniawi, karena itulah yang diketahuinya. Sebagaimana tingkah salah satu gembong mereka usai Perang Uhud. Ia membanggakan diri karena berhasil membunuh sahabat Rasulullah , berusaha menyelipkan kesedihan dalam jiwa kaum muslimin. Para sahabat pun menyanggahnya, tidaklah sama karena kaum muslimin yang gugur berada di surga sedangkan orang-orang musyrik yang tewas berada di neraka. Allah  memerintahkan hamba-Nya para muwahhid agar jangan sampai luka-luka yang menimpa menghentikan mereka dari terus berupaya untuk mengejar, membunuh, dan memerangi orangorang musyrik, merampas tanah dan harta benda dari tangan mereka, sebagaimana firman Allah ,

“Janganlah kamu berhati lemah dalam mengejar mereka (musuhmu). Jika kamu menderita kesakitan, maka sesungguhnya merekapun menderita kesakitan (pula), sebagaimana kamu menderitanya, sedang kamu mengharap dari pada Allah apa yang tidak mereka harapkan. Dan adalah Allah Maha Mengetahui lagi Maha Bijaksana.” (QS. an-Nisa: 104). Perang tidak hanya menghasilkan kemenang dan rampasan perang, terapi juga mengakibatkan luka, rasa sakit, lelah, khawatir, senjata yang rusak, harta benda habis, dan hilangnya anggota badan. Para Muwahhid berharap kedekatan kepada Allah  dengan segala hal yang mereka korbankan fi sabilillah. Mereka juga berharap pertolongan-Nya ketika Dia melihat kejujuran jihad mereka. Bahkan disamping mereka memohon pertolongan untuk mengalahkan para musuh, mereka sangat yakin bahwa sekalipun mengalami kekalahan namun jika disertai niat yang ikhlas dan totalitas upaya maka justru akan semakin menambah pahala sebagaimana sabda Rasulullah , “Tidaklah seseorang atau sekelompok orang berperang lalu memperoleh ghanimah dan pulang dengan selamat melainkan sepertiga pahala mereka telah disegerakan, dan tidaklah seseorang atau sekelompok orang berperang lalu gugur dan terluka melainkan mendapatkan pahalanya secara sempurna.” (HR. Muslim). Maka setiap kekalahan justru akan menambah pengor-

Mujahidin melanjutkan perburuan dan pemberian hukuman bagi orang-orang kafir

9

Seorang murtaddin yang terbunuh dalam keadaan membela rezim Nushairi

banan demi mendapatkan kerelaan Rabb pemilik bumi dan langit hingga agama ini hanya milik Allah atau mereka binasa karenanya, sebagaimana Dia menyifati mereka dalam kalam-Nya, “Yaitu orangorang yang menyambut seruan Allah dan Rasul setelah mereka tertimpa luka. Bagi orang-orang yang berbuat baik dan bertakwa diantara mereka ada pahala yang besar.” (QS. Ali Imran: 172). Disaat yang sama, kita dapati bahwa para wali thaghut tidak mendapatkan apapun. Apa yang mereka curahkan dalam perang hanya berujung kerugian. Setiap kekalahan yang mereka derita melalui tangan para muwahid hanya menambah patah semangat. Setiap kerugian harta benda dan personal hanya akan melemahkan semangat mereka untuk melanjutkan dan menuntaskan perang sampai merasa putus asa dan akhirnya terkalahkan. Oleh karena itu, Allah  memerintahkan para hamba-Nya untuk tidak menahan diri. Dia juga mengingatkan akan dampak serangan-serangan itu pada diri mereka, dan kesudahan mereka tidak lain adalah kehancuran di tangan Allah. Kita telah menyaksikan kebenaran hal ini berkalikali dalam sejarah jihad yang berbarokah ini. Jihad yang tidak pernah berhenti sejak Rasul  dan para sahabat yang mulia memulainya sehingga kota Makkah dan Jazirah Arab takluk hanya dalam waktu beberapa tahun. Lalu Imperium Kisra berhasil takluk setelah melalui pertempuran panjang berdarahdarah melawan Persia musyrik sampai Allah menjatuhkan singgasana Kisra. Kemudian giliran Negara 10

Makalah

Romawi terus menerus diserang selama beberapa abad hingga Allah berkenan untuk melenyapkan dan menghapuskan peninggalan-peninggalannya. Lalu aksi umat islam yang tak kenal lelah terhadap para thaghut dan bangsa-bangsa kafir hingga Allah berkenan menghancurkannya dan menjaga Dien serta negeri kaum muslimin. Demikian juga yang kita lihat hari ini dalam perjalanan perang para mujahid melawan semua bangsabangsa syirik lagi kafir terutama negara-negara salibis Barat, khususnya selama dua dekade yang lalu. Dengan panji yang jelas dan tujuan yang benar sehingga para muwahhid dengan karunia Allah terus meningkat dan berkembang. Allah menambah jumlah mereka, memperbanyak senjata dan harta benda, memberikan kekuasaan di bumi-Nya, menolong mereka menegakkan Dien-Nya, dan menghidupkan kembali jamaatul muslimin yang hari ini dipimpin oleh Amirul Mukminin Syaikh Abu Bakar al-Baghdadi , sedangkan urusan kaum musyrikin sentiasa menurun dan mundur. Semua itu berkat peneguhan Allah  terhadap para mujahidin dan petaka yang ditimpakan-Nya kepada orang-orang kafir dan murtad hingga Allah menghancurkan mereka sebagaimana orang-orang terdahulu sebelum mereka. “Yang demikian itu karena Allah adalah pelindung bagi orang-orang beriman sedangkan orang-orang kafir tidak ada pelindung bagi mereka.” (QS. Muhammad: 11).

Setiap petaka yang menimpa orang-orang musyrik melalui tangan mujahidin akan segera direspon oleh orang-orang kafir dan sesat dengan memutar balikkan fakta lewat lisan dan tulisan mereka. Tujuannya adalah menyudutkan, mencaci, dan menampakkan para muwahhid sebagai penjahat kejam yang tak mempedulikan harga diri maupun agama. Air mata dusta pun mengucur menangisi agama yang mereka sendiri mengingkarinya, dan darah yang mereka sendiri telah menumpahkannya berkali-kali lipat lebih banyak. Itu jugalah yang terjadi pasca serangan Istanbul terakhir. Serangan mengagetkan di tengah-tengah pesta meriah orang-orang musyrik. Pesta awal tahun salibis yang dinamakan dengan tahun baru Masehi. Mereka berkoar-koar menuduh para muwahid telah menumpahkan darah haram dan melegalkan membunuh orang-orang yang tidak bersalah. Pada tulisan ini kami berusaha mempersembahkan penjelasan permasalahan ini dalam beberapa sisi. Agar gambaran ini menjadi jelas dalam benak kaum muslimin, dan agar jalan para penjahat menjadi terang. Kami tidak percaya dengan daftar nama korban tewas dan terluka yang dirilis oleh media thaghut. Hal itu karena kebiasaan mereka tempo dulu dan bukti-bukti yang ada sekarang secara akurat membuktikan kebohongan dan pengkaburan mereka dalam hal ini. Sebagaimana tingkah thaghut Yordania sebelumnya dalam peristiwa Hotel Oman yang berbarokah yang menargetkan pertemuan salibis antek CIA dan para pejabat shahawat Irak murtad. Thaghut Yordania menyembunyikan realitas ini dan membuat isu bahwa yang menjadi korban hanyalah beberapa orang yang sedang menghadiri acara pesta pernikahan di hotel tersebut, yang barang kali tanpa sengaja terkena serpihan sabuk peledak istisyhadi yang menarget salibis dan murtadin. Fitnah lebih besar daripada pembunuhan. Allah  berfirman, “Mereka bertanya kepadamu tentang berperang pada bulan Haram. Katakanlah: „Berperang dalam bulan itu adalah dosa besar; tetapi menghalangi (manusia) dari jalan Allah, kafir kepada Allah, (menghalangi masuk) Masjidilharam dan mengusir penduduknya dari sekitarnya, lebih besar (dosanya) di sisi Allah. Dan berbuat fitnah lebih besar (dosanya) daripada membunuh.” (QS. al-Baqarah: 217). 12

Makalah

Ibnu Katsir  berkata tentang sebab turunnya ayat ini, “as-Suddi berkata, ‘Dari Abu Malik dan Abu Shalih, dari Ibnu Abbas dan Murrah, dari Ibnu Mas‘ud, ‘Mereka bertanya padamu tentang Bulan haram, tentang berperang di dalamnya? Katakanlah bahwa berperang di dalamnya adalah dosa besar’, Rasulullah  mengirim sebuah sariyyah yang terdiri dari tujuh prajurit di bawah pimpinan Abdullah bin Jahsy al-Asadi. Ibnu Jahsy terus berjalan sampai ke tengah Lembah Nakhlah. Tiba-tiba ia bersua dengan al-Hakam bin Kisan, al-Mughirah bin Utsman, Amru bin al-Hadhrami dan Abdullah bin al-Mughirah. Ibnul Mughirah berhasil lolos, al-Hakam bin Kaisan dan al-Mughirah ditawan, sedangkan Amru terbunuh ditangan Waqid bin Abdullah. Para sahabat Rasulullah  mendapatkan ghanimah pertama kali dalam sariyyah ini. Kaum Musyrikin gempar. Mereka sesumbar, “Muhammad mengklaim bahwa dia taat kepada Allah, tetapi dia jugalah yang pertama kali menghalalkan bulan haram dan membunuh teman kami pada bulan Rajab.” Maka kaum muslimin menjawab, “Sesungguhnya kami membunuhnya dalam bulan Jumada (al-Akhirah)”, atau pada malam terakhir Jumadal Akhirah dan permulaan Rajab. Lalu kaum muslimin menyarungkan pedang mereka keti-

ka masuk bulan Rajab. Maka Allah menurunkan firman-Nya mencela penduduk Mekah, ‘Mereka bertanya kepadamu tentang berperang dalam bulan haram. Katakanlah, ‘Berperang (Ofensif) dalam bulan itu adalah dosa besar.’ (QS. alBaqarah: 217), yaitu tidak halal. Namun tingkah kalian wahai orang-orang musyrik, lebih besar dari pada melakukan pembunuhan pada bulan Haram. Kalian kafir kepada Allah, menghalang-halangi Muhammad  dan para sahabatnya, dan mengusir penduduk Masjidil Haram, yaitu ketika mereka mengusir Muhammad . Itu semua lebih besar dosanya di sisi Allah daripada membunuh.” Lagipula Allah  telah menetapkan pahala hijrah dan jihad untuk Abdullah bin Jahsyi ra dan rekan-rekannya sebagai balasan atas amal mereka, sebagaimana diriwayatkan oleh Ibnu Ishaq berkata, “Ketika al-Qur’an turun mendukung tindakan Abdullah bin Jahsy dan rekanrekannya, mereka berhasrat mendapatkan pahala lebih banyak. Mereka berkata, ‘Wahai Rasulullah, bolehkah kita berharap ikut berperang yang dengannya kita mendapat pahala hijrah dan jihad? Maka Allah  menurunkan firman-Nya, ‘Sesungguhnya orang-orang yang beriman, berhijrah, dan berjihad di jalan Allah, mereka itu mengharapkan rahmat Allah, dan Allah Maha Pengampun lagi Maha Penyayang.’ (QS. al-Baqarah: 218). Dengan itu Allah memposisikan mereka dalam pengharapan yang paling besar.

sebagai gantinya mengharamkan berperang di salah satu bulan yang diperbolehkan untuk berperang. Dengan demikian mereka telah membolehkan apa yang telah diharamkan oleh Allah dan mengharamkan apa yang dihalalkan oleh Allah. Bahkan mereka merasa bangga dengan perbuatan kotor ini sebagaimana ungkapan salah seorang penyair, Kamilah orang-orang yang suka menangguh-nangguhkan dengan sengaja Bulan-bulan halal kami jadikan bulan-bulan haram Allah  berfirman, “Sesungguhnya mengundur-undurkan bulan haram itu adalah menambah kekafiran. Disesatkan orang-orang yang kafir dengan mengundurundurkan itu, mereka menghalalkannya pada suatu tahun dan mengharamkannya pada tahun yang lain, agar mereka dapat mempersesuaikan dengan bilangan yang Allah mengharamkannya, maka mereka menghalalkan apa yang diharamkan Allah. (Syaitan) menjadikan mereka memandang perbuatan mereka yang buruk itu. Dan Allah tidak memberi petunjuk kepada orang-orang yang kafir.” (QS. at-Taubah: 37). Ibnu Katsir  berkata, “Laits bin Abu Sulaim telah meriwayatkan dari Mujahid bahwa dahulu ada seorang lelaki Bani Kinanah yang setiap tahunnya selalu datang ke musim haji dengan mengendarai keledai. Ia lalu berseru, ‘Hai manusia, sesungguhnya aku adalah orang yang tidak pernah dicela dan tidak pernah dibantah, dan tidak ada yang menolak apa yang aku katakan. Sesungguhnya kami mengharamkan bulan haram dan menangguhkan bulan Safar.’ Kemudian ia datang lagi pada tahun berikutnya dan mengatakan hal yang sama, lalu ia berkata, ‘Sesungguhnya sekarang kami haramkan bulan Safar

Hakikat sebenarnya. Mungkin yang mendengar tuduhan kaum musyrikin kepada Rasulullah  dan para sahabatnya karena berperang pada bulan haram mengira bahwa orang-orang musyrik betul-betul menghormati bulan-bulan haram ini. Allah telah mengharamKlub Malam Reina pasca serangan berbarokah kan berperang pada bulanbulani ini. Padahal faktanya justru sebaliknya. Sikap mereka itu sebenarnya lebih mirip olok-olok daripada menghormati. Tiap kali mereka merasa sulit untuk menghentikan perang selama tiga bulan berturutturut mereka justru melakukan dosa yang lebih besar daripada maksiat perang, yaitu merubah hukum Allah dengan cara an-Nasi’ (mengulur waktu). Maksudnya ialah menghalalkan perang pada salah satu bulan yang diharamkan oleh Allah, lalu

13

Menteri Dalam Negeri Turki, si murtad Suleiman Soylu gagal mencegah aksi Mujahidin

dan kami menangguhkan bulan haram.’ Yang demikian itu disebutkan oleh firman-Nya, “Agar mereka dapat menyesuaikan dengan bilangan yang Allah mengharamkannya.” Yakni yang empat bulan itu. “Maka mereka menghalalkan apa yang diharamkan Allah”, yaitu karena mereka, menangguhkan bulan haram itu. Hal yang semisal telah diriwayatkan pula dari Abu Wail, adh-Dhahhak, dan Qotadah.” Jadi orang-orang musyrik tidak akan pernah menghormati syiar-syiar Allah, hari-hari dan kehormatan-kehormatan-Nya. Mereka hanya ingin mempermainkan dan mengolok-olok agama Allah, menciptakan syariat yang tidak diizinkan oleh-Nya, lalu mengingkarinya secara total. Lalu setelah itu mereka menelusuri cacat-cacat umat islam dan agamanya, dan mencaci-maki umat Islam dengan fitnah murahan. Mereka mengklaim bahwa merekalah yang mengikuti jalan kebenaran sekalipun kenyataannya kafir dan menyekutukan Allah. Seperti itu jugalah tingkah thaghut hari ini dan ulama durjana budak mereka yang selalu mempermainkan syariat. Mereka mencela mujahidin karena memerangi orang-orang murtad dan menargetkan tempat-tempat ibadah dan pesta hari raya orang-orang musyrik. Mereka menipu manusia dengan menuduh mujahidin membunuhi umat islam dan orang-orang yang mendapatkan jaminan keamanan, menargetkan masjid dan mengkafirkan muslim pelaku maksiat seperti tindakan Khawarij dahulu. Thawaghit itu lupa bahwa kafir kepada Allah  dan menyaingi-Nya dalam perundang-undangan, hukum serta ke-ilahian-Nya merupakan kejahatan terbesar secara mutlak. Termasuk sengaja membunuhi kaum muslimin dan orang-orang yang mendapat jaminan keamanan 14

Makalah

dan malah melabelkannya pada mujahidin sekalipun mereka tahu pasti bahwa mujahidin terbebas dari hal itu. Ulama durjana dan pegiat media budak mereka lupa bahwa klaim majikannya menghormati darah kaum muslimin adalah sekedar dusta belaka. Dusta yang telah terbongkar dengan penjara tempat penyiksaan kaum muslimin, dengan pembantaian masal umat islam di bumi Daulah Islamiyyah lewat bombardier pesawat, dan dengan bantuan yang mereka berikan kepada siapapun yang tangannya terlumuri darah umat Islam baik salibis, Yahudi, Rafidhah, Hindu maupun Budha. Terbunuhnya muslim sebagai imbas tidak berarti menghalalkan darahnya. Tuduhan bahwa mujahidin membunuhi kaum muslimin dan menghalalkan darahnya sejatinya tuduhan lama yang terus menerus dibantah oleh para muwahhid. Telah jelas bahwa mujahidin itu berhati-hati dengan darah yang haram. Disaat yang sama juga memperingatkan umat islam agar tidak berbaur dengan orang-orang musyrik. Terutama di tempat-tempat yang kemungkinan akan diserbu seperti pos-pos militer dan keamanan, kantor-kantor pemerintah, dan tempat-tempat ibadah serta perayaan mereka. Maka siapa saja yang menyelisihi perintah Allah agar memisahkan diri dari orang-orang musyrik dan meninggalkan negeri mereka malah sengaja berbaur dengan mereka sehingga tidak bisa dibedakan sejatinya ia hanya membahayakan dirinya sendiri. Para mujahidin tidak akan bertanggung jawab, dan Allah akan membangkitkannya sesuai dengan niatnya. Jika mujahidin diperbolehkan menyerbu orang-orang musyrik sekalipun berimbas melayangnya jiwa-jiwa yang dimanfaatkan sebagai pelindung dari serangan

mujahidin, lalu bagaimana kiranya dengan orang yang sukarela berbaur dengan orang-orang musyrik di tempat-tempat kefajiran mereka? Ikut serta dalam hingar bingar perayaan dan bertasyabbuh dengan tingkah mereka? Kemudian jika dia terkena imbas suatu aksi yang telah Allah perkenankan untuk umat islam, bahkan Dia memotivasinya, yaitu membunuhi dan menyakiti orangorang musyrik muharib, dia malah protes panjang pendek. Demikianlah mujahidin menyerbu kelab malam di Istanbul dengan target orang-orang musyrik, setelah mereka semaksimal mungkin mengintai, memilih, merancang, dan mengeksekusi. Tidak masalah bagi jika ada yang mungkin masih dihukumi muslim yang terluka atau terbunuh selama aksi berlangsung sekalipun telah pasti kefasikan dan kefajirannya. Kafe atau kelab malam? Para thaghut dan budak mereka merasa jengah dengan merebaknya kisah tewasnya rakyat mereka di tempat pesta kesyirikan yang merupakan sebuah kelab malam. Orang awampun tahu bahwa tempat ini adalah tempat kefasikan dan kefajiran. Para pengunjungnya adalah orang-orang kafir dan fasik baik laki-laki maupun perempuan. Jadi tidak mungkin menyebut korban yang jatuh itu sebagai wali-wali Allah dan para syuhada sebagaimana kebiasaan mereka ketika menggambarkan setiap korban tewas di tangan mujahidin. Maka digunakanlah strategi merubah nama yang selalu digunakannya tiap kali hendak mempermainkan syariat. Tempat kefasikan dan kefajiran itu mereka sebut sebagai kafe agar disimpulkan seakan mujahidin menyerang pengunjung yang

sedang makan dan minum, perbuatan yang mubah ditempat yang juga mubah yaitu restoran. Sebenarnya, tempat yang diserbu dalam serangan Istanbul yang berbarokah itu baik disebut restoran, kelab malam, maupun gedung biasa, itu sama sekali tidak merubah hukum. Tempat itu adalah tempat perayaan orang-orang yang menyekutukan Allah , yang boleh diserang dan diganggu. Apalagi jika merupakan tempat kefasikan dan kefajiran yang kaum muslimin tidak diperbolehkan memasukinya. Para prajurit Daulah Islamiyyah hari ini tidak ragu lagi untuk menyerang orang-orang musyrik Rafidhah, Ismailiyyah, dan lainnya di tempat-tempat ibadah mereka meskipun disebut sebagai masjid. Karena hakikatnya adalah tempat untuk beribadah kepada selain Allah yang harus dijauhi oleh umat islam. Tidak boleh berdiam di sana atau bahkan sekedar lewat. Apalagi beribadah di sana meskipun untuk Allah semata. Umat Islam telah jelas dilarang untuk beribadah kepada Allah namun menyerupai ibadah kepada selain-Nya, seperti sholat menghadap api agar tidak menyerupai tata cara shalat majusi, melaksanakan shalat tepat di waktu fajar dan terbenamnya matahair agar tidak menyerupai waktu shalat orang-orang shabiah musyrik, dan juga menjauhi menyembelih di tempat yang digunakan orang-orang musyrik untuk menyembelih demi berhalaberhala mereka. Jika ada orang yang dianggap muslim yang terkena imbas serangan terhadap tempat-tempat ibadah tersebut karena berada disekitarnya, maka hal itu tidak meng-

Ulama murtad Salman al-Audah mengutuk aksi Mujahidin

15

halangi penyerangan terhadap tempat-tempat ibadah syirik tersebut, dengan tetap berupaya untuk menjauhkan umat islam agar tidak menjadi korban, apalagi mujahidin sudah memperingatkan mereka. Lalu bagaimana dengan orang yang berada di tempat kefasikan dan kefajiran itu ikut memeriahkan hingar bingar perayaan hari raya orang-orang musyrik. Hukum orang yang ikut serta memeriahkan perayaan orang-orang musyrik Abul Abbas Ibnu Taimiyyah  ditanya mengenai orang Islam yang membuat makanan (spesial) di waktu perayaan Nowruz (tahun baru Persia, edt), dan memeriahkan even-even seperti seperti Epifani (festival Kristen yang dirayakan tiap 6 Januari), tahun baru masehi, Kamis Suci (hari Kamis sebelum perayaan Paskah, edt), dan Sabtu Suci (perayaan dan misa pada hari Sabtu sebelum Paskah, edt), serta hukum orang yang menjual sesuatu yang bisa mendukung perayaan mereka. Boleh atau tidak umat islam melakukan hal seperti itu? Beliau menjawab, “Segala puji bagi Allah. Tidak boleh umat islam meniru-niru hal-hal yang menjadi simbol perayaannya mereka baik berupa makanan, pakaian, membersihkan diri, menyalakan api, maupun meniadakan kebiasaan tertentu atau ibadah tertentu, atau halhal lain.” “Tidak boleh pula mengadakan walimah, memberi hadiah, dan menjual barang-barang yang mendukung perayaan itu. Tidak boleh juga mengerahkan anak-anak kecil untuk menampilkan permainan yang terkait dengan perayaan itu, juga tidak boleh menampakkan perhiasan.” “Artinya tidak boleh mengkhususkan sedikitpun dengan hal-hal yang terkait dengan perayaan dan simbol-simbol mereka. Hari raya mereka bagi umat islam itu layaknya hari-hari biasa, umat islam tidak boleh ikut serta mengkhususkan sesuatu sedikitpun.” “Adapun jika tidak sengaja menepati hari raya mereka maka sekelompok ulama salaf dan khalaf memakruhkannya. Sedangkan mengkhususkannya dengan hal-hal tersebut diatas, maka ulama tidak berselisih mengenai keharamannya. Bahkan ada sekelompok ulama yang mengkafirkan orang yang melakukan hal-hal tersebut, karena ada unsur mengagungkan syiar-syiar kafir. Sekelompok ulama berkata, ‘Barang siapa yang menyembelih nathihah (hewan ternak) pada hari raya mereka, maka seakan dia menyembelih seekor babi.’ “Abdullah bin Amru bin Ash berkata, ‘Barangsiapa tinggal di negeri-negeri ajam lalu ikut memeriahkan hari raya dan pesta pora mereka, dan bertasyabuh hingga mati dalam kondisi seperti itu, niscaya dia akan dibang16

Makalah

kitkan pada hari kiamat bersama mereka.’ “Beberapa salaf berkomentar tentang firman Allah , “Dan orang-orang yang tidak menghadiri az-Zur”, mereka berkata, “az-Zur artinya adalah hari raya mereka.” Jika ini hanya hadir, lantas bagaimana jika melakukan perbuatan yang menjadi ciri khasnya.” “Diriwayatkan dari Nabi  dalam al-Musnad dan asSunan bahwa beliau bersabda, “Barang siapa yang menyerupai suatu kaum, niscaya dia termasuk dari mereka.” Dalam lafadz yang lain, “Tidak termasuk golongan kami orang yang menyerupai selain kami.” Hadits ini berderajat baik.” Jika peringatan keras ini mengenai tasyabuh dalam kebiasaan sehari-hari, lalu bagaimana dengan hal yang lebih parah dari itu? Jumhur ulama berpendapat makruh, baik makruh li tahrim (karena haram) atau li tanzih (untuk kehati-hatian), memakan daging sembelihan dan sesaji perayaan mereka karena termasuk katagori binatang yang disembelih untuk selain Allah dan demi berhala. Mereka juga melarang membantu perayaan dengan memberikan hadiah atau jual beli. Mereka berkata, ‘Orang Islam dilarang menjual kepada orang Nasrani sesuatu yang terkait dengan hari raya mereka, baik itu daging, darah, maupun pakaian. Juga tidak boleh meminjamkan kendaraan serta tidak boleh membantu atas sesuatu yang terkait dengan agama mereka. Karena hal itu termasuk menghormati dan memfasilitasi kesyirikan dan kekufuran mereka. Para penguasa seharusnya melarang kaum muslimin, karena Allah  berfirman, “Dan tolong menolonglah diatas kebaikan dan taqwa dan janganlah kalian tolong menolong diatas perbuatan dosa dan permusuhan.” (QS. al Maidah:2) Kemudian, seorang muslim dilarang membantu mereka minum-minum khamer dengan memeraskan anggurnya, lantar, bagaimana jika hal itu terkait syiarsyiar kekafiran? Jika menolong saja tidak boleh, lalu bagaimana jika dia pelakunya? Wallahu a’lam.” [Majmu’ Fatawa, dengan sedikit ringkas] Serangan Istanbul adalah operasi yang berbarokah Jadi, serangan Istanbul adalah amaliyyah yang menargetkan orang-orang musyrik di tempat dan waktu pesta perayaan mereka. Banyak orang-orang musyrik dan murtad yang tewas dan terluka. Sedangkan orang-orang yang mengaku islam yang turut terbunuh, maka dia telah membinasakan dirinya sendiri karena melakukan perbuatan yang menjadikannya lebih dekat kepada kekafiran daripada islam. Dia berbaur dengan orangorang musyrik sampai tidak bisa dibedakan sehingga darahnya tidak terjaga. Kami memohon kemuliaan dan kemenangan kepada Allah bagi pelaku dan rekan-rekannya. Segala puji bagi Allah Rabb semesta alam.

kode nama yang hampir mirip yaitu Dir’ul Furat (Perisai Eufrat) yang dikomandoi Turki dan sekutu-sekutunya, dan Ghadhabul Furat (Kemurkaan Eufrat) yang digawangi oleh PKK dan konco-konconya. Jadilah poros ini menjadi poros baru ditambah dengan poros Rafidhah di Irak, Peshmerga di Kurdistan, PKK di al-Jazirah, dan rezim Nushairi di Aleppo dan al-Badiyah. Dengan alasan itu, akhirnya Turki mendapat restu untuk bergerak menuju Jarablus, ar-Ra’i sampai di kota al-Bab, di bawah bantuan udara, logistic dan persenjataan Amerika dalam banyak tahapan operasinya.

Si Thaghut Turki Erdogan sejak permulaan jihad di Syam telah mempromosikan proyek sebuah daerah penyangga yang berfungsi sebagai perlindungan bersama dari bom-bom pesawat Nushairi sekaligus menyediakan kebutuhan logistic. Tanggung jawab perlindungan daerah ini diserahkan ke pundak pilot-pilot Turki dengan bantuan Amerika dan NATO. Namun proyek ini gagal karena tidak disetujui oleh Amerika dan NATO. Bahkan rudal pertahanan udara PATRIOT yang bisa digunakan untuk melindungi buffer zone tersebut dari pesawat-pesawat Nushairi malah ditarik mundur. Mendapat Persetujuan Dengan semakin sengitnya operasi menumpas Daulah Islamiyyah yang dilancarkan oleh koalisi Salibis pimpinan Amerika, setiap pihak bisa mempromosikan proyek-proyek pribadinya dengan syarat bertujuan menumpas Daulah Islamiyyah. Si Thaghut Erdogan dan faksi-faksi shahawat sekutunya kembali menyodorkan proyek buffer zone tersebut dengan sentuhan baru, yaitu bahwa daerah ini berfungsi sebagai pangkalan baru operasi penumpasan Daulah Islamiyyah. Pangkalan ini akan menjadi titik tolak operasi-operasi yang meliputi tepi barat (Syam) Sungai Eufrat berseiringan dengan operasi-operasi PKK di tepi timur Sungai Eufrat. Sehingga tidaklah aneh jika dua poros yang tampaknya saling bermusuhan namun sebenarnya saling membantu itu diberi 18

Makalah

Untuk menghindari penolakan rezim Nushairi dan sekutu Rusia serta Irannya, pemerintahan Turki murtad melakukan negosiasi dengan salibis Rusia. Dalam negosiasi tersebut Turki menjamin bahwa pergerakannya di pinggiran utara dan timur Aleppo itu hanya untuk menumpas Daulah Islamiyyah tidak akan menyentuh sedikitpun rezim Nushairi dan sekutunya. Proyek Penting Si Thaghut Erdogan dan elemen-elemen pemerintahan murtadnya selalu sesumbar bahwa buffer zone itu berfungsi untuk mencegah berdirinya negara Kurdi yang dicita-citakan oleh PKK sekuler kafir, yaitu dengan menguasai zona yang membentang sepanjang lebih dari 50 km antara Jarablus sampai I’zaz. Daerah ini berfungsi sebagai pembatas antara tepi barat dan timur Eufrat yang dikontrol oleh PKK. Zona ini juga berfungsi untuk membendung aliran mujahid yang menuju wilayah-wilayah Daulah Islamiyyah. Namun yang mencermati realitas lapangan dan pentas politik yang terjadi di Turki dan Syam akan mengetahui bahwa proyek i n i j a u h lebih penting daripada sekedar

Si murtad Erdogan bersama sekutu Salibis-nya, Putin

mengaborsi proyek negara Kurdi sekalipun hal itu juga penting. Dengan keberhasilan tentara Turki mengontrol sebagian wilayah Syam maka hal itu berarti mereka memiliki sarana penekan penting atas rezim Nushairi kedepannya melebihi pentingnya memegang kuasa atas banyak faksi murtad, yang hal itu berarti sekian banyak keuntungan yang akan didapatkan nantinya jika mereka mundur dari zona ini apapun bentuknya pemerintahan Thaghut di Damaskus nantinya. Kontrol sementara Turki atas zona ini dengan bantuan udara Rusia atau Amerika yang mencegah gempuran rezim Nushairi itu berarti solusi atas sejumlah besar pengungsi yang merepotkan atau sedikit manfaatnya dengan cara membangun kamp-kamp pengungsian di zona ini, sehingga terlepas dari biaya besar yang membebani perekonomiannya yang sedang terpuruk. Ditambah lagi Turki akan mampu merekrut pejuang-pejuang yang berada di kamp-kamp ini untuk proyek-proyeknya nanti di Syam. Jika Iran mengendalikan milisi-milisi Rafidhah yang tergabung dalam Hasyad Rafidhi dan menggunakannya untuk memuluskan rencana-rencananya, maka dengan hal itu memungkinkan bagi Turki untuk berbicara mengenai Hasyad Shahawat yang akan dimanfaatkannya untuk mengamankan kepentingan-kepentingannya baik di Syam maupun secara regional.

Zona Penyangga Yang Diterima Dengan penandatanganan perjanjian damai antara rezim Nushairi dan shahawat murtad yang diawasi oleh salibis Rusia, para pejabat Rusia berbicara tentang perlunya mengisolasi oposisi militant dari yang moderat sekalipun mereka mengetahui hubungan erat antara faksi-faksi shahwat murtad itu baik yang murni sekuler maupun mengaku-aku menegakkan syariat. Isolasi ini penting agar oposisi moderat yang menerima negosiasi dengan rezim Nushairi dan menyerahkannya pada badan otoritas negosiasi yang dipimpin oleh mantan Perdana Menteri rezim Nushairi si murtad Riyadh Hijab tidak menjadi target pembom Rusia, sehingga hanya menargetkan oposisi militant yang menolak negosiasi tersebut. Namun wacana tersebut mustahil dilakukan karena yang menolak maupun yang menerima negosiasi itu sulit dipisahkan lantaran yang moderat tidak mampu mengusir pihak lain itu dari barisannya. Gambaran ini tampak semakin jelas sebelum kota Aleppo jatuh sepenuhnya ke tangan tentara Nushairi sampai si Thaghut Erdogan menyodorkan formula yang bisa diterima oleh shahawat murtad untuk proses pengisolasian ini. Orang-orang murtad itu percaya padanya bahwa Russo-Nushairi mengizinkan pembuatan zona penyangga ini yang berfungsi memisahkan shahawat moderat dari rekan militannya sehingga bisa fokus pada penumpasan Daulah Islamiyyah saja. Mereka juga akan dilindungi dari bombardir

19

Nushairi dan Rusia selama mereka komitmen dengan tugasnya itu. Proyek Russo-Turki Setelah proses penyerahan Aleppo kepada rezim Nushairi berdasarkan kesepakatan yang ditandatangani oleh Rusia dan Turki selesai, dimulailah proyek Rusia-Turki baru untuk di-copypaste-kan pada daerah kontrol shahawat lain di Syam. Hal itu berdasarkan kesepakatan damai antara shahawat dan rezim Nushairi yang dituangkan dalam tiga poin: Pertama; Menghentikan kontak senjata di antara kedua belah pihak di seantero Syam. Kedua; Membentuk pemerintahan bersama antara rezim Nushairi dan murtaddin oposisi bersenjata serta politik berdasarkan sekulerisme, demokrasi, dan merepresentasikan masingmasing komponen masyarakat. Kendali pemerintahan kembali dipegang oleh Nushairi, dan pejuang-pejuang shahawat dileburkan dalam tentara Nushairi. Ketiga; Pada akhirnya peperangan terjadi hanya untuk menumpas Daulah Islamiyyah saja. Zona penyangga dalam kesepakatan ini berfungsi sebagai zona gencatan senjata pertama secara resmi setelah dilaksanakan sebelumnya sejak beberapa bulan dimulainya operasi Perisa Eufrat. Zona ini menjadi perlindungan seluruh faksi dan organisasi yang masuk dalam proyek Rusia-Turki. Mereka berpindah ke sana dengan membawa seluruh persenjataan, logistic, dan keluarganya. Sedangkan seluruh faksi-faksi murtad yang tidak menandatangani kesepakatan damai dengan rezim Nushairi akan berkumpul di Idlib sehingga mereka dengan mudahnya akan dihujani bombardir pembom Rusia dan Nushairi dan disudutkan oleh milisi Rafidhah. Siapapun yang ingin keluar dari neraka ini tidak punya pilihan kecuali menyerahkan dirinya dan bergabung dengan tentara Nushairi, atau masuk ke Turki melalui pintu perbatasan resmi lalu dipindah ke buffer zone tersebut dan bergabung dengan tentara shahawat moderat untuk memerangi Daulah Islamiyyah dan membiarkan sama sekali rezim Nushairi. Proyek ini terus berjalan sampai daerah-daerah di Idlib, as-Sahil, dan pinggiran utara Hama dikuasai sepenuhnya oleh tentara Nushairi setelah dikosongkan dari prajurit-prajurit shahawat yang tersisa yang datang dari kantong-kantong di Himsh, Damaskus, Qolamun, dan Dar’a. Tan20

Makalah

da bahwa elemen-elemen murtad shahawat menerima kesepakatan damai tersebut adalah dengan masuk dalam barisan tentara Nushairi atau masuk dalam tentara shahawat moderat dalam zona penyangga itu, khususnya jika tidak ada lagi pilihan tinggal di Turki setelah pemerintahan Turki memindahkan seluruh kamp-kamp pengungsian ke dalam zona penyangga tersebut. Ketika itulah akan diadakan kesepakatan penggabungan faksi-faksi di zona penyangga itu ke dalam tentara Nushairi dalam bentuk batalyon-batalyon yang menyerupai faksi-faksi Jaisy Sya’bi, atau dileburkan dalam kepolisian di bawah kementerian dalam negeri pemerintahan bersama nantinya. Dengan ini seluruh usaha akan dipusatkan untuk menumpas Daulah Islamiyyah. Seperti Shahawat Irak Ketika “tunas-tunas” shahawat Syam mulai bermunculan, Daulah Islamiyyah telah memperingatkan orang-orang murtad itu bahwa mereka akan melalui jalan shahawat Irak setapak demi setapak namun dengan nasib yang lebih buruk daripada moyangnya. Daulah Islamiyyah tidak akan membiarkan mereka. Salibis dan thaghut pun tidak akan memenuhi janji-janjinya. Nushiriyyah dan Rafidhah tidak akan memberikan angan-angan mereka. Bahkan para prajurit Khilafah akan terus berusaha memenggal kepala mereka. Orang-orang Rafidhah dan Nushairiyyah akan terus berusaha melemahkan, menundukkan dan mencerai-beraikan mereka. Tidak sulit bagi Rafidhah dan Nushairiyyah untuk membuka file-file lama dan mengadili dengan tuduhan baru bagi siapapun yang menentang. Salibis dan thaghut akan meninggalkan mereka segera setelah keperluannya selesai. Tidak ada yang selamat kecuali yang meminta suaka ke negara-negara tetangga seperti yang terjadi pada para gembong shahawat Irak. Shahawat akan diberantas dan Daulah Islamiyyah dengan izin Allah akan kembali menguasi wilayah-wilayah yang terpaksa ditinggalkannya. Prajuritnya akan masuk ke Turki dengan bergelombang dan menjadikannya wilayahnya yang baru. Syariat Allah akan diterapkan. Patung Attaturk akan diruntuhkan, pun berhala demokrasi, sekulerisme, sufi, dan Ikhwanul Murtaddin. Semua itu tidaklah sulit bagi Allah.

Tidak diragukan lagi bahwa kembalinya Khilafah diiringi dengan syariat-syariat yang tegak telah menghidupkan kembali pelita dalam benak para wanita. Para muslimah yang hidup dalam naungan Daulah kita telah mulai mengerti banyak dari perkara Dien dan kewajiban yang telah dibebankan oleh Rabb seluruh alam. Khususnya dalam perkara tauhid yang telah sangat terkotori dalam kungkungan negeri syirik. Tali Iman Yang Paling Kokoh Ketahuilah wahai muslimah bahwa Islam itu berarti berserah taat kepada Allah dan mentauhidkan-Nya serta berlepas diri dari syirik dan pemeluknya. Wala wal bara itu menurut ijma’ adalah dua prinsip Islam dan keduanya juga bagian dari syahadat la ilaha illallah. Seseorang itu tidak disebut muslim sampai ia berlepas diri dari kekafiran dan pemeluknya sekalipun orang terdekatnya. Mungkin engkau berkata; Namun aku telah berwala kepada Allah, Rasul-Nya, dan orang-orang mukmin, buktinya aku tinggal di Darul Islam dan aku bersukacita dengan syariat Rabb semesta alam. Ketahuilah bahwa loyal kepada orang-orang kafir itu tidak hanya berupa membantu mereka atas kaum muslimin, akan tetapi menyembunyikan rasa suka dan membenarkan mereka itu juga bagian dari loyalitas. Cinta dan rasa suka itu tempatnya di hati dan hati adalah tuan dari seluruh anggota tubuh. Imam Ahmad meriwayatkan dalam Musnadnya dari al-Barra bin ‘Azib  ia berkata, “Kami sedang duduk bersama Rasulullah , beliau bersabda, ‘Tali Islam apa yang paling kokoh? Para sahabat menjawab, ‘Shalat.’ Sabdanya, ‘Bagus, tapi bukan itu.’ Para sahabat 22

Kolom Muslimah

menyahut, ‘Zakat.’ Jawabnya, ‘Bagus, tapi bukan itu.’ ‘Puasa Ramadhan,’ sahut mereka. Jawabnya, ‘Bagus, tapi bukan itu.’ ‘Haji’, sahut mereka lagi. Jawabnya, ‘Bagus, tapi bukan itu.’ Mereka menyahut lagi, ‘Jihad.’ Jawabnya, ‘Bagus, tapi bukan itu.’ Lalu sabdanya, ‘Sesungguhnya tali iman yang paling kokoh adalah engkau mencintai karena Allah dan membenci juga karena Allah.’ Sulaiman Alu Syaikh  berkata, “Dien tidak akan sempurna dan panji jihad serta amar makruf nahi mungkar tidak akan tegak tanpa cinta dan benci karena Allah pun loyalitas dan permusuhan karena-Nya. Seandainya semua orang itu saling mencintai tanpa ada kebencian dan permusuhan niscaya tidak akan ada pemisah antara kebenaran dan kebatilan, antara orang-orang mukmin dan kafir, serta antara wali Allah dan wali setan.” [ad-Durar as-Saniyyah]. Permusuhan Memisahkan Antara Kami dan Kalian Tidak ada loyalitas tanpa permusuhan. Memang betul engkau telah tinggal diantara para muwahhid dan loyalitasmu kepada Allah, Rasul-Nya, dan orang-orang beriman, namun apakah engkau telah berlepas diri dari musuh-musuh Allah dan Dien? Mungkin ada diantara daftar kontak teleponmu yang mencaci Daulah Islam dan memusuhi pejabat-pejabatnya baik ia keluarga, kerabat, maupun teman-temanmu. Mungkin sebagian obrolanmu dengan kerabatmu itu berisi secuil permusuhan dan kebencian kepada Khilafah dan prajuritnya, Allah Mahatahu, namun engkau tidak merasa risih apalagi peduli. Bahkan mungkin saja ada yang

Panji jihad dan hisbah tak akan bisa ditegakkan tanpa al-wala wal bara

memprovokasimu untuk meninggalkan Darul Islam dengan alasan perang atau alasan-alasan menggelikan lain. Engkau mengetahui semua ini namun engkau diam saja, malah menyukai orang-orang seperti mereka tidak memarahi mereka karena Dien dan akidahmu. Bahkan engkau marah-marah jika suamimu melarangmu berhubungan dengan orangorang seperti mereka karena bagimu mereka itu tak lebih dari teman saja. Kaum Muslimin Memboikot Sahabat Karena Tertinggal Dari Ghazwah Salaf telah memberi contoh terbaik tentang wala wal bara. Inilah Kaab bin Malik yang tidak mengikuti Ghazwah Tabuk tanpa uzur, Nabi  telah memerintahkan dengan jelas seterang matahari untuk memboikotnya dan orang-orang sepertinya. Kaab  menceritakan kisahnya sendiri sebagaimana termaktub dalam Shahih Bukhari, “Sejak saat itu, Rasulullah melarang para sahabat berbicara dengan kami, tiga orang yang tidak ikut dalam perang Tabuk. Orang-orang pun menjauhi kami. Bumi yang ku injak telah berubah, tidak sama lagi seperti sebelumnya. Keadaan itu terus berlangsung selama lima puluh hari. Dua sahabatku, mereka tak tahan menghadapi hajr (isolasi) yang dilakukan kaum muslimin terhadap kami. Mereka mengurung diri dalam rumah dan tak pernah berhenti menangis. Sedangkan aku adalah

orang yang termuda dan terkuat di antara mereka. Kukuatkan hatiku untuk menemui orang-orang, berharap akan ada seseorang yang menyapaku. Namun tak ada seorang pun yang mau berbicara denganku. Ketika aku memasuki masjid, kuucapkan salam kepada Rasulullah. ‘Apakah Beliau akan menggerakkan bibirnya untuk menjawab salamku?, tanya hatiku. Aku pun shalat dan mengambil posisi terdekat dengan Beliau. Aku mencuri-curi pandang kepada Beliau. Ketika aku fokuskan pandangan pada shalatku, Beliau memandangku. Dan bila aku meliriknya, Beliau memalingkan wajahnya dariku. Keadaan itu terus berlanjut hingga beban itu kian berat kurasakan. Aku pun menemui Abu Qatadah, sepupuku dan orang yang sangat kucintai. Aku memanjat dinding rumahnya dan kuucapkan salam padanya. Namun dia tidak menjawab salamku. Aku berkata memelas padanya, “Wahai, Abu Qatadah! Demi Allah, bukankah engkau mengetahui bahwa aku mencintai Allah dan RasulNya? la hanya terdiam dan tidak menanggapi perkataanku. Kuulangi kata-kataku tadi berkali-kali, hingga ia berujar singkat, ‘Allah dan RasulNya yang lebih mengetahui.’ Air mataku pun meleleh tanpa bisa kutahan.” Keadaan terus berlangsung demikian. Kaum muslimin memboikotnya sampai Allah menerima tau-

23

Wala wal bara sangat penting guna membentengi Islam dan kaum muslimin

batnya dan kedua temannya itu. Perhatikanlah wahai muslimah, lihatlah bagaimana kaum muslimin memboikot Kaab karena menaati perintah Nabinya. Apakah tindakan Kaab  itu sama dengan tingkah para qo’idun sekarang? Sekali-kali tidak, para qo’idun itu tidak hanya duduk-duduk dan tidak menolong kebenaran, bahkan ada yang jika disebut jihad dan pelakunya langsung keluar kata-kata pedas dari mulutnya! Dienullah Lebih Dicintai Daripada Bapaknya Betapa terpujinya Abdullah bin Abdullah bin Ubay  ketika bapaknya si gembong munafik itu berkata, “Sesungguhnya jika kita telah kembali ke Madinah, benar-benar orang yang kuat akan mengusir orang-orang yang lemah dari padanya.” (QS. al-Munafikun: 8), kemudian Nabi  memerintahkan para sahabat untuk kembali ke Madinah, maka Abdullah menghalang-halangi bapaknya di pintu kota berkata, “Aku tidak akan membiarkanmu sampai engkau mengaku bahwa engkaulah yang lemah dan Muhammadlah yang kuat.” Betul, begitulah wala wal bara ketika telah terwujud dalam gambarannya yang paling bersinar. Disinilah pemisahan ketika garis merah tauhid dan akidah dilanggar. Tidak ada kecintaan dan kecondongan jika menyangkut perkara Dien! Adapun Ummul Mukminin Ummu Habibah  telah mengajari kita wala wal bara dengan contoh yang tidak ada duanya. Dari az-Zuhri berkata, “Ke-

24

Kolom Muslimah

tika Abu Sufyan sampai di Madinah dan Nabi  telah berniat untuk menyerbu Makkah, ia datang untuk bernegosiasi soal memperpanjang waktu pernjanjian damai. Nabi tidak menerimanya. Maka dia pergi ke rumah putrinya Ummu Habibah. Ketika hendak duduk di kasur Nabi  putrinya itu langsung mengambil dan melipat kasurnya. Maka katanya, ‘Wahai putriku, apakah engkau tidak suka aku duduk di kasur itu atau bagaimana? Jawabnya, ‘Itu adalah kasur Rasulullah sedangkan engkau itu seorang musyrik najis.’ ‘Wahai putriku, sungguh engkau telah tertimpa kejelekan’, kata Abu Sufyan terperangah.” [Sairu A’lam an-Nubala]. Derajat Hijrah Fisabilillah Sebagai penutup; Wahai muslimah, kami tidak memprovokasimu untuk meninggalkan keluarga dan kerabatmu kecuali yang telah jelas murtad bagimu lantaran perkataan atau perbuatan yang mengeluarkan dari millah. Yang demikian itu harus diboikot dan berlepas diri darinya, yaitu seperti menolong musuh walaupun dengan satu kalimat saja, mendoakan agar Daulah Islam binasa dan kalah dalam melawan musuhnya, berangan-angan akan hilangnya syariat berganti dengan undang-undang positif buatan, atau tindakan lain yang membatalkan Islam dan iman. Adapun selainnya maka ia diboikot sesuai dengan kadar kesesatan dan maksiatnya. Walhamdulillahi rabbil ‘alamin.

25

Bersamaan dengan peperangan yang terus dilancarkan Junud Khilafah terhadap bala tentara kekufuran, kami kutipkan sekilas berita dari sejumlah operasi terbaru yang dilakukan oleh Mujahidin Daulah Islamiyyah yang telah berhasil memperluas wilayah Khilafah maupun hanya meneror, membantai, dan menghinakan musuh-musuh Allah. Berita operasi-operasi ini adalah pilihan dari berbagai operasi militer Daulah Islamiyyah di banyak front pertempuran dari timur hingga barat, selama beberapa pekan terakhir. PERTEMPURAN MELAWAN TURKI Pada tanggal 7 Rabi’ul Akhir, Junud Khilafah berhasil menghancurkan BMP pasukan Turki dengan roket ATGM dekat kota Qabbasin di timur laut kota al-Bab. Pada tanggal 8 Rabi’ul Akhir, Junud Khilafah melancarkan serangan terhadap sejumlahposisi tempur milisi murtad Shahawat dan pasukan murtad Turki di barat kota al-Bab. Meletus baku tembak ringan dan murtaddin pun lari mundur, membawa Mujahidin untuk menguasai wilayah kontrol mereka, sebelum akhirnya kem-

26

Kabar

bali menuju markas mereka dengan selamat. Pada tanggal 13 Rabi’ul Akhir, Junud Khilafah berhasil menghancurkan tank pasukan murtad Turki dengan tembakan roket ATGM dekat desa Qudairan. Pada tanggal 26 Rab’iul Akhir , al-Akh Istisyhadi Abu Ahmad al-Hamawi menyerbu posisi tempur pasukan murtad Turki dan milisi Shahawat dekat gunung Deir di utara kota al-Bab dengan bom mobil, membunuh dan melukai sejumlah murtaddin. Sementara itu, tank dan dua unit APC berhasil dihancurkan dengan tembakan roket ATGM dekat desa Qabr al-Muqri di timur laut al-Bab. WILAYAH KAUKASUS Pada tanggal 30 Rabi’ul Awwal, unit Intelijen Daulah Khilafah melancarkan dua serangan terhadapdua pos ‘checkpoint’ aparat kepolisian murtad Dagestan di kota Khasavyurt dan serangan ketiga menargetkanpatrol kepolisian di kota Kaspiysk,Dagestan tengah, membunuh dan melukai sejumlah murtaddin.

Sang mujahid, Abu Hasan al-Iraqi -taqabbalahullah-

WILAYAH BAGHDAD Pada tanggal 13 Rabi’ul Akhir, Abu Hasan al-Iraqi melancarkan serangan istisyhadiyyah sebagai pembalasan atas bombardir intensif Koalisi Salibis dan Rafidhah terhadap instansi-instansipelayanan kesehatan di wilayah Ninawa. Ia gempursekelompok besar Rafidhah musyrikin di kota Sadr, timur Baghdad dengan bom mobil, membunuh dan melukaiu sekitar 150 musyrikin.Menyusul setelahnya ledakan dua bom mobil yang diparkir menghantam sekelompok besar musyrikin Rafidhah yangterluka di Rumah Sakit Jawadir dan al-Kindi di timur kota, membunuh dan melukai 60 Rafidhah. Pada tanggal 9 Rabi’ul Akhir, al-Akh Istisyhadi Yahya al-Iraqi menggempur sekelompok besarmusyrikin dan sarang Rafidhah di Ulwah Jamilah, timur Baghdad dengan bom mobil, membunuh dan melukai sekitar 80 Rafidhah. Sementara itu, al-Akh Istisyhadi Abu Dujanah al-Iraqi berhasil mengguncang sekelompok besar Rafidhah lainnya di distrik Baladiyyat, timur kota dengan ledakan rompi peledak, menewaskan dan melukai sekitar 45 Rafidhah. Pada tanggal 11 Rabi’ul Akhir, setelah melakukan pengintaian secara matang terhadap sarang dan sekelompokpetinggipun anggota milisi Rafidhah di dalam Fakultas Kedokteran al-Kindi, distrik Nahdhah timur Baghdad, dan komplek kampus Universitas Dijlah di distrik Dora, selatan Baghdad, unit bomber Junud Khilafah berhasil memarkirkan bom mobil menargetkan sekelompok

besar musyrikin, membunuh dan melukai sekitar 70 Rafidhah. WILAYAH SHALAHUDDIN Pada tanggal 13 Rabi’ul Akhir, sejumlah tentara in-ghimasi Junud Khilafah melancarkan serangan terhadap sejumlah wilayah control pasukan Rafidhah di kota Samarra’.Mujahidin berhasil menguasai kantor kepolisian Federal dan markas milisi Saraya as-Salam di pusat kota setelah baku tembak sengit yang menewaskan sekitar 100 murtaddin dan melukai puluhan lainnya. Diantara mereka yang terbunuh, adalah seorang perwira berpangkat Letnan Kolonel.Di samping itu, Mujahidin membumi hanguskan sejumlah kendaraan murtaddin, dan menghancurkan sebagian bangunan kantor serta markas tersebut. YORDANIA Pada tanggal 7 Rabi’ul Akhir, agen intelijen Daulah Islamiyyah berhasil membunuh si murtad Bassam al-Hawrani, perwira kepolisian murtad Yordania berpangkat Kapten, di jalan Ayil, kota Ma’an, selatan Yordania. WILAYAH RAQQAH Pada tanggal 8 Rabi’ul Akhir, sejumlah Junud Khilafah melancarkan serangan sengit terhadap sejumlah posisi tempur milisi murtad PKK di kota Tal Saman dan desa Khaniz, utara Raqqah, menewaskan sekitar 30 murtaddin dalam baku tembak sengit di kota tersebut. Di saat yang sama, 40 militan murtaddin tewas setelah konvoi pasukan 27

Militan PKK yang tewas terbunuh

bantuan mereka yang tengah bergerak menuju desa Khaniz memasuki jangkauan serangan ‘ambush’Mujahidin. Seluruh konvoi pasukan murtad yang terdiri dari lima unit BMP dan mobil tersebut berhasil dihancurkan. Pada tanggal 16 Rabi’ul Akhir, regu pasukan In-ghimasi berhasil melakukan serangan ‘ambush’terhadaplini belakang posisi tempur milisi murtad PKK di desa Suwaidiyyah Shaghirah pinggiran barat wilayah Raqqah. Di tengah baku tembak yang meletus selama beberapa jam tersebut, al-Akh al-Istisyhadi Abu Abdullah asy-Syisyani menghancurkan konsentrasi pasukan murtaddin di desa tersebut dengan ledakan bom mobil. Murtaddin segera meminta pertolongan kepada pesawat-pesawat Salibis dan pasukan bantuan mereka dari luar desa, namun disergap oleh serangan istisyhadi al-Akh Abu Khattab ad-Dimasyqi dengan bom mobilnya.Sejumlah besar murtaddin tewas dan luka-luka akibat serangan tersebut. Sementara itu, delapan bom rakitan meledak, dan menghantam murtaddin di desa Suwaidiyyah Shaghirah, sedangkan di saat yang sama regu pasukan in-ghimasi menyerbu desa Bi’r Khuwaim dan Ja’bar Syarqi, utara kota Tabqah, membunuh dan melukai sejumlah murtaddin.Selama pertempuran ini, pesawat Salibis melancarkan banyak serangan udara. Tujuh diantaranya salah sasaran menghantam posisi tempurmilisi murtad PKK. Total keseluruhan, 100 militan murtad tewas terbunuh. Pada tanggal 25 Rabi’ul Akhir, Junud Khilafah mengejutkan milisi murtad PKK dengan seran28

Kabar

gan skala besar di distrik Ja’bar dan Jarniyah, pinggiran barat wilayah Raqqah. Regu pasukan in-ghimas bergerak pada pertengahan malam sekelompok demi sekelompol dan melakukan serangan manuver di tiga arah. Serangan dimulai dari desa Atsyanah, Uaywij, dan Ali Umar, berlanjut sampai desaJaddah Mahmudli dimana seluruh militant murtad PKK yang bercokol di desa-desa tersebut berhasil diringkus. Sementara itu, regu In-ghimasi lainnya menyerang desa Tuwainah, kemudian bergerakmenuju desa Abu Shakhrah, Ja’bar dan Kastil Kuno Ja’bar, sedangkan regu lainnya menyerbu kota Jarniyah. Dalam semua serangan terkoordinasi ini, Mujahidinberhasil menguasai beberapa desa, dan membunuh puluhan militant murtad PKK, dan beberapa lainnya. Pada tanggal 27 Rabi’ul Akhir, 33 militan murtad PKK tewas terbunuh dan 16 lainnya luka-luka dalam serangan Junud Khilafah terhadap sejumlahposisi tempur murtaddin di desa Khaniz dan kota Tal Saman.Baku tembak sengit meletus, diiringi serangan bombardir Mujahidin menargetkan sejumlah posisi tempur murtaddin dengan lebih dari 125 rudal mortar.Mujahidin kemudiankembali mundur menuju markas mereka dengan selamat. Sementara itu, regu pasukan Junud Khilafah lainnya menyerbu dua posisi tempur PKK dekat desa Hayawi di pinggiran utara wilayah Raqqah, membunuh lima murtaddin saat mereka berusaha melarikan diri menujukawasan padang pasir.Mujahidin lantas kembali menujumarkas mereka dengan selamat seraya membawa ghanimah beberapa senjata ringan berikut amunisinya. WILAYAH NINAWA Pada tanggal 9 Rabi’ul Akhir, sejumlah Junud Khilafah melancarkan serangan sengit terhadap pasukan Rafidhah dan milisi-milisi pembantunya di pinggiran komplek Apartemen Hadba’,timur laut Mosul. 31 murtaddin tewas dan beberapa lainnya luka-luka dalam baku tembak sengit. Pertempuran disusul dengan ledakan dua serangan istyisyhadi, al-Akh Abu Anas al-Mashlawi dan Abu Bakar al-Mashlawi dengan bom mobil keduanya secara berurutan, menghantamkonsentrasi pasukan dan kendaraan murtaddin, membunuh sekitar 21 tentara Rafidhah dan melukai beberapa lainnya, menghancurkan dua hummer, dan membumi

hanguskan bangunan yang mereka jadikan sebagai benteng pertahanan. Sementara itu, al-Akh Istisyhadi Abu Ahmad asy-Syami menghancurkan konsentrasi pasukan dan milisi-milisi Rafidhah di komplek as-Salam, selatan Mosul, membunuh 11 murtaddin dan melukai beberapa lainnya, serta menghancurkan empat unit hummer dan rumah yang mereka jadikan sebagai benteng perlindungan. SOMALIA Pada tanggal 10 Rabi’ul Akhir, dua aparat kepolisian murtad Somalia terbunuh dan tiga personil lainnya luka-luka dalam serangan Junud Khilafah menggunakan lemparan granat tangan di pos ‘checkpoint’ Ali Sufi,kota Mogadishu. WILAYAH AFRIKA BARAT Pada tanggal 10 Rabi’ul Akhir, Junud Khilafah berhasil membunuh 20 tentara Uni Afrika dalam operasi militer di Buni Yadi, negara bagian Yobe, timur laut Nigeria. WILAYAH AL-KHAIR

Dalam serangan ini, Mujahidin berhasil menguasai komplek pabrik batako dan komplek perumahan baru Jariyyah, menghubungkan Gunung Tsardah yang terletak di sebelah barat kota dengan sejumlah komplek barat daya kota al-Khair. Penaklukkan berlanjut ke arah Bandara Militer dan daerah sekitarnya yang dikontrol pasukan Nushairi, memutusnya dari area markas Brigade Militer 137 dan komplek barat laut kota. Junud Khilafah juga mengusai gunung Ummal yang berhadapan langsung dengan kota dan area pemakaman umum yang bersebelahan dengannya, berikut Stasiun Bus Pullman dan sejumlah titik di komplek Ummal menuju, barat daya kota. Dalam pertempuran ini, sedikitnya 40 tentara Nushairi dan militan Rafidhah tewas terbunuh, dan Mujahidin menghancurkan meriam artilleri kaliber 57 mm, satu buah tank, dan Shilka. Pada tanggal 19 Rabi’ul Akhir, al-Akh Istisyhadi Abu Ali asy-Syami –taqabbalahullah- menggempur konsentrasi pasukan murtaddin di sekitar bangunan PLN yang terletak di gunung kota alKhair, membunuh dan melukai banyak tentara Nushairi. Serangan disusul dengan serangan pasukan infantri Junud Khilafah guna menyisir lokasi target dari sisa-sisa murtaddin yang masih hidup. Tak beberapa lama setelahnya, Mujahidin berhasil menguasai kontrol penuh atas bangunan PLN dan daerah sekitarnya, serta Rumah Sakit Lapangan pasukan Nushairi di gunung tersebut. Total, lebih dari 15 murtaddin tewas terbunuh dan beberapa lainnya luka-luka.

Pada tanggal 16 Rabi’ul Akhir dini hari, beberapa kelompok regu pasukan in-ghimasi melancarkan serangan ‘ambush’ terhadap sejumlah pos taktis pasukan rezim Nushairi di barat bandara militer al-Khair dan berhasil menguasai distrik Sakan al-Muhandisin yang digunakan oleh murtaddin sebagai benteng pertahanan terdepan mereka untuk melindungi bagian barat bandara tersebut. Lima murtadJunud Khilafah di wilayah al-Khair dalam pertempuran melawan murtaddin Nushairiyyah din tewas dan sejumlah lainnya luka-luka dalam baku tembak. Pada tanggal 17 Rabi’ul Akhir, junud khilafah melanjutkan operasi militer ofensif, dan berhasil mengepung Bandara Militer dan empat buah sektor dekat bandara, memutusnya dari sisa wilayah rezim Nushairi dan milisi-milisi Rafidhahnya di barat laut kota, setelah kemajuan yang diraih oleh junud Khilafah di front barat bandara militer.

29

Keenam; Merasa butuh dan tawadhu’ pada Allah Kalam Allah : “Sesungguhnya Allah telah menolong kamu (hai para mukminin) di medan peperangan yang banyak, dan (ingatlah) peperangan Hunain, yaitu diwaktu kamu menjadi congkak karena banyaknya jumlah(mu), maka jumlah yang banyak itu tidak memberi manfaat kepadamu sedikitpun, dan bumi yang luas itu telah terasa sempit olehmu, kemudian kamu lari kebelakang dengan bercerai-berai”. (QS. at-Taubah: 25). Ibnu Katsir  berkata: “Ibnu Juraij berkata dari Mujahid, ‘Ini adalah ayat pertama yang turun dari surah al-Baraah (at-Taubah) yang Allah  menyebutkan karunia-Nya atas kaum muslimin dan kebaikan-Nya kepada mereka, dengan menolong mereka dalam banyak kesempatan pada ghazwah mereka bersama Rasulullah , bahwa semua itu adalah dari sisi Allah  dengan sokongan dan takdir-Nya, bukan dengan jumlah dan perbekalan mereka. Allah mengingatkan mereka bahwa kemenangan adalah dari sisi-Nya baik berjumlah sedikit maupun banyak. Karena pada Perang Hunain mereka disilaukan dengan banyaknya jumlah. Meskipun demikian, ternyata jumlah yang banyak itu tidak ada manfaatnya sedikitpun. Mereka kabur kocar kacir sampai tinggal sedikit saja yang tetap bersama Rasulullah ”. Rasulullah g bersabda: “Sesungguhnya Allah tabaraka wa ta’ala telah mewahyukan padaku bahwa hendaknya kalian bersikap tawadhu”. Ibnul Qoyyim  berkata: “Sungguh hamba senantiasa membutuhkan Allah sekalipun berlumuran dosa adalah lebih baik daripada tak pernah salah namun ujub”. Diriwayatkan oleh Muslim dari Abu Hurairah  berkata: “Tidaklah seorang bersikap tawadhu karena Allah melainkan Allah akan memuliakannya”. Kemuliaan di dunia ini adalah dengan ke30

Makalah

menangan, keberuntungan dan reputasi yang baik, sedangkan di akhirat adalah dengan tingginya derajat dan kedudukan yang terpuji. Ibnu Bathal  berkata: “Aisyah  berkata, ‘Sungguh kalian melalaikan ibadah yang paling utama, yaitu tawadhu’.” At-Thabari  berkata: “Tawadhu adalah bagian dari ujian yang Allah timpakan kepada hambanya yang beriman, agar Ia melihat bagaimana ketaatan mereka kepada-Nya dalam menyikapi ujian ini. Karena Allah  mengetahui mashlahat penciptaan hal itu, baik mashalat di duniai maupun nanti ketika di akhirat”. Beliau melanjutkan: “Diantara contoh tawadhu adalah ketika Rasulullah  memasuki Makkah, orang-orang berseru, ‘Inilah beliau, inilah beliau’. Maka beliau pun membungkukkan punggungnya di atas tunggangannya dan bersabda: “Allah Mahatinggi dan Mahamulia”. Ath-Thabari melanjutkan lagi: “Dari Thariq bin Syihab berkata: ‘Ketika Umar sampai di negeri Syam, ternyata ia harus menyeberangi sebuah sungai, maka Umar turun dari untanya, melepaskan sepatunya dan memegang keduanya dengan tangannya sendiri lalu menyeberang sambil menuntun untanya. Maka Abu Ubaidah berkata,

‘Sungguh hari ini engkau telah melakukan satu hal besar menurut penduduk setempat’. Umar pun menepuk dada Abu Ubaidah dan berkata, ‘Kalau saja bukan engkau yang mengatakannya wahai Abu Ubaidah. Sungguh dahulu kalian adalah orang-orang rendah lagi terhina, lalu Allah memuliakan kalian dengan Islam, maka ketika kalian mencari kemuliaan selain Islam, Allah akan menghinakan kalian’”. Ketujuh: Mengingat Allah Allah  berfirman: “Hai orang-orang yang beriman. apabila kamu memerangi pasukan (musuh), maka berteguh hatilah kamu dan sebutlah (nama) Allah sebanyak-banyaknya agar kamu beruntung”. (QS. al-Anfal: 45). At-Thabari berkata: “Dan perbanyaklah mengingat Allah ”. Maknanya adalah berdoalah kepada Allah dan mintalah kemenangan atas mereka, serta sibukkanlah lisan dan hati kalian dengan mengingat-Nya agar kalian beruntung”. Dari at-Thabari, dari Qotadah berkata: “Allah tetap mewajibkan mengingat-Nya dalam kondisi kalian yang paling sibuk sekalipun, yakni ketika menyabetkan pedang”.

menangan di dunia dan surga di akhirat. Kalam Allah  pada Musa dan Harun: “Dan janganlah kamu berdua lalai dalam mengingat-Ku”. (QS. Thaha: 42). Ibnu Katsir - berkata: “Maksudnya bahwa mereka berdua tidak terputus mengingat Allah ketika menghadapi Firaun, agar dzikrullah menjadi penolong dan menjadi kekuatan bagi mereka berdua serta menjadi kekuatan yang tak terpatahkan oleh Firaun”. Sebagaimana disebutkan dalam hadits: “Hamba-Ku adalah setiap hamba yang mengingat-Ku meskipun sedang bertempur melawan musuhnya”. Ketahuilah bahwa dzikrullah ketika bertempur dilakukan secara sirr karena disebutkan oleh alHakim dan dishahihkannya dari Abu Musa  bahwa Rasulullah g membenci bertempur sambil bersuara. Kedelapan; Doa Allah  berfirman: “Katakanlah (kepada orangorang musyrik): “Rabbku tidak mengindahkan kamu, jikalau bukan karena doamu”. (QS. al-Furqan: 77).

Al-Qurthubiy menyebutkan perkataan bagus dalam tafsir ayat ini, dia berkata: “Ada tiga pendapat ulama dalam hal ini (dzikrullah):

Juga kalam-Nya: “Maka serulah Dia dengan memurnikan ibadat kepada-Nya”. (QS. Ghafir: 65)

Pertama; ingatlah Allah ketika hati kalian gundah, karena mengingat Allah dapat membantu untuk tetap teguh ketika menghadapi ujian yang bertubi-tubi.

Dia juga berfirman: “Dan berdoalah kepada-Nya dengan rasa takut (tidak akan diterima) dan harapan (akan dikabulkan). Sesungguhnya rahmat Allah amat dekat kepada orang-orang yang berbuat baik”. (QS. al-A’raf: 56)

Kedua; teguhkan hati kalian dan ingatlah Allah dengan lisan-lisan kalian. Karena hati itu tidak tenang dan lisan guncang ketika bertemu musuh, sehingga diperintahkanlah untuk terus berdzikir sampai hati itu teguh lagi yakin, lisan tetap mengingat Allah dan mengucapkan apa yang diucapkan oleh pasukan Thalut: {Wahai Rabb kami, limpahkanlah kesabaran pada kami, teguhkan pijakan kami dan tolonglah kami melawan orang-orang yang zalim}. Keadaan ini tidak akan terjadi kecuali dengan kuatnya ma’rifatullah dan tajamnya bashirah, dan inilah keberanian yang terpuji. Ketiga; ingatlah akan janji Allah pada kalian, yaitu bahwa Dia telah membeli jiwa kalian dan dan membayarnya dengan pahala berlipat. Saya katakan bahwa ketiga hal itu bisa saja merupakan maksud dari dzikrullah, maka ia mengingat Allah dengan lisannya, hatinya merasakan keberanian, sembari ingat janji Allah akan ke-

Demikian juga kalam-Nya: “Rabbmu berfirman: “Berdoalah kepada-Ku, niscaya akan Kuperkenankan bagimu. Sesungguhnya orang-orang yang menyombongkan diri dari menyembah-Ku akan masuk neraka Jahannam dalam keadaan hina dina.” (QS. Ghafir: 60). Serta kalam-Nya: “Dan apabila hamba-hamba-Ku bertanya kepadamu tentang Aku, maka (jawablah), bahwasanya Aku adalah dekat. Aku mengabulkan permohonan orang yang berdoa apabila ia memohon kepada-Ku, maka hendaklah mereka itu memenuhi (segala perintah-Ku) dan hendaklah mereka beriman kepada-Ku, agar mereka selalu berada dalam kebenaran.” (QS. al-Baqarah: 186). Rasulullah  bersabda: “Doa adalah ibadah”. Dari Abu Hurairah  sebagaimana diriwayatkan oleh al-Hakim dan yang lainnya: “Tidak ada suatu apapun yang lebih mulia bagi Allah selain dari doa”. Beliau juga bersabda: “Siapa yang ti31

dak meminta pada Allah, niscaya Dia akan murka padanya”. Syaikhul Islam Ibnu Taimiyyah  berkata: “Kemenangan dan rizki dapat diperoleh dari berbagai sebab, sebab yang terkuat adalah doa orangorang yang beriman”. Beliau juga berkata: “Tatkala Allah menetapkan kemenangan pada Perang Badar dan Nabi  mengabarkannya kepada para sahabat sebelum terjadi juga memberitahu tem-

tidak lagi disembah di bumi ini”. Beliau terus menerus berbuat demikian sampai selendangnya jatuh dari pundaknya”. Beliau juga berdoa untuk kebinasaan orang-orang musyrik secara umum, beliau berdoa sebagaimana disebutkan dalam hadits shahih: “Ya Allah yang menurunkan al-Quran, Yang Mahacepat hisab-Nya, hancurkan persekutuan musuh ini. Ya Allah, kalahkanlah mereka dan goncangkanlah mereka”. Nabi  juga mengkhususkan beberapa personel dan pemimpin mereka. Dalam hadits shahih dari Ibnu Mas’ud h berkata: “Nabi  menghadap Ka’bah lalu berdoa untuk kebinasaan sekelompok Quraisy, yakni; Syaibah bin Rabiah, Utbah bin Rabiah, al-Walid bin Utbah dan Abu Jahal bin Hisyam. Aku bersaksi kepada Allah, sungguh aku melihat mereka bergelimpangan, jasadnya berubah terkena terik matahari”.

Ketahuilah wahai wali Allah, sungguh engkau berada di satu kondisi dari sekian kondisi dikabulkannya doa. Dari Sahal bin Saad as-Sa’di berkata sebagaimana disebutkan dalam al-Muwattha: “Ada dua waktu dibukanya pintu-pintu lanDzikir sangat dibutuhkan dalam jihad, dan dzikir terbesar adalah membaca al-Quran git, dan amat sedikit ketika itu orang yang berdoa namun doanya ditolak; saat panggilan sholat adzan dan ketika berbaris (berhadapan dengan pat-tempat terbunuhnya orang-orang musyrik; musuh) di jalan Allah”. salah satu sebab hal itu adalah permohonan dan doa Nabi ”. Maka wahai Mujahid, manfaatkalah sebaik-baiInilah Rasulullah  tatkala beliau melihat ban- knya waktu-waktu dikabulkannya doa, seperti yaknya musuh dan kuatnya mereka, serta sedik- pada hari Jumat, ketika adzan, pada waktu turun itnya para sahabatnya dan lemahnya mereka, hujan, dan di sepertiga malam terakhir. Dari Abu beliau segera menghadap kepada satu-satunya Hurairah  sebagaimana disebutkan dalam hadDzat Pemilik Kemenangan: “Dan kemenangan- its shahih bahwa Rasulullah  bersabda: “Rabb mu itu hanyalah dari Allah Yang Maha Perkasa kita tabaraka wa ta’ala turun ke langit dunia lagi Maha Bijaksana. (QS. Ali ‘Imran: 126). Di pada setiap malam di sepertiga malam terakhir, dalam Shahih Muslim disebutkan dari al-Faruq Dia berkata, ‘Siapa yang berdoa pada-Ku niscaya Umar bin Khatthab  berkata: “Tatkalah Perang Aku kabulkan, siapa yang meminta pada-Ku nisBadar, Rasulullah  melihat kepada kaum mu- caya Aku beri, siapa yang meminta ampunan-Ku syrikin yang berjumlah seribu orang sedangkan niscaya Aku ampuni dia”. Dalam riwayat lain sahabatnya hanya berjumlah 319 orang, maka disebutkan: “Siapa yang meminta rizki pada-Ku Nabi  menghadap kiblat, kemudian beliau me- niscaya Aku berikan rizki padanya, siapa yang nengadahkan tangannya dan menyeru Rabbnya: meminta dijauhkan dari derita niscaya Aku jauh“Ya Allah, penuhilah apa yang Engkau janjikan kan darinya”. kepadaku. Ya Allah, berikanlah apa yang Engkau Sungguh saya sangat berharap pada Allah agar janjikan padaku. Ya Allah, jika Engkau binasakan Dia tidak menghalangi terkabulkannya doa kita, sekelompok kecil dari pemeluk Islam ini, Engkau apalagi kita telah dizalimi oleh orang dekat mau32

Makalah

pun jauh dan seluruh dunia telah berkumpul untuk memerangi kita. Ada berita gembira untuk kalian dari Rasulullah  ketika bersabda kepada Muadz: “Takutlah kamu terhadap doa orang yang terzalimi, karena sungguh tidak ada penghalang antara dirinya dengan Allah”. Inilah Nabi yang teraniaya, dia didustakan lalu berdoa, lalu bagaimanakah jawaban doanya? Allah  berfirman: “Sebelum mereka, telah mendustakan (pula) kamu Nuh, maka mereka mendustakan hamba Kami (Nuh) dan mengatakan: “Dia seorang gila dan dia sudah pernah diberi ancaman). Maka dia mengadu kepada Tuhannya: “bahwasanya aku ini adalah orang yang dikalahkan, oleh sebab itu menangkanlah (aku)”. Maka Kami bukakan pintu-pintu langit dengan (menurunkan) air yang tercurah. Dan Kami jadikan bumi memancarkan mata air-mata air, maka bertemulah air-air itu untuk suatu urusan yang sungguh telah ditetapkan. Dan Kami angkut Nuh ke atas (bahtera) yang terbuat dari papan dan paku”. (QS. al-Qomar: 9-13). Kemudian ketahuilah wahai Mujahid, bahwa diantara jalan kemenangan adalah adanya orangorang lemah di barisan kita yang mendoakan untuk kemenangan kita, dalam hadits shahih disebutkan dari Ibnu Abbas berkata: “Abu Sufyan telah mengabarkan kepadaku, dia berkata, ‘Kaisar Romawi berkata padaku, ‘Aku bertanya padamu apakah para bangsawan yang mengikuti Muhammad ataukah orang-orang lemah, lalu kamu menjawab orang-orang lemah, dan merekalah pengikut para Rasul’”. Nabi  berkata kepada Saad : “Tidaklah kalian ditolong dan diberi rezeki melainkan karena adanya orang- orang yang lemah di antara kalian”. Hadits ini menjelaskan anjuran untuk memperhatikan orang-orang lemah dari kalangan mujahidin dan yang selain mereka dari kalangan perempuan, anak-anak dan orang-orang tua, karena pada umumnya mereka itu lebih ikhlas dalam berdoa, lebih khusyu’, dan lebih menampakkan kebutuhan kepada Allah. Sebagai penutup, saya ingatkan akan kalam Allah : “Hai orang-orang yang beriman, bersabarlah kamu dan kuatkanlah kesabaranmu dan tetaplah bersiap siaga (di perbatasan negerimu) dan bertakwalah kepada Allah, supaya kamu beruntung”. (QS. Ali Imran: 200), dan kalam-Nya: “Dan hanya kepada Allah hendaknya kamu bertawakkal, jika kamu benar-benar orang yang beriman”. (QS. al-Maidah: 23), serta kalam-Nya: “Sesungguhnya Allah beserta orang-orang yang

bertakwa dan orang-orang yang berbuat kebaikan”. (QS. an-Nahl: 128), juga kalam-Nya: “Sesungguhnya Allah pasti menolong orang yang menolong (agama)-Nya. Sesungguhnya Allah benar-benar Maha Kuat lagi Maha Perkasa”. (QS. al-Hajj: 40), berserta kalam-Nya: “Hai orangorang yang beriman. apabila kamu memerangi pasukan (musuh), maka berteguh hatilah kamu dan sebutlah (nama) Allah sebanyak-banyaknya agar kamu beruntung”.(QS. al-Anfal: 45). Inilah jalan kemenangan sesuai yang tersebut dalam kitab Allah, pegang teguhlah dengan erat. Terakhir, sebab dirilisnya tema ini adalah karena musuh telah mengumumkan – meskipun mereka cuma berdusta – bahwa jumlah korban mereka di Irak mencapai empat ribu jiwa. Sepantasnya kita merayakan peristiwa ini dengan cara kita sendiri dan kita undang si bodoh Bush untuk menghadiri perayaan kita. Kami minta kepada para pahlawan Daulah yang kita cintai, agar setiap detasemen membawakan kepala orang Amerika, sebagai hadiah bagi si Dajjal Bush dengan cara apapun yang sesuai menurut mereka. Tidak lupa juga kepala pelayan-pelayan dan budak hina serta koresponden rendahan dari kalangan shahawat murtad. Semua itu dilaksanakan dalam waktu paling lama sebulan setelah tiap detasemen diberi tahu. Pahala operasi ini kita hadiahkan kepada kalangan awam muslimin yang terbunuh secara teraniaya dan lalim di Zanjili, Ba’qubah, Duwalibah dan tempat-tempat lainnya. Rasulullah  bersabda kepada Amru bin al-Ash: “Jika ayahmu mengikrarkan tauhid, lalu kamu berpuasa atau bersedekah atas namanya, niscaya hal itu akan bermanfaat untuk ayahmu”. Adapun operasi ini dilaksanakan dengan sandi Ghazwatul Birr. Kami sangat berharap pada Allah Yang Maha Pengasih lagi Maha Penyayang agar mengampuni keluarga kita, khususnya mereka yang tidak berada dalam barisan mujahidin dan orang-orang – yang tidak diragukan – lagi mati membawa dosa besar karena meninggal kewajiban yang telah menjadi fardhu ‘ain atas mereka. Kita meminta pada Allah agar memberi petunjuk kepada umumnya kaum muslimin dan agar mengembalikan mereka kepada panji kebenaran dan Din ini. Allah Maha Menang atas perkara-Nya akan tetapi kebanyakan manusia tidak mengetahui. Saudara kalian, Abu Hamzah al-Muhajir

33

Tanya: Bagaimana kondisi front pertempuran di sekitar kota Tadmur sebelum penaklukkan, dan persiapan menaklukkannya? Jawab: Junud Khilafah sebelumnya pernah menguasai kota Tadmur pada bulan Sya’ban 1436 H, dan pasukan Nushairi beserta milisi-milisi Rafidhah tidak sanggup untuk merebutnya kembali meski telah melancarkan puluhan serangan yang mengakibatkan ratusan personil tempur mereka tewas dan terluka, bahkan puluhan kendaraan mereka hancur, sampai akhirnya datang bantuan udara Rusia secara intensif dalam operasi militer mereka untuk menyerang kota yang dimulai dari bulan Jumadal Akhirah tahun 1437 H. Mereka mobilisasi ribuan pasukan darat mereka, dari pasukan rezim, milisi-milisi Rafidhah, dan infantri darat Rusia beserta para penasehat militernya, ditambah dengan bombardir intens, sehingga dalam sehari bisa berjatuhan sekitar 100 roket, bom birmil dan bom gas terhadap kota hanya dalam waktu sehari, mujahidin pun terpaksa mundur dari kota. Setelahnya, mujahidin kembali melancarkan serangkaian operasi atrisi, menguras energi musuh dengan taktik serangan ‘hit and run’, dan operasi militer skala besar terhadap sejumlah posisi tempur Nushairi di distrik Syair, Jazl dan sejumlah daerah dekat kota Tadmur. Kemudian operasi mujahidin berfokus di front timur. Hasil peperangan di Tadmur dan sekitarnya sejak Junud Khilafah menguasainya untuk pertama kalinya pada bulan Sya’ban 1436 H sampai awal bulan Rabi’ul Awwal 1438 H adalah sekitar 1700 tentara rezim dan militan Rafidhah tewas dan luka-luka, lalu tujuh tentara Rusia, diantaranya penasehat militer dan pilot helikopter tewas, sementara jumlah kendaraan yang berhasil dihancurkan dan menjadi rampasan perang Mujahidin mencapai 236 unit kendaraan. Diantaranya 71 buah Tank, 18 senapan mesin berat kaliber 23 mm, artilleri kaliber 57 mm, dua senapan mesin kaliber 14,5mm, 20 meriam artileri 122 mm dan 130 mm, dan banyak mobil 4x4 yang dilengkapi dengan senapan mesin berat. Satu helikopter Rusia juga berhasil ditembak jatuh, walilahilhamd. 34

Makalah Wawancara

Tanya: Berapa jumlah musuh di dalam Tadmur sebelum penaklukkan dan dimana saja posisi mereka? Jawab: Rezim Nushairi beserta pasukan Rusia dan milisi-milisi Rafidhah yang membantunya menjadikan sejumlah daerah sebagai pos taktis utama bagi mereka, baik di dalam kota dan sekitarnya, guna memperkuat lini pertahanannya. Diantarantya pegunungan Tar, lumbung gandum kota, bukit Amiriyah, gunung Hayan, pun halnya distrik Jazal yang di dalamnya terdapat banyak pos taktis-pos taktis militer di atas bukit-bukit tinggi yang membentang di sepanjang jalan ke arahnya dan sangat kuat pertahanannya. Diantara pasukan yang menyokong rezim Nushairi adalah milisi-milisi Rafidhah dari Iran, Afghanistan, Irak, dan sejumlah personil dari Lajnah Sya’biyyah, ditambah lagi pasukan Rusia. Pasukan Rusia yang jumlahnya sekitar puluhan itu berperan memberikan operasi ‘support’, mengkover dan melatih para tentara rezim yang ada di kota, yang jumlahnya sekitar 1500 sampai 2000 personil tempur, disokong dengan puluhan kendaraan lapis baja, tank-tank dan senjata berat. Padahal, Nushairi telah mengumpulkan seluruh pasukan ini untuk melancarkan serangan terhadap area kontrol mujahidin di wilayah al-Khair. Kota ini terbagi-bagi sesuai dengan milisi yang berada di dalamnya. Setiap milisi menguasai jalan atau suatu bangunan, dan menghiasinya dengan seruan-seruan syirik, dan meninggikan panji bendera mereka di atasnya, serta mendominasi

daerah-daerah sekitarnya. Rafidhah juga membangun beberapa kuil mereka di dalam kota. Mereka curi semua barang-barang yang berada di dalamnya, bahkan sekedar tangki air. Kala itu kota ini dipenuhi oleh pos-pos batas ‘checkpoint’ militer, dan di dalamnya terdapat pangkalan militer pasukan khusus Rusia. Di samping itu, pelayanan publik juga sangatlah buruk. Tanya: Bisa Anda ceritakan operasi penaklukkan kembali kota Tadmur? Bagaimana prosesnya dan apa saja hasilnya? Jawab: Operasi militer ini dimulai pada hari Kamis, 8 Rabi’ul Awwal, dimana Junud Khilafah melancarkan serangan skala besar dan sengit terhadap pasukan Nushairi dan milisi-milisi Rafidhah loyalisnya, dengan front pertempuran yang membentang hingga sepanjang 200 km dari delapan arah. Atas karunia Allah operasi ini berhasil meraih kemajuan yang signifikan. Junud Khilafah berhasil menguasai kota Tadmur dan puluhan daerah di sekitarnya, ditambah dengan kilang minyak dan gas, dan menguasai daerah yang luas di pinggiran timur Homs, memporak-pondakan angan-angan Nushairi untuk terus memperluas wilayahnya hingga jalan utama Tadmur - al-Khair dalam rangka memecahkan pengepungan yang dilakukan Mujahidin atas Nushairi di kota al-Khair dan bandara militernya. Kota Tadmur juga memiliki nilai vital penghubung antara wilayah Hama, Homs, dan Damaskus. Ia adalah jalan untuk menuju daerah-daerah kekuasaan Khilafah di Damaskus, Hama, Homs, al-Khair,

35

dan Raqqah. Pun termasuk batu loncatan untuk menaklukkan sejumlah daerah yang dikuasai rezim. Pasukan Nushairi sebelumnya telah memperbanyak mobilisasi pasukan beberapa bulan yang lalu, mengadakan pertemuan-pertemuan bersama mereka yang mengeklaim sebagai para pembesar kabilah al-Khair dan Raqqah. Mereka telah mengumumkan pembentukan milisi Hasyad Asyair, meniru budak-budak Rafidhah dan kabilah-kabilah suku anteknya di Irak agar mereka menjadi budak Nushairi, diperalat untuk menjajah kembali kota al-Khair dimulai dari kota Tadmur –sebagaimana klaim mereka-. Sebaik-baik pertahanan adalah menyerang. Berlawanan dengan apa yang diinginkan Nushairi dan tidak sesuai dengan apa yang mereka sangka, bala tentara Allah dari kalangan muwahidin telah mempersiapkan kekuatan. Sembari meminta pertolongan kepada Allah mereka melancarkan serangan dengan skala besar di front pertempuran sepanjang 200 km secara kontinyu, sejumlah operasi ini dimulai pada malam hari dari distrik Huwaisis, dimana meletus baku tembak sengit secara terus menerus di daerah tersebut. Namun, pada fajar harinya berbeda dengan front-front lainnya, dimana sekelompok regu in-ghimasi telah siap menyerbu kuffar. Terdapat pula perintah bagi puluhan tank Junud Khilafah untuk menggempur pos-pos taktis pasukan Nushairi beserta milisi-milisi loyalisnya. Tank-tank ini juga ikut bergerak maju menggempur pos musuh guna mengkover masuknya regu in-ghimasi di benteng pertahanan kuffar di pos Talilah dan sekitar lumbung gandum Tadmur, serta gunung Hayan, gunung yang menyusahkan gerak ppesawat tempur Nushairi dan Rusia selama operasi berlangsungnya operasi militer mereka untuk merebut kembali kota Tadmur satu tahun yang lalu. Segala puji bagi Alla,h Junud Khilafah berhasil menguasai penuh gunung Hayan, pos-pos Talilah, dan pos-pos taktis yang berada di luimbung gandum selama hari pertama pertempuran. Setelahnya satu demi satu benteng Nushairi runtuh, di kilang Jihar, Jazal, Mahr, korporasi gas Hayan dan sejumlah titik mliter lainnya. Lumbung gandum pun takluk, padahal ini adalah benteng kuffar yang sangat kuat. Serangan mencekik Mujahidin semakin parah dengan takluknya gunung Tar. Maka datanglah perintah dengan cepat bagi pasukan Rusia yang berada di Tadmur untuk segera mundur. Kabar tentang mundurnya 36

Wawancara

Rusia dari peperangan bak petir yang menyambar Rafidhah dan Nushairi yang menganggap bahwa mereka tak akan terkalahkan dengan adanya bantuan pesawat, artilleri Rusia dan teropong penglihatan malam yang dibekali oleh mereka. Dikuasainya kota Tadmur adalah hal yang belum pernah diperkirakan sebelumnya, yang atas karunia Allah dan taufik-Nya bagi hamba-hamba-Nya dari kalangan Muwahidin hanya dalam jangka waktu empat hari saja kota ini berhasil ditaklukkan. Kekuatan pasukan Nushairi dan milisi-milisi Rafidhah runtuh dengan cepat di hadapan serangan mujahidin yang atas karunuia Allah menimpakan pada mereka kerugian yang amat besar. Sekitar 350 tentara rezim dan militan Rafidhah tewas dan luka-luka, 50 lainnya tertawan, satu pesawat tempur tertembak jatuh dan tiga pesawat hancur dihantam tembakan di hangar pesawat Bandara Militer T4. Sementara itu, mujahidin memperoleh rampasan perang lebih dari 50 unit tank, 28 meriam artileri dari berbagai kaliber, tujuh unit BMP, dan sejumlah sistem pelontar roket jarak jauh, empat pelontar roket ATGM, sejumlah roket Grad, roket ATGM Kornet, dan rudal tank, senapan mesin berat, serta banyak macam-macam amunisi. Segala puji bagi Allah atas karunia-Nya. Tanya: Apa peran pasukan Istisyhadi dan In-ghimasi dalam penaklukan kota Tadmur dan peperangan setelahnya? Jawab: Senjata mematikan setelah daya Allah dan kekuatan-Nya adalah amaliyyah Istisyhadiyyah. Pada hari ketiga peperangan, setelah taufik Allah operasi istisyhadiyyah adalah senjata mematikan bagi kuffar dan selalu meneror mereka, dimana sang Kesatria Pemburu Syahadah, al-Akh Abu Bakar al-Khalidi –taqabbalahullah- mengendarai tank bermuatan material peledak menghajar lumbung gandum Tadmur, benteng kuffar yang paling kuat pertahanannya, tempat bermarkasnya milisi-milisi Syi’ah Fatimiyyun Afghanistan dan Kataib Syuhada, serta pasukan lain yang dibimbing oleh komandan Rusia. Majunya sang istisyhadi membuat kuffar langsung mencari jalan kabur, namun alAkh mendahului mereka dan menjadikan benteng mereka hancur berkeping-keping. Selang beberapa saat saja, Junud Khilafah pun sampai di pinggiran lumbung gandum, menyisir lokasi dari sisa pasukan musuh, dan maju ke perkebunan Tadmur bagian timur, sementara regu in-ghimasi berada di front gunung Tar dengan –meminta pertolongan dari Allah- maju ke arah targetnya untuk menak-

lukkan sejumlah pos taktis Nushairi di gunung dan sejumlah gudang senjata di Tadmur, menghimpit pasukan Nushairiyah di dalam kota dengan mengepungnya dari tiga arah dan menyisakan satu jalan sempit yang menuju distrik Dawah di utara. Tanya: Setelah dikuasainya Tadmur, apa yang langsung dilakukan Mujahidin? Jawab: Mujahidin memanfaatkan runtuhnya pertahanan Nushairi dan antek-anteknya untuk terus maju dari segala arah hingga sampai ke pinggiran bandara militer T4, dan setelahnya berhasil menguasai pos di persimpangan Qaryatain dan Masytal al-Hair, markas Batalyon Pertahanan Udara yang terletak di sekitar bandara dan menghimpit bandara dari tiga arah. Tanya: Apa daerah-daerah penting yang dikuasai pasukan Daulah Islamiyyah selama penyerangan? Jawab: Di front barat laut kota Tadmur, ada distrik Huwaisis, Syair, Jazl, Jihar, Bukit Madfaiyah dan al-Abraj yang berada di sekitar distrik Jazl, ditambah gunung strategis yang terletak antara Jazl dan Syair. Di barat daya kota ada daerah Qashr Halabat, Gunung Hayan, yang membentang di sepanjang kota dan di atas jalur logistik pasukan rezim Nushairi. Dan di timur laut kota ada pos Irtawaziyah, bukit al-Burj dan al-Mahr, pos Irtawaziyah di sekitar Korporasi Gas Mahr yang terletak di timur bandara militer T4, barat Tadmur, 15 pos ‘checkpoint’ militer yang membentang antara Mahr dan Jihar, lumbung gandum Tadmur (yang dijadikan pasukan Rusia sebagai pos taktis dan pertahanan kuffar terkuat) dan juga 8 pos ‘chekpoint’ di sekitarnya, persimpangan Taliah timur kota. Dan di utara kota ada gunung strategis Tar juga gunung Antarah, gudang militer Tadmur, dan ini semua yang menyebabkan semakin terhimpitnya pasukan rezim Nushairi di dalam kota, dan dari arah selatan gunung strategis Hayan. Lalu dari arah barat Tadmur, ada markas Batalyon al-Mahjurah di timur laut bandara militer T4, setelahnya tibalah penaklukan Tadmur atas karunia Allah dan taufik-Nya pasca runtuhnya satu demi satu lini pertahanan kuffar akibat dikuasainya benteng Tadmur yang membentang atas seluruh kota dan juga bukit Amiriyah, komplek al Amiriyah utara kota, ditambah juga pintu masuk bagian timur kota hingga mengancam satu-satunya jalur logistik kuffar yang terkepung antara gunung Hayan dan Tar di barat laut dan barat daya kota yang dikuasai oleh mujahidin pada hari ketiga pertempuran. Dan dari barat kota Tadmur ada distrik Bayarat, Dawah, Segitiga

Tadmur, sejumlah daerah dan kilang penting di antaranya adalah Korporasi Gas Mahr, kilang gas Jihar, kilang minyak Jazl dan sejumlah daerah yang berada di sekitarnya, serta Korporasi Gas Hayan. Akhirnya kota Tadmur berhasil diamankan secara sempurna setelah menguasai daerah hingga 40 km di barat kota. Wallilahil hamd. Hingga menghubungkan wilayah Hama dan kota Tadmur, sehingga front ribat mujahidin menjadi satu, dari Hama hingga Damaskus, dan jalan Internasional Tadmur-Damaskus. Pun persimpangan Jihar di timur bandara T4 dan sejumlah daerah serta benteng pertahanan kuffar di pegunungan yang terletak di utara bandara. 12 di antaranya di atas bukit yang menghubungkannya dengan Markas Batalyon Pertahanan Udara. Sementara di tenggara bandara, ada desa Marhiton, menara komunikasi Syriatel, ditrik Qashr al-Hair dan al-Masytal dekat distrik Baridah di selatan bandara militer T4, pun juga pos persimpangan yang menghubungkan antara kota Tadmur dan Qaryatain serta bandara T4. Di barat bandara juga ada desa Syarifah. Tanya: Apa nilai nilai penting dan strategis Bandara Militer in? Jawab: Bandara T4 termasuk bandara militer terbesar di Syam, mampu menerbang landaskan pesawat-pesawat tempur dan pesawat bomber, juga dilengkapi dengan landasan pacu helikopter yang darinya operasi-operasi militer udara di atas langit pinggiran timur Homs mereka lancarkan. Bandara ini juga menjadi tempat pemberangkatan helikopter-helikopter logistik, lokasinya dekat dari kilang minyak dan gas alam di pinggiran timur Homs, memiliki peran selama bertahun-tahun dalam pertempuran melawan Daulah Islamiyyah. Pasukan apapun yang hendak berusaha maju ke arah Tadmur akan diberangkatkan dari Bandara Militer ini. Tanya: Apakah peran Shahawat–jika memang mereka ada di wilayah ini - dalam operasi-operasi militer di wilayah Homs dan sekitarnya? Jawab: Sebagaimana kebiasaan mereka, Shahawat murtad bergerak untuk menolong saudara-saudara mereka dari kalangan Nushairi setelah pernyataan-pernyataan Amerika bahwa Rusia tidak akan mampu untuk menghadapai peperangan melawan Daulah Islamiyyah. Amerika sangat bergantung dengan Shahawat yang mereka sebarkan di perbatasan imajiner guna bersiap melancarkan serangan pada Daulah Islamiyyah untuk meringankan tekanan atas Nushairi. Shahawat bahkan meluncurkan operasi militer sandi Radd I’tibar di37

Junud Khilafah memperoleh rampasan perang banyak tank di wilayah Homs

mana mereka menderita kekalahan telak beberapa bulan yang lalu di Qolamun timur. Waktu itu, Shahawat mengerahkan puluhan kendaraan tempur yang berangkat dari arah perbatasan imajiner di padang pasir Hamad asy-Syami, namun memasuki perangkap mujahidin berupa ladang ranjau yang menewaskan dan melukai sejumlah dari mereka, hingga akhirnya mereka mundur menuju pangkalan militer Amerika di kamp Rukban, markas yang dibuat untuk menjaga perbatasan Yordania. Serangan mereka tidak membuahkan hasil apapun. Alhamdulilah. Tanya: Kenapa Korporasi Gas Hayan di pinggiran timur Homs diledakkan, dan apa nilai pentingnya kilang migas itu bagi Nushairi? Jawab: Korporasi gas ini memproduksi lebih dari tiga juta meter Kubik gas alam per hari dan menjadi sumber ekonomi penting yang dimanfaatkan rezim Nushairi untuk menyokong operasi militer mereka. Di samping itu, kilang migas ini menyuplai energi listrik daerah selatan Syam, sehingga dengan menghancurkannya akan mengurangi sumber energi listrik dengan drastis di daerah kekuasaan rezim, belum lagi kerugian yang menimpanya dalam usaha mecari sumber energi pengganti. Tanya: Bisa Anda ceritakan karamah dan pertolongan Allah dalam peperangan ini? Jawab: Semua laporan menceritakan keruntuhan lini pertahanan pasukan Nushairi yang tidak pernah terbayangkan dalam waktu yang singkat meski adanya keberadaan pasukan Rusia dan partisipasi kuat milisi Rafidhah di daerah tersebut, penarikan 38

Wawancara

mundur pasukan musuh dalam skala besar, kondisi alam yang ekstrim, dan elevasi wilayah yang menyulitkan, khususnya di distrik Jazl yang dikenal dengan pegunungan yang besar dan banyak perbukitan itu, di samping persenjataan dan kekuatan militer yang ditempatkan Nushairi di daerah tersebut. Hanya dengan serangan-serangan kecil, mereka langsung melarikan diri, atas karunia Allah dan taufik-Nya untuk para mujahidin. Dan di sana terjadi kisah yang berperan besar setelah Allah azza wa jalla, dalam memporak porandakan barisan kuffar. Kami melihat pertolongan Allah dengan jelas, dimana al-Akh Istisyhadi bergerak maju dengan bom tanknya. Al-Akh bernama Abu Bakar al-Khair, menggempur lumbung gandum kota Tadmur, pertahanan kuffar terkuat di sekitar kota. Al-Akh bergerak maju selama 15 menit, melewati tanggul demi tanggul pertahanan musuh dan hujan bombardir mortir yang menargetkan kendaraaanya. Namun ia tetap maju, sementara Allah tetap menjaganya, hingga akhirnya ia mencapai target dan menghancurkan konsentrasi pasukan musuh dekat lumbung gandum. Asap tebal ledakan pun membumbung tinggi, bergerak hingga menutupi lumbung gandum. Setelahnya, asap tidak bergerak sama sekali, subhanallah, ia menutupi seluruh lumbung gandum dan tetap di tepatnya, menghalangi penglihatan kuffar. Setelahnya regu penyerang maju dan menguasai lumbung tersebut. Operasi ini memiliki peranan besar dalam serangan ofensif ikhwah mujahidin ke dalam kota dari arah komplek Amiriyyah.

39

Generasi as-sabiqunal awwalun mengetahui bahwa surga adalah dagangan Allah yang mahal. Mereka juga mengetahui bahwa harga surga itu tidak akan bisa dibayar kecuali oleh orang-orang yang mengerahkan seluruh kesungguhannya. Mereka cari setiap jalan yang mengantarkannya meraih ridha Allah sembari memohon agar dimudahkan dan diterima. Engkau melihat mereka berazam kuat untuk berjual beli dengan Allah. Mereka jual jiwa dan hartanya agar bisa membeli surga-Nya, “Hai orang-orang yang beriman, sukakah kamu Aku tunjukkan suatu perniagaan yang dapat menyelamatkan kamu dari azab yang pedih? (Yaitu) kamu beriman kepada Allah dan RasulNya dan berjihad di jalan Allah dengan harta dan jiwamu. Itulah yang lebih baik bagi kamu jika kamu mengetahui. Niscaya Allah akan mengampuni dosa-dosamu dan memasukkan kamu kedalam jannah yang mengalir di bawahnya sungai-sungai, dan (memasukkan kamu) ketempat tinggal yang baik di dalam jannah ‘Adn. Itulah keberuntungan yang besar.” (QS. ash-Shaf: 10-12) Ketika telah mengetahui bahwa jalan pintasnya adalah mati syahid di jalan Allah mereka segera terjun ke medan tempur. Mereka bersegera pantang mundur menyambut kematian demi mendapatkan kehidupan sejati. Anas bin an-Nadhr Menyerbu Orang-orang Musyrik Pada Perang Uhud Inilah Anas bin an-Nadhr  yang amat bersedih karena absen dalam Perang Badar. Akan tetapi kemudian dia bersumpah dan berjanji. Mari kita simak penuturan putra saudaranya Anas bin Malik 40

Makalah

tentang aksi pamannya, katanya, “Pamanku Anas bin an-Nadhr absen pada perang Badar. Lalu dia berkata, ‘Wahai Rasulullah, aku telah absen pada pertempuran pertama engkau melawan orangorang musyrik. Sungguh seandainya Allah mengizinkanku untuk ikut memerangi orang-orang musyrik niscaya Dia akan melihat aksiku! Maka tatkala kaum muslimin tercerai-berai pada Perang Uhud dia berkata, ‘Ya Allah aku memohon ampun kepada-Mu dari apa yang dilakukan oleh mereka – para sahabatnya – dan aku berlepas diri kepadaMu dari apa yang dilakukan oleh mereka – kaum musyrikin –.’ Kemudian diapun maju. Sa’ad bin Mu’adz menghadangnya, namun katanya, ‘Wahai Sa’ad bin Muadz, surga, demi Rabb an-Nadhr, sungguh aku mencium aromanya di balik Uhud! Sa’ad berkata, ‘Wahai Rasulullah, aku tidak mampu melakukan seperti aksinya.’ Anas berkata, “Kami mendapatinya terluka lebih dari delapan puluh sabetan pedang, hujaman tombak atau tusukan anak panah. Kami mendapatinya telah terbunuh dan dimutilasi oleh kaum musyrikin. Tidak ada seorang pun yang mengenalinya kecuali saudarinya melalui jari-jemarinya.” Anas berkata, “Kami mengira bahwa ayat ini turun berkenaan dengan dirinya dan yang semisalnya, ‘Di antara orang-orang Mukmin itu ada orang-orang yang menepati apa yang telah mereka janjikan kepada Allah’.” (QS. al-Ahzab: 23). Umair bin al-Hammam Bersegera Menuju Surga Seluas Langit dan Bumi Anas  menuturkan kepada kita, katanya, “Rasulullah  dan para sahabat berangkat hingga mendahului kaum musyrikin sampai di Badar. Lalu

kaum musyrikin datang. Rasulullah  bersabda, ‘Janganlah kalian melakukan sesuatupun sampai aku perintahkan!. Ketika kaum musyrikin bergerak mendekat, Rasulullah  bersabda, ‘Bangkitlah menuju Jannah yang seluas langit dan bumi.’ Umair bin al-Hammam berkata, ‘Wahai Rasulullah, surga itu seluas langit dan bumi? Beliau menjawab, ‘Betul.’ Dia berkata, ‘Bakhin, bakhin (kata untuk mengungkapkan rasa gembira).’ Maka Rasulullah  bersabda, ‘Apa yang membuatmu mengatakan bakh bakh? Jawabnya, ‘Tidak, demi Allah, (tidak ada yang mendorongku melakukannya) kecuali karena aku berharap menjadi penghuninya.’ Beliau menjawab, ‘Sesungguhnya engkau termasuk penghuninya.’ Dia lalu mengeluarkan beberapa butir kurma dari tanduknya dan memakannya, kemudian berkata, ‘Jika aku masih hidup hingga aku dapat memakan kurma-kurmaku ini maka sungguh terlalu lama.’ Dia langsung melemparkan kurma yang ada di tangannya, kemudian langsung melompat menyerbu orang-orang musyrik sampai gugur. Komandan Sariyah Mu’tah Memburu Syahadah Pada perang Mu’tah, Ja’far bin Abi Thalib mengangkat panji pasukan dengan tangan kanannya. Namun kemudian terpotong, maka dipeganngya dengan tangan kirinya hingga terpotong juga. Sehingga ia memeluknya dengan kedua lengannya hingga terbunuh. Saat itu usianya tiga puluh tiga tahun. Allah mengganti dua tangannya itu dengan sepasang sayap sehingga bisa beterbangan di

surga. Dikisahkan bahwa seorang tentara Romawi telah menebasnya sehingga tubuhnya terbelah menjadi dua. Arab Badui Muhajir Lihatlah kejujuran mereka kepada Allah. Syaddad bin al-Hadi  meriwayatkan, “Seorang laki-laki Badui mendatangi Nabi  untuk beriman dan mengikutinya. Dia berkata, ‘Aku akan hijrah bersama Anda.’ Nabi  lalu menitipkannya kepada sebagian sahabat. Disaat perang usai, Nabi mendapat ghanimah. Beliau membaginya dan memberikan bagian untuknya. Beliau memberi para sahabatnya sama seperti bagiannya. Dia telah melindungi punggung pasukan. Ketika dia datang mereka segera memberikan bagian itu kepadanya. Ia bertanya, ‘Apa ini? Mereka menjawab, ‘Bagian yang Nabi -  berikan kepadamu. Dia mengambilnya lalu mendatangi Nabi  dan bertanya, ‘Apa ini? Beliau menjawab, ‘Aku membaginya untukmu.’ Dia berkata, ‘Bukan untuk ini aku mengikutimu, akan tetapi aku mengikutimu agar mati terkena panah di sini – sambil menunjuk tenggorokannya – sehingga aku masuk surga.’ Beliau bersabda, ‘Sesungguhnya Allah mempercayaimu.’ Selang beberapa saat kemudian mereka bergerak untuk berperang. Ia lalu dibawa ke hadapan Nabi dan anak panah telah menembus tempat yang ditunjuknya. Nabi bersabda, ‘Apakah dia orangnya? Para sahabat menjawab, ‘Betul.’ Nabi bersabda, ‘Dia telah jujur kepada Allah, maka Allahpun jujur kepadanya.’ Kemudian Nabi  mengkafaninya dengan jubahnya, meletakkannya di depan, lalu menyalatinya.

Allah mengaruniakan padanya mati syahid

41

Baik yang muda maupun tua saling berlomba memburu kesyahidan

Dalam shalatnya beliau berdoa, ‘Ya Allah ini adalah hamba-Mu, keluar berhijrah di jalan-Mu, lalu terbunuh syahid, dan aku saksinya.’ Abu Ukail  Terus Bertempur Sekalipun Terluka Parah Lihatlah pada Perang Yamamah, pada orang-orang yang membela agama selama nadi masih terus berdenyut sampai gugur sebagai syuhada. Ja’far bin Abdullah bin Aslam menuturkan, “Tatkala Perang Yamamah dan kedua pasukan telah berhadapan, orang yang pertama kali terluka adalah Abu Ukail, terkena panah diantara kedua pundak dan jantungnya namun tidak fatal. Anak panah itu lalu dicabut yang lalu melemahkan badan sebelah kirinya. Ia lalu dibawa ke kemah untuk pengobatan. Disaat puncak-puncaknya pertempuran kaum muslimin terpukul mundur sampai mendekati kemah-kemah mereka. Ketika itu Abu Ukail dalam kondisi lemah karena lukanya. Ia mendengar Ma’an bin Adi berteriak, ‘Wahai Anshar, (takutlah) kepada Allah, (takutlah) kepada Allah, serang balik musuh kalian! Abdullah bin Umar berkata, ‘Abu Ukail segera bangkit menyambut seruan itu, aku segera mencegahnya, ‘Hendak kemana? Kamu belum kuat berperang! Dia berkata, ‘Seorang penyeru telah berteriak memanggil namaku! Ibnu Umar menjawab, ‘Dia hanya memanggil Anshar, bukan orang-orang yang terluka.’ Abu Ukail menimpali, ‘Aku bagian dari Anshar, dan aku menjawab seruannya walaupun dengan merangkak! Ibnu Umar berkata, ‘Abu Ukail segera bangkit dan menyambar pedangnya dengan tangan kanan, kemudian dia mulai memanggil, ‘Wahai Anshar, serang balik musuhmu seperti saat Perang Hunain! Berkumpul-

42

Makalah

lah kalian semua semoga Allah merahmati kalian, majulah karena sesungguhnya kaum Muslimin adalah laksana perisa pelindung! Mereka berhasil memojokkan musuhnya di al-Hadiqoh. Terjadilah perang campuh dan pedang saling berkilatan. Ibnu Umar berkata, ‘Aku melihat tangan Abu Ukail yang terluka tertebas dan jatuh ke tanah. Dia terluka sebanyak empat belas sabetan, semua itu menghantarkannya kepada kematian. Musailamah si musuh Allah juga terbunuh.’ Ibnu Umar berkata, ‘Aku menemukan Abu Ukail terkapar sekarat. Aku berkata, ‘Wahai Abu Ukail! Dia menjawab dengan lemah, ‘Labaik, pihak mana yang menang? Aku berkata, ‘Berbahagialah, sungguh musuh Allah telah tewas.’ Dia mengangkat jari telunjuknya kelangit seraya memuji Allah, kemudian wafat, semoga Allah merahmatinya.’ Al-Barra bin Malik  In-ghimas Ke Dalam Benteng Murtadin Pelaku in-ghimasi pertama dalam Islam adalah alBarra bin Malik saudara Anas bin Malik . Diriwayatkan dari Ibnu Sirin bahwasannya kaum Muslimin berhasil sampai di sebuah benteng tempat konsentrasi pasukan musyrikin. Lalu al-Barra duduk diatas sebuah tameng dan berkata, ‘Angkatlah aku dengan tombak-tombak kalian kemudian lemparkan aku.’ Maka para sahabat melemparkannya ke dalam benteng. Anas berkata, ‘Kaum muslimin lalu menemukannya dan dia telah membunuh sepuluh tentara musuh. Pada waktu itu ia mendapat lebih dari delapan puluh tusukan panah maupun sabetan pedang. Khalid bin al-Walid merawatnya selama satu bulan penuh sampai luka-lukanya

sembuh.” Amaliyah Istisyhadiyyah Salim Maula Abu Hudzaifah . Dari Muhammad bin Tsabit bin Qais bin Syammas al-Anshari berkata, “Tatkala kaum Muslimin terpukul mundur di perang Yamamah, Salim Maula Abi Hudzaifah berkata, ‘Tidaklah seperti ini yang kami lakukan bersama Rasulullah ! Maka dia menggali sebuah lubang lalu berdiri di dalamnya sambil mengangkat panji Muhajirin, kemudian berperang hingga terbunuh syahid. Busr bin Artha’ah Ber-inghimas Ke Dalam Markas Romawi Dari Ala’ bin Sufyan al-Hadhrami berkata, “Busr bin Artha’ah mengomandoi penyerbuan terhadap Romawi. Namun garis belakang pasukannya selalu porak poranda. Ia berusaha mempersiapkan penyergapan, namun juga gagal. Ketika melihat hal itu ia lalu menjaga garis belakang pasukannya bersama seratus prajuritnya. Suatu hari ia sendirian menyelidiki suatu lembah Romawi. Didapatinya ada tiga puluh ekor kuda yang tertambat di samping sebuah gereja. Para penunggangnya itulah yang telah memporak-porandakan garis belakang pasukannya, mereka berada di dalam gereja. Maka dia turun dari kudanya dan mengikatnya. Kemudian dia masuk kedalam gereja dan mengunci pintunya. Para prajurit Romawi itu terheran-heran dengan kenekatannya. Belum lagi mereka sempat menyambarkan tombak-tombaknya ternyata tiga

orang telah berhasil dijatuhkan. Para sahabatnya mulai sadar jika ia (Busr) hilang dan mulai mencarinya. Mereka menjumpai kudanya dan mendengar keributan di dalam gereja. Mereka mendatanginya namun ternyata pintunya terkunci. Mereka lalu membongkar atap dan turun ke dalam gereja. Saat itu Busr tengah menahan ususnya dan pedang di tangan kanannya. Saat para sahabatnya berhasil menguasai gereja Busr tersungkur pingsan. Kawan-kawannya segera menghadapi para prajurit Romawi itu dan berhasil membunuh serta menawan mereka. Para tawanan lalu bertanya, ‘Demi Allah kami bertanya kepada kalian siapa ini? Mereka menjawab, ‘Busr bin Artha’ah. Mereka berkata, ‘Demi Allah tidak ada wanita yang melahirkan manusia sepertinya! Kemudian mereka mengembalikan usus Busr ke dalam perutnya tanpa kurang sedikitpun lalu membalutnya dengan sorban. Busr lalu dievakuasi dan dirawat sampai sembuh.” Demikianlah kesungguhan para sahabat untuk meraih derajat surga yang tinggi ini. Meski mereka itu adalah manusia yang paling bertakwa, paling berilmu, namun kesungguhan menuntut ilmu dan mengajarkannya tidaklah menghalangi mereka untuk berusaha meraih syahadah, dan tidak pula bergantung kepada dunia, orang tua maupun anak. Tapak kaki mereka telah menjadi petunjuk sampai hari kiamat, sampai generasi terakhir pengikut mereka memerangi Dajjal dengan izin Allah .

Operasi istisyhadiyyah, jalan singkat untuk menggapai kesyahidan

43

‫ده‌ستپێك‬

‫‪4‬‬

‫پاسه‌ سه‌وزه‌كان كه‌ صه‌حه‌واتى موڕته‌دديان گواسته‌وه‌ بۆده‌ره‌وه‌ى حه‌له‌ب‬

‫لــەو کاتــەدا کەس ـه‌ركرده‌ى گرووپــە صەحــوەکان ئــەڕۆن‬ ‫بۆپایتەختــی کازاخســتان (ئەســتانە) بۆچاوپێکەوتــن لەگــەڵ‬ ‫باڵیۆزەکانــی ســووپای نوســەیڕی‪ ،‬بۆجێگيركردنــى ئاگربه‌ســت له‌نێــوان‬ ‫خۆيــان وســوپاى نوصه‌يــرى‪ ،‬بەچاودێــری خاچپەرســتی ڕوو�ســی‪،‬‬ ‫ســەربازە موڕتەددەکانیشــیان بــەردەوام ئەبــن لەھێــرش بۆســەر شــاری‬ ‫بــاب‪ ،‬لەژێــر ســێبەری ھــاوکاری ویارمەتــی خاچپەرســتە ڕووســیەکان‪،‬‬ ‫وبەھاوپەیمانیەتــی تاغووتــی گــەورەی صەحــوەکان ئەردۆغــان‪.‬‬

‫الی ئــەوان بیگۆڕنــەوە بەڕووســیا‪ ،‬بەڵکــو ھیــچ شــتێک ڕێــی لێیــان‬ ‫نەگــرت لــەوەی کەلەمــاوەی چەنــد ڕۆژێکــدا ببنــە ھاوڕێــی دەوڵەتۆکــەی‬ ‫جولەکەکــەکان‪ ،‬لەبەرئــەوەی وەالء وبــەراء بەتەواوەتــی پەکخــراوە‬ ‫لەناخیانــدا‪ ،‬الی ئــەوان هيــچ شــتێك ئاســانترنه‌بوو له‌دۆســتایەتی‬ ‫جولەکــە وخاچپەرســتان وھاوبەشــدانەران‪ ،‬وپشــتیان پێببەســتن‬ ‫لــەدژی باوەڕدارانــی ئەھلــی ســوننە‪ ،‬ئەویــش لەتر�ســی ھاوبەشــدانەران‬ ‫یــان چاویــان بڕیوەتــە ســودێک لەالیــەن ئەوانــەوە‪.‬‬

‫بەڵکــو کارەســاتی صەحــوە موڕتــەددەکان لــەم ئاســتەش‬ ‫ناوەســتێت‪ ،‬ھەرکە�ســێ بڕوانێتــە ڕوونکردنەوەکانــی س ـه‌ركرده‌كانيان‬ ‫لــەم ڕۆژانــەدا ئەبینــێ کەبا�ســی ڕووســیەکان ئەکــرێ وەکــو ئــەوەی با�ســی‬ ‫ھاوڕێــی خۆیــان بکــەن‪ ،‬نــەک لەســەر ڕووســیای خاچپەرســتی‬ ‫ھاوپەیمانــی نوســەیڕی‪ ،‬ئــەوەی کــە بەھــەزاران موســڵمانى الوازی‬ ‫کوشــت‪ ،‬وشــار ودێیەکانــی وێرانکــرد‪ ،‬ویارمەتــی ســووپای نوســەیڕی دا‬ ‫لەســەر گەڕاندنــەوەی شــاری حەلــەب ودەرکردنیــان تێیــدا‪ ،‬ئەمــڕۆش‬ ‫ھــەر خۆیــان ناویــان لێنــاوە «درووســتکەری ئاشــتی» وئومێدیــان‬ ‫ھەیە[واتــە صەحــوەکان] بــە بەســتنی ھاوپەیمانــی لەگەڵیــدا‬ ‫بۆکوشــتاری دەوڵەتــی ئیســامى‪.‬‬

‫وصەحــوە موڕتەددەکانــی شــام بیانــوو بۆخۆیــان ئەھێننــەوە لەســەر‬ ‫نزیکبونــەوە نوێیەکەیــان لەگــەڵ خاچپەرســتانی ڕوو�ســی‪ ،‬بگــرە‬ ‫ئەگــەری زۆرە بچنــە ژێــر ئااڵكەیانــەوە یــان ئــااڵی ڕژێمــی نوســەیڕی كــە‬ ‫ڕووی كراوەتــە جەنگــی دەوڵەتــی ئیســامی‪ ،‬ئەڵێــن گوایــە ئەوەمــان‬ ‫کــردووە لەپێنــاو الوازکردنــی ده‌سـه‌اڵتى ئێـران لەشــام‪.‬‬ ‫ولەپێنــاو ھاندانــی ڕژێمــی نوســەیڕی بۆوازھێنــان لەمیلیشــیا‬ ‫ڕافیزیــەکان بەچارەســەرکردنێک کەخــۆی دەبینێتــەوە لەکوشــتاری‬ ‫گرووپــە «تیرۆرســتەکان» مەبەســتیان لــەوەش دەوڵەتــی ئیســامیە‬ ‫بەشــێوەیەکی ســەره‌كى‪.‬‬

‫وه‌ئــەم ھاوڕێیەتیــەش لەنێــوان صەحــوە موڕتەددەکانــی شــام‬ ‫(به‌يارمه‌تــى تاغووتەکەیــان ئەردۆغان ـه‌) وخاچپەرســتانی ڕوو�ســی‬ ‫لــەدووای ســااڵنێک لەدۆســتایەتی موڕتــەددەکان دێــت بۆئەمریــکا‬ ‫کەموســڵمانانی کوشــت‪ ،‬ویارمەتــی تاغووتەکانــی دا لــەدژی‬ ‫موســڵمانان‪ ،‬وده‌وڵه‌تۆك ـه‌ى جوله‌ك ـه‌ى پاراســت كه‌داگيرك ـه‌رى خا ـكـى‬ ‫موســڵمانانه‪ ،‬کاتێکیــش ئومێدیــان نەمــا بەئەمریــکا ھیــچ گــران نەبــوو‬ ‫‪5‬‬

‫بــەوەش ئــەوان پیــت بەپیــت ووشــەی براکانیــان لەصەحوەکانــی‬ ‫عێ ـراق دووبــارە دەکەنــەوە بۆئــەوەی بیانــوو بۆخۆیــان بھێننــەوە لــەوەی‬ ‫کەســااڵنێکە چوونەتــە ژێــر ئــااڵی ئەمریــکاوە‪ ،‬بــەوەی کەئەیانــەوێ ببنــە‬ ‫جێگــرەوەی میلیشــیا ڕافیزیــەکان کەھێــزە ئەمریکیــەکان پشــتیان پێیــان‬ ‫ئەبەســت لەجەنگــی خۆیــان لــەدژی موجاھیــدان‪ ،‬پێيانواي ـ ‌ه‬ ‫کەوەســتانیان لەگــەڵ ئەمریــکای خاچپەرســت ‪-‬کــە ســااڵنێک‬ ‫کوشــتاریان کــرد‪ -‬لەپێنــاو ڕوبەڕوبوونــەوەی دوژمنــە ھاوبەشــەکەیانە‬

‫‌كۆنگره‌ى ئه‌ستانه‬

‫دەوڵەتــی ئیســامی‪ ،‬ئەڵێــن کەڕەنگــە ھانــی ئەمریــکا بــدات بۆبردنەســەری‬ ‫پەیمانەکانــی کەگوایــە لــەدووای پاشەکشــەى ده‌ولــه ‌لەعێ ـراق‬ ‫فەرمانڕەواییــان پێــدەدات‪ ،‬کەڕاســتەوخۆ لــەدووای لەناوبردنــی‬ ‫دەوڵەتــی ئیســامی دەبێــت‪ ،‬وبێگومــان ئەمریــکا ھیــچ پەیمانێکــی‬ ‫نەبردەســەر‪ ،‬وکۆتاییەکەشــیان کەوتنــە ژێــر دەســتی میلیشــیا‬ ‫ڕافیزیەکانــەوە کەجلوبەر ـگـی پۆلیــس وســووپایان لەبەرکردبــوو‬ ‫لــەدووای ئــەوەی صەحــوە ڕێگــرەکان لەبــری ڕافیــزە کوشــتاری دەوڵەتــی‬ ‫ئیســامییان ئەنجامــدا‪ ،‬بۆئــەوەی گشــت عێ ـراق وەکــو دەســتکەوتێکی‬ ‫سارد بۆخۆیان ببەنەوە‪ ،‬بەاڵم لەسۆز وبەزەیی ەللا بۆسەر موسڵمانان‬ ‫ئه‌وه‌بــوو کەدەوڵەتــی ئیســامی گەڕایــەوە لەمــاوەی چەنــد ســاڵێکدا‬ ‫بۆئــەوەی خراپتریــن ســزا بگەیەنێــت بەڕافیــزە وبراکانیــان لــە‬ ‫صەحــوەکان وواڵتــان وبەنــدەکان لەژێــر چنگیــان دەربھێنێــت ‪-‬بەفەزڵــی‬ ‫ەللا‪.-‬‬ ‫و ‪-‬ەللا تەعــاال‪ -‬حاڵــی ئەوانــی باســکردووە کەدەشــڵێن ئیمانمــان‬ ‫ھەیــە‪ ،‬ئــەوان لەھەمــوو کات وشــوێنێکدا بەخێرایــی دۆســتایەتی‬ ‫کافــرەکان ئەکــەن‪ ،‬لەتر�ســی ئازاریــان‪ ،‬وچاوبڕیــن لەســوود وەرگرتــن‬ ‫لێیانــەوە‪ ،‬بەمــەش بەکۆمــەڵ له‌ئاينــى ‪-‬ەللا تەعــاال‪ -‬ھەڵدەگەڕێنــەوە‪،‬‬ ‫و‪-‬ەللا تەعــاال‪ -‬ئەیانگۆڕێتــەوە بەبەنــدە دڵســۆزەکانی خــۆی‬ ‫کەدۆســتایەتی ‪-‬ەللا‪ -‬وپێغەمبەرەکــەی وبــاوەڕداران ئەکــەن‪ ،‬ئەمانــەش‬ ‫حزبــی ‪-‬ەللا تەعــاال‪-‬ن‪ ،‬ئەوانــەی کەبەتەنھــا ســەرکەوتن وفەتحکــردن‬ ‫وجێنشــینیەتیان بۆنوســراوە‪ ،‬ھــەروەک ‪-‬ەللا ســوبحانە وتعــاال‪-‬‬ ‫دەفەرمووێــت‪{ :‬ئ ـه‌ی ئه‌وان ـه‌ی باوه‌ڕتــان هێنــاوه جوله‌ک ـه‌ وگاور‬ ‫مه‌که‌نــه یــارو یــاوه‌ر وپشــتیوانی خۆتــان ئه‌وانــه هه‌ندێکیــان پشــتیوان‬ ‫وپشــتگیری یه‌کتــرن‪ ،‬ئ ـه‌و که‌س ـه‌ی پشــت ب ـه‌وان ببه‌ســتێت‪ ،‬ئ ـه‌وه ه ـه‌ر‬ ‫له‌وانــه و(حيســابی ئه‌وانــی بــۆ ده‌کرێــت) به‌ڕاســتی هللا هیدایه‌تــی گه‌لــى‬ ‫ســته‌مکار نــادات * به‌ڕوونــی ده‌بینــی ئه‌وان ـه‌ی دڵیــان نه‌خۆشــه‬

‫و(باوه‌ڕيــان الوازن) به‌په‌لــه ده‌چــن بۆالیــان (بــه زمانــی حــاڵ) ده‌ڵێــن‪:‬‬ ‫ده‌ترســین به‌اڵیه‌کمــان تــووش بێــت یــان کاره‌ســاتێکمان به‌س ـه‌ر بێــت‪،‬‬ ‫جــادوور نیــه وله‌وانه‌یــه به‌منزیکانــه هللا س ـه‌رکه‌وتن ببه‌خشــێت‬ ‫(به‌بــاوه‌ڕداران) یاخــود به‌شــێوه‌یه‌‌کی كتوپــڕ به‌موعجیزه‌ی ـه‌ک له‌الی ـه‌ن‬ ‫خۆی ـه‌وه (س ـه‌رکه‌وتنیان پێببه‌خشــێت) ئه‌وکاتــه بــاوه‌ڕالوازان‬ ‫په‌شــیمان ده‌بن ـه‌وه له‌س ـه‌ر ئ ـه‌و نهێنــی وخه‌ت ـه‌ره وخه‌یاڵ ـه‌ی لــه دڵ‬ ‫وده‌روونیانــدا شــاردبوویانه‌وه‌ * ئه‌وســا ئه‌وان ـه‌ی ئیمانیــان هێنــاوه‬ ‫(له‌نــاو خۆیانــدا به‌سه‌رســامیه‌وه‌) ده‌ڵێــن‪ :‬ئایــا ئـه‌و دووڕووانــه ئه‌وانـه‌ن‬ ‫که‌ســوێندیان ب ـه‌هللا ده‌خــوارد وجه‌ختیــان له‌س ـه‌ر ده‌کــرد که‌گوایــه‬ ‫به‌ڕاســتی له‌گه‌ڵتاندایــن؟! که‌چــی کاره‌کانیــان پووچ ـه‌ڵ بــوه‌وه‬ ‫‌وخه‌ســاره‌تمه‌ند وزه‌ره‌رمه‌نــد ومایــه پــووچ بــوون * ئ ـه‌ی ئه‌وان ـه‌ی‬ ‫باوه‌ڕتــان هێنــاوه‌‪ ،‬هـه‌ر کـه‌س لــه ئێــوه له‌ئایــن وبه‌رنامه‌کـه‌ی وه‌رگه‌ڕێــت‬ ‫وپاشــگه‌ز ببێت ـه‌وه‌‪ ،‬ئ ـه‌وه (ه ـه‌ر خــۆی زه‌ره‌ر ده‌کات) ئ ـه‌وه له‌ئاینــده‌دا‬ ‫هللا که‌ســانێک ده‌هێنێتــه کای ـه‌وه (ئه‌وه‌نــده ڕێــک وپێــک وبــاوه‌ڕ‬ ‫دام ـه‌زراون) پ ـه‌روه‌ردگاری م ـه‌زن خۆ�شــی ده‌وێــن‪ ،‬ئه‌وانیــش ئه‌ویــان‬ ‫خــۆش ده‌وێــت‪ ،‬هه‌روه‌هــا ملک ـه‌چ وفه‌رمانب ـه‌ردار وبه‌ســۆزن‬ ‫بۆئیمانــداران وس ـه‌ربڵند ونه‌خــۆر وده‌روون ب ـه‌رزن به‌س ـه‌ر‬ ‫بێباوه‌ڕانــدا‪ ،‬لهپێنــاو ڕێبــازی هللا وبۆبه‌ده‌ســتهێنانی ڕه‌زامه‌نــدی ئ ـه‌و‬ ‫هه‌وڵــده‌ده‌ن وخه‌بــات ده‌ک ـه‌ن وتێده‌کۆشــن‪ ،‬لهلۆم ـه‌ی لۆمه‌که‌رانیــش‬ ‫ناترســن (ئ ـه‌م خۆشه‌ویســتی وهه‌ڵب ـژاردن وســۆز وتێکۆشــانه‌) ف ـه‌زڵ‬ ‫وڕێــزی تایبه‌تــی (هللا)ي ـه‌ که‌ده‌یبه‌خشــێت بــه هه‌رک ـه‌س کهبیه‌وێــت‬ ‫و(شایســته بێــت) وهللا فراوانگیــرو زانایــه (به‌نهێنــی وئاشــکرا‪،‬‬ ‫به‌شایســته‌یی وناشایســته‌یی ه ـه‌ر ک ـه‌س وه ـه‌ر الیه‌نێــک) * به‌‌ڕاســتی‬ ‫ته‌نهــا خۆشه‌ویســت وپشــتیوانی ئێــوه‌‪ ،‬ه ـه‌ر هللا وپێغه‌مبه‌ره‌ک ـه‌ی‬ ‫وئه‌وان ـه‌ن باوه‌ڕیــان هێنــاوه‌‪ ،‬که‌نوێژه‌کانیــان به‌چا ـکـی ئه‌نجــام ده‌ده‌ن‬ ‫وزه‌کات لهمــاڵ وســامانیان ده‌رده‌ک ـه‌ن وهه‌میشــه دیــارده‌ی کڕنــوش‬ ‫وملکه‌چییــان بۆپـه‌روه‌ردگار پێــوه دیــاره‌} [املائــدة‪.]56-51 :‬‬ ‫ده‌ستپێك‬

‫‪6‬‬

‫وتار‬

‫‪8‬‬

‫موشــريكه‌كانى ئه‌هلــى كيتــاب وموڕت ـه‌ددان وكلك ـه‌كان‬ ‫وبه‌كرێگيراوه‌كانيــان وازناهێنــن له‌باڵوكردن ـه‌وه‌ى درۆ له‌س ـه‌ر‬ ‫زۆرى ژماره‌ى كوژراوانى سه‌ربازانى ده‌وڵه‌تى ئيسالمى كه‌گومان‬ ‫ده‌ب ـه‌ن كوژرابــن له‌جه‌نگ ـه‌كان يــان به‌هــۆى بۆردومانــى‬ ‫ئاســمانى‪ ،‬وه‌ئامانجيــان ل ـه‌وه‌ بريتي ـه‌ له‌باڵوكردن ـه‌وه‌ى بێهيوايــى‬ ‫له‌دڵــى موجاهيــدان له‌ميان ـه‌ى ترســاندنيان به‌زيانــى گ ـه‌وره‌‬ ‫له‌ڕيزه‌كانيــان ئه‌گ ـه‌ر بێتــو ب ـه‌رده‌وام بــن له‌جه‌نــگ وجيهــادى‬ ‫موشــريكان‪ ،‬وه‌ســوربن له‌س ـه‌ر نه‌مانــى شــيرك ودامه‌زراندنــى‬ ‫ئايــن‪.‬‬ ‫ئ ـه‌وه‌ش نه‌ريتــى كافران ـه‌ له‌هه‌مــوو كاتێكــدا‪ ،‬له‌ب ـه‌ر‬ ‫ئ ـه‌وه‌ى به‌پێــوه‌رى مــادى ودونيايــى ده‌يپێــون كه‌جگ ـه‌ له‌م ـه‌‬ ‫هيچيتــر نازانــن‪ ،‬ه ـه‌روه‌ك يه‌كێــك له‌س ـه‌ركرده‌كانيان كــردى‬ ‫له‌پێشــوو‪ ،‬دواى جه‌نگــى ئوحــد كاتێــك شــانازى كــرد به‌كوشــتى ‬ ‫هاوه‌اڵنــى پێغه‌مب ـه‌ر صلــى هللا عليــه وســلم‪ ،‬بۆباڵوكردن ـه‌وه‌ى‬ ‫دڵته‌نگــى له‌دڵــى ئه‌وان ـه‌ى كه‌مابــوون له‌موســڵمانان‪ ،‬وه‌اڵميــان‬ ‫داوه‌ ك ـه‌وه‌ك يه‌كنيــن‪ ،‬له‌ب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى كــوژراوى موســڵمانان‬ ‫له‌به‌هه‌شــته‌ وكــوژراوى موشــريكان له‌ئاگــره‌‪.‬‬ ‫به‌ڕاســتى فه‌رمانــى ‪-‬هللا تعالــى‪ -‬بــۆ به‌نــده‌ موه‌حيده‌كانــى هاتــو ‌ه‬ ‫له‌هه‌مــوو س ـه‌رده‌مێك كه‌بريــن دايــان نه‌نيشــێنێت له‌هه‌وڵــى‬ ‫كوشــتن وكوشــتارى كاف ـران‪ ،‬وله‌به‌ده‌ســتكه‌وت َگرتنــى خــاك‬ ‫هللا تعالــى ده ْ‌ف َه‌رمووێــت ْ َ َ{ول َت ِه ُنــوا ِفــي‬ ‫‌رو‬ ‫وسـ‬ ‫ـامانيان‪ ،‬ه ـ ْه َ ُ ه ُ‌ك َ ْ َ ُ َن َ َّ ُ ْ َ ُ َن َ َ َ ُ َن َ َ ْ ُ نَ‬ ‫ْ َ َْ‬ ‫ْ‬ ‫ـاء القــو ِ َم ِإن تك َونــوا َ تألــو َّ ف ِإنهــم يألــو كمــا تألــو وترجــو‬ ‫اب ِتَغـ ِ َّ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ً‬ ‫ً‬ ‫ْ‬ ‫ِمــن اللـ ِـه مــا ل يرجــون وكان اللــه ع ِليمــا ح ِكيمــا} [النســاء‪،]104 :‬‬

‫وات ـه‌ (لــه به‌رامب ـه‌ر (له‌شــکری بێبــاوه‌ڕان که‌ش ـه‌ڕتان پــێ‬ ‫ده‌فرۆشــن یــان به‌ربه‌ســتن له‌ڕێگ ـه‌ی پێگه‌یاندنــی بانگ ـه‌وازی‬ ‫هللا) سســتی وکه‌مته‌رخه‌مــی مه‌ک ـه‌ن وبکه‌ونــه دوایــان‪ ،‬چونکــه‬ ‫ئه‌گ ـه‌ر ئێــوه ئێــش وئــازار وماندوێتــی وبرینداریتــان بۆپێــش بێــت‪،‬‬ ‫بۆئه‌وانیــش هه‌رپێــش دێــت‪ ،‬ب ـه‌اڵم ئ ـه‌وه‌ی ئێــوه به‌ئومێــد‬ ‫وبه‌ته‌مــان له‌الی ـه‌ن (هللا)وه‌ ده‌ســتان بکه‌وێــت (له‌به‌هه‌شــتدا)‬ ‫ئ ـه‌وان به‌ته‌مــای نیــن‪ ،‬هللا هه‌میشــه وب ـه‌رده‌وام زانــا ودانایــه)‪،‬‬ ‫جه‌نــگ هه‌مــووى فتوحــات وده‌ســتكه‌وت گرتــن ني ـه‌‪ ،‬له‌گ ـه‌ڵ‬ ‫ئ ـه‌وه‌ش به‌ڵــێ بريــن وئــازار هه‌ي ـه‌‪ ،‬ناخۆ�شــى ونه‌خۆ�شــى هه‌ي ـه‌‪،‬‬ ‫وه‌ســوتان وتێكدانــى قه‌ڵغــان وكشــتوكاڵ هه‌يـه‌‪ ،‬وه‌ســوتانى مــاڵ‬ ‫وچ ـه‌ك هه‌ي ـه‌‪.‬‬ ‫وه‌ موه‌حيــده‌كان هه‌مــوو هه‌وڵه‌كانيــان له‌ڕێــگاى هللا بۆنزيــك‬ ‫بوونه‌وه‌ي ـه‌ لێــى‪ ،‬ســبحانه وتعالــى‪ ،‬وه‌چاويــان له‌به‌ده‌ســتهێنانى‬ ‫يارمه‌تــى زياتــره‌ بۆس ـه‌ركه‌وتنى به‌نده‌كانــى كاتێــك ڕاســتى ‬ ‫جيهاده‌كه‌يــان ده‌بينێــت‪ ،‬له‌گ ـه‌ڵ ئ ـه‌وه‌ى ك ـه‌داواى س ـه‌ركه‌وتن‬ ‫ده‌ك ـه‌ن ب ـه‌اڵم ئ ـه‌وان دڵنيــان وده‌زانــن كه‌شــكانيان به‌رامب ـه‌ر‬ ‫به‌دوژمــن له‌گ ـه‌ڵ ئ ـه‌وه‌ى كه‌نيه‌تيــان پــاك بێــت بــۆهللا ئ ـه‌وه‌‬ ‫ده‌بێت ـه‌ پاداشــتى زياتــر ل ـه‌الى هللا‪.‬‬ ‫ه ـه‌روه‌ك (صلــى هللا عليــه وســلم) ده‌فه‌رمووێــت‪( :‬ه ـه‌ر‬ ‫جه‌نگاوه‌رێــك يــان ســريه‌يه‌ك كه‌جه‌نــگاوه‌ر جه‌نگــى تێدابــكات‬ ‫ئه‌گ ـه‌ر ده‌ســتكه‌وتى گــرت وس ـه‌المه‌ت بــوو ئ ـه‌وه‌ دوو له‌س ـه‌ر‬ ‫ســێى پاداشــته‌كه‌ى ده‌ڕوات‪ ،‬بـه‌اڵم ئه‌گـه‌ر جه‌نگــى كــرد ولێــى درا‬ ‫وبرينداربــوو ئ ـه‌وه‌ پاداشــتى ت ـه‌واو وه‌رده‌گرێــت) [رواه مســلم]‪،‬‬ ‫موجاهيدان به‌رده‌وامن له‌كوشتاروداپڵۆسينى كافران‬

‫‪9‬‬

‫يه‌كێك له‌كوژراوه‌كان له‌ڕيزه‌كانى ڕژێمى نوسه‌يرى‬

‫ده‌گه‌ڕێن ـه‌وه‌ دواى شــكان وهه‌وڵــى زياتــر ده‌ده‌ن وقوربانــى‬ ‫زياتــر ده‌ده‌ن له‌ڕێگ ـه‌ى هللا بۆڕه‌زامه‌نــدى پ ـه‌روه‌ردگارى زه‌وى‬ ‫وئاســمانه‌كان‪ ،‬تائايــن هه‌مــووى بــۆهللا بێــت يانيــش هه‌موويــان‬ ‫له‌وپێنــاوه‌ بكوژرێَّــن‪ ،‬ه ـه‌روه‌ك پ ـه َّ‌روه‌ردگار باســيان ده‌كات‬ ‫ده‌فه‌رمووێــت‪{ :‬الذيـ َـن ْ‬ ‫اسـ َـت َج ُابوا ِللـ ِـه َو َّ‬ ‫الر ُســو ِل َ ِمـ ْـن َب ْعـ ِـد َمــا‬ ‫َّ ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َْ‬ ‫َّ‬ ‫ُ‬ ‫َأ َ‬ ‫ص َاب ُهـ ُـم القـ ْـر ُح ِلل ِذيـ َـن أ ْح َســنوا ِم ْن ُهـ ْـم َواتقـ ْـوا أ ْجـ ٌـر َع ِظيـ ٌـم}‬ ‫[آل عم ـران‪ .]172 :‬وات ـه‌ {ئه‌‌وان ـه‌ی کــه ب ـه‌ده‌م بانگ ـه‌وازی‬ ‫هللا وڕه‌ســوله‌كه‌يه‌وه‌ (صلــی هللا علیــه وســلم) چــوون‪ ،‬دوای‬ ‫ئ ـه‌وه‌ی که‌توو�شــی ناخۆ�شــی وزام وئێــش بــوون‪ ،‬بۆئه‌وانه‌یــان‬ ‫که‌چاکه‌یــان کــرد وپارێزکاربــوون‪ ،‬پاداشــتی زۆر گ ـه‌وره وبــێ‬ ‫ســنوور ئاماده‌ی ـه‌}‪.‬‬ ‫ب ـه‌اڵم ده‌بينيــن ك ـه‌ دۆســته‌كانى ش ـه‌يتان چاوه‌ڕوانــى ئ ـه‌و ‌ه‬ ‫نيــن‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ى كه‌هه‌وڵيــان بــۆداوه‌ له‌جه‌نگ ـه‌كان بۆيــان ده‌بێــت‬ ‫به‌په‌شــمانى‪ ،‬وه‌له‌گ ـه‌ڵ ه ـه‌ر شــكانێك كه‌تو�شــى ده‌بــن له‌س ـه‌ر‬ ‫ده‌ســتى موه‌حيــده‌كان‪ ،‬زياتــر له‌ناخ ـه‌وه‌ ده‌ڕوخێــن‪ ،‬وه‌له‌گ ـه‌ڵ‬ ‫ه ـه‌ر دۆڕانێــك له‌مــاڵ وپيــاو وره‌يــان الواز ده‌بێــت له‌جه‌نــگ‬ ‫وبه‌رده‌وامــى له‌سـه‌رى‪ ،‬تــاواى لێدێــت هه‌رچــى به‌اڵيـه‌ به‌سـه‌ريان‬ ‫دێــت‪ ،‬له‌ب ـه‌ر ئه‌وه‌ي ـه‌ ك ـه‌هللا تعالــى فه‌رمانــى كــردوه‌ كه‌وازيــان‬ ‫لێنه‌هێنيــن‪ ،‬وه‌با�ســى كاريگه‌ريه‌ك ـه‌ى كــردووه‌‪ ،‬وپاش ـه‌ڕۆژيان‬ ‫ته‌نهــا كاولبــوون وتياچوون ـه‌‪.‬‬ ‫چه‌نديــن جــار له‌مێــژووى جيهــادى پيــرۆز ڕاســتى ئ ـه‌م‬ ‫فه‌رمانه‌مــان بينــى كه‌نه‌وه‌ســتاوه‌ له‌وه‌ت ـه‌ى س ـه‌ره‌تاى ناردنــى‬ ‫پێغه‌مب ـه‌ر ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬وهاوه‌ڵ ـه‌ به‌ڕێزه‌كانــى‪ ،‬هللا ‬ ‫مه‌كك ـه‌ى به‌خ�شــى به‌موســڵمانان له‌س ـه‌ره‌تاوه‌ پاشــان له‌مــاوه‌ى‬ ‫چه‌نــد ســاڵێك دورگ ـه‌ى عه‌ڕه‌بــى پێبه‌خشــين‪ ،‬وه‌پاشــاگه‌رێتى ‬ ‫كيس ـڕاى له‌ناوبــرد دواى چه‌نديــن گــورزه‌ هێــرش له‌س ـه‌ر فارس ـه‌‬

‫ئاگرپه‌رســته‌كان كه‌موســڵمانان تێيــدا ڕوب ـه‌ڕوى برينــدارى‬ ‫ناخۆ�شــى زۆربوون ـه‌وه‌‪ ،‬تــا هللا له‌س ـه‌ر ده‌ســتيان كۆشــكى‬ ‫كيس ـڕاى ڕوخانــد‪ ،‬ده‌وڵه‌تــى ڕۆمــى الواز كــرد كه‌موســڵمانان‬ ‫چه‌نديــن س ـه‌ده‌ ب ـه‌رده‌وام بــوون له‌س ـه‌ريان به‌چه‌نديــن گــورزه‌‬ ‫هێــرش تــا هللا ئيزنــى دان به‌نه‌مانــى ئ ـه‌و ده‌وڵه‌ت ـه‌‪ ،‬وســڕينه‌وه‌ى‬ ‫شــوێنى‪ ،‬پاشــان ئ ـه‌وه‌ حاڵــى موســڵمانان بــوو له‌گ ـه‌ڵ زۆرب ـه‌ى‬ ‫تاغوت ـه‌كان ونه‌ت ـه‌وه‌ كافــره‌كان‪ ،‬كه‌موســڵمانان سســت نه‌بــوون‬ ‫له‌جه‌نگيــان تــاهللا ئيزنــى دان به‌دۆڕانيــان‪ ،‬وه‌ئايــن وخــاك‬ ‫بۆموســڵمانان ماي ـه‌وه‌‪.‬‬ ‫وه‌ به‌هه‌مــان شــێوه‌ ئه‌مــڕۆ ده‌بينيــن ل ـه‌م گورزان ـه‌ له‌جه‌نگــى‬ ‫موجاهيــدان له‌گ ـه‌ڵ گشــت نه‌ته‌وه‌كانــى شــيرك وكوفــر‪،‬‬ ‫وه‌له‌س ـه‌روى هه‌موويان ـه‌وه‌ واڵته‌كانــى ڕۆژئــاواى خاچپه‌رســت‪،‬‬ ‫به‌تايب ـه‌ت له‌ميان ـه‌ى دوو س ـه‌ده‌ى ڕابــردوو‪ ،‬ك ـه‌ ئااڵك ـه‌ ڕۆشــن‬ ‫بــوو‪ ،‬ئامانجه‌ك ـه‌ ڕاســت بــوو‪ ،‬ب ـه‌رده‌وام فه‌رمانــى موه‌حيــده‌كان‬ ‫له‌به‌رزبوونه‌وه‌ي ـه‌ وله‌ته‌مه‌نــى زێڕينــى داي ـه‌ به‌فه‌زڵــى هللا‪،‬‬ ‫هللا ژماره‌يــان زۆربــكات‪ ،‬وچ ـه‌ك وســامانيان زيادبــكات‪ ،‬وه‌‬ ‫ته‌مكينيــان پێببه‌خشــێت‪ ،‬ويارمه‌تيــان بــدات بۆجێبه‌جێكردنــى‬ ‫ئايــن‪ ،‬وزيندووكردن ـه‌وى كۆمه‌ڵ ـه‌ى موســڵمانان كه‌ئه‌مــڕۆ‬ ‫پێش ـه‌واى بــاوه‌ڕداران شــێخ ئه‌بوبه‌كــرى به‌غــدادى پێش ـه‌وايه‌تى‬ ‫ده‌كات هللا بيپارێزێــت‪ ،‬وه‌ب ـه‌رده‌وام فه‌رمانــى موشــريكه‌كان‬ ‫له‌نــزم بوون ـه‌وه‌ وداڕوخان ـه‌‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ش به‌هــۆى پێدانــى خۆڕاگــرى‬ ‫وپێچه‌ســپاوى هللا به‌به‌نــده‌ موجاهيده‌كانــى‪ ،‬وزيانگه‌يانــدن‬ ‫به‌كافــر وموڕت ـه‌ددان‪ ،‬تاپشــتيان ده‌شــكێنێت َه ـه‌روه‌ك چـ َـۆن‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫ـكاند‪{ َ،‬ذ ِلـ َـك ِبــأ َّن اللـ َـه َم ْولــى‬ ‫پ َّشـ‬ ‫ـتى َئ َه ُ‌وان ـه َ َ‬ ‫شــووتر َى َ شـ َ ْ َ‬ ‫‌ى َّ پێ ْ َ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫ُ‬ ‫ال ِذيــن آمنــوا وأن الكا ِف ِريــن ل مولــى لهــم} [محمــد‪ .]11 :‬وات ـه‌‬ ‫{له‌ب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى هللا دۆســت وس ـه‌رخه‌رى باوه‌ڕداران ـه‌ وكاف ـران‬ ‫س ـه‌رخه‌ريان ني ـه‌}‪.‬‬ ‫وتار‬

‫‪10‬‬

‫له‌گ ـه‌ڵ ه ـه‌ر زيانگه‌ياندنێــك به‌موشــريكان له‌الي ـه‌ن موجاهيدان ـه‌وه‌‬ ‫ئه‌هلــى كوفــر وگومڕايىــى به‌زمــان وبه‌پێنــوس ده‌رده‌چــن بۆگۆڕينــى ‬ ‫ڕوداوه‌ك ـه‌ ووه‌رگێڕانــى بۆديوێكــى تــر‪ ،‬وه‌مه‌به‌ســتيان له‌م ـه‌دا ناوزڕانــدن‬ ‫ولێدانــى موه‌حيده‌كان ـه‌‪ ،‬وه‌ده‌رخســتنى خۆيان ـه‌ به‌ڕوێكــى خراپــى‬ ‫فاسيقانه‌ كه‌هيچ وه‌زنێك بۆڕێز وئاين دانانێن‪ ،‬بۆئه‌وه‌ى فرمێسكى درۆ‬ ‫بــڕژن بۆئاينێــك كه‌كافــرن پێــى‪ ،‬وه‌له‌س ـه‌ر خوێنانێنــك كه‌چه‌نــدان زياتــر‬ ‫وزياتــرئـه‌م خوێنـه‌ ڕژاوه‌ لـه‌الوازه‌كان‪ ،‬هـه‌روه‌ك ئـه‌وه‌ى ڕويــدا له‌هێر�شــى ‬ ‫ئه‌ســته‌نبۆڵى كۆتايــى كه‌س ـه‌ربازێكى ده‌وڵه‌تــى ئيســامى ئاهه‌نگێكــى‬ ‫موشــريكانى به‌ئامانــج گــرت‪ ،‬ئه‌ويــش ڕۆژى س ـه‌رى ســاڵى ئه‌وروپي ـه‌‬ ‫كه‌ناس ـراوه‌ له‌دايكبــوون‪ ،‬كه‌دونيــا پڕبــوو له‌قاڵه‌قــاڵ پێيانوابــوو‬ ‫كه‌موه‌حيــده‌كان خوێنيــان ڕژانــدوه‌ به‌ح ـه‌ڕام‪ ،‬وه‌بێتاوانه‌كانيــان‬ ‫كوشــتوه‌‪.‬‬ ‫وه‌ه ـه‌وڵ ده‌ده‌يــن ل ـه‌م شــوێنه‌ كه‌چه‌نــد ڕۆشــناييه‌ك بخه‌ين ـه‌‬ ‫س ـه‌ر هه‌ندێــك اليه‌نــى دۆســيه‌كه‌‪ ،‬بــۆ ئ ـه‌وه‌ى ئاســۆيه‌كى ڕونــاك بده‌يــن‬ ‫به‌موســڵمانان‪ ،‬وڕێــگا وڕێبــازى موجريمه‌كانيــش ڕونبكه‌ين ـه‌وه‌‪.‬‬ ‫له‌گ ـه‌ڵ ئ ـه‌وه‌ى خۆمــان ناده‌يــن به‌ده‌ســتى ڕاگه‌ياندنــى تاغوت ـه‌كان‬ ‫ب ـه‌وه‌ى كه‌باڵويانكــردوه‌ له‌نــاوى كــوژراو وبرينــدار‪ ،‬ب ـه‌اڵم گه‌واهيــده‌رى‬ ‫پێشــوو وبه‌ڵگ ـه‌ى ئێســتا دڵنيايي ـه‌ له‌چه‌ســپاندنى درۆكانيــان ل ـه‌م‬ ‫ده‌رگايـه‌وه‌‪ ،‬هـه‌روه‌ك تاغوتــى ئــوردن كــردى له‌پێشــوو له‌چااڵ ـكـى «فنــادق‬ ‫عمــان»ى پيــرۆز كه‌كۆبوون ـه‌وه‌ى خاچپه‌رســتان له‌به‌كرێگيراوه‌كانــى ‪CIA‬‬ ‫وس ـه‌ركرده‌ى صه‌حه‌واتــى عێڕاقــى به‌ئامانــج گــرت‪ ،‬تاغوتــى ئــوردن ئ ـه‌م‬ ‫ڕاســتيه‌ى شــارده‌وه‌ واى نيشــاندا كه‌برينــداره‌كان ته‌نهــا كۆمه‌ڵێكــن‬ ‫كه‌به‌شــداربوون له‌ئاهه‌نگێكــى بــوك گواســتنه‌وه‌ له‌هه‌مــان هۆتێــڵ‪،‬‬ ‫له‌وانـه‌ى كه‌مه‌به‌ســت نه‌بــوو بكرێنـه‌ ئامانــج به‌ڵكــو به‌هــۆى گه‌رده‌لوو لــى‬ ‫پشــتێنه‌ بۆمــب ڕێژكراوه‌كانــى ش ـه‌هاده‌تخوازه‌كان پێك ـران كه‌تێيــدا‬ ‫خاچپه‌رســتان وموڕت ـه‌ددان به‌ئامانــج گي ـران‪.‬‬

‫فيتنـه‌ گه‌وره‌تــره‌ له‌كوشــتن‬

‫ْ‬ ‫َُ َ‬ ‫َّ‬ ‫هللا تعالــى ده‌فه‌رمووێــت‪{َ :‬ي ْســألون َك َعـ ِـن الشـ ْـه ِر ال َحـ َـر ِام ِق َتـ ٍـال ِفيـ ِـه‬ ‫ْ‬ ‫َّ ُ‬ ‫َْ‬ ‫ـال فيــه َكبيـ ٌـر َو َ‬ ‫ُقـ ْـل ِق َتـ ٌ‬ ‫صـ ٌّـد َعـ ْـن َسـ ِـب ِيل اللـ ِـه َوك ْفـ ٌـر ِبـ ِـه َوال ْسـ ِـج ِد ال َحـ َـر ِام‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ ْ َ ُ َ‬ ‫َّ ْ ُ َ ْ‬ ‫َْ‬ ‫َْ‬ ‫اج أ ْه ِلـ ِـه ِم ْنـ ُـه أك َبـ ُـر ِع ْنـ َـد اللـ ِـه َوال ِف ْت َنــة أك َبـ ُـر ِمـ َـن الق ْتـ ِـل} [البقــرة‪:‬‬ ‫وِإخــر‬ ‫‪.]217‬‬

‫وات ـه‌‪( :‬پرســیارت لێده‌ک ـه‌ن ده‌ربــاره‌ی جه‌نــگ له‌مانگــی حه‌ڕامــدا‬ ‫(که‌بریتیــن لــه ذوالعقــدة‪ ،‬ذوالحجــة‪ ،‬موح ـه‌ڕه‌م‪ ،‬ڕه‌جــب)‪ ،‬بڵــێ‪ :‬جه‌نــگ‬ ‫له‌وجۆره مانگا‌نه‌دا کاره‌ســات وهه‌ڵه‌یه‌کی گه‌وره‌یه‌‪ ،‬به‌رهه‌ڵســتی ڕێبازی‬ ‫هللا وبێبــاوه‌ڕی پێــی‪ ،‬وجه‌نــگ له‌مزگه‌وتــی حه‌ڕامــدا وده‌ربه‌ده‌رکردنــی‬ ‫خه‌ڵکه‌ک ـه‌ی زۆر گه‌وره‌تــره الی هللا (لــه کوشــتنی که‌ســێک یــان چه‌نــد‬ ‫که‌ســێک له‌مانگــی حه‌ڕامــدا) هه‌روه‌هــا ئازاردانــی بــاوه‌ڕدار تاموڕت ـه‌د‬ ‫بێت ـه‌وه‌ پاشــگه‌زبێته‌وه تاوانێکــه له‌کوشــتن گه‌وره‌تــره‌)‪.‬‬ ‫ابــن كثيــر ‪-‬رحمــه هللا‪ -‬له‌هــۆكارى دابه‌زينــى ئ ـه‌م ئايه‌ت ـه‌ گوتــى‪« :‬‬ ‫الســدي گوتــى‪ ،‬له‌ئه‌بــو ماليك ـه‌وه‌‪ ،‬وه‌ له‌ئه‌بــوو صاڵح ـه‌وه‌‪ ،‬له‌كــوڕى‬ ‫عه‌باس ـه‌وه‌ له‌مــوڕه‌وه‌‪ ،‬له‌كــوڕى مه‌ســعوده‌وه‌‪{ :‬پرســيارى مانگ ـه‌‬ ‫حه‌ڕامه‌كانــت لێده‌ك ـه‌ن پێيــان بڵــێ كه‌كوشــتار تێيــدا گه‌وره‌ي ـه‌ٌ} ئ ـه‌وه‌ش‬ ‫ڕه‌ســول هللا ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬ســريه‌كى نــارد‪ ،‬له‌ح ـه‌وت ك ـه‌س‬ ‫پێكهاتبــوو‪ ،‬كه‌عبــد هللا كــوڕى َج ْحــش األســدي ئه‌ميريــان بــوو‪ ...‬كــوڕى‬ ‫جحــش چووبــۆ بطــن نخلــة‪ ،‬كـه‌ حه‌كه‌مــى كــوڕى كيســانى لێبــوو‪ ،‬له‌گـه‌ڵ‬ ‫موغيــڕه‌ى كــوڕى عوســمان‪ ،‬وعه‌مــڕى كــوڕى حه‌ضڕه‌مــى‪ ،‬وعبــدهللا ‬ ‫كــوڕى موغيــڕه‌‪.‬‬ ‫حه‌كه‌مــى كــوڕى كيســانيان به‌ديڵگــرت له‌گ ـه‌ڵ موغيــڕه‌ وه‌عه‌مــڕ‬ ‫كــوژرا‪ ،‬واقيــدى كــوڕى عبــدهللا كوشــتى‪.‬‬

‫وتار ‪12‬‬

‫ئ ـه‌وه‌ يه‌ك ـه‌م غه‌نيم ـه‌ بــوو كه‌هاوه‌ڵه‌كانــى پێغه‌مب ـه‌ر‪ ،‬صلــى هللا ‬ ‫عليــه وســلم گرتيــان‪ ...‬موشــريكه‌كان ئه‌وه‌يــان له‌س ـه‌ر ته‌قانــده‌وه‌‬ ‫گوتيــان‪ :‬محمــد پێــى واي ـه‌ كه‌گوێڕايه‌ڵ ـه‌ بــۆهللا‪ ،‬وه‌ئ ـه‌و يه‌ك ـه‌م ك ـه‌س بــوو‬ ‫كه‌مانگ ـه‌ حه‌ڕامه‌كانــى به‌زانــد وحه‌اللــى كــرد‪ ،‬وه‌ هاوه‌ڵــى ئێم ـه‌ى كوشــت‬ ‫له‌مانگــى ڕه‌ج ـه‌ب‪.‬‬ ‫موســڵمانه‌كان گوتيــان‪ :‬ئێم ـه‌ كوشــتمان له‌جه‌مــاد –وه‌ده‌گوترێــت‪:‬‬ ‫له‌س ـه‌ره‌تاى ڕه‌جه‌ب ـه‌وه‌‪ ،‬وه‌كۆتــا ش ـه‌وى جه‌مــاد‪ -‬وه‌موســڵمانان‬ ‫كه‌ڕه‌ج ـه‌ب ده‌ســتى پێكــرد شمشــێره‌كانيان خســته‌ كااڵنه‌كانيان ـه‌وه‌‪.‬‬ ‫ هللا ئايه‌تێكــى دابه‌زانــد كه‌بــوو به‌سه‌رســوڕمانى كافرانــى قوڕه‌يــش‪:‬‬ ‫َ‬ ‫َّ‬ ‫َ{ي ْسـ َـأ ُل َون َك َ‬ ‫الشـ ْـهر ْال َحـ َـرام ِق َتــال ِفيـ ِـه ُقـ ْـل ِق َتـ ٌ‬ ‫ـال ِفيـ ِـه ك ِبيـ ٌـر} واتـه‌ جائيــز‬ ‫ـن‬ ‫ـ‬ ‫ع‬ ‫ِ ٍ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫نيـه‌‪ ،‬بـه‌اڵم ئـه‌وه‌ى ئێــوه‌ كردتــان ئـه‌ى موشــريكه‌كان گه‌وره‌تــره‌ له‌كوشــتار‬ ‫له‌مانگ ـه‌ حه‌ڕام ـه‌كان‪ ،‬كاتێــك كوفرتــان كــرد ب ـه‌هللا‪ ،‬وڕێگريتــان كــرد ل ـه‌‬ ‫محمــد ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬وهاوه‌ڵه‌كانــى‪ ،‬وه‌خه‌ڵكــى مزگه‌وتــى‬ ‫حه‌ڕامتــان ده‌ركــرد‪ ،‬كاتێــك محمــد ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬ده‌رچــوو‬ ‫له‌ناوتــان گه‌وره‌تــره‌ له‌كوشــتن الى هللا»‪.‬‬ ‫هللا ‪-‬عــز وجــل‪ -‬پاداشــتى نو�ســى بۆعبــدهللا كــوڕى جه‌حــش ‪-‬هللا لێــى ‬ ‫ڕازى بێــت‪ -‬وهاوه‌ڵه‌كانــى وه‌ك پاداشــتى موهاجيــره‌ موجاهيــده‌كان‬ ‫له‌به‌رامبـه‌ر ئـه‌وه‌ى كه‌كرديــان‪ ،‬هـه‌روه‌ك كــوڕى ئيســحاق گێڕاويه‌تيـه‌وه‌‪،‬‬ ‫گوتــى‪« :‬كاتيــك كاره‌كـه‌ى عبــدهللا كــوڕى جه‌حــش وهاوه‌ڵه‌كانــى ده‌ركـه‌وت‬ ‫دواى ئ ـه‌وه‌ى قورئــان داب ـه‌زى له‌س ـه‌ريان چاويــان له‌پاداشــت بــوو‪،‬‬ ‫گوتيــان‪ :‬ئ ـه‌ى پێغه‌مبه‌ر‪،‬ئايــا چاومــان ل ـه‌وه‌ بێــت كه‌غه‌زوه‌ي ـه‌ك بێــت‬ ‫وپاداشــتى موجاهيــده‌ موهاجيــره‌كان وه‌رگريــن؟ هللا عــز وجــل ئ ـه‌م‬ ‫ئايه‌ت ـه‌ى دابه‌زانــد‪{ :‬ئه‌وان ـه‌ى باوه‌ڕيــان هێنــاوه‌ وئه‌وان ـه‌ى هيجره‌تيــان‬ ‫كــردوه‌ وجيهاديــان كــردوه‌ له‌ڕێگـه‌ى هللا ئه‌وانـه‌ چاوه‌ڕوانــى ڕه‌حمه‌تــى هللا ‬ ‫يه‌كێك له‌ديمه‌نه‌كانى يانه‌ى شه‌وانه‌ى ڕه‌ينا دواى كرده‌ پيرۆزه‌كه‌‬

‫ده‌بــن وه‌هللا خــۆى لێخۆشــبووى ميهره‌بان ـه‌} هللا ئ ـه‌وه‌ى به‌گه‌وره‌تريــن‬ ‫داواكارى ناوبــرد»‪.‬‬ ‫ڕاســتى ڕێزگرتنــى تاغوتـه‌كان ودۆســته‌كانيان‌‬ ‫بۆخوێــن وحه‌ڕامكــراوه‌كان‬ ‫ڕه‌نگ ـه‌ كه‌ســێك ئه‌گ ـه‌ر گوێيســتى تانه‌دانه‌ك ـه‌ بێــت له‌پێغه‌مب ـه‌ر‬ ‫صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬وهاوه‌ڵه‌كانــى به‌هــۆى ش ـه‌ڕكردن له‌مانگ ـه‌‬‫حه‌ڕامـه‌كان وادابنێــت كه‌موشــريكه‌كان ڕاســتگۆبوون له‌به‌گه‌وره‌دانانــى‬ ‫ئ ـه‌م مانگان ـه‌ ك ـه‌هللا جه‌نگــى تێــدا حه‌ڕامكردبــوو‪ ،‬ب ـه‌اڵم ڕاســتيه‌كه‌‬ ‫پێچه‌وان ـه‌ى ئه‌وه‌ي ـه‌‪ ،‬به‌ڵكــو هه‌ڵوێســتيان وه‌ك گاڵته‌پێكــردن وابــوو‪،‬‬ ‫چونك ـه‌ ئ ـه‌وان ئه‌وه‌يــان له‌س ـه‌ر قــورس بــوو كه‌�ســێ مانــگ له‌س ـه‌ر ي ـه‌ك‬ ‫جه‌نــگ نه‌كـه‌ن ڕۆيشــتن بۆشــتێك كـه‌ زۆرگه‌وره‌تــربــوو له‌كوشــتارئه‌ويــش‬ ‫گۆڕێنــى حوكمه‌كانــى هللا‪ ،‬ته‌شــريعه‌كه‌ى بــوو ئ ـه‌وه‌ش به‌ڕێــگاى ئ ـه‌وه‌ى‬ ‫كه‌ناس ـراوه‌ به‌(الن�ســيء)‪ ،‬به‌ڕه‌وادانانــى جه‌نــگ له‌يه‌كێــك له‌مانگ ـه‌‬ ‫حه‌ڕام ـه‌كان‪ ،‬وقه‌ده‌غه‌كردنــى جه‌نــگ له‌يه‌كێــك له‌مانگ ـه‌كان ك ـه‌اهللا ‬ ‫ب ـه‌ڕه‌واى دانــاوه‌ تێيــدا جه‌نــگ بكرێــت‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ش له‌شــوێنى ئ ـه‌و مانگ ـه‌ى‬ ‫كه‌جه‌نگيــان تێــدا ده‌كــرد كه‌ح ـه‌ڕام بــوو‪ ،‬ب ـه‌وه‌ش حه‌ڕامكراوه‌كانــى هللا ‬ ‫يــان به‌ڕه‌وادانــا‪ ،‬وحه‌الله‌كانيشــيان به‌قه‌ده‌غ ـه‌ دانــا‪ ،‬به‌ڵكــو شــانازيان‬ ‫ده‌كــرد ب ـه‌م كاره‌ قێزه‌ونه‌يــان‪ ،‬ه ـه‌روه‌ك شــاعيره‌كه‌يان گووتــى‪:‬‬ ‫ئايــا ئێمـه‌ نه‌�ســىء مــان نه‌كــرد به‌پيشـه‌‬ ‫مانگـه‌ حه‌الله‌كانمــان كــرد به‌حـه‌ڕام‬ ‫َّ َ َّ ُ َيـ َـاد ٌة فــي ْال ُك ْفــر ُي َ‬ ‫ضـ ُّـل ِبـ ِـه‬ ‫هللا تعالــى ده‌فه‌رمووێــت‪{ِ :‬إنمــا الن ِ�ســيء ِز ِ‬ ‫ِ‬ ‫َّالذيـ َـن َك َفـ ُـروا ُيح ُّل َونـ ُـه َع ًامــا َو ُي َح ّر ُم َونـ ُـه َع ًامــا ل ُي َواط ُئــوا عـ َّـد َة َمــا َحـ َّـرمَ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫َّ ُ َ ُ ُّ َ َ َّ َ َّ ُ ُ ّ َ َ ُ ْ ِ ُ ُ َ ْ َ ْ َ َّ‬ ‫اللـ ُـه َ ل َي ْهــدي ْال َقـ ْـومَ‬ ‫اللــه في ِحلــوا مــا حــرم اللــه زِيــن لهــم ســوء أعم ِال ِهــم و‬ ‫ِ‬ ‫َْ‬ ‫الكا ِف ِريـ َـن} [التوبــة‪ ،]37 :‬واتـه‌‪( :‬به‌ڕاســتی دواخســتن وده‌ســتکاری کردنــی‬ ‫ئه‌ومانگان ـه‌ی که‌جه‌نــگ تیایانــدا حه‌ڕام ـه‌‪ ،‬بۆکاتێکــی تــر؛ سه‌رکه‌�شــی‬ ‫وڕۆچونێکــی زیاتــره له‌کوفــر‪ ،‬ئه‌وان ـه‌ی کــه بێبــڕوا بــوون پێــی گوم ـڕا‬ ‫ده‌کرێــن‪ ،‬ســاڵێک ئ ـه‌و ده‌ســتکاریه‬ ‫به‌ح ـه‌اڵڵ داده‌نێــن وســاڵێکیش‬ ‫به‌ح ـه‌ڕام‪ ،‬بۆئ ـه‌وه‌ی ئ ـه‌و مانگانــه ڕێــک‬ ‫بک ـه‌ون له‌گ ـه‌ڵ ژمــاره‌ی ئ ـه‌و مانگان ـه‌ی‬ ‫کــه هللا حه‌ڕامــی کــردوون‪ ،‬ب ـه‌م جــۆره‬ ‫ئ ـه‌وه‌ی هللا حه‌ڕامــی کردبــوو حه‌اڵڵیــان‬ ‫ده‌کــرد‪ ،‬ئه‌وانــه کــرداره ناپه‌س ـه‌نده‌کانی‬ ‫خۆیــان الجــوان کرابــوو‪ ،‬هللا هیدای ـه‌ت‬ ‫وڕێنموویــی گه‌لــى بێبــاوه‌ڕان نــاکات)‪.‬‬ ‫ابــن كثيــر‪ ،‬رحمــه هللا گووتــى‪:‬‬ ‫«وه‌له‌يثــى كــوڕى أبــي ســليم گووتــى‪،‬‬ ‫له‌موجاهيــده‌وه‌‪ ،‬له‌پێشــوودا پيــاوك‬ ‫هه‌بــوو له‌به‌نــى كه‌نان ـه‌ هه‌مــوو ســاڵێك‬ ‫له‌س ـه‌ر گوێدرێــژ ده‌هــات بۆڕێوڕه‌ســم‪،‬‬

‫‪13‬‬

‫وه‌زيرى ناوه‌خۆى توركيا موڕته‌دد سوله‌يمان سۆيلۆ شكست ده‌هێنێت له‌به‌رپه‌رچى تيرۆرى دادگه‌رى‬

‫ده‌يگــوت‪ ،‬ئ ـه‌ى خه‌ڵكين ـه‌‪ ،‬مــن نه‌عه‌يــب له‌شــت ده‌گــرم ونه‌عه‌يــب‬ ‫ده‌هێنــم‪ ،‬وه‌ك ـه‌س وه‌اڵمــى پێني ـه‌ بــۆم‪ ،‬ئێم ـه‌ مانگ ـى‌ موحه‌ڕه‌ممــان كــرد‬ ‫به‌ح ـه‌ڕام‪ ،‬س ـه‌فه‌رمان دواخســت‪ ،‬پاشــان دواى ســاڵێكى تــر ده‌هات ـه‌وه‌‬ ‫وهه‌مــان شــتى ده‌گــووت ئ ـه‌م پيــاوه‌‪ ،‬وه‌ده‌يگــووت‪ ،‬به‌ڕاســتى مانگــى‬ ‫س ـه‌فه‌رمان بــرده‌ مانگ ـه‌ حه‌ڕام ـه‌كان وموحه‌ڕه‌ممــان دواخســت‪ ،‬ئ ـه‌وه‌‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫َُ‬ ‫اط ُئــوا ِعـ َّـدة َمــا َحـ َّـر َم اللـ ُـه} وات ـه‌ (بۆئ ـه‌وه‌ى مانگ ـه‌‬ ‫قس ـه‌ى ئه‌وبــوو‪{ِ :‬ليو ِ‬ ‫َ ُ ُّ َ َ َّ َ َّ‬ ‫اللــه}ُ‬ ‫حه‌ڕام ـه‌كان ته‌واوبك ـه‌ن) گووتــى‪ :‬وات ـه‌ چــوار {في ِحلــوا مــا حــرم‬ ‫وات ـه‌ (ئه‌وه‌يــان حه‌اللكــرد ك ـه‌ هللا حه‌ڕامــى كردبــوو) له‌ب ـه‌ر دواخســتنى ‬ ‫ئه‌ومانگـه‌ حه‌ڕامـه‌‪ .‬وه‌ له‌ئه‌بــو وائيـل‌‪ ،‬و ضه‌حــاك‪ ،‬وقه‌تــاده‌ گێڕدراوه‌تـه‌وه‬ ‫به‌هه‌مــان شــێوه‌»‪.‬‬ ‫موشــريكه‌كان حه‌ڕامكراوه‌كانــى هللا به‌گ ـه‌وره‌ دانانێــن‪ ،‬ن ـه‌‬ ‫ڕۆژه‌كانــى‪ ،‬نه‌ڕێزه‌كانــى‪ ،‬به‌ڵكــو يــارى به‌ئايه‌ته‌كانــى هللا ده‌ك ـه‌ن‬ ‫وگاڵت ـه‌ى پێده‌ك ـه‌ن‪ ،‬وه‌ياســايانێك داده‌نێــن ك ـه‌ هللا ڕێگ ـه‌ى پێن ـه‌داوه‌‪،‬‬ ‫وه‌كافــرن به‌ت ـه‌واوى ئايــن‪ ،‬پاشــان ده‌يك ـه‌ن به‌چاڵێــك بــۆ لێدانــى ئيســام‬ ‫وموســڵمانان‪ ،‬وه‌س ـه‌ريان ده‌ســوڕمێنن به‌نزيكتريــن گومــان‪ ،‬واگومــان‬ ‫ده‌ب ـه‌ن كه‌ئ ـه‌وان خاوه‌نــى ڕێبــازى ڕاســته‌قينه‌ن وله‌س ـه‌ر ڕێــگاى ڕاســت‬ ‫له‌گ ـه‌ڵ كوفركردنيــان ب ـه‌ هللا تعالــى‪ ،‬وشــيركه‌كانيان‪.‬‬ ‫بـه‌م شــێوه‌يه‌ كارى تاغوته‌كانــى ئه‌مــڕۆ وبه‌نده‌كانيــان له‌زاناخراپـه‌كان‬ ‫وگۆڕێن ـه‌رى ش ـه‌رعى هللا ده‌بينيــن‪ ،‬كه‌عه‌يــب له‌موجاهيــدان ده‌گــرن‬ ‫عه‌يــب ده‌گــرن له‌جه‌نگــى موڕت ـه‌ددان‪ ،‬وبه‌ئامانجگرتنــى په‌رســتگا‬ ‫شــيركيه‌كانيان‪ ،‬وشــوێنه‌كانى ئاهه‌نگگێڕانيــان به‌جه‌ژن ـه‌ شــيركيه‌كانيان‪،‬‬ ‫وه‌موســڵمانان هه‌ڵده‌خه‌ڵه‌تێنــن ب ـه‌وه‌ى كه‌موجاهيــدان جه‌نگــى‬ ‫موســڵمانان وخه‌ڵك ـه‌ بێگوناه ـه‌كان ده‌ك ـه‌ن‪ ،‬وه‌مزگه‌وت ـه‌كان به‌ئامانــج‬ ‫ده‌گــرن‪ ،‬تاوانبــاران به‌كافــر ده‌زانــن هه‌رچــۆن خه‌واريــج له‌پێشــوو‬ ‫ئ ـه‌وكاره‌ى كــرد‪.‬‬

‫تاغوت ـه‌كان ئ ـه‌وه‌ له‌يــاد ده‌ك ـه‌ن كه‌ســته‌مكاريه‌كانيان له‌كوفركــردن‬ ‫ب ـه‌هللا عــز وجــل‪ ،‬وناكۆ ـكـى كــردن له‌ياســادانان وحوكمه‌كانــى پ ـه‌روه‌ردگار‬ ‫زۆر گه‌وره‌تــره‌ له‌هه‌مــوو ســته‌مێك به‌ڕه‌هايــى‪ ،‬هه‌رچه‌نــده‌ موســڵمانه‌‬ ‫بێتاوان ـه‌كان بكرێن ـه‌ ئامانــج كه‌خۆيــان بــاش ده‌زانــن ئ ـه‌وه‌ دوره‌‬ ‫له‌موجاهيــدان وئ ـه‌وان به‌ريــن ل ـه‌م كاره‌‪.‬‬ ‫وه‌زاناخراپ ـه‌كان به‌نده‌كانــى تاغــوت وبه‌كرێگيراوه‌كانيــان‬ ‫له‌ڕاگه‌ياندن ـه‌كان ئ ـه‌وه‌ له‌بيــرى خه‌ڵــك ده‌به‌ن ـه‌وه‌ ك ـه‌ به‌حيســابى خۆيــان‬ ‫‌ڕێــز له‌خوێنــى موســڵمانان ده‌گــرن‪ ،‬وســورن له‌س ـه‌ر پاراســتنى‪،‬كه‌ئه‌وانه‌‬ ‫هه‌مــووى ته‌نهــا درۆيه‌ك ـه‌ وبه‌ندينخانه‌كانيــان وبه‌ندك ـراوه‌كان ئ ـه‌وه‌‬ ‫به‌درۆده‌خه‌ن ـه‌وه‌ ك ـه‌ له‌گرتووخان ـه‌كان خراپتريــن ئــازارى موســڵمانان‬ ‫ده‌ده‌ن‪ ،‬وه‌ بۆردومانه‌كانــى س ـه‌ر خاكه‌كانــى ده‌وڵه‌تــى ئيســامى ئابڕويــان‬ ‫ده‌بــات‪ ،‬وه‌يارمه‌تيه‌كانيــان بــۆ ئه‌وانـه‌ى كـه‌ ده‌ســتيان ســوربووه‌ به‌خوێنــى ‬ ‫موســڵمانان له‌خــاچ په‌رســتان وجووله‌كـه‌ وڕافيــزه‌ وهنــدۆس وبوزيـه‌كان‬ ‫وجگ ـه‌ له‌وان ـه‌ش ئابڕويــان ده‌بــات‪.‬‬

‫كوشــتنى هه‌ندێــك له‌موســڵمانان به‌بــێ مه‌به‌ســت‌‬ ‫مانــاى حه‌اللكردنــى نيـه‌‬ ‫درۆى به‌ئامانــج گرتنــى موســڵمانان وحـه‌الل كردنــى خوێنيــان كۆنتريــن‬ ‫درۆي ـه‌ كه‌ئه‌هلــى ته‌وحيــد چه‌نديــن جــار وه‌اڵمــى ئه‌وه‌يــان داوه‌ت ـه‌وه‌‪،‬‬ ‫ڕونيــان كردۆتـه‌وه‌ كه‌خوێنــى موســڵمانان گه‌وره‌يـه‌ وحه‌ڕامـه‌‪ ،‬وه‌ئاگادارى‬ ‫موســڵمانانيان كردۆتـه‌وه‌ كه‌خۆيــان بپارێــزن له‌تێكـه‌اڵوى موشــريكه‌كان‪،‬‬ ‫وه‌به‌تايبه‌تــى ئه‌وشــوێنانه‌ى كه‌جێگ ـه‌ى گومانــن بۆبه‌ئامانــج گرتنــى ‬ ‫موشــريكه‌كان‪ ،‬وه‌ك شــوێنه‌ س ـه‌ربازيه‌كان وئه‌مني ـه‌كان‪ ،‬وبــاره‌گا‬ ‫حكوميـه‌كان‪ ،‬وشــوێنه‌كانى په‌رســتگا وجه‌ژنه‌كانيــان‪ ،‬ئـه‌وه‌ى پێچه‌وانـه‌ى‬ ‫فه‌رمانــى (هللا)ى كــرد كه‌جيانه‌بوي ـه‌وه‌ له‌موشــريكه‌كان‪ ،‬وهيجره‌تــى‬ ‫نه‌كــرد له‌شــاره‌كانيان‪ ،‬وخــۆى ويســتى تێكه‌اڵويــان بێــت به‌جۆرێــك‬ ‫موجاهيــد نه‌توانێــت تێيــدا موســڵمان وموشــريك جياكاتـه‌وه‌‪ ،‬ئـه‌وه‌ خــۆى‬ ‫وتار‬

‫‪14‬‬

‫خســتۆته‌ تياچوون‪ ،‬ئه‌وه‌ تاوان له‌سـه‌ر موجاهيدان نيه‌‪ ،‬وه‌ هللا له‌سـه‌ر‬ ‫نيه‌ته‌ك ـه‌ى زينــدووى ده‌كات ـه‌وه‌‪.‬‬ ‫ئه‌گ ـه‌ر ڕێگه‌پێدراوبێــت كه‌موجاهيــدان موشــريكان بكه‌ن ـه‌ ئامانــج‬ ‫هه‌رچه‌نــده‌ چه‌نــد ڕۆحێكــى بێتــاوان بكوژرێــن له‌كاتيــك كه‌موشــركه‌كان‬ ‫بيانك ـه‌ن به‌قه‌ڵغــان بــۆدژى موجاهيــدان‪ ،‬ئ ـه‌ى حاڵــى ئه‌وكه‌س ـه‌ ده‌بێــت‬ ‫چــى بێــت كه‌خــۆى به‌ئــاره‌زوى خــۆى ده‌چێــت وتێك ـه‌اڵوى موشــريكان‬ ‫ده‌بێــت له‌شــوێنه‌ خراپه‌كانيــان‪ ،‬ل ـه‌ڕۆژى جه‌ژنيــان‪ ،‬بۆئ ـه‌وه‌ى‬ ‫به‌شــداربێت لـه‌ ئاهه‌نگيــان‪ ،‬وه‌خــۆى بچوێنێــت بـه‌وان له‌شــێواز وكــردار‪،‬‬ ‫پاشان پێى ناخۆش بێت ئه‌گه‌رتو�شى ئازاربێت له‌كردارێك كه‌هللا ڕێگه‌ى‬ ‫پێــى داوه‌‪ ،‬به‌ڵكــو هانــى داون له‌س ـه‌رى‪ ،‬كه‌بريتي ـه‌ له‌به‌ئامانجگرتنــى ‬ ‫موشــريكه‌ جه‌نگك ـه‌ره‌كان به‌كوشــتنيان وبه‌ئازاردانيــان؟!‬ ‫به‌هه‌مــان شــێوه‌ به‌ئامانــج گرتنــى يانه‌يه‌ ـكـى ش ـه‌وانه‌ له‌ئه‌ســته‌نبۆڵ‪،‬‬ ‫به‌مه‌به‌ســتى هێــرش بۆس ـه‌ر موشــريكه‌كان‪ ،‬دواى ئ ـه‌وه‌ى هه‌وڵــى‬ ‫خۆيــان خســته‌گه‌ڕ له‌چاودێــرى وپيــان وجێبه‌جێكــردن‪ ،‬وه‌ زيانيــان‬ ‫پێناگه‌يه‌نێــت ئه‌گ ـه‌ر كه‌ســێك له‌وان ـه‌ كوژرابێــت يــان ئازاردرابێــت‬ ‫له‌هێرش ـه‌كه‌ ئ ـه‌وه‌ى كه‌حوكــم ده‌درێــت به‌ئيســامبوونى له‌گ ـه‌ڵ ئ ـه‌وه‌ى‬ ‫كه‌فاســيقه‌ وخراپ ـه‌كاره‌‪.‬‬

‫چێشــتخانه‌ يــان يانـه‌ى شـه‌وانه‌؟!‬

‫تاغوت ـه‌كان وبه‌نده‌كانيــان هه‌ســتيان به‌ش ـه‌رمه‌زارى كــرد‬ ‫له‌باڵوبوون ـه‌وه‌ى چيڕۆ ـكـى هاواڵتيانيــان له‌شــوێنى ئاهه‌نــگ گێڕانــى‬ ‫مشــريكه‌كان (چونك ـه‌ يانه‌يه‌ ـكـى ش ـه‌وانه‌بوو) هه‌تــا خه‌ڵكــى ســاده‌‬ ‫ئه‌وشــته‌ ده‌زانێــت كه‌ئـه‌و شــوێنه‌ شــوێنى خراپه‌كاريـه‌‪ ،‬وه‌سـه‌ردانيكه‌رانى‬

‫بريتيــن له‌كافــرى پيــاو وژن وخراپ ـه‌كارى پيــاو وژن‪ ،‬له‌به‌رئ ـه‌وه‌ له‌س ـه‌ريان‬ ‫قــورس بــوو كه‌تياچووانيــان بك ـه‌ن به‌پياوچــاك وبيانك ـه‌ن به‌ش ـه‌هيده‌‬ ‫نزيك ـه‌كان ه ـه‌روه‌ك پيش ـه‌يانه‌ ئــاوا وێن ـه‌ بۆهه‌مــوو كوژراوه‌كانــى ده‌ســتى ‬ ‫موجاهيــدان ده‌ك ـه‌ن‪ ،‬ياريه‌ ـكـى نوێيــان به‌كارهێنــا ئه‌ويــش يــارى گۆڕينــى ‬ ‫نــاوه‌ هـه‌روه‌ك خوويــان پێوه‌گرتــوه‌ بۆگۆڕيــن وگاڵته‌كــردن به‌حوكمه‌كانــى‬ ‫هللا‪ ،‬شــوێنى خراپه‌كاريــان ناونــا به‌(چێشــتخانه‌)؛ بۆئ ـه‌وه‌ى له‌خه‌ڵــك‬ ‫بگــۆڕن ووابزانرێــت كه‌موجاهيــدان هێرشــيان كردۆت ـه‌ س ـه‌ر شــوێنێك‬ ‫كه‌ڕێگه‌پێــدراوه‌ بۆخــواردن وخواردن ـه‌وه‌‪ ،‬له‌شــوێنێك ك ـه‌هللا دانيشــتنى ‬ ‫تێــدا ب ـه‌ڕه‌وا دانــاوه‌‪.‬‬ ‫له‌ڕاســتيدا نــاوى ئ ـه‌و شــوێنه‌ى كه‌هێر�شــى كراس ـه‌ر له‌ئه‌ســته‌نبۆڵ‬ ‫ئه‌گ ـه‌ر چێشــتخانه‌ بێــت يــان يان ـه‌ى ش ـه‌وانه‌ هيــچ له‌حوكمه‌ك ـه‌ى‬ ‫ناگۆڕێــت‪ ،‬له‌ب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى شــوێنێكه‌ بۆئاهه‌نــگ گيڕانــى موشــريكان‪،‬‬ ‫جائيــزه‌ به‌ئامانــج گرتنــى به‌كوشــتن وئــازاردان‪ ،‬جگ ـه‌ ل ـه‌وه‌ى كه‌شــوێنكه‌‬ ‫بۆخراپ ـه‌كارى وبۆموســڵمان جائيــز ني ـه‌ بچێت ـه‌ ئ ـه‌و شــوێنانه‌‪.‬‬ ‫س ـه‌ربازانى ده‌وڵه‌تــى ئيســامى ش ـه‌رم ناك ـه‌ن ئه‌مــڕۆ له‌ڕۆژه ـه‌اڵت‬ ‫وڕۆژئــاواى زه‌وى موشــريه‌كه‌كانى ڕافيــزه‌ وئيســماعيلى وجگ ـه‌ له‌وان ـه‌ش‬ ‫به‌ئامانــج ده‌گــرن له‌په‌رســتگاكانيان كه‌ناويــان نــاوه‌ مزگ ـه‌وت‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ش‬ ‫له‌ب ـه‌ر ئه‌وه‌ي ـه‌ كه‌به‌ندايه‌تــى تێــدا ده‌كرێــت بۆجگ ـه‌ ل ـه‌هللا‪ ،‬واجب ـه‌‬ ‫له‌س ـه‌ر موســڵمانان كه‌دوركه‌ون ـه‌وه‌ لێــى‪ ،‬وه‌دوركه‌ون ـه‌وه‌ له‌دانيشــتن‬ ‫تێيــدا به‌ڵكــو هه‌تــا ن ـه‌ڕۆن به‌وشــێونه‌دا‪ ،‬چجــاى ئ ـه‌وه‌ى كه‌به‌ندايه‌تــى‬ ‫تێدابكرێــت جــا هه‌رچه‌نــده‌ بــۆهللا بێــت به‌ته‌نهــا‪ ،‬له‌گ ـه‌ڵ بوونــى ده‌قــى‬ ‫ڕاشــكاو بۆدوركه‌وتن ـه‌وه‌ ل ـه‌و به‌ندايه‌تي ـه‌ى كه‌گومــان ده‌برێــت بۆجگ ـه‌‬ ‫ل ـه‌هللا بێــت‪ ،‬وه‌ك ڕوكردن ـه‌ ئاگــر له‌كاتــى نوێــژ‪ ،‬بۆدوركه‌وتن ـه‌وه‌‬

‫‌موڕته‌دد سه‌ملان عۆده‌ چه‌واشه‌كارى ده‌كات له‌سه‌ركرده‌ پيرۆزه‌كه‬

‫‪15‬‬

‫له‌يه‌كچوونــى ئاگرپه‌رســتان كه‌ڕوده‌كه‌ن ـه‌ ئاگــر له‌كاتــى نوێژه‌كانيــان‪،‬‬ ‫وه‌نوێــژ نه‌كــردن ل ـه‌م دووكات ـه‌دا‌ ل ـه‌دواى به‌يانــى وپێــش ڕۆژئاوابــوون‪،‬‬ ‫بــۆ دوركه‌وتن ـه‌وه‌ له‌صابيئ ـه‌ موشــريكه‌كانه‌ له‌كاتــى نوێژه‌كانيــان‪،‬‬ ‫وه‌دوركه‌وتن ـه‌وه‌ ل ـه‌م شــوێنانه‌ى كه‌موشــريكه‌كان تێيــدا قوربانــى‬ ‫بۆبته‌كانيــان ده‌ك ـه‌ن‪.‬‬ ‫ئه‌گ ـه‌ر ل ـه‌م هێرش ـه‌دا بۆس ـه‌ر په‌رســتگاكان كه‌ســانێك به‌ركه‌وتــن‬ ‫له‌نزيــك ئ ـه‌م شــوێنانه‌ كه‌حوكــم ده‌كرێــن به‌ئيســام ئ ـه‌وه‌ نابێــت به‌ڕێگــر‬ ‫له‌به‌ئامانــج گرتنــى ئـه‌م په‌رســتگايانه‌‪ ،‬له‌گـه‌ڵ ئـه‌وه‌ى كه‌واجبه‌ موســڵمان‬ ‫ل ـه‌م شــوێنانه‌ دوركه‌وێت ـه‌وه‌‪ ،‬به‌تايبه‌تــى موجاهيــدان ئاگاداريــان‬ ‫كردونه‌ته‌وه‌‪،‬چجــاى ب ـه‌وه‌ى كه‌ده‌چێــت بۆ‌شــوێنێكى خراپ ـه‌كارى‪،‬‬ ‫له‌ناوه‌ڕاســتى گردبوون ـه‌وه‌ى موشــريكه‌كان‪ ،‬له‌جه‌ژنــى كوفريــان‪.‬‬

‫حوكمــى ئاهه‌نــگ گێــڕان له‌جه‌ژنـه‌ شــيركيه‌كان‬

‫«وه‌ پرســياركرا ل ـه‌ ئيبــن ته‌يمي ـه‌ ‪-‬ڕه‌حمه‌تــى لێبێــت‪ -‬ل ـه‌وه‌ى‬ ‫كه‌موســڵمانان ده‌يكـه‌ن وه‌ك خــواردن كردنــى گاووره‌كان له‌نـه‌ورۆزدا‪،‬‬ ‫ّ‬ ‫وه‌ئ ـه‌وه‌ى ده‌كرێــت له‌ت ـه‌واوى بۆنه‌كانــى تــر وه‌ك جه‌ژنــى (الغطــاس)‪،‬‬ ‫له‌دايكبــوون‪ ،‬وخميــس العــدس‪ ،‬وســبت النــور‪ ،‬له‌گ ـه‌ڵ ئه‌وان ـه‌ش‬ ‫كه‌شــتانێك ده‌فرۆشــن كه‌ده‌بێــت به‌يارمه‌تيده‌ريــان بۆجه‌ژنه‌ك ـه‌‪ ،‬ئايــا‬ ‫جائيــزه‌ موســڵمان شــتێك ل ـه‌م جۆران ـه‌ بــكات يــان نــا؟‬ ‫وه‌اڵمــى داي ـه‌وه‌‪ :‬ســوپاس بــۆهللا‪ ،‬جائيزني ـه‌ موســڵمان هيــچ يه‌كێــك‬ ‫ل ـه‌م كاران ـه‌ بــكات‪ ،‬كه‌تايبه‌ت ـه‌ به‌جه‌ژنه‌كانيــان‪ ،‬له‌خــواردن‪ ،‬وجلوب ـه‌رگ‬ ‫و شوشــتن‪ ،‬وداگيرســاندنى ئاگــر وڕونا ـكـى‪ ،‬ووازهێنــان ل ـه‌كار يــان‬ ‫به‌ندايه‌تــى‪ ،‬وه‌جگ ـه‌ له‌وان ـه‌ش‪.‬‬ ‫وه‌جائيزني ـه‌ خــواردن بكرێــت‪ ،‬وه‌ديــارى ببه‌خشــرێت‪ ،‬وه‌نه‌فرۆشــتنى ‬ ‫نه‌ئ ـه‌و شــتانه‌ جائيــزه‌ كه‌ئ ـه‌وان ســودى لێده‌بينــن ل ـه‌ جه‌ژنه‌كانيــان‪،‬‬ ‫وه‌نه‌ئاماده‌كردنــى منــدااڵن بۆيــارى كــردن له‌جه‌ژنه‌كانيــان ونه‌ده‌رخســتنى ‬ ‫جوانــى‪.‬‬ ‫وه‌ به‌شــيوه‌يه‌كى گشــتى هه‌رچــى په‌يوه‌نــدى به‌جه‌ژنيــان هه‌بێــت‬ ‫نابێــت بكرێــت‪ ،‬به‌ڵكــو ده‌بێــت ڕۆژى جه‌ژنيــان الى موســڵمانان وه‌ك‬ ‫ت ـه‌واوى ڕۆژه‌كانــى تــر بێــت وتايبه‌تــى نه‌ك ـه‌ن به‌هيــچ تايبه‌تمه‌ندي ـه‌ك‪.‬‬ ‫ب ـه‌اڵم ئه‌گ ـه‌ر موســڵمانێك به‌مه‌به‌ســت گي ـرا‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ هه‌مــوو‬ ‫كۆمه‌ڵه‌كانــى پێشــين ودواى ئ ـه‌وان ئه‌وه‌يــان به‌خ ـراپ دانــاوه‌‪ ،‬ب ـه‌اڵم‬ ‫تايبه‌تمه‌ندكــردن له‌جه‌ژنه‌كانــى گاور ئ ـه‌وه‌ ناكۆ ـكـى ني ـه‌ له‌نێــوان‬ ‫زانــاكان‪ ،‬به‌ڵكــو هه‌ندێــك زانــا ده‌ڵێــن ئـه‌وه‌ى بيــكات كافــره‌‪ ،‬له‌بـه‌ر ئـه‌وه‌ى‬ ‫به‌گه‌وره‌دانانــى دروشــمه‌كانى كافرانــى تێداي ـه‌‪ ،‬وه‌هه‌ندێكيــان گوتويان ـه‌‬ ‫ئ ـه‌وه‌ى ئاژه‌ڵێــك بكات ـه‌ قوربانــى ل ـه‌ڕۆژى جه‌ژنيــان وه‌ك ئ ـه‌وه‌ واي ـه‌‬ ‫كه‌به‌رازيكــى كردبێت ـه‌ قوربانــى‪.‬‬

‫وه‌ عبــد هللا كــوڕى عمــرو كــوڕى العــاص گووتــى‪ :‬ئـه‌وه‌ى چــاو له‌شــاره‌‬ ‫عه‌جه‌مي ـه‌كان بــكات‪ ،‬وبه‌شــدارى ن ـه‌ورۆز‪ ،‬وئاهه‌نگيــان بــكات‪ ،‬وخــۆى‬ ‫بـه‌وان بچوێنێــت تامــردن‪ ،‬وه‌له‌سـه‌ر ئـه‌و حاڵه‌تـه‌ بمێنێتـه‌وه‌ ئـه‌وه‌ حه‌شــر‬ ‫ده‌كرێــت له‌گ ـه‌ڵ ئه‌وان ـه‌‪ ،‬زياتــر له‌زانايه‌ ـكـى پێشــين گوتويه‌تــى ك ـه‌هللا ‬ ‫ده‌فه‌رمووێــت‪{َ :‬و َّال ِذيـ َـن َ ل َي ْشـ َـه ُدو َن الـ ُّـز َ‬ ‫ور} گوتيــان وات ـه‌ جه‌ژنه‌كانــى‬ ‫كاف ـران‪ ،‬ئه‌گ ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ ته‌نهــا له‌ئاماده‌بــوون بێــت‪ ،‬ئ ـه‌ى چــى ب ـه‌وه‌ى‬ ‫كه‌به‌كــردار ئ ـه‌وڕۆژه‌ تايبه‌تمه‌نــد ده‌كات‪.‬‬ ‫ل ـه‌ پێغه‌مب ـه‌ره‌وه‌ ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬گێڕدراوه‌ت ـه‌وه‌ له‌موســنه‌د‬ ‫وســونه‌نه‌كان كه‌فه‌رموويه‌تــى‪( :‬ئ ـه‌وه‌ى خــۆى بچوێنێــت به‌گه‌لێــك ئ ـه‌وه‌‬ ‫له‌وان ـه‌) وه‌ له‌ده‌ربڕينێكــى تــردا‪( :‬ل ـه‌ ئێم ـه‌ ني ـه‌ ئ ـه‌وه‌ى خــۆى بچوێنێــت‬ ‫به‌جگ ـه‌ له‌ئێم ـه‌)‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ش فه‌رمووده‌يه‌ ـكـى باش ـه‌‪.‬‬ ‫ئه‌گ ـه‌ر خۆچوانــدن پێيــان ب ـه‌م شــێوه‌يه‌ بێــت‪ ،‬هه‌رچه‌نــده‌‬ ‫له‌نه‌ريته‌كانيش بێت‪ ،‬چجاى به‌وه‌ى كه‌خۆى ده‌چوێنێت به‌زۆرگه‌وره‌تر‬ ‫له‌م ـه‌‪ ،‬به‌ڕاســتى جمهــورى زانايــان به‌خراپيــان دانــاوه‌ ‪-‬جاخراپيه‌ك ـه‌‬ ‫به‌ح ـه‌ڕام دانــان بێــت يــان خراپدانانێكــى پي�ســى بێــت‪ -‬ك ـه‌ له‌گۆشــتى ئ ـه‌وه‌‬ ‫بخورێــت كه‌كردويان ـه‌ به‌قوربانــى له‌مــڕۆژه‌دا له‌ب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى بۆجگ ـه‌‬ ‫ل ـه‌هللا س ـه‌ربڕدراوه‌‪ ،‬وه‌س ـه‌ربڕدراوه‌ بۆبــت‪ ،‬به‌هه‌مــان شــێوه‌ ڕێگريــان‬ ‫كــردووه‌ له‌يارمه‌تــى دانيــان به‌ديــارى وشــت فرۆشــتن پێيــان‪ ،‬وه‌ گوتويانـه‌‪:‬‬ ‫جائيــز ني ـه‌ بۆموســڵمان شــتێك بفرۆشــێت ب ـه‌گاور كه‌له‌به‌رژه‌وه‌نــدى‬ ‫جه‌ژنه‌كانيــان بێــت‪ ،‬نه‌گۆشــت‪ ،‬ونه‌خوێــن‪ ،‬ونه‌جــل‪ ،‬جائيزني ـه‌‪،‬‬ ‫وه‌پێدانــى ئــاژه‌ڵ به‌خواســتن حه‌ڕامـه‌‪ ،‬يارمه‌تــى دانيــان به‌هه‌رشــتێك بێــت‬ ‫بۆئاينه‌كه‌يــان حه‌ڕام ـه‌؛ له‌ب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى ئ ـه‌وه‌ به‌گه‌وره‌دانانــى دروشــمى ‬ ‫ئاينه‌كه‌يان ـه‌‪ ،‬ويارمه‌تــى دانيان ـه‌ له‌س ـه‌ر كوفريــان وه‌پێويســته‌ له‌س ـه‌ر‬ ‫ســوڵتان كه‌ڕێگــرى له‌موســڵمانان بــكات ل ـه‌م كاران ـه‌‪ ،‬چونك ـه‌ هللا تعالــى‬ ‫ده‌فه‌رمووێــت‪{ :‬يارمه‌تــى يه‌كتــر بــده‌ن له‌س ـه‌ر چاك ـه‌ وته‌قــوا وه‌يارمه‌تــى‬ ‫يه‌كتــر م ـه‌ده‌ن له‌س ـه‌ر خراپ ـه‌ وتــاوان}‪.‬‬ ‫پاشــان بۆموســڵمان جائيــز ني ـه‌ كه‌يارمه‌تيــان بــدات له‌خواردن ـه‌وه‌ى‬ ‫م ـه‌ى به‌دروســتكردنى‪ ،‬چجــاى دروشــمه‌ كوفريه‌كانيــان؟ ئه‌گ ـه‌ر ئ ـه‌وه‌‬ ‫جائيــز نه‌بێــت دروســت بكرێــت ئ ـه‌ى چــى ب ـه‌وه‌ى كه‌ده‌يخوات ـه‌وه‌؟ هللا ‬ ‫زاناتــره‌» [مجمــوع الفتــاوى‪ ،‬به‌ده‌ســتكاريه‌كى كه‌م ـه‌وه‌]‪.‬‬ ‫هێرشـه‌كه‌ى ئه‌ســته‌نبۆڵ چااڵكيه‌ ـكـى پيــرۆز ‌ه‬ ‫هێر�شــى ئه‌ســته‌نبۆڵ بۆس ـه‌ر موشــريكه‌كان له‌كاتــى ئاهه‌نــگ‬ ‫وشــركيان‪ ،‬وه‌ تيايــدا ژماره‌يه‌ ـكـى زۆر له‌كافــر وموڕت ـه‌ددان كــوژران‪،‬‬ ‫وه‌ئ ـه‌وه‌ى كه‌پاڵده‌درێــت بــۆالى ئيســام ل ـه‌م هێرش ـه‌ به‌ركه‌ووتــوه‌ ئ ـه‌وه‌‬ ‫كارێكــى كــردووه‌ كه‌نزيك ـه‌ له‌كوفــر ودوره‌ له‌ئيســام‪ ،‬وه‌تێك ـه‌اڵو بــووه‌‬ ‫له‌گ ـه‌ڵ موشــريكه‌كان به‌جۆرێــك ناتوانرێــت بناســرێته‌وه‌ كه‌موســڵمانه‌‬ ‫ئ ـه‌وه‌ ئه‌وكه‌س ـه‌ خوێنــى به‌فيڕۆده‌درێــت‪ ،‬داواى شــكۆدارى وس ـه‌ركه‌وتن‬ ‫بــۆ ئه‌نجامــده‌رى هێرشــكه‌ ده‌خوازيــن‪ ،‬والحمــد هلل رب العامليــن‪.‬‬

‫وتار‬

‫‪16‬‬

‫ســووپای تور ـکـی وفڕۆکەکانــی‪ ،‬لەژێــر ســێبەری‬ ‫ئەمریــکا وھاوپەیمانــی ناتــۆ‪ ،‬بــەاڵم ئــەم بیرۆکەیــە شکســتی‬ ‫ھێنــا لەبەرئــەوەی ئەمریــکا وھاوپەیمانەکانــی لەناتــۆ پێــی ڕازی‬ ‫نەبــوون‪ ،‬بەڵکــو دەستپێشــخەرییان کــرد لەپاشەکشــەی بەرگــری ئاســمانی‬ ‫پێشــکەوتوو لەجــۆری (پاتریــۆت) ئــەوەی کەئەکرێــت بەکاربھێنرێــت‬ ‫بۆپاراســتنی ناوچــەی داخ ـراو لەفڕۆکەکانــی نوســەیڕى‪.‬‬

‫تورکیا ڕەزامەندی پێشینەی وەرگرت‬

‫لەگــەڵ تووندبوونــەوەی گــڕی جەنــگ لــەدژی دەوڵەتــی ئیســامی‬ ‫کەھاوپەیمانــی نێودەوڵەتــی خاچپەرســتی ئەنجامــی دەدات بەپێشــەوایەتی‬ ‫ئەمریــکا‪ ،‬ئێســتا ھــەر الیەنێــک ئەتوانێــت پــڕۆژەی تایبەتــی خــۆی‬ ‫بەڕێوەببــات‪ ،‬بەمەرجێــک بیکاتــە ڕووبــەڕووی جەنــگ لەســەر دەوڵەتــی‬ ‫ئیسالمی‪ ،‬ئەردۆغانی تاغووت وھاوپەیمانە موڕتەددەکانی لەصەحوەکان‬ ‫گەڕانــەوە بۆدەرخســتنی پــڕۆژەی ناوچــەی داخ ـراو بەتێگەیشــتنێکی‬ ‫نوێــوە‪ ،‬ئەویــش ئــەم ناوچەیــە بکاتــە بنکەیە ـکـی ســەربازی بۆجەنگــی‬ ‫دەوڵەتــی ئیســامی‪ ،‬ودەرچوونــی میحوەرێکــی نــوێ بۆھێرشــکردن کەزیــاد‬ ‫دەکرێــت بۆمیحوەرەکانــی ڕافیــزە لەعێ ـراق‪ ،‬وپێشــمەرگە لەکوردســتان‪،‬‬ ‫وحزبــی ‪ PKK‬لەناوچــەی جەزیــرە‪ ،‬وڕژێمــی نوســەیڕی لەحەلــەب وبادي ـه‌‪،‬‬ ‫وەئەر ـکـی ئــەم میحوەرانــەش دەبێتــە پێشــکەوتن لەباکــووری ویالیەتــی‬ ‫حەلــەب لەگــەڵ دیــوی ڕۆژئاوایــی ڕووبــاری فوڕات(الشــامیة)‪ ،‬ھــاوکات‬ ‫لەگــەڵ پێشــکەوتنی میحــوەری موڕتەددانــی ‪ PKk‬لەدیــوی ڕۆژھەاڵتــی‬ ‫ڕووبــار‪ ،‬نامــۆ نیــە کەھــەردوو میحوەرەکــە بەرژەوەندیەکانیــان‬ ‫یەکبگرێتــەوە کەلەڕاستیشــدا ھــاوکاری یەکتــرن‪ ،‬وەبەئاشــکراش‬

‫دووژمنــی یەکــن ناوەکانیــان نزیــک‬ ‫یەکتــرە ولەوەدەچێــت ئەرکیشــیان‬ ‫یــەک بێــت مەبەســتمان لەقەڵغانــی‬ ‫فــوڕات(درع الف ـرات)ی موڕتەددانــی تورکــەکان‬ ‫وھاوپەیمانانیــان‪ ،‬وتووڕەیــی فوڕات(غضــب الف ـرات)‬ ‫ی موڕتەدانــی کــوردەکان وھاوپەیمانــەکان ولەژێــر ئــەم‬ ‫هه‌ڵوێست ‌هشــدا تورکیــا ڕەزامەنــدی ئەمریــکای بەدەســتھێنا‬ ‫لەســەر پێشــڕەوی بــەرەو جەڕابلــوس وڕاعــی بــەرەو شــاری‬ ‫بــاب‪ ،‬وســێبەری ئاســمانی بۆدابینکــرد‪ ،‬وشــوێنى ھــاوکاری‬ ‫وچە ـکـی بۆدانــا‪ ،‬لــەزۆر قۆناغــی چااڵکییەکــەدا‪.‬‬ ‫وبــۆ گوێنــەدان بەڕەتکردنــەوەی ڕژێمــی نوســەیڕی‬ ‫وھاوپەیمانانــی لەڕوو�ســی وئێرانییــەکان چونکــە حکومەتــی‬ ‫تور ـکـی موڕتەددیــش پەنــای بــرد بۆگفتوگــۆ لەگــەڵ‬ ‫خاچپەرســتانی ڕوســیا‪ ،‬وڕازی کردنیــان بەڕەزامەنــدی‬ ‫لەســەر پێشــکەوتن لەدەوروبــەری باکــور وڕۆژھەاڵتــی‬ ‫حەلــەب‪ ،‬لەگــەڵ وەرگرتنــی گرەنتــی بــەوەی ئــەم پێشــکەوتنە‬ ‫تەنھــا دەبێتــە جەنــگ لــەدژی دەوڵەتــی ئیســامی‪ ،‬وەلەســەر‬ ‫ئــەوەی بەھیــچ شــێوەیەک دەســتکاری ڕژێمــی نوســەیڕی‬ ‫وھاوپەیمانانــی لەڕەوافيــز وئەوانیتــر نــەکات‪.‬‬

‫گرنگى پڕۆژه‌ك ‌ه بۆتوركيا‬ ‫ئەردۆغانــی تاغــووت وئەندامــە موڕتەددەکانــی حکومەتەکــەی‬ ‫قســەیان زۆرکــرد لەســەرناوچــەی داخـراو بــەوەی کــە ھۆکارێکــە بۆڕێگرتــن‬ ‫لەھەســتانی دەوڵەتــی کــوردی ئــەوەی کەئاواتــی حزبــی ‪ PKK‬علمانــی کافرە‪،‬‬ ‫ئــەوەش لەڕێــی دەســتگرتن بەســەر درێژایــی ناوچــەی نێــوان جەڕابلــوس‬ ‫وئ ‌هع ـزاز بەمــاوەی دووری زیاتــر لــە ‪ 50‬کــم‪ ،‬وببێتــە ڕێگرێــک لەپەیوەنــدی‬ ‫نێــوان ناوچەکانــی ژێــردەســتی چەکــدارە موڕتەددەکانــی ‪ PKK‬لەڕۆژھــەاڵت‬ ‫وڕۆژئــاوای فوڕاتــەوە‪.‬‬ ‫وبۆئــەوەی ئــەم ناوچەیــەش ببێتــە بەربەســتێک ونەھێڵێــت‬ ‫موجاھیدانــی دەوڵەتــی ئیســامی بگــەن بەخاکەکانیــان‪.‬‬ ‫بــەاڵم ھەرکە�ســێ بەچــاو ووردبێتــەوە لەڕاســتەقینەی ســەر‬ ‫نەخشــە‪ ،‬وبەڕێوەچوونــی ڕووداوە سیاســییەکان لەھــەردوو‬ ‫گۆڕەپانــی تورکیــا وشــام ئەزانێــت کەگرنگــی ئــەم‬ ‫ناوچەیــە بۆحکومەتــی موڕتــەددی تور ـکـی زۆر‬ ‫زیاتــر دەگەیەنێــت لەدۆســيه‌ى ڕووخاندنــی‬ ‫پــڕۆژەی دەوڵەتــی کــوردی ســەرەڕای‬ ‫گرنگییەکــەی‪ ،‬چونکــە کۆنترۆ ڵــی‬ ‫ســووپای تور ـکـی بەســەر‬ ‫بەشــێک لەخا ـکـی شــام‬ ‫مانــای ھەبوونــی‬ ‫ھۆکارێکی‬ ‫پەستانی‬ ‫وتار‬

‫‪18‬‬

‫ئه‌ردۆگانى موڕته‌دد له‌گه‌ڵ گه‌وره‌ خاچ په‌رسته‌كه‌ى پۆتين‬

‫گەورەیــە لەســەر ڕژێمــی نوســەیڕی لەداھاتــوودا کەدەســتگرتن ‌ه بەســەر‬ ‫زۆرێــک لەگرووپــە موڕتەددەكانــى ص ‌هحــوه‌‪ ،‬ئــەوەش واتــە بەدەســتھێنانی‬ ‫دەسکەوتی گەورە لەکاتی پاشەکشە لەم ناوچەیە لەداھاتوودا ھەرچەندە‬ ‫ئەگــەر حکومەتــی دان ـراوی دیمەشــق ھەرشــێوەیەکی ھەبێــت‪.‬‬ ‫بەھەمــان شــێوە دەســتگرتنی تورکیــا بــە ســەر بەڕێوەبردنــی گۆشــەیی‬ ‫لەســەرئــەم ناوچەیــە‪ ،‬بەھەبوونــی ســێبەری ئاســمانی ڕوو�ســی یــان ئەمریکــی‬ ‫ڕێ بەبۆردومانــی نوســەیڕی نــادات لەناوچەکــەدا‪ ،‬ویارمەتــی تورکیــا‬ ‫دەدات بۆئــەوەی لەداھاتــوودا ڕزگاری بێــت لــەو ژمــارە زۆرەی کۆچبەرانــی‬ ‫نەخوازراو (بێزارکەرەکان یان بێ سوودەکان بەنيسبەت خۆی) لەڕێگەی‬ ‫کردنــەوەی خێوەتگــەی کۆچبــەران لــەم ناوچەیــەدا‪ ،‬لــەدووای ئــەوەش ڕزگاری‬ ‫دەبێــت لەبەھەدەردانــی خەرجــی گــەورە کەدرووســتیانکردووە لەســەرئابــووری ‬ ‫ڕووخاوی تورکیا‪.‬‬ ‫ئەمەشجگەلە لەشکرکێشکردنی جەنگاوەرەکانی نێوئەم خێوەتگايانە‬ ‫بۆبەرژەوەنــدی پڕۆژەکانــی داھاتــووی ســووپای تورکیــا لەشــام‪ ،‬چونکــە‬ ‫ئێ ـران ملــی میلیشــیا ڕافيزیەکانــی بەدەســتەوەیە لەنێــوان چوارچێــوەی‬ ‫(حەشــدی ڕافيــزی)‪ ،‬وبەکاریھێنــا بۆبەدیھێنانــی ئامانجەکانــی خــۆی‪،‬‬ ‫ئێســتاش تورکیــا ئەتوانێــت قســەبکات لەبــڕی (حەشــدی صەحــوەکان)‬ ‫کــە بۆبەرژەوەندییەکانــی خــۆی لەشــام وناوچەکــە بەکاریــان دەھێنێــت‪.‬‬

‫ناوچەی داخراوی قبوڵکراو‬ ‫لەگــەڵ گشــت ڕێککەوتنێکــی وەســتاندنی جەنــگ لەنێــوان ڕژێمــی‬ ‫نوســەیڕی وصەحــوە موڕتــەددەکان بەڕابەریەتــی خاچپەرســتانی ڕوو�ســی‪،‬‬ ‫بەرپرســە ڕووســیەکان بــاس لەگرنگــی جیاکردنــەوەی «ئۆپۆزســیۆنی‬ ‫ميانــڕه‌و» لــە «توونــدڕەوەکان» دەکات‪ ،‬ســەرەڕای زانینیــان بەھاوپەیمانــی‬ ‫‪19‬‬

‫بەھێــز لەنێــوان گرووپەکانــی صەحــوە مورڕتــەددەکان ھەروەھــا جیــاوازی‬ ‫نیــە لەوانــەی کەبەئاشــکرا وڕاشــکاوی عه‌ملانیــەت ڕادەگەیەنــن یــان‬ ‫ئەوانــەی بەقســەی خۆیــان «شــەریعەت» جێبەجــێ دەکــەن‪.‬‬ ‫ئەمــەش لەپێنــاو بەئامانــج گرتنــی بۆردومانــە ڕووســیەکان بۆســەر‬ ‫«تووندڕەوەکانــی» ڕەتکــەرەوەی گفتوگۆکانــن لەگــەڵ ڕژێمــی نوســەیڕی‪،‬‬ ‫بەبــێ «ميانــڕه‌وه‌كان» ئەوانــەی کەقبوڵیانکــرد‪ ،‬کاریــان بــردە الی «ھیئــة‬ ‫املفاوضــات» لیژنــەی گفتوگــۆ کەســەرۆک وەزیرانــی ڕژێمــی نوســەیڕی‬ ‫پێشــوو موڕتەدد(ریــاض حجــاب) بەڕێــوەی دەبــات‪.‬‬ ‫بــەاڵم ئــەم ئەرکــە مومکیــن نیــە بەھــۆی تێکــەاڵوی گــەورە‬ ‫لەجۆراوجــۆری صەحــوەکان‪ ،‬بەشــێکیان بەگفتوگــۆکان ڕازیــن‬ ‫وبەشــێکیان ڕەتــی ئەکەنــەوە‪ ،‬وبەھــۆی نەتوانینــی «ميانــڕه‌وه‌كان» لەســەر‬ ‫دەرکردنــی ئەوانــی تــرلەنێــو ڕیزەکانــی خۆیــان‪ ،‬ئەمــەش کەبەڕوونتریــن وێنــە‬ ‫لەشــاری حەلــەب لەپێــش ڕووخاندنــە گشــتیەکەی بەدەســتی ســووپای‬ ‫نوســەیڕی بەدیارکــەوت‪ ،‬ھەتــا ئەردۆغانــی تاغــووت شــێوازێکی قبوڵکـراوی‬ ‫لەڕێــی صەحــوە مورڕتەددەکانــەوە پێشــکەش بــەم دابڕاوانــە کــرد‪،‬‬ ‫لەھەمــان کاتــدا خــۆی دڵنیادەکاتــەوە به‌ڕێگه‌دانــی (ڕوو�سی‪-‬نوســەیڕی) بــۆ‬ ‫دانانــى «ناوچــەی داخـراو»‪ ،‬بەجۆرێــک ئــەم ناوچەیــە ڕۆ ڵــی جیاکردنــەوەی‬ ‫صەحــوە «ميانــڕه‌وه‌كان» لەصەحــوە «توونــدڕەوەکان» دەگرێــت‪ ،‬بۆئــەوەی‬ ‫صەحــوە «ميانــڕه‌وه‌كان» وازبێنــن لەکوشــتاری ڕژێمــی نوســەیڕی‪ ،‬وکاتیــان‬ ‫زۆربێــت بۆکوشــتاری دەوڵەتــی ئیســامی بەتەنھــا‪ ،‬وپارێزراویــش دەبــن‬ ‫لەبۆردومانــی نوســەیڕی وڕوو�ســی ھەتــا ئەوکاتــەی دەســتبگرن بــەم‬ ‫ئەرکــەوە‪.‬‬

‫پڕۆژه‌ى (ڕو�سى – توركى)‬

‫لــەدووای تەواوبوونــی ڕادەســتکردنی شــاری حەلــەب بــۆ ڕژێمــی‬ ‫نوســەیڕی لەالیــەن گرووپەکانــی صەحوەکانــەوە لەســەر بنەمــای‬ ‫ڕێککەوتنــی نێــوان ڕوســیا وتورکیــا‪ ،‬پــڕۆژەی (ڕوو�ســی‪-‬تورکی)نوێ پــەرەی‬ ‫پێــدرا بۆووردبوونــەوە لەتاقیکردنــەوەی شــاری حەلــەب لەســەر ئــەوەی‬ ‫مایــەوە بەدەســتی صەحــوەکان لەخا ـکـی شــام‪ ،‬ئــەوەش لەســەر بنەمــای‬ ‫ڕێککەوتنــی ئاشــتی نێــوان صەحــوەکان وڕژێمــی نوســەیڕی دەبێــت‪،‬‬ ‫کەلەســەر �ســێ تــەوەری ســەرەکی دەبێــت‪:‬‬ ‫یەکــەم‪ :‬وەســتاندنی شــەڕلەنێــوان ھــەردووال لەســەرجەم ناوچەکانــی‬ ‫شــام‪.‬‬ ‫دووەم‪ :‬داڕشــتنی حکومەتێکــی ھاوبــەش لەنێــوان ڕژێمــی نوســەیڕی‬ ‫وموڕتەددەکانــی گرووپــە صەحــوە چەکــدارە ئۆپۆزســیۆنە سیاســیەکان‪،‬‬ ‫لەســەر بنەمــای (عه‌ملانیــەت‪ ،‬دیموکراتــی‪ ،‬ووێنــای پێکھاتــەکان)‪،‬‬ ‫کەتێیــدا دەســتی بڵنــد دووبــارە بۆنوســەیڕییەکان دەبێــت‪ ،‬وکاردەکــەن‬ ‫بۆجێگیرکردنــی جەنگاوەرانــی صەحــوەکان لەنــاو ســووپای نوســەیڕی‪.‬‬ ‫ســێیەم‪ :‬ئەوەیــە کــە لەکۆتاییــدا کوشــتار تەنھــا لــەدژی دەوڵەتــی‬ ‫ئیســامی كــورت دەکرێتــەوە‪.‬‬ ‫بــەوەش شــوێنی ناوچــەی داخـراو لەنــاو ئــەم ڕێککەوتنــەدا ئەوەیــە کــە‬ ‫لەیەکــەم ناوچەکانــدا دەبێــت کەتێیــدا شــەڕ کۆتایــی پــێ دێــت بەفەرمــی‪،‬‬ ‫لــەدووای ئــەوەی بەواقیعــی تێیــدا جێبەجێک ـرا بۆمــاوەی چەنــد مانگێــک‬ ‫(لەســاتی دەرچوونــی چاال ـکـی «قەڵغانــی فــوڕات»ی تورکیــەوە)‪ ،‬ئــەم‬ ‫ناوچەیــە دەبێتــە جێــگای حەوانــەوەی ســەرجەم گــرووپ وڕێکخ ـراوەکان‬ ‫ئەوانــەی کەچوونەتــە ناوچوارچێــوەی پــڕۆژەی (ڕوو�ســی‪-‬تورکی)‬ ‫بەجۆرێــک بەچــەک وپێداویســتیەکانیان وخێ ـزان وبازگەکانیانــەوە‬ ‫بــۆی دەڕۆن‪ ،‬وئیدليــب دەبێتــە تاك ـه‌ شــوێن بۆســەرجەم گرووپــە‬ ‫مورڕتــەددەکان لــەدەرەوەی ڕێککەوتنــی ئاشــتی لەگــەڵ ڕژێمــی نوســەیڕی‪،‬‬ ‫بەجۆرێــک فڕۆکەکانــی ڕوو�ســی ونوســەیڕی ئاگــری بۆردوومانــی ئاســمانی‬ ‫دەڕژێنێتــە ســەریان‪ ،‬ومیلیشــیا ڕافيزیــەکان لەســەر زەویــدا س ـه‌نگه‌ريان‬ ‫لــێ تەســک دەکەنــەوە‪ ،‬بەجۆرێــک ئــەوەی بیەوێــت لــەو دۆزەخــە دەربچــێ‬ ‫ھیــچ ڕێگەیە ـکـی نامێنــێ جگــە لەخــۆ ڕادەســتکردن بەســووپای نوســەیڕی‪،‬‬ ‫وبچێتــە ناویانــەوە‪ ،‬یــان بڕواتــە تورکیــا لەڕێــی په‌ڕگ ـه‌ى فەرمــی‪ ،‬بۆئــەوەی‬ ‫بگاتە ناوچەی داخراو وببێتە ئەندام لەســووپای صەحوە «ميانڕه‌وه‌كان»‬ ‫بــۆ کوشــتاری دەوڵەتــی ئیســامی‪ ،‬دوور لەھــەر به‌ره‌يه‌ ـكـى جەنگــی لــەدژی‬ ‫ســووپای نوســەیڕی‪.‬‬ ‫وه‌ ئــەم پڕۆژەیــەش بــەردەوام دەبێــت ھەتــا ســووپای نوســەیڕی‬ ‫بەتەواوەتــی دەســت دەگرێــت بەســەر ناوچەکانــی ئیدليــب وســاحل‬ ‫ودەوروبــەری باکــووری حەلــەب‪ ،‬لــەدووای ئــەوەی پا ـكـى ئەكاتــەوە‬ ‫لەپاشــماوەی جەنگاوەرانــی صەحــوە موڕتــەددەکان ئەوانــەی کــە لەنــاو‬ ‫حیمــس ودیمەشــق وقەلەمــۆن وڕەنگــە دەرعایشــەوە ھاتبــن‪ ،‬بەجۆرێــک‬

‫نیشــانەی قبوڵکردنــی ھــەر موڕتەددێــک لەئەندامەکانــی صەحــوەکان‬ ‫بەڕێکەوتننامــەی ئاشــتی لەگــەڵ نوســەیڕی دەبێــت‪ ،‬یانیــش بەچوونــە‬ ‫نــاو ڕیزەکانــی ســووپای نوســەیڕیەوە‪ ،‬یــان چوونــە نــاو ســووپای صەحــوە‬ ‫«ميانــڕه‌وه‌كان» لەچوارچێــوەی ناوچــەی داخ ـراو‪ ،‬بەتایبــەت ئەگــەر‬ ‫ھەڵبژاردنــی مانــەوە لەتورکیــاش الببرێــت‪ ،‬لــەدووای ئــەوەی حکومەتــی‬ ‫موڕتــەددی تور ـکـی ســەرجەم کۆچبــەران دەگوازێتــەوە بــۆ نــاو ناوچــەی‬ ‫داخــراو‪.‬‬ ‫لــەم ســاتانەش ڕێککەوتــن دەکرێــت لەســەرکۆکردنــەوەی گرووپەکانــی‬ ‫«ناوچــەی داخ ـراو» بــەرەو چوونەنــاو ســووپای نوســەیڕی لەســەر‬ ‫شــێوەی پــۆل پــۆل ھاوشــێوەی گرووپەکانــی «ســووپای شــەعبی»‪ ،‬یــان‬ ‫تێکەڵکردنیــان بــە ھێزەکانــی پۆلیــس‪ ،‬چونکــە وەزارەتــی ناوخــۆ لەحکومەتــی‬ ‫ھاوبەشــیدا زۆرب ـه‌ى دەبێتــە بە�شــی ئۆپۆزســیۆنی مورڕتــەدد‪ ،‬بەمــەش‬ ‫ھەوڵــەکان یەکدەخرێــت بەتەواوەتــی بۆجەنگــی دەوڵەتــی ئیســامی‪.‬‬

‫لەسەرھەنگاوی صەحوەکانی عێراق‬

‫لەگــەڵ یەکــەم دەستپێشــخەری بۆدەرچوونــی صەحــوەکان لەشــام‪،‬‬ ‫دەوڵەتــی ئیســامی ھۆشــداری دا بەموڕتــەددەکان بــەوەی کەلەســەر‬ ‫ڕێــی براکانیــان لەصەحوەکانــی عێ ـراق دەڕۆن لەســەر شــوێن پێیەکانیــان‪،‬‬ ‫وئــەوان توو�شــی چــارە ڕەشــەکەیان دەبنــەوە کەئەوانــەی پێــش خۆیــان‬ ‫توو�شــی ھاتــن‪.‬‬ ‫چونکــە نەدەوڵەتــی ئیســامی وازیــان لێدێنێــت‪ ،‬ونەخاچپەرســتان‬ ‫وتاغوتەکانیــش پەیمانەکانیــان دەبەنەســەر‪ ،‬نەنوســەیڕی وڕافیــزەش‬ ‫ھەرچــی بیانەوێــت ئەیاندەنــێ‪ ،‬بەڵکــو دەوڵەتــی ئیســامی بــەردەوام‬ ‫دەبێــت لەلێکردنــەوەی ملیــان‪ ،‬وڕافیــزە ونوســەیڕیەکانیش کاردەکــەن‬ ‫بۆتێکشــکاندنیان والوازکردنیــان وچۆکیــان پــێ دادەنێــن‪ ،‬ھەرکەســێکیان‬ ‫یاخــی ببێتیــش ئــەوا ســەخت نیــە بــۆ ڕەوافيــز ونوســەیڕیەکان کەمەلەفــە‬ ‫کۆنەکانیــان بۆھەڵبدەنــەوە‪ ،‬یــان دادگاییــان بکــەن لەســەر تۆمەتــی نــوێ‪،‬‬ ‫وخاچپەرســتان وتاغوتــەکان بەجێیــان دەھێڵــن ھەرکــە کاریــان پێیــان‬ ‫نەمــا‪ ،‬کــەس لێیــان دەربــازنابێــت ئیــا ئــەوەی ببێتــە کۆچبــەری دەوڵەتێکــی‬ ‫دراو�ســێ‪ ،‬ھــەروەک بەســەر موڕتەددانــی فەرمانــدە صەحوەکانــی عێ ـراق‬ ‫ھــات‪.‬‬ ‫و صەحــوەکان الدەبرێــن‪ ،‬ودەوڵەتــی ئیســامی ئەگەڕێتــەوە ‪-‬بەئیزنــی‬ ‫ەللا‪ -‬بــۆ گشــت ئــەو ناوچانــەی کشــاوەتەوە تێیــدا لەباکــووری شــام‪،‬‬ ‫وکاروانــی ســەربازەکانی دەچنەنــاو خا ـکـی تورکیــاوە‪ ،‬بۆئــەوەی ویالیەتــی‬ ‫نوێــی تێــدا دامەزرێنــن‪ ،‬شــەرعی ‪-‬ەللا‪ -‬ی تێــدا پەیڕەوبکــەن‪ ،‬وبتەکانــی‬ ‫ئەتاتــورک لەناوببــەن‪ ،‬ھەروەھــا بتەکانــی دیموکراتــی وعلمانــی وســۆفی‬ ‫وئیخوانــە موڕتــەددەکان‪ ،‬ئــەوەش لەســەر ‪-‬ەللا‪ -‬قــورس نیــە‪.‬‬

‫وتار‬

‫‪20‬‬

‫گومانــى تياني ـه‌ كه‌له‌گ ـه‌ڵ گه‌ڕان ـه‌وه‌ى خيالف ـه‌ت ودامه‌زراندنــى‬ ‫ده‌وڵه‌تــى ئيســامى‪ ،‬ودواى زيندووكردن ـه‌وه‌ى ئه‌وش ـه‌رائيعانه‌‬ ‫وحوكمان ـه‌ى ك ـه‌وون بووبــوون‪ ،‬مێشــكى زۆرێــك له‌ئافره‌ته‌كانــى‬ ‫ڕۆشــنكرده‌وه‌‪ ،‬وه‌پڕشــنگى دايـه‌وه‌ به‌هاتنــى شـه‌ريعه‌تى پــاك‪ ،‬خوشــكان‬ ‫له‌ژێــر ده‌وڵه‌ته‌كه‌مــان ژيــان وه‌شــاره‌زاى زياتــرى فه‌رمانه‌كانــى ئاينيــان‬ ‫بــوون‪ ،‬وه‌ئ ـه‌وه‌ى په‌يوه‌ســتى كــردن ب ـه‌وه‌وه‌ بريتــى بــوو له‌پ ـه‌روه‌ردگارى‬ ‫جيهانيــان‪ ،‬به‌تايبه‌ت ـه‌ى له‌اليه‌نــى عه‌قيــده‌ وته‌وحيــد‪ ،‬ك ـه‌‬ ‫هه‌ردووكيــان پيســكراون له‌خا ـكـى شــيرك وهاوبه‌شــدانان‪.‬‬ ‫به‌هێزتریــن گرێــی ئیمــان‬ ‫ئ ـه‌ی ئافره‌ت ـه‌ به‌نده‌ك ـه‌ی هللا بزان ـه‌‪ ،‬ك ـه‌وا ئیســام بریتی ـه‌‬ ‫له‌ته‌ســلیم بــوون بــۆهللا به‌ته‌وحیــد وه‌ملك ـه‌چ بــوون بــۆی به‌گوێڕایه‌ڵــی‬ ‫وخۆب ـه‌ری كــردن له‌شــیرك وئه‌هلــی شــیرك‪ ،‬وه‌الء وبه‌ڕائیــش‬ ‫بنه‌مایه‌ك ـه‌ له‌بنه‌ماكانــی ئیســام به‌ئیجمــاع‪ ،‬وه‌ له‌ش ـه‌هاده‌تی ب ـه‌رز‬ ‫وپیــرۆزی ووشـه‌ی “الالــه اال هللا” یـه‌‪ ،‬وموســڵمان پێــی ناوتــرێ موســڵمان‬ ‫تاكــو له‌كوفــر وله‌كافــران خــۆی ب ـه‌ری ن ـه‌كات‪ ،‬هه‌رچه‌نــده‌ ئه‌وكافران ـه‌‬ ‫له‌خــزم وكه‌س ـه‌ نزیكه‌كانــی بێــت‪.‬‬ ‫ڕه‌نگ ـه‌ ئافره‌تێــك بڵێــت‪ :‬ب ـه‌اڵم مــن وه‌الء وخۆشه‌ویســتیم بــۆهللا ‬ ‫وپێغه‌مبه‌ره‌ك ـه‌ی وبڕوادارانه‪،‬گه‌وره‌تریــن به‌ڵگ ـه‌ش له‌س ـه‌ری ئه‌وه‌ی ـه‌‬ ‫ك ـه‌وا له‌خا ـكـى ئیســام ده‌ژیــم وله‌ژێــر نیعم ـه‌ت وســایه‌ی ش ـه‌ریعه‌تی‬ ‫پ ـه‌روه‌ردگارم!‬ ‫ئه‌ڵێیــن بزان ـه‌ دۆســتايه‌تى كافــران ته‌نهــا ب ـه‌وه‌ نی ـه‌ س ـه‌ریانبخه‌یت‬ ‫ویارمه‌تیــان بده‌یــت وپشــتیوانیان بكه‌یــت دژی موســڵمانان‪،‬‬ ‫به‌ڵكــو به‌ته‌نهــا ئه‌وه‌نــده‌ی خۆشه‌ویســتیت هه‌بێــت بۆیــان وهــاوڕێ‬ ‫یه‌تیــان بك ـه‌ی‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ وێنه‌ي ـه‌ك له‌وێنه‌كانــى دۆســتايه‌تيت بۆكافــران‬ ‫ئه‌نجامــداوه‌‪ ،‬خۆشه‌ویســتی ودڵ پێخۆشــبونیش شــوێنه‌كه‌ی ل ـه‌دڵ‬ ‫دایــه ودڵ گ ـه‌وره‌ی ئه‌ندامه‌كانــی الش ـه‌یه‌ وله‌ژێــر فه‌رمانــی ئ ـه‌ودا‬ ‫ده‌ســت به‌جــواڵن ده‌كات‪ ،‬ئیمامــی ئه‌حم ـه‌د له‌موســنه‌ده‌كه‌یدا‬ ‫فه‌رمووده‌یه‌ ـكـی هێنــاوه‌ له‌به‌ڕائــی كــوڕی عازه‌ب ـه‌وه‌‪ -‬هللا لێــى ڕازى‬

‫بێــت‪ -‬ك ـه‌وا گووتــى‪ :‬ئێم ـه‌ دانیشــتبوین له‌خزم ـه‌ت پێغه‌مبه‌ر‪-‬صلــی هللا ‬ ‫علیــه وســلم‪ -‬پرســیارى كــرد وفه‌رمــووی كامه‌یـه‌ وچیـه‌ به‌هێزتریــن گرێــی‬ ‫ئیســام؟ گووتیــان‪ :‬نوێــژه‌‪ ،‬ئه‌ویــش فه‌رمــووی‪ :‬ئـه‌وه‌ چاكـه‌ بـه‌اڵم خــۆى‬ ‫ني ـه‌‪ ،‬پاشــان گووتیــان‪ :‬زه‌كات ـه‌‪ ،‬ئه‌ویــش فه‌رمــووی‪ :‬ئ ـه‌وه چاك ـه‌ ب ـه‌اڵم‬ ‫خــۆى نيـه‌‪ ،‬گووتیــان‪ :‬رۆژووه‌‪ ،‬فه‌رمــووی‪ :‬ئـه‌وه‌ چاكـه‌ بـه‌اڵم خــۆى نيـه‌‪،‬‬ ‫گووتیــان‪ :‬حه‌ج ـه‌‪ ،‬فه‌رمــووی‪ :‬ئ ـه‌وه‌ چاك ـه‌ ب ـه‌اڵم خــۆى ني ـه‌‪ ،‬گووتیــان‪:‬‬ ‫جیهــاده‌‪ ،‬فه‌رمــووی‪ :‬ئـه‌وه‌ش چاكـه‌ بـه‌اڵم خــۆى نيـه‌‪ ،‬پاشــان فه‌رمــووی‪:‬‬ ‫(به‌ڕاســتی به‌هێزتریــن گرێــی ئیمــان ئه‌وه‌ی ـه‌ خۆشویســتن وڕق لێبونــت‬ ‫له‌پێنــاو هللا بێــت)‪.‬‬ ‫ســوله‌یمان ال الشــیخ ره‌حمه‌تــی لێبێــت گووتــى‪« :‬ئایــا ه ـه‌ر‬ ‫به‌خۆشه‌ویســتن وڕق لــێ بــوون ودۆســتایه‌تی ودوژمنایه‌تــی كــردن‬ ‫نی ـه‌ له‌پێنــاو هللا كه‌ئايــن داده‌م ـه‌زرێ وئــااڵی جیهــاد هه‌لده‌كــرێ‬ ‫ومه‌شــخه‌ڵی فه‌رمــان به‌چاك ـه‌ وڕێگــری كــردن له‌خراپ ـه‌ دێت ـه‌ كای ـه‌وه‌؟‬ ‫ئه‌گ ـه‌ر بهاتبای ـه‌ خه‌ڵكــی هه‌مــوو له‌س ـه‌ر ی ـه‌ك ڕێگابونای ـه‌ ویه‌كتریــان‬ ‫خۆشویســتبایه‌ وبه‌بــێ دوژمنایه‌تــی كــردن وڕق لــێ بــوون‪ ،‬ئ ـه‌وا‬ ‫س ـه‌ره‌نجام جیــاوازی نه‌ده‌كــرا له‌نێــوان ح ـه‌ق وباطــل‪ ،‬وه‌جیــاوازی‬ ‫نه‌ده‌كــرا له‌نێــوان بــاوه‌ڕداران وكافــران‪ ،‬ودۆســته‌كانى ڕه‌حمــان‬ ‫ودۆســته‌كانى ش ـه‌یتان» [الــدرر الســنية]‪.‬‬ ‫دوژمنایه‌تــی و ڕق وكین ـه‌‬ ‫له‌نێــوان ئێمـه‌ و ئێــوه‌ ده‌ســتی پێكــرد‬ ‫دۆســتايه‌تى به‌بــێ دوژمنايه‌تــى بوونــى نيه‌‪،‬به‌ڵــێ تــۆ ‌له‌نێــو‬ ‫موه‌حیــدان ده‌ژيــت ودۆســتايه‌تيت بــۆهللا وپێغه‌مبه‌ره‌ك ـه‌ی‬ ‫وباوه‌ڕداران ـه‌‪ ،‬ب ـه‌اڵم ئایــا تــۆ خــۆت ب ـه‌ری ده‌كه‌يــت له‌دوژمنانــی هللا ‬ ‫وئا ينه‌كــه‌ى ؟‬ ‫ئه‌�شــێ له‌لیســتی ناوه‌كانــی ناوته‌له‌فۆنه‌ك ـه‌ت نــاوی كه‌ســانێك‬ ‫هه‌بێــت ك ـه‌وا جنێــو ئ ـه‌ده‌ن به‌ده‌وڵه‌تــی ئیســام‪ ،‬وده‌ســتی‬ ‫دوژمنایه‌تیــان به‌رزكردبێت ـه‌وه‌ به‌رامب ـه‌ری‪ ،‬له‌كه‌ســانی نزیــك وخــزم‬ ‫وهاوڕێكانــت‪ ،‬ڕه‌نگ ـه‌ هه‌ندێــك ل ـه‌و كه‌ســانه‌ی قس ـه‌یان له‌گ ـه‌ل‬ ‫خوشكان‌‬

‫‪22‬‬

‫ئااڵى جيهاد وحيسبه‌ به‌رز نابێت به‌بێ وه‌الء وبه‌ڕاء‬

‫ده‌ك ـه‌ی له‌نزیكه‌كانــت ئه‌وه‌نــده‌ دوژمنایه‌تــی ورق وكینه‌یــان تیدابێــت‬ ‫به‌رامب ـه‌ر ده‌وڵه‌تــی خیالف ـه‌ت وموجاهیده‌كانــی مه‌گ ـه‌ر هللا بۆخــۆی‬ ‫بزانــێ چه‌نــده‌‪ ،‬ب ـه‌اڵم تــۆ هیــچ ب ـه‌وه‌ توڕه‌نه‌بویت ـه‌ وگوێــت پێن ـه‌داوه‌‪،‬‬ ‫ته‌نان ـه‌ت له‌وكه‌ســانه‌دا هه‌ی ـه‌ كه‌هانــت ده‌ده‌ن خا ـكـی خیالف ـه‌ت‬ ‫جێبێڵــی به‌بیانــووی ئ ـه‌وه‌ی ش ـه‌ڕ وجه‌نگــی تێدای ـه‌‪ ،‬هاوشــێوه‌ی ئ ـه‌و‬ ‫جــۆره‌ پڕوپاگه‌نــده‌ وقس ـه‌ پوچان ـه‌‪.‬‬ ‫له‌گ ـه‌ڵ هه‌مــوو ئه‌وان ـه‌وه‌ تۆناجوڵێيــت ودانيشــتووى‪،‬‬ ‫وه‌خۆشه‌ويســتى بۆئ ـه‌م كه‌ســانه‌ ده‌رده‌بڕيــت وتوڕه‌نابيــت بۆئايــن‬ ‫وعه‌قيده‌ك ـه‌ت‪ ،‬به‌ڵكــو زۆرتــوڕه‌ ده‌بيــت ئه‌گ ـه‌ر هاوس ـه‌ره‌كه‌ت پێــت‬ ‫بڵــێ په‌يوه‌نديــت بپچڕێن ـه‌ به‌وان ـه‌وه‌‪ ،‬له‌ب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى الى تــۆ ته‌نهــا خــزم‬ ‫وكه‌ســن ونزيكه‌كانــن!‬ ‫موســڵمانان هه‌مــوو په‌یوه‌ندیه‌كیــان پچڕانـ ‌ـد‬ ‫له‌گـه‌ل صه‌حابه‌یـه‌ك له‌به‌رئـه‌وه‌ی لـه‌ يـه‌ك غـه‌زوه‌ دانیشــت‬ ‫ونه‌چــوو بـۆ‌ جیهــاد‬ ‫به‌ڕاســتی س ـه‌له‌ف وپێشــینانی ئ ـه‌م ئوممه‌ت ـه‌ جوانتریــن نمونه‌یــان‬ ‫پیشــانی ئێم ـه‌ داوه‌ ل ـه‌وه‌الء وب ـه‌ڕاء‪ ،‬ئه‌وه‌تــا كه‌عبــی كــوڕی مالیــك ‪-‬هللا ‬ ‫لێــى ڕازى بێــت‪ -‬به‌بــێ بیانــووی شـه‌رعی له‌غـه‌زوه‌ی ته‌بــوك دواده‌كـه‌وێ‪،‬‬ ‫فه‌رمــان دێ له‌پێغه‌مب ـه‌ره‌وه ‌‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬بــۆ موســڵمانان‬ ‫كـه‌زۆر ڕونـه‌ وه‌ك خــۆر كـه‌وا هه‌مــوو په‌یوه‌ندیه‌كیــان بپچرێنــن له‌گـه‌ڵ‬ ‫كه‌عــب وهاوڕێكانــی وقه‌ده‌غ ـه‌ی كــرد قس ـه‌ بكــرێ له‌گه‌ڵیــان‪ ،‬كه‌عبــی‬ ‫كــوڕی مالیــك خــۆی به‌س ـه‌رهاته‌كه‌ی خۆیمــان بۆده‌گێڕێت ـه‌وه‌ وه‌ك‬ ‫له‌صه‌حیحــی بوخاریــدا هاتــوه‌‪« :‬پێغه‌مبه‌ر‪-‬صلــی هللا علیــه وســلم‪-‬‬ ‫قه‌ده‌غ ـه‌ی كــرد موســڵمانان قس ـه‌بكه‌ن له‌گ ـه‌ڵ ئه‌و�ســێ كه‌س ـه‌ی‬ ‫دواكه‌وتبــوون له‌غ ـه‌زوه‌ی ته‌بــوك كه‌یه‌كێكیــان مــن بــووم‪ ،‬خه‌ڵكــی‬ ‫دوورئه‌كه‌وتن ـه‌وه‌ لێمــان گۆڕابــوون له‌گه‌ڵمــان‪ ،‬له‌خه‌فه‌تــا ته‌نان ـه‌ت‬ ‫‪23‬‬

‫زه‌ویشــم له‌الگۆڕابــوو‪ ،‬په‌نجــا ش ـه‌و ب ـه‌م شــێوه‌یه‌ ماین ـه‌وه‌‪ ،‬دوو‬ ‫هاورێكه‌شــم ه ـه‌ر له‌ماڵ ـه‌وه‌ بــوون نه‌ده‌هاتن ـه‌وه‌ ده‌ره‌وه‌ له‌ماڵه‌كانیــان‬ ‫دانیشــتبوون ه ـه‌ر ئه‌گریــان‪ ،‬ب ـه‌اڵم بچوكتریــن وبه‌هێزترینــی ئ ـه‌و گه‌ل ـه‌‬ ‫مــن بــووم ئه‌چوم ـه‌ ده‌ره‌وه‌ وئامــاده‌ی نوێــژه‌كان ده‌بــووم له‌گ ـه‌ڵ‬ ‫موســڵمانان‪ ،‬ئه‌گ ـه‌ڕام له‌نــاو بــازاڕ ك ـه‌س نه‌بــوو له‌گه‌ڵــم قس ـه‌یه‌ك‬ ‫بــكات‪ ،‬دوای نوێــژه‌كان ئه‌هاتم ـه‌ الی پێغه‌مبه‌ر‪-‬صلــی هللا علیــه‬ ‫وســلم‪ -‬هێشــتا له‌شــوێنی نوێژه‌ك ـه‌ی دانیشــتبوو س ـه‌المم لــێ ئه‌كــرد‬ ‫وه‌اڵمــی نه‌ئه‌دام ـه‌وه‌‪ ،‬له‌نه‌ف�ســی خۆمــدا ئه‌مگــووت‪ :‬تۆبڵێــی لێوه‌كانــی‬ ‫جواڵندبــێ به‌وه‌اڵمدان ـه‌وه‌ی س ـه‌المه‌كه‌م یــان نــا؟ پاشــان ئه‌چــووم‬ ‫له‌نزیكی ـه‌وه‌ نوێــژم ئه‌كــرد به‌دزی ـه‌وه‌ له‌نــاو نوێژه‌ك ـه‌ی س ـه‌یرم ئه‌كــرد‬ ‫كاتــێ ڕوو ئه‌كه‌م ـه‌ الی نوێژه‌ك ـه‌ س ـه‌یرم ده‌كات وكاتێكیــش ڕووم‬ ‫ئه‌كــرد ب ـه‌الی ئ ـه‌ودا ڕووی وه‌رده‌گێ ـڕا لێــم‪.‬‬ ‫ئه‌وناخۆ�شــی وقس ـه‌ نه‌كردن ـه‌ی خه‌ڵكــی له‌گه‌ڵمــان درێــژه‌ی كێشــا‬ ‫ڕۆژێــك له‌خه‌ف ـه‌ت ومه‌راقــدا چوم ـه‌ س ـه‌ردیواره‌كه‌ی ماڵــی باو ـكـی‬ ‫قه‌تــاده‌ی ئامــۆزام كه‌خۆشه‌ویســترین ك ـه‌س بــوو ل ـه‌الم وس ـه‌المم لێــی‬ ‫كــرد ســوێند ب ـه‌هللا وه‌اڵمــی س ـه‌المه‌كه‌ی نه‌دام ـه‌وه‌‪ ،‬پاشــان گووتــم‬ ‫ئ ـه‌ی باو ـكـی قه‌تــاده‌ ســوێندت ئ ـه‌ده‌م ب ـه‌هللا ئایــا نازانــی كه‌مــن هللا ‬ ‫وپێغه‌مبه‌ره‌كه‌یــم خــۆش ئ ـه‌وێ؟ بــێ ده‌نگ‌بــوو‪ ،‬دوبــاره‌ پێــم ئه‌وت ـه‌وه‌‬ ‫وســوێندم ئه‌دای ـه‌وه‌ ب ـه‌ هللا ه ـه‌ر بــێ ده‌نــگ ئه‌بــوو وهیــچ وه‌اڵمێكــی‬ ‫نه‌ئه‌دام ـه‌وه‌‪ ،‬بۆجــاری ســێیه‌م ســوێندم دا ب ـه‌هللا‪ ،‬ئه‌وجــا ته‌نهــا پێــی‬ ‫گوتــم‪ :‬هللا وپێغه‌مبه‌ره‌ك ـه‌ی ئه‌زانــێ‪ ،‬چاوه‌كانــم پڕبــوون له‌گریــان»‪،‬‬ ‫له‌س ـه‌ر ئ ـه‌م حاڵ ـه‌ موســڵمانان هه‌مــوو په‌یوه‌ندیه‌كیــان لێیــان بڕیبــوو‬ ‫تاكــو هللا ئایه‌تــی دابه‌زانــد وله‌مــن وهاوڕێكانــم خــۆش بــوو‪.‬‬ ‫بۆی ـه‌ وردب ـه‌وه‌ ئ ـه‌ی به‌نده‌ك ـه‌ی هللا وبڕوان ـه‌ چــۆن موســڵمانان‬ ‫په‌یوه‌ندیــان له‌گ ـه‌ڵ كه‌عــب بــڕی له‌س ـه‌ر فه‌رمــان وخۆشه‌ویســتی‬

‫دۆستايه‌تى ودوژمنايه‌تى گرنگه‌ بۆبه‌رگرى له‌ئيسالم وموسڵمانان‬

‫پێغه‌مبه‌ر‪-‬صلــی هللا علیــه وســلم!! ئایــا كه‌عبــی كــوڕی مالیــك ‪-‬هللا ‬ ‫لێــى ڕازى بێــت‪ -‬ئ ـه‌وكاره‌ی كردبــوو كه‌ئه‌مــرۆ دانیشــتوه‌كان له‌جیهــاد‬ ‫ئه‌نجامــی ئ ـه‌ده‌ن؟ ناب ـه‌‌هللا حاشــا وهلل! به‌ڵكــو دانیشــتوه‌كانی ئه‌مــڕۆ‬ ‫هه‌رئه‌وه‌نــده‌ نی ـه‌ كه‌دانیشــتبن ودواكه‌وتبــن له‌سه‌رخســتنی ح ـه‌ق‪،‬‬ ‫به‌ڵكــو تیایــان هه‌ی ـه‌ ئه‌گ ـه‌ر با�ســی جیهــاد وئه‌هلــی جیهــادی له‌گ ـه‌ڵ بكــرێ‬ ‫زۆر بــێ ش ـه‌رمانه‌ زمان ـه‌ پیس ـه‌كه‌ی تیژئ ـه‌كات وچــی نا�شــێ ئه‌یڵــێ!‬

‫ئاينــى هللا خۆشه‌ویســتتره‌ الیــان لـه‌ دایــك و باوكیــان‬ ‫ل ـه‌ده‌ورى عه‌بــدواڵی كــوڕی عه‌بــدواڵی كــوری ئوب ـه‌ی گه‌ڕێيــن‬ ‫هللا لێــى ڕازى بێــت‪ -‬باو ـكـی كه‌س ـه‌رۆكی مونافیق ـه‌كان بــوو ئه‌یگــووت‪:‬‬‫{ئه‌گ ـه‌ر ل ـه‌م جه‌نگ ـه‌ی (به‌نــی مصطلــق) رزگارمــان بــوو ده‌بــێ‬ ‫ده‌س ـه‌اڵتدار وبه‌ڕێــزه‌كان كه‌مه‌به‌ســتی پێــی خۆیــان بــوو بێڕێــزه‌كان‬ ‫له‌مه‌دین ـه‌ ده‌ربك ـه‌ن كه‌مه‌به‌ســتی پێــی پێغه‌مب ـه‌ر صلــی هللا علیــه‬ ‫وســلم هاوه‌ڵه‌كانــی بوو}(املنافقــون‪ ،)٨ :‬پێغه‌مب ـه‌ر ‪-‬صلــی هللا علیــه‬ ‫وســلم‪ -‬فه‌رمانــی پێكــردن به‌گه‌ڕان ـه‌وه‌ عه‌بــدواڵش هات ـه‌ س ـه‌ر ڕێگاك ـه‌ی‬ ‫باو ـكـی وپێــی گــووت‪« :‬ڕێــت به‌رنــاده‌م تاكــو نه‌ڵێــی مــن زه‌لیــل وبێڕێــزم‬ ‫وموحه‌مم ـه‌د به‌ڕێــز وس ـه‌ربه‌رزه‌»‪ ،‬به‌ڵــێ ئه‌وه‌ی ـه‌ وه‌الء وب ـه‌ڕاء كاتێــك‬ ‫له‌جوانتریــن وڕاســتترین وێن ـه‌دا خــۆی پیشــان ئ ـه‌دات‪ ،‬به‌ڵــێ لێره‌دای ـه‌‬ ‫ڕووده‌دات لێــك جیابون ـه‌وه‌ وڕوبه‌رووبون ـه‌وه‌ له‌س ـه‌ر ڕێبــاز وعه‌قیــده‌‪،‬‬ ‫به‌بــێ ماســتاوكردن وخۆبردن ـه‌ پێش ـه‌وه‌ ونه‌رمــی نوانــدن‪ ،‬چونك ـه‌‬ ‫دۆســيه‌كه‌ دۆســيه‌ى ئاين ـه‌!‬ ‫ئه‌وه‌تــا دایكــی بــاوه‌ڕداران (أم الحبیبــة) ‪-‬هللا لێــى ڕازى بێــت‪-‬‬ ‫وانه‌یه‌كمــان پێشــكه‌ش ده‌كات پڕاوپــڕ ل ـه‌وه‌الء وب ـه‌ڕاء ك ـه‌ ل ـه‌ڕۆژگاری‬ ‫ئه‌مــڕۆدا ك ـه‌م وێنه‌ی ـه‌‪ ،‬زوهــری ده‌یگێرێت ـه‌وه‌ وده‌ڵێــت‪« :‬كاتێــك ئه‌بــو‬ ‫ســوفیان هــات بۆمه‌دین ـه‌ پێغه‌مبه‌ر‪-‬صلــی هللا علیــه وســلم‪ -‬به‌ته‌مــای‬

‫غ ـه‌زوی مه‌كك ـه‌ بــوو‪ ،‬ئه‌بــو ســوفیان قس ـه‌ی له‌گ ـه‌ڵ كــرد وداوای كــرد‬ ‫ئاگربه‌ســته‌كه‌ درێــژ بكرێت ـه‌وه‌ ئه‌ویــش قبوڵــی نه‌كــرد‪ ،‬ئه‌بــو ســوفیانیش‬ ‫چــوه‌ ماڵــی ئــوم حه‌بیب ـه‌ی كچــی كاتێــك چــوه‌ ژوره‌وه‌ وهــات دابنیشــێت‬ ‫له‌س ـه‌ر جێگاك ـه‌ ئــوم حه‌بیب ـه‌ به‌په‌ل ـه‌ جێگاك ـه‌ی هه‌ڵگــرت وپێچای ـه‌وه‌‪،‬‬ ‫ئه‌بــو ســوفیان گووتــی‪ :‬ئ ـه‌ی كچه‌ك ـه‌م ئ ـه‌وه‌ ئ ـه‌و جێگای ـه‌ به‌شایســته‌م‬ ‫نازانــی بۆی ـه‌ هه‌ڵیده‌گــری یــان ئه‌وه‌تــا مــن شــایه‌نی ئ ـه‌و جێگای ـه‌ نیــم؟‬ ‫ئه‌ویــش گووتــى‪ :‬به‌ڵكــو ئه‌م ـه‌ جێــگای پێغه‌مب ـه‌ره‌ ‪-‬صلــی هللا علیــه‬ ‫وســلم‪ -‬تــۆش كه‌ســێكی بۆگه‌نــی موشــریكی‪ ،‬ئه‌بــو ســوفیان گووتــی‪:‬‬ ‫كچــم به‌ڕاســتی تــۆ دوای مــن تو�شــی ش ـه‌ڕو خراپ ـه‌ هاتــوی» [ســير أعــام‬ ‫النبــاء]‪.‬‬ ‫پله‌كانــی هه‌جــر كــردن لـه‌ پێنــاو هللا‬ ‫وه‌ ل ـه‌ كۆتاییــدا‪ :‬ئ ـه‌ی ئافره‌ت ـه‌ به‌نده‌ك ـه‌ی هللا‪ ،‬ئێم ـه‌ هانــت‬ ‫ناده‌یــن به‌بڕینــی په‌یوه‌نــدی له‌گ ـه‌ڵ ك ـه‌س وكار ونزیكه‌كانــت ته‌نهــا‬ ‫ئه‌وان ـه‌ نه‌بێــت كه‌ده‌زانیــت موڕت ـه‌دد بونه‌ت ـه‌وه‌ وده‌رچوون ـه‌ له‌ئیســام‬ ‫جابه‌گووت ـه‌ بــێ یــان به‌كــردار‪ ،‬ئائ ـه‌م كه‌ســانه‌ هه‌جــر ده‌كرێــن‬ ‫وپه‌یوه‌ندیــان له‌گه‌ڵــدا ده‌بــڕدرێ وڕێزيــان ناگيرێــت‪ ،‬وه‌ئ ـه‌و كه‌ســانه‌ی‬ ‫دوژمنــان س ـه‌رده‌خه‌ن ئه‌گ ـه‌ر به‌ی ـه‌ك ووش ـه‌ش بێــت‪ ،‬یاخــود ئه‌وان ـه‌ی‬ ‫دوعــای خــراپ وله‌ناوچــوون ده‌ك ـه‌ن له‌ده‌وڵه‌تــی ئیســام له‌جه‌نگــی‬ ‫دا له‌گ ـه‌ل دوژمنانــی‪ ،‬یــان ئه‌وان ـه‌ی ح ـه‌ز ئه‌ك ـه‌ن حوكمــی ش ـه‌رعی‬ ‫هللا تعالــی له‌خا ـكـی خیالف ـه‌ت نه‌مێنــێ ویاســا دانــراوه‌كان بگه‌ڕێت ـه‌وه‌‬ ‫شــوێنیان‪ ،‬یــان ئه‌وكه‌ســانه‌ی له‌جگ ـه‌ له‌‌مان ـه‌ له‌هه‌ڵوه‌شــێنه‌ره‌وه‌كانی‬ ‫ئیســام وئیمانیــان تیدای ـه‌؛ ب ـه‌اڵم ئه‌وان ـه‌ی له‌خــوار ئه‌مان ـه‌وه‌ن‬ ‫له‌گومڕایــی وات ـه‌ كافرنه‌بــوون ئ ـه‌وا به‌گوێــره‌ی ئه‌نــدازه‌ی تاوانه‌كه‌یــان‬ ‫هه‌جــر ده‌كرێــن‪.‬‬ ‫والحمــدهلل رب العاملیــن‪.‬‬ ‫خوشكان‌‬

‫‪24‬‬

25

‫ل ‌هگ ـه‌ڵ به‌رده‌وامــى جه‌نگــى س ـه‌ربازانى خيالف ـه‌ت بۆس ـه‌ر‬ ‫هێــزه‌ كافره‌كان‪،‬چاوێــك ده‌خشــێنين به‌هه‌ندێــك له‌چااڵكيه‌كانــى‬ ‫كۆتايــى كه‌جێبه‌جێك ـراوه‌ له‌الي ـه‌ن موجاهيــدان وس ـه‌ركه‌وتووبوون‬ ‫له‌فراوانكردنــى د ‌هس ـه‌اڵتى خيالف ـه‌ت وبــوون ب ‌ههــۆكارى ترســان‬ ‫وتياچوونــى وزه‌ليلــى دوژمنانــى هللا‪ ،‬ئ ـه‌و چااڵكيان ـه‌ ب ‌هشــێكى ك ‌همــن‬ ‫له‌چااڵكي ـه‌كان كه‌جێبه‌جێك ـراون له‌الي ـه‌ن ده‌وڵ ‌هتــى ئيســامى ل ‌هب ـه‌ره‌‬ ‫جياجيــاكان له‌ڕۆژه ـه‌اڵت وڕۆژئــاوا ل ‌همــاوه‌ى هه‌فته‌كانــى پێشــوو‪.‬‬

‫جه‌نگى سه‌رتوركيا‪:‬‬

‫له‌حه‌وتــى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬سـه‌ربازانى خيالفـه‌ت توانيــان زرێپۆشــيكى‬ ‫جــۆرى ‪ BMP‬ســوپاى تور ـكـى تێكبشــكێنن به‌موش ـه‌كێكى ئاراســته‌كراو‬ ‫له‌نزيــك شــارۆچكه‌ى “قباســين” له‌باكــورى ڕۆژهه‌اڵتــى شــارى بــاب‪.‬‬ ‫له‌ه ‌هشــتى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬س ـه‌ربازانى خيالف ـه‌ت هه‌ڵســان ب ‌هگــورزه‌‬ ‫هێرشــێك بۆس ـه‌ر پێگه‌كانــى ص ‌هح ـه‌وات وســوپاى تور ـكـى موڕت ـه‌دد‬ ‫له‌ڕۆژئــاواى شــارى بــاب‪ ،‬كه‌پێكدادانێكــى ســوك ڕويــدا پاشــان موڕتـه‌دان‬ ‫پشــتيان هه‌ڵكــرد وهه‌اڵتــن‪ ،‬موجاهيدانيــش د ‌هســتيانگرت ب ‌هس ـه‌ر‬ ‫پێگه‌كانيــان پێــش ئ ـه‌وه‌ى بگه‌ڕێن ـه‌وه‌ بۆشــوێنه‌كانيان ب ‌هس ـه‌المه‌تى‪.‬‬

‫ل ‌هســيازده‌ى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬س ـه‌ربازانى خيالف ـه‌ت توانيــان تانكێكــى‬ ‫ســوپاى تور ـكـى موڕتـه‌د تێكبشــكێنن‪ ،‬دواى به‌ئامانجگرتنــى به‌موشـه‌كێكى‬ ‫ئاراســته‌كراو له‌نزيــك گونــدى “قدي ـران”‪.‬‬ ‫له‌بيســت وشه‌�شــى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬ب ـراى ش ـه‌هاده‌تخواز أبــو أحمــد‬ ‫الحمــوي ‪ -‬تقبلــه هللا ‪ -‬س ـه‌ياره‌يه‌كى بۆمــب ڕێژك ـراوى ته‌قانــده‌وه‌ ب ‌هس ـه‌ر‬ ‫مۆڵگه‌يه‌ ـكـى ســوپاى تور ـكـى وصه‌حه‌واتــى موڕت ـه‌دد‪ ،‬له‌نزيــك چيــاى‬ ‫“الديــر” له‌باكــورى شــارى بــاب‪ ،‬كـه‌ بــووه‌ هــۆى له‌ناوچــوون وبرينداربوونــى‬ ‫ژماره‌يه‌كيــان‪ ،‬له‌كاتێكــدا تانكێــك ودوو سـه‌ربازگوێــزه‌ره‌و ‌ه تێكشــكێندران‬ ‫به‌موش ـه‌كى ئاراســته‌كراو له‌نزيــك گونــدى “قبــر املقــري” له‌باكــورى‬ ‫ڕۆژهه‌اڵتــى بــاب‪.‬‬

‫وياليه‌تى قه‌وقاز‪:‬‬

‫له‌�ســى مانگــى ڕه‌بيعــى ي ‌هكـه‌م‪ ،‬د ‌هســته‌ ئه‌منيه‌كانــى ده‌وڵ ‌هتــى خيالفـه‌ت‬ ‫دوو هێرشــيان كــرده‌ س ـه‌ر دوو بازگ ـه‌ى پۆلي�ســى داغســتانى موڕت ـه‌دد‬ ‫له‌شــارى “خاســافيورت”‪ ،‬وه‌هێر�شــى ســێيه‌ميان كــرده‌ س ـه‌ر ده‌وريه‌ ـكـى‬ ‫پۆليــس له‌شــارى “كاسبييســك” له‌ناوه‌ڕاســتى داغســتان‪ ،‬كه‌توانيــان‬ ‫ژمار ‌هي ـه‌ك موڕت ـه‌دد بكــوژن وهه‌ندێكــى تريــش برينداربك ـه‌ن‪.‬‬

‫هه‌واڵ‬

‫‪26‬‬

‫‪ ‬شه‌هاده‌تخوازئه‌بو حه‌سه‌نى عێڕاقى‬

‫وياليه‌تى به‌غداد‪:‬‬

‫ل ‌هســێى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬أبــو حســان العراقــي ‪ -‬تقبلــه هللا ‪-‬‬ ‫كرده‌يه‌ ـكـى ش ـه‌هاده‌تخوازى جێبه‌جێكــرد وه‌ك تۆڵ ‌هس ـه‌ندنه‌وه‌يه‌ك‬ ‫له‌به‌ئامانجگرتنــى دام ـه‌زراوه‌ ته‌ندروســتيه‌كان له‌ويالي ‌هتــى نه‌ين ـه‌وا‬ ‫له‌الي ـه‌ن هاوپه‌يمانانــى خاچپه‌رســتى ڕافيــزى‪ ،‬ده‌رچــوو ب ‌هس ـه‌ياره‌‬ ‫بۆمبڕێژكراو ‌هك ـه‌ى ب ـه‌ره‌و ڕافيــزه‌ى موشــريك له‌شــارى “الصــدر”‬ ‫له‌ڕۆژهه‌اڵتــى ب ‌هغــداد‪ ،‬وته‌قاندي ـه‌وه‌ له‌ناوه‌ڕاســتى النه‌يــان‪ ،‬ك ‌هبــوه‌‬ ‫هــۆى له‌ناوچــون وبرينداربوونــى نزيك ـه‌ى س ـه‌د وپه‌نجــا ڕافيــزى موشــريك‪،‬‬ ‫وته‌قينـه‌وه‌ى دوو سـه‌ياره‌ى ڕاگيـراوى به‌دواداهــات ل ‌هسـه‌ربرينداره‌كانيــان‬ ‫له‌نه‌خۆشــخانه‌ى “الجــوادر”‪ ،‬ونه‌خۆشــخانه‌ى “الكنــدي” له‌ڕۆژهه‌اڵتــى‬ ‫شــاره‌كه‌‪ ،‬ك ‌هبــوه‌ هــۆى له‌ناوچــوون وبرينداربوونــى ش ‌هســت ئه‌نداميــان‪.‬‬ ‫ل ‌هنــۆى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬ب ـراى ش ـه‌هاده‌تخواز يحيــى العراقــي ‪ -‬تقبلــه‬ ‫هللا ‪ -‬ب ‌هس ـه‌ياره‌يه‌كى بۆمبڕێژك ـراو‪ ،‬خــۆى گه‌يانــده‌ ناوه‌ڕاســتى الن ـه‌ى‬ ‫ڕافيــزه‌ى موشــريك ل ـه‌ “علــوة جميلــة” له‌ڕۆژهه‌اڵتــى ب ‌هغــدا‪ ،‬ك ‌هبــوو‬ ‫ب ‌ههــۆى تياچــوون وبرينداربوونــى نزيك ـه‌ى ه ‌هشــتا ڕافيــزى‪ ،‬له‌كاتێكــدا‬ ‫ك ‌هب ـراى ش ـه‌هاده‌تخواز أبــو دجانــة العراقــي ‪ -‬تقبلــه هللا ‪ -‬خــۆى گه‌يانــده‌‬ ‫ناوه‌ڕاســتى گردبوونه‌وه‌يه‌ ـكـى تريــان له‌ناوچ ـه‌ى “البلديــات” له‌ڕۆژهه‌اڵتــى‬ ‫شــاروپشــتێنه‌ بۆمبڕێژكراو ‌هكـه‌ى ته‌قانــده‌وه‌‪ ،‬كـه‌ بــوو ب ‌ههــۆى له‌ناوچــوون‬ ‫وبرينداربوونــى نزيك ـه‌ى چــل وپێنــج ڕافيــزى‪.‬‬ ‫وه‌له‌يانــزه‌ى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬ودواى چاودێــرى تۆكم ـه‌ بۆالن ـه‌‬ ‫وگردبوونه‌وه‌كانــى ئه‌فس ـه‌ره‌كان وس ـه‌كرده‌كانى ســوپا وح ‌هشــدى ڕافيــزى‬ ‫ل ‌هنــاو هـه‌ردوو كۆلێــژى (طــب الكنــدي) لـه‌ ناوچـه‌ى “النهضــة” له‌ڕۆژهه‌اڵتــى‬ ‫ب ‌هغــداد‪ ،‬وكۆلێــژى (دجلــة الجامعــة) له‌ناوچ ـه‌ى “الــدورة” له‌باشــورى‬ ‫ب ‌هغــداد‪ ،‬وه‌د ‌هســته‌ى بۆمبڕێژكــردن توانــى دوو س ـه‌ياره‌ى بۆمبڕێژك ـراو‬

‫‪27‬‬

‫ڕابگرێــت وبيانته‌قێنێت ـه‌وه‌ ب ‌هس ـه‌ر گردبوونه‌وه‌‌كانيــان‪ ،‬ك ‌هبــوو ب ‌ههــۆى‬ ‫له‌ناوچــوون وبرينداربوونــى نزيك ـه‌ى حه‌فتايــان‪.‬‬

‫وياليه‌تى صالح الدين‪:‬‬

‫ل ‌هســێى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬چ ‌هنــد ئينغيماســيه‌ك ل ‌هسـه‌ربازانى خيالفـه‌ت‬ ‫هێرشــێكيان كــرده‌ س ـه‌ر پێگه‌كانــى ســوپاى ڕافيــزى له‌شــارى “ســامراء”‪،‬‬ ‫دواى پێكدادانێكــى تونــد توانيــان بچن ـه‌ نــاو بــاره‌گاى پۆلي�ســى ئيتيحــادى‬ ‫وباره‌گايه‌ ـكـى ميليشــياكانى س ـه‌المى ڕافيــزى له‌ناوه‌ڕاســتى “ســامراء”‬ ‫وه‌نزيك ـه‌ى س ـه‌د موڕت ـه‌دد كه‌وتــن له‌نێــوان كــوژراو وبرينــدار‪ ،‬ه ـه‌روه‌ك‬ ‫ئه‌فس ـه‌رێك له‌ناوچــوو به‌پل ـه‌ى موق ـه‌ده‌م‪ ،‬وچ ‌هنــد ئامێرێكــى موڕت ـه‌ددان‬ ‫ســوتان‪ ،‬وب ‌هشــێك ل ‌هه ـه‌ردوو باڵه‌خان ‌هك ـه‌ خاپوربــوو‪.‬‬

‫ئوردن‪:‬‬

‫له‌حه‌وتــى ڕه‌بيعــى كۆتايــى‪ ،‬د ‌هســته‌يه‌كى ئه‌منــى س ـه‌ر به‌ده‌وڵه‌تــى‬ ‫ئيســامى توانيــان موڕت ـه‌د (بســام الحورانــي) ئيغتيــال بك ـه‌ن كه‌پل ـه‌ى‬ ‫ڕه‌قيبــى يه‌ك ‌همــى ه ‌هبــوو‌ له‌پۆلي�ســى ئوردنــى موڕتـه‌دد ل ‌هسـه‌رڕێــگاى “آيــل”‬ ‫ل ـه‌ معــان له‌باشــورى ئــوردن‪.‬‬

‫ویالیەتی ڕەققە‪:‬‬

‫لــەڕۆژی ھەشــتی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬ژمارەیــەک لەســەربازانی خیالفــەت‬ ‫ھێرشــێکی کتوپڕیــان ئەنجامــدا بۆســەر موڕتەددانــی‪ PKK‬لەشــارۆچکەی‬ ‫“تــەل ســمن” وگوندی”خنزیــر” کەدەکەوێتــە باکــووری ڕەققــە تێیــدا‬ ‫ڕوبەڕوبونــەوەی دژوارڕوویــدا ولەئەنجامــدا نزیکــە �ســی موڕتــەدد کــوژران‬ ‫لەشــارۆچکەکەدا‪ ،‬لەکاتێکــدا چــل کە�ســی تــر تێکەوتــن لەئەنجامــی‬ ‫کەوتنــی کاروانەکەیــان بۆنــاو بۆســەیەکی دان ـراو ئەمــەش لەســاتی ھاتیــان‬ ‫بــەرەو ھانــای ئەندامەکانیانــەوە لەگونــدی خنزیــر‪ ،‬کەلەئەنجامــدا بــووە‬

‫ھــۆی لەناوبردنــی تــەواوی ھێزەکەیــان وتێکشــکاندنی‬ ‫ئوتومبێلێکیــان لەجــۆری ‪ BMP‬وپێنــج س ـه‌ياره‌ى د ‌هبــل‪.‬‬ ‫ولەشــازدەی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬دەســتەیەک‬ ‫ئینغیما�ســی تووانیــان خۆیــان بگەیەننــە بەرەکانــی‬ ‫دوواوەی مۆڵگــەی موڕتەددانــی ‪ PKK‬لەگونــدی‬ ‫“ســویدیة صغیــرە” لەدەوروبــەری ڕۆژئــاوای ویالیەتەکــە‪،‬‬ ‫بەجۆرێــک ئینغیماســیەکان کتوپــڕ ھێرشــیان کــردە‬ ‫ســەریان وڕوبەڕوبوونــەوە بــەردەوام بــوو بۆمــاوەی‬ ‫چەندیــن کاتژمێــر‪ ،‬باڵوەیــان پێک ـرا لەالیــەن ب ـرای‬ ‫شــەھادەتخواز أبــی عبــدەللا الشیشــانی ‪ -‬تقبلــه هللا ‪-‬‬ ‫بۆئــەوەی ئوتومبێلــە بۆمبڕێژکراوەکــەی بتەقێنێتــەوە‬ ‫لەناوەنــدی کۆمەڵــی موڕتــەددان لەناوگوندەکــە‪،‬‬ ‫موڕتــەددەکان ھانایــان بــردە فڕۆکــەی خاچپەرســتەکان‬ ‫وھاوکاریــان پێگەیشــت لــەدەرەوەی گوندەکــەوە تــا بـرای‬ ‫شــەھادەتخوازمان أبــو خطــاب الدمشــقی ‪ -‬تقبلــه‬ ‫هللا ‪ -‬بۆیــان دەرچــوو وئوتومبێلــە بۆمبڕێژکراوەکــەی‬ ‫تەقانــدەوە لەنــاو گردبوونه‌وه‌يه‌ ـكـى گــەورەی ئەنــدام وکەرەســتەکانیان‪،‬‬ ‫کەلەئەنجامــدا ژمارەیە ـکـی گــەورەی کــوژراو وبرینــداری لەئەندامەکانــی‬ ‫ئــەو ھاوکارییــە خســتەوە‪ ،‬ســەرەڕای ئــەوەش ھەشــت بۆمبــی چێنــدراو‬ ‫تەقییــەوە لەنــاو گردبوون ـه‌وه‌ى ئەندامەکانــی موڕتــەددان لەگونــدی‬ ‫“ســویدیە صغیــرە”‪ ،‬لەوکاتەشــدا دەســتەی ئینغیماســییەکان ھێرشــیان‬ ‫کــردە ســەر ھــەردوو گونــدی “بیئــر خویــم” و”جعبــر شــرقی” کەدەکەوێتــە‬ ‫باکــووری شــاری طەبەقــە‪ ،‬ڕوبەڕوبوونــەوە لەگــەڵ موڕتــەددەکان ڕوویــدا‬ ‫وکوشــتار وبرینداریــان خســتە ڕیزەکانیانــەوە‪ ،‬لەســاتی جەنگەکانیشــدا‬ ‫فڕۆکــەی ھاوپەیمانــی خاچپەرســتی ھەســتا بەچەندیــن ھێر�شــی ئاســمانی‪،‬‬ ‫کەحــەوت دانەیــان مۆڵگــەی موڕتەددانــی ‪PKK‬یــان پێــکا لەڕێگــەی‬ ‫ھەڵــەوە‪ ،‬وســەرەنجامی ســەرژمێری ھێرشــەکانی موجاھیــدان بۆســەر‬ ‫موڕتــەددەکان گەیشــتە ســەد کــوژراو‪،‬‬ ‫ولەبیســت وپێنجــی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬ســەربازانی خیالفــەت موڕتەددانــی‬ ‫‪PKK‬یــان توو�شــی سەرســوڕمان کــرد بەھێرشــێکی بەرف ـراوان لەناوچــەی‬ ‫“جعبــر”‪ ،‬وناحیــەی “جەڕنیــە”‪ ،‬لەدەوروبــەری ڕۆژئــاوای ویالیەتەکــە‪،‬‬ ‫بەجۆرێــک ئینغیماســییەکان لــەدووای نیــوەی شــەو لەســەر شــێوەی‬ ‫گرووپ دەرچوون وچاالکی پێچکردنەوەیان ئەنجامدا لە�سێ میحوەرەوە‪،‬‬ ‫وھێرەشــەکان دەســتیانپێکرد لەگوندەکانــی “عەطشــانە”‪ ،‬و”أعيــوج”‪،‬‬ ‫و”علــي عمــر”‪ ،‬پاشــان بــەرەو گونــدی “جــەدداح”‪ ،‬و”مەحمودلــی”‪،‬‬ ‫کەتێیــدا ســەرجەم ئەندامانــی ‪ PKK‬لەوگوندانــە کــوژران‪ ،‬لەکاتێکــدا‬ ‫دەســتەی ئینغیما�ســی تــر ھێرشــیان کــردە ســەر گوندی”طوەیحنــە”‪،‬‬ ‫لەوێشــەوە دەرچــوون بــەرەو ھــەردوو گونــدی “أبــو صەخــرە” و”جعبــر”‪،‬‬ ‫وقــەاڵی جعبــری دێریــن‪ ،‬ھــەروەک کۆمەڵێکــی تــر ھێرشــیان کــردە ســەر‬ ‫شــارۆچکەی “جەڕنیە”‪ ،‬کەلەئەنجامی ھێرشــەکەدا ســەربازانی خیالفەت‬ ‫دەســتیانگرت بەســەر ژمارەیــەک گونــد‪ ،‬ولەناوبردنــی دەیــان ئەندامــی‬ ‫موڕتەددانــی ‪ ،PKK‬وبرینداربوونــی ژمارەیە ـکـی تــر‪.‬‬

‫‌يه‌كێك له‌تياچووانى په‌كه‌كه‬

‫ولەبیســت وحەوتــی ڕەبیعــى كۆتايــى‪� ،‬ســی و�ســێ موڕتــەدد لــە ‪PKK‬‬ ‫کــوژران وشــازدەی تــر برینــدار بــوون لەئەنجامــی ھێرشــێکی ســەربازانی‬ ‫خیالفــەت بۆســەرمۆڵگەکانیــان لەھــەردوو گونــدی “خنزیــر” و”تــل ســمن”‪،‬‬ ‫کەتێیــدا ڕوبەڕوبوونــەوەی دژوارڕوویــدا‪ ،‬کەتێیــدا موجاھیــدان مۆڵگــەی‬ ‫موڕتەددەکانیــان پێــکا بەزیاتــر لەســەد وبیســت وپێنــج مووشــەکی ھــاوەن‪،‬‬ ‫ولــەدووای ئــەوەش گەڕانــەوە بۆســەنگەرەکانی خۆیــان بەســەالمەتی‪،‬‬ ‫لەکاتێکــدا گرووپێکــی تــر لەســەربازانی خیالفــەت ھێرشــیان کــردە‬ ‫ســەر مۆڵگــەی موڕتەددانــی ‪ PKK‬لەنزیــک گونــدی “حەیــەوی” لەڕيفــى‬ ‫باکــووری ویالیەتەکــە‪ ،‬کەتێیــدا تووانیــان پێنــج موڕتــەدد بکــوژن لەســاتی‬ ‫ھەوڵدانيــان بۆھەڵھاتنیــان لەبیابــان‪ ،‬ولــەدووای ئــەوەش موجاھیــدان‬ ‫گەڕانــەوە بۆســەنگەرەکانی خۆیــان بەســەالمەتی وبەدەســتکەوتی چە ـکـی‬ ‫ســووک وزه‌خيــره‌وه‌‪.‬‬

‫ویالیەتی نەینەوا‪:‬‬

‫لەنــۆی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬ژمارەیــەک لەســەربازانی خیالفــەت ھێرشــێکی‬ ‫دژواریــان کــردە ســەر کۆبوونــەوەی ســووپای ڕافیــزی ومیلیشــیاکانی‬ ‫لەدەوروبــەری “شــوققه‌كانى حەدبــاء” کەدەکەوێتــە باکــوور وڕۆژھەاڵتــی‬ ‫موســڵ‪ ،‬کەتێیــدا ڕوبەڕوبوونــەوە بەردەوامبــوو بەچە ـکـی ســووک‬ ‫ومامناوەنــد بۆمــاوەی چەندیــن کاتژمێــر‪ ،‬کەلەئەنجامــدا �ســی ویــەک‬ ‫موڕتــەدد لەناوب ـران وژمارەیە ـکـی تریــش برینــداربــوون‪ ،‬لــەدووای ئــەوەش‬ ‫دوو شــەھادەتخواز أبــو أنــس املصــاوی وأبــو بكــر املصــاوی ‪ -‬تقبلهمــا‬ ‫هللا ‪ -‬ئۆتۆمبێلــە بۆمبڕێژکراوەکەیــان تەقانــدەوە بۆســەر کۆبوونــەوە‬ ‫وکەرەســتەی موڕتــەددەکان‪ ،‬کەبــووە ھــۆی لەناوبردنــی نزیکــەی بیســت‬ ‫ویــەک ئەندامیــان وبرینداربوونــی ژمارەیە ـکـی تــر‪ ،‬وتێکشــکاندنی دوو‬ ‫ئۆتۆمبێــل لەجــۆری ھەمــەڕ‪ ،‬وســووتاندنی بینایــەک کەتێیــدا ئەمانــەوە‪،‬‬ ‫لەکاتێکــدا ب ـرای شــەھادەتخواز أبــو أحمــد الشــامی ‪ -‬تقبلــه هللا ‪-‬‬ ‫هه‌واڵ‬

‫‪28‬‬

‫دەرچــوو بەئوتومبێلــە بۆمبڕێژکراوەکەیــەوە‪ ،‬بۆئــەوەی لەناوه‌ڕاســتی‬ ‫کۆبوونــەوەی ســووپای ڕافیــزی ومیلیشــیاکانی بیتەقێنێتــەوە‪ ،‬لەگەڕە ـکـی‬ ‫“س ـه‌الم” لەباشــووری موســڵ‪ ،‬کەبــووە ھــۆی لەناوبردنــی یــازدە موڕتــەدد‬ ‫وبرینداربوونــی ژمارەیە ـکـی تــر‪ ،‬وتێکشــکاندنی چــوار ئۆتۆمبێــل لەجــۆری‬ ‫ھەمــەڕ‪ ،‬وخانوویــەک کەتێیــدا ئەمانــەوە‪.‬‬

‫سۆماڵ‪:‬‬

‫لــەدەی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬دوو ئەندامــی پۆلی�ســی ســۆماڵی موڕتــەدد‬ ‫کــوژران وســێی تــر برینداربــوون لەئەنجامــی ھێرشــێکی ســەربازانی‬ ‫خیالفــەت بەبۆمبــی دەســتی بۆســەر بازگەیــەک لەنزیــک دووڕیانــی “علــی‬ ‫صۆفــی” لەشــاری مەقدیشــۆ‪.‬‬

‫ویالیەتی غه‌ڕبى ئەفریقیا‪:‬‬

‫لــەدەی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬ســەربازانی خیالفــەت تووانیــان بیســت‬ ‫ســەربازی ھاوپەیمانــی ئەفریقــی بکــوژن لەئەنجامــی ھێرشــێک بۆســەر‬ ‫مۆڵگەکانیــان لەشــارۆچکەی “بونــی یــادی” لەناوچــەی “یوبیــە”‬ ‫کەدەکەوێتــە باکــوور وڕۆژھەاڵتــی نێجیریــا‪.‬‬

‫ویالیەتی خەیر‪:‬‬

‫لەشــازدەی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬کۆمەڵــە گرووپێکــی ئینغیما�ســی‬ ‫له‌به‌ره‌ب ‌هيــان خۆیــان گەیانــدە مۆڵگەکانــی نوســەیڕییەکان لەڕۆژئــاوای‬ ‫فڕۆکەخانــەی خەیــری ســەربازی وتووانیــان دەســتبگرن بەســەر‬ ‫ناوچــەی “ســکن املھندســین” کەموڕتــەددەکان تێیــدا ئەمانــەوە‬ ‫ووەک ھێڵێکــی بەرگــری پێــش فڕۆکەخانــە دایاننابــوون لەدیــوی‬ ‫ڕۆژئــاوا وڕوبه‌ڕووبوونــەوەکان بوونــە ھــۆی لەناوبردنــی پێنــج موڕتــەدد‬ ‫وبرینداربوونــی ژمارەیە ـکـی تــر‪.‬‬

‫ولەحەڤــدەی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬ســەربازانی خیالفــەت بــەردەوام بــوون‬ ‫لەپێشــکەوتن وگەمارۆیــان خستەســەر فڕۆکەخانــەی ســەربازی وچــوار‬ ‫گــەڕەک وناوچــەی نزیــک فڕۆکەخانــە‪ ،‬وجیایانکــردەوە لەنێــوان گــەڕەک‬ ‫وناوچەکانــی تــر کەدەکەونــە ژێردەســتی ســووپای نوســەیڕی ومیلیشــیا‬ ‫ڕافیزیــەکان لەباکــوور وڕۆژئــاوای شــار‪.‬‬ ‫ئەمــەش لــەدووای پێشــکەوتنەکانی ســەربازانی خیالفــەت ھــات‬ ‫لەڕۆژئــاوای فڕۆکەخانــە‪ ،‬کەدەســتیانگرت بەســەر ناوچــەی “مەکابــس‬ ‫القرمیــد” و”مشــروع الجريــة الســكني”‪ ،‬کەبــووە ھــۆی گەیاندنــی‬ ‫گەڕەکەکانــی باشــووری ڕۆژئــاوا بەچیــای ثــردە کەدەکەوێتــە الی ڕۆژئــاوای‬ ‫شــارەکەوە‪ ،‬ھــەروەک پێشــڕەوییە نوێیەکــە بــووە ھــۆی جیاکردنــەوە‬ ‫لەنێــوان ناوچەکانــی ژێردەســتی ســووپای نوســەیڕی لەفڕۆکەخانــە‬ ‫وئەوانــەی دەوروبــەری لەلیــوای ‪ 137‬وگەڕەکەکانــی باکــووری ڕۆژئــاوای‬ ‫شــارەکە‪ ،‬وھەروەھــا ســەربازانی خیالفــەت دەســتیانگرت بەســەر “جبــل‬ ‫العمــال” کــەدەروازەی شــارەکەیە وده‌ڕوانێت ـه‌ ناوچــەی “مەقبــەرە”‬ ‫کەنزیکــە لێیــەوە‪ ،‬لەگــەڵ “کراجــات البوملــان” وژمارەیــەک ناوچــەی‬ ‫نــاو گەڕە ـکـی “العمــال” لەباشــوور وڕۆژئــاوای شــارەکە‪ ،‬وســەرەنجامی‬ ‫جەنگــەکان بووەھــۆی کوشــتنی چــل ئەندامیــان بەالیەنــی کەمــەوە‬ ‫لەســووپای نوســەیڕی ومیلیشــیا ڕافیزیــەکان‪ ،‬ھــەروەک تۆپھاوێژێکــی‬ ‫عەیــار ‪ 57‬ملــم وتانكێــك وئوتومبێلێکــی شــیلکایان تێکشــکا‪.‬‬

‫ولەنــۆزدەی ڕەبیعــى كۆتايــى‪ ،‬ب ـرای شــەھادەتخوازمان أبــو علـ ّ ٍـي‬ ‫ـامي ‪ّ -‬‬ ‫الشـ ّ‬ ‫تقبله هللا ‪ -‬دەرچوو بەئۆتۆمبێلە بۆمبڕێژکراوەکەیەوە بۆئەوەی‬ ‫لەناوه‌ڕاســتی کۆمەڵــی موڕتــەددان بیتەقێنێتــەوە لەدەوروبــەری شــەریکەی‬ ‫کارەبــا کەدەکەوێتــە چوارچێــوەی شــاری خەیــرەوە‪ ،‬کەتێیــدا ژمارەیە ـکـی‬ ‫زۆریــان لێکــوژرا‪ ،‬وژمارەیە ـکـی تریشــیان برینداربــوون‪ ،‬بۆئــەوەی لــەدووای‬ ‫خــۆی دەســتەی هه‌ڵكوتان ‌هس ـه‌ر‬ ‫دەرچــن بۆکوشــتنی ئەوانــەی‬ ‫سه‌ربازانى خيالفه‌ت له‌وياليه‌تى خه‌يرهێرش ده‌كه‌ن بۆسه‌رنوسه‌يري ‌ه موڕته‌دده‌كان‬ ‫کــە ڕزگاریانبــووە‪ ،‬موجاھیــدان‬ ‫پێنەچــوو‬ ‫ھەتــا‬ ‫زۆریــان‬ ‫دەســتیانگرت بەســەر بینــای‬ ‫شــەریکە وناوچــەی نزیــک لێیــەوە‪،‬‬ ‫ھــەروەک دەســتیانگرت بەســەر‬ ‫نەخۆشــخانەی گۆڕەپانی ســووپای‬ ‫نوســەیڕی‬ ‫لەچوارچێــوەی‬ ‫شــار‪ ،‬وســەرژمێری کــوژراوی‬ ‫موڕتــەددەکان گەیشــتە زیاتــر‬ ‫لەپــازدە لەناوچــوو وھەروەھــا‬ ‫ژمارەیە ـکـی تــر لەبرینــدار‪.‬‬

‫‪29‬‬

‫تاقيده‌كات ـه‌وه‌‪ ،‬س ـه‌ير ده‌كات كه‌به‌ندايه‌تيــان چۆن ـه‌ ل ـه‌م كات ـه‌دا‪،‬‬ ‫وه‌كاتێــك هللا به‌رژه‌و ‌هنــدى به‌نده‌كانــى لـه‌وه‌ دانــا‪ ،‬له‌دونيــا وپاداشــتى ڕۆژى‬ ‫دوايــى‪ ...‬وه‌ له‌وانـه‌ كاتێــك چــوه‌ نــاو مه‌كکـه‌ خ ‌هڵــك ده‌يانگــوت‪ :‬ئـه‌وه‌ هـه‌وه‌‬ ‫ئ ـه‌وه‌ ه ـه‌وه‌‪ ،‬ئه‌ويــش پشــتى خواركــرده‌وه‌ ل ‌هس ـه‌ر ســواره‌كه‌ى وده‌يگــوت‪:‬‬ ‫هللا اعلــى وأجــل‪ ...‬وه‌ لـه‌ طاريقــى كــوڕى شـه‌هابه‌و ‌ه ده‌ڵێــت كاتيــك عومـه‌ڕ‬ ‫هات ـه‌ شــام له‌ڕێگايــدا گۆمێــك ئــاو ه ‌هبــوو ئه‌ويــش له‌وشــتره‌كه‌ى داب ـه‌زى‬ ‫وخوفه‌كانــى داك ‌هنــد وبه‌د ‌هســتى گرتــى ول ـه‌ ئاو ‌هك ـه‌ ڕۆيشــت وشتره‌كه‌�شــى ‬ ‫ل ‌هگ ـه‌ڵ بــوو‪ ،‬ئ ‌هبــو عوب ‌هيــده‌ پێــى گــوت‪ :‬به‌ڕاســتى ئ ‌همــڕۆ شــتێكى گ ـه‌وره‌ت‬ ‫ئه‌نجامــدا الى ئه‌هلــى زه‌وى‪ ،‬ئه‌ويــش ل ‌هســنگى دا وگوتــى‪ :‬ئ ‌هگ ـه‌ر جگ ـه‌‬ ‫ل ‌هتــۆ ئ ـه‌وه‌ى گوتبــا ئ ـه‌ى ئ ‌هبــو عوب ‌هيــده‌‪ ،‬ئێــوه‌ له‌زه‌ليلتريــن وگه‌مژه‌ترينــى ‬ ‫خه‌ڵكــى بــوون هللا شــكۆمه‌ندى كــردن به‌ئيســام‪ ،‬هه‌رچ ‌هنــده‌ داواى شــكۆ‬ ‫بك ـه‌ن له‌جگ ـه‌ ل ـه‌و ئ ـه‌وه‌ هللا زه‌ليلتــان ده‌كات” گوت ـه‌ى ت ‌هب ـه‌ڕى كۆتايــى‬ ‫هــات [شــرح صحيــح البخــاري]‪.‬‬ ‫زانين‪.‬‬ ‫شه‌شه‌م‪ :‬داواكردن له‌هللا‬ ‫وخۆبه َ‌ك َ ُه‌م ُ ّ‬ ‫َ‬ ‫ََ ْ َ‬ ‫اللـ ُـه فــي َم َ‬ ‫اطـ َـن ك ِثيـ َـر ٍة َ َو َيـ ْـو َم‬ ‫و‬ ‫ـم‬ ‫ـ‬ ‫ك‬ ‫ر‬ ‫ص‬ ‫ن‬ ‫ـد‬ ‫ـ‬ ‫ق‬ ‫﴿ل‬ ‫هللا تعالــى ده‌فه‌رمووێــت‪:‬‬ ‫ِ‬ ‫ُ َْ ْ َ ْ َ َ ْ ُ ْ َ ْ َُ ُ ْ ََ ْ ُ ْ َ ُ‬ ‫نكـ ْـم َشـ ْـي ًئا َِو َ‬ ‫ض َاقـ ْـت َع َل ْي ُكـ ُـم األ ْرضُ‬ ‫حنيـ ٍـن ِإذ أعجبتكــم كثرتكــم فلــم تغـ ِـن ع‬ ‫ُ َّ‬ ‫ِب َمــا َر ُح َبـ ْـت ثـ َّـم َول ْي ُتــم ُّم ْد ِب ِريـ َـن﴾ [التوبــة ‪ ،]25‬ابــن كثيــر ‪-‬رحمــه هللا‪ -‬ده‌ڵێــت‪:‬‬ ‫“ابــن جور ‌هيــج له‌موجاهيــده‌وه‌ گێڕاوي ‌هت ـه‌وه‌ وده‌ڵێــت‪ :‬ئ ـه‌وه‌ ي ‌هك ـه‌م‬ ‫ئاي ‌هت ـه‌ كه‌دابه‌زي ـه‌وه‌ ل ‌هســوڕه‌تى (ب ـراءة) كه‌با�ســى هللا تعال ـی‌ وفه‌زڵه‌كانــى‬ ‫وچاكه‌كانــى ده‌كات ك ‌هس ـه‌رى خســتن ل ـه‌زۆر شــوێن ول ـه‌ غ ـه‌زوه‌كان‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫ل ‌هگ ـه‌ڵ ڕ ‌هســول هللا صلــﮯ اللــه عليــه وســلم‪ ،‬ئ ـه‌وه‌ش ل ـه‌ الي ـه‌ن هللا تعالــی‬ ‫و ‌هيـه‌ وسـه‌ركه‌وتنه‌ له‌اليـه‌ن هللا وه‌‪ ،‬نـه‌ به‌ژماره‌يانـه‌ ونـه‌ به‌كه‌ر ‌هســته‌يانه‌‪،‬‬ ‫وه‌ ئــاگادارى كردن ـه‌وه‌ ك ‌هس ـه‌ركه‌وتن الى هللا ي ـه‌ جاكه‌مبــن يــان زۆر‪،‬‬ ‫به‌ڕاســتى ڕۆژى حون ‌هيــن له‌خۆبايــى بــوون به‌زۆريه‌ك ‌هيــان‪ ،‬ل ‌هگـه‌ڵ ئـه‌وه‌ش‬ ‫ئ ـه‌وه‌ ســودى بۆيــان ن ‌هبــوو وهه‌اڵتــن وپشــتيان هه‌ڵكــرد جگ ـه‌ له‌كه‌مێــك‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫نه‌بێــت كه‌مان ـه‌وه‌ ّ ل ‌ه ّگ ـه‌ڵ ڕ ‌هســول ّ هللا صلــﮯ اللــه عليــه وســلم”‪.‬‬ ‫وه‌ڕ ‌هســول صلــﮯ اللــه عليــه وســلم ده‌فه‌رمووێــت‪(( :‬هللا نيــگاى بۆكــردم‬ ‫كه‌خۆتــان ب ‌هك ـه‌م بگــرن)) [موســليم گێڕاويه‌تي ـه‌وه‌ له‌عيــازى كــوڕى‬ ‫حه‌ماڕ]‪،‬ابــن ق ‌هيــم ده‌ڵێــت‪“ :‬بـه‌رده‌وام بوونــى پێويســت بــوون بـه‌هللا تعالــی‬ ‫ل ‌هگ ـه‌ڵ بوونــی خــەوش‪ ،‬باشــتره‌ له‌بێخەو�شــی ل ‌هگ ـه‌ڵ سەرســامبوون بــە‬ ‫خــۆی” [طريــق الهجرتيــن]‪.‬‬ ‫ل ـه‌ موســليم هاتــوه‌ ك ـه‌ ئ ‌هبــو هوڕ ‌هيــڕه‌ ‪-‬هللا لێــى ڕازى بێــت‪ -‬ده‌ڵێــت‪:‬‬ ‫((كـه‌س خــۆى ب ‌هكـه‌م نازانــێ بەرامبــەربــە هللا تعالــی ئيــا پــەروردگاربـه‌رزى‬ ‫ده‌كات ـه‌وه‌))‪ ،‬ئ ـه‌و به‌رزي ـه‌ش له‌دونيــا ب ‌هس ـه‌ركه‌وتن ولێدانــى دوژمــن‬ ‫وباســكردنى ده‌بێــت‪ ،‬و ‌هل ـه‌ دواڕۆژ به‌به‌رزكردن ـه‌وه‌ى پل ـه‌ وشــوێنى بــاش‬ ‫ده‌بێــت‪.‬‬ ‫ابــن بطــال ده‌ڵێــت‪“ :‬عائيش ـه‌ ده‌ڵێــت‪ :‬ئێــوه‌ بێئــاگان له‌باشــترين‬ ‫به‌ندايه‌تــى؛ خۆب ‌هك ـه‌م زانيــن‪ ،‬ت ‌هب ـه‌ڕى ‪-‬رحمــه هللا‪ -‬ده‌ڵێــت‪ :‬خۆب ‌هك ـه‌م‬ ‫زانيــن له‌كاتــى تاقيكردن ـه‌وه‌كان ك ـه‌هللا تعالــی ب ‌هنــده‌ باوه‌ڕداره‌كانــى پــێ‬

‫ّ‬ ‫تعالی‪.‬‬ ‫ه‬ ‫الل‬ ‫ويردى‬ ‫ْ َ َ‬ ‫حه‌وته‌م‪َّ َ :‬‬

‫ًَ َ ْ ْ‬ ‫ّ‬ ‫اللــه تعالــى ده‌فه‌رمووێــت‪َ :‬‬ ‫﴿يــا أ ُّي َهــا ال ِذيـ َـن َآم ُنــوا ِإذا ل ِق ُيتـ ْـم ِفئــة فاث ُب ُتــوا‬ ‫ُْ ْ ّ َ‬ ‫َّ َّ ُ ُ َ َ‬ ‫َواذكـ ُـروا اللـ َـه ك ِثيـ ًـرا ل َعلكـ ْـم ت ْفل ُحــون﴾ [األنفــال ‪ ،]45‬ت ‌هب ـه‌ڕى گوتــى‪:‬‬ ‫ُْ ْ ّ َ‬ ‫َ(واذكـ ُـروا اللـ َـه ك ِثيـ ًـرا) ده‌ڵێــت‪ :‬داواى سـه‌ركه‌وتن وزيانــدان بكـه‌ن ب ‌هسـه‌ر‬ ‫دوژمــن‪ ،‬وويــردى هللا بك ـه‌ن ب ـه‌دڵ وزمانه‌كانتــان به‌ڵكــو س ـه‌رفرازبن”‪،‬‬ ‫ق ‌هتــاده‌ گوتويه‌تــى‪“ :‬هللا ويــردى دانــاوه‌ ل ‌هسـه‌رقاڵترين كات؛ له‌كاتــى لێدانــى‬ ‫شمشــێره‌كان”‪.‬‬ ‫وه‌ قورتوبــى ووته‌يه‌ ـكـى به‌نرخــى ه ‌هي ـه‌ له‌ڕاڤ ـه‌ى ئ ـه‌م ئاي ‌هت ـه‌ وده‌ڵێــت‪:‬‬ ‫“زانايــان س ـه‌باره‌ت ب ـه‌م ويــرده‌ �ســێ ووت ‌هيــان ه ‌هي ـه‌‪ :‬ي ‌هك ـه‌م يــادى هللا ‬ ‫بك ـه‌ن له‌كاتــى ترســانى دڵه‌كانتــان ل ‌هب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى ويــرد يارمه‌تيــت ده‌دات‬ ‫بۆپێچ ‌هســپاوى له‌تەنگانــەدا‪ ،‬دووه‌م‪ :‬جێگيربــن به‌دڵه‌كانتــان ويــادى‬ ‫بك ـه‌ن به‌زمانه‌كانتــان ل ‌هب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى دڵ ئــارام ناگرێــت له‌كاتــى ب ‌هي ـه‌ك‬ ‫گه‌يشــتن ل ‌هگـه‌ڵ دوژمــن وزمــان ده‌شــڵه‌ژێ‪ ،‬فه‌رمانــى به‌ويــرد كــردوه‌ تــا دڵ‬ ‫ـپاو بێــت ل ‌هس ـه‌رويــرد وئ ـه‌و ‌ه َ ده‌ڵێــت‬ ‫جێگيــربێــت ودڵنيــا بێــت وزمــان چ ‌هسـ‬ ‫ص ْبـ ًـرا َو َث ّبـ ْـت أ ْق َد َامنــاَ‬ ‫﴿رَّب َنــا َأ ْفــر ْغ َع َل ْي َنــا َ‬ ‫ك ـه‌ هاوه‌ڵه‌كانــى طاڵــوت گوتيــان‪َ :‬‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َْ‬ ‫َ ُ َ َ َْ‬ ‫انص ْرنــا َعلــى القـ ْـو ِم الكا ِف ِريـ َـن﴾ [البقــرة ‪ .]250‬ئ ـه‌م حاڵ ‌هت ـه‌ش ته‌نهــا‬ ‫و‬ ‫له‌كاتــى به‌هێــزى هللا ناســين وبه‌رچاوڕونــى ده‌بێــت ئه‌ويــش ئازايه‌تيه‌ ـكـى‬ ‫ســوپاس كـراوه‌ له‌نــاو خه‌ڵكــى‪ ،‬ســێيه‌م‪ :‬يــادى ئـه‌وه‌ بك ‌هنـه‌و ‌ه كـه‌هللا به‌ڵێنــى ‬ ‫پێــداون له‌كڕينــى گيان ـه‌كان وپاداشــته‌كه‌ى بۆتــان “‪.‬‬ ‫ده‌ڵێــم ده‌كرێــت كه‌ه ‌همــوو ئه‌وانــه بگرێت ـه‌وه‌ ل ‌هيــادى هللا به‌زمــان‬ ‫وه ‌هســتكردنى به‌هێــزى ‌دڵ وبيرهێنان ـه‌وه‌ى به‌ڵێنــى هللا ل ‌هس ـه‌ركه‌وتن‬ ‫له‌دونيــا وبه‌ه ‌هشــته‌كان لـه‌ڕۆژى دوايــى‪ ،‬هللا تعالــى به‌موســا ده‌فه‌رمووێــت‪:‬‬ ‫ََ‬ ‫ْ‬ ‫﴿ول َت ِن َيــا ِفــي ِذكـ ِـري﴾ [طــه ‪ ،]42‬ابــن‌کثيــر ‪-‬رحمــه هللا‪ -‬گوتــى‪“ :‬مه‌ب ‌هســت‬ ‫ئه‌و ‌هي ـه‌ ك ـه‌ ئ ـه‌وان الواز ن ‌هبــن ل ـه‌ يــادى پــەروەردگار له‌كاتــى ڕوبه‌ڕوبون ـه‌وه‌‬ ‫ل ‌هگ ـه‌ڵ فيرع ـه‌ون بۆئ ـه‌وه‌ى يــادى هللا ببێت ـه‌ يارم ‌هتــى وهێزێكــى شــكێنه‌ر‬ ‫بۆيــان‪ ،‬ه ـه‌روه‌ك ل ـه‌ فه‌رمــووده‌ داهاتــووه‌‪(( :‬به‌ڕاســتى به‌نده‌كانــم ه ‌همــوو‬ ‫وتار‬

‫‪30‬‬

‫ب ‌هنــده‌ى منــن ئه‌وانـه‌ى كـه‌ يــادم د ‌هكـه‌ن لـه‌ كاتــى جه‌نگــدا)) [رواه الترمــذي‬ ‫عــن عمــارة بــن زعكــرة]”‪.‬‬ ‫وه‌ بزان ـه‌ ك ـه‌ ويــردى هللا له‌كاتــى ج ‌هنــگ به‌نهێنــى ده‌كرێــت‪ ،‬حاكــم‬ ‫گێڕاويه‌تي ـه‌وه‌ وبه‌دروســتى دانــاوه‌ له‌ئ ‌هبــو موســاوه‌ هللا لــێ ڕازى بــێ‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫كه‌پێغه‌مب ـه‌ر صلــﮯ اللــه عليــه وســلم پێــى ناخــۆش بــوو له‌كاتــى جه‌نــگ‬ ‫گوێبيســتى د ‌هنــگ بێــت‪.‬‬

‫ه ّه‌شته‌م‪ :‬نزا‬ ‫َ َ‬ ‫ُُ‬ ‫ُ ُ‬ ‫ُ‬ ‫اللــه تعالــى فه‌رمووي ‌هتــى‪﴿ :‬قـ ْـل َمــا َي ْع َبــأ ِبكـ ْـم َرِّبــي لـ ْـول ُد َعاؤكـ ْـم﴾‬ ‫َ‬ ‫ـوه ُم ْخلصيـ َـن َلـ ُـه ّ‬ ‫الديـ ْ‬ ‫﴿ف ْاد ُعـ ُ‬ ‫ـن﴾ َ[غافــر‬ ‫[الفرقــان ‪ ]77‬وه‌ فه‌رمووي ‌هتــى‪:‬‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ّ‬ ‫ً َ‬ ‫﴿و ْاد ُعـ ُ‬ ‫‪ ]65‬وه‌ فه‌رمووي ‌هتــى‪َ :‬‬ ‫ـوه َخ ْوفــا َوط َم ًعــا ِإ َّن َر ْح َمـ َـت اللـ ِـه ق ِريـ ٌـب‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ّ َ ُْ‬ ‫ال ْحس ـن َين﴾ [األع ـراف ‪ ]56‬وه‌ فه‌رمووي ‌هتــى‪َ :‬‬ ‫﴿وقـ َ‬ ‫ـال َرُّبكـ ُـم ْاد ُعو ِنــي‬ ‫مــن‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َأِ ْسـ َـتج ْب َل ُكـ ْـم إ َّن َّالذيـ َـن َي ْسـ َـت ْكب ُر َ‬ ‫ون َعـ ْـن ع َب َادتــي َسـ َـي ْد ُخ ُلو َن َج َه َّنــمَ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َ ِ َِ َ‬ ‫َ ّ‬ ‫﴿وِإذا َســأل َك ِع َبـ ِـادي َع ِ ّنــي ف ِإ ِنــي‬ ‫َد ِاخ ِريـ ُ َـن﴾ [غافــر ‪ ]60‬وه‌ فه‌رمووي ‌هتــى‪:‬‬ ‫َْ‬ ‫َ‬ ‫ْ ْ ْ ْ َ َّ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ق ِريـ ٌـب أ ِجيـ ُـب َد ْعـ َـوة الـ َّـد ِاع ِإذا َد َعـ ِـان فل َي ْسـ َـت ِج ُيبوا ِلــي َول ُيؤ ِم ُنــوا ِبــي ل َعل ُهـ ْـم‬ ‫ُ َ‬ ‫َي ْرشـ ُـدون﴾ [البقــرة ‪.]186‬‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫وه‌ صلــﮯ اللــه عليــه وســلم فه‌رمووي ‌هتــى‪(( :‬پاڕان ـه‌وه‌ خــۆى عيباد ‌هت ـه‌))‬ ‫[رواه ابــن ماجــه وأبــو داود والترمــذي والنســائي عــن النعمــان بــن بشــير]‪،‬‬ ‫وه‌ فه‌رمووي ‌هتــى‪(( :‬هيــچ شــتێك به‌ڕێزتــر ني ـه‌ الى هللا ل ـه‌ دوعــا وپاڕان ـه‌وه‌))‬ ‫[رواه الحاكــم عــن أبــي هريــرة]‪ ،‬وه‌ فه‌رموويه‌تــى‪(( :‬ئـه‌وه‌ى داوا لـه‌هللا تعالــی‬ ‫ن ـه‌كات ئ ـه‌وه‌ لێــى تــوڕه‌ ده‌بێــت)) [رواه الترمــذي عــن أبــي هريــرة]‪ .‬وه‌ ابــن‬ ‫ته‌يم ـه‌ گوتــى‪“ :‬س ـه‌ركه‌وتن ڕۆژى دێــت ب ‌ههــۆكاره‌وه‌ له‌هه‌مويــان گرنگتــر‬ ‫دوعــاى باوه‌ڕداران ـه‌‪ ...‬كاتێــك هللا بڕيــارى س ـه‌ركه‌وتنى دا ل ـه‌ڕۆژى ب ـه‌در‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫پێغه‌مب ـه‌ر صلــﮯ اللــه عليــه وســلم پێــش ڕوداو ‌هكــه هه‌واڵــى س ـه‌ركه‌وتن‬ ‫وزياندانــى كافرانــى دا به‌هاوڕێكان ـى‌‪ ،‬له‌هۆكاره‌كانــى ئ ـه‌م س ـه‌ركه‌وتنه‌‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫هاواركردنــى پێعه‌مب ـه‌ر صلــى اللــه عليــه وســلم وپاڕان ـه‌وه‌ى بــوو [مجمــوع‬ ‫الفتــاوى]‪.‬‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫ئه‌وه‌ ڕه‌سول هللا صلـﮯ الله عليه وسلم كاتێك بينى دوژمنانى ژماره‌يان‬ ‫زۆره‌ وهاوه‌ڵه‌كانــى ژمار ‌هيــان ك ‌همـه‌ بۆيـه‌ ڕوى ْ كــرده ئـ ْه‌وه‌ى ك ‌هسـه‌ركه‌وتنى ‬ ‫ّ‬ ‫َ َ َّ ْ َّ‬ ‫صـ ُـر ِإال ِمـ ْـن ِعنـ ِـد اللـ ِـه ال َع ِزيـ ِـز ال َح ِكيـ ِـم﴾ [آل عم ـران‬ ‫به‌د ‌هســته‌؛ ﴿ومــا الن‬ ‫‪ .]126‬ل ـه‌ صه‌حيحــى موســليم هاتــووه‌ ك ـه‌ فــاروق عوم ـه‌ڕى كــوڕى‬ ‫ّ ّ‬ ‫خ ‌هتــاب ‪-‬هللا لێــى ڕازى بێــت‪ -‬گوتــى‪“ :‬لـه‌ڕۆژى بـه‌دردا پێغه‌مبـه‌ر ‪-‬صلــﮯ اللــه‬ ‫ّ‬ ‫عليــه وســلم‪ -‬س ـه‌يرى موشــريكه‌كانى كــرد ك ‌هه ـه‌زار بــوون وهاوه‌ڵه‌كانــى‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫سێس ـه‌د ونــۆزده‌ پيــاو بــوون‪ ،‬پێغه‌مب ـه‌ر ‪-‬صلــﮯ اللــه عليــه وســلم‪ -‬ڕوى‬ ‫كــرده‌ ڕوگ ـه‌ پاشــان د ‌هســته‌كانى به‌رزكــرده‌وه‌ وموناجاتــى پ ـه‌روه‌ردگارى‬ ‫كــرد‪(( :‬يــاهللا ئ ـه‌وه‌ به‌ئه‌نجــام بگه‌ي ‌هن ـه‌ كه‌به‌ڵێنــت پێدابوويــن‪ ،‬يــاهللا ‬ ‫ئ ـه‌وه‌ بێن ـه‌ كه‌به‌ڵێنــت پێدابوويــن‪ ،‬يــاهللا ئ ‌هگ ـه‌ر ئ ـه‌م كۆمه‌ڵ ‌هيــه ل ـه‌‬ ‫ئه‌هلــى ئيســام تيابچێــت ئ ـه‌وه‌ ناپه‌رســترێى ل ‌هس ـه‌ر زه‌وى)) ب ـه‌رده‌وام‬ ‫ده‌پاڕايـه‌وه‌ ود ‌هســته‌كانى به‌رزكردبويـه‌وه‌‪ ،‬وڕوى له‌ڕوگـه‌ بــوو تاعه‌باكـه‌ى‬ ‫ل ‌هس ـه‌ر شــانه‌كانى ك ـه‌وت‪ ،‬كه‌دوعــاى له‌موشــريكه‌كان د ‌هكــرد به‌گشــتى ‬ ‫وده‌يفه‌رمــوو‪(( :‬يــاهللا دابه‌زێنــەری په‌رتــوك وخێ ـرا‌ له‌حيســاب‪ ،‬يــاهللا ئ ـه‌م‬ ‫حيزبانـه‌ ببه‌زێنـه‌‪ ،‬يــاهللا بيانبه‌زێنـه‌ وبيانله‌رێنـه‌وه‌‌)) [رواه البخــاري ومســلم‬ ‫عــن عبــد هللا بــن أبــي أوفــى]‪.‬‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫وه‌ پێغه‌مب ـه‌ر صلــﮯ اللــه عليــه وســلم دوعــاى تايب ‌هتــى د ‌هكــرد ل ‌هس ـه‌ر‬ ‫سـه‌ركرده‌كانيان‪ ،‬لـه‌ صه‌حيحــى بوخــارى هاتــوه‌ لـه‌ ابــن م ‌هســعوده‌وه‌ ‪-‬هللا ‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫لێــى ڕازى بــێ‪ -‬گوتــى‪“ :‬پێغه‌مب ـه‌ر صلــﮯ اللــه عليــه وســلم ڕوى كــرده‌ كه‌عب ـه‌‬ ‫ودوعــاى له‌چ ‌هنــد ك ‌هســێكى قوڕه‌يــش كــرد؛ ل ‌هس ـه‌ر (شــبية بــن ربيعــة‬ ‫وعتبــة بــن ربيعــة والوليــد بــن عتبــة وأبــي جهــل بــن هشــام)‪ ،‬هللا د ‌هك ـه‌م‬ ‫ب ‌هشــاهيد ك ـه‌ به‌ڕاســتى بينيــم پ ‌هشــۆكابوون وخــۆر ئه‌وانــى گــۆڕى”‪.‬‬ ‫بزان ـه‌ ئ ـه‌ى دۆســتى هللا تــۆ ل ‌هشــوێنێكى ل ‌هشــوێنه‌كان كه‌دوعــاى‬ ‫تێــدا وه‌رده‌گيرێــت‪ ،‬ل ‌هس ـه‌هلى كــوڕى س ـه‌عدى ســاعدى هاتــوه‌ كه‌گوتــى‪:‬‬ ‫‪31‬‬

‫((له‌دووكاتــدا ده‌رگاكانــى ئاســمان ده‌كرێن ـه‌وه‌‪ ،‬ك ـه‌م ه ‌هي ـه‌ كه‌دوعاكانيــان‬ ‫گيرانه‌بێــت؛ كاتــى بانــگ وڕوبه‌ڕوبون ـه‌وه‌ى ڕيــزه‌كان له‌ڕێــى هللا تعالــی دا))‬ ‫[رواه مالــك فــي املوطــأ]‪.‬‬ ‫ێ‬ ‫ئ ـه‌ى موجاهيــد بگ ـه‌ڕ له‌كاته‌كانــى وه‌اڵمدان ـه‌وه‌ى دوعــا وه‌ك‬ ‫كاتژمێــرى ڕۆژى هه‌ينــى وله‌كاتــى بانــگ وبارينــى بــاران وســێيه‌كى كۆتايــى‬ ‫ّ‬ ‫ّ ّ‬ ‫ش ـه‌و‪ ،‬پێغه‌مب ـه‌ر صلــﮯ اللــه عليــه وســلم ده‌فه‌رمووێــت‪(( :‬هللا تعالــى‬ ‫ه ‌همــوو ش ـه‌وێك داده‌به‌زێــت بۆئاســمانى دونيــا تاســێيه‌كى ش ـه‌و ده‌مێنێــت‬ ‫وده‌فه‌رمووێــت‪ :‬ـكـێ داوام لێــده‌كات وه‌اڵمــى بد ‌هم ـه‌وه‌؟ ـكـێ داوام‬ ‫لێــده‌كات تاپێــى بــده‌م؟ ـكـێ داواى لێخۆشــبوون ده‌كات تــا لێــى خــۆش‬ ‫بــم؟)) [رواه البخــاري ومســلم عــن أبــي هريــرة] وه‌ ل ـه‌ گێڕانه‌وه‌يه‌ ـكـى تــردا‬ ‫(( ـكـێ داواى ڕۆزيــم لێــده‌كات تاپێــى بــده‌م‪ ،‬ـكـێ داواى شــيفام لێــده‌كات‬ ‫تاشــيفاى بــده‌م))‪ ،‬وه‌ مــن هيواخــوازم له‌پــەروەردگار كه‌بێب ‌هشــمان‬ ‫ودونيــا‬ ‫ن ـه‌كات له‌وه‌اڵمدان ـه‌وه‌ى تايب ـه‌ت ك ـه‌دور ونزيــك ســته‌مى لێكرديــن ّ‬ ‫ه ‌همــووى كۆبۆت ـه‌وه‌ ل ‌هس ـه‌رمان‪ ،‬وه‌مزگێنــى پێغه‌مبه‌رتــان پێــده‌ده‌م صلــى‬ ‫ّ‬ ‫ّ‬ ‫اللــه عليــه وســلم كـه‌ به‌موعــازى فه‌رمــوو‪(( :‬بترسـه‌ لـه‌ دوعــاى ســته‌ملێكراو‬ ‫چونك ـه‌ له‌نێــوان ئ ـه‌و وهللا دا پ ـه‌رده‌ ني ـه‌)) [رواه البخــاري ومســلم] ئ ـه‌وه‌‬ ‫پێغه‌مب ـه‌ره‌ ســته‌مى لێك ـراوه‌ وبه‌درۆخراو ‌هت ـه‌وه‌ ئه‌ويــش پاڕایــەوه‌‪،‬‬ ‫ّ‬ ‫باش ـه‌ ده‌بێــت وه‌اڵمدانه‌وه‌ك ـه‌ چــۆن بێــت؟ اللــه تعالــى ده‌فه‌رموێــت‪‌:‬‬ ‫﴿پێــش ئه‌مانیــش گ ‌هلــى نــوح بڕوایــان به‌ب ‌هنــده‌ی به‌ڕێــزی ئێمــه ن ‌هکــردو‬ ‫گوتیــان‪ :‬شــێته‌‪ ،‬زۆریــش پیاهه‌ڵشــاخان ودژای ‌هتــی ک ـرا * (ئه‌ویــش دوای‬ ‫(‪ )900‬ســاڵ هانــا وهــاواری بۆپ ـه‌روه‌ردگاری بــردو گوتــی‪ :‬يــا هللا‪ ،‬به‌ڕاســتی‬ ‫مــن شکســتم خــواردوه ‌وس ـه‌رکه‌وتنم پــێ ببه‌خش ـه‌ * ئه‌وســا ئیتــر ئێمــه‬ ‫ده‌روازه‌کانــی ئاســمانمان هــاوڕێ ل ‌هگ ـه‌ڵ ئاوێکــی خــوڕدا کــردوه‌ * ه ‌همــوو‬ ‫زه‌ویشــمان کــرد به‌کانیــاو وئاومــان لێهه‌ڵقواڵنــد‪ ،‬ئیتــرئــاوی ئاســمان وزه‌وی‬ ‫به‌ویســتی هللا به‌ی ـه‌ک گه‌یشــتن‪ ،‬به‌ڕاســتی بڕیــاری ل ‌هس ـه‌ردرابــوو * ئه‌وســا‬ ‫نــوح (عليــه الســام)مان ل ‌هس ـه‌ر چ ‌هنــد ته‌خت ـه‌ وبزمارێــک هه‌ڵگــرت‬ ‫(مه‌ب ‌هســت ک ‌هشــتیه‌که‌یه‌)﴾ [القمــر ‪.]9-13‬‬ ‫پاشــان بزان ـه‌ ئ ـه‌ى موجاهيــد ك ـه‌ له‌ڕێچكه‌كانــى س ـه‌ركه‌وتن بوونــى‬ ‫الوازه‌كان ـه‌ له‌ڕيزه‌كانمــان‪ ،‬وپاڕانه‌وه‌يــان بۆمــان‪ ،‬ل ‌هكــوڕى عه‌باس ـه‌وه‌‬ ‫هاتــووه‌ كه‌گوتــى‪(( :‬ئ ‌هبــو ســوفيان هه‌واڵــى پێــدام وگوتــى‪ :‬پاشــاى ڕۆم گوتــی‪:‬‬ ‫پرســيارم لێكــردی كه‌پيــاوه‌ گ ـه‌وره‌كان دواى كه‌وتــن يــان الوازه‌كان گوتــت‬ ‫الوازه‌كان‪ ،‬ك ‌هه ـه‌ر ئ ـه‌وان شــوێنكه‌وته‌ى پێغه‌مبه‌رانــن)) [رواه البخــاري‬ ‫ومسلم] وه‌ ڕه‌سول هللا صلى هللا عليه وسلم به‌ سه‌عدى فه‌رموو هللا لێى ‬ ‫ڕازى بــێ‪(( :‬ئايــا س ـه‌ركه‌وتن وڕۆزيتــان ه ـه‌ر ب ‌ههــۆى الوازه‌كان ـه‌وه‌ ني ـه‌؟!))‬ ‫[رواه البخــاري] فه‌رمود ‌هك ـه‌ ئ ـه‌وه‌ى ڕونكــرده‌وه‌‪ :‬كه‌پێداگربيــن ل ‌هس ـه‌ر‬ ‫يارم ‌هتــى موجاهيــده‌ الوازه‌كان وجگ ـه‌ له‌وانيــش له‌ئافــره‌ت ومنــداڵ وپيــر‪،‬‬ ‫ل ‌هب ـه‌ر ئ ـه‌وه‌ى زۆرب ‌هيــان نيه‌تيــان پاك ـه‌ له‌كاتــى دوعــا وزيات ـر‌ خشــوعيان‬ ‫ه ‌هي ـه‌ وزياتــر خــاوه‌ن پێويســتين وپێويســتيان ب ـه‌(هللا) ي ـه‌‪.‬‬ ‫َ َ‬ ‫﴿يــا أ ُّي َهــا‬ ‫وه‌ لـه‌ كۆتايــى ئـه‌وه‌ بيرده‌هێنمـه‌وه‌ كـه‌ هللا تعالــى ده‌فه‌رمووێــت‪:‬‬ ‫ُ ْ‬ ‫َّ َ َ ُ ْ ْ ُ ْ َ َ ْ‬ ‫َ‬ ‫ْ ّ َ َّ ُ ُ‬ ‫ص ِابـ ُـروا َو َر ِابطـ َـوا َو َّات ّ ُقــواَ اللـ َ ُـه ل ْ َعلكـ ْـم ت ْف ِل ُحــون﴾ [آل‬ ‫ال ِذيــن آمنــوا اص ِبــروا و‬ ‫َ َ َّ‬ ‫ُ ُ ُّ ْ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫عمـران ‪ ،]200‬وه‌ ده‌فه‌رمووێــت‪﴿ :‬وعلــى اللـ ِـه فتوكلــوا ِإن كنتــم مؤ ِم ِنيــن﴾‬ ‫ّ‬ ‫َ ْ َّ‬ ‫َّ‬ ‫﴿إ َّن اللـ َـه َمـ َـع َال ِذيـ َـن َّاتقــوا َّوال ِذيـ َـن ُهــم‬ ‫[املائــدة ‪ ،]23‬وه‌ ده‌فه‌رمووێــت‪:‬‬ ‫َّ‬ ‫َّ‬ ‫نصـ ُـرهُ‬ ‫ُّم ْحسـ ُـنو َن﴾ [النحــل ‪ ،]128‬وه‌ ده‌ف ِه‌رموێــت‪َ :‬‬ ‫﴿ول َي ُ‬ ‫نصـ َـرن اللـ ُـه َمــن َي ُ‬ ‫ْ‬ ‫َ َ َّ‬ ‫ِ َّ َ‬ ‫﴿يــا أ ُّي َهــا ال ِذيـ َـن َآم ُنــوا‬ ‫ِإ َّن اللـ َـه ل َقـ ِـو ٌّي َع ِزيـ ٌـز﴾ [الحــج ‪ ،]40‬وه‌ ده‌فه‌رموێــت‪:‬‬ ‫َ َ‬ ‫َ ً َ ْ ْ ْ ُ ْ ّ َ َّ َّ ُ ُ َ َ‬ ‫ِإذا ل ِق ُيتـ ْـم ِفئــة فاث ُب ُتــوا َواذكـ ُـروا اللـ َـه ك ِثيـ ًـرا ل َعلكـ ْـم ت ْفل ُحــون﴾ [األنفــال ‪،]45‬‬ ‫ئ ـه‌وه‌ ڕێچكه‌كانــى س ـه‌ركه‌وتنه‌ له‌قورئان ‌هك ـه‌ى هللا به‌ددان ـه‌ خرێنەكانتــان‬ ‫گازى لێبگــرن‪...‬‬ ‫هللا زاڵه‌ به‌سه‌ركاره‌كانى به‌اڵم زۆربه‌ى خه‌ڵكى نايزانن‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬حاڵى به‌ره‌كانى ده‌وروبه‌رى شارى ته‌دموڕ چۆن بوو پێش‬ ‫فه‌تحكردنه‌وه‌ى‪ ،‬وه‌ئاماده‌كارى چۆن بوو بۆهێرش كردنه‌ سه‌رى؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬پێشــتر س ـه‌ربازانى خيالف ـه‌ت د ‌هســتيانگرت ب ‌هس ـه‌ر شــارى ته‌دمــوڕ‬ ‫ل ‌هش ـه‌عبانى ســاڵى ‪ 1436‬كۆچــى‪ ،‬ســوپاى نوس ـه‌يرى وميليشــيا ڕافيزي ـه‌كان‬ ‫نه‌يانتوانــى كۆنتڕۆ ڵــى بك ‌هن ـه‌وه‌ ل ‌هگ ـه‌ڵ ده‌ي ‌ههــا هێر�شــى ب ـه‌رده‌وام كه‌زيانــى س ـه‌دان‬ ‫كــوژراو وبرينداريــان دا ل ‌هگ ـه‌ڵ ده‌ي ‌ههــا ئامێــر تێكشــكێندران‪ ،‬تابه‌يارمه‌تــى‬ ‫ئاســمانى ڕو�ســى هه‌ڵمه‌تێكــى س ـه‌ريازى فراوانيــان كــرد بۆس ـه‌ر شــاره‌كه‌ ل ‌هس ـه‌ره‌تا‬ ‫مانگــى ج ‌همــادى كۆتايــى ‪ 1437‬كۆچــى‪ ،‬هه‌زار ‌ههــا س ـه‌ربازيان كۆكــرده‌وه‌ له‌وشــكانى‬ ‫(له‌هێزه‌كانــى ســوپا وميليشــيا ڕافيزي ـه‌كان وهێــزه‌ وشــكانيه‌كانى ڕوســيا وڕاوێــژكاره‌‬ ‫ڕوس ـه‌كان) به‌يارم ‌هتــى ل ‌هگ ـه‌ڵ هه‌ڵم ‌هتــى بۆردومانــى ئاســمانى چــڕ‪ ،‬كه‌ڕێــژه‌ى‬ ‫بۆردومــان بۆس ـه‌ر گه‌ڕه‌كه‌كانــى شــار وهێڵه‌كانــى ڕوبه‌ڕوبون ـه‌وه‌ گه‌يشــته‌ ‪100‬‬ ‫موش ـه‌ك وبه‌رميلــى ته‌قێن ـه‌ره‌وه‌ وبتڵــى غــازى ته‌قێن ـه‌ره‌وه‌ له‌ڕۆژێكــدا‪ ،‬موجاهيــدان‬ ‫ناچاربــوون كه‌بگه‌ڕێن ـه‌وه‌ له‌شــار له‌ناوه‌ڕاســتى ه ‌همــان مانــگ‪.‬‬ ‫به‌هۆي ـه‌وه‌ ڕژێمــى نوســيه‌رى هه‌وڵيــدا كه‌ناوچه‌كانــى ف ـراوان بــكات‬ ‫له‌ده‌وروب ـه‌رى شــار‪ ،‬موجاهيــدان زنجير ‌هي ـه‌ك كــرده‌ى ش ـه‌كه‌تكردنيان ئه‌نجامــدا‬ ‫وهێر�شــى فراوانيــان كــرده‌ س ـه‌ر پێگ ـه‌ وناوچه‌كانــى نوس ـه‌يرى له‌ناوچه‌كانــى شــاعير‬ ‫وج ـه‌زه‌ل وناوچه‌كانــى نزيــك شــارى ته‌دمــوڕ‪ ،‬پاشــان هێرش ـه‌كانى موجاهيــدان‬ ‫چــاوى خســته‌ س ـه‌ر به‌ره‌كانــى ڕۆژهه‌اڵتــى شــار‪ ،‬ك ـه‌ ئامــارى ڕوبه‌ڕووبون ـه‌وه‌كان‬ ‫له‌شــار وده‌وروب ـه‌رى ل ‌هس ـه‌ره‌تاى كۆنتڕۆڵكردنــى شــاره‌كه‌ له‌الي ـه‌ن س ـه‌ربازانى‬ ‫ده‌وڵ ‌هتــى ئيســامى له‌ي ‌هكـه‌م جــارل ‌هشـه‌عبانى ‪ 1436‬وتاسـه‌ره‌تاى ڕه‌بيعــى يه‌ك ‌همــى‬ ‫‪ 1438‬كۆچــى‪ ،‬كــوژران وبرينداربوونــى نزيك ـه‌ى ‪ 1700‬ئه‌ندامــى ســوپاى نوس ـه‌يرى‬ ‫وميليشــيا ڕافيــزه‌كان بــوو ل ‌هگـه‌ڵ ‪ 7‬سـه‌ربازى ڕو�ســى كه‌ڕاوێژكارێكــى سـه‌ربازى ودوو‬ ‫فڕۆكه‌وانيــان له‌نێودابــوو‪.‬‬ ‫هه‌رچــى ئامێره‌كان ـه‌ ژمــاره‌ى ئامێــره‌ تێكشــكاوه‌كان وئه‌وان ـه‌ش كه‌به‌غه‌نيم ـه‌ت‬ ‫گيران له‌اليه‌ن موجاهيدانه‌وه‌ گه‌يشــته‌ ‪ 236‬ئامێركه‌ ‪ 71‬تانك و‪ 18‬دۆشــكه‌ى ‪23‬‬ ‫وتۆپهاوێــژى ‪57‬ملــم‪ ،‬ودوو دۆشــكه‌ى ‪14.5‬ملــم‪ ،‬و ‪ 20‬تۆپهاوێــژى (‪122‬ملــم‪ ،‬و‪130‬‬ ‫ملــم) وژماره‌يه‌ ـكـى زۆر ل ‌هس ـه‌ياره‌ى ده‌بڵــى دۆشــكه‌ ل ‌هس ـه‌ر‪ ،‬ل ‌هگ ـه‌ڵ تێكشــكاندنى‬ ‫فڕۆكه‌يه‌ ـكـى ه ‌هلــى كۆپت ـه‌رى ڕو�ســى‪ ،‬وهلل الحمــد‪.‬‬

‫وتاره‌‬ ‫دميان‬

‫‪32‬‬

‫پرسيار‪ :‬پێش فه‌تحكردنى ته‌دموڕ ژماره‌ى دوژمن‬ ‫چه‌ندبوو وشوێنيان له‌كوێبوو؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬ڕژێمــى نوســيه‌رى ويارمه‌تيده‌ره‌كانــى له‌هێــزه‌ ڕوســيه‌كان‬ ‫وميليشــيا ڕافيزيـه‌كان چه‌نديــن پێگ ‌هيــان كردبــوو به‌خاڵــى سـه‌ره‌كى خۆيــان‬ ‫له‌شــار وده‌وروب ـه‌رى شــار وقايمكاريه‌كانيــان گه‌ور ‌هبــوو وله‌هه‌ري ـه‌ك‬ ‫ل ‌هس ـه‌ر كێوه‌كانــى (الطــار) وســايلۆى شــار وته‌پۆلكه‌كانــى (العامريــة)‬ ‫وكێــوى هيــان ه ـه‌روه‌ك ناوچ ـه‌ى ج ـه‌زه‌ل وه‌ك مۆڵگه‌يه‌ ـكـى س ـه‌ربازى‬ ‫بــوو ل ‌هس ـه‌ر ته‌پۆلك ـه‌ ب ـه‌رزه‌كان كه‌ده‌ڕوانن ـه‌ س ـه‌ر ڕێــگا گه‌يه‌نه‌ره‌كانــى‬ ‫وه‌قايمكارى زۆرى بۆكرابوو‪ ،‬له‌گه‌ڵ هێزه‌كانى ڕژێمى نوسـه‌يرى وميليشــيا‬ ‫ڕافيزي ـه‌كان له‌ئێ ـران وئه‌فغانســتان وعێ ـڕاق وئه‌ندامه‌كانــى “اللجــان‬ ‫الشــعبية” ل ‌هگـه‌ڵ هێــزه‌ ڕوســيه‌كان‪ ،‬كـه‌ ژمــاره‌ى هێــزه‌ ڕوســيه‌كان ده‌ي ‌ههــا‬ ‫بــوو كه‌ڕاســپاردرابوون ب ‌هكــرده‌ى يارم ‌هتــى دان وئاســمانى وڕاهێنانــى‬ ‫ئ ـه‌و ئه‌ندامان ـه‌ى ك ‌هل ـه‌م ناوچ ‌هي ـه‌ ه ‌هبــوون‪ ،‬وه‌ژمــاره‌ى نوس ـه‌يره‌كان‬ ‫ل ‌هشــاره‌كه‌ له‌نێــوان ‪ 1500‬بــۆ ‪ 2000‬بــوو هــاوكات ل ‌هگ ـه‌ڵ ده‌يه‌هــا‬ ‫ئامێــرى زرێپــۆش وتانــك وچه‌ ـكـى قــورس‪ ،‬كه‌نوس ـه‌يريه‌كان ئ ـه‌و هێزان ‌هيــان‬ ‫كۆكــرده‌وه‌ بۆهێرشــكردنه‌ س ـه‌رپێگه‌كانــى موجاهيــدان له‌ويالي ‌هتــى خ ‌هيــر‪.‬‬ ‫شــاره‌كه‌ داب ‌هشــكرا به‌گوێــره‌ى ئ ـه‌و ميليشــيايانه‌ى كه‌بوونيــان‬ ‫ه ‌هبــوو هه‌ريه‌ك ‌هيــان ش ـه‌قامێك يــان باڵه‌خانه‌يه‌ ـكـى داگيركردبــوو وهێمــا‬ ‫شــركيه‌كان وئااڵكانيــان هه‌ڵكردبــوو لێــى وه‌ڕافيــز ‌ه موشــريكه‌كان چه‌نديــن‬ ‫حوس ـه‌ينيه‌يان دروســتكردبوو تێيــدا‪ ،‬وه‌هه‌رچــى ه ‌هبــوو ل ‌هشــاره‌كه‌‬ ‫دزيبويــان ته‌نان ـه‌ت تانكــى ئــاو! شــاره‌كه‌ گه‌ماڕۆدرابــوو به‌بازگ ـه‌ وخاڵــى‬ ‫س ـه‌ربازى وبنك ـه‌ى س ـه‌ربازى تايب ـه‌ت به‌هێــزه‌ ڕوســيه‌كانى تێدابــوو‪،‬‬ ‫وه‌حاڵــى شــاره‌كه‌ له‌الي ‌هنــى خزمه‌تگوزاري ـه‌وه‌ له‌ڕاد ‌هب ـه‌رده‌ر خ ـراپ بــوو‪.‬‬

‫‪33‬‬

‫پرسيار‪ :‬با�سى چۆنيه‌تى كۆنتڕۆڵكردنه‌وه‌ى ته‌دموڕمان‬ ‫بۆبكه‌؛ چۆن ڕويدا وئه‌نجامه‌كانى فه‌تح چى بوو؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬چااڵكي ـه‌ س ـه‌ربازيه‌كه‌ ل ـه‌ڕۆژى پێنــج ش ـه‌ممه‌ (‪ /8‬ڕه‌بيعــى‬ ‫كۆتايــى) د ‌هســتى پێكــرد‪ ،‬كاتێــك س ـه‌ربازانى خيالف ـه‌ت هێرشــێكى ف ـراوان‬ ‫وكتوپڕيــان كــرده‌ س ـه‌ر ســوپاى نوس ـه‌يرى وميليشــيا ڕافيزي ـه‌كان له‌هێڵــى‬ ‫ڕوبه‌ڕوبوون ـه‌وه‌ به‌درێژايــى ‪ 200‬كيلۆم ‌هتــر ول ـه‌ ‪ 8‬قۆڵ ـه‌وه‌ وه‌پێشــڕه‌وى‬ ‫به‌رچاويان تۆماركرد ‪-‬به‌فه‌زڵى هللا‪ -‬سـه‌ربازانى خيالفه‌ت كۆنتڕۆڵى شــارى‬ ‫ته‌دمــوڕ وده‌ي ‌ههــا پێگ ‌هيــان كــرد له‌ده‌وروب ـه‌رى ل ‌هگ ـه‌ڵ كێڵگ ـه‌ى نه‌وتــى‬ ‫وغــازى وڕووبه‌ڕێكــى ف ـراوان له‌ڕيفــى ڕۆژهه‌اڵتــى حمــس له‌چااڵكيه‌ ـكـى‬ ‫چــاوه‌ڕوان ن ‌هك ـراو كه‌هيــواى نوســيه‌يره‌كانى بــڕى بۆپێشــڕه‌وى كــردن‬ ‫ب ـه‌ره‌و ڕێــگاى گشــتى (ته‌دمــوڕ ‪-‬خه‌يــر) كه‌ده‌يانويســت گ ‌همــاڕۆى‬ ‫موجاهيــدان بۆس ـه‌ر نوس ـه‌يره‌كان له‌شــارى خ ‌هيــر تێكبشــكێنن‪ ،‬گرنگــى‬ ‫ته‌دمــوڕ بريتي ـه‌ ل ـه‌وه‌ى كه‌ڕێگايه‌ ـكـى گه‌ي ‌هن ـه‌ره‌ له‌نێــوان وياليه‌ته‌كانــى‬ ‫ح ‌همــا وحمــس وديمه‌شــق‪ ،‬وه‌وه‌ك دوڕيانێك ـه‌ بۆناوچه‌كانــى ژێرد ‌هســتى ‬ ‫خيالف ـه‌ت به‌ئاراســته‌ى وياليه‌ته‌كانــى ديم ‌هشــق وح ‌همــا وحمــس وخ ‌هيــر‬ ‫وڕه‌ققـه‌‪ ،‬وه‌وه‌ك بنك ‌هيـه‌ك بــوو بۆده‌رچــوون بـه‌ره‌و ناوچه‌كانــى ژێرد ‌هســتى ‬ ‫ڕژێمــى نوس ـه‌يرى‪.‬‬ ‫س ـه‌ركردايه‌تى نوس ـه‌يرى جواڵنه‌وه‌كانــى چڕكردبووي ـه‌وه‌ له‌پێــش‬ ‫چ ‌هنــد مانگێــك وچه‌نديــن كۆبوون ـه‌وه‌ى گرێــدا ل ‌هگ ـه‌ڵ ژمار ‌هي ـه‌ك‬ ‫له‌وان ـه‌ى كه‌پێيــان ده‌ڵێــن شــێخه‌كانى عه‌شــايه‌رى خ ‌هيــر وڕه‌قق ـه‌‬ ‫وڕاگه‌ياندنــى پێكهاته‌يه‌ ـكـى نوێــى ح ‌هشــدى ع ‌هشــايريان ڕاگه‌يانــد وه‌ك‬ ‫ه ‌همــان ڕێــگاى ڕافيــزه‌ له‌ح ‌هشــدى عه‌شــايه‌رى عێ ـڕاق بۆئ ـه‌وه‌ى ببــن‬ ‫به‌پێــاو ونوس ـه‌يريه‌كان له‌پێيــان بك ـه‌ن وبگ ‌هن ـه‌ شــارى خ ‌هيــر له‌شــارى‬ ‫ته‌دمــوڕه‌وه‌ ه ـه‌روه‌ك ‪-‬پێيــان وابــوو‪.-‬‬

‫باشــترين هــۆكار بۆبه‌گــرى هێرش ـه‌ ب ـه‌اڵم به‌پێچه‌وان ـه‌ى ئه‌وه‌بــوو‬ ‫كه‌نوس ـه‌يريه‌كان حه‌زيــان پێبــوو وه‌پێچه‌وان ـه‌ى بۆچونه‌كانيــان بــوو‪،‬‬ ‫س ـه‌ربازانى هللا موه‌حيــده‌كان كه‌رســته‌يان ئاماده‌كــرد وهێرشــيان‬ ‫كــرد به‌پشــت به‌ســتن ب ـه‌هللا عــز وجــل له‌كرده‌يه‌ ـكـى ف ـراوان بۆهێڵــى‬ ‫ڕوبه‌ڕووبون ـه‌وه‌ به‌درێژايــى ‪ 200‬كــم وبه‌شــێوه‌يه‌كى هــاوكات له‌گ ـه‌ڵ‬ ‫ده‌ســتپێكردنى چااڵكيه‌ك ـه‌ به‌ش ـه‌و بۆس ـه‌ر قۆڵــى ناوچ ـه‌ى حويســيس‬ ‫كه‌پێكدادانێكــى ب ـه‌رده‌وام ڕويــدا ل ـه‌م ناوچه‌ي ـه‌ ب ـه‌اڵم به‌يانيه‌ك ـه‌ى‬ ‫جياوازبــوو بۆبه‌ره‌كانــى تــر كاتێــك كۆمه‌ڵ ـه‌ ئينغيماســيه‌كان‬ ‫ئاماده‌بــوون بۆكوشــتنى كاف ـران هه‌رك ـه‌ فه‌رمانيــان پێگه‌يشــت‬ ‫ده‌يه‌هــا تانكــى س ـه‌ربازانى خيالف ـه‌ت بوونيــان هه‌بــوو له‌س ـه‌ر هه‌مــوو‬ ‫قۆڵه‌كانــى چااڵكيه‌ك ـه‌ له‌مۆڵگه‌كانــى ســوپاى نوس ـه‌يرى وميليشــيا‬ ‫يارمه‌تيده‌ره‌كانيــان ده‌دا له‌گ ـه‌ڵ پێشــڕه‌وى كــردن ب ـه‌ره‌و ئه‌ومۆڵگان ـه‌‬ ‫بۆداپۆشــين ويارمه‌تــى دانــى كۆمه‌ڵـه‌ ئينغيماســيه‌كان كـه‌زۆرى نه‌خايانــد‬ ‫گه‌يشــتن به‌ســاتره‌كانى كاف ـران له‌بازگه‌كانــى (التليلــة) وده‌وروب ـه‌رى‬ ‫ســايلۆى ته‌دمــوڕ وچيــاى (الهيــان) ئه‌وچياي ـه‌ى كه‌قــورس بــوو له‌س ـه‌ر‬ ‫نوس ـه‌يرى ڕافيــزه‌ وفڕۆك ـه‌ ڕوســيه‌كان له‌ميان ـه‌ى ده‌ســتگرتن به‌س ـه‌ر‬ ‫ته‌دمــوڕه‌وه‌ له‌ســاڵى ڕابــردوو‪.‬‬ ‫س ـه‌ربازانى خيالف ـه‌ت كۆنتڕۆ ڵــى ت ـه‌واوى چيــاى (الهيــان) وبازگه‌كانــى‬ ‫(التليلــة) وبازگه‌كانــى پێش ـه‌وه‌يان كــرد له‌ده‌وروب ـه‌رى ســايلۆ له‌ميان ـه‌ى‬ ‫ڕۆژى يه‌ك ـه‌م له‌جه‌نگ ـه‌كان دواى ئ ـه‌وه‌ قه‌اڵكانــى نوس ـه‌يرى خۆيــان‬ ‫نه‌گــرت له‌كێڵگ ـه‌ى جحــار وج ـه‌زه‌ل ومه‌هــر وش ـه‌ريكه‌ى حه‌يــان بۆغــاز‬ ‫وجگ ـه‌ له‌وان ـه‌ش له‌پێگ ـه‌ س ـه‌ربازيه‌كان‪.‬‬ ‫ســايلۆ ك ـه‌وت كه‌قه‌اڵيه‌ ـكـى پت ـه‌وى كاف ـران بــوو وه‌گه‌ماڕۆيه‌ك ـه‌‬ ‫زياتــر بــوو به‌كه‌وتنــى چيــاى (الطــار) وه ڕاســته‌وخۆ فه‌رمــان هــات بۆهێــزه‌‬ ‫ڕوســيه‌كان كه‌له‌ته‌دموڕبــوون ب ـه‌وه‌ى كه‌پاشه‌ك�شــێ بك ـه‌ن له‌ته‌دمــوڕ‬ ‫به‌په‌ل ـه‌ وه‌هه‌واڵــى ڕاكردنــى ڕوس ـه‌كان له‌جه‌نــگ وه‌ك كاريگ ـه‌ى بروســك‬ ‫وابــوو بۆس ـه‌ر ڕافيــزه‌ ونوصه‌يري ـه‌كان ئ ـه‌وان باوه‌ڕيــان وابــوو كه‌نادۆڕێــن‬ ‫به‌پاڵپشــتى فڕۆك ـه‌و تۆپهاوێــژى ڕو�ســى ودوربينــى ش ـه‌وانه‌ كه‌ڕوســيا‬ ‫پێيدابــوون‪.‬‬ ‫كۆنتڕۆڵكردنــى شــارى ته‌دمــوڕ دواى ئ ـه‌وه‌ هــات كه‌چــاوه‌ڕوان‬ ‫نه‌ده‌كـرا وئاماده‌كاريـه‌كان به‌فه‌زڵــى هللا تـه‌واو بــوو دواى ‪ 4‬ڕۆژ له‌جه‌نــگ‬ ‫هللا ته‌دمــوڕى فه‌تــح كــرد‪ ،‬وه‌به‌خێرايــى هێزه‌كانــى ســوپاى نوس ـه‌يرى‬ ‫وميليشــيا ڕافيزي ـه‌كان وره‌يــان ڕمــا به‌رامب ـه‌ر هێرش ـه‌كانى موجاهيــدان‬ ‫وزيانێكــى گه‌وره‌يــان لێك ـه‌وت به‌فه‌زڵــى هللا كه‌نزيك ـه‌ى ‪ 350‬موڕت ـه‌دد‬ ‫كــوژران وبرينداربــوون و‪ 50‬ــى تريــش به‌ديلگي ـران وفڕۆكه‌يه‌ ـكـى جه‌نگــى‬ ‫خراي ـه‌ خــواره‌وه‌ وســيانى تــر تێكشــكان به‌ڕاگي ـراوى له‌فڕۆكه‌خان ـه‌ى‬ ‫سـه‌ربازى تيفــۆڕ‪ ،‬هـه‌روه‌ك موجاهيــدان ئه‌مانه‌يــان به‌غه‌نيمـه‌ت گــرت‪،‬‬ ‫زياتــر ل ـه‌ ‪ 50‬تانــك و‪ 25‬تۆپهاوێــژ له‌جــۆرى جيــاواز و‪ BMP 7‬وڕاجيم ـه‌‪،‬‬ ‫و‪ 4‬بنك ـه‌ى ئاراســته‌كردنى دژه‌ زرێپــۆش‪ ،‬وچه‌نديــن موش ـه‌كى گ ـڕاد‬ ‫وكۆڕنێــت وگول ـه‌ى تانــك‪ ،‬وچه‌ ـكـى دۆشــكه‌‪ ،‬وبڕێكــى زۆر ل ـه‌ زه‌خيــره‌ى‬ ‫جۆراوجــۆر‪ ،‬ســوپاس بــۆهللا كه‌ئ ـه‌و منه‌ت ـه‌ى كــرد به‌س ـه‌رمان‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬ڕۆڵى شه‌هاده‌تخوازوئينغيماسيه‌كان چى بوو‬ ‫له‌جه‌نگه‌كانى ته‌دموڕ ودواى ئه‌و؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬چ ‌ه ـكـى يه‌كالك ـه‌ره‌و ‌ه دواى ه ـه‌وڵ وتوانــاى هللا كــرده‌ى‬ ‫ش ـه‌هاده‌تخوازى بــوو؛ ب ـه‌اڵم ڕۆژى ســێيه‌مى جه‌نگ ـه‌كان دواى يارم ‌هتــى هللا ‬ ‫كــرده‌ى ش ـه‌هاده‌تخوازى چه‌كێكــى كوشــنده‌بوو بۆكاف ـران وترســاندنيان‪،‬‬ ‫كاتێــك ســوارچاكى ش ـه‌هاده‌تخواز برامــان أبــو بكــر الخالــدي ‪-‬هللا لێــى ‬ ‫و ‌هربگرێــت‪ -‬به‌تانك ـ ‌ه بۆمبڕێژكراو ‌هك ـه‌ى ده‌رچــوو ب ـه‌ره‌و ســايلۆى ته‌دمــوڕ‬ ‫كه‌قه‌اڵيه‌كى سه‌ركه‌�شى كافرانى ميليشيا فاتمي ‌ه ئه‌فغانيه‌كان بوو له‌گه‌ڵ‬ ‫كه‌تائيبى سـه‌يد الشــهدائى عێڕاقى وجگ ‌ه له‌وانه‌ش كه‌ئه‌فسـه‌ر‌ه ڕوســيه‌كان‬ ‫س ‌هرپه‌رشــتيان د ‌هكــردن‪ ،‬ل ‌هگ ـه‌ڵ پێشــڕه‌وى كردنــى ش ـه‌هاده‌تخوازكاف ـران‬ ‫هه‌وڵــى ڕاكردنيــان دا ب ـه‌اڵم ئ ـه‌و براي ـ ‌ه خــۆى پێيــان گه‌يانــد وقه‌اڵكانيانــى‬ ‫كــرد به‌كاولــكارى چ ‌هنــد ســاتێكى خايانــد تاس ـ ‌هربازانى خيالف ـه‌ت گه‌يشــتن‬ ‫ب ‌هشــوڕاكانى ســايلۆ وئه‌وان ـه‌ى كه‌مابــوون كوشــتنيانن وپێشــڕه‌ويانكرد‬ ‫ب ـه‌ره‌و باغه‌كانــى ڕۆژهه‌اڵتــى ته‌دمــوڕ ك ‌هس ـريه‌ى ئينغيماســيه‌كان ل ‌هس ـه‌ر‬ ‫قۆڵــى چيــاى (الطــار) پێشــڕه‌وى كــرد بۆئامانج ‌هك ـه‌ى پشــت ب ‌هســتوو‬ ‫ب ـه‌هللا بۆئ ـه‌وه‌ى ئه‌ومۆڵگ ـ ‌ه ف ‌هتــح بك ـه‌ن كه‌نوس ـه‌يريه‌كانى لێبــوو له‌چيــا‬ ‫وعه‌مباره‌كانــى ته‌دمــوڕ وگه‌ماڕۆك ـه‌ى توندكــرده‌و ‌ه ل ‌هس ـه‌ر نوس ـه‌يريه‌كان‬ ‫له‌ناوشــارى ته‌دمــوڕ ل ‌هگ ـه‌ڵ گه‌ماڕۆدانيــان له‌�ســێ قۆڵ ـه‌و ‌ه و ‌هي ـه‌ك شــوێنى ‬ ‫كه‌ماي ـه‌و ‌ه له‌نێــوان ڕێــگاى گه‌ي ‌هن ـه‌ر بۆناوچ ـه‌ى (الــدوة) ل ـه‌الى باكــوره‌وه‌‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬دواى كۆنتڕۆڵكردنه‌وى ته‌دموڕ موجاهيدان‬ ‫ڕاسته‌وخۆچيانكرد؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬موجاهيــدان حاڵ ‌هتــى داڕمانــى ڕيزه‌كانــى نوس ـه‌يرى‬

‫وهاوپه‌يمانه‌كانيــان قۆســته‌و ‌ه به‌پێشــڕه‌وى كــردن له‌ه ‌همــوو قۆڵه‌كان ـه‌وه‌‬ ‫تاگه‌يشتن به‌به‌رزاييه‌كانى فڕۆكه‌خانه‌ى تيفۆڕى س ‌هربازى وده‌ستيانگرت‬ ‫ب ‌هس ـه‌ر بازگ ـه‌ى دووڕيانــى ق ‌هريه‌ت ‌هيــن و(مشــتل الحيــر وكه‌تيب ـه‌ى به‌رگــرى‬ ‫ئاســمانى) له‌ده‌وروب ـه‌رى فڕۆكه‌خان ـ ‌ه وگه‌ماڕۆيــان تونــد كــرد ل ‌هس ـه‌ر‬ ‫فڕۆكه‌خان ـ ‌ه له‌�ســێ الوه‌‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬گرنگترين خاڵ وناوچ ‌ه چيبوون كه‌ده‌وڵه‌تى‬ ‫ئيسالمى ده‌ستى به‌سه‌رداگرت له‌هێرشه‌كه‌؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬له‌باكــورى ڕۆژئــاواى شــارى ته‌دمــوڕ ناوچ ـه‌ى حوه‌يســيس‬ ‫وشــاعيركه‌نزيكــن لێــوه‌ى‪ ،‬ل ‌هگ ـه‌ڵ ج ـه‌زه‌ل وج ‌هحــار‪ ،‬وه ـه‌ردوو ته‌پۆلك ـه‌ى‬ ‫تۆپهاوێــژى وتــاوه‌ره‌كان له‌ده‌وروب ـه‌رى ناوچ ـه‌ى ج ـه‌زه‌ل ل ‌هگ ـه‌ڵ چيــاى‬ ‫ســتراتيژى نێــوان ج ـه‌زه‌ل وشــاعير‪ ،‬و ‌ه له‌باشــورى ڕۆژئــاواى شــارى ته‌دمــوڕ‬ ‫ناوچه‌ى (قصرالحالبات) وچياى هيانى ستراتيژى كه‌درێژده‌بێته‌و ‌ه به‌سه‌ر‬ ‫شــاره‌ك ‌ه ول ‌هسـه‌رڕێــگاى يارم ‌هتــى ڕژێمــى نوصه‌يريـه‌‪ ،‬وه‌له‌باكــورى ڕۆهه‌اڵتــى‬ ‫شــارى ته‌دمــوڕ بازگ ـه‌ى (االرتوازيــة)‪ ،‬ه ـه‌ردوو ته‌پۆلك ـه‌ى (البــرج واملهــر)‬ ‫وبازگ ـه‌ى (االرتوازيــة) له‌ده‌وروب ـه‌رى ش ـ ‌هريكه‌ى م ‌ههــر بۆغــاز كه‌ده‌كه‌وێت ـه‌‬ ‫باكــورى ڕۆژهه‌اڵتــى فڕۆكه‌خانـه‌ى تيفــۆڕى سـ ‌هربازى له‌ڕۆژئــاواى ته‌دمــوڕ‪،‬‬ ‫‪ 15‬بازگ ـه‌ى س ـ ‌هربازى له‌ناوچ ـه‌ى نێــوان (املهــر وجحــار)‪ ،‬وســايلۆى‬ ‫شــارى ته‌دمــوڕ (كه‌هێــز‌ه ڕوســيه‌كان كردبوويــان به‌مۆڵگ ‌هي ـه‌ك بۆخۆيــان‬ ‫وبه‌هێزتريــن هێڵــى به‌رگــرى كافــره‌كان بــوو) و ‌ه ‪ 8‬بازگـه‌ى ده‌وروبـه‌رى دوڕيانــى‬ ‫دميانه‌‬

‫‪34‬‬

‫ته‌پۆلكه‌كانــى ڕۆژهه‌اڵتــى شــار‪ ،‬وله‌باكــورى شــارى ته‌دمــوڕ ل ‌هس ـه‌ر چيــاى‬ ‫ســتراتيژى به‌ه ‌همــان شــێو ‌ه چيــاى عنتــرة وعه‌مبــار‌ه س ـ ‌هربازيه‌كانى ته‌دمــوڕ‪،‬‬ ‫ئـه‌وه‌ش بــو ‌ه هــۆى پاڵه‌پ ‌هســتۆى زياتــربۆسـه‌رهێزه‌كانــى ڕژێــم وميليشــياكانى‬ ‫ل ‌هنــاو شــار‪ ،‬وه‌ل ‌هب ـه‌ره‌ى باشــور چيــاى هيانــى ســتراتيژى‪ ،‬وله‌ڕۆژئــاواى‬ ‫ته‌دمــوڕ كه‌تيبـه‌ى مه‌هجــوڕ ‌ه له‌باكــورى ڕۆژهه‌اڵتــى فڕۆكه‌خانـه‌ى تيفــۆڕى‬ ‫س ـ ‌هربازى‪ ،‬دواى ئ ـه‌و ‌ه به‌فه‌زڵــى هللا فه‌تحــى ته‌دمــوڕ هــات دواى ڕمانــى‬ ‫به‌رگــرى كاف ـران دواى كۆنتڕۆڵكردنــى ق ـه‌اڵى ته‌دمــوڕ كه‌له‌به‌رزاييه‌كانــى‬ ‫شــاره‌كه‌ي ‌ه ول ‌هس ـه‌رته‌پۆلك ـه‌ى (العامريــة) وگه‌ڕ‌ه ـكـى (العامريــة) له‌باكــورى‬ ‫شــار ل ‌هگ ـه‌ڵ ده‌روازه‌ى ڕۆژهه‌اڵتــى شــار وهه‌ڕ‌هش ـ ‌ه بۆس ـه‌ر تاك ـ ‌ه هێڵــى‬ ‫يارم ‌هتــى مــاو ‌ه بۆكافـران كه‌گه‌ماڕۆدرابــوون له‌نێــوان چيــاى (هيــان والطــار)‬ ‫له‌باكــورى ڕۆژئــاوا وباشــورى ڕۆژئــاواى شــاركه‌ملكـه‌چ بــوون بۆموجاهيــدان‬ ‫له‌�ســێ ڕۆژى يه‌ك ‌همــى جه‌نگ ‌هكـه‌‪ ،‬و ‌ه له‌ڕۆژئــاوا به‌ه ‌همــان شــێو ‌ه ناوچه‌كانــى‬ ‫(البيــارات والــدوة و سێگۆش ـه‌ى ته‌دمــوڕ)‪ ،‬وپێگ ـ ‌ه ودام ـه‌زراوه‌ى گرنــگ‬ ‫له‌وان ـ ‌ه ش ـ ‌هريكه‌ى غــازى م ‌ههــر وكێڵگ ـه‌ى غــازى جحــار وكێڵگ ـه‌ى نه‌وتــى‬ ‫ج ـه‌زه‌ل وناوچ ـه‌ى ده‌وروب ـه‌رى وش ـ ‌هريكه‌ى غــازى ح ‌هيــان‪ ،‬وته‌دمــوڕ‬ ‫چــوو ‌ه حاڵه‌تێكــى ئه‌مانــى دواى پێشــڕه‌وى كــردن به‌قواڵيــى ‪ 40‬كيلۆم ‌هتــر‬ ‫ب ـه‌ره‌و ڕۆژئــاواى‪ ،‬وب ‌هســتانه‌وه‌ى ويالي ‌هتــى ح ‌همــا وشــارى ته‌دمــوڕ ئێســتا‬ ‫هێڵــى سه‌نگ ‌هرنشــينى موجاهيــدان ي ـه‌ك هێڵ ـ ‌ه له‌ح ‌همــاو ‌ه بۆديم ‌هشــق‪،‬‬ ‫ول ‌هس ـه‌ر ڕێــگاى نێوده‌وڵ ‌هتــى (ته‌دمــوڕ – ديم ‌هشــق) دووڕيانــى جحــار ب ـه‌ره‌و‬ ‫ڕۆژهـه‌اڵت له‌فڕۆكه‌خانـه‌ى تيفــۆڕ وپێگـ ‌ه وقايمــكارى كافـران ل ‌هسـه‌رزنجيــره‌‬ ‫چيــاى نێــوان باكــورى فڕۆكه‌خان ـ ‌ه ك ـ ‌ه ‪ 12‬پێگ ‌هيــان ل ‌هس ـه‌ر ته‌پۆلكه‌كان ـه‌‬ ‫به‌ئاراسته‌ى كه‌تيبه‌ى به‌رگرى ئاسمانى‪ ،‬وباشورى ڕۆژهه‌اڵتى فڕۆكه‌خانه‌‬ ‫گونــدى مرهطــان وتــاوه‌رى ســيرياتيڵ وناوچ ـه‌ى (قصــر الحيــر واملشــتل)‬ ‫له‌نزيــك ناوچ ـه‌ى (البــاردة) له‌باشــورى فڕۆكه‌خان ـه‌ى تيفــۆڕى س ـ ‌هربازى‪،‬‬ ‫به‌ه ‌همــان شــێو ‌ه بازگـه‌ى دووڕيانــى نێــوان شــارى ق ‌هريه‌ت ‌هيــن وفڕۆكه‌خانـه‌ى‬ ‫تيفــۆڕ‪ ،‬وله‌ڕۆژئــاواى فڕۆكه‌خان ـه‌و ‌ه به‌ه ‌همــان شــێو ‌ه گونــدى (الش ـريفة)‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬گرنگى ستراتيژى فڕۆكه‌خان ‌ه چيه‌؟‬

‫وه‌اڵم‪ :‬فڕۆكه‌خان ـه‌ى تيفــۆڕى س ـ ‌هربازى له‌گه‌وره‌تريــن فڕۆكه‌خان ـه‌‬ ‫جه‌نگيه‌كان ـ ‌ه ل ‌هشــام وتوانــاى نشــينه‌و ‌ه وفڕينــى فڕۆك ـه‌ى جه‌نگــى‬ ‫وقاصيف ـه‌ى ه ‌هي ـ ‌ه ه ـه‌روه‌ك ئه‌وشــوێنى ه ‌هي ـ ‌ه بۆنيشــتنه‌وه‌ى ه ‌هلــى‬ ‫كۆپت ـه‌ره‌كان ويارم ‌هتــى چااڵكي ـ ‌ه س ـ ‌هربازيه‌كان ده‌دات ل ‌هڕيفــى ڕۆژهه‌اڵتــى‬ ‫حمــص وه‌ه ‌هلــى كۆپتـه‌ره‌كان له‌وێــو ‌ه ده‌رد ‌هچــن هـه‌روه‌ك شــوێنه‌كه‌ى نزيكـه‌‬ ‫له‌كێڵگ ـه‌ى ن ـه‌وت وغــازل ‌هڕيفــى ڕۆژهه‌اڵتــى حمــس كه‌بو ‌هت ـ ‌ه يارمه‌تيد ‌هرێــك‬ ‫بۆنوس ـه‌يريه‌كان ل ‌هب ـه‌رده‌وام بوونيــان له‌جه‌نگــى چ ‌هنــد ســاڵه‌ى دژى‬ ‫ده‌وڵ ‌هتــى ئيســامى له‌ناوچ ‌هكـ ‌ه وب ‌هرپه‌رچــى هـه‌رهێرشــێك ده‌ردێتـه‌و ‌ه كه‌بێــت‬ ‫بۆته‌دمــوڕ‪ ،‬هـه‌روه‌ك شــوێن ‌ه جوگرافي ‌هكـه‌ى بو ‌هتـ ‌ه هــۆى بڕينــى ناوچه‌كانــى‬ ‫ڕيفــى حمــس به‌ي ‌هك ـه‌و ‌ه وبه‌�شــى ڕۆژهه‌اڵتــى جياكردۆت ـه‌و ‌ه له‌باشــورى واى‬ ‫ت ل ‌هڕێــگاى باكــور بۆڕيفــى حمــس‬ ‫لێهاتــوو ‌ه كه‌گواســتنه‌وه ب ـه‌م شــێوه‌ي ‌ه بێ ـ ‌‬ ‫پاشــان بــۆ ويالي ‌هتــى ديم ‌هشــق‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬صه‌حه‌وات كارى چي ‌ه له‌وێ ‪-‬ئه‌گه‌رله‌وێ بوونيان‬ ‫هه‌يه‌‪ -‬له‌م جه‌نگانه‌ى حيمس وده‌وروبه‌رى؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬هـه‌روه‌ك پيشـه‌يان ‌ه صه‌حه‌واتــى موڕتـه‌د هه‌ڵد ‌هســتن بۆيارم ‌هتــى‬

‫دانــى ب ـرا نوصه‌يريه‌كانيــان؛ دواى ئ ـه‌وه‌ى ئه‌مريــكا ڕاشــكاوان ‌ه ڕايگه‌يانــد‬

‫‪35‬‬

‫كه‌ڕوســيا توانــاى ئيــداره‌ى جه‌نگــى ني ـ ‌ه دژى ده‌وڵ ‌هتــى ئيســامى پ ‌هنــاى‬ ‫بۆك ‌هرته‌كانــى ص ‌هح ـه‌وات بــرد وبــاوى كردن ـه‌و ‌ه ل ‌هس ـه‌رســنورى د ‌هســتكرد‬ ‫ئامــاده‌ى كــردن بۆهێرشــكردن تائ ـه‌و قورســي ‌ه ل ‌هس ـه‌ر نوس ـه‌يريه‌كان‬ ‫ك ـه‌م بك ‌هن ـه‌و ‌ه ئ ـه‌و ‌ه بــوو كه‌ص ‌هح ـه‌وات جه‌نگــى (رد االعتبــار) ڕاگه‌يانــد‬ ‫ل ‌هب ـه‌ر ئه‌وشــكان ‌ه قورس ـه‌ى كه‌تو�شــى بووبــون پێــش چ ‌هنــد مانگێــك‬ ‫له‌قه‌له‌مۆنــى ڕۆژهـه‌اڵت كاتێــك ص ‌هحـه‌وات هێرشــيانكرد به‌ده‌ي ‌ههــا سـه‌ياره‌‬ ‫بۆچ ‌هنــد پێگه‌ي ‌ه ـكـى خه‌ياڵــى كه‌موجاهيــدان لێــى داده‌نيشــتن له‌(الحمــاد‬ ‫الشــامي) كه‌كه‌وتــن به‌كێڵگ ـه‌ى ميــن ك ‌هبــوو به‌كوشــتن وبرينداربوونيــان‬ ‫وپاشه‌كشــێيان كرد وگ ‌هڕانه‌و ‌ه بۆپاسـه‌وانى ســنورى ئوردن له‌نزيك بنكه‌ى‬ ‫ئه‌مريــكا ل ـ ‌ه (الرقبــان) وس ـه‌يرى هيچــى ترناك ـه‌ن وهلل الحمــد‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬له‌به‌رچى ش ‌هريكه‌ى غازى حه‌يان ته‌قێندرايه‌و ‌ه له‌ڕيفى‬ ‫ڕۆژهه‌اڵتى حيمس‪ ،‬وه‌له‌به‌رچى گرنگ بوو بۆڕژێمى نوسه‌يرى؟‬ ‫وه‌اڵم‪ :‬ش ـ ‌هريكه‌ى ح ‌هيــان زياتــرل ـ ‌ه ‪ 3‬مليــۆن م ‌هتــرى چوارگۆش ـ ‌ه ڕۆژان ـه‌‬

‫غــازى به‌ره ـه‌م ده‌هێنــا كه‌د ‌هبــوو به‌ئابوري ‌ه ـكـى گ ـه‌ور ‌ه وڕژێمــى نوس ـه‌يرى‬ ‫سودى لێده‌بينى بۆيارمه‌تيدانى چااڵكي ‌ه س ‌هربازيه‌كانى‪ ،‬و ‌ه له‌اليه‌كى تره‌وه‌‬ ‫گرنــگ بــوو بۆڕژێــم چونك ـ ‌ه به‌�شــى پێويســتى بۆوێســتگه‌ى به‌رهه‌مهێنانــى‬ ‫كار‌هبــاى دابيــن د ‌هكــرد له‌ناوچـه‌ى باشــورى شــام‪ ،‬هـه‌رئـه‌وه‌ش بــوو ب ‌ههــۆى‬ ‫زيادبوونــى ڕێــژه‌ى بڕينــى كار‌هبــا له‌ناوچه‌كانــى ڕژێمــى نوسـه‌يرى‪ ،‬ل ‌هگـه‌ڵ زيانــى‬ ‫ئابــورى گ ـه‌ور ‌ه له‌كاتێــك ئ ‌هگ ـه‌ر ويســتى س ـه‌رچاوه‌يه‌كى تــر بدۆزێت ـه‌وه‌‪.‬‬

‫پرسيار‪ :‬با�سى ك ‌هڕامات وسه‌ركه‌وتنى هللا بكه‌‬ ‫بۆئه‌م جه‌نگه‌‪.‬‬

‫وه‌اڵم‪ :‬ه ‌همــوو چيرۆكـه‌كان با�ســى ئـه‌و ‌ه د ‌هكـه‌ن كه‌داڕمانــى ك ‌هرته‌كانــى‬ ‫ســوپاى نوسـه‌يرى وميليشــياكانى شــتێكى چاوه‌ڕوان نه‌كراوبوو له‌ماوه‌يه‌كى‬ ‫كورت له‌گه‌ڵ بوونى هێز‌ه ڕوســيه‌كان وب ‌هشــداريكردنى ميليشــيا ڕافيزيه‌كان‬ ‫له‌ناوچ ‌هك ـ ‌ه به‌هێــز وه‌له‌پێــش هه‌موويــان ڕايانكــرد ل ‌هگ ـه‌ڵ تونــد وبه‌تينــى ‬ ‫خاك ‌هك ـه‌ى به‌تايب ‌هتــى ناوچ ـه‌ى ج ـه‌زه‌ل كه‌ناس ـراو ‌ه به‌كێــو ‌ه گه‌وره‌كانــى‬ ‫وته‌پۆلك ـ ‌ه زۆره‌كانــى جگ ـ ‌ه ل ـه‌كاروان وهێــزى س ـ ‌هربازى كه‌ڕژێمــى نوس ـه‌يرى‬ ‫له‌ناوچه‌كه‌ى جێگيركردبوو له‌هه‌ڵكوتان ‌هسـه‌روهێر�شــى ســوك جێيانهێشــت‬ ‫وهه‌اڵتــن به‌فه‌زڵــى هللا ويارمه‌تيه‌كانــى بۆب ‌هنــد ‌ه موجاهيده‌كانــى‪ ،‬ل ـه‌وێ‬ ‫چيڕۆكێــك ه ‌هي ـ ‌ه ك ـه‌دواى هللا عــز وجــل ڕۆڵێكــى گ ـه‌وره‌ى ه ‌هبــوو‬ ‫ل ‌هشــپرزه‌كردنى ڕيزه‌كانــى كافـران ب ‌هڕاســتى ل ‌هگـه‌ڵ بوونــى هللا بينـرا به‌جوانــى‬ ‫وڕۆشــنى كاتێــك براي ‌ه ـكـى ش ـه‌هاده‌تخواز ك ‌هنــاوى ئه‌بوب ‌هكــرى خ ‌هيــر بــوو‬ ‫به‌تانكێكــى بۆمبڕێژك ـراو ده‌رچــوو ب ـه‌ره‌و ســايلۆى ته‌دمــوڕ به‌هێزتريــن هێڵــى‬ ‫به‌رگــرى كاف ـران ل ‌هشــارى ته‌دمــوڕ ئه‌وبراي ـ ‌ه ‪ 15‬خول ـه‌ك ماي ـه‌و ‌ه وســاتر‬ ‫ل ـه‌دواى ســاترى د ‌هبــڕى وده‌ي ‌ههــا موش ـه‌كيان ئاراســته‌ى تانك ‌هك ـ ‌ه كــرد‬ ‫ئه‌وه ـه‌ر پێشــڕه‌وى د ‌هكــرد وهللا ده‌يپاراســت تاگه‌يشــت ‌ه ئامانج ‌هك ـه‌ى‬ ‫وئامێر‌هك ـه‌ى ته‌قانــده‌و ‌ه له‌ناو ‌هڕاســتيان له‌نزيــك ســايلۆ‪ ،‬گه‌رده‌لولێكــى‬ ‫دوك ـه‌اڵوى چــڕ ده‌رچــوو له‌ئه‌نجامــى ته‌قاندن ـه‌وه‌ى ئامێر‌هك ـ ‌ه له‌الي ـه‌ن‬ ‫ئه‌وبراي ـ ‌ه وڕۆيشــت بــۆالى ســايلۆ ودايپۆ�شــى‪ ،‬وگه‌رده‌لول ‌هك ـ ‌ه و ‌هســتا‬ ‫ل ‌هسـه‌رســايلۆ وبه‌هيــچ شــێوه‌يه‌ك ن ‌هجــواڵ هللا تـه‌واوى ســايلۆكه‌ى داپۆ�شــى ‬ ‫به‌جۆرێك كافران هيچيان نه‌ده‌بينى وبرايانى هه‌ڵكوتانه‌سه‌رده‌ستيانگرت‬ ‫ب ‌هس ـه‌ر ناوچ ‌هك ـ ‌ه ئ ـه‌و ‌ه هۆكارێكــى گ ـه‌ور ‌ه بــوو ڕۆڵێكــى ب ‌ه ‌رچــاوى ه ‌هبــوو‬ ‫له‌پێشــڕه‌وى برايــان ب ـه‌ره‌و ده‌روازه‌ى شــاره‌ك ‌ه ل ‌هب ـه‌ره‌ى عامري ـه‌‪.‬‬

‫پێشــینە یەکەمــەکان لەکۆچکــردووان وپشــتیوانان زانییــان کــە‬ ‫بەھەشــت پاداشــتە گرانبەھاکــەی ‪-‬ەللا‪ -‬یــە‪ ،‬وزانییــان کەنرخەکــەی‬ ‫ناتوانرێــت بدرێــت مەگــەر ئەوکەســەی خــۆی بــەداری ئیجتیھــادەوە‬ ‫گرتبێــت‪ ،‬لەبەرئــەوە گــەڕان بــەدوای گشــت ڕێگایــەک کەڕەزامەنــدی‬ ‫پـه‌روه‌ردگارى تێدابێــت بۆئــەوەی بەدەســتی بھێنــن‪ ،‬کەئەوانیــش داوا‬ ‫لــەەللا دەکــەن بۆئاســانکاری ووەرگرتنــی ئــەم پلەیــە‪.‬‬ ‫ئەیانبینیــت بڕیــار ئــەدەن لەســەر فرۆشــتن وبازرگانــی لەگــەڵ‬ ‫ەللا‪ ،‬نەفــس وماڵــی خۆیــان ئەفرۆشــن بۆئــەوەی به‌هه‌شــت‬ ‫بکــڕن‪{ ،‬ئ ـه‌ی ئ ـه‌و که‌ســانه‌ی باوه‌ڕتــان هێنــاوه‌‪ ،‬ده‌ستنیشــانی‬ ‫بازرگانیه‌کتــان بۆبک ـه‌م‪ ،‬کــه له‌س ـزایه‌کی به‌ئێــش ڕزگارتــان بــکات‬ ‫* س ـه‌ره‌تا باوه‌ڕهێنانتانــه بــه هللا وپێغه‌مبه‌ره‌ک ـه‌ی‪ ،‬ئینجــا ه ـه‌وڵ‬ ‫وتێکۆشــانتانه له‌ڕێگ ـه‌ی هللا به‌به‌خشــینی مــاڵ وســامانتان‪،‬‬ ‫وبه‌خشــینی خۆتــان (وات ـه‌‪ :‬ماندووکردنــی جه‌ســته وبیروهۆشــتان‪،‬‬ ‫تابه‌خــت کردنیــان له‌پێنــاوی هللا) بێگومــان ئه‌وکاره‌تــان چاکتــر‬ ‫وبه‌فه‌ڕتــره بۆتــان ئه‌گ ـه‌ر بزانــن و تێبگ ـه‌ن * ئه‌وســا هللا له‌گونــاه‬ ‫وهه‌ڵه‌کانتــان خــۆش ده‌بێــت وده‌تانخاتــه باخه‌کانــی به‌هه‌شــته‌وه‬ ‫له‌چه‌نده‌هــا ڕوبــار به‌ژێــر دره‌خته‌کانیــدا تــێ ده‌په‌ڕێــت وجاری ـه‌‪،‬‬ ‫هه‌روه‌ها کۆشک وته‌الری خۆش وڕازاوه وپاك وخاوێن له‌باخه‌کانی‬ ‫به‌هه‌شــتی عه‌دنــدا‪ ،‬به‌ڕاســتی ئائه‌وه‌یــه س ـه‌رکه‌وتن و س ـه‌رفرازی و‬ ‫ده‌ســتکه‌وتی گ ـه‌وره و بێســنوور} [الصــف‪.]10-12 :‬‬ ‫وکاتێــک زانییــان کــە خێراتریــن ڕێــگا بۆبه‌هه‌شــت شــەھیدبوونە‬ ‫لەپێنــاو ەللا‪ ،‬دابەزینــە گۆڕەپانەکانــی جەنــگ بەپێشــکەوتن نــەک‬ ‫پاشــگەزبوونەوە‪ ،‬بەڕاکــردن‪ ،‬پێشــدەکەون بــەرەو مــردن‪ ،‬وەکــو‬ ‫ڕێگایــەک ئەیگرنەبــەر بــەرەو ژیــان‪.‬‬

‫ئه‌نه‌�ســى كــوڕى نه‌ضــڕ ‪ -‬هللا لێــى ڕازى بــێ ‪ -‬خــۆی‬ ‫ئینغیمــاس دەکاتــە نــاو ھاوبەشــدانەران لــەڕۆژی ئوحود‬ ‫ئەوەتــا ئه‌نه‌�ســى كــوڕى نه‌ضــڕ ‪-‬هللا لێــى ڕازى بــێ‪ -‬ئــەوەی‬ ‫کــە لەجەنگــی بــەدر ئامادەنەبــوو‪ ،‬ھەربۆیــە زۆر بەتوونــدی‬ ‫خەمباربــوو‪ ،‬بــەاڵم ســوێندێکی خــوارد وپەیمانێکــی دا‪ ،‬باگوێبگریــن‬ ‫لەکــوڕی براکــەی ئه‌نه‌�ســى كــوڕى ماليــك کارەکــەی مامــی‬ ‫خۆیمــان بۆئەگێڕێتــەوە کەدەڵێــت‪ :‬مامــم ئه‌نه‌�ســى كــوڕى نه‌ضــڕ‬ ‫ئامادەنەبــوو لەجەنگــی بــەدر‪ ،‬گووتــی‪ :‬ئــەی پێغەمبــەر‪ ،‬ئامــادە‬ ‫نەبــووم لەیەکــەم جەنــگ کــە لــەدژی ھاوبەشــدانەران ئەنجامتــدا‪،‬‬ ‫ئەگــەر ەللا بمگەیەنێــت بەکوشــتاری ھاوبەشــدانەران‪- ،‬ســوێند‬ ‫بــە ەللا‪ -‬ەللا دەیبینێــت چــی ئەنجــام دەدەم! کاتێــک ڕۆژی ئوحــود‬ ‫ھــات‪ ،‬وموســڵمانان ئاشــکرابوون‪ ،‬گووتــی‪ :‬پــەروەردگار داوای‬ ‫لێبــوردن ئەکــەم لــەوەی کــە ئەوانــە ئەنجامیانــدا ‪-‬واتــە ھاوەڵەکانــی‪-‬‬ ‫وخــۆم بــەری ئەکــەم الی تــۆ لــەوەی کەئەوانــە ئەنجامیانــدا ‪-‬واتــە‬ ‫ھاوبەشــدانەران‪ -‬پاشــان پێشــکەوت‪ ،‬چــاوی کــەوت بەس ـه‌عدى‬ ‫كــوڕى مه‌عــاز‪ ،‬پێــی گــووت ئــەی سـه‌عدى كــوڕى مه‌عــاز‪ ،‬بەھەشــت‪،‬‬ ‫سوێند بەپەروەردگاری نضر‪ ،‬من بۆنی ئەکەم لەپشت ئوحودەوە!‪.‬‬ ‫س ـه‌عد فەرمــووی‪ :‬ئــەی پێغەمبــەر نەمتوانــی وەکــو ئــەو‬ ‫بکــەم؛ ئه‌ن ـه‌س گووتــى‪ :‬بەالشــەیدا ھەشــتا وئه‌وەنــدە شــوێنێ‬ ‫لێدانــی شمشــێر‪ ،‬یــان پێکانــی ڕم‪ ،‬یــان پێکانــی تیرمــان دۆزییــەوە‬ ‫وبینیمــان کەکــوژراوە‪ ،‬وھاوبەشــدانەران الشــەکەیان شــێواندبوو‪،‬‬ ‫کــەس نەیناســییەوە جگــە لەخوشــکەکەی بەســەری پەنجەکانــی‬ ‫ناســییەوە‪ ،‬ئه‌ن ـه‌س گووتــى‪ :‬وامــان دەبینــی یــان دەزانــی کــە ئــەم‬ ‫ُْْ‬ ‫ئایەتــە لەســەر ئەودابەزیــوە‪ ،‬ولەســەر ھاوشــێوەکانی‪{ِ :‬مـ َـن الؤ ِم ِنيـ َـن‬ ‫َّ َ‬ ‫َ ٌ َ ُ‬ ‫ص َدقــوا َمــا َع َاهـ ُـدوا اللـ َـه َعل ْيـ ِـه} [األح ـزاب‪ .]33 :‬‬ ‫ِرجــال‬ ‫وتار‬

‫‪36‬‬

‫عومه‌يــرى كــوڕى حه‌مــام ‪-‬هللا لێــى ڕازى بــێ‪ -‬پێشــبڕکێ دەکات‬ ‫بــەرەو بەھەشــتێک پانییەکــەی ھێنــدەی ئاســمانەکان وزەویــە‬ ‫ئــەوەش ئه‌ن ـه‌س ‪-‬هللا لێــى ڕازى بــێ‪ -‬تێکۆشــانەکانیانمان‬ ‫بــۆ دەگێڕێتــەوە‪ ،‬فەرمــووی‪ :‬پێغەمبــەر ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪-‬‬ ‫وھاوەڵەکانــی دەرچــوون ھەتــا لەپێــش ھاوبەشــدانەران گەیشــتنە‬ ‫بــەدر‪ ،‬وھاوبەشــدانەران ھاتــن‪ ،‬پێغەمبــەر فەرمووی‪،‬صلــى هللا ‬ ‫عليــه وســلم‪( :‬ھیــچ کەســێکتان دەستپێشــخەر نەبــن لەھیــچ‬ ‫شــتێک ھەتــا مــن ئامــاژە دەدەم)‪ ،‬ئامــاژەی بۆھاوبەشــدانەران‬ ‫کــرد‪ ،‬پێغەمبــەر فەرمــووی‪ ،‬صلــى هللا عليــه وســلم‪( :‬ھەســتن بــەرەو‬ ‫بەھەشــتێک پانیەکــەی ھێنــدەی ئاســمانەکان وزەویــە)‪ ،‬عومه‌يــرى‬ ‫كــوڕى حه‌مــام گووتــی‪ :‬ئــەی پێغەمبــەر‪ ،‬بەھەشــتێک پانیەکــەی‬ ‫ھێنــدەی ئاســمانەکان وزەوی یــە؟ فەرمــووی‪( :‬بەڵــێ)‪ ،‬گووتــی‪ :‬بــەخ‬ ‫بــەخ! پێغەمبــەر پێــی فەرمــوو‪ ،‬صلــى هللا عليــه وســلم‪( :‬لەبەرچــی‬ ‫دەڵێیــت‪ :‬بــەخ بــەخ؟) فەرمــووی‪ :‬نــا وهللا‪ ،‬جگــە لــەوەی داوام وایــە‬ ‫کەببــم بــە ئەھلــی بەھەشــت؛ فەرمــووی‪( :‬دەســا تــۆ لــە ئەھلــی‬ ‫بەھەشــتی)‪ ،‬ھەندێــک خورمــای لەگیرفانــی ھێنایــە دەرەوە‪ ،‬ولێــی‬ ‫ئەخــوارد‪ ،‬پاشــان گووتــی‪ :‬ئەگــەر مــن بژيــم ھەتــا ئــەم خورمایانــەم‬ ‫بخــۆم ئــەوا ژیانێکــی درێــژە! خورماکانــی دەســتی فڕێــدا‪ ،‬پاشــان‬ ‫کوشــتارییانی کــرد ھەتــا کــوژرا‪.‬‬ ‫پێشــەواکانی ســرییەی موئتە داوای شــەھیدبوون دەکەن‬ ‫لــە موئتــەدا جه‌عف ـه‌رى كــوڕى ئه‌بــى تاڵيــب ‪-‬هللا لێــى ڕازى بــێ‪-‬‬ ‫ئااڵکــەی ھەڵگــرت بەدەســتی ڕاســتی ودەســتی بڕایــەوە‪ ،‬بەدەســتی‬ ‫چەپــی گرتــی‪ ،‬ودەســتی بڕایــەوە‪ ،‬ئینجــا بەالشــەی باوە�شــی پیاکــرد‬

‫تاکــوژرا‪ ،‬کەلەوێــدا الوێکــی �ســی و�ســێ ســااڵن بــوو‪ ،‬ەللا پاداشــتی‬ ‫دایــەوە بەدووبــاڵ لەبەھەشــدا کــە پێــی ئەفڕێــت ھەرچــۆن بیەوێــت‪،‬‬ ‫وگووت ـراوە کەپیاوێکــی ڕۆمــی لێدانێکــی لێــدا لەناوەڕاســتیەوە‬ ‫دووکەرتــی کــرد‪.‬‬ ‫ەللا‬ ‫ئەعرابییە ـکـی کۆچکــردوو ڕاســتیکرد لەگــەڵ ‌‬ ‫وئەویــش ڕاســتی کــرد لەگەڵیدا‬ ‫س ـه‌رنج بده‌ن ـه‌ ڕاســتگۆییان لەگــەڵ ەللا‪ ،‬ش ـه‌دادى كــوڕى‬ ‫هــاد ‪-‬هللا لێــى ڕازى بــێ‪ -‬ئەگێڕێتــەوە‪ :‬پیاوێکــی دەشــتەکی ھاتــەالی‬ ‫پێغەمبــەر ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬بــاوه‌ڕی ھێنــا وشــوێنی کــەوت‪،‬‬ ‫پاشــان ووتــی‪ :‬کۆچبکــەم لەگــەڵ تــۆ؛ پێغەمبــەر ‪-‬صلــى هللا عليــه‬ ‫وســلم‪ -‬وەســێتی بۆکــرد الی ھەندێــک لەھاوەڵەکانــی‪ ،‬لەکاتــی‬ ‫ھێرشــە جەنگیەکــە‪ ،‬پێغەمبــەر ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬شــتێکی‬ ‫بەغەنیمــەت گــرت‪ ،‬ودابە�شــی ئەکــرد‪ ،‬ھەروەھــا بەشــێکی‬ ‫دابەویــش‪ ،‬کەبەدەســتی ھاوەڵەکانــی بەشــەکەی بۆنــارد‪ ،‬وچاودێــری‬ ‫ژێردەســتەکانیانی دەکــرد‪ ،‬وکاتێــک ھاتــن وپێیــان دا‪ ،‬گووتــی ئەمــە‬ ‫چــی یــە؟ گووتیــان‪ :‬بەشــێکە پێغەمبــەر بەشــتی داوە‪ ،‬صلــى هللا عليــه‬ ‫وســلم؛ وھێنــای بــۆالی پێغەمبــەر ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪ -‬گووتــی‪:‬‬ ‫ئەمــە چــی یــە؟ فەرمــووی‪( :‬بە�شــی تۆیــە)‪ ،‬گووتــی‪ :‬مــن لەبــەر ئەمــە‬ ‫شــوێنى تــۆ نەکەوتــم‪ ،‬بەڵکــو شــوێنت کەوتــووم لەســەر ئــەوەی‬ ‫لەئێــرەم بدرێــت ‪-‬ئامــاژەی بــۆ گــەرووی کــرد‪ -‬بەتیرێــک وبمــرم‪ ،‬وبچمــە‬ ‫نــاو بەھەشــتەوە! فەرمــووی‪( :‬بەڕاســتی ەللا بەڕاســتگۆی داناویــت)‪،‬‬ ‫کەمێــک لەوێــدا مانــەوە‪ ،‬پاشــان ھەســتانەوە لەکوشــتاری دوژمــن‪،‬‬ ‫وبەھەڵگیرانــەوە ھێن ـرا بــۆالی پێغەمبــەر ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪-‬‬ ‫کەتیرێــک لەوشــوێنەی درابــوو کەئامــاژەی بۆکردبــوو‪ ،‬پێغەمبــەر‬ ‫هللا به‌رده‌وام شه‌هيده‌كان هه‌ڵده‌بژێرێت‬

‫‪37‬‬

‫گه‌نج وپيرهيواخوازى پله‌ى شه‌هيدين‬

‫فەرمــووی‪ ،‬صلــى هللا عليــه وســلم‪( :‬ئەمــە خۆیەتــی؟) گووتیــان‪:‬‬ ‫بەڵــێ‪ ،‬فەرمــووی‪( :‬ڕاســتگۆبوو لەگــەڵ ەللا وئەویــش ڕاســتگۆبوو‬ ‫لەگەڵیــدا)‪ ،‬پاشــان پێغەمبــەر کفنــی کــرد ‪-‬صلــى هللا عليــه وســلم‪-‬‬ ‫لەپاڵتۆکــەی خــۆی‪ ،‬پاشــان پێ�شــی خســت ونوێــژی لەســەر کــرد‪،‬‬ ‫ئــەوەی کەگووتــى لــە نوێژەکەیــدا فه‌رمــووى‪( :‬پــەروەردگار ئەمــە‬ ‫بەنــدەی تۆیــە‪ ،‬لەپێنــاو تــۆدا کۆچیکــرد‪ ،‬وبەشــەھیدی کــوژرا‪ ،‬مــن‬ ‫شــایەتم لەســەر ئــەوە)‪.‬‬

‫بەخۆخشــاندن لەسەرســک بــڕۆم! ئيبــن عومـه‌ر گووتــی‪ :‬ئه‌بــو عقیــل‬ ‫پشــتێنی تووندکــرد وبەدەســتی ڕاســتی شمشــێری گــرت‪ ،‬پاشــان بانگــی‬ ‫دەکــرد‪ :‬ئــەی پشــتیوانان‪ ،‬دووبارەیــەک ھــەروەک ڕۆژی حونەیــن!‬ ‫دەســا کۆببنــەوە ەللا ڕەحــم به‌ھەمووتــان بــکات‪ ،‬پێشــکەون ئەوەتــا‬ ‫موســڵمانان لەژێــر نیشــانی دوژمنــن! ھەتــا دوژمنەکانیــان (حدیقــة)‬ ‫باخچەکەیــان تێپەڕانــد‪ ،‬وتێکــەاڵو بــوون وبــووە شــەڕە شمشــێر‬ ‫لەنێــوان ئێمــە وئەوانــدا‪ ،‬ئيبــن عوم ـه‌ر گووتــی‪ :‬تەماشــای أبــو عقیلــم‬ ‫کــرد دەســتە بریندارەکــەی ھــەر لەشــانیەوە بڕاوەتــەوە وکەوتــە‬ ‫ســەر زەوی وتێیــدا چــواردە برینــی ســەخت ھەیــە ھەمــووی بــوه‌ هــۆى‬ ‫کوشــتنى‪ ،‬ول ـه‌م ش ـه‌ڕه‌دا دوژمنــی ەللا موســەیلەمەی دۆرزن کــوژرا‪.‬‬

‫س ـه‌رنج بــده‌ لــە ڕۆژی یەمامــە لەوانــەی کەبەرگرییــان له‌ئايــن‬ ‫کــرد ھەتــا لەجەســتەیاندا دەمارێــک کاربــکات ھەتــا بەشــەھیدی‬ ‫کــوژران‪ ،‬جه‌عفـه‌رى كــوڕى عبــدهللا كــوڕى ئه‌ســله‌م گووتــی‪ :‬لەکاتــی‬ ‫ڕۆژی یەمامــەدا‪ ،‬خەڵکــی ڕیزیانگــرت یەکــەم کــەس برینداربــوو أبــو‬ ‫عقیــل بــوو‪ ،‬بەتیرێــک پێکـرا کەکەوتــە نێــوان شــانەکانی ودڵــى وكـه‌وت‬ ‫بــەاڵم نەکــوژرا‪ ،‬تیرەکــەی دەرکــرد‪ ،‬والی چەپــی لە�شــی بەســەختی‬ ‫برینداربــوو لەســەرەتای ڕۆژەکــەوە‪ ،‬وڕاکێشـرا بۆکشــانەوە‪ ،‬وکاتێــک‬ ‫جەنــگ گ ـه‌رم بــوو‪ ،‬وموســڵمانان شکســتیان ھێنــا‪ ،‬وکاروانەکەیــان‬ ‫تێپەڕانــد‪ ،‬أبــو عقیــل کەووتبــووە نــاو برینەکــەی خــۆی‪ ،‬بیســتی‬ ‫مه‌عنــى كــوڕى ع ـه‌دى ھــاواردەکات‪ :‬ئــەی پشــتیوانان! هللا هللا ‬ ‫ودوبــارەی بکەنــەوە لەســەر دوژمنتــان! عبــد هللا كــوڕى عوم ـه‌ر‬ ‫گووتــی‪ :‬أبــو عقیــل ھەســتايەوە بڕواتــە الی گەلەکــەی‪ ،‬گووتــم‪ :‬چیــت‬ ‫دەوێــت‪ :‬تــۆ ناتوانــی کوشــتار بکەیــت! ووتــی‪ :‬بانگخوازەکــە بانگــی‬ ‫نــاوی منــی کــرد! ئيبــن عوم ـه‌ڕ گووتــی‪ :‬پێــم گــووت‪ :‬بەڵکــو ئەڵێــت‪:‬‬ ‫ئــەی پشــتیوانان‪ ،‬مەبەســتی لەبرینــدارەکان نیــە؛ ئه‌بــو عقیــل‬ ‫گووتــی مــن لەپشــتیوانانم‪ ،‬ومــن وه‌اڵمــی دەدەمــەوە ھەرچەنــدە‬

‫ئيبــن عوم ـه‌ر گووتــی‪ :‬لەســەر ئه‌بــو عقیــل وەســتام کەکەوتبــوو‬ ‫ودووا ھەناســەی دەدا‪ ،‬پێــم گــووت‪ :‬ئــەی ئه‌بــو عقیــل! گووتــی‪ :‬پێــم‬ ‫بڵــێ ـکـێ دۆڕاوە؟ گووتــم موژدەبــێ‪ ،‬دوژمنــی ەللا کــوژراوە‪ ،‬پەنجــەی‬ ‫بەرزکــردەوە بــۆ ئاســمان سوپا�ســی ەللا ی ئەکــرد‪ ،‬ومــرد ‪-‬رحمــە ەللا‪.-‬‬

‫ئه‌بــو عه‌قيــل ‪-‬هللا لێــى ڕازى بــێ‪ -‬بــە برینــداری‌‬ ‫وبە خۆخشــاندن دەڕوات بۆ كوشــتارى موڕتەددەکان‬

‫به‌ڕائــى كــوڕى ماليــك ‪-‬هللا لێــى ڕازى بــێ‪ -‬خــۆی ئینغمــاس دەکاتــە‬ ‫نــاو مۆڵگــەی موڕتەددەکانــەوە (الحدیقة)‬ ‫لەنێوانیانــدا یەکــەم ئینغیما�ســی لەئیســامدا به‌ڕائــى كــوڕى‬ ‫ماليــك براکــەی ئه‌نه‌�ســى كــوڕى ماليــك بــوو ‪-‬هللا له‌هه‌ردووكيــان‬ ‫ڕازى بێــت‪ -‬لــە ئيبــن ســیرینەوە‪ ،‬کەموســڵمانان گەیشــتنە دیوارێــک‬ ‫کەپیــاوی ھاوبەشــدانەرانی لێبــوو‪ ،‬ب ـه‌ڕاء خــۆی کــردە پێــش‬ ‫ھاوەڵەکانــی‪ ،‬گووتــی‪ :‬بەڕمەکانتــان بــەرزم بکەنــەوە‪ ،‬ھەڵــم بدەنــە‬ ‫ناویانــەوە؛ ئەوانیــش ھەڵیانــدا پشــت دیوارەکــەوە‪ ،‬گووتــی‪ :‬پێــی‬ ‫گەیشــتن لەکاتێکــدا دە کە�ســی لــێ کوشــتبوون‪ ،‬وه‌ب ـه‌ڕاء لــەوڕۆژەدا‬ ‫بەھەشــتاو ئەوەنــدە بریــن برینداربــوو‪ ،‬لەنێــوان پێــکان وپیاکێشــان‪،‬‬ ‫وتار‬

‫‪38‬‬

‫خاليــدى كــوڕى وه‌ليــد یــەک مانــگ لەســەری وەســتا تابرینەکانــی‬ ‫چاکبــووەوە‪.‬‬ ‫کردەیەکی شــەھادەتخوازی ســاملى مه‌والى أبو حذیفة‌‬ ‫هللا له‌هه‌ردوكيــان ڕازى بێــت‬ ‫لــە محمــد كــوڕى ثابــت كــوڕى قیــس كــوڕى شــمس األنصــاری‬ ‫یــەوە کەدەڵێــت‪ :‬کاتێــک موســڵمانان خۆیــان ئاشــکراکرد لــەڕۆژی‬ ‫یەمامــە‪ ،‬ســالم م ـه‌والى أبوحذیفــە گووتــی‪ :‬لەگــەڵ پێغەمبــەردا‬ ‫بــەم شــێوەیەمان نەدەکــرد‪ ،‬صلــى هللا عليــه وســلم! ئینجــا چاڵێکــی‬ ‫بــۆ خــۆی ھەڵکەنــد‪ ،‬وتێیــدا وەســتا‪ ،‬وئــااڵی کۆچکردووانــی پێبــوو‬ ‫لــەوڕۆژەدا‪ ،‬وجەنــگا ھەتــا کــوژرا لــەڕۆژی یەمامــە‪.‬‬ ‫بســرى كوڕى أرطأة ھێر�شــی کردە ســەرالنه‌ى ڕۆم‬ ‫لــە عه‌الئــى كــوڕى ســوفيانى حه‌زڕه‌مــى کــە دەڵێــت‪ :‬بســرى كــوڕى‬ ‫أرطــأة ھێر�شــی کــردە ســەر ڕۆم‪ ،‬وایکــرد کۆتایــی ســووپاکە بــەردەوام‬ ‫برینداربێــت‪ ،‬بۆســەی بۆیــان دادەنــا‪ ،‬بۆســەکە ســەرکەوتوو دەبــوو‪،‬‬ ‫کاتێــک ئــەوەی بینــی‪ ،‬سەرپەرشــتی ســوپاکەی دەکــرد کــە پێکھاتبــوو‬ ‫لەســەدکەس‪ ،‬ڕۆژێکیــان بەتەنھــا ڕۆيشــت بــەرەو ھەندێــک دۆڵــی‬ ‫ڕۆمــەکان‪ ،‬کەتێیــدا نزیکــەی �ســی لە(ئەســپ وھێســتری ڕۆمــەکان)‬ ‫بەســترابووەوە‪ ،‬کڵێســاکەش بەتەنیشــتیەوە کەســوارچاکەکانی‬ ‫ئــەو ئەســپ وھێســترانەی تێدابــوو کەلــەدووای ســووپاوە ئامادەیــان‬ ‫دەکــرد‪ ،‬لەســەر ئەســپەکەی دابــەزی وبەســتییەوە‪ ،‬پاشــان چــووە‬ ‫نــاو کڵێســاکەوە‪ ،‬دەرگاکــەی لەســەر خــۆی وئــەوان داخســت‪،‬‬

‫ڕۆمــەکان سەریانســوڕما لــەو داخســتنە‪ ،‬ھێشــتا ڕمەکانیــان‬ ‫بەدەســتەوە نەگرتبــوو �ســێ کەســیان لێکــوژرا‪ ،‬وھاوەڵەکانــی‬ ‫نه‌يانزانــى له‌كوێي ـه‌ وبەدوایــدا گــەڕان‪ ،‬ھاتــن‪ ،‬وئەســپەکەیان‬ ‫ناســییەوە‪ ،‬گوێیــان لەدەنگــی شمشــێربوو لەنــاو کڵێســاکە‪ ،‬ھاتنــە‬ ‫پێــش بینییــان دەرگاکــەی داخ ـراوە‪ ،‬ھەندێــک لەســەربانەکەیان‬ ‫شــکاند‪ ،‬ودابەزینــە ســەریان‪ ،‬وبینییــان کەبســرى كــوڕى أرطــأة‬ ‫بەشــێک لــە ڕیخۆڵــەی خــۆی بەدەســتەوەیە‪ ،‬وشمشــێریش‬ ‫لەدەســتی ڕاســتی بــوو‪ ،‬کاتێــک ھاوەڵەكانــی توانییــان بێنەنــاو‬ ‫کڵێســاکەوە بســر کــەوت وھۆ�شــی نەمــا‪ ،‬ھاتنــە پێــش دوژمــن‪،‬‬ ‫دیلیــان لێگرتــن‪ ،‬دیلــەکان ھاتنــە پێشــەوە‪ ،‬گووتیــان‪ ،‬ســوێندتان‬ ‫ئەدەیــن بــەەللا ئەمــە ـکـێ بــوو؟ گووتیــان‪ ،‬بســرى كــوڕى أرطــأة؛‬ ‫گووتیــان‪ :‬وەللا ھیــچ ئافرەتێــک ھاوشــێوەی ئــەو ناخاتــەوە! ئینجــا‬ ‫دەســتیان بــرد بۆڕیخۆڵەکانــی‪ ،‬گەڕاندیانــەوە نــاوەوەی لە�شــی‪ ،‬وھیــچ‬ ‫شــتێک لەنــاوەوەی نەبڕابــووەوە‪ ،‬پاشــان بــە عەمامــەی ســەریان‬ ‫پێچایانــەوە‪ ،‬وھەڵیانگــرت‪ ،‬پاشــان دوورییانــەوە‪ ،‬بەمــەش پارێــزرا‪،‬‬ ‫وجێیانھێشــت‪.‬‬ ‫ھاوەڵــەکان بــەم شــێوەیە دەســتیان گرتــووە بەبەدەســتھێنانی‬ ‫ئــەم پلەوپایــە بــەرزە لەبەھەشــتدا‪ ،‬ســەرەڕای ئــەوەی ئــەوان‬ ‫تەقوادارتریــن‪ ،‬وبەندەتریــن‪ ،‬وزاناتریــن کــەس بــوون لەنێــو‬ ‫خەڵکیــدا‪ ،‬وھەروەھــا دەســتگرتن بەزانســت وزانیــاری‪ ،‬ودڵبەســت‬ ‫کــردن بەدونیــا‪ ،‬وبــاوک وکــوڕ ڕێــی لێیــان نەگــرت لەھەوڵــدان‬ ‫بەگەیشــتن بــەو پلەیــە‪ ،‬شوێنکەوتەکانیشــیان لەســەر شــوێن پێــی‬ ‫ئــەوان دەڕۆن ھەتــا ڕۆژی قیامــەت‪ ،‬ھەتــا کۆتاکەیــان دەججــال‬ ‫ئەکوژێــت‪ ،‬بەئیزنــی ‪-‬ەللا تەعــاال‪.-‬‬ ‫كرده‌ى شه‌هاده‌تخوازى ‪ -‬نزيكترين ڕێگايه‌ بۆشه‌هيدى‬

‫‪39‬‬

‫سريزه‬

‫‪4‬‬

‫دغو شنو بسونو مرتد صحوات د حلب له ښار څخه بهر ته یوړل‬

‫په دا�سې مهال کې چې د شام د صحواتي ډلومشران د قازقستان‬ ‫پالزمینــې أســتانه تــه د نصیــري رژیــم د نمایندګانــو ســره د خبــرو اتــرو‬ ‫لپــاره ځــي‪ ،‬ترڅــو د صلیبــي روســیې د الس النــدې د نصیــري پــوځ ســره‬ ‫ســوله پیــاوړې کــړي؛ پــه عیــن مهــال ـکـې د صلیبــي روســیې د مرســتې او‬ ‫مالتړپه سیوري کې د لوی طاغوت اردوګان د حلیفومرتدوصحواتو‬ ‫جنګیالــي پــه بــاب ښــارخپــل یرغــل تــه دوام ورکــوي‪.‬‬ ‫بلکــې د مرتــدو صحواتــو مصیبــت پــه دې پولــه تــم نشــو؛ ځکــه‬ ‫څــوک چــې د صحواتــود مشـرانوبیانونــه څــاري وبــه ګــوري چــې مرتدیــن‬ ‫د روس پــه اړه اوس دا�ســې خبــرې کــوي‪ ،‬لکــه د یــو دوســت پــه اړه چــې‬ ‫کیږي‪ ،‬ته به هیڅ احســاس نکړې چې ګواکې دا هغه روســیه ده کومه‬ ‫چــې د نصیــري رژیــم حلیفــه ده‪ ،‬د زرګونــو مظلــوم مســلمانانو پــه وینــو‬ ‫یــې الس ککــړدي‪ ،‬د حلــب ښــارپــه بیــا نیولــو ـکـې یــې د نصیــري پــوځ ســره‬ ‫مرسته کړې‪ ،‬مسلمانان یې بمبارکړي او دغه مرتد صحوات یې ترې‬ ‫ذلیلــه ویســتلي‪ ،‬تــه چــې د دې صحواتــي مرتدینــو بیانــات ګــورې نــو نــن‬ ‫روســیې ته د «ســولې بنیاد ایښــودونکې» وايي‪ ،‬دا ال څه چې د اســامي‬ ‫دولــت پــرخــاف ورســره ټلوالــې تــه هــم پــرامیــده دي‪.‬‬ ‫د شام د مرتدیو صحواتو (او ترشایې د مرتد طاغوت اردوګان)‬ ‫د صلیبــي روســیې ســره دغــه دوســتانه وروســته لــه هغــې راځــي چــې‬ ‫د امریــکا ســره یــې څــو کالــه دوســتانه پاللــې وه‪ ،‬د چــا پــه الس چــې پــه‬ ‫زرګونو مســلمانان قتل شــوي‪ ،‬د مســلمانانو پرخالف یې د طواغیتو‬ ‫ســره مرســته کــړې او د مســلمانانو پــه خــاوره د قابــض یهــودي دولــت‬ ‫ســاتونکې ده‪ ،‬کلــه چــې مرتــد صحــوات د امریــکا څخــه نــا امیــده شــول‪،‬‬ ‫نــو دا ورتــه ګرانــه نــه وه چــې د امریــکا پــه بــدل ـکـې روســیه واخلــي‪ ،‬بلکــې‬ ‫دا هم لرې نده چې په لنډو ورځو کې د یهودي دولت دوستان وګرځي‪،‬‬ ‫‪5‬‬

‫ځکــه د دوی پــه نفســونو ـکـې پــه ټولنیــز ډول والء (دوســتي) او ب ـراء‬ ‫(دښمني) معطله شوې ده‪ ،‬چې په دا�سې مهال کې بیا د یهود‪ ،‬نصارا‬ ‫او مشــرکینو ســره دوســتانه ډیره اســانه وي او د مشــرکینو له ویرې یا‬ ‫د هغوی څخه د بعضوامیدونواوفائدولټولوپه بدل کې بیا د کفارو‬ ‫ســره د اهــل الســنت پــرخــاف مرســته کــول اســان وي‪.‬‬ ‫د شــام مرتــد صحــوات د صلیبــي روســیې ســره دغــه نــږدې کیــدل‬ ‫او د اســامي دولــت د جنــګ لپــاره د روســیې او د نصیــري رژیــم د بیــرغ‬ ‫النــدې یوځــای کیــدل پــدې تعبیــروي چــې ګوا ـکـې مونــږ پــدې ســره پــه‬ ‫شــام ـکـې د ایرانــي نفــوذ مخــه نیســو او نصیــري رژیــم دېتــه اړکــوو چــې د‬ ‫راف�ضــي ملیشــو څخــه الس واخلــي او پــرځــای یــې د «ترهګــرو» ډلــو پــر‬ ‫خــاف جنــګ ـکـې دوی اســتعمال کــړي‪ ،‬چــې پــه عمومــي توګــه دوی لــه‬ ‫ترهګــرو نــه اســامي دولــت یــادوي‪.‬‬ ‫د شــام صحــوات کــټ مــټ هغــه الفــاظ تک ـراروي چــې د دوی‬ ‫ورونو(د عراق صحواتو) به د امریکا د بیرغ د الندې د داخلیدو لپاره‬ ‫څــوکالــه مخکــې کارول؛ چــې ګوا ـکـې مونــږ غــواړو د مجاهدینــوپــرخالف‬ ‫جنــګ ـکـې د امریــکا ســره ودریــږو ترڅــو د راف�ضــي ملیشــو بدیــل واقــع‬ ‫شــو‪ ،‬د عراقــي صحواتــو ګمــان دا و چــې د مشــترک دښــمن (اســامي‬ ‫دولــت) پــه جنــګ ـکـې د صلیبــي امریــکا ترڅنــګ ‪-‬چــې پــه کلونــو یــې دغــو‬ ‫صحواتــو پرخــاف جنــګ کــړی‪ -‬دریدلــو ســره بــه مونــږ امریــکا مجبــوره‬ ‫کــړو چــې پــه خپلــو وعــدو پــوره والــی وکــړي او د عـراق نــه د وتلــو پــرمهــال‬ ‫همــدې صحواتــو تــه واک پریــږ دي‪ ،‬چــې د دوی پــه ګمــان دغــه واک تــه‬ ‫رســیدل بــه د اســامي دولــت لــه منځــه وړلــو فــورا وروســته وي‪ ،‬لیکــن‬ ‫د خپــل عــادت ســره ســم امریــکا پــه هیــڅ ډول وعــده پــوره والــی ونکــړاو‬ ‫دغــه صحــوات د هغــو راف�ضــي ملیشــو پــه الس ختــم شــول چــې د دې‬

‫د استانه کانفرانس‬

‫صحواتــو پــه الس د اســامي دولــت د جنــګ نــه خونــدي پاتــې او د پــوځ‬ ‫او پولیســو جامــې یــې اغوســتې وي او ع ـراق ورتــه د ســاړه غنیمــت پــه‬ ‫توګــه پاتــې شــو‪ ،‬مګــرپــرمســلمانانو د لــوی هللا فضــل وشــو او اســامي‬ ‫دولــت پــه څــو کلونــو ـکـې یــو ځــل بیــا راســتون شــو‪ ،‬روافضــو او د هغــوی‬ ‫صحواتــي ورونــو تــه یــې‪ -‬د هللا پــه فضــل‪ -‬ســخت عــذاب وڅــکاوه او د‬ ‫هغــوی د الس څخــه یــې د هللا تعالــی پــه مرســته ښــارونه او بنــدګان‬ ‫خــاص کــړل‪.‬‬ ‫هللا تعالی د ایمان د دغو دعویدارو حال بیان کړی‪ ،‬چې دوی په‬ ‫هره زمانه اوهرځای کې د کفارو دوستۍ ته ورمنډه کوي؛ ځکه دوی‬ ‫د هغوی له اذیت څخه ویریږي او د هغوی څخه په ګټه اخیستو کې‬ ‫یــې طمــع وي او دا هغــه المــل وګرځــي چــې دوی پــرې د هللا تعالــی د دیــن‬ ‫څخــه ډلــې ډلــې مرتــد �شــي او بیــا یــې هللا تعالــی پــه خپلــو دا�ســې خالصــو‬ ‫بندګانــو بــدل کــړي چــې یواځــې یــې د هللا تعالــی او د هغــه د رســول صلــی‬ ‫هللا علیه وسلم سره مینه وي؛ چې همدوی ته بیا د هللا تعالی ډله ویل‬ ‫یواځــې غلبــه‪ ،‬فتــح او تمکیــن لیــکل شــوی‪ ،‬لکــه‬ ‫کیــږي د کومــو لپــاره چــې‬ ‫ود َو َّ‬ ‫ين َآم ُنوا َل َت َّتخ ُذوا ْال َي ُه َ‬ ‫چې هللا تعالی فرمایي‪(َ :‬يا َأ ُّي َها َّالذ َ‬ ‫الن َ‬ ‫ص َار ٰى‬ ‫َ ْ َ َ َ ْ ُ ُ ْ َ ْ َ ُ َ ْ َ ِ َ َ َ َ َّ ُ ّ ُ ِ ْ َ َّ ُ ْ ُ ْ َّ َّ‬ ‫اللــهَ‬ ‫ـض ومــن يتولهــم ِمنكــم ف ِإنــه ِمنهــم ِإن‬ ‫أوِليــاء بع‬ ‫ضهــم أوِل َّيــاء بعـ ٍ‬ ‫َل َي ْهــدي ْال َقـ ْـومَ‬ ‫الظ ِاليـ َـن * َف َتـ َـرى َّال ِذيـ َـن فــي ُق ُل ِوبهــم َّمـ َـر ٌ‬ ‫ض ُي َسـ ِـار ُعو َن‬ ‫ِ َ ُ ُ َ َ ْ َ ِ َ ُ َ َ ٌ َ ِ َ َ َِّ‬ ‫اللـ ُـه َأن َي ْأتـ َـي ب ْال َف ْتــح َأوْ‬ ‫�ســى‬ ‫َ ِف ِيهـ ْـم يقولــون نخ�شـ ٰـى أن ت ِص َيبنــا َدا ِئـ َـرة فع‬ ‫َ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫أ ْمــر ّمـ ْـن عنــده َف ُي ْ‬ ‫ص ِب ُحــوا َعلـ ٰـى َمــا أ َسـ ُّـروا ِفــي أ ُنف ِسـ ِـه ْم ن ِاد ِميـ َـن * َو َي ُقــو ُل‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َّ‬ ‫َّ ٍ ِ َ َ ِ ُ ِ ِ َ َٰ ُ َ َّ َ ْ‬ ‫َ‬ ‫اللـ ِـه َج ْهـ َـد أ ْي َم ِانهـ ْـم إ َّن ُهـ ْـم لَ َع ُكــمْ‬ ‫ُ‬ ‫ال ِذيــن َآمنــوا أهــؤل َ ِء ال ِذيــن أقســموا ِب‬ ‫ين * َيــا َأ ُّي َهــا َّالذيـ َـن ِ َآم ُنـ ِـوا َمــن َي ْرَتــدَّ‬ ‫ص َب ُحــوا َخاســر َ‬ ‫َحب َطـ ْـت أ ْع َم ُال ُهـ ْـم َفأ ْ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫َّ ُ َ ْ ُ ُّ ُ ْ َ ُ ُّ َ ُ َّ َ َ‬ ‫َ َ ْ َ‬ ‫ُِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫ِمنكــم عـ َـن ِدي ِنـ ِـه فســوف يأ ِتــي اللــه ِبقــو ٍم ي ِحبهــم وي ِحبونــه أ ِذلـ ٍـة علــى‬ ‫ْ‬ ‫َّ َ‬ ‫َ َْ‬ ‫ُ‬ ‫الُ ْؤ ِم ِنيـ َـن أ ِعـ َّـز ٍة َعلــى الكا ِف ِريـ َـن ُي َج ِاهـ ُـدو َن ِفــي َسـ ِـب ِيل اللـ ِـه َول َي َخافــو َن‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫َ ْ َ َ َ َٰ َ َ ْ َّ ْ‬ ‫ضـ ُـل اللـ ِـه ُيؤ ِتيـ ِـه َمــن َيشـ ُـاء َواللـ ُـه َو ِاسـ ٌـع َع ِليـ ٌـم * ِإ َّن َمــا‬ ‫لومــة لئــم ذلــك ف‬ ‫َ ُّ ُ ُ ِ ٍ َّ ُ ِ َ َ ُ ُ ُ َ َّ َ َ ُ َّ َ ُ ُ َ َّ َ‬ ‫الصــا َة َو ُي ْؤ ُتــو َن‬ ‫وِليكــم اللــه ورســوله وال ِذيــن آمنــوا ال ِذيــن ي ِقيمــون‬

‫َ َّ‬ ‫َ‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫َ َ‬ ‫الـ َّـزكاة َو ُهـ ْـم َر ِاك ُعــون * َو َمــن َي َتـ َـو َّل اللـ َـه َو َر ُســول ُه َوال ِذيـ َـن َآم ُنــوا فـ ِـإ َّن‬ ‫ْ‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫ِحـ ْـز َب اللـ ِـه ُهـ ُـم ال َغ ِال ُبــون} [املائــدة‪ ،]51-56 :‬ژبــاړه‪ :‬ای مومنانــو مــۀ‬ ‫نی�ســئ یهودیــان او نصــار ٰی دوســتان؛ ځینــې د دوی دوســتان د ځینــې‬ ‫ً‬ ‫نــورو دي او څــوک چــې د هغــوی ســره دوســتي وکــړي نــو یقینــا دا هــم د‬ ‫ً‬ ‫هغوی څخه دی‪ ،‬یقینا اﷲ هدایت نه کوي قوم ظاملانو ته ٭ نو وینې‬ ‫بــه تــۀ هغــه کســان چــه د هغــوی پــه زړونــو ـكـې مــرض (د منافقــت) دی‬ ‫د دوی پــه محبــت ـكـې بــه تلــوارکــوي ‪ ،‬دوی وايــي مونــږ ددې نــه یريــږو‬ ‫چــه وبــه رســيږی مونــږ تــه څــه حادثــه (مصیبــت)‪ ،‬نــو نــږدې ده چــه اﷲ‬ ‫تعالـ ٰـی بــه راولــي فتــح یــا د خپــل طــرف څخــه یــوه فیصلــه نــو وبــه گرځــي‬ ‫دوی پــه هغــه څــه چــې دوی پــه خپلــو زړونــو ـكـې پــټ ســاتلي و (دوســتانه‬ ‫ٓ‬ ‫د کافرانــو) پښــیمانه٭او وائــي هغــه کســان چــه ایمــان ئــې راوړی ایــا دا‬ ‫هغــه کســان دي چــې پــه اﷲ تعالـ ٰـی بــه یــې مضبــوط قســمونه کــول چــې‬ ‫ً‬ ‫دوی یقینا خامخا ستاسو ملگري دي‪ ،‬برباد شول عملونه د دوی نو‬ ‫وگرځیــدل دوی تاوانیــان ٭ای ایمــان والــو! څــوک چــې ستاســو څخــه د‬ ‫خپــل دیــن نــه واوړیــده نــو ژر دی چــه اﷲ تعالـ ٰـی بــه دا�ســې خلــق راولــي‬ ‫چــې مینــه بــه کــوي اﷲ د هغــوی ســره او هغــوی بــه مینــه کــوي د اﷲ‬ ‫تعالــی ســره‪ ،‬نرمــي کونکــي بــه وي د ایمــان والــو ســره ســختي کونکــي بــه‬ ‫وي په کافرانو‪ ،‬جهاد به کوي د اﷲ تعالی په الره كې او نۀ به یريږي د‬ ‫مالمتیــا د مالمــت کونکــو څخــه؛ دا د اﷲ تعالــی فضــل دی چــې ورکــوي‬ ‫یې چا ته یې چې خوښه �شي او اﷲ پراخه (فضل واال) دی‪ ،‬پوهه دی‬ ‫ً‬ ‫٭یقینــا دوســت ستاســو اﷲ تعالـ ٰـی‪ ،‬د هغــه رســول او هغــه کســان دي‬ ‫چــې ایمــان یــې راوړی دی؛ هغــه کســان دي چــې پابنــدي كــوي د ملانځــه‬ ‫او ورکــوي زکاة او دوی رکــوع کونکــي دي٭ او څــوک چــې دوســتي کــوي د‬ ‫اﷲ تعالی او د هغه د رسول سره او د هغه کسانو سره چې ایمان ئې‬ ‫راوړی دی‪ ،‬نــو یقینــا دا د اﷲ تعالــی ډلــه؛ هــم دوی غالــب دي‪.‬‬

‫سريزه‬

‫‪6‬‬

‫مقاله‬

‫‪8‬‬

‫اهــل کتــاب او د هغــوی ګوډاګیــان او حلیفــان؛ مرتدیــن او‬ ‫مشــرکین همیشــه د هغــو شــمیرو پــه اړه د درواغــو ډ ـکـې اوازې‬ ‫خپــروي چــې د هغــوی پــه آنــد د اســامي دولــت ســره پــه جګــړو ـکـې د‬ ‫مجاهدینو څخه وژل شــوي ‪ ،‬یا د بمبار ښــکار شــوي دي‪ ،‬کفار دغه‬ ‫کار پــدې خاطــر کــوي چــې د مجاهدینــو پــه زړه ـکـې پــه دغــه بــې اساســه‬ ‫اعــداد شــمیر رعــب کینــوي او دا خبــرداری ورکــړي‪ ،‬کــه دوی چیرتــه‬ ‫د مشــرکینو او صلیبیانــو ســره پــه جنــګ دوام وکــړ او د شــرک پــه لــه‬ ‫منځــه وړلــو او د دیــن پــه قیــام ـکـې یــې عــزم همدغــه شــان و‪ ،‬نــو نــوره‬ ‫مــرګ ژوبلــه بــه هــم ور واړوي‪.‬‬ ‫تــل د کفــارو همدغــه عــادت وي؛ ځکــه دوی همیشــه د کارونــو‬ ‫تــول د مــادي دنیــاوي ګټــو پــر اســاس کــوي او لــدې پرتــه بــل څــه نــه‬ ‫پيژنــي‪ ،‬لکــه چــې د مشــرکینو یــو مشــر د احــد لــه جګــړې وروســته د‬ ‫رســول هللا صلــی هللا علیــه وســلم د صحابــه کرامــو پــه قتــل د فخــرپــه‬ ‫بنیــاد دغــه کار کــړی و‪ ،‬د هغــه کوښــښ دا و چــې د پاتــې مســلمانانو‬ ‫پــه زړونــو ـکـې نــا امیــدي واچــوي‪ ،‬لیکــن مســلمانانو هغــوی تــه ځــواب‬ ‫ورکــړ چــې هیــڅ کلــه زمونــږ او ستاســو مــرګ ژوبلــه برابــره نــده؛ ځکــه‬ ‫زمونــږ مــړي پــه جنــت ـکـې دي او ستاســو مــړي پــه دوزخ ـکـې دي‪.‬‬ ‫په همدې توګه د هللا تعالی له خوا په هره زمانه کې مومنانو ته‬ ‫امــر راغلــی چــې د ټپونــو پــر اســاس بایــد د مشــرکینو د لټــون‪ ،‬د هغــوی‬ ‫د جنــګ او وژنــې او د هغــوی د الســه ســیمې او مــال لــه ویســتلو څخــه‬ ‫َ‬ ‫َ َْ‬ ‫پاتــې ن�شــئ‪ ،‬لکــه چــې هللا تعالــی فرمايــي‪(َ :‬ول َت ِه ُنــوا ِفــي ْاب ِتغـ ِـاء القـ ْـو ِم‬ ‫مجاهدین د کفارو او مرتدینو وژنې او دردونې دوام ورکوي‬

‫‪9‬‬

‫َ‬ ‫َ ُ ُ ََُْ َ َ‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫َُْ َ َ ََُْ َ َ‬ ‫ِإ ْن تكونــوا تألــون ف ِإ َّن ُهـ ْـم َيألــون ك َمــا تألــون َوت ْر ُجــون ِمـ َـن اللـ ِـه َمــا ل‬ ‫َ ْ ُ َ َ َ َ َّ‬ ‫ان اللـ ُـه َع ِل ًيمــا َح ِك ًيمــا) [النســاء‪ ،]۱۰۴ :‬ژبــاړه‪ :‬تاســو د‬ ‫يرجــون وك‬ ‫دغه(دښــمن) قــوم پــه لټــه ـکـې مــه کمــزوري کیــږئ‪ ،‬کــه چیرتــه تاســو‬ ‫تــه درد ر�ســي نــو دوی هــم دا�ســې دردمــن کیــږي لکــه تاســو چــې دردمــن‬ ‫کیږئ او تاسو د هللا تعالی نه دا�سې امید لرئ چې دوی یې نه لري او‬ ‫هللا تعالــی پوهــه او حکمــت واال دی‪.‬‬ ‫نــو جنــګ یواځــې ټــول فتوحــات او غنیمتونــه نــه وي‪ ،‬بلکــې پــدې‬ ‫ـکـې ټپونــه او دردونــه‪ ،‬ســتړیا او خــواري‪ ،‬د الس او زرغــون ماتیــدل او‬ ‫د مــال او وســائلو ختمیــدل پراتــه دي‪.‬‬ ‫موحدیــن بــه د هللا تعالــی پــه الر ـکـې پــه خپلــو قربانیــو د هللا تعالــی‬ ‫د قربــت امیــد لــري او د هللا تعالــی څخــه بــه پــه دغــو قربانیــو د هغــه‬ ‫نصــرت او مرســته غــواړي؛ کومــه چــې هللا تعالــی د مجاهدینــو د‬ ‫ریښــتینولی پــر لیدلــو رالیــږي‪ ،‬بلکــې د دښــمن پــر خــاف د کامیابــۍ د‬ ‫غوښــتنۍ ســره موحدیــن پــدې هــم پوهیــږي چــې کلــه نیتونــه خالــص‬ ‫وي او د خپل توان سره سم کوښښ و�شي او بیا هم تکلیف مشکل‬ ‫را�شــي نــو پــدې ســره بــه د دوی اجــر نــور هــم زیاتیــږي‪ ،‬لکــه چــې رســول‬ ‫َ ْ َ َ َُْ‬ ‫َ‬ ‫هللا‬ ‫هللا صلــی هللا علیــه وســلم فرمایــي‪« :‬مــا ِ َمــن غ ِازيـ ٍـة تغــزو ِفــي سـ ِـب ِيل ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ ُ ُ َ ْ َ َ َّ َ َ َّ ُ ُ ُ َ ْ‬ ‫اآلخـ َـر ِة ‪َ ،‬و َي ْبقــى‬ ‫في ِصيبــون الغ ِن َيمــة ‪ِ ،‬إال تعجلــوا ثلثـ ْـي أج ِر ِهـ ْـم ِمـ َـن ِ‬ ‫َ ً َ َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ُّ ُ ُ‬ ‫ل ُهـ ُـم الثلــث ‪َ ،‬وِإ ْن لـ ْـم ُي ِص ُيبــوا غ ِن َيمــة ‪ ،‬تـ َّـم ل ُهـ ْـم أ ْج ُر ُهـ ْـم» [صحیــح‬ ‫مســلم]‪ ،‬ژبــاړه‪ :‬د غازیانــو دا�ســې ډلــه نشــته چــې د هللا تعالــی پــه الره‬ ‫ـکـې غـزا وکــړي او غنیمتوتــه ترالســه کــړي مګــر هغــوی د آخــرت څخــه‬

‫دغه مرتد د نصیري رژیم لپاره خپل رس وبایله‬

‫د خپل اجر دوه دریمې برخې مخکې ترالســه کړې او دریمه یې آخرت‬ ‫تــه پاتــې شــوه او کــه چیرتــه غنیمــت ترالســه نــه کــړي نــو د دوی اجــربــه‬ ‫پــوره وي‪.‬‬ ‫نــو مومنــان بــه د هــرې ماتــې څخــه پــه دا�ســې مهــال راســتنیږي چــې‬ ‫د اســمانونو او ځمکــو د مالــک پــه رضــا کولــو ـکـې یــې ال زیاتــه قربانــي‬ ‫وکــړي وي‪ ،‬تــردې چــې ټــول دیــن د هللا تعالــی لپــاره �شــي او یــا لــدې‬ ‫مخکــې ټــول ووژل �شــي‪ ،‬لکــه څرنګــه چــې یــې هللا تعالــی دا�ســې صفــت‬ ‫َّ َ ْ َ َ ُ َّ َ‬ ‫الر ُســول مـ ْـن َب ْعــد َمــا َأ َ‬ ‫بیــان کــړی‬ ‫ص َاب ُهـ ُـم‬ ‫ِ‬ ‫دی‪( :‬ال ِذيــن اســتجابوا ِللَـ ِـه و َّ ِ ِ‬ ‫َ‬ ‫ْ َ َّ‬ ‫َ‬ ‫َّ‬ ‫ُ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫ْ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫ْ‬ ‫ٌ‬ ‫ُ‬ ‫القـ ْـر ُح ِلل ِذيــن أحســنوا ِمنهــم واتقــوا أجـ ٌـر ع ِظيــم)[آل عمـران‪،]۱۷۲ :‬‬ ‫ژبــاړه‪ :‬هغــه کســان چــې د هللا تعالــی او د رســول خبــرې تــه یــې لبیــک‬ ‫ووایــه‪ ،‬وروســته لــه هغــې چــې دوی تــه تکلیــف رســیدلی و‪ ،‬پــه دوی ـکـې‬ ‫د نیــک عمــل او تقــوا خاوندانــو لپــاره ډیــر لــوی اجــر دی‪.‬‬ ‫لیکــن باملقابــل د طاغــوت دوســتان دا�ســې نــه دي او د دې هیــڅ‬ ‫امیــد هــم نــه لــري؛ د دوی خــرڅ کــړی شــوي مالونــه پــه دوی خفــګان‬ ‫وګرځــي‪ ،‬د مجاهدینــو پــه الس د هــرې ماتــې ســره د دوی زړونــه نــور‬ ‫هــم مــات �شــي‪ ،‬د مــال او د ســړو د هــر تــاوان ســره د دوی همتونــه د‬ ‫جنــګ او پرمختــګ پــه هکلــه نــور هــم کمــزوري �شــي‪ ،‬تــردې چــې دائــره‬ ‫په هغوی راتاو�شي‪ ،‬همدغه المل دی چې هللا تعالی خپلو بندګانو ته‬ ‫امــر کــړی چــې پــه همدغــه الره ـکـې پرمختــګ وکــړي او دښــمن د نــورې‬ ‫وژنــې ســره مخامــخ کــړي‪ ،‬هللا تعالــی مومنانــو تــه د دښــمن د دردولــو‬ ‫ګټه په ډاګه کړې او ورته یې ښودلې چې د دښمن انجام به بې لدې‬ ‫بــل نــه وي چــې هللا تعالــی دا کفــار ټــول لــه منځــه یو�ســي‪.‬‬ ‫مونــږ د دغــه آیتونــو مصــداق پــه څــو څــو وارې د دې مبــارک‬ ‫جهــاد پــه تاریــخ ـکـې لیــدل؛ کومــه جهــادي لــړۍ چــې د رســول هللا صلــی‬

‫هللا علیــه وســلم او صحابــه کرامــو لــه دور څخــه راروانــه ده؛ د‬ ‫مســلمانانو لپاره مکه او جزیرة العرب په څو کالو کې تابعداره شــوه‬ ‫او د فار�ســي مشــرکانو ســره په اوګدو جنګونو کې‪-‬چې مســلمانان پکې‬ ‫ډیــر و دردیــدل‪ -‬د کسـرا امپراطــوري لــه منځــه والړه او د کسـرا عــرش‬ ‫ونړیــده‪ ،‬بیــا مســلمانانو د رومیانــو پــه دولــت پیــل وکــړ‪ ،‬د هغــوی ســره‬ ‫جګــړه څــو پیــړۍ روانــه وه تــردې چــې هللا تعالــی یــې د لــرې کولــو فیصلــه‬ ‫وکــړه‪ ،‬بیــا مســلمانانو د طواغیتــو او کفــري ملتونــو پــر خــاف د جنــګ‬ ‫مال وتړله او ســتړي نشــول‪ ،‬تردې چې هللا تعالی د کفارو او طواغیتو‬ ‫د ماتــې فیصلــه وکــړه او مســلمانانو تــه د هغــوی دیــن او کورونــه پاتــې‬ ‫شول‪.‬‬ ‫همدغه شان نن مونږ ګورو چې مجاهدین د ټولو کفري ملتونو‬ ‫ســره پــه جنــګ اختــه دي ‪ -‬چــې پــه ســر ـکـې یــې صلیبــي دولتونــه دي‪-‬‬ ‫پــه ځانګــړې توګــه د دوه لســیزو څخــه روانــې جګــړې چــې هللا تعالــی‬ ‫پکــې بیــرغ ښــکاره کــړ‪ ،‬هــدف ریښــتونی شــو‪ ،‬د موحدینــو کار د هللا‬ ‫تعالــی پــه فضــل پــه ترقــۍ او پرمختــګ ـکـې شــو؛ هللا تعالــی د مجاهدینــو‬ ‫شــمیره زیاتــه کــړه‪ ،‬وســله او مــال یــې ورتــه ورکــړ‪ ،‬پــه ځمکــه ـکـې‬ ‫یــې ورتــه واکمنــي ورکــړه‪ ،‬د دیــن پــه قیــام یــې ورســره مرســته وکــړه‬ ‫د مســلمانانو ټولــی راژونــدی شــو چــې امیــر املومنیــن الشــیخ ابــو بکــر‬ ‫البغــدادي حفظــه هللا یــې مشــري کــوي او مشــرکین پــه مــخ ښــکته‬ ‫روان دي تــردې چــې هللا تعالــی بــه یــې مالګانــې ماتــې کــړي لکــه چــې‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫څرنګــه یــې د دوی نــه پخــوا نــورو مشــرکینو ســره کــړي وو‪( ،‬ذ ِلـ َـك ِبــأ َّن‬ ‫َ َ َ‬ ‫َ َّ‬ ‫َ َْ‬ ‫َّ‬ ‫اللـ َـه َم ْولــى ال ِذيـ َـن َآم ُنــوا َوأ َّن الكا ِف ِريـ َـن ل َم ْولــى ل ُهـ ْـم) [محمــد‪،]۱۱ :‬‬ ‫ژبــاړه‪ :‬دا پــدې وجــه چــې هللا تعالــی د مومنانــو مــل او مرســتندوی دی‬ ‫او د کفــارو څــوک مرســتندوی او مــل نشــته‪.‬‬ ‫مقاله‬

‫‪10‬‬

‫هــرکلــه چــې مجاهدیــن د مشــرکینو وینــه تــوی کــړي او تکلیــف‬ ‫ورتــه ورســوي؛ نــو کفــار او ګمــراه خلــک خپلــې ژبــې او قلمونــه د‬ ‫واقعیتونــو او پيښــو بدلــون تــه اړم کــړي‪ ،‬د دغــو ګمراهانــو هــدف‬ ‫دا وي چــې موحدیــن پــه بدیــو مشــهور کــړي‪ ،‬نیو ـکـې پــرې وکــړي او‬ ‫مجاهدین د فاجرانو او فاسقانو په انځور کې وړاندې کړي؛ چې‬ ‫ګوا ـکـې دوی د هیــڅ حرمــت او دیــن پــه قیمــت نــه پوهیــږي‪.‬‬ ‫د دغــې ټولــې پروپاګنــډې نــه د مرتدینــو او کفــارو موخــه دا وي‬ ‫چــې پــه هغــه دیــن د درواغــو اوښــکې تــوی کــړي پــه کــوم چــې دوی‬ ‫خپلــه کفــر کــوي او پــه هغــو وینــو د مکــر ویــر وکــړي چــې لــه هغــې‬ ‫یــې څــو چنــده زیاتــې تــوی کــړي دي؛ لــه دغــو واقعاتــو یــوه هــم د‬ ‫استنبول وروستۍ واقعه وه؛ چیرته چې د اسالمي دولت غازیانو‬ ‫د مشــرکینو د یو اخترد ملانځلو غونډه په نښــه کړه‪ ،‬دغه غونډه‬ ‫د فرانســویانو د کال پــه ســر ـکـې کیــږي؛ کــوم تــه چــې دوی میــادي‬ ‫کال وايــي‪ ،‬مرتدینــو پــدې دعــوې او ګمــان دنیــا لــه چیغــو ډکــه کــړه‬ ‫چــې موحدینــو حرامــه او د بــې ګنــاه خلکــو وینــه یــې تــوی کــړه‪.‬‬ ‫مونــږ بــه دلتــه کوښــښ وکــړچــې د دغــې قضیــې پــه اړونــد برخــورڼــا‬ ‫واچــوو ترڅــو مســلمانانو تــه منظــرپــه ډاګــه �شــي او د مجرمینــو الره‬ ‫جــدا �شــي‪.‬‬ ‫مونــږ دا خبــره کــول غــواړو چــې د طواغیتــو د رســنیزو ادارو‬ ‫د هغــه خپــور کــړی شــوي لســت د منلــو هیــڅ امــکان نشــته چــې د‬ ‫استنبول د واقعې د مړو او ټپیانو نومونه پکې ثبت دي‪ ،‬ځکه د تیر‬ ‫وخت دالیل پدې اړه بس دي چې دوی درواغ وايي او حقایق پټوي‪،‬‬ ‫لکه چې څرنګه کټ مټ دغه کارد اردن طواغیتو هغه وخت وکړ‪،‬‬ ‫کلــه چــې د عمــان پــه یــو هوټــل ـکـې د یــوې مبار ـکـې غـزا پــه تــرڅ ـکـې یــو‬ ‫شــمیر د ع ـراق د صحواتــو مرتــد مش ـران او د ‪ CIA‬د صلیبــي شــبکې‬ ‫د کارمندانــو غونــډه پــه نښــه کــړی شــوه‪ ،‬نــو د اردن طواغیتــو دغــه‬ ‫حقیقت پټ کړاو دعوا یې وکړه چې په پيښــه کې یواځې هغه څوک‬ ‫لګیدلــي چــې پــه هوټــل ـکـې د یــوه واده پــه مراســمو ـکـې شــریک ول او دا‬ ‫هغــه خلــک و چــې کیدی�شــي پــه صلیبیانــو او مرتدینــو د استشــهادي‬ ‫ورونــو لخــوا د بــاردوي کمربندونــو د انفجــار پــه صدمــه ـکـې ټپيــان‬ ‫شــوي وي‪.‬‬ ‫فتنه تر وژلو ډیره لویه ګناه ده‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫فرمايي‪{:‬ي ْسـ َـأ ُل َون َك َ‬ ‫الشـ ْـهر ْال َحـ َـرام ِق َتــال ِفيـ ِـه ُقــلْ‬ ‫ـن‬ ‫ـ‬ ‫ع‬ ‫هللا تعالــی‬ ‫ٍ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ْ‬ ‫َ‬ ‫َّ َ ُ ْ ٌ َ ْ َ‬ ‫ٌّ‬ ‫ْ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫ِق َتـ ٌ‬ ‫َ‬ ‫ٌ‬ ‫ـال ِفيـ ِـه ك ِبيــر وصــد عــن سـ ِـب ِيل اللـ ِـه وكفــر ِبـ ِـه والسـ ِـج ِد الحــر ِام‬ ‫َ ْ َ ُ َ‬ ‫َّ ْ ُ َ ْ‬ ‫َْ‬ ‫َْ‬ ‫اج أ ْه ِلـ ِـه ِم ْنـ ُـه أك َبـ ُـر ِع ْنـ َـد اللـ ِـه َوال ِف ْت َنــة أك َبـ ُـر ِمـ َـن الق ْتـ ِـل} [البقــرة‪:‬‬ ‫وِإخــر‬

‫‪ ،]217‬ژبــاړه‪ :‬دوی ســتا څخــه د حرمــت پــه میاشــتو ـکـې د‬ ‫جنــګ پــه اړه پوښــتنه کــوي‪ ،‬تــه ورتــه ووایــه چــې جنــګ پکــې‬ ‫لویــه ګنــاه ده‪ ،‬لیکــن د هللا تعالــی د الرې نــه منــع کــول‪ ،‬پــه هللا‬ ‫تعالــی کفــرکــول‪ ،‬مســلمانان د مســجد حـرام څخــه منــع کــول‬ ‫او د حــرم اوســیدونکي لــه حــرم څخــه ویســتل دا لــه جنــګ‬ ‫څخه د هللا تعالی په نیزډیره لویه ګناه ده او هم هغه شرک‬ ‫چــې تاســو پکــې وجــود لــرئ هغــه د وژنــې څخــه ډیــره لویــه ګنــاه‬ ‫ده‪.‬‬ ‫ابــن کثیــررحمــه هللا د دې آیــت پــه ســبب نــزول ـکـې وايــي‪:‬‬ ‫“ســدي د مالک‪ ،‬هغه د ابو صالح‪ ،‬هغه د ابن عباس ر�ضي‬ ‫هللا عنهما نه او مره د ابن مسعود ر�ضي هللا عنه څخه نقل‬ ‫کــړی چــې دغــه آیــت هغــه وخــت نــازل شــو کلــه چــې رســول هللا‬ ‫صلــی هللا علیــه وســلم پــه اووه کســانو مشــتمله یــوه ســریه‬ ‫ولیږلــه‪ ،‬مشــر یــې عبــدهللا بــن جحــش و‪ ...‬ابــن جحــش بطــن‬ ‫نخلــه مقــام تــه روان و چــې پــه الر ـکـې یــې حکــم بــن کیســان‪،‬‬ ‫مغیــره بــن عثمــان‪ ،‬عمــرو بــن الحضرمــي او عبــد هللا بــن‬ ‫املغیــره راګیــرکــړل‪ ،‬حکــم او مغیــره یــې بندیــان کــړل‪ ،‬عبــد هللا‬ ‫بــن مغیــره وتښــتیده او عمــرو بــن الحضرمــي د واقــد بــن عبــد‬ ‫هللا پــه الس ووژل شــو‪ ،‬دغــه د رســول هللا صلــی هللا علیــه‬ ‫وســلم د صحابــه کرامــو ر�ضــي هللا عنهــم پــه الس ـکـې ترټولــو‬ ‫مقاله‬

‫‪12‬‬

‫لومــړی غنیمــت و‪ ...‬نــو مشــرکینو بــې اساســه پروپاګنــډه پیــل کــړه ویــل‬ ‫یــې‪ :‬محمــد دعــوا کــوي چــې د هللا تعالــی ډیــرتابعــداردی‪ ،‬لیکــن لومــړی‬ ‫هغــه څــوک دی چــې د هللا تعالــی د محترمــې میاشــت عــزت یــې پیمــال‬ ‫کــړ او زمونــږ ســړی یــې پــه رجــب ـکـې وواژه‪ ،‬مســلمانانو وویــل‪ :‬مونــږ‬ ‫خــو دغــه ســړی پــه جمــادي ـکـې وژ لــی‪ ،‬چاویــل د جمــادي پــه ورســتنی‬ ‫شــپه او د رجــب پــه اول ـکـې دغــه کارشــوی‪ ،‬بیــا چــې کلــه رجــب میاشــت‬ ‫داخلــه شــوه نــو مســلمانانو خپلــې تــورې پــه تیکــو ـکـې بنــدې کــړې‪ ،‬نــو د‬ ‫دې واقعــې پــه اړه هللا تعالــی دغــه آیــت راولیــږه چــې د مکــې مشــرکینو تــه‬ ‫َّ ْ‬ ‫َُ َ‬ ‫یــې پکــې پیغــور او رټنــه ورکــړې‪{َ :‬ي ْســألون َك َعـ ِـن الشـ ْـه ِر ال َحـ َـر ِام ِق َتـ ٍـال‬ ‫َ‬ ‫ِفيـ ِـه ُقـ ْـل ِق َتـ ٌ‬ ‫ـال ِفيـ ِـه ك ِبيـ ٌـر}‪ ،‬جنــګ د حرمــت پــه میاشــتو ـکـې حــال نــدی‪،‬‬ ‫لیکــن ای مشــرکینو تاســو چــې کــوم کارونــه کــوئ هغــه د حرمــت پــه‬ ‫میاشــتو ـکـې لــه جنــګ څخــه ډیــرلــوی او خطرنــاک دي؛ ځکــه تاســو پــه‬ ‫هللا تعالی کفرکوئ‪ ،‬د بیت هللا څخه محمد صلی هللا علیه وسلم او‬ ‫د هغــه صحابــه ر�ضــي هللا عنهــم منــع کــوئ‪ ،‬د مســجد اســتوګن ظلمــا‬ ‫وبا�ســئ‪-‬لکه پيغمبــرصلــی هللا علیــه وســلم او صحابــه کـرام‪ -‬او دا ټــول‬ ‫د قتــل نــه ډیــره لویــه ګنــاه ده”‪.‬‬ ‫او هللا تعالــی د عبــد هللا بــن جحــش او ملګــرو –ر�ضــي هللا عنهــم‬ ‫جمیعا‪-‬لپــاره د دغــه کارپــه خاطــرد مهاجــرو مجاهدینــو اجــرولیکــه‪،‬‬ ‫ابن اسحاق نقل کوي وايي‪ ”:‬کله چې عبد هللا بن جحش او ملګرو ته‬ ‫د موضــوع پــه اړه د قـرآن د نازلیــدو معلومــات وشــو او خپــل موقعیــت‬ ‫ورته په ډاګه شــو نو د اجرپه طمع شــول‪ ،‬رســول هللا صلی هللا علیه‬ ‫وسلم ته یې وویل‪ :‬آیا مونږ دا طمع کولی شوچې زمونږ لپاره دې دا�سې‬ ‫غزا ولیکل �شي چې مونږ ته یې د مهاجرو مجاهدینو اجرراکړی �شي؟‬ ‫نــو هللا تعالــی دغــه آیــت رانــازل کــړ‪{ :‬إ َّن َّالذيـ َـن َآم ُنــوا َو َّالذيـ َـن َه َ‬ ‫اجـ ُـروا‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َّ ُ َ َ َ ْ ُ ِ َ َ ْ َ َ َّ َ َّ‬ ‫ـور َر ِحيــم}ٌ‬ ‫اللـ ُـه َغ ُفـ ٌ‬ ‫َو َج َاهـ ُـدوا ِفــي َسـ ِـب ِيل اللـ ِـه أول ِئــك يرجــون رحمــة اللـ ِـه و‬ ‫فوضعهــم هللا مــن ذلــك علــى أعظــم الرجــاء»‪ ،‬ژبــاړه‪ :‬یقینــا هغــه خلــک‬ ‫چــې هجــرت او د هللا تعالــی پــه الره ـکـې یــې جهــاد کــړی دوی د هللا تعالــی د‬ ‫په استنبول کې د مبارکو عملیاتو وروسته سحنه‬

‫‪13‬‬

‫رحمــت امیــد لــري او هللا تعالــی بښــونکی او مهربــان دی‪.‬‬ ‫د طواغیتــو او د هغــوی د دوســتانو لخــوا د‬ ‫وینــو او د شــریعت د حرماتــو د تعظیــم حقیقــت‬ ‫څــوک چــې د مشــرکینو لخــوا د رســول هللا صلــی هللا علیــه وســلم‬ ‫او د هغــه د صحابــه کرامــو ر�ضــي هللا عنهــم پــه اړه د مشــرکینو دغــه‬ ‫نیوکــه اوري چــې د حرمــت پــه میاشــتو ـکـې دجنــګ پــه اړه یــې پــرې کولــه‬ ‫نــو دا�ســې ګمــان کــوي چــې مشــرکین ګوا ـکـې د هغــو میاشــتو پــه احت ـرام‬ ‫کې ډیرریښتوني ول‪ ،‬په کومو کې چې هللا تعالی جنګ حرام کړی دی‪،‬‬ ‫لیکــن حقیقــت د دې پــرخــاف دی بلکــې د دغــې دینــې عالمــې پــه اړه د‬ ‫هغــوی لخــوا ټوقــو او مســخرو تــه ورتــه دی‪ ،‬ځکــه کلــه چــې مشــرکینو‬ ‫تــه پرلپ�ســې درې میاشــتې د جنــګ کولــو نــه صبــرګـران شــو نــو د جنــګ‬ ‫د ګنــاه څخــه لویــه ګنــاه یــې ترســره کــړه چــې هغــه د هللا تعالــی احــکام‬ ‫بدلــول او لــه ځانــه شــریعت جــوړول وو‪ ،‬دوی د نی�ســيء پــه نــوم دیــن‬ ‫جــوړ کــړ‪ ،‬دوی بــه بیــا دا�ســې کــول چــې د حرمــت پــه یــوه میاشــت ـکـې بــه‬ ‫یــې جنــګ روا وګرځــوه او د عامــو میاشــتو څخــه پــه یــوه میاشــت ـکـې بــه‬ ‫یــې جنــګ نــاروا کــړچــې اصــل بــه هغــې ـکـې جنــګ کــول کومــه ګنــاه نــه وه‪،‬‬ ‫نــوپــدې ســره بــه دوی هغــه څــه مبــاح کــړل چــې هللا تعالــی بــه حـرام کــړي‬ ‫و او هغــه څــه بــه یــې حـرام کــړل چــې هللا تعالــی بــه مبــاح کــړي و‪ ،‬بلکــې‬ ‫دوی بــه پــه دغــه خبیــث او نــاوړه کارفخــرهــم کاوه‪ ،‬لکــه چــې د دوی یــو‬ ‫شــاعروايــي‪:‬‬ ‫ّ‬ ‫ْ‬ ‫َ‬ ‫الحل نجعلها حراما‬ ‫ألسنا الناسئين على م ٍ‬ ‫عد * شهور ِ‬ ‫آیــا مونــږ هغــه بهــادرخلــک نــه یــو چــې پــه معــد قبیلــه بــه مــو د ن�ســیء‬ ‫پــه نامــه حاللــې میاشــتې حرامــې حســابولې‬ ‫َّ َ َّ ُ َ َ ٌ ْ ُ‬ ‫ْ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ُّ‬ ‫فرمايي‪{:‬إنما الن ِ�ســيء ِزيادة ِفي الكف ِر يضل ِب ِه‬ ‫هللا تعالی پدې اړه‬ ‫ِ‬ ‫َّالذيـ َـن َك َفـ ُـروا ُيح ُّل َونـ ُـه َع ًامــا َو ُي َح ّر ُم َونـ ُـه َع ًامــا ل ُي َواط ُئــوا عـ َّـد َة َمــا َحـ َّـرمَ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ ِ ِ َّ ِ‬ ‫ِ‬ ‫َّ ُ َ ُ ُّ َ َ َّ َ َّ‬ ‫وء أ ْع َماله ْم وَ‬ ‫الل ُه ُزّي َن َل ُه ْم سُ‬ ‫الل ُه َل َي ْهدي ْال َق ْومَ‬ ‫ُ‬ ‫الله في ِحلوا ما حرم‬ ‫ِ‬ ‫ِِ‬ ‫ِ‬ ‫َْ‬ ‫الكا ِف ِريـ َـن} [التوبــة‪ ،]37 :‬ژبــاړه‪ :‬یقینــا ن�ســيء (د حرمــت پــه میاشــتو ـکـې‬ ‫ردو بــدل او تاخیــرکــول) پــه کفــر ـکـې نــور هــم‬ ‫ننوتل دي‪ ،‬چې هغه خلک پرې ګمراه کیږي‬ ‫چــې کاف ـران دي‪ ،‬دوی دغــه میاشــتې یــو کال‬ ‫حرامــوي او بــل کال یــې حاللــوي ترڅــو پــرې‬ ‫د هغــو میاشــتو شــمیره برابــره کــړي چــې هللا‬ ‫تعالــی حرامــې کــړي دي‪ ،‬نــو پــدې ســره دوی‬ ‫هغــه څــه حــال وګرځــوي چــې هللا تعالــی‬ ‫ح ـرام کــړي دي؛ دوی تــه خپــل بــد عملونــه‬ ‫خایسته ښکاره شوي دي او هللا تعالی کافر‬ ‫قــوم تــه هدایــت نــه کــوي‪.‬‬ ‫ابــن کثیــر رحمــه هللا وايــي‪ « :‬لیــث بــن‬ ‫أبــي ســلیم‪ ،‬د مجاهــد نــه روایــت کــوي هغــه‬ ‫وايــي‪ :‬د بنــي کنانــه یــو ســړی بــه هــرکال د حــج‬ ‫موســم تــه پــه خپــل خــره راتــه او ویــل بــه یــې‪:‬‬ ‫ای خلکــو؛ پــه مــا څــوک عیــب نــه �شــي ویلــی‪،‬‬

‫د ترکیې دکورنیو چارو مرتد داخله وزیر؛ سلیامن سویلو د عادالنه ترهګرۍ په مخنیوي پاتې راغی‬

‫نــه څــوک ځــواب راکولــی �شــي او نــه څــوک زمــا خبــره رد کولــی �شــي‪ ،‬مونــږ‬ ‫محــرم میاشــت حرامــه کــړه او صفــرمیاشــت مــو وروســته کــړه‪ ،‬بیــا بــه‬ ‫پــه راتلونکــي کال ـکـې راغــی او همدغــه وینــا بــه یــې تک ـرارکــړه او وبــه یــې‬ ‫ویــل‪ :‬مونــږ د صفــرمیاشــت حرامــه کــړه او محــرم مــو وروســته کــړ‪ ،‬نــو‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫َُ‬ ‫اط ُئــوا ِعـ َّـدة َمــا َحـ َّـر َم اللـ ُـه}‬ ‫هللا تعالــی یــې پــدې ســره تذکــره وکــړه چــې ِ{ليو ِ‬ ‫ترڅــو د څلــورو واړو میاشــتو ســره شــمیره برابــره کــړه‪ ،‬نــو پــدې ســره‬ ‫َّ‬ ‫َ ُّ‬ ‫{ف ُي ِحلــوا َمــا َحـ َّـر َم اللـ ُـه} د حرمــت د میاشــتې د وروســته کولــو لــه املــه‬ ‫هغــه څــه حــال کــړي چــې هللا تعالــی حـرام کــړي دي‪ ،‬او همدغــه شــان‬ ‫وینــا د أبــو وایــل‪ ،‬ضحــاک او قتــاده او نــورو څخــه هــم نقــل ده»‪.‬‬ ‫نو مشرکانو به د هللا تعالی شعائرو‪ ،‬ورځو او حرمتونو ته د قدر‬ ‫پــه نظــرنــه کتــل‪ ،‬بلکــې د هللا تعالــی پــه دیــن بــه یــې لوبــې کولــې‪ ،‬مســخرې‬ ‫بــه یــې پ�ســې کولــې او دا�ســې دیــن بــه یــې لــه ځانــه جــوړاوه چــې هللا تعالــی‬ ‫یې اجازه نده کړې او په نور ټول دین به یې کفرکاوه‪ ،‬لیکن بل پلو ته‬ ‫بــه یــې د مســلمانانو د کارونــو څارنــه کولــه‪ ،‬د هغــوی پــه دیــن ـکـې بــه یــې‬ ‫د نیکــوځایونــه لټــو‪ ،‬چــې یــوه وړه شــبهه بــه ورتــه پیــدا شــوه نــوبیــا بــه یــې‬ ‫پیغورونه ورکول‪ ،‬ګمان به یې دا و چې ګواکې دوی خو په هللا تعالی د‬ ‫کفراو شــرک باوجود هم په ســمه الره دي‪.‬‬ ‫همدغــه ډول نــن مونــږ ګــورو چــې طواغیــت او د هغــوی ګوډا ـګـي‬ ‫نــاکاره مالیان‪-‬چــې د هللا تعالــی شــریعت یــې بــدل کــړی‪-‬اوس پــه‬ ‫مجاهدینود مرتدینوسره د جنګ په کولونیوکې کوي‪ ،‬د مجاهدینو‬ ‫لخوا د مشرکینوعبادتخانې په نښه کول‪ ،‬د هغوی د شرکي اخترونو‬ ‫او غونــډو ځایونــه پــه نښــه کــول پــرې بــد ګڼــي‪ ،‬بیــا دغــه نــاکاره مرتــد‬ ‫مالیــان پــه مســلمانانو ګــډوډي راولــي چــې کوا ـکـې مجاهدیــن مســلمانان‬ ‫او مســتامنین وژنــي‪ ،‬مســجدونه پــه نښــه کــوي او د خوارجــو پــه څیــر‬ ‫ګناهــګارمســلمانانو تــه کافــروايــي‪.‬‬ ‫خــو دغــه طواغیــت دلتــه داخبــره هیــروي چــې پــه هللا تعالــی د کفــر‬ ‫کولــو او د هغــه ســره پــه قانــون جوړولــو‪ ،‬فیصلــه کولــو او الوهیــت‬ ‫ـکـې جګــړې کــول د دوی دا�ســې جنایتونــه دي چــې پــه مطلــق ډول د‬

‫هــرې ګنــاه څخــه لــوی دي‪ ،‬چــې پــدې ـکـې بیــا قصــدا د مســلمانانو او‬ ‫مستأمنینووژل هم شامل دي د کومې ګناه په اړه چې طواغیت پوره‬ ‫یقیــن لــري چــې مجاهدیــن تــرې بــري دي‪.‬‬ ‫دغــه ګوډاګیــان‪ -‬نــاکاره مالیــان او د رســنیو اجیــر کارمنــدان‪ -‬دا‬ ‫خبره هیروي چې د دوي د بادارنو دغه دعوې چې د مسلمانانو د وینو‬ ‫پــه احت ـرام او د هغــې د ســاتنو پــه اړه یــې کــوي یواځــې درواغ دي؛ دغــه‬ ‫درواغ بیا د دوی په بندي خانو‪ ،‬د تعذیب د خونو په احوالو افشاء‬ ‫کیــږي چیرتــه چــې دوی مســلمانانو تــه ســخت کړاوونــه او تعذیبونــه‬ ‫ورکــوي‪ ،‬دغــه د ســولې او ارامــۍ دعــوې د دې طواغیتــو هغــه خونــړۍ‬ ‫پی�ښــې ردوي چــې د دوی الوتکــې یــې د اســامي دولــت پــه خــاوره د‬ ‫مسلمانانو پرخالف کوي‪ ،‬هغه مرستې یې ردوي چې دا مرتدین یې د‬ ‫هــرهغــه چــا ســره کــوي چــې د مســلمانانو پــه الس ـکـې یــې الس ککــړوي‪،‬‬ ‫لکــه صلیبیــان‪ ،‬یهــود‪ ،‬روافــض‪ ،‬هنــدوان‪ ،‬بوذیــان او نــور‪.‬‬ ‫بعضــې مســلمانان بــې قصــده وژل کیــدل د‬ ‫دې دلیــل نــه دی چــې د هغــوی وینــه حاللــه ګڼــل‬ ‫شــوې ده‬ ‫د مجاهدینو لخوا د مسلمانانو وژل او د هغوی وینه حالله ګڼل‬ ‫دا پــه مجاهدینــو پــورې ډیــره پخوانــۍ پروپاګنــډه او درواغ دي‪ ،‬چــې‬ ‫اهــل التوحیــد یــې څــو څــو وارې رد کــړی دی او د خپلــې خــوا یــې ډاډ‬ ‫ورکــړی چــې مونــږ د معصومــو وینــو احتـرام کــوو‪ ،‬لیکــن پــه نفــس وخــت‬ ‫ـکـې یــې د مشــرکینو ســره د ګــډوډ کیــدو څخــه مســلمانان خبــردارکــړي‬ ‫دي‪ ،‬پــه ځانګــړې توګــه لــه هغــو ځایونــو څخــه ځــان ســاتل چــې هلتــه پــه‬ ‫مشــرکینو د بریــد امــکان ډیــروي‪ ،‬لکــه نظامــي او اســتخباراتي مراکــز‪،‬‬ ‫حکومتي مرکزونه او د عبادت او اخترونو ځایونه‪ ،‬که اوس چا د هللا‬ ‫تعالــی د امــرخــاف وکــړاو د مشــرکینو جــدا نشــو‪ ،‬نــه داراالســام تــه‬ ‫هجرت وکړاو د دې د پاسه یې قصدا د مشرکینو سره په مراسمو او‬ ‫ځایونــو ـکـې ګــډون هــم وکــړچــې مجاهــد تــه یــې د بریــد پــرمهــال بیلــول او‬ ‫توپیــرګـران شــو نــو دغــه مصیبــت خــو دغــه مســلمان پــه ځــان پــه خپلــه‬ ‫مقاله‬

‫‪14‬‬

‫راوســتلی‪ ،‬چــې د مجاهــد ذمــه تــرې فارغــه ده او دغــه مســلمان بــه د‬ ‫قیامــت پــه ورځ پــه خپــل نیــت راپاڅیــږي‪.‬‬ ‫بلــه مســئله دا ده چــې کلــه مشــرکین یــو شــمیره مســلمانان د ډال‬ ‫په توګه استعمال کړي نو مجاهد ته مباح دي چې دغه ډال په ن�ښي‬ ‫کړي ترڅود مشرکینود شرنه په امان �شي یا د هغوی هالکت اسان‬ ‫�شــي‪ ،‬نــو د هغــه چــا بــه څــه حــال وي چــې پــه خپــل اختیــاراو خوښــه د‬ ‫مشــرکینو د فســق او فجور په ځایونو کې ګډون کوي‪ ،‬د هغوی ســره‬ ‫اخترونــه ملانځــي‪ ،‬پــه مراســمو ـکـې ورســره شــریک وي او د هغــوی ســره‬ ‫ځــان مشــابه کــوي‪ ،‬چــې کلــه یــې بیــا د مجاهدینــو مرمــۍ بــدن ســوری‬ ‫کــړي نــو نیو ـکـې کــوي‪ ،‬حاالنکــې مجاهدینــو یــو مبــاح بلکــې دا�ســې کار‬ ‫کړی چې هللا تعالی ورته هڅولي دي‪ ،‬چې باید جنګي کفارو ته په قتل‬ ‫او نــورو الرو تکلیــف ورســوي‪.‬‬ ‫پــه همــدې توګــه د اســتنبول پــه نايــټ کلــب هــم مجاهدینــو بریــد‬ ‫وکــړ‪ ،‬د بریــد نښــه یــې یواځــې مشــرکین ول‪ ،‬لیکــن خپــل کوښــښ یــې‬ ‫کــړی‪ ،‬ترصــد‪ ،‬څارنــه‪ ،‬پــان او تنفیــذ یــې ډیــردقیــق و‪ ،‬کــه بیــا هــم یــو‬ ‫دا�سې څوک وژل شوی وي چې په اړه یې د مسلمان فیصه کیدی �شي‬ ‫یا ورته ضرر رسیدلی وي نو هیڅ مشکل نشته دغه خبره مجاهدینو‬ ‫تــه کــوم ضــرر نــه رســوي‪ ،‬اګــرچــې دغــه انســان کــه مســلمان هــم ثابــت‬ ‫�شــي نــو ډیــرســخت فاســق او فاجــردی‪.‬‬ ‫هوټل و که نایټ کلب؟!‬ ‫كله چې طواغیت او د هغوی ګوډاګیان د خپلو اتباعو په دا�سې‬ ‫ځــای ـکـې د مړینــې د خبــر لــه املــه د خجالــت ســره مخامــخ شــول چــې‬ ‫یــو نایــټ کلــب بلــل کیــږي او هغــه هــم پــه دا�ســې مهــال ـکـې چــې شــرکي‬ ‫اختــرپکــې ملانځــل کیــده او عــام خلــک یــې هــم د نــوم نــه پیژنــي چــې نایــټ‬ ‫کلــب د فســق‪ ،‬فجــور او زنــا مرکــزوي او دغــه شــان ځایونــو تــه یواځــې‬ ‫مرتد «مال» سلیامن العوده د استنبول په مبارکو عملیاتو نیوکه کوي‬

‫‪15‬‬

‫کاف ـران او فاســقان ســړي او ښــځي راغونډیــږي‪ ،‬بنــاء طواغیتــو تــه دا‬ ‫ګرانــه شــوه چــې دغلتــه مــړه اتبــاع د هللا تعالــی نیــکان اولیــاء وګرځــوي‬ ‫او مقــرب شــهیدان ورتــه ووايــي‪ ،‬لکــه چــې طواغیــت پــه دغــو کارونــو لــه‬ ‫پخــوا څخــه عــادي دي؛ د مجاهدینــو پــه الس د هــرمــړي لپــاره د نیکــۍ‬ ‫ډیــرداســتانونه جــوړوي‪ ،‬لیکــن پــدې ځــل چــې دغــه کارناممکــن شــونــو‬ ‫بله لوبه یې پیل کړه؛ چې هغه د نومونو بدلون دی او دغه لوبه دوی‬ ‫همیشــه د شــرعي احکامــو د شــرمولو لپــاره کــوي‪ ،‬نــو د فســق فجــور‬ ‫او زنــا دغــه مرکز(نایــټ کلــب) تــه یــې د ریســټورنټ او هوټــل نــوم ورکــړ‬ ‫ترڅــو خلکــو تــه دا وهــم پیــدا کــړي چــې مجاهدینــو پــه عامــو مســلمانانو‬ ‫خلکــو پــه دا�ســې ځــای ـکـې بریــد کــړی چــې هغــوی د خــوراک او څښــاک‬ ‫پــه مبــاح کار ـکـې مشــغول و او پــه دا�ســې ځــای ـکـې وو چــې هللا تعالــی دغــو‬ ‫مســلمانانو تــه هلتــه پاتــې کیــدل مبــاح کــړي چــې هغــه ریســټورنټ یــا‬ ‫هوټــل دی‪.‬‬ ‫لیکــن حقیقــت دا دی چــې پــه اســتنبول ـکـې د مبــارک بریــد دغــه‬ ‫ځــای کــه پــه هــر نــوم ونومــول �شــي پــه حکــم ـکـې کــوم توپیــر نــه راځــي‪،‬‬ ‫ځکه دغه ځای کې د هللا تعالی سره د شرک کوونکو مجرمینو د اختر‬ ‫مراســم روان ول او د دغــه شــان ځــای پــه نښــه کــول یــو مبــاح کاردی‪،‬‬ ‫چــې بایــد پــه نښــه �شــي او مــرګ ژوبلــه ور واړول �شــي‪ ،‬دا ال څــه چــې دغــه‬ ‫ځای د فســق او فجور اډه وه او هیڅ مســلمان ته جائزندي چې دغه‬ ‫شــان ځــای تــه ننوځــي‪.‬‬ ‫د اســامي دولــت مجاهدیــن لــدې خبــرې کومــه تنګــي نــه‬ ‫محسوسوي چې د دنیا په کوم کونج کې مشرکین په خپلوعبادتخانو‬ ‫ـکـې پــه نښــه کــړي‪ ،‬لکــه اســماعلیان او دا�ســې نــور اګــرچــې دوی خپلــو‬ ‫عبادتخانو ته مسجدونه وايي‪ ،‬ځکه چې په حقیقت کې دغه ځایونه‬ ‫د غیــر هللا د عبــادت مرکزونــه دي او پــه مســلمان واجــب دي چــې لــه‬

‫دغــو ځایونــو او پکــې لــه وخــت تیرولــو او حتــی لــه تیریــدو څخــه نــه ځــان‬ ‫وســاتي‪ ،‬نــو پــه دغــو ځایونــو ـکـې عبــادت خــو پــه طریقــه اولــی ســره حـرام‬ ‫دی اګرکه یواځې یوهللا ته یې کوې‪ ،‬ځکه د مسلمانانولپاره صریحه‬ ‫نهــي موجــوده ده چــې پــه هغــه ځــای ـکـې بــه عبــادت نــه کــوئ چیرتــه چــې د‬ ‫کفارو د عبادت شبهه موجوده وي‪ ،‬لکه د ملانځه په وخت کې اور ته‬ ‫مخــه کــول؛ ترڅــو د مجوســو ســره د مشــابهت نــه ځــان وســاتل �شــي‪ ،‬یــا‬ ‫د ملرراختو او پریوتو پروخت کې ملونځ نه کول؛ ترڅو د صابئینو سره‬ ‫د مشــابهت نــه ځــان وســاتل �شــي‪ ،‬او همــدا ډول پــه هغــو ځایونــو ـکـې د‬ ‫ذبــح کولــو نــه ځــان ســاتل چــې هلتــه مشــرکین خپلــو بتانــو تــه ذبــح کــوي‪.‬‬ ‫که چیرته په دغوبریدونوکې دا�سې څوک ووژل شوچې د اسالم‬ ‫حکم پرې کیدی شواود برید د سیمې سه نږدې یې موقعیت درلوده‬ ‫نــو دا د دې خبــرې مانــع نــدی چــې ګوا ـکـې مجاهدیــن بــه دغــه شــرکي‬ ‫معبدونه نه په نښه کوي‪ ،‬ځکه په مسلمانانو واجب دي چې له دغه‬ ‫شــان ځایونــو ځــان وســاتي پــه ځانګــړي هغــه وخــت چــې مجاهدینــو هــم‬ ‫ورتــه خبــرداری ورکــړی دی‪ ،‬نــو د هغــه ســړي بــه څــه حــال وي چــې د‬ ‫کفــارو د فســق او فجــور پــه ځایونــو ـکـې موجــود وي‪ ،‬د مشــرکینو د‬ ‫غونــډو پــه منــځ ـکـې د هغــوی د کفــري اختــرپــه ورځ؟‬ ‫د مشرکینو د اختر لمانځونکو حکم‬ ‫«د ابــو العبــاس ابــن تیمیــه رحمــه هللا نــه چــا د هغــو مســلمانانو‬ ‫پــه اړه وپوښــتل چــې د نصــاراو پــه څیــرنیــروز ـکـې خوراکونــه برابــروي‪ ،‬یــا‬ ‫دا�سې نورو موسمونو کې ګډون کوي‪ ،‬لکه غطاس‪ ،‬میالد‪ ،‬خمیس‪،‬‬ ‫العــدس اوســبت النــور اویــا پــرنصــاراودا�ســې څــه خرڅــول چــې هغــوی‬ ‫ترې په خپلو اخترونو کې استفاده کوي؛ آیا یو مسلمان لره جائزدي‬ ‫چــې لــه دې څخــه کــوم کاروکــړي کــه نــه؟‬ ‫هغــه پــه ځــواب ـکـې وویــل‪ :‬الحمــدهلل‪ ،‬مســلمانانو تــه نــدي حــال‬ ‫چــې د کفــارو ســره پــه هغــه څــه ـکـې ځــان مشــابه کــړي چــې د هغــوی پــه‬ ‫اخترونــو پــورې خــاص وي‪ ،‬نــه پــه خــوراک ـکـې‪ ،‬نــه پــه جامــو ـکـې‪ ،‬نــه پــه‬ ‫غســلو ـکـې‪ ،‬نــه د اور پــه بلولــو‪ ،‬نــه پــه چمبــه وهلــو ـکـې او نــه د زند ـګـۍ او‬ ‫عبــادت پــه بلــه کومــه خبــره او دا�ســې نــورو‪ ،‬بلکــې خپــل کوچنیــان بــه‬ ‫هــم نــه پریــږدي چــې د کفــارو پــه اخترونــو ـکـې لوبــې وکــړي او یــا خایســت‬ ‫ښــکاره کــړي‪ ،‬خالصــه دا ده چــې مســلمانان بــه د کفــارو پــه هیــڅ ډول‬ ‫دینــي مراســمو ـکـې برخــه نــه اخلــي بلکــې پــه دغــه ورځ بــه د نــورو عامــو‬ ‫ورځــو پــه څیــرزند ـګـي اختیــاروي او هیــڅ ځانګــړی کاربــه نــه کــوي‪ ،‬کــه‬ ‫چــا دغــه کارونــه د دوی د اختــرپــه ورځ وکــړل نــو د ســلفو او خلفــو یــوې‬ ‫ډلــې دغــه کارډیــربــد ګڼلــی‪ ،‬بلکــې یــوه ډلــه علمــاء وايــي چــې د دوی ســره‬ ‫په مراســمو کې ګډون کوونکی انســان کافردی‪ ،‬ځکه پدې کې د دوی‬ ‫د کفــري شــعائرو احت ـرام راځــي‪ .‬او یــوه ډلــه علمــاء وايــي‪ :‬کــه چــا پــه‬ ‫دغــه ورځ رغړیدلــی څــاروي هــم ذبــح کــړلکــه خنزیــرچــې یــې ذبــح کــړی‬ ‫وي‪ ،‬عبــدهللا بــن عمــربــن العــاص وايــي‪ :‬چــا چــې د عجــم هیوادونــو پــه‬ ‫څیــرکړنــې وکــړي او د هغــوی نیــروزاو مهرجــان یــې وملانځــه او د هغــوی‬ ‫ســره یــې مشــابهت وکــړتــردې چــې مــړشــو نــو د قیامــت پــه ورځ بــه هــم‬ ‫د هغــو ســره راپاڅيــږي‪ ،‬یــو شــمیر ســلف د دغــه آیــت پــه تفســیر ـکـې‬

‫وايــي‪{َ :‬و َّال ِذيـ َـن َل َي ْشـ َـه ُدو َن الـ ُّـز َ‬ ‫ور}‪ ،‬ژبــاړه‪ :‬هغــه خلــک چــې درواغــو تــه‬ ‫نــه حاضریــږي‪ ،‬نــو علمــاء وايــي چــې دلتــه د زور څخــه م ـراد د کفــارو‬ ‫اختــردي‪ ،‬نــو کلــه چــې علمــاء د کفــارو اختــرتــه یواځــې د حاضریدونکــي‬ ‫پــه اړه دغــه خبــره کــوي‪ ،‬نــو د هغــه چــا بــه څــه حــال وي چــې پــه دغــه‬ ‫ورځ د کفــارو ځانګــړي کارونــه ترســره کــړي‪ ،‬د رســول هللا صلــی هللا‬ ‫علیــه وســلم څخــه روایــت دی فرمايي‪(:‬مــن تشــبه بقــوم فهــو منهــم)‪،‬‬ ‫ژبــاړه‪ :‬چــا چــې د یــو قــوم ســره مشــابهت وکــړ‪ ،‬نــو دا هــم لــه هغــوی څخــه‬ ‫دی‪ ،‬پــه بــل روایــت ـکـې دي‪( :‬ليــس منــا مــن تشــبه بغيرنــا)‪ ،‬ژبــاړه‪ :‬زمونــږ‬ ‫څخه هغه څوک ندی چې زمونږ نه بغیرد بل چا مشابهت یې اختیار‬ ‫کړ[دغه حدیث په جید سند په سننو او مسانیدو کې نقل دی]‪ ،.‬نو‬ ‫اوس تــه وګــوره چــې کلــه دغــه وعیــد یواځــې پــه مشــابهت ـکـې راغــی‪ ،‬اګــر‬ ‫کــه هغــه پــه عاداتــو ـکـې ولــې نــه وي‪ ،‬نــو د هغــه چــا بــه څــه حــال وي چــې‬ ‫لــدې یــې پــه لویــه خبــره ـکـې مشــابهت کــوي؟ همــدا وجــه ده چــې جمهــور‬ ‫علمــاء د هغــه څــه خــوړل مکــروه ګڼــي چــې یهــود او نصــارا یــې د خپــل‬ ‫اختــرپــه مراســمو ـکـې حــال کــړي بلکــې دغــه حاللکــه یــې د غیــرهللا لپــاره‬ ‫د حاللکــې څخــه ګرځولــې ده‪ ،‬یــا د هغــه څــه نــه چــې د بتانــو لپــاره ذبــح‬ ‫کــړی �شــي‪ ،‬همــدا ډول مســلمانان لــدې منــع شــوي چــې د نصــاراو ســره‬ ‫د هغــوی د اختــر پــه مراســمو ـکـې پــه هدیــه او د خرڅــاو پــه څــه �شــي‬ ‫مرســته وکــړي؛ لکــه پــه هغــوی غوښــه خرڅــول‪ ،‬وینــه خرڅــول‪ ،‬جامــه‬ ‫خرڅول‪ ،‬یا ورته د عاریې په توګه ســپرلۍ ورکول او ورســره د دین په‬ ‫بل کوم کارکې مرسته کول‪ ،‬ځکه پدې سره د هغوی د شرک تعظیم‬ ‫او د هغــوی پــه کفــر ـکـې تعــاون راځــي‪ ،‬د مســلمانانو بادشــاهانو تــه پــکار‬ ‫دي چــې مســلمانان لــه دغــه کاره منــع کــړي ځکــه چــې هللا تعالــی فرمايــي‪:‬‬ ‫َ َ َ َ ُ َ َ ْ ّ َ َّ ْ َ َ َ َ َ َ ُ َ َ ْ ْ ْ‬ ‫الثـ ِـم َوال ُعـ ْـد َو ِان}‪ ،‬ژبــاړه‪:‬‬ ‫{وتعاونــوا علــى ال ِبـ ِـر والتقــوى ول تعاونــوا علــى ِ‬ ‫او تاســو د نیکۍ او تقوا په کارکې د یو بل ســره مرســته کوئ او د ګناه‬ ‫او زیاتــي پــه کار ـکـې مرســته مــه کــوئ‪ ،‬بیــا چــې کلــه مســلمان تــه دا نــدي‬ ‫جائزچې د هغوی سره د شرابو په څښلو کې مرسته وکړي‪ ،‬په نچوړ‬ ‫کولــو یــا دا�ســې نــور څــه ســره نــو د هغــه څــه بــه څرنګــه حکــم وي چــې د‬ ‫هغوی د کفرله نښانوڅخه عبارت وي‪ ،‬نوچې کله په دغوکارونوکې‬ ‫د کفارو مرسته کول جائزندي نو د هغه چا به څه حال وي چې دغه‬ ‫کارپــه خپلــه کــوي‪ ،‬وهللا اعلــم» [مجمــوع الفتــاوى‪ ،‬د لــږ بدلــون ســره]‪.‬‬ ‫د استنبول یرغل مبارک عملیات وو‬ ‫د اســتنبول یرغــل مشــرکین د هغــوی د دینــي غونــډې پــرمهــال پــه‬ ‫نښــه کــړل او پــه بریــد ـکـې ګــڼ شــمیرمشــرکین او مرتدیــن مــړه او ژوبــل‬ ‫شــول‪ ،‬که په دغو عملیاتو کې کوم اســام ته منســوب هم وژل شــوی‬ ‫وي نــو هغــه پــه خپــل الس د مــرګ ځــای تــه ځــان رســولی‪ ،‬ځکــه دا�ســې‬ ‫کاریــې کــړی چــې دغــه شــان کارانســان د اســام نــه کفــرتــه ډیــرنــږدې‬ ‫کوي‪ ،‬بله دا چې د مشــرکینو ســره یې په دا�ســې شــکل ګډون کړی چې‬ ‫هیــڅ توپیــراو جدايــي یــې پــه منــځ ـکـې ممکــن نــه وي‪ ،‬نــو پــدې ســره د ده‬ ‫وینه هدرده او د هللا تعالی نه سوال دی چې یرغل کوونکي مجاهد او‬ ‫ملګــرو تــه اجــراو کامیابــي ور پــه برخــه کــړي‪ .‬والحمــدهلل رب العاملیــن‪.‬‬

‫مقاله‬

‫‪16‬‬

‫ترکــي طاغــوت اردوګان د شــام د جهــاد پــه پیــل کــې د دې خبــرې‬ ‫ډنــډوره وهلــه چــې مونــږ بــه دا�ســې یــوه عازلــه ســیمه(خوندي زون)‬ ‫جــوړ کــړو چــې د نصیــري الوتکــو څخــه ورتــه تښــتیدونکي شــامیان پنــاه‬ ‫راوړي‪ ،‬دغــو پــه خپــل کــور مهاجــرو تــه بــه خدمــات‪ ،‬پنــاه او د بمبــار‬ ‫څخــه خوندیتــوب وړانــدې کولــی �شــي‪ ،‬چــې د دغــې کار ذمــه واري بــه د‬ ‫امریــکا او د ناټــو تــړون پــه ســیوري کــې د ترکــي پــوځ او الوتکــو پــه غــاړه‬ ‫وي‪ ،‬لیکــن د اردوګان دغــه پروجــه ځکــه ناکامــه شــوه چــې امریــکا او د‬ ‫هغې د ناټو تړون والو ورسره موافقه ونکړه‪ ،‬بلکې هغوی د پټریاټ‬ ‫په نوم خپل پرمخ تللې دفاعي نظام هم له سیمې لرې کړ‪ ،‬چې کیدی‬ ‫�شــي پــه دغــه عازلــه ســیمه کــې د نصیــري الوتکــو پــر خــاف اســتعمال‬ ‫شــوی وی‪.‬‬ ‫ترکیې په ابتدائي ډول موافقه ترالسه کړه‬ ‫د اسالمي دولت پر خالف د هغه جنګ د ګرمایش د زیاتیدو سره‬ ‫ســم چــې صلیبــي نړیوالــه ټلوالــه یــې د امریــکا پــه مشــرۍ ترســره کــوي‪،‬‬ ‫اوس دا خبره ممکنه بری�ښي چې هره یوه خوا خپله ځانګړې پروجه‬ ‫بــازار تــه راوبا�ســي او موافقــه پــرې ترالســه کــړي‪ ،‬خــو شــرط پکــې دا‬ ‫دی چــې دغــه پروجــه بــه د اســامي دولــت جنــګ تــه مخامــخ وي‪ ،‬نــو پــه‬ ‫همــدې مــورد طاغــوت اردوګان او د هغــه مرتــدو حلیفانو(صحواتــي‬ ‫ډلــو) یــو ځــل بیــا د عازلــې ســیمې پروجــه وړانــدې کــړه خــو پــه یــو نــوي‬ ‫مفهــوم ســره او هغــه دا چــې دغــه ســیمه بــه د اســامي دولــت د جنــګ‬

‫لپــاره د جنــګ ســنګر او مرکــز وي‬ ‫او لــه همدغــې ســیمې څخــه بــه د‬ ‫اســامي دولــت پــر خــاف د یرغــل یــو نــوی‬ ‫محــور خــاص �شــي‪ ،‬چــې دا بــه د هغــو محورونــو‬ ‫پــه لســت کــې یــوه نــوې اضافــه وي چــې پــه عــراق کــې‬ ‫روافضــو‪ ،‬پــه کردســتان کــې پیشــمرګانو‪ ،‬پــه الجزیــره‬ ‫ســیمه کې ‪ PKK‬او په حلب او بادیة الشــام کې یې نصیري رژیم‬ ‫د اســامي دولــت پرخــاف کاروي‪ ،‬د دغــه نــوي محــور ماموریــت بــه‬ ‫دا وي چــې د حلــب والیــت د شــمال څخــه بــه د فــرات ســیند پــه شــامي‬ ‫غــاړه د ‪ PKK‬مرتدینــو د فــرات ســیند د شــرقي غــاړې د ماموریــت ســره‬ ‫همغــږي او ملتیــا کــوي‪ ،‬دا خبــره دومــره عجیبــه هــم نــده ځکــه چــې دغــه‬ ‫په واقعیت کې یو؛ او په ښکاره دښمن محورونو ته یو ډول او نږدې‬ ‫نومونــه ورکــړی شــوي دي چــې پــدې ســره د ( فــرات د زغــرې) چــې‬ ‫تــرکان مرتدیــن او ټلوالــه یــې مشــري کــوي او د ( فــرات غضــب) چــې‬ ‫د ‪ PKK‬مرتدیــن ا و د هغــوی ټلوالــه یــې مشــري کــوي د دغــو دواړو‬ ‫ماموریتونــو نومونــه هــم ســره پــه همدغــه ډول ورتــه دي‪.‬‬ ‫د دغه موقف الندې ترکیه د امریکا څخه موافقه ترالسه کړه‬ ‫او د جرابلــس او راعــي پــه لــور یــې پرمختــګ پيــل کــړ او باآلخــره بــاب‬ ‫ښار ته راورسیده‪ ،‬امریکا د دغې پروجې لپاره په بیالبیلو مراحلو کې‬ ‫هوايــي څپــر تامیــن کــړ او د وســلو او مهماتــو مرســته یــې ورســره وکــړه‪.‬‬ ‫بیــا ترکــي مرتــد حکومــت پــدې خاطــر چــې د نصیــري رژیــم او د‬ ‫هغــې د حلیفانــو (روســیه او ایــران) د انــکار ســره مــخ ن�شــي نــو د صلیبــي‬ ‫روسیې سره تړون ته اړ شو او پدې یې هغوی ته ډاډ ورکړ چې مونږ‬ ‫بــه د حلــب پــه ختیــځ او شــمالي ریــف کــې پرمختــګ کــوو او دا ضمانــت‬ ‫یــې ورکــړ چــې زمونــږ مخــه بــه یواځــې د اســامی دولــت جنــګ تــه وي او‬ ‫پــه هیــڅ ډول بــه نصیــري رژیــم او راف�ضــي ملیشــو او نــورو تــه ضــرر نــه‬ ‫رســیږي‪.‬‬ ‫د ترکیې د دغې پروجې اهمیت‬ ‫طاغــوت اردوګان او د هغــه د مرتــد رژیــم مرتــد أعضــاء د‬ ‫دغــې ســیمې پــه اړه دا خبــره ډیــره کــوي چــې پــدې ســره مونــږ د ‪PKK‬‬ ‫علمانــي کفــارو د هغــه کــردي دولــت د قیــام مخــه نیســو چــې دوی‬ ‫ورتــه ســترګې پــه الر دي او دغــه مخنیــوی پــه دې توګــه دی چــې‬ ‫‪۵۰‬‬ ‫د جرابلــس او اعــزاز پــه منځنــۍ ســیمه چــې‬ ‫کلومتــره ژور والــی لــري ولکــه وکــړی �شــي‪ ،‬نــو‬ ‫پــدې ســره بــه د ‪ PKK‬مرتدینــو د فــرات‬ ‫پــه ختیــځ او لویدیــځ کــې د ولکــې‬ ‫ســیمې ســره د نښــلیدو څخــه‬ ‫منــع کــړی �شــي او هــم بــه‬ ‫دغــه ســیمه ترکیــه‬ ‫تــه د اســامي‬ ‫دولــت د‬ ‫مقاله‬

‫‪18‬‬

‫مرتد اردوګان د خپل صلیبي بادار پیوټن رسه‬

‫مجاهدینــو د رســیدو څخــه یــو بنــد جــوړ �شــي‪.‬‬ ‫لیکن څوک چې نق�شي ته په ژور نظر ګوري او د شام او ترکیې د‬ ‫سیا�سي پيښو په جریان کې سوچ کوي نو پدې به یقینا پوه �شي د دغې‬ ‫عازلــې ســیمي اهمیــت د ترکیــې د مرتــد حکومــت ســره د کــردي دولــت د‬ ‫پروجې د ماتولو څخه ډیر لوی دی اګر چې هغه هم یو مهم هدف دی‪.‬‬ ‫ځکــه د شــام د خــاورې پــه کومــه برخــه د ترکــي مرتــد پــوځ ولکــه‬ ‫بــه دا معنــا ولــري چــې پــه راتلونکــي وخــت کــې د ترکانــو پــه الس کــې پــه‬ ‫نصیــري رژیــم د زور راوړلــو یــوه مهمــه وســیله موجــوده ده‪ ،‬چــې دا‬ ‫وســیله د هغــه اهمیــت نــه ډیــره لویــه ده چــې د ترکیــه پــه الس کــې بــه د‬ ‫ډیرو مرتدو صحواتي ډلو تندي په کنترول کې وي‪ ،‬د دې ټولو مهمو‬ ‫خواو معنا دا ده چې که په دمشق هر ډول طاغوتي حکومت ته زمینه‬ ‫ســازي و�شــي لیکــن د ترکیــه مرتــد حکومــت بــه د دغــې ســیمې څخــه د‬ ‫شــاتګ پــه صــورت کــې ډیــرې لــوی الســته راوړنــې ولــري‪.‬‬ ‫د دې ترڅنــګ پــه دغــه ســیمه د رو�ســي یــا امریکــي هوايــي څــادر‬ ‫الندې د ترکیې جزئي ولکه چې پرې د نصیري بمبار مخنیوی کوي‪ ،‬دا‬ ‫حالت به د ترکیې ســره پدې کې مرســته وکړي چې د ډیرو ګڼ شــمیره‬ ‫هغو پناه وړونکو څخه ځان خالص کړي چې ترکیه ته نا خوښــه وي‬ ‫(یــا هلتــه مشــکالت جــوړوي او یــا د ترکیــه لپــاره کومــه ګټــه نــه لــري)‪،‬‬ ‫دغه کار به په ســیمه کې د پناه راوړلو د کیمپونو د جوړولو له الرې‬ ‫ترسره کړي چې باآلخره به د هغو لویو مصاریفو څخه ځان خالص‬ ‫کــړي چــې د ترکیــې پــه شــا روان اقتصــاد ورســره مــخ دی‪.‬‬ ‫او د دې ټولــو ترڅنــګ بــه د ترکیــې مرتــد پــوځ پــه شــام کــې د خپلــو‬ ‫راتلونکــو موخــو لپــاره د دغــو کیمپونــو څخــه د جلــب او جــذب لویــه‬ ‫زخیــره ولــري‪ ،‬لکــه کــټ مــټ چــې دغــه کار د ایــران راف�ضــي حکومــت‬ ‫کــوي‪ ،‬چیرتــه چــې هغــوی د راف�ضــي لښــکریانو پــه چــوکاټ کــې د شــیعه‬ ‫‪19‬‬

‫ملیشــو واګــې پــه الس کــې لــري او بیــا یــې د خپلــو شــومو اهدافــو لپــاره‬ ‫کاروي‪ ،‬ځکــه اوس ترکیــه هــم د(صحواتــو) د لښــکریانو پــه اړه خبــرې‬ ‫کــوي چــې وروســته بــه یــې بیــا پــه شــام کــې د خپلــو شــومو موخــو لپــاره‬ ‫کاروي‪.‬‬ ‫منل شوې عازله سیمه‬ ‫د جــوړ جــاړي د هــر اتفــاق ســره ‪-‬چــې د نصیــري رژیــم او صحواتــو‬ ‫ترمنځ د صلیبي روســیې د نظر الندې ترســره کیږي‪ -‬رو�ســي مســئولین‬ ‫د دې خبــرې پــه ضــرورت زور راوړي چــې بایــد معتــدل اپوزیســون دې‬ ‫د ســخت دریــزو څخــه جــدا کــړی �شــي‪ ،‬اګــر چــې د مرتــدو صحواتــو د‬ ‫ډلــو ترمنــځ ډیــره مضبوطــه ټلوالــه موجــوده ده؛ کــه هغــه معتــدل‬ ‫او د علمانیــت غوښــتونکي دي او کــه ســخت دریــزه او د «شــریعت»‬ ‫غوښــتونکي دي‪ ،‬روســیه دغــه چیغــې ځکــه وهــي چــې د هغــوی‬ ‫بمباروونکــې الوتکــي ســخت دریــزه او د نصیــري رژیــم ســره د مذاکرتــو‬ ‫څخه انکار کوونکي په نښه کول غواړي او هغه معتدلین پریږدي چې‬ ‫مذاکــرات او خبــرې اتــرې منــي او د (خبــرو اتــرو) کمیســیون یــې مقــرر‬ ‫کــړی د کــوم مشــري چــې د نصیــري رژیــم مخکنــی وزیــر اعظــم مرتــد‬ ‫(ریــاض حجــاب) پــه غــاړه لــري‪.‬‬ ‫لیکــن د روســیې دغــه کار تــر ډیــره حــده ناممکــن بریښــیده ځکــه‬ ‫چې د مرتدو صحواتو د دواړو ډولونو ترمنځ ډیر ژرو ګډون موجود‬ ‫دی؛ کــه هغــه د مذاکراتــو موافقیــن دي او کــه مخالفیــن‪ ،‬بــل پلــو تــه‬ ‫معتدلیــن پــه دې ونــه توانیــدل چــې لــه ځانــه ســخت دریــزه لــرې کــړي چــې‬ ‫د دې یــوه بیلګــه د نصیــري پــوځ پــه الس کــې د حلــب د ښــار د ســقوط‬ ‫څخــه لــږ وړانــدې ولیــدل شــوه‪ ،‬تــردې چــې طاغــوت اردوګان د مرتــدو‬ ‫صحواتــو لخــوا دغــه منــل شــوې صیغــه وړانــدې کــړه؛ د کومــې پــه‬ ‫واسطه چې د اردوګان مرتد لپاره په همدغه مهال کې د نصیریانو او‬

‫روسانو څخه د عازلې سیمې اجازه رامنځته شوه‪ ،‬ځکه پدې سره به‬ ‫معتدل صحوات د سخت دریزو څخه جدا �شي‪ ،‬معتدل صحوات به‬ ‫د نصیــري رژیــم د جنــګ څخــه الس واخلــي او یواځــې د اســامي دولــت‬ ‫جنــګ تــه بــه فــارغ �شــي او پــه عیــن مهــال کــې بــه د نصیریانــو او روســانو‬ ‫د بمبــار څخــه هــم خونــدي وي خــو پــدې شــرط چــې خپــل ځــان پــه خپــل‬ ‫چــوکاټ کــې وســاتي‪.‬‬ ‫د (روسیې او ترکیې)پروجه‬ ‫کلــه چــې د روســیې او ترکیــې پــه یــوه مضبــوط اتفــاق د صحواتــو د‬ ‫ډلــو لخــوا نصیــري رژيــم تــه حلــب حوالــه کــړی شــو‪ ،‬نــو دغــې (رو�ســي‪-‬‬ ‫ترکــي) پروجــې نــوره هــم وده وکــړه او یــو نــوی شــکل یــې اختیــار‪ ،‬ترڅــو‬ ‫دغــه تجربــه چــې پــه حلــب ښــار کــې ترســره شــوه د صحواتــو د واک‬ ‫النــدې پــه ټولــو ســیمو کــې ترســره کــړي‪ ،‬چــې د دغــې پروجــې ترمخــه بــه‬ ‫د نصیري رژیم او صحواتو ترمنځ د سولې یو تړون رامنځته �شي چې‬ ‫درې بنیــادي محورونــه بــه لــري‪:‬‬ ‫لومړی‪ :‬د شام په ټولو سیمو کې به د دواړو طرفونو ترمنځ ډز‬ ‫بندي رامنځته �شي‪.‬‬ ‫دویــم‪ :‬د نصیــري رژیــم او مرتــدو صحواتو(وســلوال او سیا�ســي‬ ‫اپوزیســون) ترمنــځ بــه د واک شــراکت وي‪ ،‬حکومــت بــه (ســیکولر‪،‬‬ ‫دیموکــراس وي او د هــرډول لږکیــو او توکمونــو نمایندګــي بــه لــري)‪،‬‬ ‫چــې لــوی الس بــه پکــې یــو ځــل بیــا د نصیریانــو وي او د مرتــدو صحواتــو‬ ‫جــذب کــړی �شــي‪.‬‬ ‫جنګیالــي بــه پــه نصیــري پــوځ کــې ‍‬ ‫دریم‪ :‬باآلخره به جنګ یواځې د اسالمي دولت پر ضد پاتې �شي‪.‬‬ ‫د دې تــړون پــه بنــا بــه د عازلــې ســیمې(خوندي زون) موقعیــت‬ ‫بــه هغــه لومــړۍ ســیمه وي چــې د جنــګ بنــدۍ لوظنامــه پکــې پــه رســمي‬ ‫توګــه عملــي �شــي‪ ،‬وروســته لــه هغــې چــې پــه واقعــي توګــه پــه دغــه ســیمه‬ ‫کې د څو میاشــتو راهی�ســې دغه اوربند عمال روان دی( د ترکیې د «د‬ ‫فرات د زغرې» د عملیاتو د پیل نه تر دې دمه)‪ ،‬نو پدې سره به دغه‬ ‫سیمه د (ترکي‪-‬رو�سي) پروجې په چوکاټ کې د ټولو سرننویستونکو‬ ‫ډلــو او تنظیمونــو لپــاره د پنــاه ځــای وي‪ ،‬دغــه ځــای تــه بــه صحــوات‬ ‫خپلــه ټولــه وســله‪ ،‬وســائل‪ ،‬کورونــه او مرکزونــه رانقــل کــوي او ادلــب‬ ‫بــه یواځــې د هغــو مرتــدو ډلــو لپــاره پاتــې �شــي چــې د نصیــري رژیــم ســره‬ ‫د ســولې د دغــې پرو�ســې نــه بهــر وي‪ ،‬بیــا بــه رو�ســي او نصیــري الوتکــې د‬ ‫بمبــار اور پــه دغــو ســیمو راورول پیــل کــړي او پــه ځمکــه بــه راف�ضــي‬ ‫ملی�شــې پــه دغــو ســیمو کالبنــدي وکــړي‪ ،‬نــو د دغــې ســیمې د مرتدینــو‬ ‫لپــاره بــه د دغــه دوزخ څخــه د وتلــو لپــار دوه الرې وي؛ یــا بــه نصیــري‬ ‫پــوځ تــه ځــان تســلیموي او پــه هغــې کــې بــه وظیفــه اجــراء کــوي او یــا بــه‬ ‫ترکیې ته د کوم رسمي بندر څخه ننوځي چې بیا به له هغه ځایه دغه‬ ‫خونــدي زون تــه منتقــل کولــی �شــي او د اســامي دولــت د جنــګ لپــاره بــه‬ ‫د “معتدلو” صحواتو د پوځ برخه وي‪ ،‬خو د نصیریانو سره به هیڅ‬ ‫ډول جبهــه نــه لــري‪.‬‬ ‫دغــه پروجــه بــه د هغــې پــورې روانــه وي چــې نصیــري پــوځ د ادلــب‪،‬‬

‫ســاحل او د حمــاه پــه شــمالي ریــف ولکــه وکــړي‪ ،‬وروســته لــه هغــې چــې‬ ‫د حمــص‪ ،‬دمشــق‪ ،‬قلمــون او کیدی�شــي د درعــا د جیبونــو څخــه ورتــه‬ ‫هــم پاتــې مرتــد صحــوات راورســيږي‪ ،‬بیــا بــه د صحواتــو د هــر مرتــد‬ ‫پــر مخکــې دوه الرې وي؛ یــا بــه د نصیــري پــوځ پــه لیکــو کــې ننوځــي او‬ ‫یابــه د “معتدلــو” صحواتــو پــه پــوځ کــې برخــه مــن او د عازلــې ســیمو‬ ‫لــه اوســیدونکو څخــه وي‪ ،‬پــه ځانګــړې توګــه چــې کلــه پــه ترکیــه کــې د‬ ‫اوســیدو چانس هم ختم �شــي او ترکي حکومت د پناه ور وړونکو ټول‬ ‫کیمپونــه عازلــې ســیمې تــه منتقــل کــړي‪.‬‬ ‫پــه دغــه دوران کــې بــه د عازلــې ســیمې ډلــې د یــوې لوظنامــې تــر‬ ‫مخــه د نصیــري پــوځ ســره د عــراق د وطنــي لښــکریانو د پــوځ پــه څیــر‬ ‫د کنډکونــو پــه شــکل کــې یــو ځــای �شــي‪ ،‬ځکــه چــې غالبــا د دغــې مهــال د‬ ‫ایتالفي حکومت داخله وزارت به د مرتد اپوزیسون سره وي نو دغه‬ ‫جنګیالــي بــه پــه خپلــو لیکــو کــې د پولیســو پــه توګــه جلــب کــړي‪ ،‬چــې پــدې‬ ‫ســره بــه ټــول کوښــښ یواځــې د اســامي دولــت پــر ضــد را یوځــای کــړی‬ ‫�شي‪.‬‬ ‫د عراق د صحواتو پر نقشقدم‬ ‫کلــه چــې پــه شــام کــې صحــوات پــه لومــړي ځــل راښــکاره شــول نــو‬ ‫اســامي دولــت مرتدیــن خبــردار کــړل چــې تاســو پــه عــراق کــې د خپلــو‬ ‫صحواتــي ورونــو پــه الره قــدم پــه قــدم روان یاســت او تاســو بــه هــم د‬ ‫هغــې تورتمــې تــګالرې ســر مــخ کیــږئ چــې ستاســو مخکنــي ورســره مــخ‬ ‫شــوي وو‪.‬‬ ‫بیــا بــه نــه اســامي دولــت تاســو پریــږدي‪ ،‬نــه بــه درســره طواغیــت‬ ‫او صلیبیــان پــه خپلــو وعــدو پــوره والــی کــوي او نــه بــه روافــض او‬ ‫نصیریــان تاســو تــه هغــه څــه درکــوي چــې تاســو یــې تمنــا لــرئ‪ ،‬بلکــې د‬ ‫خالفت غازیان به ستاســو څټونه در غوڅوي‪ ،‬نصیریان او روافض‬ ‫بــه ستاســو صفونــه ســپړي‪ ،‬کمــزوري کــوي بــه مــو او ځــان تــه بــه مــو‬ ‫ســرټیټوي او کــه چــا انــکار وکــړ نــو نصیریــان بــه ورتــه د هغــه پخوانــي‬ ‫فایلونــه راخالصــوي او یابــه یــې د یــو نــوي تهمــت پــر اســاس محاکمــه‬ ‫کوي‪ ،‬صلیبیان او طواغیت به یې هغه مهال سمدس پریږدي چې کله‬ ‫د دوی ماموریت سر ته ورسیږي‪ ،‬نو که بیا کوم یو روغ خالص شو‬ ‫نــو هغــه بــه د ســیمې د کــوم ګاونــډي هیــواد ســره د ســر پنــاه پــه لټــه کــې‬ ‫وي‪ ،‬لکــه چــې د عــراق د صحواتــو مشــرانو وکــړل‪.‬‬ ‫لیکــن بــإذن هللا صحــوات بــه لــه منځــه والړ �شــي او اســامي دولــت‬ ‫بــه هغــو ټولــو ســیمو تــه بیرتــه راســتون �شــي چــې د شــام شــمال کــې تــرې‬ ‫وتلــی و او د اســامي دولــت لښــکرې بــه د ترکیــې خــاورې تــه داخلــې‬ ‫�شــي او هلتــه بــه ان شــاء هللا نــوي والیتونــه جــوړ کــړي‪ ،‬د هللا تعالــی‬ ‫شــریعت بــه پکــې قایــم وي او د اتاتــورک بتــان بــه مــات کــړی �شــي او هــم‬ ‫به د ډیموکرا�ســۍ‪ ،‬ســیکولرۍ‪ ،‬صوفیت او اخواني مرتدینو بتان له‬ ‫منځه یوړل �شي‪ ،‬او دغه کار هللا تعالی ته هیڅ ناشونی او ګران نه دی‪.‬‬

‫مقاله‬

‫‪20‬‬

‫پــه دې کــې هیــڅ شــک نشــته چــې د خالفــت د راګرځیــدو او د‬ ‫اســامي دولــت د قیــام ســره او وروســته لــه هغــې چــې د اســام ورک‬ ‫کــړی شــوي شــرائع او احــکام راژونــدي کــړی شــو؛ نــو لــدې ســره‬ ‫د ډیــرو ښــځو عقلونــه هــم روښــانه شــول او د ســپیڅلي واضحــه‬ ‫شــریعت پــه احکامــو رڼــا شــول‪ ،‬د اســامي دولــت پــه هــرې خــوا کــې‬ ‫اوس ډیــرې د هللا تعالــی وینځــې د دیــن پــه کارونــو او هغــه څــه پوهــه‬ ‫شوې چې هللا تعالی پرې الزم کړي دي‪ ،‬په ځانګړې توګه د عقیدې‬ ‫او توحیــد پــه برخــه کــې‪ ،‬کــوم چــې د شــرک پــه دیــار کــې ککــړ شــوي او‬ ‫ورک شــوي وو‪.‬‬ ‫د ایمان مضبوطه کړۍ‬ ‫ای د هللا تعالــی وینځې(مســمانې خــورې) تــه پــدې پوهــه شــه‬ ‫چــې اســام دیتــه وايــي‪“ :‬هللا تعالــی تــه پــه توحیــد تســلیمدل‪ ،‬هغــه‬ ‫تــه پــه تابعــدارۍ غــاړه ایښــودل او د شــرک او مشــرکینو څخــه‬ ‫بیــزاري اعالنــول”‪ ،‬د هللا تعالــی لپــاره دوســتي(والء) او د هغــه لپــاره‬ ‫دښمني(براء) د ټولو علماؤ په اجماع سره د اسالم د اصولو څخه‬ ‫شــمیرل کیــږي‪ ،‬دغــه دواړه (والء او بــراء) د کلمــې طیبــې (ال إلــه إال‬ ‫هللا) برخــه ده او یــو مســلمان تــه ترهغــې مســلمان ن�شــي ویــل کیــدی‬ ‫چې د کفر او کفارو څخه یې بیزاري نه وي اعالن کړې‪ ،‬اګر که له‬ ‫نــږې خپلوانــو او اهــل څخــه یــې ولــې نــه وي‪.‬‬ ‫کیدی�شــي یــوه خــور بــه وايــي‪ :‬زمــا والء او بــراء خــو د هللا تعالــی‪،‬‬ ‫د هغه د رســول صلی هللا علیه وســلم او مومنانو لپاره ده‪ ،‬او پدې‬ ‫خبره لوی دلیل دا دی چې زه په دار االسالم کې ژوند کوم او د رب‬ ‫االنام په شــریعت خوشــحاله یم!‪.‬‬ ‫ګرانــې خــورې تــه پــدې پوهــه شــه چــې د کفــارو ســره دوســتي‬ ‫یواځې پدې نده چې څوک د هغوی مرسته‪ ،‬کومک او د مسلمانانو‬ ‫پــر خــاف مالتــړ وکــړي‪ ،‬بلکــې د هغــوی محبــت او مینــه او پــه زړه کــې‬ ‫پټول او هغوی ســره دوســتي کول د موالة څخه شــمار دي‪ ،‬محبت‬ ‫او مینــه پــه زړه کیــږي او زړه د ټولــو اندامونــو بادشــاه او مشــر‬ ‫دی‪ ،‬امــام احمــد پــه خپــل مســند کــې د بــراء بــن عــازب ر�ضــي هللا عنــه‬ ‫څخــه روایــت کــوي‪ ،‬هغــه وايــي‪ :‬مونــږ د رســول هللا صلــی هللا علیــه‬

‫وسلم سره ناست وو‪ ،‬نو هغه وفرمایل‪( :‬د اسالم کومه کړۍ ډیر‬ ‫پیاوړې ده؟) صحابه کرامو وویل‪ :‬ملونځ‪ ،‬هغه وفرمایل‪( :‬یوه نیکي‬ ‫ده‪ ،‬لیکن دا نه ده)‪ ،‬صحابه کرامو وویل‪ :‬زکاة‪ ،‬هغه وفرمایل‪( :‬دا‬ ‫هــم یــوه نیکــي ده خــو هغــه ترټولــو مضبوطــه کــړۍ نــه ده)‪ ،‬صحابــه‬ ‫کرامــو وویــل‪ :‬د رمضــان روژه‪ ،‬هغــه وویــل‪( :‬ښــه ده‪ ،‬خــو هغــه نــه‬ ‫ده)‪ ،‬صحابــه کرامــو وویــل‪ :‬حــج‪ ،‬هغــه وفرمایــل‪( :‬ښــه ده‪ ،‬خــو هغــه‬ ‫نــه ده)‪ ،‬صحابــه کرامــو وویــل‪ :‬جهــاد‪ ،‬هغــه وفرمایــل‪ ( :‬ښــه ده‪ ،‬خــو‬ ‫هغــه نــه ده) بیــا رســول هللا صلــی هللا علیــه وســلم وفرمایــل( د ایمــان‬ ‫ترټولــو غښــتلې او مضبوطــه کــړۍ دا ده چــې تــه د هللا لپــاره محبــت‬ ‫وکــړې او د هللا تعالــی لپــاره بغــض وکــړې)‪.‬‬ ‫ســلیمان آل الشــیخ رحمــه هللا وايــي‪“ :‬آیــا د دیــن پــوره کیــدل‪ ،‬د‬ ‫جهاد د بیرغ قیام‪ ،‬یا د امر باملعروف او نهي عن املنکر بیرغ پورته‬ ‫کــول د هللا تعالــی لپــاره د محبــت او د هغــه لپــاره د بغــض‪ ،‬د هغــه‬ ‫لپــاره د دښــمنۍ او د هغــه لپــاره د دوســتۍ پرتــه پــوره کیدی�شــي؟ کــه‬ ‫چېرتــه دا ټــول خلــک پــه یــوه الره متفــق وی‪ ،‬هــره خــوا مینــه وی‪،‬‬ ‫هیــڅ ډول بغــض نــه وی‪ ،‬نــو د حــق او باطــل ترمنــځ بــه هیــڅ توپیــر نــه‬ ‫کیــده‪ ،‬نــه بــه مومــن د کافــر څخــه بیلولــی شــوی او نــه بــه د هللا تعالــی‬ ‫د دوســتانو او د شــیطان د دوســتانو ترمنــځ کــوم توپیــر وی” [الــدرر‬ ‫الســنية]‪.‬‬ ‫زمونــږ او ستاســو ترمنــځ دښــمني او کرکــه پــه‬ ‫ډاګــه شــوه‬ ‫والء د بــراء پرتــه نــه کیــږي‪ ،‬هوکــی! تــه د موحدینــو ترمنــځ‬ ‫او�ســې‪ ،‬دوســتي دې د هللا تعالی‪ ،‬د هغه د رســول هللا صلی هللا علیه‬ ‫وســلم او مومنانــو لپــاره ده‪ ،‬لیکــن آیــا تــه د هللا تعالــی او ددیــن لــه‬ ‫دښــمنانو څخــه بــراءت او بیــزاري اعالنــوې؟‬ ‫دا عیــن ممکــن ده چــې ســتا د تلفــون د دوســتانو پــه لســت کــې بــه‬ ‫دا�ســې څوک هم وي چې اســامي دولت ته به کنځل کوي‪ ،‬د دولت‬ ‫د مشــرانو ســره بــه دښــمني اعالنــوي‪ .‬او دغــه ډول خلــک بــه ســتا‬ ‫دوســتانې‪ ،‬خپلــوان او حتــی د اهــل څخــه وي‪ ،‬کیدی�شــی چــې ستاســو‬ ‫د بعضــو خپلوانــو ښــځو ســره بــه ســتا پــه خبــرو اتــرو کــې دا خبــره‬ ‫خویندې‬

‫‪22‬‬

‫د جهاد او حسبې بیرغونه بې له والء او براء نه يش رپيدی‬

‫هــم مطــرح شــوې وي چــې هغــوی بــه ســتا پــر وړانــدې د خالفــت او د‬ ‫خالفــت د غازیانــو ســره دومــره دښــمني او بغــض کــوي چــې هللا تعالــی‬ ‫پــرې عالــم دی‪ ،‬لیکــن تــه؛ نــه خفــه کیــږي او نــه کومــه پــروا ســاتې‪،‬‬ ‫بلکې دا�سې څوک به هم ستاسره خبرې کوي چې د جنګ د سختۍ‬ ‫او نورو باطله اوازو پر بنسټ به تاته وايي چې دار االسالم پریږده‬ ‫او دار الکفــر تــه راشــه‪.‬‬ ‫دغــه هرڅــه موجــود دي او تــه هیــڅ خوزښــت نــه کــوې‪ ،‬د دغــه‬ ‫شــان خلکــو ســره دوســتانه جــاري ســاتې او د خپــل دیــن او عقیــدې‬ ‫لپــاره هیــڅ ډول خفــګان او غصــه نــه ښــکاره کــوې‪ ،‬بلکــې بالعکــس‬ ‫هغــه وخــت ډیــره خفــه یــې چــې کلــه ســتا میــړه تــا لــه دغــه ډول خلکــو‬ ‫ســره د راشــه درشــه او رابطــې څخــه منــع کــوي‪ ،‬ځکــه دغــه ډول‬ ‫خلــک ســتا پــه نظــر یواځــې خپلــوان دي!‬ ‫مســلمانانو دیــوې غــزا څخــه پــه کیناســتو د یــو‬ ‫صحابــي ســره اړیکــې پــرې کــوي‬ ‫زمونــږ د دیــن مشــرانو د والء او بــراء پــه بــاب کــې زمونــږ لپــاره‬ ‫غــوره بیلګــې پری�ښــې دي‪ ،‬کلــه چــې کعــب بــن مالــک ر�ضــي هللا عنــه د‬ ‫غــزوة تبــوک څخــه پاتــې شــو‪ ،‬نــو د رســول هللا صلــی هللا علیــه وســلم‬ ‫لخوا د ملر په شان روښانه او ډاګیز امر راغی چې د کعب او د هغه‬ ‫د پاتــې دوه ملګــرو ســره اړیکــې غوڅــې کــړئ‪ ،‬کعــب بــن مالــک ر�ضــي‬ ‫هللا عنــه خپلــه قصــه څــه پــدې ډول کــوي‪ ،‬د بخــاري روایــت دی هغــه‬ ‫وايــي‪« :‬رســول هللا صلــی هللا علیــه وســلم مســلمانان زمونــږ د درې‬ ‫واړو(لــه غــزا بــې عــذره) پاتــې شــویو د خبــرو څخــه منــع کــړل‪ ،‬خلکــو‬ ‫زمونــږ نــه ډډه کــول پیــل کــړل‪ ،‬ټــول خلــک یــو وارې مونــږ تــه پــه بــل‬ ‫مــخ شــول؛ تــردې چــې دغــه ځمکــه ماتــه نــا اشــنا ښــکاره شــوه‪ ،‬دا�ســې‬ ‫ګمــان مــې کاوه چــې دا هغــه ځمکــه نــده چــې مــا بــه پيژندلــه‪ ،‬پــه دغــه‬ ‫‪23‬‬

‫حــال مــو پنځــوس ورځــې تیــرې کــړې‪ ،‬زمــا چــې کــوم دوه نــور ملګــري‬ ‫وو(هــال بــن امیــه‪ ،‬مــراره بــن ربیــع) نــو هغــوی پــه کــور کیناســتل او‬ ‫ژړل یــې‪ ،‬لیکــن پــه هغــو دواړو پــورې زه تکــړه او ځــوان وم‪ ،‬نــو زه‬ ‫بــه راوتــم او د خلکــو ســره بــه مــې ملونــځ کاوه‪ ،‬پــه بازارونــو کــې بــه‬ ‫ګرځیــدم‪ ،‬لیکــن هیچــا بــه راســره خبــرې نــه کولــې‪ ،‬رســول هللا صلــی‬ ‫هللا علیــه وســلم خواتــه بــه راغلــم‪ ،‬ســام بــه مــې واچــاوه؛ هغــه بــه د‬ ‫ملانځــه پــه مجلــس کــې ناســت و‪ ،‬بیــا بــه مــې د ځــان ســره ســوچ کاوه‬ ‫چــې آیــا د ســام پــه ځــواب یــې شــونډې مبارکــې وخوځولــې کنــه؟‪ ،‬بیــا‬ ‫بــه مــې د هغــه ســره نــږدې خپــل نفــل ملونــځ وکــړ او پــه ملانځــه کــې بــه‬ ‫مــې ورتــه پــه غــا ور وکتــل‪ ،‬کلــه چــې بــه زمــا مخــه ملانځــه تــه وه هغــه‬ ‫بــه راتــه کتــل‪ ،‬لیکــن کلــه چــې بــه ورســره زمــا ســترګې ولګیــدې نــو بــل‬ ‫لــوري تــه بــه یــې مــخ واړوه‪ ،‬کلــه چــې پــه مــا دغــه حالــت دوام وکــړ او په‬ ‫خلکو کې سخته جفا پیدا شوه‪ ،‬نو زه الړم او د خپل تره ځوی ابو‬ ‫قتــاده ‪-‬چــې ماتــه پــه ټولــو خلکــو کــې ګــران و‪ -‬د هغــه بــاغ تــه پــه دیــوال‬ ‫واوښــتم‪ ،‬ســام مــې پــرې واچــوه‪ ،‬لیکــن پــه هللا تعالــی قســم چــې هغــه‬ ‫زمــا د ســام ځــواب رانکــړ‪ ،‬مــا ورتــه وویــل‪ :‬ای ابــو قتــاده‪ ،‬زه تاتــه‬ ‫پــه هللا تعالــی قســم درکــوم‪ ،‬آیــا تــه پــدې پــوه یــې چــې زه د هللا تعالــی‬ ‫او د هغــه د رســول صلــی هللا علیــه وســلم ســره مینــه لــرم؟ نــو هغــه‬ ‫غلــی شــو‪ ،‬بیــا مــې ورتــه دغــه خبــره وکــړه‪ ،‬بیــا غلــی شــو‪ ،‬بیــا مــې ورتــه‬ ‫وکړه‪ ،‬نو ویې ویل‪ :‬هللا ورسوله اعلم‪ ،‬چې پدې سره زما له سترګو‬ ‫اوښــکې روانــې شــوې »‪ ،‬پــه همدغــه حــال وخــت تیریــده‪ ،‬مســلمانانو‬ ‫ورسره اړیکې قطع کړې وې‪ ،‬تردې چې هللا تعالی هغوی درې واړو‬ ‫تــه توبــه راولیږلــه‪.‬‬ ‫نــو ګرانــې خــور جانــې ای د هللا تعالــی وینځــې تــه غــور وکــړه چــې‬ ‫مسلمانانو څرنګه د کعب بن مالک او ملګرو ر�ضي هللا عنهم سره‬

‫د والء او براء پرته د اسالم او مسلامنانو ساتنه او ترې دفاع ناشونې ده‬

‫اړیکــې وشــکلولې‪ ،‬آیــا تــه پــوه یــې چــې کعــب د دې زمانــې د جهــاد څخــه‬ ‫پاتــې خلکــو پــه څیــر و؟‪ ،‬کال وحاشــا‪ ،‬هیــڅ کلــه نــه‪ ،‬د نــن ورځــې جهــاد‬ ‫پريښــودونکي یواځــې لــه جهــاد او د حــق د مرســتې څخــه پاتــې نــه دي‪،‬‬ ‫بلکــې پــه دوی کــې چــې د کــوم یــو پــر وړانــدې جهــاد او مجاهدیــن ذکــر‬ ‫�شــي نــو تیــرې ژبــې راوړانــدې کــړي او خولــه وهــل پیــل کــړي!‬ ‫د اهلل تعالــی دیــن ورتــه لــه خپلــو پلرونــو څخــه‬ ‫ډیــر محبــوب دی‬ ‫ُ‬ ‫ّ‬ ‫تــه وګــوره عبــدهللا بــن عبــد هللا بــن أبــي ر�ضــي هللا عنــه تــه‪ ،‬د‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫هغــه پــار چــې د منافقینــو ســر و یــو ځــل دا�ســې وویل‪{:‬ل ِئـ ْـن َر َج ْع َنــا ِإلــى‬ ‫َْ‬ ‫ََْ‬ ‫َْ‬ ‫َ ْ‬ ‫ال ِد َينـ ِـة ل ُيخ ِر َجـ َّـن ال َعـ ُّـز ِم ْن َهــا الذ َّل} [املنافقــون‪ ،]8 :‬کــه مونــږ چیرته‬ ‫مدینې ته ستانه شو‪ ،‬نو د مدینې عزتمند خلک به دغه ذلیله خلک‬ ‫ترې وبا�سي‪ ،‬بیا رسول هللا صلی هللا علیه وسلم امر وکړ چې مدینې‬ ‫ته ستنیږو‪ ،‬لیکن عبد هللا چې د منافق عبد هللا بن ابي ځوی و هغه‬ ‫د خپــل پــار پــه الره کــې ودریــده او ویــې ویــل‪ « :‬زه بــه دې تــر هغــې نــه‬ ‫پریــږدم چــې دا خبــره ونکــړې چــې تــه ذلیــل او محمــد صلــی هللا علیــه‬ ‫وســلم عزتمنــد دی»‪ ،‬هوکــی! هــم دې تــه والء او بــراء وايــي کلــه چــې‬ ‫دغــه پــه یــو خایســته او ریښــتوني انځــور کــې مخــې تــه را�شــي‪ ،‬بیــا نــو‬ ‫جدايــي او د منهــج او عقیــدې پــه خــط کلــک ودریــدل وي‪ ،‬بیــا نــه د‬ ‫هللا تعالی د دښمنانو سره محبت وي نه ورسره ناسته پاسته وي‪،‬‬ ‫ځکــه چــې دغــه قضیــه ددیــن قضیــه ده!‬ ‫راشــه اوس د أم حبیبــې ر�ضــي هللا عنهــا قصــه واوره چــې هغــه‬ ‫مونــږ تــه پــه والء او بــراء کــې څنګــه درس راکــوي! د دغــه انځــور پــه‬ ‫څیــر انځورونــه بــه ډیــر کــم ولیــدل �شــي‪ ،‬زهــري روایــت کــوي چــې کلــه‬ ‫ابــو ســفیان مدینــې تــه راغــی‪ ،‬او رســول هللا صلــی هللا علیــه وســلم پــه‬ ‫دا�ســې حالــت کــې و چــې د مکــې د غــزا اراده یــې درلــوده‪ ،‬ابــو ســفیان‬

‫ورســره خبــره وکــړه چــې د ســولې دغــه مــوده وغــزوي‪ ،‬لیکــن رســول‬ ‫هللا صلــی هللا علیــه وســلم خبــره ونــه منلــه‪ ،‬نــو ابــو ســفیان پاڅیــده‬ ‫او د خپلــې لــور ام املؤمنیــن ام حبیبــه کــور تــه ورغــی‪ ،‬کلــه چــې یــې د‬ ‫رســول هللا صلــی هللا علیــه وســلم پــه بســتره د کیناســتو اراده وکــړه‬ ‫نو هغې ترې دغه بستره غونډه کړه‪ ،‬ابو سفیان ورته وویل‪ :‬لورې‬ ‫دغه بستره زما د ناستې قابله نده‪ ،‬که زه د دې بسترې؟ هغې ورته‬ ‫وویل‪ :‬بلکې دا د رسول هللا صلی هللا علیه وسلم بستره ده او ته یو‬ ‫مشــرک او نجــس ســړی یــې‪ ،‬ابــو ســفیان ورتــه وویــل‪ :‬لــورې تاتــه زمــا‬ ‫نــه وروســته شــر رســیدلی دی»‪[ .‬ســير أعــام النبــاء]‪.‬‬ ‫د اهلل تعالی لپاره د هجران درجې‪:‬‬ ‫پــه پــای کــې‪ :‬ای د هللا تعالــی وینځــې مونــږ تــا د خپــل اهــل او‬ ‫خپلوانــو پریښــودو تــه نــه هڅــوو‪ ،‬بلکــې د هغــه چــا پریښــودو تــه چــې‬ ‫تــه د هغــه ارتــداد پيژنــې یــا یــې دا�ســې کار کــړی وي چــې د اســام نــه‬ ‫انسان وبا�سي‪ ،‬ځکه دغه ډول انسان به پریښودل کیږي او براءت‬ ‫به ترې کیږي‪ ،‬بلکې هیڅ عزت به نه ورکول کیږي‪ ،‬لکه هغه څوک‬ ‫چــې د هللا تعالــی او مســلمانانو د دښــمنانو ســره مرســته کــوي اګــر‬ ‫کــه پــه یــو حــرف ولــې نــه وي‪ ،‬یــا پــدې جنــګ کــې اســامي دولــت تــه د‬ ‫تــاوان او هالکیــدو بــد دعــاوې کــوي‪ ،‬یــا دا ارمــان کــوي چــې کاش د‬ ‫شریعت حکم لرې �شي او وضعي قوانین رامنځته �شي‪ ،‬یا د اسالم‬ ‫بل دا�سې کوم یو ناقض کې واقع �شي او ایمان یې باطل �شي‪ ،‬هرچې‬ ‫د مرتدینو څخه الندې ګناهګار خلک دي نو هغوی به د خپلې ګناه‬ ‫پــه پرتلــه پریښــودی �شــي‪.‬‬ ‫والحمدهلل رب العاملین‪.‬‬

‫خویندې‬

‫‪24‬‬

25

‫اخوانیان؛‬ ‫مـرتديـن‬

‫په تیرو لسیزو کې دا�سې یو نړوونکی سرطان راښکاره‪ ،‬خپور او پراخ شو‪ ،‬کوښښ یې دا و چې ټول امت‬ ‫په ارتداد کې ډوب او الهو کړي‪ ،‬وروسته له هغې چې په کال ‪ 8291‬کې د مصرپه یوه ښارګوتي کې راپیدا شو‪،‬‬ ‫په ډیره تیزۍ سره یې ټول مصرپه خوله کې واخیست‪ ,‬بيا شام او عراق او له هغې وروسته د مرتدو طواغیتو‬ ‫زیاتره هیوادونه ته خپور شو‪ ،‬بیا یې لویدیځ ته مخه کړه او په امریکا‪ ،‬اروپا‪ ،‬استرالیا او د نړۍ نورو هیوادونو‬ ‫ته وغزید‪ ،‬چیرته چې هم د مسلمانانو کومه ټولنه وه‪ ،‬دغه سرطان کوښښ وکړچې د هغوی په چارو کې الس‬ ‫وهنه وکړي او د اسالم پرته یو بل دین د «اسالم» په نوم د هغوی په منځ کې خپور کړي‪.‬‬ ‫د دې سرطان ګمراهي په تاریخ کې د ګمراه ترینو او مشهورو ډلو لکه‪ :‬جهمیانو‪ ،‬معتزله‪ ،‬ماتریدیانو او‬ ‫أشعریانو له ګمراهیو څخه هم واوښته‪ ،‬دغه سرطان چې هر هیواد ته ورسید هلته یې د قدم د ټینګښت‬ ‫لپاره ځای پیدا کړ‪ ،‬د علماؤ وفات کیدل‪ ،‬د خلفاؤ ورکیدل او بیا د ګمراه عثمانیانو په الس د تصوف‪ ،‬علم‬ ‫کالم‪ ،‬رأي‪ ،‬قبر پرستۍ او بدعتونو خپریدل او همدارنګه د مسلمانانو په اکثرو هیوادونو کې صلیبې استعمار‬ ‫دوی ته دا هرڅه اسانه کړل‪.‬‬ ‫د دغه سرطان دین له هغو ګمراهیو د مخلوط څخه عبارت و چې له عثمانیانو په میراث کې پاتې و‪ ،‬بیا‬ ‫ورسره مختلفې عقیدې او ډول ډول شعارونه رایو ځای شول؛ لکه ډیموکرا�سې‪ ،‬لیبرالې‪ ،‬سوله ییزارزښتونه‬ ‫او اشتراکيت (سوسیالیستي)‪ ،‬چې دغه چټلتیاوې د شرق او غرب له مشرکینو څخه تر السه کړی شوې‬ ‫وې‪ ،‬د دې سرطان ترټولو لویه موخه دا وه چې د دغه سرطان د مشرانو او اعضاؤ د شخ�صي او حزبي وختي‬ ‫مصالحو خدمت وکړي‪ ،‬دوی دعوا کوله چې مونږ د شریعت د تطبیقولو‪ ،‬د خالفت د بیا راتازه کولو او د‬ ‫جهاد د قیام لپاره کوښښ کوو‪ ،‬لیکن په اصل کې دوی د اسالم او مسلمانانو سره په جګړه کې اخته وو‪،‬‬ ‫بیا په اخیره کې دې سرطان له طواغیتو او صلیبیانو سره په افغانستان‪ ،‬عراق‪ ،‬الجزائر‪ ،‬فیلیپین‪ ،‬صومال‪،‬‬ ‫یمن‪ ،‬تونس‪ ،‬لیبیا‪ ،‬پاکستان‪ ،‬بنګلدیش‪ ،‬اندونیزیا‪ ،‬مالیزیا‪ ،‬مصر او دا�سې نورو هیوادونو کې مرسته وکړه‪،‬‬ ‫وروسته د صلیب عبادت دیته ورسول چې په غرب کې یې په خپلو«إسالمي» مراکزو کې غربي استخبارات‬ ‫کارمندان میلمانه کړل ترڅو ورسره د جهاد پرخالف جنګ کې ګډه برخه واخلي‪.‬‬ ‫دغه سرطان چې د «جماعة إخوان املسلمین» په نوم سره پیژندل کیږي‪ ،‬په کال «‪ »۸۲۹۱‬کې د حسن‬ ‫البنا په الس تأسیس شو‪ ،‬چې پدې سره حسن البنا د دغه لومړی الرښود (مرشد عام) شو(مرشد عام‬ ‫د دغه د رئیس لقب دی)‪ ،‬داچې دغه د اسالم او مسلمانانو پر خالف جنګ کې لوی رول لري نو په موحد‬ ‫مجاهد الزمه ده چې د دې په عقیده‪ ،‬تاریخ او واقعیت کې پوره معلومات ولري‪.‬‬

‫خاص‬

‫‪26‬‬

‫اخواين طاغوت اسامعیل هنیه د رافيض طاغوت خامنايي رسه‬

‫اخوانيان او روافض(شیعه ګان)‬ ‫له هغه وخته چې د یهودي ابن سبأ په الس د روافضو دین جوړ شوی‬ ‫دوی له اسالم سره د جګړې په حال کې دي‪ ،‬روافضو د تاریخ په اوږدو کې د‬ ‫مسلمانانو پرضد له مشرکانو او صلیبیانو سره ډیرې مرستې کړې دي‪.‬‬ ‫روافض یوه دا�سې ډله ده چې د قبرونو عبادت کوي‪ ،‬غوره مسلمانان‬ ‫تکفیروی او د نبي صلی هللا علیه و سلم په ناموس نیوکې او تهمتونه وايي‪ ،‬د‬ ‫روافضو په ارتداد سربیره حسن البنا او ملګرو یې د محمد عبده او جمال‬ ‫الدین األفغاني (راف�ضي) ماسونیینو بدعتیانو(حداثیینو) الره خپله کړې ده‪،‬‬ ‫دغو دواړو مرتدینو د خپل دعوت لویه برخه د مسلمانانو لخوا د روافضو‬ ‫دوستانې ته متوجه کړې وه!‬ ‫د اخوانیانو د د دریم رئیس «مرشد العام» عمر التلمساني وایي‪« :‬د‬ ‫مسلمانانو د خبرې په یو والي د حسن البنا دومره حرص و چې هغه غوښتل په‬ ‫یوه کانفرانس کې ټولې اسالمي مذهبونه سره را ټولې کړی‪ ،‬امید دی چې هللا‬ ‫تعالی دوی ته هدایت وکړي او یو ځای �شي‪ ،‬چې پدې سره به د یو بل تکفیر نه‬ ‫کوي‪ ،‬ځکه چې زمونږ قرآن یو‪ ،‬دین یو‪ ،‬رسول صلی هللا علیه وسلم او معبود‬ ‫یو دی او د همدغه غرض په خاطر حسن البنا فضلیة الشیخ محمد القمي‬ ‫–چې د شیعه ګانو یو ستر عالم او مشر دی‪ -‬د اخوانیانو په عمومي مرکز کې‬ ‫میلمه کړی و « [امللهم املوهوب]‪.‬‬ ‫بل ځای وایي‪« :‬په څلويښتیزو کې زما ښه په یاد دي چې د شیعه ګانو یو‬ ‫مشر السید القمي به د اخوانیانو مرکزي دفتر ته راته‪ ،‬هغه وخت کې شهید‬ ‫امام (حسن البنا) پدې کارکاوه چې اسالمي مذهبونه سره یوځای کړي‪ ،‬ترڅو‬ ‫د اسالم دښمنان له دغې الرې د مسلمانانو وحدت ته نقصان ونه رسوي‪،‬‬ ‫مونږ یوه ورځ د هغه څخه د شیعه ګانو او سنیانو ترمنځ د اختالف د کچې په‬ ‫اړه وپوښتل نوهغه مونږ د دې ډول مسائلوپه اړه د بحث څخه منع کړو‪ ،‬ځکه‬ ‫مسلمان ته نه ښايي چې په دا�سې مسائلو ځان مشغوله کړي‪ ،‬مسلمانان په‬ ‫خپل منځ کې په یو بل ټاپې لګوي او دښمنان غواړي چې د مسلمانانو تر منځ‬ ‫اور نور هم ګرم �شي‪ ،‬مونږ هغه محترم ته وویل‪ :‬مونږ د تعصب یا د مسلمانانو‬

‫‪27‬‬

‫ترمنځ د اختالف د زیاتولو لپاره پوښتنه نه کوو‪ ،‬بلکې د علم د زیاتیدو لپاره یې‬ ‫کوو‪ ،‬ځکه د شیعه ګانو او اهل سنت ترمنځ اختالف خو په ډیرو کتابونو کې‬ ‫ذکر دی او مونږ سره دومره وخت نشته چې په دغو مراجعو کې پلټنه وکړو‪،‬‬ ‫نو هغه راته وویل‪ :‬پدې خبره ځان پوه کړئ چې شیعه ګان او سنيان دواړه‬ ‫مسلمانان دي‪ ،‬د ال اله اال هللا او محمد رسول هللا کلمه یې سره یو ځای کوي‬ ‫او همدغه د عقیدې بنیاد دی چې شیعه ګان او سنیان پکې سره په ډیره‬ ‫صفايۍ شریک دي‪ ،‬هرچې د دوی ترمنځ اختالف دی نو هغه په دا�سې خبرو‬ ‫کې دی چې د نږدېکت امکان پکې موجود دی» [ذكريات ال ّ‬ ‫مذكرات]‪.‬‬ ‫تلمساني بیا وايي‪« :‬د اخوان د ګوند د شیعه ګانو د مشرانو سره همیشه‬ ‫اړیکه ژوندی وه‪ ،‬لکه د آیت هللا الکاشاني سره یې اړیکه نیوله‪ ،‬نواب صفوي‬ ‫یې په مصر کې میلمه کړ‪ ...‬دغه ټول کارونه اخوانیانو پدې خاطر نه کول‬ ‫چې شیعه ګان له خپل مذهب واړوي‪ ،‬بلکې د یو بل عظیم مقصد لپاره چې‬ ‫اخوانیان ورته خپل اسالم اړ کړي وو او هغه دا چې اخوانیان باید د اسالمي‬ ‫مذاهبو ترمنځ د نږدې کیدو لپاره د خپل ممکن حده پورې کوښښ وکړي»‬ ‫[شيعة ّ‬ ‫وسنة]‪.‬‬ ‫نو ته وګوره چې اخوانیان هیڅ کله کوښښ نه کوي چې روافض دې خپل‬ ‫ارتداد پریږدي او اسالم ته دې را�شي!‬ ‫بلکې دې اخوانیانو یو رسمي بیان صادرکړی و چې په هغې کې یې د خمیني‬ ‫د دولت مرسته کړې وه‪ ،‬په هغه بیان کې راځي‪« :‬د اخوان املسلمین په ترکیې‪،‬‬ ‫پاکستان‪ ،‬هند‪ ،‬اډونیشیا‪ ،‬افغانستان‪ ،‬مالیزیا او پلیپین کې د اسالمي تحریک‬ ‫مشران او هم د عربي نړۍ اروپا او امریکا د محلي ونو مشران دیته راوبلل‬ ‫چې یوه غونډه سره وکړي‪ ،‬چې په هغې کې بیا دا فیصله وشوه چې تهران ته‬ ‫به په یوه ځانګړې الوتکه کې یو وفد لیږل کیږي چې د آیت هللا خمیني سره‬ ‫مالقات وکړي‪ ،‬ترڅو د خمیني په دغه انقالب کې د دې اسالمي تحریکونو؛‬ ‫(اخوان املسلمین‪ ،‬د ترکیې حزب السالمه‪ ،‬د پاکستان جماعت اسالمي‪،‬‬ ‫د هند جماعت اسالمي‪ ،‬د اندونیزیا ماشومي ‪ ،‬د مالیزیا شباب االسالم‪،‬‬ ‫د فليپين جماعت اسالمي) لخوا د خواخوږۍ اظهار وکړي‪ ،‬د خمیني سره‬

‫دغه مالقات د اسالم د عظیمو مشاهدو‬ ‫څخه یو لوی مشهد و او په عین وقت کې‬ ‫پدې وتوانیده چې په خپل فرصت سره د‬ ‫مسلمانانو ترمنځ عنصري‪ ،‬قومي او مذهبي‬ ‫توپیرونه له منځه یو�سي‪ ،‬امام خمیني هم‬ ‫د وضعي د نزاکت احسان وکړ او د دې‬ ‫خبرې پخلی یې وکړ چې زه کله جال وطن وم‬ ‫نو ما به د ځان سره ویل چې په نړۍ کې زما‬ ‫یواځینی قوت اسالمي انقالب دی او دغه‬ ‫انقالب به هرهغه مسلمان په سراخلي چې‬ ‫د ال اله االهللا کلمه وايي‪ ،‬دغه انقالب به‬ ‫یواځې په ایران کې نه وي‪ ،‬بلکې په هر هغه‬ ‫اسالمي دولت کې به وي چې د هغې حاکم په‬ ‫اسالمي دین ځان بر ګني‪ ،‬ظلم پرې کوي‬ ‫او د حرکت مخه یې نی�سي او هغه هللا تعالی‬ ‫چې خمیني یې د شاه پر وړاندې په مرسته‬ ‫ونازوه‪ ،‬هر خمیني به د هر شاه پر وړاندې‬ ‫کامیابوي‪ ،‬بیا دغه وفد هم د خپلې خوا نه‬ ‫امام خمیني ته اطمنان ورکړ چې اسالمي‬ ‫تحریکونه به د همیشه لپاره د ایران د‬ ‫اسالمي انقالب په خدمت کې وي که هغه‬ ‫په ایران کې وي او که د نړۍ په هر ځای کې‬ ‫وي اود دغې انقالب په خدمت کې به زمونږ بشري‪ ،‬علمي اومادي هرډول اثاثې‬ ‫تیارې وي‪ ،‬بیا چې کله وفد د انقالب په شهیدانو[روافضو] غائبانه جنازه‬ ‫وکړه نو یو شمیر غونډې یې منقعدې کړې‪...‬په دغو غونډو کې په همغږۍ او‬ ‫تعاون خبرې اترې وشوې‪...‬بیا دغه وفد په یوه تلویزوني مرکه کې د اسالمي‬ ‫نړۍ اوله هغې بهرپه ټوله نړۍ کې مسلمانان دیته راوبلل چې د ایران د اسالمي‬ ‫انقالب سره همغږي او خواخوږي اعالن کړي او باید د ‪ 9791/3/61‬نیټې‬ ‫د جمعې د ملانځه نه وروسته په ټوله نړۍ کې د ایران د اسالمي انقالب په‬ ‫شهیدانو د غایبانه جنازې ملونځ وکړی �شي‪ ،‬مونږ په اسالمي بخش کې د دنیا‬ ‫په هره برخه کې کارکوونکو ته د دې خبرې تذکره کوو چې باید همیشه د دغې‬ ‫خبرې یادونه وکړی او دغه غایبانه جنازه د اسالمي امت د وحدت لپاره یوه‬ ‫عالمه وګرځوي» [مجلة املجتمع]‪.‬‬ ‫نو اخوانیان د روافضو انقالب ته اسالمي وايي! دغه انقالب چې په شام‪،‬‬ ‫عراق‪ ،‬جزیرة العرب او نوره نړۍ کې ورسره د امت جنګ دی‪.‬‬ ‫ابو مصعب السوري ‪-‬چې د ظواهري ستاینه ورته په برخه شوې او د‬ ‫صحواتو د یو مردارشوي مشرابو خالد سوري دوست دی‪ -‬د روافضو په اړه‬ ‫دا�سې موقف لري‪« :‬زه خپل هغه قناعت چې زه ورته د مذهبیت او عقیدې‬ ‫په باب کې رسیدلی یم په مختصرډول په راتلونکو نقاطو کې دا�سې ذکرکوم‪...:‬‬ ‫څوک چې د اهل السنت والجماعت له معتقداتو وتلی وي؛ لکه شیعه ډلې‪،‬‬ ‫مرجئه‪ ،‬خوارج او نورې ډیری ډلې چې د الاله اال هللا کلمه وايي‪ ،‬دوی ټول‬ ‫مسلمانان دي او اهل قبله بلل کیږي‪ ،‬دوی ته به په عمومي توګه څوک کافر‬ ‫نه وايي‪ ،‬نه به ترې د اسالم صفت نفي کوي او نه د اهل قبله صفت‪ ،‬مګر‬ ‫د هغو اصولو او ضوابطو سره سم چې د اهل السنت علماؤ ذکر کړي دي‪،‬‬ ‫چیرته چې د کفر شروط موجود او موانع یې نفي �شي‪ ،‬بیاهم دغه د تکفیر‬ ‫کار د لویو پوهو علماؤ کار دی؛ کوم چې په دین او عقائدو کې د قضاء مرتبې‬ ‫ته رسیدلي وي‪ ،‬دغه په مسلمانانو کې د یو یا دوه جاهالنو او عوامو کار ندی‪،‬‬ ‫همدا ډول دا د هغه چا کارهم ندی چې ځان یې جهاد او په کور د راننوتونکي‬ ‫دښمن دفاع ته وزګارکړی وي» [دعوة املقاومة]‪.‬‬ ‫(‪) 1‬‬ ‫کله چې سوري د روافضوپه اړه خپل موقف اهل السنت ته په درواغو‬ ‫‪ 1‬د روافضو د تکفیرپه اړه د الزیات معلوماتو لپاره د د دابق ‪ 31‬ګڼې دغه مقاله (روافض د ابن‬

‫اخواين طاغوت اردوګان د یهودي طاغوت مويش کتسب رسه‬ ‫منسوب کړ‪ ،‬لدې وروسته یې بیا دا دعوا وکړه چې دغه خبره د «د جمهورو‬ ‫جهادیینو» موقف هم دی‪ ،‬هغه وايي‪« :‬د شیعه ګانو او د اهل السنت پرته د‬ ‫نورو ډلو مسئله؛ پدې اړه د جهادیینو مذهب دا دی چې دوی د اسالمي امت‬ ‫څخه شمیرل کیږي یا په بل عبارت د اهل قبلې څخه‪ ...‬که هغه جعفري شیعه‬ ‫ګان وي (امامیه)؛ چې دوی د ایران د شیعه ګانو زیاتره برخه تشکیلوي او په‬ ‫لبنان‪ ،‬پاکستان‪ ،‬افغانستان او منځني ختیځ کې لږکۍ دي‪ ...‬دوی د جمهورو‬ ‫جهادیینو په نیزد د اهل قبله څخه شمیرل کیږي؛ ګمراهان او مبتدعین بلل‬ ‫کیږي» [دعوة املقاومة]‪.‬‬ ‫بیا سوري خپلې ګمراهۍ دیته راکش کړ چې د هغه د وینا سره سم د‬ ‫(جهادي عقیدې او د نړۍ وال اسالمي مقاومت د دستور) ترعنوان الندې یې‬ ‫راتلونکی اعالن وکړ‪« :‬د نړۍ وال اسالمي مقاومت دعوت د الاله االهللا محمد‬ ‫رسول هللا هرویونکی مسلمان بولي‪ ،‬اګرکه مذهبونه او ډلې یې جدا جدا وي‪،‬‬ ‫دوی ټول د هغې دائرې په داخل کې دي چې فقهاؤ په اهل قبله نومولي ده‪ ،‬د‬ ‫مقاومت د مسلمانانو تر منځ د عقیدوي‪ ،‬مذهبي او تنظمیي اختالفاتو مرجع‬ ‫او فیصله کونکي یواځې اهل علم بلل کیږي او د دغو اختالفو د ذکر ځای‬ ‫د حق محاوره‪ ،‬په حکمت او بهتر وعظ سره بیان دی‪ ،‬مقاوت د فتنو او د‬ ‫مسلمانانو ترمنځ د جنګ څخه منع کول کوي او د اهل قبله ټول مسلمانان؛‬ ‫که هغه مذهبونه دي‪ ،‬که ونه او که افراد باید ټول په خپل منځ کې تعاون‬ ‫وکړی او په کور د راننوتونکي کافر په مخکې په ګډه سره ودریږي‪ ،‬د مقاومت‬ ‫تحریک ټول مسلمانان د داخلي جنګ پریښودوته رابلي؛ هغه جنګ چې یواځې‬ ‫(‪)2‬‬ ‫یرغلګرکافرترې پدې احوالو کې استفاده کولی �شي» [دعوة املقاومة]‪.‬‬ ‫ي‬ ‫دغه ګمراه موقف چې د جهاد دعویدار یې د روافضو په اړه لر او کټ‬ ‫سبأ نه تردجاله) وګوره‪ ،‬په مرجئه د رد او بیا د عذربالجهل په مسئله کې د غلو کونکو مرجئه‬ ‫په مذهب د رد لپاره د دابق یو شمیرمقالې کتلی �شې‪ ،‬لکه د ‪ 8‬ګڼې(ارجاء‪ -‬خطرناک بدعت دی)‬ ‫د ‪ 7‬ګڼې (اسالم د تورې دین دی) د ‪ 6‬ګڼې (د ظواهري قاعده او د یمني حکمت نشت والی) د ‪01‬‬ ‫ګڼې ( د هللا تعالی شریعت که د انسانانو شریعت؟) دغه مقالې کتلی �شې‪.‬‬ ‫‪ 2‬دغه بیکاره موقف چې ابو مصعب سوري ورته د روافضو په اړه دعوت ورکړی‪ ،‬د هغه‬ ‫موقف سره ورته والی لري چې ظواهر او د طالبانو د تحریک مشران یې لري‪ ،‬لکه چې د دابق‬ ‫مجلې په ‪ 6‬ګڼه کې د (د ظواهري قاعده او د یمني حکمت نشتوالی) ترعنوان الندې ذکرشوې‪.‬‬

‫خاص‬

‫‪28‬‬

‫مټ د حسن البنا او د هغه د اتباعو د موقف سره ورته والی لري؛ دغه کوم‬ ‫د تعجب ځای ځکه ندی چې ابو مصعب سوري پخوا اخواني و او تر اوسه د‬ ‫اخوانیانو تعظیم کوي‪.‬‬ ‫اخوانیان او د ادیانو ترمنځ نږدېکت‬ ‫د اخوانیانو او روافضو ترمنځ د عالقې ترڅنګ‪ ،‬اخوانیان د یوې بلې‬ ‫ګمراه کونکې بلنې مشري هم کوي‪ ،‬چې هغه د مسلمانانو او یهود او نصارا‬ ‫ترمنځ د نږدې کیدو بلنه ده‪ ،‬پدې سره اخوانیانو د یهود او نصارا څخه د‬ ‫براءت فریضه له منځه یوړه‪ ،‬لکه چې مخکې یې د مرتدینو څخه د براءت‬ ‫ْ َ َّ ْ‬ ‫َ َ َ‬ ‫فریضه له منځه وړې وه‪ ،‬هللا تعالی فرمايي‪{:‬ل ت ِج ُد ق َ ْو ً َما ُيؤ ِم ُنو َن ِبالل ِه َوال َي ْ َو ِم‬ ‫ْ‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫َ َ َ ُ‬ ‫ال ِخ ِر ُي َو ُّادون َم ْن َح َّاد الل َه َو َر ُسول ُه َول ْو كانوا َآب َاء ُه ْم أ ْو أ ْب َن َاء ُه ْم أ ْو ِإخ َو َان ُه ْم أ ْو‬ ‫َعش َ َ‬ ‫يرت ُه ْم} [املجادلة‪ ،]22 :‬ژباړه‪ :‬ته به هیڅ دا�سې یو قوم ونه مومې چې په هللا‬ ‫ِ‬ ‫تعالی او د آخرت په ورځ ایمان لري او بیا دې هم د هغه چا سره دوستي کوي‬ ‫چې د هللا تعالی او د رسول سره دوښمني کوي؛ اګر که دغه یې پالران‪ ،‬بچي‪،‬‬ ‫ورونه او یا هم د قبیلې خلک وي‪.‬‬ ‫د دې الهي قانون باوجود‪ ،‬حسن البنا د هغه امریکايي او برطانوي‬ ‫مشترک کمیسیون مخې ته په یوه بیان کې وویل چې د «فلسطین د قضیې»‬ ‫د څیړنې لپاره په مصر کې راجمع شوی و‪ ،‬حسن البنا دا�سې وویل‪« :‬د یهودو‬ ‫سره زمونږ دښمني کومه دیني بڼه نه لري‪ ،‬ځکه قرآن کریم د هغوی میلمه‬ ‫کولو او دوستۍ ته بلنه کوي‪ ،‬اسالم مخکې لدې چې یو قومي شریعت �شي؛ یو‬ ‫بشري شریعت دی‪ ،‬اسالم د یهودو صفت کړی او زمونږ او د هغوی ترمنځ یې‬ ‫تړون ګرځولی دی‪ ...‬کله چې قرآن کریم د یهودو مسئله څیړي نو د اقتصادي‬ ‫او قانوني پلو څخه یې څیړي» [اإلخوان املسلمون‪ :‬أحداث صنعت التاريخ‪،‬‬ ‫محمود عبد الحليم]‪.‬‬ ‫همدا شان حسن البنا په مصر کې د یهودو حاخامانو (دیني مشرانو) ته‬ ‫یو لیک لیږلی و چې په هغې کې دا خبره هم ده‪« :‬د مرشد عام څځه د اسرائیلي‬ ‫ډلې حاخامانو او مشرانو ته خطاب‪� :‬ښې ډالۍ‪ ،‬وروسته‪...‬ما غوښتل چې د‬ ‫موقع نه په استفاده تاسوته ووایم چې هغه وطني رابطه چې د مصرد مختلفو‬ ‫ادیانو وګړي سره تړي له دې څخه بې پروا ده چې حکومتي تدبیرات یا پولیس‬ ‫یې ساتنه وکړي‪ ،‬لیکن نن مونږ د یوې دا�سې نړیوالې دسی�سې پروړاندې والړ‬ ‫یوچې ډیره محکمه ده اود صهیونیت څه تغذیه کیږي؛ ترڅوفلسطین د عربي‬ ‫امت له جسم څخه وبا�سي او فلسطین د امت ژوندی زړه دی‪ ،‬نو د دغې زړه‬ ‫مرصي پارملان‬

‫‪29‬‬

‫بوګنوونکي مشکل او احساساتي شعور په مخکې چې به مصر او له مصر بهر‬ ‫په عربي او اسالمي نړۍ کې روان دی مونږ بې لدې بله چاره نه لرو چې تاسو‬ ‫محترمینو او زمونږ د وطن د محترمې اسرائیلي ډلې وګړو ته په ډاګه خبره وکړو‬ ‫چې ستاسو لپاره د خوندیتوب او ساتنې غوره الره دا ده چې تاسو محترمین‬ ‫راوړاندې �شئ او تاسو سره د دغې یهودې ډلې نور مخوران هم موجود وي‬ ‫او د ټولو خلکو پر وړاندې د مصر د بچو –مسلمانانو او مسیحیانو‪ -‬سره د‬ ‫فلسطین د خالصون لپاره په دغه کوښښ کې مادي او ادبي برخه واخلئ او‬ ‫هم تاسو محترمین د فرصت د ضایعه کیدو نه وړاندې ملل متحد‪ ،‬یهودي‬ ‫مشرتابه‪ ،‬ټولو نړۍ والو او صهیوني ادارو ته پدې اړه لیکنې واستوئ او په دې‬ ‫یې هم پوه کړئ چې د فلسطین د عربي پاتې کیدو لپاره چې هر کوښښ کیږی‬ ‫نو د مصر اسرائیلي وګړي به د دغه شان تحریکونو په سر کې وجود لري‪ ،‬ای‬ ‫د مشرۍ خاوندانو؛ پدې موقف سره به تاسو خپله قومي فریضه هم اداء‬ ‫کړئ او د مصرد اسرائیلي وګړو په اړه چې د خلکو سره کوم شک دی هغه به‬ ‫هم له منځه یوړل �شي اوبله دا چې د اسالمي امت سره به په دغه لویه تاریخي‬ ‫پيښه اومشکل کې خواخوږي هم وکړی �شي‪ ،‬وطن اوتاریخ به کله هم ستاسو‬ ‫دغه موقف هیرنه کړي‪...‬ستاسو په اړه زما ډیرزیات احترام قبول کړئ‪.‬حسن‬ ‫البنا « [في قافلة اإلخوان املسلمين‪ ،‬عباس السي�سي]‪.‬‬ ‫بل ځای حسن البنا وايي‪« :‬د اسالم حنیف دین د هیڅ دین سره جګړه نه‬ ‫لري او نه کومه عقیده خیټې ته اچوي» بل ځای د مصرد نصارا (مسیحیانو)‬ ‫په اړه وايي‪« :‬زمونږ مسیحي ورونه» [مواقف في الدعوة والتربية‪ ،‬عباس‬ ‫السي�سي]‪.‬‬ ‫کله چې حسن البنا د رسول هللا صلی هللا علیه وسلم د مولد(‪ )3‬مراسم‬ ‫د قبطي مسیحیانو سره یوځای وملانځل نو ویې ویل‪« :‬مونږ د رسول هللا صلی‬ ‫هللا علیه وسلم د پیدایښت یاداښت تازه کوو او دا د ټولو خلکو حق دی‪ -‬که‬ ‫هغه مسلمانان دي که غیر مسلمانان‪ -‬چې دغه مبارکه ورځ وملانځي‪ ،‬ځکه‬ ‫زمونږ پیغمبر صلی هللا علیه وسلم یواځې مسلمانانو ته نه و راغلی» [في قافلة‬ ‫اإلخوان املسلمين‪ ،‬عباس السي�سي]‪.‬‬ ‫‪ 3‬د رسول هللا صلی هللا علیه وسلم د مولد ملانځل یو بدعت دی چې عبیدي اسماعیلیانو رواج‬ ‫کړی و‪ ،‬بیا ترې صوفیانو په میراث کې واخیست چې باالخره د هغوی په تقلید کې اخواني‬ ‫صوفیانو هم دغه کارپیل کړ‪.‬‬

‫اخوانیان د تونس په قانون سازه سازمان کې‬

‫اخوانیانو یو رسمي بیان صادر کړی چې په هغې کې دا�سې راغلي دي‪« :‬په‬ ‫مصراو عربي نړۍ کې زمونږ د مسیحي ورونو په اړه زمونږ موقف ډیرواضحه‪،‬‬ ‫پخوانی او هرچا ته معلوم دی؛ د هغوی لپاره هغه حقوق دي چې کوم زمونږ‬ ‫لپاره دي او په هغوی هغه واجبات دي چې کوم په مونږ دي‪ ،‬دوی زمونږ سره‬ ‫په وطن کې شریکان دي او په اوګد وطني مقاومت کې زمونږ ورونه دي‪ ،‬دوی‬ ‫د وطنیت ټول حقوق لري‪ ،‬که مادي وي که معنوي‪ ،‬که مدني وي او که‬ ‫سیا�سي» [بيان للناس]‪.‬‬ ‫دغه د اخوانیانو ژبه او منطق دی‪ ،‬نصارا په کفر کې د دوی ورونه دي‪،‬‬ ‫دوی د هیڅ دین سره جګړه نه لري او غواړي چې کفار او مسلمانان سره‬ ‫مساوي وي‪ ،‬دوی په دې سره د یهودو او نصارا د قتال د فری�ضې څخه انکار‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫َ ُ َّ َ َ ْ َ َّ َ ْ‬ ‫ين ل ُيؤ ِم ُنون ِبالل ِه َول ِبال َيُ ْو ِم ال ِخ ِر َول‬ ‫کوي‪ ،‬هللا تعالی فرمايي‪{ :‬قا ِتلوا ال ِذ‬ ‫ْ‬ ‫ُ َ ّ ُ َ َ َ َّ َ َّ‬ ‫ين ْال َح ّق م َن َّالذ َ‬ ‫الل ُه َو َر ُس ُول ُه َ َول َيد ُينو َن د َ‬ ‫ين أ ُوتوا الك َت َ‬ ‫يحرمون ما حرم‬ ‫اب‬ ‫ِ ِ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫َ َّ ِ ُ ْ ُ ْ ْ َ َ‬ ‫َ‬ ‫ُ‬ ‫ْ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫ُ‬ ‫اغرون} [التوبة‪ ،]92 :‬ژباړه‪ :‬تاسو د هغه‬ ‫حتى يعطوا ال ِجزية عن ي ٍد وهم ص ِ‬ ‫چا سره وجنګیږئ چې په هللا تعالی او د قیامت په ورځ ایمان نه لري او نه‬ ‫حراموي هغه څه چې هللا تعالی او د هغه رسول حرام کړي دي او نه د حق‬ ‫دین تابع کیږي‪ -‬د اهل کتابو څخه‪ -‬تردې چې دوی په خپل الس جزیه ورکړي‬ ‫او دوی ذلیله وي‪.‬‬ ‫اخوانیان او د قانون جوړولو واکمني‬ ‫د هغو شرموونکو پيښو څخه چې اخوانیان پرې د ‪ 03‬کالو راهی�سې‬ ‫مشهور شول هغه د خبیثو پارملانونو سره د دوی اړیکه ده‪ ،‬لیکن د دغه لپاره‬ ‫دا کومه نوې خبره نه وه‪ ،‬ځکه چې د دوی لومړي مشر (مرشد عام) حسن‬ ‫البنا د طاغوت فاروق په دور کې دوه ځل مصري پارملان ته ځان کاندید‬ ‫کړی و؛ یو په کال «‪ »2491‬او بل «‪ »4491‬کې‪ ،‬لکه چې دغه خبره یو اخواني‬ ‫ژورنالست جار رزق په خپل کتاب «حسن ّ‬ ‫البنا بأقالم تالمذته ومعاصريه»‬ ‫کې ذکر کړې ده‪ ،‬همدا ډول البنا په پارملاني انتخاباتو کې د خپل ګډون لپاره‬ ‫د دلیل وړاندې کولو لپاره یو مقاله لیکلې چې عنوان یې دی (اخوانیان ولې د‬ ‫نمایندګانو د مجلس په ټاکنو کې برخه اخلي؟) بیا دغه مقاله د اخوانیانو په‬ ‫رسمي مجله کې هم نشرشوه‪ ،‬د هغه وخت نه ترنن ورځې پورې اخوانیان په‬ ‫بیالبیلو دولتونو کې په قانون جوړوونکو ټاکنو کې برخه اخلي او پدې سره د‬ ‫کوښښ کوي‪ ،‬هللا تعالی فرمايي‪:‬‬ ‫هللا تعالی نه د قانونو جوړولو حق د اخیستلو‬ ‫َّ‬ ‫َ ْ َُ ْ ُ ََ ُ َ َ ُ َُ ْ َ ّ َ َ ْ َْ َ‬ ‫ْ‬ ‫ُ‬ ‫الد ِين ما لم يأذن ِب ِه الله} [الشورى‪،]12 :‬‬ ‫{أم لهم شركاء شرعوا لهم ِمن ِ‬ ‫ژباړه‪ :‬آیا د دوی لپاره دا�سې شریکان وجود لري چې دا�سې دین ورته جوړوي؛‬ ‫د کوم چې هللا تعالی اجازه نده ورکړې‪.‬‬

‫اخوانیان د دغه کفر لپاره دا درواغجنه‬ ‫دعوا په دلیل کې وړاندې کوي چې دا د امر‬ ‫باملعروف او نهي عن املنکر برخه ده‪ ،‬لکه چې‬ ‫حسن البنا په کال «‪ »8391‬کې یوه مقاله ولیکله‬ ‫د هغې عنوان و‪« :‬د شرابخانو ړنګول دا�سې یوه‬ ‫تازه پیښه ده چې جدي فکر ته مونږ رابلي»‪ ،‬په‬ ‫دغه مقاله کې هغه وايي‪« :‬د شرابو حرمت او‬ ‫استعمالول دا�سې خبره ده چې په امام پورې‬ ‫تړلې ده‪ ...‬لدې ځایه مونږ وايو چې اسالم د یو‬ ‫نظام دين دی‪ ،‬ځکه چې د منکر د تغییر حق یې‬ ‫یواځې امام ته ورکړی دی‪ ...‬خو زمونږ په زمانه کې‬ ‫حکومت د امام کرداراداء کوي او مسئولیت لري‬ ‫چې منکرات حرام وګرځوي‪ ،‬که دا کار یې ونه کړ‬ ‫نو د امت په نمایندګانو واجب دي چې خپل مالتړ‬ ‫ترې راکش کړي‪ ،‬که نمایندګانو دغه کار ونه کړ‬ ‫نو په امت الزم دي چې دغو نمایندګانو ته خپل‬ ‫مالتړ ورنکړي او نور نمایندګان وټاکي‪ ،‬ځکه چې‬ ‫د پرملان د څپر الندې مسلمان نمایندګان راجمع‬ ‫�شي نو بیا د قانون او نظام په قوت سره هرمنکر‬ ‫له منځه وړلی �شي» [مجلة النذير]‪.‬‬ ‫په کار خو دا وه چې مسلمانان د اسالم د ښکاره او متواترو احکامو‪-‬لکه‬ ‫د زکات ورکول او د شرابو حرمت‪ -‬څخه د ځواک په مټ د منع کیدونکو‬ ‫پرخالف جهاد ته راوبلل �شي؛ اخوانیان مسلمانان په ټاکنو کې د شرکت په‬ ‫وجه ارتداد ته رابلي‪ ،‬ترڅو دوی دا�سې نمایندګان وټاکي چې هغوی ورته د هللا‬ ‫تعالی سره په شراکت یو نوی شریعت جوړ کړي!‬ ‫اخوانیان او ډیموکراسي‬ ‫ډیموکرا�سي یودا�سې دین دی چې د قانون جوړولوحق د هللا تعالی نه پرته‬ ‫انسانانو ته ورکوي او بیا دغه حق د خلکو ترمنځ وی�شي ترڅو دا پریکړه وکړي‬ ‫چې په قوانینو کې کوم یو قانون د دې قابل دی چې په ځمکه نافذ کړی �شي‪،‬‬ ‫بیا که اکثریت دا فیصله وکړه چې لواطت یو جائزکاردی نو بیا د ډیموکراتانو‬ ‫په نیز همدغه شان حالل دی اګر که د هللا تعالی د شریعت خالف وي او‬ ‫که چیرته پارملان فیصله وکړه چې دغه کار حرام دی نو بیا ورته حرام وايي؛‬ ‫دا پدې خاطر نه چې په شریعت کې حرام دی‪ ،‬بلکې پدې وجه چې د قانون‬ ‫جوړولو حق د انسانانو سره دی او د دوی په ګمان د هللا تعالی د واک د پاسه‬ ‫دی! نو دا ډیربد ترین دین دی‪ ،‬ځکه د دې دین ټول اتباع ګمان کوي چې دوی‬ ‫د هللا تعالی پرته قانون جوړوونکي دي! لیکن د دې هرڅه باوجود اخوانیان‬ ‫پدې خبره ټینګارکوي چې دغه دین د دوی دین دی او َبیا یې د اسالم په َنوم د‬ ‫َ َ ْ ُ ُ َن ْ ُ َّ ْ َ ً َ َّ ْ ُ ُ َ ْ‬ ‫وها أن ُت ْم‬ ‫منځ کې خپروي هم! {ما تعبدو ِمن دو ِن ِه إل أسماء سميتم‬ ‫خلکو په‬ ‫َ َ ُ ُ ْ َ َ ْ َ َ َّ‬ ‫الل ُه ب َها م ْن ُس ْل َطان إن ْال ُح ْك ُم إ َّل ِ ل َّله َأ َم َر َأ َّل َت ْع ُب ُدوا إ َّل إ َّياهُ‬ ‫ل‬ ‫وآباؤكم ما أنز‬ ‫ٍ َِ ِ َ َ ِ ِ ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫ِ ِ‬ ‫َذل َك ّ‬ ‫ين ْال َق ّي ُم َو َلك َّن َأ ْك َث َر َّ‬ ‫الد ُ‬ ‫اس ل َي ْعل ُمون} [يوسف‪ ،]04 :‬ژباړه‪ :‬تاسو‬ ‫الن‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫عبادت نه کوئ مګر د دا�سې نومونو چې تاسو او ستاسو پلرونو اي�ښي دي او‬ ‫هللا تعالی پرې هیڅ ډول دلیل ندی نازل کړی‪ ،‬د فیصلې کولو حق نشته مګر‬ ‫یواځې د هللا تعالی‪ ،‬هغه امرکړی چې تاسو عبادت مه کوئ مګریواځې د هغه‪،‬‬ ‫همدغه سم او مضبوط دین دی لیکن زیاتره خلک نه پوهیږي‪.‬‬ ‫اخواني «عالم» قرضاوي وايي‪« :‬په اسالمي حرکت واجب دي‪...‬چې‬ ‫همیشه د سیا�سي ازادۍ په صف کې والړ وي‪ ،‬چې هغه د اصلي ډیموکرا�سۍ‬ ‫په شکل کې موجوده ده» [أولويات الحركة اإلسالمية]‪.‬‬ ‫د اخواني ګوند د څلورم مرشد عام محمد حامد ابو النصر څخه‬ ‫پوښتنه وشوه‪« :‬بع�ضې خلک تهمت لګوي چې اخوانیان د ډیموکرا�سۍ خالف‬ ‫دي د ګڼ تنظیمه نظام سره دښمني لري‪ ،‬نو د دې تهمت په اړه ستاسو نظر‬ ‫څه دی؟» هغه په ځواب کې وویل‪« :‬څوک چې دغه خبره کوي هغه اخوانیان‬ ‫خاص‬

‫‪30‬‬

‫نه پيژني؛ د لرې پرې تهمتونه تپي‪ ،‬مونږ په پوره او کلي ډول په ټولو جوانبو‬ ‫او معناو کې د ډیموکرا�سۍ سره یو‪ ،‬مونږ د جماعتونو او ونو په تعدد کوم‬ ‫اعتراض نه لرو‪ ،‬ځکه یواځې ملت هغه څوک دی چې په افکارو او اشخاصو‬ ‫واک لري» [مجلة العالم]‪.‬‬ ‫اخواني «مفکر» فرید عبد الخالق وايي‪« :‬اسالم د سیا�سي ونو د جوړولو‬ ‫سره کوم ټکر نه لري او نه د ډیموکرا�سۍ سره کوم تضاد لري‪ ،‬بلکې د‬ ‫ّ‬ ‫املصور]‪.‬‬ ‫ډیموکرا�سۍ اصل د اسالم د زړه څخه دی» [مجلة‬ ‫د اخواني شپږم مرشدعام مامون الهضیبي وايي‪« :‬اخوان املسلمین د‬ ‫ّ‬ ‫املصور]‪.‬‬ ‫حقیقي ډیموکرا�سۍ سره موافقه لري» [مجلة‬ ‫د اخوانیانو د «االرشاد» دفتر غړی عبد املنعم أبو الفتوح وايي‪« :‬مونږ‬ ‫دغو ټولو نظامونو ته –کوم چې د ملتونو د ارادې پرته راغلې دي‪ -‬پدې نظر‬ ‫ګورو چې دغه غیر مشروع نظامونه دي او مونږ به هیڅکله د دې په قانوني‬ ‫مشروعیت اعتراف ونه کړو ترڅو چې د ټاکنو له صندقه ران�شي‪ ،‬مونږ د‬ ‫هر هغه نظام احترام کوو چې د ټاکنو او انتخاباتو له صندقه را�شي اګر که‬ ‫اسالمي شعارونه نه لري‪ ،‬مونږ د غیر قانوني او د ملت له ارادې پرته راغلیو‬ ‫نظامونو سره همیشه په ټکر کې یو‪ ،‬لیکن زمونږ ټکر به هیڅکله مسلح نه‬ ‫وي» [د الجزیره تلویزیون سره مرکه]‪.‬‬ ‫قانوني حکم‬ ‫اخوانیان او‬ ‫هللا تعالى فرمایي‪{َ :‬أ َل ْم َت َرإ َلى َّالذ َ‬ ‫ين َي ْز ُع ُمو َن َأ َّن ُه ْم َآم ُنوا ب َما ُأنز َل إ َل ْي َك َوماَ‬ ‫َ ُ ِ َ ِ ِْ‬ ‫ُ َل َ ْ َ ُ ُ َن َ َ َ ِ َ َ ُ ِ َ َّ ُ‬ ‫وت َوق ْد أ ِم ُروا أن َيك ُف ُروا ِب ِه‬ ‫اغ‬ ‫أ ِنز ِمن قب ِل َك ي َ ِريدو َّأن يت َح ًاكموا ِإلى الط ِ‬ ‫َ ُ ُ َّ‬ ‫الش ْيط ُ‬ ‫ان أن ُيضل ُه ْم َ‬ ‫ضلل َبع ً‬ ‫يدا} [النساء‪ ،]06 :‬آیا ته نه ګورې هغو‬ ‫وي ِريد‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫کسانو ته چې دا ګمان لري چې دوی په هغه څه ایمان راوړی چې په تا او ستا‬ ‫څخه مخکې نازل شوي‪ ،‬مګر دوی اراده لري چې طاغوت ته فیصلې یو�سي‬ ‫او یقینا دوی ته امر شوی و چې دوی په طاغوت باید کفر وکړي او شیطان‬ ‫غواړي چې دوی په لرې ګمراهۍ سره ګمراه کړي‪.‬‬ ‫د مختلفو مرتدو حکومتونو اسا�سي قوانین د فیصلې هغه سرچینه ده‬ ‫چې د هللا تعالی د شریعت په مقابله کې واقع ده‪ ،‬دغه بشري قوانین یو ډول‬ ‫طاغوت دی او په هرمسلمان واجب دي چې بغض ورسره وکړي‪ ،‬رد یې وکړي‬ ‫او جنګ ورسره وکړي‪ ،‬په مسلمان دا هم واجب دي چې هغو خلکو ته کافر‬ ‫ووايي چې په دغو قوانینو فیصلې کوي یا یې مرسته کوي‪ ،‬لیکن د دې هرڅه‬ ‫باوجود د اخوانیانو مشران همیشه اعالن کوي چې دوی دغه ډیموکرا�سي‬ ‫قوانینو ته سخت احترام لري!‬ ‫حسن البنا وايي‪« :‬څیړونکی چې کله د قانون(دستور) مادو ته ګوري په‬ ‫کومو کې چې په ملخص ډول د هرډول شخ�صي ازادۍ پاملرنه شوې‪ ،‬د شورا‬ ‫او د امت څخه د قوت ترالسه کول پکې ذکردي‪ ،‬د ملت په مخکې د حاکمانو‬ ‫د مسئولیت په اړه خبره ده‪ ،‬حاکمان په خپلو اعمالو محاسبه کول دي او د‬ ‫هرډول سلطې او ادارې د کاردائره ټاکل شوې؛ له دغه ټولو اصولو څیړونکي‬ ‫ته دا�سې په ډاګه کېږي چې ګواکې دغه د فیصلې او نظام په اړه د اسالمي‬ ‫دین د تعلیماتو‪ ،‬نظامونو او قواعدو سره سمون خوري؛ همدغه المل دی‬ ‫چې اخوان املسلمین عقیده لري؛ چې دغه قانوني حکم په نړۍ کې د قائمو‬ ‫ټولونظامونوڅخه اسالم ته نږدې دی‪ ،‬ځکه خواخوانیان د دې پرته بل هیڅ‬ ‫نظام نه مني»[مبادئ وأصول في مؤتمرات خاصة]‪.‬‬ ‫یو اخواني وتلی مشر؛ عصام العریان وايي‪« :‬اخوانیان دغه قانوني حکم‬ ‫ته پدې نظر ګوری چې دا اسالم ته تر ټولو نظامونو ډیر نږدې دی‪ ،‬ځکه خو‬ ‫اخوانیان لدې پرته بل کوم ځانګړی قانون نه اخلي؛ لکه چې د دغې خبرې‬ ‫پخلی د شهید حسن البنا د پنځم کانفراس په پیغام کې وشو‪ ...‬مونږ ولې پدې‬ ‫خبره زور راوړو او ټینګار کوو چې اسالمپاله د ډیموکرا�سۍ خالف دي؟ دا ډیر‬ ‫لوی تور دی؛ ځکه مونږ تر ټولو لومړی ډیموکرا�سۍ ته بلونکي یو‪ ،‬د هغې‬ ‫تطبیق کوونکي یو او ترمرګه به له هغې دفاع کوو» [مجلة لواء اإلسالم]‪.‬‬ ‫اخوانیانود طاغوتي دستور په احترام بس نه کړل‪ ،‬بلکې په کال «‪»2591‬‬ ‫کې یې په خپلو قلمونو د مصرلپاره د یوه قانون مسوده تیاره کړه‪ ،‬او په دغه‬ ‫‪31‬‬

‫دستور د اخواني «تاسی�سي کمیسیون» هم اقرار وکړ‪ ،‬په دغه دستور او‬ ‫قانون کې دا�سې راغلي دي‪:‬‬ ‫‪ ۱۱‬ماده‪ :‬مخکې لدې چې د مجلس(پارملان) غړي خپل کار پیل کړي دوی‬ ‫به د پارملان په تاالرکې دا ډول قسم کوي چې دوی به د هللا تعالی او بیا د وطن‬ ‫لپاره مخلصه اوسیږي او د دغه دستور(قانون) به نصا او روحا تابعداري‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪ ۷۱‬ماده‪ :‬په پارملان کې چې غړی کومې رایې او افکار وړاندې کوي په هغې‬ ‫به دوی نه نیول کیږي‪.‬‬ ‫‪ ۸۱‬ماده‪ :‬کله چې د پارملان کار روان وي نو د پارملان یو غړی به ترهغې نه‬ ‫توقیف کیږي چې مجلس اجازه نه وي ورکړې‪.‬‬ ‫‪ ۹۱‬ماده‪ :‬د مجلس څخه به هیڅ یو غړی نه منفک کیږي ترڅو چې مخکې‬ ‫مجلس په هغې پریکړه نه وي کړې او هغه هم په اکثریت سره‪.‬‬ ‫‪ ۶۲‬ماده‪ :‬مخکې لدې چې د دولت مشر خپل کار پیل کړي د مجلس پر‬ ‫وړاندې به دغه ډول قسم کوي‪« :‬زه په لوی هللا قسم کوم چې زه به د دغه‬ ‫قانون نصا او روحا احترام کوم»‪.‬‬ ‫‪ ۷۷‬ماده‪ :‬خلک ازاد او په کرامت‪ ،‬حقوقو او ازادۍ کې مساوي له موره‬ ‫پیدا کیږي‪ ،‬د دوی ترمنځ به د ذات‪ ،‬لغت او دین په خاطر هیڅ ډول توپیر‬ ‫نه کیږي‪ ،‬په ملت هم فرض دي چې د یو بل سره د ورورولۍ په روح معامله‬ ‫وکړي‪.‬‬ ‫‪87‬ماده‪ :‬د قوانینو په وړاندې د هر فرد حق دی چې ازاد ژوند وکړي او‬ ‫مساوي حقوق ولري او په امن او اطمنان ژوند وکړي‪.‬‬ ‫‪88‬ماده‪ :‬د هرفرد حق دی چې د فکر‪ ،‬عقیدې او دین ازادي ولري‪.‬‬ ‫‪ 98‬ماده‪ :‬د هرفرد حق دی چې د رایي او تعبیرازادي ولري‪.‬‬ ‫‪09‬ماده‪ :‬د هر فرد حق دی چې په ازادۍ سره غونډې وکړي او سولنیز‬ ‫ونه جوړ کړي‪.‬‬ ‫دغه مادې چې بې له کومې حیاء د اوسنو علماني دولتونو مختلف قوانین‬ ‫پلي کوي او بیا د دغه قانون حفاظت ته بلنه کوي‪ ،‬نو دغه شیان به څنګه‬ ‫اسالم ته منسوب �شي؟ مګرپه دومره مقدارلکه چې مسیلمة الکذاب اسالم‬ ‫ته منسوب و‪.‬‬ ‫اخوانيان او تعددي نظام‬ ‫تعددي نظام دېته وايي چې د ډیموکرا�سۍ په چوکاټ کې د مختلفو‬ ‫مخالفو ګوندونو تشکیل جائز کړی �شي‪ ،‬هر یو ته د تعبیر ازادي ورکړي �شي‬ ‫که هر ډول عقائد ولري‪ ،‬بیا دغه ګوندونه د هیواد دا فرصت په الس لري‬ ‫چې که د اکثریت رايي د هغوی په طرفدارۍ واچول شوې نو د هیواد مشري‬ ‫کولی �شي؛ برابره خبره ده که دغه لیبرالي سیکولر دین خپروي او که الحادي‬ ‫مارک�سي کمیونستي دین‪ ،‬مګر چې په رایو کامیاب �شي نو په دغه هیواد کې د‬ ‫هغوی لپاره»شرعي» واک وي‪ ،‬لیکن ټول امت پدې متفق دی چې د َمسلمانانو‬ ‫په مشرانو او واکمنانو کې اسالم شرط دی‪ ،‬هللا تعالی فرمايي‪{َ :‬يا أيُّ َها َّالذ َ‬ ‫ين‬ ‫ِ‬ ‫َْ‬ ‫ُ‬ ‫َ ُ َ ُ َّ‬ ‫ُ‬ ‫الل َه َو َأط ُ‬ ‫يعوا َّ‬ ‫الر ُسو َل َوأ ِولي ال ْم ِر ِم ْنك ْم} [النساء‪ ،]95 :‬ای‬ ‫آمنوا أ ِطيعوا‬ ‫ِ‬ ‫مومنانو تاسو د هللا تعالی تابعداري وکړئ‪ ،‬د هغه د رسول تابعداري وکړئ او‬ ‫د خپلو هغو واکمانو تابعداري چې ستاسو څخه دي‪.‬‬ ‫لیکن د دې هرڅه باوجود اخوانیانو سره هیڅ مانع نشته که په‬ ‫مسلمانانو مرتدین مشران او واکمنان �شي او که کفار‪.‬‬ ‫د اخوانیان څلورم «مرشد» عام؛ محمد أبو نصروايي‪« :‬مونږ عقیده لرو‬ ‫چې باید اسالمي نظام د سیا�سي ګوندونو تعددیت ته اجازه ورکړي‪ ،‬ځکه چې‬ ‫هرڅومره ګوندونه بیالبیل او ډیر �شي نو فایده پکې ډیره ده‪ ،‬مونږ دا عقیده‬ ‫هم لرو چې باید اسالمي نظام د نویو ګوندونو د تشکیل اجازه هم ورکړي؛‬ ‫حتی هغو تحریکونو ته هم اجازه وکړي چې مونږ د هغې په اړه وایو چې هغه د‬ ‫اسالم سره ټکرلري لکه کمیونستي تحریک اوسیکولرتحریک‪ ،‬دا پدې خاطر‬ ‫چې مونږ ته زمینه برابره �شي چې په دلیل سره د هغوی مقابله وکړی شو او دا‬ ‫لدې بهتره ده چې دغه تحریکونه په پټو مذهبونو تبدیل �شي‪ ،‬نو پدې بنا زمونږ‬

‫اخواين طاغوت رباين د رافيض طاغوت خامنايي رسه‬

‫سره پدې خبره کې هیڅ مانع نشته چې په یو اسالمي دولت کې دې کمونستي‬ ‫ګوند جوړ �شي» [مجلة العالم]‪.‬‬ ‫د اخوانیان دویم «مرشد عام» حسن الهضیبي وايي‪« :‬د کمونستۍ مخه‬ ‫باید په سختۍ او قانون سره ونه نیول �شي‪ ،‬زما په نیزد پدې کې کوم مانع‬ ‫نشته چې کمونستان دې یو ښکاره ګوند ولري‪ ،‬ځکه اسالم د هغو الرو د‬ ‫سالمتیا ضمانت کړی چې هیوادونه پرې چلیږي» [صحيفة النور]‪.‬‬ ‫د اخوانیانو دریم «مرشد عام» عمر التلمساني وايي‪« :‬زما څخه پوښتنه‬ ‫وشوه چې آیا ته د ناصري ګوند لپاره په مصر کې د قیام اجازه ورکوې؟ ما‬ ‫ورته وویل‪ :‬زه اجازه ورکوم؛ ځکه د شخ�صي ازادۍ هیڅ ډول پولې نشته»‬ ‫[مجلة الدعوة]‪.‬‬ ‫تلمساني بل ځای وايي‪« :‬مونږ د ټولو ګوندونو سره د نورو د رایو د احترام‬ ‫موقف اختیاروو‪ ،‬ځکه چې کله زه په دې حرص لرم چې باید خلک دې زما رایه‬ ‫واخلي نو نور خلک ولې د هغه څه نه منع کړم چې د خپل ځان لپاره یې مباح‬ ‫ٔ‬ ‫ګڼم! او آیا دا به کومه ازادي وي چې مونږ د خلکو او د هغوی د رایو ترمنځ پرده‬ ‫او مانع واقع شو!» [مجلة املجتمع]‪.‬‬ ‫اخواني پارملاني غړی محمد جمال حشمت وايي‪« :‬مونږ پدې ایمان لرو‬ ‫چې مشري او بادشاهي د یو نه بل ته منتقل کیدی �شي‪ ...‬حتی چې [د غیر‬ ‫مسلمانو] لپاره هم ممکن ده‪ ،‬ترڅو چې دغه اختیارد ملت په الس کې دی او‬ ‫هغوی اختیار کړی دی‪ ،‬ځکه مونږ پدې ایمان لرو چې ملت د واک سرچینه‬ ‫ده‪ ،‬ملت به واکمن اختیاروي‪ ،‬ملت به ورسره حساب کوي او ملت به یې له‬ ‫چوکۍ لرې کوي» [مقابلة مع الجزيرة]‪.‬‬ ‫د اخوانیانو د ګوند په یو رسمي بیان کې دا�سې راغلي دي‪« :‬پدې ورځو‬ ‫کې د نړۍ سیاست مداران او د رایو خاوندان د تعددیت شعارونه پورته‬ ‫کوي او دا غوښتنه تکراروي چې باید مونږ د خلکو د مختلفو رایو او مذهبونو‬ ‫َ‬ ‫تعدیدیت په فکراوعمل کې تسلیم کړو؛ نواسالم د خلکواختالف یوک ْوني او‬ ‫انساني حقیقت بللی او خپل سیا�سي‪ ،‬اجتماعي او ثقافتي نظام یې د همدغه‬ ‫اختالف او تنوع پراساس قایم کړی دی‪...‬اخوان املسلمین هم یو ځل بیا دغه‬ ‫صحیح اسالمي نظر تاییدوي او مالتړ یې کوي او خپلو اتباعو ته د دې خبرې‬ ‫یاداښت کوي چې باید هر یو یې‪ ...‬خپل عقل او زړه د ټولو خلکو پر وړاندې‬ ‫خالص کړي‪ ،...‬باید د هغه الس د ټولو لپاره په خیر‪ ،‬محبت او صداقت‬ ‫خالص وي او باید د ټولې دنیا سره د سولې پیل وکړي؛ هم په وینا کې او هم په‬

‫عمل کې» [بيان للناس]‪.‬‬ ‫تعددیت (ډیر او په نظریاتو کې مختلف ګوندونه جائز ګڼل) دا�سې یو‬ ‫منهج دی چې د اسالم د شرعي او قطعي احکامو پریښودو ته بلنه کوي‪ ،‬لکه‬ ‫د والء او براء احکام‪ ،‬د مرتدو ډلو سره د جهاد احکام او دا�سې نور‪ ،‬لیکن د‬ ‫دې ظاهري فرائضو څخه په انکار بیا هم دغه ګوند خپل ځان ته «اخوان‬ ‫املسلمین» نو م وايي!‬ ‫اخوانیان او د «بشري حقوق»‬ ‫ي‬ ‫په بت پال ډیموکرا�سي نظام کې د دې زمانې د «بشر حقوقو» په نوم‬ ‫قانون هم موجود دی‪ ،‬بیا له دغو حقوقو څخه یو د ارتداد حق‪ ،‬د شیطان‬ ‫د عبادت حق‪ ،‬د لواطت د جواز حق او د زنا حق هم دی‪ ،‬خو سره لدې چې‬ ‫دغه «حقوق» په ډاګیزه توګه د اسالمي دین مخالف دي لیکن اخوانیان د‬ ‫همدغو حقوقو د تشهیرلپاره کارکوي‪.‬‬ ‫اخوانیان په یوه رسمي بیان کې وايي‪« :‬د بشري حقوقو قضیه‪ ...‬مونږ‬ ‫خپلو ځانونو‪ ،‬زمونږ څخه اخستونکو او چاپیره ټولې دنیا ته وايو‪ :‬مونږ د‬ ‫بشري حقوقو د احترام کوونکو د کاروان په سر کې قرار لرو‪ ،‬مونږ د ټولو‬ ‫خلکو لپاره دغه حقوق تامینول غواړو او د قانون او اخالقو په چوکاټ کې د‬ ‫دغو حقوقو ترالسه کولو ته زمینه برابروو‪ ،‬زمونږ پدې ایمان دی چې بشري‬ ‫ازادي د هر خیر‪ ،‬پرمختګ او نوښت الره ده‪ ،‬په بشري حقوقو او ازادۍ که د‬ ‫هرې خوا تیری و�شي او د هر شعار الندې وي حتی که د اسالم د شعار الندې‬ ‫ولې نه وي نو پدې د انسان انسانیت ته ضرر رسیږي او انسان له هغه مقام‬ ‫څخه راښکته کوي چې هللا تعالی ورته اختیارکړی او هم د انسان او د هغه د‬ ‫طاقتونو او مواهبو ترمنځ حائل واقع کیږي‪...‬په ټولو عاقالنو او مومنانو الزم‬ ‫دي چې په هر ځای کې د ازادۍ او بشري حقوقو څخه په ګټو اخیستو کې د‬ ‫مساوات په چیغو خپل غږونه پورته کړي‪ ،‬ځکه دغه مساوات هغه یواځینۍ‬ ‫حقیقي الره ده چې په نړۍ واله او اجتماعي سطحه سوله رامنځته کړي او‬ ‫دا�سې یو نوی نړیوال نظام رامنځ ته کړي چې د ظلم‪ ،‬زیاتي او ضرر رسونې‬ ‫مخه نی�سي» [بيان للناس]‪.‬‬ ‫ي‬ ‫اخواني عبد املنعم ابو الفتوح وايي‪« :‬دغه زمونږ او د ټولې مصر ټولنې‬ ‫قضیه ده؛ یواځې د اخوانیانو قضیه نده‪ ،‬د ازادۍ‪ ،‬بشري حقوقو قضیه او‬ ‫د عدالت قضیه‪ ،‬دغه زمونږ قضیه ده د حکومت سره زمونږ قضیه د اسالم‬ ‫قضیه نده‪ ،‬حکومت[ د حسني مبارک حکومت] خو یو اسالمي حکومت دی‪،‬‬ ‫دولت اسالمي دولت دی‪...‬نو زمونږ او د حکومت ترمنځ مشکل د ازادۍ مشکل‬ ‫دی‪ ،‬د بشري حقوقو او د قانون د احترام مشکل دی» [مقابلة مع الجزيرة]‪.‬‬ ‫اخوانیان او سوله‬ ‫پدې زمانه کې په هر مسلمان جهاد فرض عین دی؛ ځکه د مسلمانانو‬ ‫زیاتره خاورې کفارو اشغال کړي او مختلفې مرتدې ډلې پکې راښکاره شوي او‬ ‫دغه فرض به ترهغې نه ساقطیږي چې اسالمي خاوره بیرته د کفارو څخه نه‬ ‫وي ترالسه شوې‪ ،‬د مرتدینو څخه نه وي پاکه شوې او په اسالمي شریعت‬ ‫نه وي فیصله شوې‪ ،‬لیکن پر ځای د دې چې مسلمانان جهاد ته راوبلل �شي‪،‬‬ ‫اخوانیانو د خپل تاریخ په اوګدو کې خلک سولې او د ترهګرۍ نه منلو ته رابللي‬ ‫اسالم برخه ده او څوک چې ترې انکار‬ ‫دي‪ ،‬د دې سربیره چې کفار ویرول د‬ ‫َ َ ُّ َ ُ ْ َ ْ َ‬ ‫ُ‬ ‫اس َتط ْع ُت ْم ِم ْن ق َّو ٍة َو ِم ْن‬ ‫کوي هغه کافردی‪ ،‬هللا تعالی فرمايي‪{:‬وأ ِعدوا لهم ما‬ ‫َ َ َ‬ ‫َّ‬ ‫َ ْ َ ْ ُ ْ ُ َ َ ُ َّ َّ َ َ ُ َّ ُ ْ َ َ‬ ‫آخر َ‬ ‫ين ِم ْن ُد ِون ِه ْم ل ت ْعل ُم َون ُه ُم الل ُه‬ ‫ِرب َ ِ‬ ‫اط الخي ِل تر ِهبون ِب ِه عدو الل ِه وعدوكم و ِ‬ ‫َي ْعل ُم ُه ْم} [األنفال‪ ،]06 :‬ژباړه‪ :‬او تاسو د دوی لپاره هر هغه څه تیار کړئ چې‬ ‫ستاسو په توان کې وي؛ د قوت او د آسونو تړلو څخه‪ ،‬چې پدې سره تاسو د‬ ‫هللا تعالی او ستاسو دښمن ویروئ او نور خلک پرې هم ویریږي چې د کفارو‬ ‫څخه مخکې دي تاسو یې نه پیژنۍ لیکن هللا تعالی یې پیژني‪.‬‬ ‫لیکن اخوانیان وايي‪« :‬دریمه قضیه‪ :‬د سولییز کار قضیه او د سختۍ‬ ‫ردول او د ترهګرۍ بد ګڼل‪ :‬اخوان املسلمین د تیرو کلونو په اوګدو کې په‬ ‫لسګونو ځل داخبره اعالن کړې چې دوی په سیا�سي ژوند کې برخه اخلي او د‬ ‫مشروعو وسائلو او سولې د الرو چارو سخته پابندي کوي‪ ،‬دوی داجتماعي‬ ‫خاص‬

‫‪32‬‬

‫کار په هر میدان کې په ازاده او ریښتونې کلمه او سخي قربانۍ مسلح دي‪،‬‬ ‫اخوانیان ایمان لري چې د ملت ضمیر او د ملت د بچو شعور د فکري او‬ ‫سیا�سي تحریکونو ترمنځ یواځینی عادل فیصله کوونکی دی‪ ،‬هغه تحریکونه‬ ‫چې د یو بل سره په شرافت سره مقابله او له یو بل مخکې والی کوي او د قانون‬ ‫په چوکاټ کې او�سي‪ ،‬ځکه خو اخوان املسلمین دا خبره بیا هم اعالنوي چې‬ ‫دوی د انقالبي کار د زور زیاتي هر ډول طریقي ردوي د کوم په واسطه چې‬ ‫د ملت وحدت څیریږي او دغه زیاتی ممکن ده چې د خپلو خاوندانو لپاره د‬ ‫هر ډول سیا�سي او ټولنیزو حقایقو څخه د دانګ وهلو فرصت ولري‪ ،‬لیکن‬ ‫هیڅکله به د ملت د جمهورو د ارادې سره د توافق فرصت ونه لري‪ ،‬لیکن‬ ‫دغه ترهه ګري او زور زیاتی به په سیا�سي استقرار کې ژور چاو پیدا کوي او‬ ‫د ټولنې په حقیقي مشروعیت یو غیر مقبول برید حسابیږي‪ ،‬اګر چې دغه‬ ‫د پریشانۍ او مشکالتو چاپیریال چې د امت څخه چاپیره دی د امت بع�ضې‬ ‫بچي یې دیته اړ کړي چې د ترهګرۍ کارونه ترسره کړي؛ د کوم په سبب چې‬ ‫بې ګناه خلک وویرول شول‪ ،‬د هیوادونو امنیت یې ولړزاوه او د سیا�سي او‬ ‫اقتصادي مسیر د ګواښ الندې راغلل‪ ،‬لیکن اخوان املسلمین بې له کوم‬ ‫تردد اعالن کوي چې مونږ د هرډول زور زیاتي خالف یو او د هرډول ترهګرۍ‬ ‫سرچینې غندو‪ ،‬زمونږ په نیز دغه حرامې ویني تویوونکي یا ورسره په دغه‬ ‫کار کې مرسته کوونکي یو شان په ګناه کې شریک دي‪ ،‬له دوی ټولو په جدی‬ ‫توګه غوښتنه ده چې دوی باید بې له زنډه حق ته راستانه �شي‪ ،‬هرچې بع�ضې‬ ‫خلک اوراق سره ګډوډوي او اخوانیان پدې متهم کوي چې دوی ګواکې په زور‬ ‫زیاتي او ترهګرۍ کې شریک دي او په دلیل کې داخبره ذکر کوي چې اخوانیان‬ ‫همیشه د حکومت نه غوښتنه کوي چې باید د زور زیاتي مقابله په زور زیاتي‬ ‫حل ن�شي‪ ،‬باید د قانون او قضاء د الرې مسئله حل �شي او باید د دغې مسئلې‬ ‫د استخباراتي مقابلې سره څنګ کې د دغې د عالج او مالبساتو د پیداکولو‬ ‫لپاره کوښښ و�شي‪ ،‬نو په اخوانیانو باندې دغه تهمتونه د اخوان املسلمین‬ ‫په هغه روښانه تاریخ رد کېږي چې د ملر په څیر واضحه دی‪ ،‬ځکه اخوان‬ ‫املسلمین د کلونو په اوګدو کې په بع�ضې پارملاني ټاکنو کې برخه اخیستې او‬ ‫له بعضو لرې ساتل شوي‪ ،‬لیکن په هر صورت اخوان املسلمین د قانون په‬ ‫چوکاټ کې ځان پابند کړی او پدې یې حرص کړی چې باید ازاده خبره دې د‬ ‫دوی وسله وي چې لدې پرته بله وسله وجود نه لري» [بيان للناس]‪.‬‬ ‫د اخوانیانو له دریم «مرشد عام» عمر تلمساني څخه چا وپوښتل‪« :‬آیا‬ ‫دا ممکنه ده چې ستاسو او د حکومت ترمنځ نښته رامنځته �شي؟» هغه وویل‪:‬‬ ‫مونږ د چا سره سختي نه کوو او نه د سختۍ په لور کوښښ کوو‪ ،‬که بالفرض‬ ‫هغوی مونږ زندان ته هم بوتلو مونږ به ورسره په سختۍ له ټکراو څخه ځان‬ ‫ّ‬ ‫ساتو» [مجلة املجلة]‪.‬‬ ‫بل ځای وايي‪« :‬کله چې په ‪ 9391‬کال کې دویم نړیوال جنګ رامنځته شو‬ ‫اواخوان املسلمین په خپل پوره ځواک کې واودا خبره عین ممکن وه چې دوی‬ ‫د ټلوالې لپاره ډیرمشکالت پیدا کړي‪ ،‬لیکن شهید امام حسن البنا ټول ملت‬ ‫ته اوامر صادر کړل چې آرام و او�سي‪ ،‬خپل ځان دعوت خپرولو ته فارغ کړي‪،‬‬ ‫خپل ټول پام او زیار د دعوت په لور کړې او د خلکو راپارولو څخه ځان لرې‬ ‫وساتي‪ ،‬تردې چې ټلواله کامیابه شوه‪ ،‬چې پدې سره د ټلوالې په کامیابیدو کې‬ ‫د اخوان املسلمین څخه د دغې ډکې سیمې لویه ونډه وه‪ ،‬لیکن هغوی شهید‬ ‫امام ته د سنمار(‪ )4‬بدله ورکړه! آیا په هغه وخت او حوادثو کې د شهید امام‬ ‫موقف د دې مستحق نه و چې د تاریخ په پاڼو کې ولیکل �شي؟» [ذكريات ال‬ ‫ّ‬ ‫مذكرات]‪.‬‬ ‫د اخوانیانو دویم مرشد عام حسن الهضیبي وايي‪« :‬ته څه ګمان کوې‬ ‫چې انګریزان به د مصر څخه په زور وویستل �شي‪ ،‬حکومت له پکار دی چې‬ ‫‪ 4‬دغه یو عربي متل ته اشاره ده‪ :‬یو معمارد یوه بادشاه لپاره وداني جوړه کړې‬ ‫وه چې کله یې پوره کړه نو بادشاه ولیده ډیره خایسته وه او هغه یې په تعجب‬ ‫کې کړ‪ ،‬نو هغه معماریې له همدغې ودانۍ راګذارکړاو ویې واژه‪ ،‬لدې ویرې چې‬ ‫چیرته دغه ډول غوره وداني بل چاته جوړه نکړي‪.‬‬ ‫‪33‬‬

‫د اخوانیانو په څیر کړنه وکړي؛ خپل ملت تربیه کړي او په اخالقي توګه یې‬ ‫تیار کړي‪ ،‬ځکه همدغه د مصر څخه د انګریزانو د ویستو صحیح الره ده»‬ ‫[الحركة السياسية في مصر‪ ،‬طارق البشري]‪.‬‬ ‫هضیبي بل ځای وايي‪« :‬ای زما ورونو تاسو بار بار زما خبره واوریده چې زه‬ ‫درته لګیا یم‪ ،‬زه یواځې د سولې‪ ،‬امن او په سیمه کې د قرارۍ خبره کوم‪ ،‬زه د‬ ‫نه ښکاره کیدو‪ ،‬نه تخریب او نه ټکراو خبرې کوم» [مجلة األطباء]‪.‬‬ ‫کله چې بع�ضې اخوانیانو د خپلو مشرانو د اجازې پرته بع�ضې صلیبیان‬ ‫په مرموز ډول ووژل‪ ،‬نو حسن البنا یوه مقاله ولیکله چې د هغې عنوان و‪:‬‬ ‫«دوی اخوانیان اومسلمانان ندي»‪ ،‬په دغه مقاله کې راغلي‪« :‬چا چې دغه کار‬ ‫کړی دوی نه اخوانیان دي او نه مسلمانان بلکې د مصري وطنپالنې د شرف‬ ‫هم حقدارندي»‪.‬‬ ‫د جهاد په اړه د اخوانیانو دغه نظردی‪ ،‬دوی خپل شعارچې له دوه تورو‬ ‫«وأع ّدوا» کلمې څخه عبارت دی او د سورة االنفال آیت نمبر ‪ 06‬ته پکې‬ ‫او د ِ‬ ‫اشاره ده‪ ،‬دغه شعارد دوی په نیزهیڅ ډول معنا نه لري‪.‬‬ ‫اخوانیان‪ :‬د مصر د طاغوتي حکومتونو د بادشانو‬ ‫مرستندویان دي‬ ‫کله چې په مصر د برتانیې استعمار وجود لره نو صلیبیانو یو شکلي‬ ‫حکومت جوړ کړ چې د برتانوي امپراطورۍ د الس الندې چلیده او په مصر‬ ‫یې ‪ 03‬کاله بادشاهي وکړه‪ ،‬دغه حکومت په وضعي قانون روان و او فؤاد او‬ ‫فاروق یې ورته د “بادشاهانو” په څیرټاکلي وو‪ ،‬دوی دواړه هغه څوک وو چې‬ ‫د مبتدع محمد علي باشا څخه وروسته راغلل‪ ،‬محمد علي په نجد او حجاز‬ ‫کې د توحید پرخالف د عثماني قبرپرستو د بیرغ الندې جنګ کاوه‪ ،‬فؤاد او‬ ‫فاروق په سیکولرۍ‪ ،‬فساد او د برتانیې په ګوډاګیتوب مشهور وو‪.‬‬ ‫د دې هرڅه باوجود به حسن البنا اخوانیانو ته د مصر د دغه بادشاه‬ ‫فضائل ذکر کول‪ ،‬حسن البنا په خپل ذاتي سیرت کې هم د دې خبرې تذکره‬ ‫کړې ده‪ ،‬خبره دیته راورسیده چې حسن البنا خپلو اتباعو ته امر وکړ چې‬ ‫هرکله بادشاه دغه ښار ته را�شي نو تاسو یې باید ښه راغالست وکړئ‪ ،‬البنا‬ ‫وايي‪“ :‬تاسو باید الړ �شئ او د الرې په غاړو ودریږئ او د بادشاه ښه راغالست‬ ‫وکړئ‪ ،‬ترڅو پدې هیواد کې اجنبیان پدې پوه �شي چې مونږ د خپل بادشاه‬

‫سره مینه لرو اواحترام یې کوو‪ ،‬چې پدې سره به د هغوی په زړونوکې ستاسو‬ ‫ّ‬ ‫[مذكرات الدعوة]‪.‬‬ ‫احترام پیدا �شي”‬ ‫همدا ډول د اخوانیانو رسمي ورځپاڼې به د دغه علماني بادشاه ‪-‬چې‬ ‫غیر قر�شي هم دی‪ -‬په حق کې ویل چې باید دغه خلیفه مقرر کړی �شي‪ ،‬دغې‬ ‫اخواني ورځپاڼې به په عمومي توګه په فاروق او فؤاد باندې ثناء ویله‪ ،‬سره د‬ ‫دې چې دغه دواړه مرتدین و او د برتانویانو ښکاره ګوډاګیان و‪ ،‬د اخوانیانو په‬ ‫رسمي ورځپاڼه کې په الندې عنوانونو مقالې ذکردي‪“ :‬جاللة الفاروق د خپل‬ ‫ملت لپاره اعلی نمونه”‪“ ،‬فاروق د قرآن کریم ساتونکی”‪“ ،‬فاروق د خلفاء‬ ‫راشدین سنت راژوندي کړل”‪ ،‬بادشاه غوښتنه کوي او ملت ځواب ورکوي”‪،‬‬ ‫“جاللة امللک الصالح فاروق اول ته له اخوان املسلمین لخوا”‪“ ،‬صاحب‬ ‫الجالله ګران بادشا ته‪ ،‬هللا دې تایید وکړي”‪“ ،‬فاروق صالحه قدوه” او‬ ‫دا�سې نور‪ ،‬چې پدې کې بع�ضې مقالې حسن البنا په خپله لیکلې وې‪.‬‬ ‫اخوانیانو په ‪ 7391‬کال کې په مصرکې د فاروق د بادشاهۍ ورځ وملانځله‬ ‫او په دغه ورځ یې خپله څلورمه غونډه منقعده کړه‪ ،‬د دغې غونډې لپاره‬ ‫شل زره خلک راجمع شول ترڅو د فاروق سره خپل بیعت اعالن کړي‪،‬‬ ‫اخوانیانو به خپلو اتباعو ته امر کاوه چې هر کال باید یوه غونډ و�شي ترڅو د‬ ‫دغه طاغوت د بادشاه کیدو ورځ وملانځل �شي‪ ،‬دغه کار به یې هغه مهال هم‬ ‫کاوه چې بادشاه به له سفرراستون شو‪ ،‬تردې چې د اخوانیانو په کتابونو کې‬ ‫د دوی مورخین لیکي چې دوی به د فاروق د مولد ورځ هم ملانځله‪.‬‬ ‫اإلخوان والطاغوت مبارك‬ ‫طاغوت فاروق‬

‫د هغه شرک باوجود چې حسني مبارک به کاوه او د هغه ظلم باوجود چې‬ ‫مسلمانان یې ورسره مخ کړي و‪ ،‬لیکن اخوانیانو به د حسني مبارک او د هغه‬ ‫د حکومت څخه دفاع کوله‪ ،‬تردې چې د مسلمانانو پر خالف دوی د هغه د‬ ‫نظام سره مرسته هم کوله‪.‬‬ ‫مامون هضیبي وايي‪“ :‬د اخوان املسلمین او رئیس حسني مبارک ترمنځ‬ ‫هیڅ ډول حساسیت او کرکه وجود نه لري‪ ،‬ځکه هغه هیڅکله د اخوانیانو‬ ‫په کړونه او تعذیب کې له پخوا برخه نده اخیستې‪ ،‬همدا ډول د اخوان‬ ‫املسلمین لخوا د هیڅ ډول سیا�سي او ګوندي تحریکونو سره کومه دښمني‬ ‫نشته” [مجلة املجتمع]‪.‬‬ ‫عمر تلمساني وايي‪“ :‬ما په ډیرو دا�سې مواقفو کې برخه اخیستي چې د‬ ‫مصر حکومت پکې د اخوان املسلمین مرستې ته اړتیا لرله‪...‬زه به همیشه په‬ ‫کورنیو چارو وزارت کې د استخباراتو سره په تماس کې وم‪ ،‬هغوی سره به مې‬ ‫په هر هغه څه کې مرسته کوله چې په مصر کې به ترې امن مضبوطیده‪ ،‬ما‬ ‫به د هغوی د کشراو مشرتوپیرنه کاوه چې زما خواته به راغلل‪ ،‬ما دومره بس‬ ‫ګڼله چې هغوی یواځې زما سره په تلفون اړیکه ونی�سي او زه وزارت ته ورشم‪،‬‬ ‫مګر په روغتیايي حاالتو او اخترونو کې به هغوی زما خواته راتلل او شکریه‬ ‫به یې اداء کوله‪ ،‬په ما د هللا تعالی دا فضل و چې هرکله زه د یو مشکل په اړه‬ ‫غوښتل شوی یم نو بیرته موفق راستون شوی یم‪ ،‬زما زیارهمیشه د کورنیو‬ ‫چارو له وزارت څخه تشکري شوی دی” [ذكريات ال ُم ّ‬ ‫ذكرات]‪.‬‬ ‫َ‬ ‫ود َو َّ‬ ‫ين َآم ُنوا َل َت َّتخ ُذوا ْال َي ُه َ‬ ‫هللا تعالى فرمايي‪{َ :‬يا َأ ُّي َها َّالذ َ‬ ‫الن َ‬ ‫ص َار ٰى أ ْوِل َي َاء‬ ‫َِ‬ ‫ِ‬ ‫َّ‬ ‫ُ َ‬ ‫َب ْع ُ‬ ‫ض َو َمن َي َت َول ُهم ِّمنك ْم ف ِإ َّن ُه ِم ْن ُه ْم ِإ َّن‬ ‫ض ُه ْم أ ْوِل َي ُاء َب ْع‬ ‫ٍ‬ ‫َ‬ ‫ْ‬ ‫َّ‬ ‫َّ‬ ‫َ‬ ‫الل َه ل َي ْه ِدي الق ْو َم الظ ِ ِال َين} [املائدة‪]15 :‬؛ ژباړه‪ :‬ای‬ ‫مومنانو تاسو یهود او نصارا په دوستۍ سره مه نی�سۍ‬ ‫دوی بع�ضې د بعضو دوستان دي او څوک چې د دوی‬ ‫سره دوستي وکړي نو دا هم له هغوی څخه دی‪ ،‬یقینا‬ ‫هللا تعالی ظالم قوم ته هدایت نه کوي‪.‬‬ ‫د هللا تعالی دغه حکم اسالم ته د هغو منسوبینو‬ ‫په اړه کړی دی چې یهود او نصارا په دوستۍ سره‬ ‫نی�سي‪ ،‬نو آیا هغه خلک چې مرتدینو سره دوستي کوي‬ ‫هغوی به د ډیر بد حالت واال نه وي؟! ځکه د ارتداد‬ ‫کفر د یهود او نصارا د کفر څخه ډیر غلیظ او سخت‬ ‫دی‪ ،‬لکه چې په دغه مسئله د ټولو سلفو اجماع هم‬ ‫ده او همدغه خبره د جزیې‪ ،‬نکاح او نورو احکامو‬ ‫څخه هم څرګندیږي‪.‬‬ ‫اخوانیان او په ارجاء کې غلو‬ ‫په ارجاء کې د اخوانیانو غلو(د حد نه اوښتل)‬ ‫کوم پټ کار ندی‪ ،‬د اخوانیانو دویم مرشد عام‬ ‫حسن الهضیبي یو کتاب د (دعاة ال قضاة) ترعنوان‬ ‫الندې لیکلی‪ ،‬د دغه کتاب هدف دا دی چې د خپلو‬ ‫اتباعو ترمنځ په ارجاء کې د غلو مذهب خپور کړي‪،‬‬ ‫هغه په خپل کتاب کې په وضعي قوانینو په فیصله‬ ‫کوونکو حکومتونو د واقع کیدونکي تکفیر د بطالن‬ ‫لپاره کوښښ کړی‪ ،‬حسن هضیبي دغه کوښښ په‬ ‫هغه مهال کې کړی چې کله بع�ضې اخوانیان پدې‬ ‫موضوعاتو کې د سخت موقف لورې ته روان ول‪.‬‬ ‫اخواني پرملاني محمد جمال حشمت وايي‪ « :‬د‬ ‫“دعاة ال قضاة” د کتاب چاپ کول د تکفیر د مسئلې‬ ‫د رد لپاره کافي دي‪ ،‬اګر که د تکفیریانو په لست کې‬ ‫سید قطب(‪ )5‬ولې نه وي‪ ،‬اخوانیانو اوس دا منهج‬ ‫‪ 5‬بع�ضې اخوانیانو د خپلو مشرانو عقیده پري�ښې او په وضعي‬ ‫قوانینو فیصله کوونکو حکومتونو ته کافر وايي‪ ،‬دښمني ورسره‬ ‫خاص‬

‫‪34‬‬

‫طاغوت حسني مبارک‬

‫په کلکه راټینګ کړی چې د هیچا تکفیربه نه کیږي‪ ،‬د کتاب شلمه قاعده وايي‪:‬‬ ‫“هیچا ته ندي جائزچې هیچا ته په ګناه (‪ )6‬کافرووايي”‪ ،‬اودا یوه واضحه خبره‬ ‫ده‪ ،‬اوس نو د تکفیرپراساس مرموزې وژنې نشته‪ ،‬نه څوک د تکفیردعویدار‬ ‫شته‪ ،‬کله چې بع�ضې اخوانیانو د تکفیر د قضیې دعوا وکړه نو د جماعت‬ ‫څخه وویستل شول‪ ،‬بیا ورسره مناقشه او بحث وکړی شو؛ څوک چې پکې‬ ‫پوه شو‪ ،‬سمې الرې ته برابرشو او د ګمراهۍ نه راستانه شول نو هغه بیرته په‬ ‫ګوند کې شامل شول او څوک چې راستون نه شو هغه په نهايي ډول د ګوند‬ ‫څخه بهرکړی شو‪ ،‬هغه ته خپلو بچو هم وویل‪ :‬چې ګوره ته خو ډیرهوښیار‬ ‫سړی یې او دغه ډیرواضحه مسئله ده» [د الجزیره تلویزیون سره مرکه]‬ ‫د اخوانیانوڅلورم مرشد عام أبوالنصروايي‪“ :‬مونږ اسالم ته د منسوبو‬ ‫خلکو نه هر هغه چاته الس اوګد کوو چې د دعوت په څانګه کې کار کوي‪،‬‬ ‫مګر هغه خلک نه چې حاکم او یا د بل کوم انسان تکفیر کوي‪ ،‬ځکه مونږ په‬ ‫عمومي ډول د تکفیرپرضد یو” [النور مجله]‪.‬‬ ‫اخوانیان په یوه رسمي بیان کې وايي‪“ :‬اخوان املسلمین ټولو خلکو ته د‬ ‫خیرد باروونکو په نظرګوري او د دې اهل یې ګڼي چې امانت بارکړي او د حق‬ ‫په الره استقامت تر السه کړي‪ ،‬اخوانیان خپل ځانونه د خلکو په تکفیر نه‬ ‫مشغوله کوي‪ ...‬مونږ اخوانیان همیشه دا خبره کوو‪ :‬چې مونږ د هللا تعالی دین‬ ‫ته رابلونکي یو؛ قاضیان نه یو‪ ،‬همدغه المل دی چې مونږ هیڅ لحظه پدې کې‬ ‫فکرنه کوو چې خلک دې د خپلې عقیدې یا خپل دین پرته په بل څه مجبوره‬ ‫کړی �شي” [بیان للناس]‪.‬‬ ‫د اخوانیانو دریم مرشد عام عمر التلمساني وايي‪“ :‬د علمانیت‬ ‫(سیکولرزم) او الحاد (کمیونستۍ) ترمنځ ډیرواضحه توپیرموجود دی‪ ،‬ځکه‬ ‫علمانیت د دین خالف ندی بلکې دین داره سړي ته حق ورکوي چې د خپل‬ ‫ځان څخه تعبیروکړي‪ ،‬هرچې کمونستان دي نو د هغوی ځانګړی موقف دی‬ ‫چې په دیندارو خلکو پ�سې ورپ�سې کیږي‪ ،‬زه د حقوقو په پوهنځي کې د وفد‬ ‫کوي او د اخواني ګوند لخوا په علماني نظام کې د شاملیدو څخه انکارکوي‪ ،‬بع�ضې اخوانیان‬ ‫جهاد ته دعوت کوي او هغه په دې زمانه کې په هر مسلمان فرض بولي‪ ،‬په ځانګړې توګه د‬ ‫مرتدو رژیمونو او کافرو اشغالګرو پرخالف‪ ،‬لیکن اخوان املسلمین ګوند دغه شان غوښتنې‬ ‫ردوي‪ ،‬نو دغه ډول خلک به یا ځانته کیږي او یابه د مشکالتو سره مخ کیږي تردې چې بیرته‬ ‫ګوند ته راستانه �شي‪.‬‬ ‫‪ 6‬مسلمان ته ندې جائز چې بل مسلمان ته په ګناه کافر ووايي‪ :‬لکه د حرامې وینې په تویول‪،‬‬ ‫یا د زنا په کولو‪ ،‬شراب په څښلو او دا�سې نورو‪ ..‬لیکن د حسن البنا په خبرو کې مشکل دادی‬ ‫چې هغه دغه قاعده په دا�سې اعمالو کې هم جاري کوي چې هغه اصال کفر اکبر وي لکه په‬ ‫دین پورې ټوقې کول‪ ،‬د قبرونو عبادت کول‪ ،‬په وضعي قوانینو فیصلې کول او د مسلمانانو پر‬ ‫خالف د کفارو سره مرسته کول اوپدې کې هیڅ شک نشته چې د دغواعمالوکوونکی مرتد دی‪.‬‬ ‫‪35‬‬

‫په نامه د علماني رئیس فؤاد سراج الدین ملګری پاتې شوی یم‬ ‫هغه نیک سړی دی ملونځ او روژه اداء کوي‪ ،‬بله دا چې د الوفد‬ ‫اخوانیانو ته کله هم ضرر ندی رسولی” [صحیفة املستقبل]‪.‬‬ ‫په همدې توګه اخوانیان د هیچا تکفیر نه کوي اګر که‬ ‫سیکولرانسان ولې نه وي‪ ،‬بلکې دوی د همدغه پخوانوغړو څخه‬ ‫یواځې پدې خاطر برائت اعالنوي چې هغوی به د دغو طاغوتي‬ ‫نظامونو تکفیرکاوه‪.‬‬ ‫اخوانیان او د جهاد دعویداران‬ ‫په اخوانیانو کې د دغې ښکاره ګمراهۍ باوجود دوی وکړی‬ ‫شول چې د سلفي تحریکونو په صفونو کې د څو لسیزو راهی�سې‬ ‫ځان ځای کړي‪ ،‬چې په دغو تحریکونو کې ترټولو لومړی تحریک‬ ‫د “السروریه” وپیژندل شو‪ ،‬دغه نوم د دغه تحریک د وتلي مشر‬ ‫مؤرخ محمد سرور له نامه څخه اخیستل شوی‪ ،‬سروریان چې‬ ‫کله په لومړیو کې راووتل نو په طاغوتي نظامونو به یې نیوکې‬ ‫کولې او په شرکي انتخاباتو کې د شرکت څخه به یې خلک‬ ‫ویرول‪ ،‬لیکن دوی به د جهاد او د تکفیر د مسئلې څخه سخت‬ ‫ځان ساته‪ ،‬بیا چې په کال ‪ 1991‬کې د الجزائر په انتخاباتو کې‬ ‫یو شمیر “اسالمي” ونو برخه واخیسته نو سروریانو په ډیر تلوار‬ ‫سره خپل موقف ته بدلون ورکړ او ددغو شرکي ډلو مالتړ یې اعالن کړ‪،‬‬ ‫لدې نه وروسته د مجاهدینو پر ضد د سروریانو لهجې سختې شوې‪ ،‬بیا چې‬ ‫کله د یوولسم ستمبر عملیات وشول‪ ،‬ورپ�سې په جزیرة العرب کې عملیات‬ ‫وشول نو سروریانو د طواغیتو سره سوله وکړه؛ په ځانګړې توګه د آل سلول‬ ‫طواغیتو سره‪ ،‬بیا سروریان د طواغیتو د الس الندې هیوادونو ته له شړل‬ ‫کیدو وروسته یو ځل بیا راستانه شول‪ ،‬ترڅو د مجاهدینو پرضد د طواغیتو‬ ‫سره په جنګ کې برخه واخلي‪.‬‬ ‫له دغې سروري مشکل وروسته یو بل مشکل رامنځته شو چې هغې ته‬ ‫«حزب األمة» وايي او حاکم املطیري یې مشري کوي‪ ،‬دغې وروستنۍ ډلې وکولی‬ ‫شول چې د اخواني منهج بع�ضې برخې سلفیت ته داخلې کړي چې پدې سره‬ ‫دغه “سلفي اخوانیت” د القاعدې صفونو ته هم داخل شو او د دې بیلګې‬ ‫هغه مهال لیدل کیږي چې کله د القاعده ګڼ شمیر مشران د اخوانیانو د‬ ‫“علماؤ” او د هغوی په څیر د نورو د عزت او احترام احساس ځان سره پټ‬ ‫ساتي‪.‬‬ ‫د جهاد د دعویدارو په لیکنو کې یو شمیر بیلګې موجودې دي چې د‬ ‫اخوانیانو عزت پکې بیان شوی‪ ،‬لکه چې ابو مصعب السوري وايي‪“ :‬د اخوان‬ ‫املسلمین حرکت په حقه سره د زیاتره اصولي سیا�سي حرکتونو او حتی په‬ ‫اسالمي او عربي نړۍ کې د ډیرو جهادي ونو لپاره مور بلل کیږي” [دعوة‬ ‫املقاومه]‪.‬‬ ‫بل ځای وايي‪“ :‬د اخوان املسلمین حرکت د دې ډول افکارو د تولد او‬ ‫انتشار لپاره یوه طبیعي غیږ بلل کیږي‪ ،‬ځکه حسن البنا رحمه هللا د دغه‬ ‫ډول نوښتون لپاره یوه بهتره ژاله جوړه کړه‪ ،‬پدې خبره تر ټولو لوی دلیل د‬ ‫دغه هغه شعاردی چې د دوی منهج پکې خالصه کړی شوی دی‪ ،‬دغه شعار‬ ‫وايي‪“ :‬هللا تعالی زمونږ هدف دی‪ ،‬رسول زمونږ الرښود دی‪ ،‬قرآن کریم زمونږ‬ ‫قانون دی‪ ،‬جهاد زمونږه الره ده او د هللا تعالی په الره کې مرګ زمونږ تر ټولو‬ ‫لوی ارمان دی”همدا شان د دغه تحریک په لومړي سرکې جهادي کوښښونو‬ ‫بل دلیل وړاندې کړ چې دغه تحریک دې د جهادي فکر لپاره یوه غیږ او رحم‬ ‫جوړ �شي” [دعوة املقاومه]‪.‬‬ ‫بل ځای وايي‪“ :‬د اسالمي ویښتیا زیري راپیدا شول‪ ،‬چې د عمومي اصالح‬ ‫خبره پکې پرته وه او په زیاتره برخو کې یې جهادي عقیده حاضره وه‪ ،‬چې پدې‬ ‫خبره د حرکتونو د مور او زړه؛ اخوان املسلمین هغه مشهور شعار تر ټولو‬ ‫لوی دلیل دی‪ ،‬همدا ډول د هغو تحریکونو شعارچې د اخوان املسلمین نه په‬ ‫عربي او اسالمي نړۍ کې زیږیدلي دي‪ ،‬دغه شعار وايي‪“ :‬هللا تعالی زمونږ هدف‬

‫دی‪ ،‬رسول زمونږ الرښود دی‪ ،‬قرآن کریم زمونږ قانون دی‪ ،‬جهاد زمونږه‬ ‫الره ده او د هللا تعالی په الره کې مرګ زمونږ تر ټولو لوړ ارمان دی” د دې‬ ‫امت په اوسنۍ زمانه کې د هیڅ یو ادیب په ادب یا د کوم لیکوال په لیکنه‬ ‫کې د یو تحریک د جهادي عقیدې د مقوماتو لپاره کوم جامع عبارت لدې‬ ‫بل نشته‪ ،‬دغه شعار ټول دین‪ ،‬اساسیات او فروعیات راجمع کړي دي”‬ ‫[دعوة املقاومه]‪.‬‬ ‫بل ځای وايي‪“ :‬لیکن د جهادي فکر خوزښت او لومړۍ فکري غیږه؛‬ ‫یعنې د اخوان املسلمین فکر چې په عربي او اسالمي نړۍ د مصر او شامي‬ ‫سوریا څخه راوالوت‪ ،‬دغه ژوندی فکر چې د اخوان املسلمین په حرکت‬ ‫کې وجود لري‪ ...‬د اوسني جهاد فکر د جوړښت له دوه برخو یوه ده” [دعوة‬ ‫املقاومة]‪.‬‬ ‫د سوري خیال دا دی چې اخوان ګواکې د معاصر جهاد نوښت ګران‬ ‫دي‪ ،‬سوري دا خبره هیروي چې د اخوانیانو ټول کوښښ د ډیموکرا�سۍ‬ ‫په خدمت کې تیر شوی دی‪ ،‬د سوري دغه رایه بیا ظواهري هم په خپلو‬ ‫خبرو کې راغبرګوي؛ چیرته چې وایي‪“ :‬شیخ حسن البنا رحمه هللا بې شکه‬ ‫د اسالمي تحریک یوه ځالنده نمونه ده! هغه ته هللا تعالی شهادت ور په‬ ‫نصیب کړ‪ ،‬مونږ د هللا تعالی نه سوال کوو چې د نور ټول نیک عمل سره یې‬ ‫ترې قبول کړي‪ ،‬هللا تعالی پوهیږي چې زه په زړه کې د هغه سره څومره مینه‬ ‫او ورته احترام لرم‪ ...‬همدا ډول شیخ حسن البنا رحمه هللا د خالفت څخه‬ ‫وروسته په اوسنو اسالمي حرکتونو کې د جهاد نیالګۍ کیناوه” [الحصاد‬ ‫املر]‪.‬‬ ‫بل ځای وايي‪“ :‬زه دغه کار هدیه کوم‪...‬امام او د اسالمي پاڅون المل‬ ‫حسن البنا ته‪ ،‬چا چې ځوانان د لوبو او عبثیاتو څخه د جهاد میدانونو ته‬ ‫راوویستل” [شذی القرنفالت]‪.‬‬ ‫د جهاد د دعویدار دغه مشکل ‪ -‬دا عقیده لرل چې د جهاد د نوښت تر‬ ‫شا اخوانیان دي‪-‬کومه پای نه لري‪ ،‬لیکن دغه مشکل اوس دیته ورسیده چې‬ ‫د اخوان املرتدین د مسلمان ثابتولو لپاره دوی له ځانه عذرونه پیدا کوي‪،‬‬ ‫سوري وايي‪“ :‬څوک چې په ډیموکرا�سۍ کې ګډون کوي نو دوی څو ډوله او‬ ‫شکلونه لري‪ ،‬چې باآلخره د دوی حکمونه هم سره جال جال دي‪...‬لیکن په‬ ‫عمومي توګه زه د هغه چا په مذهب یم چې ډیموکرا�سۍ ته کفر وايي او د‬ ‫ډیموکرا�سۍ فلسفه او تشریعات د اسالمي عقیدې او د توحید د دین سره‬ ‫خالف بولي‪ ،‬لیکن څوک چې په ډیموکرا�سۍ کې ګډون کوي؛ پدې عذر سره‬ ‫چې دوی د کمزورۍ په حال کې دي او ډیموکرا�سي هغه یواځنۍ الره ده چې‬ ‫دوی پرې خپلو هغو مقاصدو ته رسیدی �شي چې د اسالم او مسلمانانو د‬ ‫دعوت لپاره ترې استفاده کوي‪ ،‬یا دا چې ډیموکرا�سي هغه یواځنۍ ممکنه الر‬ ‫ده چې د دې وخت په ظروفو کې ترې د شریعت د حاکمیدلو ته سړی رسیدلی‬ ‫�شي چې بیا به د شریعت ضد احکام لرې کړی �شي‪ ،‬یا دا چې ډیموکرا�سي هغه‬ ‫یواځنۍ ممکنه الره ده چې د حق غږ ترې پورته �شي‪ ،‬امرباملعروف او نهی عن‬ ‫املنکروکړی �شي او د حق غږ امت ته ورسول �شي‪ ....‬او دا�سې نور عذرونه نو‬ ‫د دغه ډول اعذارو او تاویالتو په خاوندانو کې مخلصه خلک د ډیموکرا�سۍ‬ ‫په کولو او د ډیموکرا�سۍ په ادارو کې په داخلیدو معذوره ګڼل کیږي” [دعوة‬ ‫املقاومة]‪‬‬‬‬‬‬.‬‬ ‫د جهاد دغه دعویداران دا نظرلري چې مرتد طواغیت ګواکې مسلمانان‬ ‫دي‪ ،‬لکه څرنګه چې ظواهري د مر�سي او د هغه د اتباعو په اړه رایه لري‪ ،‬بلکې‬ ‫د جهاد دغه دعویدارخلکوته دعوت ورکوي چې د اخوانیانوسره نور هم ډیر‬ ‫تعاون هم وکړي او په لوی احترم ورته قائله �شي‪.‬‬ ‫سوري وايي‪“ :‬د نړیوال اسالمي مقاومت د دعوت قانون‪91 ....‬ماده‪ :‬د‬ ‫نړیوال اسالمي مقاومت دعوت د اسالمي پاڅون او نوښت لپاره د دعوتي‪،‬‬ ‫اصالحي‪ ،‬علمي‪ ،‬دیني او نورو بخشونو لپاره د مخلصینو د کوښښونو تشکري‬ ‫کوي او د مسلمانانو د ساتنې‪ ،‬د هغوی د احوالو د اصالح لپاره یو ګام بلي‪،‬‬ ‫حرکة املقاومه دغه ټولې ډلې(اخوانیان‪ ،‬تبلیغیان‪ ،‬سلفیان‪ ،‬حزب التحریر‬

‫د اخوانیانو مرستندوی ابو مصعب السوري‬

‫او نور) په خپل منځ کې تعاون او د اسالمي مقاومت مرستې ته رابلي او د هللا‬ ‫تعالی دین ته د هغوی د دعوت کوښښونه د امت د مقاومت د تقویې لپاره‬ ‫اساس بولي‪ ،‬مقاومتي تحریک په دغو ټولو ډلو او فکري مدرسو غږ کوي چې د‬ ‫اختالف مسائل پریږدي او د هغې حملې مخنیوي ته را مخکې �شي چې د خطر‬ ‫سره یې په هر اړخیزه توګه د ورسره د مسلمانانو وجود مخامخ دی” [دعوة‬ ‫املقاومة]‪.‬‬ ‫د ظواهري په مشرۍ کې د القاعدې په رسمي اعالم کې د اخوانیانو په‬ ‫اړه دغه موقف څو وارې تکرار شوی‪ ،‬چې مشهورې بیلګې یې«توجيهات عامة‬ ‫للعمل الجهادي» او د «وثيقة نصرة اإلسالم» بیانونه دي‪ ،‬د اخوانیانو په اړه‬ ‫د جهاد د دعویدارو دغه موقف یواځې دغه “جهادیان” د اخوانیانوسره کلک‬ ‫تعاون ته راونه بلل بلکې په هغه چا اوس نیوکې کوي چې د اخوانیانو تفکیر‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫د مثال په توګه ابو مصعب السوري په عدنان عقله او د هغه په ملګرو‬ ‫انتقاد کوي؛ کله چې هغوی د اخوانیانو څخه جدا شول او د ځان لپاره یې د‬ ‫(الطلیعه) په عنوان یوه جنګي ډلګۍ تاسیس کړه‪ ،‬سوري وايي‪“ :‬د الطلیعه‬ ‫په تحرکاتو کې یوه سلبي او بده پیښه رامنځته شوې او هغه دا چې د الطلیعه‬ ‫تحریک او په ځانګړې توګه یې مشر؛ عقله د تشدد او سختۍ لورې ته مایله‬ ‫شوي‪ ،‬دغه پیښه له هغې وروسته رامنځته شوه چې اخواني تحریک یوه نا‬ ‫اشنا الره اختیار کړه او د نوي سیا�سي رسنیز نظام سره یې ټلواله او تحالف‬ ‫اعالن کړ‪ ،‬د طلیعې سختي د هغې وروسته زیاته شوه چې اخواني تحریک د‬ ‫عدنان عقله تحریک”الطلیعه” محاصره کړاو دښمني یې ورسره اعالن کړه‪،‬‬ ‫نوعدنان عقله اعالن وکړچې د اخوان املسلمین اوالجبهة االسالمیه د مشرانو‬ ‫څخه هغه څوک زما په نیزد کافردی چې په وطني ټلواله اود هغې په انحرافاتو‬ ‫کې شامل شوی وي‪...‬اګر چې په تفکیر د اسراف څخه د کار اخیستونکي دغه‬ ‫تحریک پروړاندې ګڼ شمیرخلک ودریدل‪ ،‬لیکن عدنان عقله د خپل قناعت‬ ‫سره سم دغه تحریک ته دوام ورکړ” [الثورة اإلسالمية الجهادية في سوريا]‪.‬‬ ‫په همدې توګه سوري د”الطلیعة” په “سلبي نقاطو” کې ذکر کوي وايي‪:‬‬ ‫“کله چې د الطلیعه پر خالف په وروستیو ورځو کې اخواني او عراقي کالبندي‬ ‫خاص‬

‫‪36‬‬

‫د ثوابتو څخه هغه وخت الس وینځلی چې کله یې د حکم او قانون جوړونې‬ ‫نسبت غیرهللا تعالی ته وکړ‪ ،‬دوی بیا بې د کوم تردد او پټوني دا خبره وکړه چې‬ ‫“فیصله او قانون جوړول د ملت کاردی” بیا یې ورسره دا خبره هم زیاته کړه‬ ‫چې‪“ :‬اوس مونږ د ملت اوشورا په مجلسونوکې د همدغه ملت نمایندګان یو”‬ ‫او په دغه کار کې چې دوی یې وايي او کوي یې؛ د انبیاؤ او د اسمان او ځمکې د‬ ‫رب د توحید سره ښکاره ټکر پروت دی‪...‬دغه کفر چې دا اخوانیان پکې واقع‬ ‫شوي او خلک یې پکې هم واقع کړي د دې ټولو المل د امریکا او غرب د کتابي‬ ‫کفارو تابعداري ده” [السلمية دين من؟]‪.‬‬ ‫شیخ تقبله هللا بیا وايي‪“ :‬د مبارک‪ ،‬معمر او ابن علي او د مر�سي‪ ،‬عبد‬ ‫الجلیل او غنو�شي ترمنځ هیڅ توپیر نشته‪ ،‬دوی ټول طواغیت دي او په یو‬ ‫شان قوانینو فیصلې کوی‪ ،‬لیکن دومره خبره ده چې دغه نور د مسلمانانو په‬ ‫کړونه کې ډیرسخت دي” [السلمية دين من؟]‪.‬‬ ‫دا خبره ضروري ده چې پدې زمانه کې د ختیځ او لویدیځ مسلمانان او د‬ ‫هغو هیوادونو وګړي چې د مرتدینو‪ ،‬یهود او نصارا حکم پرې غالبه دي باید‬ ‫دوی ټول دا وپيژني چې د اخوانیانو ډله یوه سخت ترینه مرتده ډله ده او په‬ ‫ټولومسلمانانوواجب دي چې د دغې تکفیروکړي‪ ،‬براءت ترې وکړي اودښمني‬ ‫او بغض ورسره ښکاره کړي‪ ،‬او د دغه د اعضاؤ‪ ،‬جبهاتو‪ ،‬فروعو‪ ،‬ډلو‪ ،‬د‬ ‫“اسالمي” مرکزونو او “مسجدونو” چې د ضرر او مشکل نه ډک دي (‪ )7‬براءت‬ ‫اعالن کړي او هم د دغه په هر فرد واجب دي چې د دغه څخه جدا �شي‪ ،‬د‬ ‫کفریاتو څخه یې براءت اعالن کړي او هللا تعالی ته د ارتداد څخه توبه وبا�سي‪.‬‬ ‫خبردار! په ټولو مسلمانانو واجب دي چې دار الخالفت ته هجرت وکړي‪،‬‬ ‫ځکه خالفت هغه واحد بدن دی چې د اخواني مرتدینو او د هغوی د صلیبي‬ ‫بادارانو او د راف�ضي دوستانو په مخکې کلکه ډبره ده‪ ،‬دغه کفار او مرتدین‬ ‫کوښښ کوي چې حقیقي اسالم ویجاړکړي او په دا�سې “اسالم “یې بدل کړي‬ ‫چې د محمد صلی هللا علیه وسلم سره یواځې دومره اړیکه لري لکه د نصاراو‬ ‫او نصرانیت دین چې د عی�سی علیه السالم د توحید سره څومره اړیکه لري‪.‬‬ ‫یا هللا د دغه مرتد اخواني پایه د خالفت په مبارک جهاد سره وکړې‪،‬‬ ‫آمین‪.‬‬

‫سخته شوه او د هر لوري څخه یې پرخالف دسی�سې جوړې شوې او سخت‬ ‫ظلمونه او سختۍ پرې راغلې نو دغه تحریک د سخت دریزۍ په لور والړ‪ ،‬بیا‬ ‫دغه سختي د دې تحریک یوه عالمه شوه چې په هروګړي کې به یې ښکاریده‪،‬‬ ‫د دې سخت دریزۍ په لویېدو او ښکاره کولو کې داخواني اعالم هم لویه ونډه‬ ‫وه او څه پکې بې ځایه پروپاګنډه هم وه‪ ،‬لیکن په حقیقت کې هم دغه سخت‬ ‫دریزي په دغه تحریک کې موجوده وه‪ ،‬کیدی�شي په دغه سخت دریزۍ کې تر‬ ‫ټولو لرې حد چې عدن عقله او د هغه بع�ضې ورونه ورته رسیدلي وو هغه د‬ ‫اخوان املسلمین او الجبهة االسالمیه تکفیر و ځکه دغو دوه ډلو د پروګرام او‬ ‫طرحې پر اساس د وطني ډلو سره ټلوالي کړې وه‪ ،‬همداشان عقله او د هغه‬ ‫ملګرو هر هغه چاته کافر ویل چې هغه د اخواني مشرانو سره په دوستانه‬ ‫پاتې و او حجت پرې قایم شوی و‪ ،‬اګر چې د بع�ضې اخوانیانو او د هغوی د‬ ‫ټلوالې او په ځانګړې توګه د عدنان سعد الدین څرګندونې‪ -‬په کومو کې چې‬ ‫دوی داخبره په واروارکړې چې د عراق د البعث د عفلقي اعضاء مسلمانان‬ ‫دي او مشران یې دینداره دي او عدنان سعد دا خبره هم ډیروارې کړې وه چې‬ ‫صدام حسین او د هغه نظام اسالمي دی‪ ،‬بلکې هغه ځوانان یې مالمته کړي‬ ‫چې صدام ته کافروايي بلکې د توبې او استغفارغوښتنه یې ترې کړې‪ ،‬اګرچې‬ ‫دغه ټول د عدنان عقله قناعت تقویه کوي لیکن د هغه لخوا د عمومي تکفیر‬ ‫خبره کې بې شکه اسراف پروت و “ [الثورة اإلسالمية الجهادية في سوريا]‪.‬‬ ‫نو ته وګوره چې سوري په عدنان عقله پدې خبره نیوکه کوي چې هغه‬ ‫د سوریې اخوانیانو ته پدې کافر ویل چې دوی په یو دا�سې وطني ایتالف کې‬ ‫شامل شوي وو چې د سیکولراو ډیموکراس حکومت د قیام لپاره یې کارکاوه!‬ ‫نو لدې وروسته بیا دا خبره کومه تعجبي نده چې په شام او نورو سیمو کې‬ ‫د جهاد دعویدار د مرتدو اخواني او سروري ډلو سره په یوه خندق کې د‬ ‫اسالمي دولت پر خالف جنګ ته چمتو �شي او دعوا یې دا وي چې مهاجرین‬ ‫او انصار خوارج دي! یا دغه اخوانیان دا�سې �شي لکه چې د ګمراه درواغژن‬ ‫په یوه صادقه پخوانۍ وینا کې چې راغلي‪ ،‬کله چې ابو قتاده د توحید په‬ ‫اړه د اخوانیانو د جهالت څخه پرده پورته کړه او بیا یې پرې دا�سې تبصره‬ ‫وکړه‪“ :‬آیا له دوی (اخواني ) څخه به کوم د خیر امید وساتل �شي؟ یا به له‬ ‫دوی څخه د اسالم د ولیدلې ودانۍ د بیا ودانولو انتظار وکړی �شي؟ لدې هم‬ ‫تعجبي د هغه چا عقیده ده چې وايي حسن البنا پدې زمانه کې د امت لپاره یو‬ ‫فکري نوښتګر و‪ ،‬یا حسن البناء سلفیت او سلفو ته منسوب دی او د اهل‬ ‫(‪ )7‬هللا تعالی په هغو مسجدونو کې د ملانځه د قیام نه منع کړې چې منافقانو جوړ کړي وي‪ ،‬بیا‬ ‫السنت والجماعت شعار پورته کوي‪ ،‬بلکې لدې هم ډیر نا اشنا د هغه چا دا‬ ‫دغه امرد هغو مسجدونو په اړه ډیرسخت دی چې سختو َمرتدینو جوړ کړي وي او هلته د کفر‬ ‫دا�سې‬ ‫ګمان دی چې ګواکې د اخوان املسلمین د او جهادي ونو ترمنځ توپیر‬ ‫س َع َلى َّ‬ ‫امامان د خلکو امامتي کوي‪ ،‬هللا تعالی فرمايي‪{َ :‬ل َت ُق ْم ِف ِيه أ َب ًدا َلَ ْسج ٌد ُأ ِ ّس َ‬ ‫الت ْق َوى ِم ْن‬ ‫ِ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫َ ٌ ُ ُّ َ ْ َ َ َ َّ ُ َ َّ‬ ‫دی لکه د صحیح بخاري او صحیح مسلم ترمنځ توپیر‪ ،‬همدغه المل دی چې‬ ‫الل ُه ُيح ُّب ْالُ َّط ّهر َ‬ ‫أ َّول َي ْوم أ َح ُّق أ ْن َت ُق َ‬ ‫ين} [التوبة‪،]801 :‬‬ ‫وم ِف ِيه ِف ِيه ِرجال ي ِحبون أن يتطهروا و‬ ‫ِ‬ ‫ِ ٍ‬ ‫ِ ِ‬ ‫دوی ورسره ټلواله او تحالف کول بد نه مني‪ ،‬د مرتدینو پرخالف نه بلکې د‬ ‫ژباړه‪ :‬ته پدې مسجد کې هیڅکله ملونځ ونکړې‪ ،‬هغه مسجد چې د لومړۍ ورځې څخه په تقوا‬ ‫موحدینو پرخالف ټلواله‪ ،‬بلکې دغه جهاد ته منسوب خلک د دغو اخوانیانو‬ ‫جوړ دی هغه د دې حقداردی چې ته پکې ملونځ وکړې‪ ،‬په هغې کې دا�سې سړي وجود لري چې د‬ ‫خپل ځان د پاکۍ سره مینه لري او هللا تعالی د پاکي کوونکو سره مینه لري‪.‬‬ ‫د الس د آلې په توګه استعمالیږی‪...‬د دوی ورونوته د کنځلولپاره اوپه تکفیري‬ ‫نومولو کې”‪.‬‬ ‫د پاکستاين ګوډاګي هیبت الله جنګیالی‬ ‫ي‬ ‫آیا دا کټ مټ هغه څه ندي چې د ظواهر مرتد صحوات پکې په هرځای‬ ‫کې واقع شوي دي؟‬ ‫د اخوانیانو څخه براءت (بېزاري)‬ ‫شيخ أبو محمد العدناني (تقبله هللا) وايي‪“ :‬اخواني په اسالمي چپن کې‬ ‫یو سیکولر (علماني) دی‪ ،‬بلکې دوی د علمانیانو څخه هم ډیر بد او خبیثان‬ ‫دي‪ ،‬دا�سې دی چې د چوکۍ او پارملان بندګي کوي؛ دوی ته د ډیموکرا�سۍ‬ ‫په الره کې مرګ اسان دی لیکن د هللا تعالی په الره کې مرګ ورته مشکل دی‪،‬‬ ‫ما د دوی له یو خطیبه واوریدل چې د سلګونو زره خلکو یوې غونډې ته یې‬ ‫وینا کوله ویل یې‪“ :‬پام کوئ چیرته کورونو ته ستانه ن�شئ‪ ،‬د ډیموکرا�سۍ په‬ ‫الره کې ځان مړ کړئ” دا یو دا�سې دی که چیرته د چوکۍ د حاصلیدو په الره‬ ‫کې ترې ابلیس شیطان ته د سجدې غوښتنه وشوه نو بې له کوم تردد څخه‬ ‫به دغه کار هم وکړي‪ ...‬د اخوانیانو او د هغه ورور د تیارو (د النور مصري )‬ ‫دواړه د ایمان د ثوابتو او د اسالم د ډیرو فروعو څخه خالي دي‪ ،‬دوی د ایمان‬ ‫‪37‬‬

‫دا چې د خالفت د غازیانو مرګونې جګړې د کفري ځواکونو پرخالف‬ ‫دوام لــري‪ ،‬نــو پــدې لــړۍ ـکـې مونــږ د مجاهدینــو د وروســتنیو عملیاتــو یــوه‬ ‫برخه راخلو؛ کومې چې د خالفت د واکمنۍ د ساحې په پراخه کیدو‪ ،‬یا د‬ ‫دښمن په ویرولو‪ ،‬وژلو او ذلیله کولو کې کامیابې شوې وي‪ ،‬دغه عملیات‬ ‫د هغو ګڼ شمیره عملیاتو یو کوچنی انځور دی چې اسالمي دولت په تیرو‬ ‫اوونیــو ـکـې د نــړۍ د ختیــځ اولویدیــځ پــه بیالبیلــوجبهاتــو ـکـې ترســره کــړي دي‬ ‫په تركيې جنګ‪:‬‬ ‫د ربیع اآلخرپه اوومه نیټه‪ :‬د باب ښــارپه شــمال ختیځ کې د قباســین‬ ‫ښــارګوټي تــه نــږدې د خالفــت غازیانــود تر ـکـي مرتــد پــوځ یــو ‪ BMP‬زغــره والــه‬ ‫عراده د ټانګ ضد توغندي په واسطه ویجاړکړه‪.‬‬ ‫د ربیع اآلخرپه اتهه نیټه‪ :‬د باب ښارپه لویدیځ کې د خالفت غازیانو‬ ‫د ترکي مرتد پوځ او مرتدو صحواتو په ســنګرونو غلچکی برید ترســره کړ‪،‬‬ ‫چې دلږو نښتو وروسته مرتدینو تیښته اختیارکړه‪ ،‬مجاهدینو د مرتدینو‬ ‫په مورچو ولکه وکړه او بیرته خپلو ځایونو ته روغ رمټ راستانه شول‪.‬‬ ‫د ربیــع اآلخــرپــه دیارلســمه نیټــه‪ :‬د قدیـران کلــي ســره نــږدې د خالفــت‬ ‫غازیانــود تر ـکـي مرتــد پــوځ یــوټانــګ د ټانــګ ضــد توغنــدي پــه مــټ ویجــاړکــړ‪.‬‬ ‫د ربیع اآلخرپه شپرویشتمه نیټه‪ :‬د استشهاد یو اتل؛ ورور أبو أحمد‬ ‫الحموي‪-‬تقبلــه هللا‪ -‬خپــل بــارودي موټــرد بــاب ښــارپــه شــمال؛ الدیــرغــره‬ ‫سره نږدې د مرتد ترکي پوځ او صحواتو د یوې قرارګاه سره نږدې انفجار‬

‫کړچې ګڼ شمیرمرتدین پکې مرداراو ژوبل شول‪ ،‬په عین مهال کې د باب‬ ‫ښارپه شمال ختیځ کې د قبراملقري کلي سره نږدې د ترکي پوځ یوټانګ او‬ ‫یوه پوځ باروونکې عراده په ټانګ ضد توغندو ویجاړکړی شول‪.‬‬ ‫قوقاز والیت‪:‬‬ ‫د ربیــع االول پــه دیرشــمه نیټــه‪ :‬د خالفــت د امنــي غازیانــو ډلګیــو د‬ ‫داغســتان پــه خاســفیورت ښــار ـکـې د داغســتاني مرتــدو پولیســو پــه پاټکونــو‬ ‫دوه بریدونه ترســره کړل او دریم برید یې د داغســتان په کاسبییســک ښــار‬ ‫ـکـې د پولیســو پــه یــوه ګزمــه ترســره کــړچــې یــو شــمیرمرتدیــن پکــې مــړه او یــو‬ ‫شــمیرنــور ټپیــان شــول‪.‬‬ ‫بغداد واليت‪:‬‬ ‫د ربیع اآلخرپه دریمه نیټه‪ :‬دا چې روافض او ټلوالې یې په نینوا والیت‬ ‫روغتیایي ادارې باربارپه نښه کوي نو ورور أبو حسان العراقي‪-‬تقبله هللا‪-‬‬ ‫د غــچ اخیســتنې لپــاره د خپــل بــارودي موټــرســره د بغــداد ختیــځ؛ الصــدر‬ ‫ښــار پــه لــور روان شــو او د مشــرکینو پــه زالــو ـکـې یــې چاودنــه ترســره کــړه‪،‬‬ ‫چــې یــو ســل او پنځــوس رافضیــان پکــې مــړه او ژوبــل شــول‪ ،‬ورپ�ســې د ښــار‬ ‫پــه ختیــځ ـکـې د الجــوادراو الکنــدي پــه روغتونونــو ـکـې د بــارودي موټــرو دوه‬ ‫چاودنــې وشــوې چــې شــپیته تنــه پکــې مــړه او ژوبــل شــول‪.‬‬ ‫د ربیع اآلخرپه نهمه نیټه‪ :‬استشــهادي ورور یحيی العراقي‪-‬تقبله هللا‪-‬‬ ‫خبرونه‬

‫‪38‬‬

‫استشهادي ابو حسن العراقي تقبله الله‬

‫د خپــل بــاردوي موټــر ســره د بغــداد پــه ختیــځ ـکـې علــوه جمیلــه ســیمې تــه‬ ‫ورســید او د راف�ضــي مشــرکینو پــه ژالــو یــې استشــهادي بریــد ترســره کــړه‪،‬‬ ‫چــې لــږ تــر لــږه اتیــا رافضیــان پکــې مــړه او ژوبــل شــول‪ ،‬پــه عیــن مهــال ـکـې‬ ‫استشــهادي ورور ابــو دجانــه العراقي‪-‬تقبلــه هللا‪ -‬خپــل بــارودي واســکټ د‬ ‫بغداد په ختیځ البلدیات سیمه کې د روافضو په یوه ګڼه ګوڼه کې انفجار‬ ‫کــړچــې د پنځــه څلویښــت پــورې روافــض پکــې مــړه او ژوبــل شــول‪.‬‬ ‫د ربیع اآلخرپه یوولسمه نیټه‪ :‬د بغداد په ختیځ؛ د النهضه سیمې د‬ ‫طب الکندي د دوه پاکولتو او د بغداد په جنوب؛ د الدوره سیمې د دجله‬ ‫پوهنتــون د پاکولتــې دقیــق څــاراو بیــا د پــان ګــذارۍ وروســته د مایــن کارۍ‬ ‫ډلګیــو د راف�ضــي پــوځ د ضابطانــو او د راف�ضــي لښــکریانو د قومندانانــو د‬ ‫پنډغالوسره نږدې دوه بارودې موټرې ځای پرځای کړې اوبیا یې چاودنې‬ ‫ورکړې چې تراویا پورې مرتدین پکې مړه او ژوبل شــول‪.‬‬ ‫صالح الدين والیت‪:‬‬ ‫د ربیــع اآلخــرپــه دریمــه نیټــه‪ :‬د خالفــت د غازیانــو انغما�ســي ډلګیــو پــه‬ ‫ســامراء ښــار ـکـې د راف�ضــي پــوځ پــه مرکزونــو یرغــل پیــل کــړ‪ ،‬چــې د ســختو‬ ‫نښــتو پــه تــرڅ ـکـې مجاهدیــن د اتحــادي پولیســو مرکــز او د س ـرایا الســام‬ ‫ملیشــو مرکــزتــه پــه ننوتولــو وتوانیــدل‪ ،‬پــه نښــتو ـکـې د ســلو پــورې مرتدیــن‬ ‫مــرداراو ګــڼ شــمیرټپیــان شــول چــې پــه مــړو ـکـې د ډګرمــن پــه رتبــه یــو ضابــط‬ ‫هم شامل و‪ ،‬د نښتو پرمهال د مرتدینو ګڼ شمیرعرادې وسوځول شوې‬ ‫او د اتحادي پولیســو او سـرایا الســام ملیشــو د مرکزودانۍ زیانمنې شــوې‪.‬‬ ‫أردن‪:‬‬ ‫د ربیــع اآلخــر پــه اوومــه نیټــه‪ :‬د اســامي دولــت یــوې امنــي ډلګــۍ د‬ ‫اردن پــه جنــوب د معــان پــه آیــل واټ د اردن د پولیســو د جګــړن پــه رتبــه یــو‬ ‫ضابط(بســام الحورانــي) مــردار کــړ‪.‬‬ ‫الرقة والیت‪:‬‬ ‫د ربیــع اآلخــرپــه اتمــه نیټــه‪ :‬د خالفــت غازیانــو د والیــت پــه شــمال د تــل‬ ‫السمن په ښارګوټي او د خنیزپه کلي کې د ‪ PKK‬مرتدینو په سنګرونو برید‬ ‫ترسره کړچې د سختونښتووروسته په ښارګوټي کې دیرش مرتدین مردار‬ ‫‪39‬‬

‫کړی شول‪ ،‬کله چې د مرتدینو یو قطارسیمې ته په الره کې و‪ ،‬ترڅو په تل‬ ‫خنیزکې د خپلو وسلوالو مالتړوکړي‪ ،‬لیکن ټول قطارد خالفت د غازیانو‬ ‫په کمین کې راګیرشــو او ټول په ټوله د هللا تعالی په مرســته ختم شــو‪ ،‬چې‬ ‫یو ‪ BMP‬او پنځه ‪ 4x4‬موټرې یې هم ویجاړې شــوې‪.‬‬ ‫د ربیــع اآلخــر پــه شپاړســمه نیټــه‪ :‬د خالفــت د غازیانــو یــوه انغما�ســي‬ ‫ډلګــۍ پــدې وتوانیــده چــې د والیــت پــه لویدیــځ ســویدیه صغیــره کلــي ـکـې د‬ ‫‪ PKK‬مرتدینــو وروســتنو خطونــو تــه ځــان ورســوي‪ ،‬چیرتــه چــې نښــتې پیــل‬ ‫شــوې او د څــو ســاعتونو لپــاره روانــې وې‪ ،‬پــه منــځ ـکـې یــې استشــهادي ورور‬ ‫ابــو عبــد هللا الشیشــاني خپــل بــارودي موټــرد مرتدينــو پــه پنډغالــي انفجــار‬ ‫کړ‪ ،‬په دغه مهال کې مرتدینو د صلیبیانو له الوتکو او له کلي بهرمرتدینو‬ ‫څخــه مرســته وغوښــته چــې استشــهادي ورور ابــو خطــاب الشــامي یــې مخــې‬ ‫تــه راغــی او د مرتدینــو پــه یــو لــوی پنډغالــی يــې خپــل بــارودي موټــرتــه چاودنــه‬ ‫ورکــړه‪ ،‬چــې پــه لویــه کچــه یــې د مرســتې لپــاره راتلونکــو مرتدینــو تــه مــرګ‬ ‫ژوبلــه واړولــه‪ ،‬د نښــتو پــه جریــان ـکـې پــه ســویدیه صغیــره کلــي ـکـې ځــای پــر‬ ‫ځای شوي ‪ ۸‬ماینونه هم په مرتدینو انفجارشول‪ ،‬په همدغه مهال کې د‬ ‫الطبقه ښــارپه شــمال کې د انغماســیانو ډلګیو په بئرخویم او جعبرشــرقي‬ ‫کلیــو یرغــل پیــل کــړ‪ ،‬چــې د نښــتو پــه تــرڅ ـکـې ګــڼ شــمیرمرتدیــن مــړه او ژوبــل‬ ‫شــول‪ ،‬د جګــړې پــه جریــان ـکـې صلیبــي الوتکــو بمبــاروکــړچــې اوه بریدونــه یــې‬ ‫په خطايي کې په ‪ PKK‬مرتدینو هم وکړل‪ ،‬په ټولو بریدونو کې په مجموعي‬ ‫ډول ‪ 100‬مرتدیــن ووژل شــول‪.‬‬ ‫د ربیــع اآلخــر پــه پنځــه ویشــتمه نیټــه‪ :‬د خالفــت غازیانــو پــه ناڅاپــي‬ ‫ډول د ‪ PKK‬مرتدینــو پــه پراخــه ســیمو یرغــل پیــل کــړ‪ ،‬یرغــل د والیــت پــه‬ ‫لویدیــځ؛ د جرنیــه او جعبــرســیمو پــه محورنــو ـکـې ترســره شــو‪ ،‬چېرتــه چــې‬ ‫انغما�ســي اتــان د څــو ډلګیــو پــه صــورت ـکـې پــه نیمــه شــپه روان شــول او لــه‬ ‫درې محورونــو څخــه یــې پــه دښــمن د التفــاف عملیــات پیــل کــړل‪ ،‬لومــړی‬ ‫بریــد پــه “عطشــانة”‪“ ،‬أعيــوج” او”علــي عمــر” کلیــو پیــل شــو او د “جـ ّـداح”‬ ‫او”املحمودلي” کلي ته ورسیده چې د لوی هللا په مرسته په دغو ټولو کلیو‬ ‫ـکـې موجــود د‪ PKK‬مرتديــن ووژل شــول‪ ،‬بــل پلــو تــه بلــې ډلــې انغماســیانو پــه‬

‫“طويحنــة” کلــي بریــد پیــل کــړ او لــه هغــه ځایــه د “أبــو صخــرة”‬ ‫‪“ ،‬جعبــر” او د جعبــر لرغونــې کال تــه ورســیدل‪ ،‬دریمــې ډلــې‬ ‫انغماســیانو پــه جرنیــه ښــارګوټي بریــد ترســره کــړ ‪ ،‬د ټــول یرغــل‬ ‫پــه تــرڅ ـکـې یــو شــمیر کلــي تــر ولکــې النــدې شــول او د ‪ PKK‬پــه‬ ‫لســګونو مرتدیــن مــرداراو ګــڼ شــمیریــې ټپیــان شــول‪.‬‬ ‫د ربیع اآلخرپه شپږ ویشتمه نیټه‪ :‬دخالفت غازیانود ‪PKK‬‬ ‫لــه مرتدینــو درې دیــرش وســلوال هغــه وخــت مــردارکــړل چــې د‬ ‫والیت په شمال؛ د “خنيز” په کلي او”تل السمن” ښارګوټې یو‬ ‫غلچکی یرغل وکړ‪ ،‬د نښــتو به اوګدو کې مجاهدینو د مرتدینو‬ ‫ســنګرونه د هــاون پــه ‪ 125‬مرمیــو پــه نښــه کــړه‪ ،‬او بیرتــه خپلــو‬ ‫ځایونــو تــه راســتانه شــول‪ ،‬پــه عیــن مهــال ـکـې د خالفــت غازیانــو‬ ‫د والیــت پــه شــمال ـکـې د “الحيــوي” کلــي ســره نــږدې د ‪PKK‬‬ ‫مرتدینــو پــه ســنګرونو بریــد پیــل کــړ او پنځــه مرتدیــن یــې هغــه‬ ‫مهــال مــردارکــړل چــې پــه دښــته ـکـې یــې د تیښــتې کوښــښ کاوه‪،‬‬ ‫د پي کي کي مرتدینو مړي‬ ‫مجاهدین د ســپکو وســلو د غنیمت ســره بیرته خپلو خطونو ته‬ ‫روغ رمــټ راســتانه شــول‪.‬‬ ‫ســیمه یــې د هوايــي ډګــرلپــاره خپــل لومــړی دفاعــي خــط ګرځولــی و‪ ،‬د نښــتو‬ ‫نينوى واليت‪:‬‬ ‫پــه تــرڅ ـکـې پنځــه مرتدیــن مــرداراو یــو شــمیرټپیــان شــول‪.‬‬ ‫د ربیــع اآلخــر پــه نهمــه نیټــه‪ :‬د خالفــت یــو شــمیر غازیانــو د موصــل پــه‬ ‫د ربیــع اآلخــرپــه اوولســمه نیټــه‪ :‬د خالفــت غازیانــو خپــل پرمختــګ تــه‬ ‫ختیځ ؛ د شقق الحدباء په ناحیه کې د راف�ضي پوځ او ملیشو په پنډغالو دوام ورکــړاو پــه هوايــي ډګــراو د ښــارپــه څلــورو ناحیــو یــې د کالبنــدۍ کــړۍ‬ ‫بریدونــه پیــل کــړل‪ ،‬د ســپکو او متوســطو وســلو دغــه بریدونــه څــو ســاعته نوره هم راتنګه کړه او دغه سیمه یې د هوايي ډګرپه لویدیځ کې د نصیري‬ ‫روان وو چــې پــه تــرڅ ـکـې یــې یــو دیــرش مرتدیــن مــردار او ګــڼ شــمیر ټپیــان رژیــم د ولکــې النــدې نــورې ســیمې څخــه جــا کــړه‪ ،‬لــدې وروســته د هوايــي‬ ‫شــول‪ ،‬ورپ�ســې استشــهادي ورور أبو أنس املصالوي او أبو بكراملصالوي ‪ -‬ډګرپه لویدیځ کې نور پرمختګ هم وشو‪ ،‬چیرته چې د خالفت مجاهدینو‬ ‫تقبلهمــا هللا – د خپلــو بــارودي موټــرو پــه واســطه پرلپ�ســې بریدونــه ترســره د “مكابــس القرميــد” او “مشــروع الجريــة الســكني” پــه ســیمه ولکــه وکــړه‪،‬‬ ‫کــړل چــې یوویشــت مرتدیــن پکــې مــرداراو ګــڼ شــمیرټپیــان شــول‪ ،‬دوه همــر چې پدې سره په ښارکې جنوب لویدیځه سیمه د ښارپه لویدیځ کې واقع‬ ‫عـرادې ویجــاړې او هغــه ودانــي د اور خــوراک شــوه چــې مرتدینــو پکــې ســنګر الثرده غره سره ونښتله‪ ،‬چې پدې سره هوايي ډګراو چاپیره سیمه د ‪137‬‬ ‫درلــود‪ ،‬بــل لــوري تــه ورور أبــو أحمــد الشــامي ‪ -‬تقبلــه هللا – د خپــل بــارودي لــوا او د ښــارد شــمال لودیځــې برخــې څخــه جــدا شــوه‪ ،‬ورپ�ســې د خالفــت‬ ‫موټرسره په السالم ناحیه کې د مرتدینوپنډغالي ته ورسید اوپه مرتدینو مجاهدینــو پــه “العمــال” غــره ولکــه وکــړه؛ کــوم چــې د ښــار د بــام حیثیــت‬ ‫یــې چاودنــه وکــړه چــې یوولــس مرتدیــن پکــې مــردار او ګــڼ شــمیر نــور ټپیــان لــري‪ ،‬ورپ�ســې د “املقبــرة” ســیمه‪ ،‬او د العمــال ناحیــې د یــو شــمیر ســیمو‬ ‫شــول او څلــور همــرموټــرې او هغــه ودانــۍ لــه منځــه والړه چــې مرتدینــو پکــې پــه شــمول د “كراجــات البوملــان” پــه ســیمه هــم ولکــه وکــړه چــې د ښــار پــه‬ ‫ســنګرنیولــی و‪.‬‬ ‫جنوب کې موقعیت لري‪ ،‬په دغونښتوکې د نصیري پوځ اوراف�ضي ملیشو‬ ‫صومالیه‪:‬‬ ‫څلویښــت جنګیالــي مــردارشــول‪ ،‬ورســره یــو ‪ 57‬ملمتــره تــوپ‪ ،‬یــو ټانــګ او‬ ‫د ربیــع اآلخــرپــه لســمه نیټــه‪ :‬د مقدیشــو ښــارد “علــي صوفــي” دوه الري یــوه شــلکا هــم ویجــاړه کــړی شــوه‪.‬‬ ‫ســره نــږدې د خالفــت د غازیانــو د ال�ســي بمونــو د یــوه بريــد پــه تــرڅ ـکـې دوه‬ ‫د ربیــع اآلخــر پــه نولســمه نیټــه‪ :‬استشــهادي ورور ابــو علــي الشــامي‪-‬‬ ‫صومالــي مرتــد پولیــس ووژل شــول او دریــم ټپــي شــو‪.‬‬ ‫تقبلــه هللا‪ -‬د خپلــې بــاردوي ع ـرادې ســره د الخیــر ښــار پــه غــره ـکـې واقــع د‬ ‫غرب إفريقية واليت‪:‬‬ ‫بریښــنا پــه شــرکت ـکـې د مرتدینــو پنډغالــي تــه پــه رســیدلو وتوانیــده؛ د بریــد‬ ‫د ربیع اآلخرپه لسمه نیټه‪ :‬د نایجیریا په شمال ختیځ د یوبیه سیمې پــه تــرڅ ـکـې ګــڼ شــمیرمرتدیــن مــرداراو نــور ټپیــان شــول‪ ،‬ورپ�ســې اقتحامــي‬ ‫پــه “بونــي يــادي” ښــار ـکـې د خالفــت غازیانــو د مرتدینــو پــه مرکزونــو بریــد ګروپونــه ســیمې تــه ورســیدل او پاتــې مرتدیــن یــې ووژل‪ ،‬پــه لــږ مهــال ـکـې د‬ ‫ترســره کــړاو د افریقایــي ټلوالــې شــل پوځیــان یــې مــردارکــړل‪.‬‬ ‫بریښنا شرکت او چاپیره سیمه د مجاهدینو الس ته راغله‪ ،‬په یاد غره کې‬ ‫الخير واليت‪:‬‬ ‫د نصیري پوځ په یوه ساحوي روغتون هم ولکه وکړی شوه‪ ،‬د دغو نښتو‬ ‫د ربیــع اآلخــر پــه شپاړســمه نیټــه‪ :‬د خالفــت یــو شــمیر انغما�ســي پــه تــرڅ ـکـې پنځلــس مرتدیــن مــرداراو ګــڼ شــمیرټپيــان شــول‪.‬‬ ‫مجاهدیــن د ســهارراختــو نــه وړانــدې د الخیــرهوايــي ډګــرپــه لویدیــځ ـکـې د‬ ‫مرتدینــو د ســنګرونو پــه لــور وخوځیــدل‪ ،‬د نښــتو پــه تــرڅ ـکـې یــې د “ســكن‬ ‫املهندســين” پــه ســیمه ولکــه وکــړه چیرتــه چــې مرتدینــو ســنګرنیولــی و او